Gi2624

N12511989418 021

UIIIMIIIIIMIIIIAIII

UB Töbingen

2

s; EMITA vITA
SANCTORIIM.,

VESTIGIIS SIGNATA,

Pidac fructuosa in dies ſin-
gulos Meditatione inveſtigata.

OMNIBUS AD FELI-

(ENM PATRIAM PEREGRINANTIDS&
AD SECüUEFLAM OPPORTANA ET

MODATA.
CVM PVFPEICI TINDPICBN/ ℳ

primo, Sanctorum Nomina quo

quorum vita ac geſta referuntur, alte-
ro meditationum argumenta re-
ferente:

——— 4

Cui Pariter
ApENLDIX FESTORUM MOBILIIM

ACCESSIT.
AXNO 41 PARYU VIRGINIS

Per, M. DCC VIII. 32—
o 6 UNI=.

—

ypis & ſump: ibus JoOANNIS M AYERI
Typographi Auliao-Academici.

G D
e * M E & 2 S

Rewverendiſimo, Perilluſtri
& Gratieſo Domino,

D. HUGONI

VOLFFGANGO

KESSEIL-STATT

ECCLESIA METRO-
POLIT ANA MOGUNTI-
NER CANTORI, EQIESTIRIS St.
ALBANI MOG. ET St. FERRUIII
IN PLEIDENSATT, CANONICO
CAPIIIILARI, UDICII CIVICI
URBIS MOGIINIIN,Æ£
PRSIDI.

Sodalitatt is Majoris
Aca demicæ

PRAXFECTO.

₰) 0 (ℳ .
Tvamnus vitam Sancto-
rum, quia Filij Sanctorum fu-
mus. Tob. 2. Ad hoc præſtandum ſti-
mulos nobis addent hinc lecta Sancto-
zum exempla, ceu totidem Majorum
noſtrorum incitamentaad eerum veſti-
gia impigrè legenda: elline meaitatio-
nes, quæ incitatos penitùs inſtamment
ad ea, quæ ſancte propoſuimus, taniò
generoſius exequenda. Duplex enin
via eſt, quâ ad vitam Sanct am finémq
beatum perducimur, Oratio &f Ex-
empla: illa excitat, ut velimus z hat
animant, ut curramus. Non ſuccenſe-
bis itag; nobis, Reverendiſſime, Per-
illuſtris & perquam Gratioſe Do-
mine, quod Te viæ hujus pucem &
Magiſtrum eligamus, dum lihellum
hane gratioſo tuo nomiui inſeribimus;
hoc enim ut auderemus perfuaſerunt
duo, alterum inſignis tua in Sodales
Marianos humanitas, quorum ſuſfra-
giss expetitus dignatus es gratiosè ad-
mit-

6
0

4
5

SGA

rhin
ſani.
.
en
n ſahn
hlerte
Nclehl
lper,

e,g

Hr
r r
the

ancke G

um ſa.

Sancle.
Meforum
m veſti.
ditatio.
amment
6, tunts

v. enin
ſin’⸗ cq,
& Ex-
1
Acenſe-
e, Der⸗
le Do-
em &£
ibellum
ibinmc;
Crunt
odales
ſe jA⸗
ioteal.
mit

₰) ° (ℳ
mittert ſupremum Cougregationis no-
ræ magiſtratum, Præfectus meri-
tiſſimus. Alterum, Virtutum ſumma-

rum, quæ in Terelucenite, eminentia

dum .

exempla; Singularis rerum divina-
rum cura, probatus in Deum amor, in
ſuperos eximia pietas, in litandis ad a-
ram DEO hoſtiis freauentia, cultus
Mariani Zelus, ingenuus animi Can-
dor: nam qui mores tuos nörunt, ſym-
bolum illud, quod doctigimus Lipſius
ſibi aſſiduè uſurprat, tibi eſſe ex aſſe
congruum aſſignant: AM ORIEBUS
ANYI OUIS, bhec eſt, candidis &
germanis, qui non aliud liugud prom-
btum, quàm mente clauſum exhibtant.
Quæ ſingula Te nobis in Sacratiori
hac via Ducem promititunt, qui &&-
zatione flectere ſuavins, & exemplk
impellere fortius peſſit. Patere igitur,
Reverendiſlime Domine, st ſub
tuo nomine publici juris ſiat opuſcu-
lum hoc, es admittendum avidius 4
ſingulis, quö benignids illum domi tuæ
exci-

₰) 0 (5%6.

2O Ge Er i (do⸗
SODALI PARTHENIO

Ibellus præſens Vitam Sanorum piaſquè
meditatienes complectens ante annos non
multos typo vulgatus fuit, tanto animarum fru⸗
ta, laude & approbatione, ur dignus judi-
cetar, qui ia tuas quoque manus deveniat,
Godalis Maziane: ihjuri' enim effemus in te,
K, qui jure communi omnibus communicari
ambit, paucorum commedis reſervatum vel-
lemus.
Pro ſingulis diebus unus & pluribus ſanctis
preponitur, hunc ſi co die æmulatus fueris,
plurimum præſtiteris.

Sententiæ (licer San Eoaπâ vitis præfixz:) NEN
rolend

petiùs tamen accomodatæ ſunt meditationi-
bus, ceu quædam ad eas præludia.
Pattem unam totius anni primum ſcilicet
trimeſtre] damus hoc anno cum Bermiſſu Sipe-
ziorum, daturi tribus annis ſequentibus tres
partes reliquas faventibus Superis & Superio-
ribus permittentibus] idque eo conſilio, ut to-
te poſthac anno in ſingulos dies Sacram Anno-
nam præſto habeas, unde Spiritus ſuſtente-
rtut & in via Sanctorum ita roboretur, ut in vir
tute Spiritualis cibi hujus, proficiſcaris
uſque ad montem Dei Horeb,
Utere bene & vale!

Ee

.

lateager
aenet,

1
ubn tne

7 R
l nii
ANN
4

Phar
uno
unlhr⸗

eseatieme in

tum piaſgnd
* anhos non
imarumki⸗
ignus juct.
8 dereniat,
emus in Ee,
ommunicari
tvatum vel=

bus ſanclis
tus fueris,

prefæ:)

4 D

CIHIRISTIANUM VIATOREM.

A D patriam Cæleſtem prope-
A ranti tibi, Chriſtiane Viator! Re-
giam ſanctæ crucis viam pandit, qui eſt
Via, veritas, & vita. (Joann. 14. c.
ſed ne à propoſito retrahant trepidum
viæ hujus Spinæ & tribuli, ſemitam ſe
illa exhibet, hoc eſt tritam, & crebris
Sanctorum veſtigiis factam mitiorem.
Ingredere DEoO auſpice, diviſque propi-
tiis! non tot veſtigiis Semitam hanc Si⸗-
gnatam cernes, quot Martyrum pal-
mis, Confeſſorum & Virginum violis

Jkanioni. Sc liliis mollem & diſtinctam diſcernes.

um ſcilicet
miſu Sube-
atibus tles
Juperio.
(Mo, N 10.
cram Anno,
us lultente⸗
Un, utin vit
ficilcatis
leb,

Calca fortiter, ſemita eſt florida, quia

Nazarena, à veris Nazareis Jäasu Na-
zareni, dum viatores eſſent, ſectato⸗
ribus in Sancézitate & Zuſtitia feliciter
emenſa. Quin & ampliora promitto
Quot tu quoque figes jam veſtigia, tot
in hac Sanctorum Semita ſuſcitabis ro-
ſas, tanto fabuloſo Perſeo felicior,

quanto fabulâ major elucet veritas.
Oſtium

Oſtium viden! jam explicat Caæleſtis, uſ.
Hieruſalem, qui Oſtium eſt, per quem, 6 Cire)

ſintroieris, Salvaberis Joannis 10. Cap.
Nec eſt, quod devios hic ambages me-
tuas : Segzita enim eſt, veſtigiis ante-
ambulanum notata, erroribus nullis
obnoxi. Nulli eam inſident prædo-
nes, niſi ſponte tua ab ea declinando

incidere velis in tentationem & in la-

queum.
Quin & eos fideles manifiens comi-
tes, quos in hac via habuiſti Præcur-
ſores.

Incipe ſtrenuè, perge fortiter, con-

V eſiͤ

vl M
N, 1
hin
e N

ſumma feliciter. In domo Patris ſui

locum jam paravit Chriſtus, ubi

wanßiones multæ ſunt, [Joannis 14.

Cap.] tibi, & omnibus gravis viato-

ribus æterno Der decreto deſtinatæ.
FProßerum iter faciet DEUS ſalu-
tarinm neſtrorum Pſalm. 67.]
Vade in pace.

MEN-

Caleſ ₰) 0 (50= Z
Peren pere dignatus fueris. Nec dedignare
1 10. C nos tuos Clientes per geminam hbanc
nages ne wiam eousquè perducere, donec ali-
rs ggando ſimul hanc viam & vitam
r mri emenſi, metam, quam anxii omnes
deckitanch Tkaærimus . feliciter nos attigiſſe late-
n & ink Nur. Sic tibi nobitque vovemus.

fiens coni⸗ .
ſti Præcut⸗ S Ero, Et
ttiter, con
Pattis ſui
iſtus b⸗ . *

gyis viato⸗ =
Geſtinatæca Moguntini.
ſule-
67.

AIEN-

* (1¹1) £
JANIARIUS.
CIRCUMCISIO CHRISTI.

1. januarij. 37

Omne quodeunque facitis, in verbo, aut in opere,
emnia in nomine] ESII C HRISTI. S. Paul.
ad Coloſ. cap. 3.

— Vt ego te exoſculor, diem candi-
Dõ diſſimum! ſdus'6 IESV Nomen!
ite jam aſtrorum Arbitri, dicite ſa-
nuee fatalem hanc mihi ſtellam eſſe.
Whoroſcopum meum efle, ab hac
= = vitam meam, vitæ ſtudia, mor-
e tem, omnia dependere. Reéte:
quidquid igitur agam, Io auſpice, agam, Vigi-
jlabo ? in oculis IEso exit. Dormiam? 1ESVAM ſo-
mniabo. Ambuiabo? comes 1ESν ibit. Sedebo?
latus claudet 71Eb, Studebo? IESVS erudiet, Seri-
bam ? calamum cum manu ESF“&-ducet & 1EoVS
IESVM ſcribet. Orabe? verba 1Eô foxma bit IEG.
GS§. Feſſus ero? recreabit IEb5. Eſsriam-, Ktiam?
IEöS paſcet, ille porabit. Æ½grotabo? Amor ade-
rit medieus, IES. Moriat? IEb immoriar meo,
IESVS oculos claudet IESV ſinns mihi tumulns,
tumuli inſeriptio EsοaäaähρεπMπerit. Sed, heu m hi!
mi Eby I Amor meus ! quid video? quod ſi vita tuæ
aurora tam multo eruore jam ruber, quaàm largos
imbres ſanguinis in ſero vitæ veſpere dabis 2 6 S01
meus! Heu iterum mihi ?1 6 MARIA, ⁶ Cynthia
mea ! an palles ? dabis eheu etia m tu hodie pluvias:
Et ecce imbres lachrymarum exutroque oculorum
cœlo ruentes, Time peccans adolefcentia;, tute
hanc tempeſtatem dedifti. Cux enim hodie jam ad
ſanguinem iretur, niſi ſceletibus tu quoque fotes
obnoxia. Ecce die octavo jam ſævit culter tuus
vere Saxeus! Sed diſce ad infanda ſceleia, diſce à
cultro tuo etubeſcere: Diſce vulnera agnoſcere tua.
Si neſcis, ibi yulnus eſt, ubi emplaſtrum eſt.

Medig

mds

n an
l, Rc⸗

W

NnuNd e

.

Moeditatie in Circumciſionem ! Eſu Chriſti.
6TI. Hoade facit ESUS, quod ad mortem
autingie uſque facturus eſt; obedit Patri,
ILhai Ma Joſepho. Deus obtemperat homi-
nibus, & homines eo uſque vani erunt, E
Deo, præpoſitorum ore præcipienti repu-
diem cand gnent: Vel OE parere debes, vel cupidi-
ESyNomet tatibus, vel Dæmoni. Elige. Ah! cum
ri, dieiteſt. DEUS obediar legi, Diſce boemo obedire,
e e e terra ſubadi, diſce pislvis obtemperare.

eſle, ab hat
ſtudia, mot. Bernard.

ere. Recte:
agam, vi. 2. Elucet vel maximè humilitas obedientis
9 ESM. IEu. In præſepi pauper ; in Circumciſione
4 rrere⸗ habetur peccator. DEus, qui alieniſſimus
er& t6, eſt à peccato, ſic exinanivit ſemetipſum, ut
rmabiikb. formam acceperit peccateris; & ego qui in
im, Rtam? peccatis conceptus, iiſque innutritus ſum,
RAmotade nolo peccatot vocari, nolo minoris æſtimari?
moriat meo, z. Amor ] ES'II patet hoc in myſterio,
hi tumal's quod tam citò velit Salvator appellari, &
beu m bi A CIIO NCUr PPeliatte
gdſintate ſüuum largiri Sanguinem in amoris pignus.-
Jwam lagos Hic Sanguis, hæ lachtymæ ſunt verba cor-
labi? 6 Sol dis ejus, quibus promittit ſe paſſurum, &
6 Cnhü moriturum eſſe omnium hominum causi.
deNed Hunc annum inchoa ab imitatione obedien-

ue oculoium . ninch
Kentu, me tiæ, & humilitatis I E 5U. TLuus ſum mi

uiiehna Dazus! in hunc annum, & in omnem
oque foles Eaan
alt tuls .
lea, Riſce ; . n⸗
gn oſcere tus. .

MMtiE

S. M A C AKIUS.

2. Januarij.

Quarite primùm Regnum Desi & juſzitiam ejus,

& hac omnia adjicientur vobis. Matth. 6.

wnc Macatium nomine ſuo Alexandria, imò
fallor, ſuo ille Alexandriam beavit. VII. annis
Gne cocto edulio, ſine omni cibo transegit. Sa=
tur interea cœli delitiis & piis nunquam hon la-
chrymis ebrius. Inter hæc Capidinem bella ſibi
movenrem aggreſſus, culicum præſidio corpus cin-
xit; quos inter cum ſex zadeò menſes nudus decer-
taſſe, horum aculeis longe hoſtem ſubmovit. Quid
multis? brevi tam parvo milite ingentem & formi-
dGandum Fyrannum debellavi: Pœnitentem Ga ex-
dotem à ſacrilega Venere, &; qui in pœnam deli-
Gi corpore ſerpebat, cancro eâ lege ablolvit, ut ne
porto ſactificaretimpurus. Nec in homines ſolum
pius, cocuπα feræ, neſeio cujusi partum ſpute ſuo il-
lium lumine donavit, ov culæ exuviis à grata pa-
rente viciſſuim donztus. Inster precandum ita iæ ip-
ſum fertur adhortatu⸗: Anime mi, ns te in terras 4
cœlo demitte: ibi Deum & cum Deo Dei aslam omnem
yaber. Viderat nimirum quandoque, quàm multi-
plici dolo aſtuq; tarbare precantium animos malu
hoftis niteretur. Ob hæc aliaque eiuſcemedi præ-
dicantibus vere MACARIVM, hoc eſt beatum, ut
qui Mundo tam bellé illuderet, illud reſponſi de-
dit: caverent ne ipſis Mundus illuderet. vVivere por-
1 b deſiit, cum annum ageret centeſimums? & de-
cumenio ſanè fui? mortalibus, frugalitate &
vitæ Keligioſæ aſgperitate non minui an-
nos, ſed creſcere.
Ex Vzx, PP.

ꝛ.

Medie

Alinin

14

Creutu

. Wul.

ande, 1.
tlenpl, Crg

,
U

⸗

* ( 12

I U 1. Meaitatis de fing kominis,
ußitian 1. Deo ſumus in hoc mundo, ut Deum a-
Matthes, memus, colamus, & æternam ſalutem
conſequamur. Hoc etiam atque etiam me-
exandtiui ditare: Cultui divino, & tuæ ſaluti incum-
arit, VIlm bendum tibi eſt per hunc annum, & reliquum
Wram mn vitæ tuæ tempus, alia quippe vel vana, vel
rem bella MoXia funt. Vide, utrùm adhucex animo quæ-
lio corpus i ſietis, amaveris & colueris Dcum? pudeat te,
nudes dett futilia ramdiu quæſiiſſe. Unus Deus quæren-
nbnoit i dus eſt. Etenim adimaginem Dei facta anima
niem oationaliscateris omnibus occupari poteſt, repleri
enen e non poteſt. Bernard.
2blolvit, une 2. Deus homini res creatas permiſit, ut fi-
mines ſolm nem ſuum facilius afſlequeretur. Quemad-
ſputo ſuoi modum hominem ſibi, ita cætera quæque
eſen nonnini creavit. Quid in rebus creatis acquie-
ein ena ſeis quaſi in ultimo fine? An exiſtimas, ve-
aslan enun lam feliciratem in opibus poſitam eſſe? quid res
quam multi nihili Deo anteponis? quid Dei bonis abute-
nimos mal gisin ejus contumeliam?
cemodi bu. z. Hoc unum deinceps amabo, quod ducit
beinn aad ultimum finem, legibus divinis parebo,
Virere por Vifruri incumbam, illecebras peccandi declina-
um; & de 500. Non eſt mihi neceſſaria terrena feli citas,
galitate &. coœlum volo. Quære à te ſæpius, Bernardi
i an. exemplo, Cur veneris in hunc mundum: An
ut exiſtimationi, commodis & voluptatibus
dh ſervires? Coœlo natus es, cœlum quære. Ad
Tuin veniſti?

* ( 5])
S. GENOVEFA.

2. Januarij.
ERote parati, qnia quâ neſcitis horà fllius homi-
nis venturus eſt. Matth. 24.

On ego GENOVEFAM laudem, cùm vel ba-
rentes ejus, quòd talem genuiſſent, B. Germa-
nus laudàrit. Tranſi bat hic Lutetiâà Pariſiorum
n Britannias, Pelagianos oppugnaturus, cüùum GE-
NOVEFA M parvulam tunc puellam intuitas, latére
in ea ingentem virtutem vidit. Itaque blandifimis
verbis vitæ Religioſæ ſtudium tenellæ ſuaſit. At illa
jam tunc annait. Ergo mnemoſynon capii nummum
Cruce inſignem, jubetur que e collo ſuſpendere, nullo
dehinc muliebri Mundo temerando. Arrha fait
hic nummus Chriſti Sponſæ, neque fefellit. Noluit
deinceps parvula domi agere, ſed ſut officii identi-
dem clamita bat eſſe, templa frequentare. Quare fait,
cum lachrymis ſuis moleſtam & cla ofites, mater
alapàâ caſtigarer. At continuò eα⁰αε εſaum vi⸗
dit. Lucem deinde biznnio poſt à Filia, cui dederat,
lucem recepit. Cæterum hæc velo inter Virgines

involuta, Patiſienſibus contta omnes Attilæ exerci-

tus unicum præſidium fuit. Cibum non niſi bis in

hebdomade, viaum Virginitatis venenum nunquam

admiſit. Quoties cœlum aſpexit, hoc gaudiis, lla
lachrymis pluere vita. Vittutem in abſente Simeon
St, lites laudavit & ſapiuſeule ſaluravit gernuntios-
Apud Reges quoque hildericum, & lodoveum
tantum potuit, ur worte Virgo abſolveret, quos Iu-
dices damnârant. Sed parum hoc eſt, quando idem
apud Deune potuit, & lectulo damnatos ægros palſ-
ſim à morbis abſolvit. Quid? quod, quem abſtule-
tat, jam imperie GENOVEF., Puerum Mors red-
didit, ut ne deeſſet, qui Virginem Matrem
clamatet: & ouries

Mea-

1 Nin Nend
We won

N N Aar
ſtünrn m
4 ,AIligres
ii⸗ gut

, lin

.

(6⁶) £

A. . Meditatio de Morte.

4 flius hen. 1. Orieris, certum eſt, arque à Dee
itatutum. Nullus hominum huic
reſtitit legi. Morieris. Capis hoc? propinquos.
eüm velti amicos, opes relinques, terra corpus teget,
iudn Non videbunt oculi, ſilebit lingua Quid
tua, eüm Lita firmiter perituris adhæreo? Curtam mol-
tbitus, atn liter habeo corpus, quod vermibus ſcatebit ?
e blanciſimt Moriendum eſt, hoc perpende.
ſuaſit, At illi
Rneüll 2 Latet me tempus, & locus obitůs. Mo-⸗
. ſſe nn mentum mihi præſtare nequeo. Quaàm
leli. Nofuft ulti hodie occident, quibus nunc mortis
feii iien- ſuæ non occurrit cogitatio ? Si nunc tem-
e⸗Quate fuin poris vivis execdenqum mihi eſſet, quid de
ag mer me fietet? quo abirem? Quis futuræ peo⸗
i dent Bitentiæ ſpem fecit ? Ah! quando tempus
ter Virgine: loeum mortis ignoro, ubique, & ſemper
Amiüz ezerce- tam præſtolabor Quoniam ubiq, te mors eXn
on niſi bis in pectat, f ſapiens fueru , nbiqg, eam õ
1P nunquadd Bern.
etnuntiot, 3. Peccato fui obnoxius, an DEO gratus
Lodoyeum moriar? ignoro. An futurus fit obitus a
t, quos Iu. vibam, xcf ad pœnam? neſcio. Ad hanc
ando nien veritatem non horreſco? Faciendum mihi
idgele. eſt, ut ſalus mea ab omni periculo tuta ſit,
Mors ted. mihiquz quaſi quotidie morituro vivendum.

Mauem Fac modé, qua moriens fabza fuiſſe velis.

Mit. §. R1G0⸗

S. RI G O B ERT I S.

4. Januarii.
Dico autem vobis, quoniam omne verbum otio-
ſum, quod locuti ſuerint homines, redae nt ra-
tionem de eo in die Indicä. Chriſtus. Martth.
cap. 12.

— ſſcite, qui alienam Nobilitatem non aliter ac
nærteditatem aditis, amplius etiam veſtrà operàâ
hanc condecorares imo domi veſteæ, hoc
eſt, apud animum veſtrum veram Nobilitatem quæ-
rere. Nos ea in te Doctorem ecee! vobis RIGO-
BERTVM füuggerfimus: hic gentis ſuæ ſpſendorem
literis, Biteras pietate illuſttavit 5 Hanc Rhemen-

ſes Infulà ornârunt: ille iterum hanc multis ma-

gniſque vittutibus, velut gemmis diſtinxit. Sa-
cerdotes primus idloci in unum coegit, reditſque,
de quibus viverent, communes fecit. Familiari-
ter Magiſtro Equitum Pipino eſt uſus, qui xeniolis,
quæ Divus redeunti à venatione miſſitabat, mul-
tùm deleftatus, terræ tantum aliquando eonceſſit,
quantum RIGOBERTVS, dum ipſe dermiret, am-

bulando potuit circumſcribere. Ab eo tempere

nuſquam alibi vel agri lætius ridere, ridentibus nuſ-
quam mitius cœlum arridere. Aurea tempora &
æternum Ver diceres. Sed & filium Pipini Caro-

ℳ
α
8N 1

lum (ab animo Martio Martellum peſt diéum)
ſacro fonti admovit RIGOBERTVS. At Carolus

ingratus, quod urbem Rhemenſem dole aggreſſus,
non admiflus eſſet, apertâ vi poſt fratrem debella-
tum ingreſſus, Pontifieem ſedeexeget. Tulitæque
animo exilium, nec multò poſt ad Pipini dena re-

—

verſus, vitam ſancti ſſime exegit. Ad tumulum no-

Gte concubiàâ lux ingens viſa, & voces e cœlo audi-
tse, multum humanâà ſuaviores. At nos ſi nun-
quam has audimus, quid miri, obſecro, eſt,
quando coœlo aures clauòéimus.
Ex Surio.
Medi-

AYuInur

erelartt

nummmg
enin ſer
nl ilidnin

Ned,e1.
ole

T UHE S
ð . — .. . . .
Meditaztio de judicio particulari.
verlamnotg
, resgent ,

iſtus. Man

1. GTatim poſt mortem totius vitæ reddenda
ratio eſt; id credunt Chriſtiani emnes:
ſed heu! quàm pauci capiunt! Scit Deus
quidquid feceris „dixeris, aut cogitaveris, &
m honalia horum ommium exiget rationem. Heu!
m veſtigen ipſo mortis momento ſciam quid mihi futu-⸗
geen⸗ u tum ſit per æteroitarem. Momentum terribile!
pobis As hæc meditare: huc te para. Domine memera-
e ſpſendoren bor juſtitia ?ua ſolius. David.
ine Rhemen 2. Deus Judex eſt adeo perſpicax, ut om-
ne multis nu nia nôrit, adeò Juſtus, ut cujuslibet peccati
Ann é pœnas, ſit repetiturus. Adeò potens, ut ne-
n nh mo ſit, qui rigidioris ejus juſtitiæ animad-
gui renio ir, verfionem effugere poſſir. Provid rebus
tabat, wul- fuis. Quid reſpondebis ² Qui tatione pee-
40concelit, catum excuſabis? Ah Domine: ne dilecto-
en ane rum meorum, ſed ſolius infinitæ tůæ miſe-
enihuzau ticordiæ memineris.
tempors à 3. Alias non erit udex, ad quem poſſis pro-
pini Caro- vocare? vix lata erit ſententia, cum incipit
didum) tortorum carnificina, nihil lachrimæ, nihil
1 crclu gratia, nihil munera proderunt ad funeſti de-
n ledell cteti vel reſciſſionem, vel dilationem. Pze
arbitratu meo jam meam mihi poſſum con-

Tulitæque
i dona e- ficere ſententiam: ſim accuſator, ſim Judex,
mparatus ad

nulumno. ſim tortor meus, & hunquam 1
. reddendam vitæ rationem. Quid faciam, ehm
nun. . . 4 —2 .
3 venerit ad judicandum Deus & eum qus ſierit,

,h zid reſpondebo ill? Job.
5. EDUAR-

☛☚ (9) £
S. ED HARDIIS.
Jj. Januarij.
enite Benedici Patris mei poſſidete paratum Vo-
bis Regnum à conſtitutione mundi. Chriſtus.
Matth. 25.

DVARDVMin utero adhuc latitantem fortuna
tamen Angliæ Regem legit: firmavit electio-
nem Cœlum: ſiquidem in Regem unctus ab
ipſo Apoſtolorum Principe memoratur. Conjugio
porrd, ad quod invitum Regni Proceres traxerunt,
Virginitatem copulavit pulcherrimo matrimonio,
Pater Pauperum, Filius dici poterat Summi Ponti-=
Kcis, ita hunc ſemper coluit. Tributa liberaliter
remiſit, poſtquam iis incubare cuſtodem Orci Cer-
berum vidit. Iam nec ad vilis mendiculi poſtulata
erubuit, qui membris fuis captus, promiſſam à D.
Ppetro ſanitatem afſeverabat, K bajulo ad templum
Rege uieetur: quem mox in humeros ſuſtulit, pi-
um onus ad aram pertavit, ſtipémque divitem ſani-
catem addidit. Sed & cœci nonnulli, quàâ und4
manus Rex laverat, hac oculis ipſi tenebras elae-

runt. Facienti Sacerdoti cum adeſlet, conſpicuus ei

ab ara bene precatns eſt Chriſtus. Quidvis amore D.
Joannis, quem Evangeliſtam dicimus, rogantibus
nmihil viſus eſt unquam negâfle. Hanc ille religio-
nem præclarè obſignavit annulo ſuo, dum eum ipfſi
Divo mendicabulum adfimulanti dono dedit. Hic
annulum Regi remifit, ſimul de mortis hora com-
monnit: quem nuntium ille toto mox regno vul-
gZavit, quo preces undique piorum cogeret- Atque
eo viatieco, quamvis ſuis jam dives meritis, longum
Scli iter ingreſſus eſt, anno poſt Virginis partum M.
L. XVI. & quia nullam corpus animo Virgini
in vita, mors diu nullam etiam corpori in
tumulo labem aſpe ſit.
Ex Surris.
Meldi-

. .
leerd, n
Carint

ni elned
nng,i

(10) £
Meditatio de gloria Paradiff.

H
1
e I. 1N Clis Deo fruimur, ac ſimul æætexis
uibulcunque. Caret hæc lachryma-
rum vallis delicis, quibus redundat Cœleſtis
ntem fom Patria. Tam fluxis itaque voluptatibus abfti-
mavit eldo, heamus, in quibus nunquam omnino ac-
em undua quieſcit animus, ut potiamur cœleftibus. De-
. Conjagt liciæ, honores, divitiæ, quam ſordetis Cœ-
n⸗ ttatee um conſiderantr! Solo Deo ſatiatur animus.
uunj imd Ah Domine! felicitas hac acquiripoteſt, aſti-
ta ibetaliet mari non potest. Auguſt.
em Ori der 2. Illic erunt, quæcunque volueris,; abe-
ul pofelin zunt, quæcunque nolueris; nullæ lachrymæ,
aai) fuſpiria nulla, nulli dolores, nulla triſtitia. In
ſuſtulit, p Cœlo merum gaudium, nullo felle permixtum.
iyuemiam. Sane æquum eſt, ur tot delicias emam non-
„qui undi' nullis laboribus. Quid enim ſunt labores no-
nebas elge ſtri, ſi cum gloria Paradiſi, & coœ leſtibus bo=
D aie comparentur?
nndu 22 Sed hæc quamdiu * Tota *ternitate!
ille eligio⸗ Hoc nétzunt ſancti. O felix ætetnitas! ſi ca-
n eum ipf perent te Chriſtiani, quid non agerent: O⸗
edit. Hic mnia, quæ labuntur cum tempore, indigna
norecor. ſunr curis noſtris. Quidquid æternum efſt,
ikague magnum eſt. Unam itaque ſpectemus æter-
»longum hitatem, & parvi faciamus bona hujus vitæ.
panum M. Nam ombem omnino fugabit triſtitiam co-
vigim 2iratio ejuſmodi. Momentaneum, qusd erne=
oin ciat, aternum, quoa delettat, Greger.

Medl EPI-=

P A N IA.
6. Januarij.
In venetunt Puerum cun Maria Matre eius, &r
procidentes adoraverunt eum, & apertu the-
ſauris obtulerunt ei munera Autum Thus, &
Myrrham. S. Marth. cap. Z.

EPI

tiones & cantus feſtives, Principem ſuum cœlo
— Jelapſi cives, aulimque Nati Begis quotidie
deinceps frequentabant. Sed & Orcus rebellis
hucuſque metu jam ſuo venerabatur. Feræ ipfæ
Dominum ſuum ſupplices agnoverant, ut jam aliud
nil reſtatet, quàm ut terra etiam officium ſaum fa-
ceret. Ergo, ut ad exemplam Regum Orbis uni-
verſus ſe componeret, tres e regnis ſuis exciti Magi
magnis itinen bus Bethlemium contendunt, Sacra-

Suone⸗ e⸗ jam nuper, inter fauſtas acclama-

mentum Chriſte nato omnium nomine diftturi. At-

que ut ne aberrarent, placuit Superis ducem Stel-
lam dare & fallere & falli neſciam. Ita Hieroſoly-
mam ventum, ſeduléque in Novi Regis cunabula
inquiſitum. At Herodes in regso ſuo alium ptæter
ſe Regem ullum quæri indignatus, barbata anime
jam tum concepit conſilia, mox ſanguinem, neces

orbiſque Maites paritura. Aulicis tamen artibus

apprime inftractuz, dolos dolis texit, & , ut noce-
zet, amare ſe fnzit, ut perimerer, adorsturum ſe

Hoſiem etiam ipſe promiif. Söab hæc 2 Magis, Ki-

dere iterum Anteam bulone, Bethlemium peryen-
tum. Ibi conſidens Stella, velut adventum gratula-
tura, hofſpites Reges e teco ſalatavit. Extemple
ingrediuntur, Regümque Regem in threno ſuo.

piæſepi, Sapientiam in infante, in homine Deum

adofant: Addunt deinde tribura, opes peregrin as,
Autum, Thas, Myrrham. Inde viam aliam in re-
Zna avita Dux ſomnus dormientibus oſtendit: ſed
ſc idem hic vigilantem Herodem delufit.
Ex Hift. Evang.

Medi⸗-

Kaa. 6
(Panerſeare

man

1N
W

u Nus nen
torming
Psen, an u

ä
DRetetdt,

DAko eria;
TMrnunihuu
Mrbleulten
llis
in mniti
un 2
Vnigel

N
Ad

latre eju⸗ . 6
apertu ſh⸗

umn Thu, 9

uſtas acclina.
em ſuum col
egis quotilt
Drcus febelli
1r. Feræ inle
,ut jam aliud
um ſaumf:
n Otbis uni.
s exciti Mul
dunt, Sacra:
dictori. At.

ducem Stel⸗

Hietoſoly
is eunabula
Alium ptaler
rbais anime
inem, neces

men artibus r 5 =
Le noten tuam paupertarem „donum hoc præſtabit

ietu rum ſe
Magis, ſi.
m peryen-
m grarula.
Extemple
hreno ſuo.

nine Deum

peregtin ai,
Aliam in le.
ſtendit: ſet
delaßt⸗

Mℳ

AAMAMIeditatio in tria Regum mäanera.

(12)

1. 7 ο Btulerunt ESu Myrrham in honorem
QOaerz ejus humanitatis, ];Sus, propter
ſuum in nos amorem corpus, ſmillimum aſ-
ſumpfſit. Ur quid non redamamus dominum-
ipſique corpora noſtra non conſecramus :
Tuum eſt, amantiſſime ESsu, corpus meum;
ecx te pendet ejus ſanitas, & morbus; ex te
vita & mors. Me felicem! ſi poſſem tecum
pati, nam tecum regnarem, Totum me libe-
raſti, at totum we poſſideres. Aug.
2. Humanitati Es accedit Regalis digni-
tas, ideoꝗque aurum illi offertur. Quæ habe-
mus bona, ea nobis dedita; iis ilaque uramur
ad ejus gletiam, ad alrarium ornatum, &
pauperum ſolatium. In pauperibus Deum
videamus. Reges vident in præſepio infan-
tem, pauperem illum quidem, & ab omni-
bus derelidum, eum tamen ut Regem, &
Deum venerantur. Si pauper es, offer ) EStI

omnibus mundi Theſaurts.
3. Oblato demuùm Thure clarius demons-
ſträrunt, agnoſcere ſe diviniratem ESII.
Thus tuum ſit oratio tua, Ad ESI pedes
prevolutus, offer ſuaviſſimo illi Puero animæ
tuæ facultates, Adora, time. Sed hoc præ-
ſertim memineris, alia viã Reges rediiffe;
pariter & tu aliam ineas vivendi rationem,
& ubi viam Chriſti ingreſſus fueris, ab ea ne
declines. Viæ enim immutatio, vita intelli-
ginr mutatio, Euſ. Emis. 58. LU⸗-

* ( “3) £
S. L HCIANUS.

7. Januarij.
Recedite à me maledikti in ignem aternum, 4ai
paratus eſt Diabelo, & Angelis ejus. Chri-
ſtus. S., Matth. ‚cap. 25,

Oſſumus hodie ignoſcere, Samoſatæ, quando
maximum probram ingenti decore obeuit, &
LVCIANVM dedit;, qui nen jam rideret cœlam,
fed & moreretur pre cœlo,;Duodennis puer poterat
tamen pater dici, cum hæreditatem paternam jam
tunc pauperum prædam fecifſet. Mox inter Co-
nobitas adicriptus & αρππιοι initiatas. Antiochiæ
Iudum litterarium aperuit, Minerval pauperibus
ceſſit, Libros Chriſtia nos reſtituit & ſacra volumina.
quæ dudum ſuperſt:tio corruperat, ad Hebrææ lin-
guæ Regulam cenſuit. Sed Maximianus non neſcius

pietarem Chriſtianam non poſſe zectius, quam cum

Muſarum ladGe, litteris inquam, inſtillari, ad po:
nas Magiſtrum tam ſancti ludi vocat; quòd tamen
JC

vel vultús majeſtate meliora perſuadere LVCIANVS
diceretur, non niſi velatis oculis huic ispius Aga-

menmnon locurus eſt Pcomifs primò ingentibus in
Martyrem pugnavit, tum in cippuro injecit, poſt in

teſtarum fragminag. VItmò fame longâ ad deditio-
nem compellere eſt aggreſſas. Iuterea ſacrificare

conftituit LVCIANVS, Mirantibus, qui id fieri poſ-

ſet, diſcipulis, cum aræ menſa abeſler, vos inquit.
in orbem me cingite & templum eritis 3 ſacra dein-
de pectori meo imponite; erit hæc viva ara. Dixit,
fecit, mox ad ingreſios tortores, ter clamat: Chriſßtia-
nas ſum, & ibinde moftuus tacet, Funus nihilo
minus in mare projestum, ſazxo dexterz appenſo-
Verum truncum primo Delphin, ſemper hominum
ſed Martyrum præcipanè amans in litus extalit. Mox
dextra etiam (à Muſis cxed o efferri brachioque jun-
gi viſa eſt. Nos etiam manum tam doctam pro meri-
tis laudaremus, ſfiadnos Muſæz manuns illius
ſiylum attulifſent,
Ex dur. Madi-

(i

Ihewnat
guthi ue

Alan ue (
eTene⸗

Zrnn ler.

Ain he
en ner

ulthagt 15
‚
F

(¹4) £
1 U 8 Meaitatio de Inferno,
1. Lennu⸗ „carcer eſt puniendis damnatis
«ternun , defſtinatus. Divino privari conſpectu,
eju., Cli atrociſſimum ſuppliciorum eſt. Damnati co-
gnoſcent tauti Dei perfectiones, eo perfrui ge=
ſticnt, ſed fruſtra: Nullum amplius gaudium,
ſata, qund vVoluptas nulla. Peſſima conditio! quis te ca-
dr enl pere poſſet ? Doles aut maximè cari capitis de-
D *“ ſiderio ,propinqui funere „aut aliis id genus
pateinen en Ponis amiſſis: & orbari te Deo, cujus noſti
inter C. magnitudinem, levius feres?
tas Antioche z. Damnati patienrur, quæcumque fingi
al paupenibu poſſunt tatmenta, famem videlicet, ſieim, te-
cdirni: nebras, pœdorem, ſpectra tetrifica, igaes. Sin-
non neſdh gülæ partes corpotis, ſingulz animi potentiæ
,quamcun cruciabunrur. Delicatule! ubius dentis do-
lan,ad. lori ferendo non es, non potes digirum cerei
H fammulk vel momeato admovere: qui po-
“ . teris debitas ſceleribus pœnas perperi?
gentibus in 3. Hæc-ſupplicia æquabuut æternitatem
eeit, pin ſine ſolario, ſine intermiſſone, fine ſpe. Proh.
addeditio- Deus! ſi hoc verbum intelligeres 5Æternnm
ſicrfie pati, quàm tibi, quàm amaræ forent volupra-
ter at tes, quam ſuaves afflictiones! O æternitas!
ſac in. Kcquis te animo volvit, quin contremiſcar;
aa. Dii, Deum timeat, ac mundum contemnat? O
nat:Chritu. ærernitas? Momentanea delectatio æterne
unns nido plectitur ſupplicio. Pide, aut mente caret,
Agau quem nec mover, nec ad meliora compellit
. MMoI æternitatis cogitatio. Ruis ex vobis poterii ba⸗
hioquejun. suare cum arderibut ſempiternu? Iſai.
m 10 mell

liu 3,1A.
Mar .

* (15) £

8. Januarij.
Con enim auditores lagis jufßs; ſint apud Deum ;
ſed factores legis juſtikcabuntir. §. Paulus

ad Rem., 2.

Nnum agenti IVSTINIA NO decimum nonum
induta Virginem Divina Sapientia amplexum
tulit & oſculum. Ab eo tempore omnis illi
Mundas deſipeie, una ſapere Keligio. Ad hanc cum
ſe recepiſſet, fuit, qui, cum familiaritate (quæ ei
cum LAVRENTIO intima erat) deſtitutum ſe indi-
gne ferret, ad ſepta Monaſterij cum tota acie ſoda-
lium Iveniret: Gornu unum Citharædi, alterum
Armati tenebant. Sed utrumque perrupit LAV-
RENTIVS, captumque verbis Sodalem in ſua jurare
verba, manuúſque dare Religioni coëgit, plauden-
tibus utique Superis, quod jam Theſeus Pirithoum
ſuum, non ad Orcum, ſed cœlum comitaretur.
poſt tamen LAVRENTIVS ad infalam extractus.
Patet pauperum, & hoſtis ſuperbaranm audiit. mir-
andaque egit plurima, in ore illud crebrò habuitz
eam derwum eſe, veram ſaptetians, ſcire Deum Omnia
eſe, at Nihil hominem, & illud: calo exeludendos emnes
Jore opulentos, niſi ejus janitores pauperes pia ma-
nu corrumperent, Ego palmarium id puto: peri-
turas Venetias fuiſſe, peflimo Sodomorum exem-
plo, niſi potentior, apud DEVM Abrahamo LAV-

M. GCCCI. cùm juſta illi homines inter An-
geli perſolverent, funeris dicam tibicines,
an virtutis buccinatores ?²
Eg Ser;
Medi⸗

S. LAURENIIIIS IUSTINIAN.

ala ut ikts

RENTIVS intercefſifſet, Porrò moriturus plumas
reſpuit, memor, quàm duro lectule Chriſtus ob-
iſſſet. Et tamen ſine plumis in cœlos evolavit anno

60

.

i

4

ücmar
WMünerut
Fibn rn
NAArnd!
Ciittenn

13

fülunncheſs
uekinnl

(16)

MöMestitatio de officio hominis Chriftiani.
aud i S .
r, J. Dale I⸗ Erus Chriftianus credere debet omnia,
quæ fides docer. Quam pauci ſunt
igitur veri Cheiſtiani An mortale peccatum
ecimum nen admitrerent, ſi penitus crederent, Deum ee,
entia ampem infernum & Paradiſum. Sæpius vertetur fides
lnae W tua circa præcipuas cjuſmtodi zYeritates
ei

aritate (qgue! . . . .—
litutumſe n. 2². Fermo tuus ſit inrerpres tui cordis: nig

totaacie otn hil dicere debes homine Chriſtiano minus di-
kedi, altenn gaum. Tueliſuè caulam ESuI CHRISTI, ſi
Lreni ILA quando in congreſſibus homines impiæ, ac
i nta⸗ ſolutioris linguæ eum verbis appetunt? Num,
, firhoun duite audit, porius E picureumte, Superbum,
comitaretu & Avarum dixerit, quam diſcipulum Jasu
m exttactes, CHRISTI? Facz omnia, ſwcut Filius Dei, ut di-

anree Znus ſis es, qiui te dignatas eſt Filium Vocare,
Deum Oxre B n.
lsdendet omnt
veres pü m. 3. An factatua congruune fidei tuæ? IIIe
puto: ber’ Chriſtianus eſt, qui vità, moribus, labori-
torum 147. eus Chriſtum exprimit : vana eſt fides bo-
enn dis operibus deſtituta. Haud abſimilis eſt
Dhidus e. Vita tua vitæ Ethnici cujuſdam, vel infidelis.
olait anne Anex tuâ peccandi facilitare, & rerrenorum
s intetn. cupiditate argui poſſer, credere te Paradiſlum
ibieinc⸗ & infernum eſſe? Nunquàm tibi excidat egre-
gium effatum S. Malachiæ: Fruſtra Chrsha.

M us ſum, t Chriſtum nen Jeguar.

(7) ☚W

S. J IL IAN. & S. B ASIL ISSA:E 1

9. Januarij.
Gaudete, quèd nomina veſtra ſeripta ſint in Cœ-
s. Chriſtus. S. Luc. cap. 10.

VLIANVS unicas Parentum clariſſimorum Filiug.
primam ætatem Mufis conſecravit. Eæ Virgines in
clientis ſui pectus Amolem Virginitatis cum literis
inſtillärunt. Sed obſtiétre votis Parentes caſtas au-
res Hymenæo identidem pulſantes. Itaque à cœ.-
lo ante per ſomnum armatus BASILISSAM duxit.
Verùm pre cahktes thalamo ecleſtis primum odor
afflavit; mox de fervando pudore pie ſermocinan-
tibus, cum MATRE aliisque Cœlitibus Chriſtus
ſupervenit, qui & audentibus animos addidit, &
utriuſque nomina Vitæ libro deſcripta oKendit. Ita
Virgo obijt BASILISSA; IVLIANVYVS veiO etiam
Martyr 3 qui dum ad iudibrium torâà urbe vinftus cir-
cumducitar, CELSVS mali jâdicis non malus Filio-
lus conſpicatur eum non tam inter lictorum, quàm
Cælitum manus inambulare. Pedes proinde Mar-
tyris complexus, & Chriſtum puer non pueriliter &
ipſe faſſus, cum IVLIANO adignem damnatur-
Sed virtus proba e flammis ſplendidior nimirum
exit, creſcitque Matre etiam Celſi ad Chriſtum ad-
duéta. Caput demum omnibus ſub annum Chri=
ſti CCCXI. aufertnr. Sedneq ſic
loeus coronæ defsif.
Ex Surio,

E E EHς½
eei 4

Munhänm

. 5
R 4

Ur,

Mde uer e

huh

(18] £

l ſ Meditatio de non differendd morum
,„„„ emendatione.
reſun ,. EUS vult te ſalum fieri, Sic enim
10. amat omnes homines, ut nullius mor-
. 1
morum fii tem velit, ſed potius, ut omnes vitâ vivant

Le Vitgnat ſempiternàâ. Ideò Filium ſuum, mandata, Sa-
tatis cumims Cramenta, & gratiarum copiam dedit. Quan-
entes citien tum tibi debeo, Bonitas infinita, quòd mihi
Itaque ia tot vias aperueris ad ſalutem: An fui tot be-
a nehciorum memor? An iis rectè uſus ſum?
ie ſetnoenn Quâ tatione incubui meæ ſaluti? Agnoſco,
ribus inrit Domine, tua in me beneficia, & vehementer
os addidt, « doleo, quòèòd iis tam diu malè utens, repugnâ-
ofendit Ii zim amantiſſimæ tuæ voluntati.
ens ein 2. Salus tua ex te, in manibus tuis vita, &
mafur llis mors, paradiſus, & infernus. Gaudes liber-
orum, guen tate. Nunquam deſunt gratix. Ah! poſ-
Proinde Mat. um meam mihi felicitatem comparare, & in
pueriliteré manibus meis ſunt ſortes meæ?: Et ego dies
damnatu, ſalutis miſerè dilapido! Amicus Dei, ſi volo,

or nimirum 4 17
i tam u ecce! nuns fo, Si aliquando, cur non modo?
EII

num Chi- Aug. 22
ſi⸗ 3. Non vis, cum potes; erit aliquande
cum maximéè voles, nec poteris tamen. Pro-
fectô ſalutem tuam nihili pendis, cum volens
ac lubens ab ejus viâ declines. Velles quidem
huzjus, & alterius vitæ deliciis potiri, Deo ſer-
vire, & mundo, hoc fieri nequir. Uni ſaluti
conſulere pores, petit Deus: erit tempus, cuùm

non poteris, nec volet Deuse

Md. B S. MAR=

* (19) 302
S. MARIIAN US.

10. Januarij.

Si confte amur peccata noſtra, kdelis eſt & jlſs aes,
ut remittat nobis peccata noſtra & emundet
nos ab omni iniq; uitate, S. Joan. Epe I.
Cap. Is

N VOvit MARTIANVS Maximæ Kdi Byzantiſ;
N præpoſitus Orationem, quo cœlos & certius &
citius peteret, alatam reddere, creberrima illi
jejunia & Eleemoſynas jungendo. Multas præterea

in extruendis Cœnobiis templiſque fuitz monumen-

tis, quæ fere u nica in mortali homine immortalig
Deusprobat, Plenam quoties foras prodivit, manum,
circumtulit, cum gacua nullum à ſe inopem paſſus
abire. Veſte, quamdiu vigit, non niſi unicà ſem-
per uſus, hac etiam, cum nulli ad manum nummi
eſſent, ſe exuit, & egenum induit, ſed divite lucro,
quippe qui deinde, cùm ſeminudus pro ara Divinum
Cibum in populum partiretur, aureâ palam a Cœlo
veſte ornari viſus eſt, ut planeè jam quæſtum quæſi-
iſſe & pro paupere toga meliorem ambiiſſe videri
poſſit. Nectu porrò Vigil pius urbem obambula-
bat. vel quibus tunc etiam bene faceret, egenos, vel
quos lotos domi curatoſque terræ mandaret, mor-
tuos quærens, ex quibus non pauci revixiſſe inter

ſtudia tam ſancta memorantur, & alterum vitæ pa-

rentem MARTIANVM fſalutâſſe., Iam graſſantem in
templum ſuum, crudeliter flammam, medius ipſe

objecto Evangelicæ Hiſtoriæ volumine fiitit „preci-

bus domuit, lachrymis extinxit. Secundum hæg
aliaque mira, templo, qued ultimum ædifi-
cabat, & vitæ finem unàâ impoſuit.
Exæ Metabhraſte apud
Surium.

RNANNN

ſe ſean 4

Lnenataa keoa
Kumwrn ker

end I

Worlhe W

un Amdur
rrtur iet h

u, et

Phent, hre
Nlete

N US. Meduatio de Peveaks.
1. —Eccatum malorum omnium maximum
— eſt; cum hominem excludat à poſſeſſione
ueß&αρ ſummi boni, gratiam extinguat, privet hæte-
4 & enit dirate, & æternis addicat flammis. An hæc
Joan. Ey artendimus, dum committimus Lethale pecca-
tum, quod Dæmenibus & damnatis tot intu-
lit mala ? Ah Domine! quid mihi factum eſ-
Xdi Bym ſet, mors oppreffiflet me ſtatim poſt pecca-
ae kteni tum? Iuſtz millies damnaſſzs me, ſi voln ſſes 5
edeninel „Iu, ſti, quia amas homines, & diſſimu as peccatæ

Aultus prælelt . ,
fuit monume Bominum propter pœnitentiam. Aug.

ine immortig 2. Morbi, tem porum viciſhirudines, igne-
odivit, mium gantia, dolor, mors, mala denique omnia ab
inopem pi Adami peccato dimanärunt. Si Deus tot &

niſi unicàſ. 4. .
ienteiſ tam accrbas ponas dari voluit, & etiam nune
divite uc Tepetat pro peccato, (ut videtur) levifſimo,

daia Divnug dic age, quænam, & quanta ſupplieia payat in
palama Cel altera vità? Si regnante miſerieordiâ tam ſeve-
eſtum qurf rus eſt, quid futurus eſt, cùm aderit tempus
nbiiſſe videt: 414. .
m obambuls „ & juſtitiæ 2 . .
t, egenos 3. In memoriam revoca peccata totius vitæ
ndater, mo tuæ. Weniam poſtula, & à te delictorum tue-
ey viſle inc rum poœnas exige. Tu tibi conſcius es, pec-
kuin ite i cata commiſſiſſe æternis ſappliciis digna: neſcis
gaſanen tamen, an pœnitentià tuâ deleta ſint. Hæc
e giüt, ge, cogitario, & humilitatem, & fremitum cuique
ecundum hi ingenerare deberer. Statuas citiu; mori, quam
num zis: peccare, fuge vel umbram mort lis, aut ve-
luit. nialis peccati. Periculeſum eſt, quidquid
Deum lædit.

MA 8 2 g. THEO-

5

9

S. IHEODOSIIIS.
I2. Januarij.
Fidete itaque fratres, quomodo cautè ambialetis,
non quaſ inſipientes, ſed ut ſapient es, redimen-
tes temtus. S. Paulus ad Eph 7.

HEODOSIVM Cappadocem ntrum, ajunt, in.
coluiſſe, retius regiam dicerent; nam ad illud
divertiſſe hoſpites primo itineris ſui die tres O- 4 na ben
rientis Reges memorantur- Totus illi penus palma, M
cella fons fuit, deliciæ dactyli, herbæque & lach- men P

rymæ. Interim fuit, cum centum & am pliùs men-
ſas paucis panibus paſcetet, alias, cum Martiani ho-
ſpes eſſet, illeque panem ſibi deeſſe quereretur,
THEODOSIVS in barba Martiani granum hærere
frumenti conſpicatus, qui potes, inquit, queri, qui
tot panes in barba circumfers? ſimul granum in gra- aklonin
narium ablatum totum hoc complevit & veluti an. Hontuar id
guſtias hujus accuſaret, extra oſtia ſe miraculumque amn c
efludit. Aliàs magno Paſchatis die, cum nihil in ſgtens gee
cibum ſuppeteret. Numen THEODOSIO mulum 1
ſubmiſit inſtructiſſimum cihariis, quà re ille impul. niln
ſus ſemper deinde egenis duplicavit pium ſtipendi- Uhnammne
um. lam mortis memoriam ſuis impense eommen. aſck augnen
davit. Eum in finem ſepulchrum quandoque fieri ſuunman
juſſit, interrogavitque, ecquis eo tumulari vellen
Voluit Baſilius quidam, qui mox ſuaviſſimè exceſ. Ind iul
ſit e vita, nec tamen in odeo ſacio vel videri vel au. n dh a
diri deſiit. Prænobilis Matronæ filie, dum intet di Iln
pueriles ludos lapſus in fontem eadit, abſens THEO.- id nuin
DOSIVS, adfuit tamen ſpectabilis, & ne aquis mer.
zeretur Innocentia, cavit. Veſtis ejus cilicina mi.
litum Duci vice Loricæ fuit, & victoriam peperit. Sed

aowend

& tibi contra hoſtem inteſtinum victoriam ſpon- rninier e
deo, ſi ſimili utaris lorica. b . “ũãj

Meah.

Meditatio de bono uſu temporis.

SI

auid anlli 1. Ihil planè reſtat temporis præteriti-
lenlen nein N Què abiére florentes anni? Quid ho-
„tum ſuper eſt, præter memoriam illicitarum
nrthamiin voluptatum, quibus eos contaminaſti? Heu?
iieſuidem Quaſi totfens fluxit vita mea, & quaſi ſomnium
illipenus is Præteriit. Poteram theſauros cœleſtes mihi
erbeque &l comparare, nec comparavi. Ubi nunc amato-
anplisn res ſæculi, quos vidiſti divitiis, & voluptatibus
atant circumfluentes 5 ducunt in bonis dies ſuos, &
. Aianem inn in puncdto temporis ad inferna deſcendunt. Job.
quit, quen 2. Præſens tempus eſt in manibus noſtris:
lgrenuming co itaque ſanctius uramur, quàm præterite.
It & elnu Momentaneum quidem eſt tempus præſens e
mitaculum ſed momentum grande, à quo æterna vel feli-
en niin Eitas, vel infelicifas pendet. Hoc momentum
reilleim Tequirit D E U S, an ipſi denegaturus es 2
bium fipem Rtiamſi forent æterna toleranda ad DElI frui-
vensecomme tionem, an jure conqueri poſſes 2
luanioquefe. z. Fururum tempus incertum eſt 5 neſcis
wilet el planè numerum arenulatum horelogii vitæ
leideri vel« tuæ. Non potes, vel unicum momentum
,, dum in tibi polliceri. Infelix! quorſum tor vana
bſens TH conſilia? unum accipe conſilium: Ne perpe-
neaèsn ram abutaris conceſlo tibi tempore. Hnune
jus n diem quaſi ſupremum, hanc horfam, quaſi ulti-
lianen mam tranſigas. Id ſi ſedulò quotidié feceris,
ica. nec otio, nec peccatis indulgebis. Omnem,
crede, diens tibi diluxiſſe ſupremum,

MA B 3 S. AR-

(23)
S. ARCADIIIS.
12. Januarij.

Si ſuſtinebimns & conregnabimius: ſi negaveri-
mus, & ille negabit nos. S. Paulus 2. ad
Tim. cap. 2.

Ore Solis Virius hoc pulchrins nitet, quò dius
tius latet. Teſtem ARCADIVMadduco. Hie
ſævientibus ubique terrarum in Chriſtianos
Tyrannis, ſive homo timore aliquo, ſive Chriſti man-
dato inductus, poſthabitis Fidei fortunis omnibus:
fugà ſe ſubduxit, & aliquamdiu latebras habitavit-
Sed nimirum, ut vinceret, fugit, ex latibulis ſuis
velut inſidiis hoſtem expedtavit. Etenim cuùm ir-
ruptione in domum factà, & non reperto AREA-
DIO ad tribunal de amicis ejus quiſpiam raperetur,
continud adfuit; circumventum inexpeéctaté Tyran-
num graviterque increpitum juſſit omnes poœnas in
ſe experiri: Aciem tormentorum inſtrueret Tyran-
nus, ingenio etiam certaret, in auxilium alios etiam
Tyrannos evocaret, omnes in ſubſidijs Carnifices
gonſtitueret, ſeſe uniecum contra omnia tormenta
etiam nudum ſtaturum, ſolà patientià pugnaturum,
oſtenſurũmque eâdimicatione, quantum inermis
Chriſtianus omnibus minis & tormentis armato
Tyranno præſtaret. Deſperavit jam tum lIudex de

victoria, & ſententiam tulit, qu4 manibus ac pedi-
bus wutilari ARCADIVS jubebatur. Hic fixis

ceœlo oculis inter divinas laudes, ſupꝑplicij locum
magnanimus petiit, membra ad lanienam ipſe nuda-

vit, ipſe fingula truncanda exhibuit; itaque ſangui-

nis ſui purpurâà ſplendidus, ſine pedibus ad
Mattyrum tamen partes tranſivit, ſine
manibus palmam cœpit⸗
Se Zeno Ep. Veron.
Meds:

yenit,
und n

“
rontus
NNNWNN

Ne M Mlu

, „, .
hgiglei
e ( 1
Nlle

(14)

W Meditatio de Tolerantid.
ſiuems 1. ) Eccator, hac in vitâ patiendum tibi eft,
Paulis ut TZ ne pariaris in alterà: ſudoribus, lachry-
mies, & ſanguine peccata ſunt delenda.
her, Bl An calamitates inffigit Deus, eæ ſint reme-
Caddue, Ni morborum animæ tuæe Vis ſemper pec-
Chridancafe, & nunquam poœnitere?: Cave, verſaris in
e Chrifini lubrico, pοιäas dabis aut in hac, aut in alterâ
nnis omnibui vit4. Klige.
ii enral 2. Tametſi confidas, te poœsnitentiæ beneſi-
enim un i tio cum Deo in gratiam rediiſſe, non ideo ta-
erto 4164, en lachrymis & laboribus ſuperſedendum:
im taperelt, Etli revelatione conſtaret tibi, ut quondam
dato In. Magdalenæ, tua tibi peccata remiſſa eſſe, ni-
ed ſtan hilo tamen remiſſiùs operibus pœnitentiæ Va-
““ candum eſſet. Et peractæ peccatorum con-
i Camife feſſioni fidis? Contremiſce, ſemper lachry-
ziatormen: Mare, cum neſcias, utrum amore Dei, an odio
pugnatutun dignus ſis.
tum inernn 3. Viri pij 1 qui ad perfectionem conten-
ent ned itis, etiamſi quotidie ad tertium cœlum ra-

um ludexde .. . „ . .
jousac n⸗ eremini ut Divus Paulus, ne credatis, inuti=
Hic frs lem vobis pœnitentiam eſle. Parum mihi
ici loruum probantur contemplationes, quæ mortificatio⸗
ilennl, ne non condinntur. Si ESUM ex animo
ueſangn amaveritis, exardeſcet in vobis deſiderium

bus 20 amne . . ⸗
imitandi patientiam IESU. Secura est expe-

ſine
diatio Beatitudinis, ubi est participatie Dominies
Paſionis. §. Leo.
Mad

(15½) ℛ
S. GODEF RID TIS.

11. Januarii.
Setundum eum, qui vocavit vos, Sandtum, us
& ipß in omni conwerſatione Lancts ſitis. §.
Petrus I. Ep. cap. T.
LDen GODEFRIDVS Cigpenbergenſis Comes

genus ſuum e Regio ſanguine. Prædantium
fuorum militum licentiam, ſi quiſquam alius;

frænavit, gnarus militum prædam Ducis eſſe furtum.
Arcem ſusm in Cœnobium vertit, & D. Norberti .

familiz tranſcripſit, eum omnibus fortunis, quibus
præclarum Auctatium unà cum fratre Orttone ipfſe
acceſſit. Viderunt hoc multò ante in fomnis illi-
qui de Cappenbergenſi arce vel columnam flamman-
wem, vel Civitaten nive nit diorem in colum vide-
zant aſſurgere. Et vero multa, quòômoram tam
ſanctis eonſiliis in jiceret, molitus eſt cognatus ſan-
guis, nunquam non Deo hæreditatem invidens, ſed
ilie, uti alia humana omnia, ita hæc etiam inſupet
habuit, conjug que inter ſancktimoniales relatà,
Norberri inſt tutum avidiſſimè arripuit. In hoc a-
cerrimus ſui hoſtis & glorioſifſimus Victor, vix quid-
quam eibi ſumere eſt viſus, tantùm lachrymis ine-
briar’, li cupidiſſimus mêſſionem corporis acce=
pit anno M. C. XXXVI. cùͥm moriturus illa aud ſſet zʒ
exite ob viam ei, & veni ntem & cœlo comitatum ami-

ciſſimè ſalvere juſſiſſet,. Secundum mortem Nepti

ſuæ multà luce veſtitum & coronâ conſpicuum ſe oſt

endit, quæ illa legentibus loquebatur: Induit me lin

Bominn,: veſtimento ſalutis & tanquam ſponſam deroravis

me corena, Palchse certe honorum cupidos alta con-

ſcendere GODEFRIDVS docet, Comi-
temabjecit, ut Rex eſſet-
Eæ Surio,

4

Medi⸗

R

NNut
4

S

ℳ

ni
eee

1 1
4

7
r e

RNN.NN
N

Ube 5.
1

Ka.

WWNüW

(26) £
Meaitatio de Sanctitate, quam DEVS
à nobis expoſcit.
Sendn * Ec esßz voluntas DEI. ſandtißcatio Vs⸗
lauch ſiin Kra. Ad hunc finem DEUS & ho-
mines creavit, & carnem aflumpfir. Pater
cuique via, cuique datur gratia ad ſanctita-
Predeaniit tem. Age verò, an cupis, ex anime fieri
iſgguen in Sanctus? Si velis, fies, ſalus tua gloriæ & fe-
tiseſſefunm licitari divinæ nihil plane addit: Tuà ſolius
& D. Norbei intereſt. uid ad hoc uſque tempus feciſti,

rtunis, guim & quid facturus es ad tuam ſanctificatio=
te Ortone nem 2

0 ſomnis iſli, . 7 2 „ . .
in1 1
nam faintnan a Non vult Deus, und eâdemque ratione

n cœlumtiite. Oimnes ſaluti ut incumbant. Sexcenris viis itur
3mofam un ad ærernam Gloriam. Sunt ſancéti cujusliber
vognatusſim conditionis. Vide, quodnam vitæ genus com-
icenel plexus fueris, ut illius conſequaris perfectio-
nin ſen, nem, hanc chim 4 te expoſcit. Alia eſt vita
In hoca olitatii, alia mundani. Attende, uttum ſan-=
Rorvxqui ctos imiteris, qui idem vitæ inſtitatum tenue-
chrymis ine- runt.
orce z. Qui quærit, & arripit occaſiones patien-

rgenſis Connt

fla audiſſet; 1.2‧ 9es
Kannate di in vivendi genere, quod elegir, is nactus
btem en eſt compendiaflam viam ad apicem perfectio=

cuumſeoſe nis; occaſiones autem ejuſmodi neminem
t Indut m deficeiunt. An iis ureris? An morem geris
nſam d H α Domino, ſecretiori voce te vocanti? Tyrannos
el did VIére prim igenii Chriſtia ni, & neglectis ſup-
pliciis ad ſan Gtitatis coronam pervenére. Di-
micartunt Parzres noſtri contra. aſpertimos aolores 3
nos è& contrario dimicemus contra molliſimas Vo⸗=

Meh Suptstes. BEuſeb,

B 7 5.-FE=

(²7) £
S. F ELI X.
14. Januarij.
Qus eſt enim vita noſtra? vapor est, ad mo-
dicum parens. S. Jacob, cap. 4.

ELICI Nolano cum Fratre Germane ita conve-
nit, ut ignobilior hæreditatis portio, id eſt Terra
Fratri, melior verò, hoc eſt Cœlum FELICI ce-
deret, ut qui Chriſte militaret,„ Germano Impe.
ratoris caſtra ſequente. Ita diviſis vitæ ſtudiis FE-
LIX ſacris eſt initiatus. Ob fidem deinde in vincula
conjectus ab impiis, ſed exemptus ab Angelo, juſ⸗
ſus eſt emeritum Præſulem Maximum quærere. Eum
in eremo repertum ſemianimem precibus primò,
dein uvis, quas de ſpinis legerat, recreatum domum
ſuam deportavit. Hinccum denuò hofſtes ei immi-
erent, obcæcati divinitus, quem auribus ſuis lo-
quentem audierant, apertis oculis non viderunt.
Fugientem portò & intra geminarum ædium parie-
tinas abdentem ſeſe, impreviſo opere ſuo aranea te-
xit, & fuit tam tenuis tela propugnaculum tunc
FELICI. Hic cœlitum manu paſtus VI. menſes, &
alloquio divino dignus, Infula etiam eſſet ornatus,
niſi id dignitatis exinnata animi demiſſione in al-
ium ipſe tranſtuliſſet, quòd eum ſeptem diebus an-
te ſe ſacris initiatum diceret. Obiit tandem FE-
LIX feliciter, tumulumque Templum eſt nacus;
quod cùm auguſtius poſtea D. Paulinus reddere la-
boraret, ſolique ruſticani duo ædes ſuas transſcri-
bere negarent, ecce tibi! ignis nocturnus tecta RHu-
ſticorum depaſtus ampliſſimam aream defcripſit. ulmna get
Neque hoc ſolum, ſed & aliis deinceps mira- ii ki
culis FELIX luxir.
Ex Surio.

eNE
GN

WoIN e
(tunt Ner,e De
cNeu een (

1

Medi-

(28) £.
Meditatio de lectione piorum Librorum.
Edangelinnc & pii libri jure lumen Mun-
di dici poſlunt, quo nimirum lumine
.7, ad illuſtratus jnutellecus ſalutiferas æternæ vitæ
4. veritates intuetur. Enim verô piorum librorum
lectione cognoſcimus Dei bonitatem, malitiam
no itcome peccati, pitentiæ neceſſitatem, & ea demum

ia, quæ ad ſalurem neceſſaria ſunt. Ah!

o, id eſt en omni
nFELICIA. fi daremus operam, ut mens noſtra tam ſalu-

e lucintt tari lumine frequentius illuſtraretur, ſi ſæpiùs,
nde in vincuie & attentiùs libros pios legeremus; ſanè mino⸗
Angelo, . Tis terram; pluris verò Coœlum æſtimaremus.
quetere.bin 2. Cür hoc lumen intellectum illuminat,
eiu dmn excitat etiam voluntatem; Hoc enim intereſt
gen eiimm. Dios inter & profanos libros, quòd hi quidem
is o. iterilem aliquam lucem menti præbeant; illi
n viderunt, Verò & mentem illuminent, & pectus factis ar-
dium patie. doribus accendant3 quèd videre licet in Sanctis
naneate. Hilatio, Auguſtino, & Igaatio, quorutn Pri-
menes, K mus converfus eſt lectione Evangelii; alter
ſet ofnins Sancti Pbauli; tertius vitæ Sanctorurmn- Neſcis,
Rone in a- an velit Deus, ut prædeſtinationis tuæ gratia
diebus an. pendeat à lectione pii alicujus libri.
andem FE. , Cuùm pium librum legis, perſuaſum tibi
eſt nactus; ſr, (in quit Auguſtinus) verba libri hujus eſſe

EE

reddere 2.,. 1 . . .
s Maneſer . Verba Dei, qui vulr, ur ea, quæ legis. & intelli-
us rege . gere, & ad uſum prov ocate ſtudeas. Oportet,
n delenſii ur ſemper egfegiam aliquam ſententiam me-

interdum in die, in
ſtare poſſis 5 ſed cura
ctionem ſequatur. Sit
Deo lo-

animo voluere, & regu
poriſſimum, ur praxis le
G. tibi aſſidus lectio iel oratio, nunt cucd
Me 4 quere nunc Deus tecunm. Cyprian.
B 6 §. PAU-

ceps mila moriâ retineas, ut eam

.

„

(29) .
S. P A U L US.

16. Januarii.

Omnis ex vobis, qui non renuntiat omnibus, qua

poſſidet, non poteſi meus eſſe diſcipulias. Chriſtus.
S. Luc. cap. 14.

PSecius. Thæbæus XV. annorum adoleſcens pluùs

Decium q àm eremum horruit. Certèe hoc un-
um imprudens Decius boni fecit, quòd ex Chri-
ſtianis Erenicolas fecit. Eos inter deinceps PAV-
LVS perhibetur, cuiin centeſimum uſque annum ac
decimum ſpelunca tectum, una eademque arbor

Palma & vidum & veſtem dedit. Annus agebatur

Ghriſtianus CCCXXXIV, cù ad eum divinò iuſſu
viit Antoniu, atque tunc prudens diſpenſator Cor-
vus, qui annos jam LX. dimenſum ſuum PAVLO
quotidie afferre afſolebat panem dimidium, hofſpinis
memor duplicavit annonam. Secundum Ræc, cům,
ita monente PAVLO, veſtem ſepulturæ allatum irex

Antonius, priusquam redirct, abire inter e lites in

cœles amicum videts reperitque genibus humi ad
huc fixum, paſlisque brachiis omnino orantiſimi=
lem. Cùm ultimum proinde officium mortuo præ-
Aaret, in eo ſocios duos Leones habui qui ſepulch-
rum egeſtà humo pararunt, & moœrenti Antonio
erebio moœſtoque rugitu & ipſi adgemuerunt. Hine
omumtreverit nimium quantum gaudens, ſp oliis

opimis: hoc sſt tunicà PAVLI & foliis pa mæ con-
tinnata. Certe non niſ maximis quibusque dizbus

feſtis in eav ſus eſt ſu perbire, ut minus egojam mi=
gexab Hieronymo eam palmata etiam imperatorum
purpuræ prælatam quando In illa magnus
Antonin triun phavit.

E §& Hieron,

Medi-

—

“ 6S

8
N

E
nrle
/7 CA

4
lntre

Som

Snlöta

rnn'

on Kumn urnee m
1rtimn. Aue,
5

, L.
U Incine ees

P W an

nnwleiene

r e

1

*½ (30) £

Meditatio in vitam §. Pauli.

U 8

onnihe, g 1. § Paulus, declinans occaſiones peccandi,
. Chriig O* fugit in ſolitudinem, cũm animadver-
tit, ſidem, & caſtiratem Chriſtianorum, deliciis
oleſtenh oppugnari. Si amas hanc virtutem, fi tibi
Cenehoen COrdi eſt flos caſtitatis, fuge occaſionem. Ecco
qudd er eii. Pokkem! quem fugiſſe, viciſſe est. Euſeb,
deinceps . Emiſſ. .

degenene 2. Ad tempus duntaxat ſtatuerat Paulus, ſe
inus zzebett in ſolitudine manſurum: verum illum Deus
n divinoiui tot deliciis cumulavit, ut mundum & volupta-
benſitorCor tes æternum valere juſſerit. Quid timeris
n on ignavi? vocat Deus, vult vos mundi vincu⸗
mhrc, an, lis expediri: probate, experimini, quam ju-
allatum /ret cundum ſit, Deo penitus committere ſefe.
teahtes in Vix bené coœperitis, cum fugient omnes diffi-
ushumi ad cultates ,; imo purioribus deliciis affluetis,
enbn nam Omni homini converſo non ſubtrahuninr
uiſepurt. deliciæ, ſed mutantur. Aug.
tiAntonio 32. In hac ſolitudine annos 80. perſevera=
mr. Biae vit, quin ullum viderit hominem, præter S.
e on. Aatonium, ri divino ductus ſpiriru eum in-
üt diebus viſit. Igneſcis tu quidem initio, ſed igne ſtra-
geſamwi- Mineo, qui prortinus cxtinguirur. Macte;
bpenaterum perge, tanti eit Deus, tanti eit æternitas, ut in
daens (æptä virtutis via conftanter ingrediaris.
Siatnit Deus tempus laboris exiguum, remunera-
Siona immenſum. Euſeb. Emi. =

2

a. 8 7 8. FuR-

* (31) £
§. F U RSE HS.
16. Januarij
usnism omne, quod eſt in mundo, concus=
piſcentia carnis eſt & concupiſcentia oculo=
zum, &n ſuperbia wita. §. Joan, 1I. Epiſt.
cap. 2*

X Anglia FVRSEVM areivimus. Iuventa ejus
PE prod giis plena reliquæ vitæ præluſit, poſt hanc
4 Mufis tranſiit ad Monachos: Mox Doctor
ſanctioris vitæ & Cœnobij conditor⸗ in quod paſſim
vidos oratione ſua à mundo abſtraxit. Iinterea ſub
Annum D. CXLIV. ſemel iterümq; animoé mor-
tali corpore exiit 5 duétoribus Angelis bonis, qui
vel ignea malorum tela clypeo excipiebant, vel
quas de minimis etiam vitæ noxis adverſarii necte-
banraccuſätiones, diluebant. Iam verà é cœli ſpe=
cula orbem contemplatur: cum à quatergemina
ſcelerum flamma (perfidiam, retum flaxarum aupi⸗
ditatem- difcordiam atque in miſeros crudelitatem
Angeli dicebant) ardêre omnem didiciſſet, cuùm à
cœleſtibus Choraulis levem omnem laborem, quan-
tumvis magnum, omne tempus quantumvis lon-
gum ad æternitatem breve eſſe audiiſſet, à binis &
numero Divorum Præſulibus juſſus eſt ad corpus re⸗
dire, & flagitioſos ad frugem reducers. Grave illi
fuit à Cœlitum Societate avelli- præſertim ubi ad
animæ domicilium corpus exanime ventum eft. In-
greſſus tamen Angelis ſuadentibus, toti jam An-
gliæ orbem (qualem vidit ) cœlumque oratione ſuà
depinxit, annéſque porrô XII. ſceleratis in viam
teducendisimpendit. Poft hæc, cũm Romam pie-
tatis cauſa contenderet, prius vitam quam viam
Smenfus eſt. Integritatis teſtimonium de mortuo
corpuſculum dixit, quarto ab obitu anno &
ipſum integrum. Animus illuc ivit,
quò aſſueverat jam ixe.
Ex Sur
Medi⸗

1

WCee e

(Mar dn

Na
N

WAn

ig, g
anmtte.

AMeditatio de mundi depra vatione.
ndo, conen⸗
ſcentis egle *
dan, 1. Eyl

N wundo primas habet vanitas. Quif⸗
que ſtudet, aliis præcellere in verbis, fa-
ctis, æ dibus, veſtimentis: ERadémque va-
nitas nonnunquam corrumpit ſanctiora pieta-
. Iuventaen tis officia. O ſæculum? quantà tumeſcis ſuper-
luſt, poſtim bià! liquidò pater, te Dæmoni, ſuperborum
: Mor Doli patenti obſequium præſtare, & à placitis
grobklt IERSU CHRISTI penitus abhorrere. Qui
mimgena, eki poteſt, ut is honores ſitiat, qui opprobria
is bonis, qi haicentis, & morientis JESU conſideraverit?
ipiebant, i 2⸗ Voluptas tam commune vitium eſt, ur
verſatii nede artium penc omnium finis videatur: trahit
66 celi quemliber ſexum, & quodlibet hominum ge-
anue ap nus. Qui ratione malum tam laté patens
geltetem Vitabis? fugaà duntaxat. Recede ab urbe
ciſſet, cum? Sodom ne communi pereas incendio: ſi
boren,qum- tamen mundi vinculis expedire te non poſſis,
ntumris lor palàm profitére, te hoftem efle deliciarum ac
t; bini voluptatum ejus.
ad corpus re⸗ 7. . . ..
„Gryeill 3. Inſatiabilis habendi cupiditas eſt mundi
tim ubi a1 tyrannus,diu noctũque ejus explemus man-
tum eft. In. data. Oblectamentis, famæ, ſanitati, ſaluti
od ſim A. divitias pleramque anteponimus, Quid mul-
ontioneſi ta2 Aurum Deus eſt mundi, ramertſi diz erit

eratis in vun r . 1
Romampe Chriſtus: Beatos pauperes eſle. Ut ccrleſti-

qum an bus bonis potiaris, terrena relinquas, affectu
m de moitu certé, ſi minus effectu. Qua mundus appetit,
u anno Crucem repules: E&r illis, qua ernçem mundias
iid reputat, toto amore inhareni. Bern.

S. AN-⸗
Md

Re 33)
S. ANTONIUS
I7. Januarij.
Si vis perfzd us eſſe, vade, vende opinia, qua ha⸗
bes. & da panperibus, & habelis Theſaurim in
cœlo, & veni, & ſequere me, Chriſtus, 5§,
Matth. cap. 19.

T Gyptius erat ANTONIVS & domi ſuæ nobilis.

iIn primo æztatis fiore mundo moriturus ex

aſſe pauperes hæredes ſcribit, ſubinde vict-
oriis adverſus hominum hoſtes malos genios nobi.-
litarus, ab iis plagis aliquando peſſime acceptus, dum
IES VMuum familiarius deinde rogat, ubi id tem-
poris faiſſet, adfuiſſe ſpectatotem pugnæ, audit.
Tam propèe à DEO abſumus, etiam cùm longe ab-
eſſe nos puramus, Allas qum Mundum aquioribus
animi oculis arbitratur ; ares m eſ'e aucupis v det la-
queis undique obtectam: ſcire percupidus, quis hos
effugeret? reſponſam accipit, qui animo deiniſſo eſ.
ſet. Subinde Martytum pugnis cum Actor adeſſe
non poſſet, ſpectator adfuit & hortator, Iudic'que
ſæpg in veſte candida obvius mortem nequicquam
am bijt, Eremo pugilem ſibi depoſcent“. IIhic cùm
ageret, à Conſtantio filiisque Imperatoribus per-
ſæpe litteris ſatutatus, vicifſim eos offici) ſui com-
mon efecit, & à ſuo as diyvinum tribunal crebrò juſſit
advertere. Nafus annos C. & V iſta ſu s fugge ſſit
decamenfa. Viverent quotidie morituri 5 quotidie
me iori animi propofita novarent, 1ESVM adidue
ſuſpiratent hoc nomine clypeo in hoſtem uteren-
tur hæreticorum familiaritatem fugiendo effuge-
renmt. Sub hæc mortun: Aano à partu Virginis CCC
LVII. vitz præconem magnum Athanaſium habuit,
uti & hæredem palliol ſui laceri quidem & de
siti, ſed quod virtutem icizet
tegere. EEx

õ Maai.

ſerowRn

f, Ondt,1
euangfum

tmünchbiel

Atden Nd

Uad i
a

l AN

o Ati

leneznn
D

(34) £
483 34

Aoecdit atio in vitam 8: Antong.
1. A Mreni kugit, & aſpernatur mundum,
nie gui, Bidem inle mmin ne 7d rgns z idio
1 Theſaurig Idcin lie, 10 ne w012, 3 ſe eit
, Chuiſt ætatis ſore. Quoties audivifti ea ipfſa Verba,
qauæ traduxerunt Antonium ad perfectiorem
vivendi rationem? Quorties lecretiorem Do-
lomiſurno mini vocem intellexiſti? obduraſti cor tuum.
lo moritumd Mahes in ſæculo: amas ſæculum, quod te eu-
t, ſubinde i tis, & anxietatibus tam malè habet, Turbat
los geniosneh we mundus & ego éum diligo; quid ſs non tar-
neacceptus in baret? Aug.
Erren une 2. Mundus ſequitur Antonium, in eremum
ean lanst in fu ientem, voluptatum, divitiarum, honorum
em aquionbu adhiber illecebras, uritur blanditiis, minis, il-
elpisydeth luſionibus, tormentis, ut extrudat eum ex ſo-
idus, qais 1 Hitudine: ſed qui mundum in mundo vicerat,
natrdiſe⸗ eundem in eremo facilius ſuperâvit. Humi-
or, ludtcigu litate, Oratione, Auſteritate, Invocatione
nequicquan JESII tentationes quaſque debellavit. Cave,
t., Illecin ubique tentationes, ubique Dæmon, ubique
ſaton but pel CcarO.
lerſe ,e. : Par pari mundo teferre voluit Anto-
sius; Venerat in ſolitudinem adverſarius, ur

ſuis ſugge ſſit —
ui; quonidie eum aggrederetur ; Sanctus viciſſim in ejus

SNMadidu caſtra irrupit, in mundum quippe ad tempus
dem ureten rediit, ut martyfibus animos faceret, & nu⸗=
— tantes in fide Chriſtianos confirmarer. Viri
iin kbun. pij! ſolitudo, & ſuavitas ofationis nonnun-
dem dQe
et

quam relin quenda eſt animarum causâ, ut
exemplo S. Antonii cum verbis, tum factis

adverſus mundum depugnetis,
Auf. §. PRlS-

S. PRISCA VIRGOS& MART.

18. Januarij

Nolite timere eos ; qui occedunt corpus, animam

autem non poſſunt oceidere: Potin; timete
eum, qui poteſt & animam & corpus per-
dere in gehennam. Chriſtus, S. Matth.
cap. 10. =
Tiam abim belli columba ſuam exarmari fero-
PF ciam doluit Claudius Tyrannusz zoque vehem-
entiàs, quòd annis & afmis potens, hoſtem
nactus eſſet fortitudine & Conſtantia ſuperiorem.
Nunquam turpiùs cecidit, quam quando cum in-
ermi impari bus armis certavit. Fuit furoris ejus ſco-
pus Adoleſcentula Prifca, non minus Priſco ave-
rum Sanguine, quam novo pugnæ genere illuſtris.
Iam decimo tertio ætatis anno in aciempro Chriſtia-
na libertate auſa eſt deſcendere. Nemo huic du-
plicem Virginitatis & Martyrij lauream invideat:
Nam & Lenones, qui caſtitati & Leones, qui
corpori, nocere poterant, devicit. Tum maxime ſe
Nobilem profeſſa quando fiétitio Apollini Thus ado-
lere juſſa: ſe Chriſti Sponſam aſſeruit: Sed non tu-
lit impunè os, veritatem dixiſſe: mox Colaphis di-
rùm fædatum in Carceris tenebris contieeſcere cogi-⸗
turx; Nec ſolum os luit, ſed & reliqua membra in
poœnarum Societatem vocantur: Quæ ferventi adi=
pe laridoque, tanquam ceromate ad Agonem per-
undta, Leoni dilaceranda objiciuntur: ed hic im-
peratore humanior lambiſſe cafſtas plantâs conten-
tus, ponit ferociam. Inde triduanâ in ediâ emacia-
ta vires non amiſit; Imò fortiores advertit, dum in
Equuleo extenderetur, licet etiam ungulæ ferreiq;
pectines in eam ſuos exercerent furores, Iam etiam
flammæ parcunt: Stetit eò glorioſior virgo, quoò
pluribus rogis coruſca ſuam mundo declaravit in-
nocentiam. Tandem quamvis ætate tenera,
cœlo tamen matura, Tyranni ferro
Chriſto cadit Viétima-

W

cdnn

weriglreiiſcn
Kluune

M. d,

Wtnet,

ſacstaea ant
“

Nelenattluftrn
Neoig ſn 4
ur in u i
aglanmez,

Meditatis de bono, & malo timore.

MAN

orpus, anin,
. . . .
Polik, ing 50 . Omines non ſunt timendi, quoniam
S onu , nocere animæ nequaquam poflunt?;

us. §. Mal Corpus quidem doloribus afhcient, ſed levic-
zibus & brevioribus; eos tamer- magis times,
n exatmani quam Deum, nelles quippe potentem quem-
s; :oque vehen piam verbis aut fact ĩs exaſperare, & coram ali⸗
leers Halaſ cujus nom iinis viro inurbaniratis argui, omni-
Uendo anſ n te puderer; non puder tamen Deum quo-
faroris ejuſin Lidie offendere verbis, factis, cogitationibus-
nus brico ae. Ubi ratio, ubi fides tua à½
— 2. Tolerantias, morbos, pauperfatem, tri-
Necno huiedii ſtiriam, dolores, ac Cætera vitaæ præſentis mala
im inndest eformidas. Quid nocent afflictiones? A re-
Leones, qul bus creatis ſegregant;, corpus debilitantes ani-
rum maximeſe mæ rumpunt vincula, mæſtam exilii condi-
Hini Thusaio- sionem indicantes, cœleſtis patriæ cupiditatem
renetel sccendunt. Ah! non hujus, ſed futuræ vitæ
wieeſterecoßf⸗ labores ſunt timendi.
na membran 1. Times dedecus, calumniam, abjectio⸗
ſenentie gem, & ſæpe numerô, ut incolumem famam
deel meich tuearis, perdis amicitiam JESU. An neſfcis
lentis conte Miſer, verum honorem in virtute poſitum eſſe?
inedi emac Quid refert, utrum ab hominibus æſtimeris,
Hrettit, dumi neche, modò æſtimet & remunererur te Deus.
ungule kradl 0 c&σcantâaς ſtupenda! Quaß majora int Im-
res, Lan eiſinl beratorum placita, quàm Ehriſti; Leges ttmzs-=
mus, Evangelium contemnimus. Hieron-,

ſiort yitgo, qué
§. A.

declaravit In⸗
tate tenela⸗
ifenno

1ℳ.

R (37) ℳ*
S. ABUINDANTIA.

19. Januarij.

Omne, quod natnm eſter Deo, vineit mundum,

& bec eft viltoria, qua vincit munaum Edes
noſtra. S. Joan. Ep. I. cap, 5.
Atis laudàâſſe ABVNDANTIA M videri poſſem,
Aillud modò dicerem, & natam & mortuam
laudatam altrô ab ære Campano fuiſſe. Adji-
ciam tamen alia pluſcula, éùm ſacro fonte tingere-
tur, dicuntur lampades templi ſaapte ſponte accenſæ
& infanti lucem & urbi infantem gratulatæ eſſe,
ipſa ABVNDANTIA jam tunc in innocentis fæminæ
patrocinium (adulterii rea age batur) fuiſſe faennda.
lIam oftennem ferunt ab icone Pueruli IESYV, AM-
TRIS ſinum inſidentis pomum aureum, quod manu
forte pidtum geſtabat, peti ſſe & adeò impettaſſe;
τονο Cdeinde flores (ab hieme donates)
eidem attuliſſe & ut acciperet, perſuaſiſſe, Sed huc-
uſque cœlum cum puella luſit, quæ dicam, ſe-
veriora ſunt. Itaque menorant cum Majolo Ab.
bate matreque leroſolymam iniiſſe, cùm extra
Chriſti veſtigia, tum illa potiſſimum venerabun-
dam exoſculatam fuiſſe, ubi ille pondere Crucis
feſſus obviam MATREM habuit, heu! alteram
tunc oculis crucem. Hic lachrymis diſfluere voluiſſe
ABVNDANTIAM hic flagris ta in ſeſe ſæ viiſſe, ut
ſicut oculi in fontem, ita ſanguis fuſut in rivos abire
videretur. Abhinc Angelo Duce in antrum Onuph-
rij devenifle, illicque fæminam viri vitam vixifle. Ad
extremum repertam à patre reduftämque in patriam,
omnem, hoc mortuo, hæreditatem egenis ceſſiſse,
mortuam deinde etiam ipſam pro funere ab
Angelis laudatam cante
fuiſſe.
XX Ferrar.
Meadh⸗

eate,
Skrace

n ,

1
lgunienmmn
Clgſipenenb⸗
icrd

S

ſArrin ü

N

gn
Mirt le
hent
twſne, Gn

g 1

* (3⁸) £

Meaitatio de conſtantid in piè ſaf-
ceptis.

vineit munde
Wunum, i
1.

1. D finem uſque conſtanter perſeveret,
qui mercedem ſperat laborum ſuo-
M1 üigeri dolen tum: Dominus non murtatur, dedecet fer-
am & momm Vos mutari. An non æquum eft, ad breviſ-
no fuiſle. A. Kmum vitæ tempus ejus nos efle, qui noſter
crofontetinen Aur urus eſt totà æternitate? vintus hæc pa-
eſtoutesctei zum placet Deo, quæg augetur vel minuitur
,/faiſſetsennt. 2. Nihil plane ſuſcipias, nec ad gloriam
eruli IEGV, 4N. quidem divinam, quin prius, quid inde ſequi
eum, quolmim poſſit, dilig enter præ videris; Ubi verò quid-
Leoimpetiale, piam ſuſceperis ad Dei gloriam, continuè
eme donate, Ipretis difficultatibus ſuſceptum perfice. Mar-
ſte, Sed hac, tyres nullis unquam cruciatibus à Chriſtianâ
H“ ſe fde potuére dimoveri. Sancti in pœniten-
, àm eun tiæ laboribus perſeverarunt, carne reluctante,
m Venetabun Dæmone tentationes plurimas immittente.
ondete Ctund 3. Augendarum fortunarum occaſio ſi de-
hea altetn tur, protinus, & quovis periculo arripitur: de-
nueeratun Kcit animus, ſi Dei cultus augendus ſit. Nun-
. auem plane defatigaremur in viâ virtutis; ſi
nuum Oausk Lvitæ brevitatem & incertum finem, ſupplicio-
tm vinife,A um atrociratem, & præmiorum magnitucdi-
nqueinie nem ſpectaremus. Excitemus languentem
ezenb eh & ſocordem animum id genus ſtimulis: Mer-
1o c“ eenarius, quoa grave perpendit ex opere, leve

exifßimat sæ remumnerantione. Greg.

Mi Se §EE

ts

(39)
S. SEB A S TI A N US.
. Janurh,), D
Inirate per anguſtanz, portam quiz lata porta &
Vatioſa Via est, gle ducit ad perditionem, &.
mali: ſunt. qui intrant per zam. Chriſtus. 5,
Marth. cap 7.

Nno poſt CHRISTVM natum LXXXVI. ſupri

CG. Marcus & Marcellianus Chriſtiani näli-
tes ad defectionem vehementer à parentibus
follicitabantur: Enimn vero interponere ſe hic Tri-
bunus 5EB AS FTIANVS, turpemque à tam fſandtis
cafſtris fugam omnibus viribus diſſuadere. Dcenti
coœlum applaufit, piümque oratorem lumine ſuo
veſtiit, ſimal vox inſonuit ejuſcemod, nunquanms non
mecum eris Ab eo tempore non jam fictun K.l-
culapium Romani habuerunt. Ita omnes morbos
pellere SEBASTIANVS 5 ita dofte, dum corpori
medicinam faceret, animum quoque morbidorum
ad ſanam fidem adducere. Inter hos cum jam urbi
eti am præfectus numeratetur, Imperio Dioeletiani
ma é ſani Medicum ſuum ſagittis confodinnt, con-
foſſ m & prope exanimem negligunt. Sed qui
SEBASTILANI manu curare alios voluit, ſuà ShE-
BASTIA NVM on poſſi: ? mò vero adeſt ilſe incolu-
mi „& Ilubaſpectum Tyranni iterum ſe ſiſt t? m

fa meninter fuſtuatiue Fortem animam expirat, cor-

Ipeique in cloacas abjectam Lucinæ tumulasdem
i,. Cgtetnm ejus cranio ho-

Kgom sintit. Hæecex uxi
dic Eberſperga Bojoru gloriatar magnà ſemper il-
Iuc con fluentium Rel gione, longè ta nen ma-
jori tece dent um ,ubi votorum dam-
nati funt, lætitiâ.

Medi-

ae en

7

4

. 304

Annh ne e

enn en

ume fuin

Pms ,n
MA

„gbenn!:

eddeu

„

GN Wer
ordne

K
Puundln ri n,

mnd

lule

nie

l

(40)
A N UK

7

Meditatio de Beatorum paucitate.
41. e5
is ia mi Auci ſuat electi. Ethnici, Idololatræ,
Hæretici, Schiſmatici funditùs pereunt,
tot inſuper ſunt barbari homines, ad quas
nondum pervenit Evangelim lumen. Hos in-
m LXYXVI 5 ter infideles ſi natus fuiſſes, quodnam tenuiſſes
Chriſtian f vitæ genus; Quanta tibi debeo, Deus aman-
nterà paenh tiſſime, quòd ex Chriftianis parentibus ortum
onere ſe hieli ne volueris? Ar gravius me manet ſuppli-
ſe Cuv, ſi male conceſſis luminibus uſus fueto.
hrem ümineſt 2. Tot ſunt mali Chriſtiani, tot impij, tor
odi,nunzgsnolutioris vitz amantes, qui nunquam Deum
jam fdun à videbunt. O re miſerum! eorum ſi fueris
omnnes mont imitatus pravitatem: quos etenim in vitiis,
att eol eos in ſuppliciis comirabere. Precibus, piis
scum ſimuis Etmonibus, honis exemplis conſule ecorum
enio Diveletian ſaluri. Ne ſuperbias: in eorum quippe vi-
fodimt, con fia præceps rueres, ſi tuæ ipfius infirmitati te
gunt. Sed qi permitteret Deus.
oluit, ui : Effrenatam fortè, aut impiam viram non
eeen Aucis, ſed vivis, ut unus de vulgo Chriſtiane-
merpitan eh rum. Cave, nam ſequi debes puſillum gre-
tumulasden gem, per anguſtam portam ingredientem.
jus cranioh Noli vitam tuam inſtituere ex mundanorüm
aenà Empti cxemplo, aut ex pravâ conſuetudine: ſed ex
Rn Evangelio Chriſti, ratione, ac Sanctorum
nde. exemplis, quia in mundo nunc conſenſere jura
beccats, & cœpit licitum eſe, quod publicuns
Mid Jadtum eſt. Cyprian,

berditionen
m. Chriſtu.

§ AG=

R (41)

S. A G N E S V. & M.

72. Januarii.

„7 . .
Eauaäeamus, & exultemns, &, demus gloriam ei;

quia venerunt näptia Agnt, & Aor ejus
praparavit ſe. A poc. 9.

GNES& prima Romæ nobilitate viæxdum annos
nata tredecim, candidum pudoris florem, ſan-
gu'nis fui purpura pinxit. Nam Agno dudum
nupta, dum ablatu mà filio Vrbis Præfscti thalamum
longe repud at, veſtibus ſpoliata in luſtrum abripi⸗
turs ſed mox a bAngelo beno, divinà luce contra im-
puros armatur, & Veſte de cœlo data ornatur. Irrum.
pentem ex inde, de quo dixeramus, CHRISTI riva-
lem, ideòquc à malo dæmone ſuffocatum, vit à ite-
xum donat, & tamen ab Aſpaſio flammis addicitur,

ſed quas ad preces Virginis ce leſtis ros illicò extinxit. .
Gladio denique traiicitur nova urbis Romæ (ſed 4

Virgo, at nen latro) Lucretia. Portò dum Eme-
rentiana Virgo ad A G NETIStumulum precatur, lapi-

dibus obruta, ſuoque luſtrata ſang uine (nam fonte

facro nen erat) à Paltentib us AGNETIS prepe Fili-
am conditurs quibus non multo poſt int er candi.
datum Virginum agmen AGNES cum AGNO ſponſo
ſuo viſendam ſe dedit, vetuitque deinceps m œrere,
& tam felicem thalamum, quem optimè Nupta
inſcendiſſet, lachrymis aſpergere.
Ex S, Ambr. & Brev,
Rom.

A

“
llnenr⸗ ¹
,,
N vri

917
flertr,n 2
GANG,

—

Medetatio in vitam S. Agnetis.

ð

*

mnus Myin 1 Nnum agens duodecimum, Vitam, ca-
1, & gan⸗ ſtiratem, corpus & animum ][ESII

conlſecravit. Quàm amabilem! quam ſpe-
cioſum quàm ſapientem! quàm poten-
ate virdumm tem? quam ardenter redamantem ſponſum
oris ſorenſt clegit. Te totum illi trade, & amoris illius
trisalatnee gui abis ſuavitarem. O [ES U, 6 Sponſe
in luſtrumabi animæ mexæ? ſi te nolcerent homines. negle-
niluceconian Ctis terrenis quibũſque te ſolum amarent.
taofnatuè Itn Amo te Domine, & ſi parm est, amesz vali-
1, CHülsliſt gins: amem purikt. Al guſt.
focatum idn Repetitis minis ad aubendum filio præ-
immis addictu . . . .. .ẽ .. .
osilch extin tecti Romani cogitur, ſed, jam pridem [inquit
tbis Romæ (! deſponſata ſum Chriſto. In mediis ignibus
o dum Ea ejus in Deum amor accenditur magis, & vul-
teunnleid neribus fit pulchrior ac ſimilior CQoleſti ſpon-
Ertt gonn ſo. Quà cuſtodiâ ſervas corpus, & animum
voſt intercand tuum amantiſſimo ESU ? Quid parertis ?
m46GNOſpon te ipſe cum Agnete compara: & pudeat te,
einceps moelen Paariorem eſſe Virgine duodecim annorum.
optime Nuput Viribus quidem erat inferior, at animo ſupe-

reden on & ejus tum fides, tum chatiras major.
eV

3. Amplioris fortunæ promillis allicitur ad
nuptias, ſed ut ſuppliciis, ſic lenociniis reſiſtit.
Qum pauci delitiis, muneribus, blandikiis
hon vincuntur! Cave, voluptas vencnum
ſuave eſt. Malum omne facilike vincitur,
quaàm voluptas; quia ilklud quidquid eit, horri-
,dum est, hoc blandum est Cyprian.
c S. A NA:

* (4;3) ℛ
S. ANA STASIIIS.
22. Jauuarij
Spe gaudentes, in tribulatione patientes, orationi
inſtantes. S. Paulus ad Rom. 12.-

kima ſpolia abſtuliſſe in Perſiam ſe Choſt oas
putavit, cum Crucem 8. abſtulit, ſed nimi-
rum quæ Perſiam ſpoliarent. Sanè, multo-
zum Fides noſtra in animum, ſimul Crux in ocu-
los venit, intérque eos ANASTASII celebris magi
flij, qui, cum de Cruce Cruciſque anathe mate mul-
ta curiose quæreret, jam tum geſtiebat magna pati
pro maxima patiente Chriſto- Itaque ſanctiſſimus
tranſfuga leroſolymæ Chriſtianum, mox Mona-
chum induit „nullà re ſic dele Ratus, uti res fortiter
à Divis geſtas legendo „Martyribus præſertim, qui-
bus ille tot palmas Tyro invidebat, & interea, cum
ſanguinem nondum poſſet, lachrymas uhertim fun-
debat. Vt primùm ergo in privato pulvere ex ercuit
ſeſe, prod iit in aciem ulirò hoſtem laceſſens. gitur
ad latomias damnatus, ſaxa tulit, dein verbera, at
ille ſupinus membra etiam nuda lubens pulſanda “
præbuit, mdo veſtibus ſanctis parcerent. Tanti Mdſams Hnn
ille jam tunc fecit cucullum, quem heri natus, ridet fing g s
hodie hæreticus; Cæterum collum pedemqué com:
munibus cum neſcio quoſcelerato vinculis ligatus, hkanſnnn
dies noctéſque velut Hilariainter cantus ſolennes Anglantt:
traduxit, utj am ad ſe œlites etiam raperet, ponti- Innn
ſicali maje ſiate & inſolito ſplendore inſignes, quos ifliern knter
inter viſus eſt unus aliquis odoribus (Ah! quali- Wetinc
bus?) Martytem venerari, lgitur poſt altera virga- e ulleen
zum clavæqueverbera, poſt tibias fractas aliâ, Z
que ſupplicia, tandem cum XL. ſo⸗ RK
cijs, Matyrum torque, laqueo
eſt donatus. Ex Surie,

(44)

Meditatio de zriplici causd patiendi.

8 1 U

etn 1. T N hac miſeriarum valle pati debemus,
utpote cum homines ſimus ad laborem
iam ſe Chei Hati. Corpus, & animam noſtram multa
bſtultt, ſed in citcumveniunt incommoda. Corpus quidem
t. Sanè, mis infirmitatibus obnoxium eſt; anima verò
mul Crur niignorantiæ, & aftectibus immoderatis. u0
eetien animo pateris vitæ præſentis incommoda 2
kiebat magran Num moroſo ² Num iniquo? Memineris
que ſanctidinchominem te eſſe. Homo natus ad laborem.
um, mox Mn Job.
: dleefeli . Peccator es, quid igitur infictos à di-
Hinterer, A lina Juſtitiâ labores detrectas? Ah! quàm
vas ubertimfu jucundi erunt dolores illi, ſi reputaveris, te tuis
oulvere exere ctiminibus infernum meritum fuiſſe. Uni-
aceſſens, Igid cum laboris momentum æternas flammas ex-
dein ſenen tinguit, Ah Domine! Hie uare, bic ſeca,
Werin Tu. mods in aternum parcas. Auguſt.

hetinatus,ié 3. Chriſtianus es, debes igitur vivere vi-
kelen een kam Chriſti, & adimplere in corpore tuo ca,
inculis 3 . ie . .
antus ſoenne uæ deſunt, paſſionum ejus: ea neceſſitas in

nperet, hon bhaptiſmo imponitur tibi: Si diligenter ad
inſgnes, qu eam patiendi legem attenderes, æquiori animo
. . . 7 . 6
us (Ahlqu hujus viræ mala tolerares: decet Chri⸗

48 tla i. i
lo. Omnta P P

aquen
1

* (4 ½) £
S. IOAN. ELEEMOGS.

23. Januarij
Quicumq; potum dederit uni ex minimis iſtis,
Calicem aqua frigiaa tanthm in nomine di-
ſcipuli: Amen dito vobis, non perdet merce-
dem ſuam. Chriſtus. S., Matth. cap. 10.

Vm Annum ageret XV. IOANNEô. Miſericor-
dia divina manifeſta in luce Sponſam ſe ei ob-
tulit. Annuitcontinuò. Et ratum conjugium
Superi habuerunt, dotémqe addiderunt tam opu-
lentam, ut ſemper deinde haberet, quod in egenos
effunderet. Afchi Epiſcopus jam Alexandrinus
luſtrum egit clientum ſuorum, hoc eſt, pauperum,
numeraviique ſepties mille, & quinquaginta, qui-
bus omnibus deinceps in ſingulos dies victum fub-
miniſtravit. Sed nec ulli alii piam manum unquam
ſubduxit? ut meritò id certaminis cum DEO fnſce-
piſſe ſit viſus, plusne hic dare, an reddere ille poſſet.
Munificentiam vel ex eo vide, quòd ultimum ægro-
tanti unicus ſuper teruncius fuerit, viz naulum mo-
rituro. Ipſe in teſtamenti ſui tabulis reperiſſe in-
genuè ſe fatetur in ærario auri pondo odtes mille,
& hæc decies millies & amplias aucéta dilapidaſſe in
pauperes gloriatur. Anno igitur DPXCII. & corporis
ergaſtulo in palatium abiit, quod piæ ipfius muni-
ficentiæ ſtructum in Cœlo Troilus vidit, & verò in-

vidit poſt ea, cùm tam bonæ prodigalitatis æmulus
eſt faus. Venienti obviam IOANNI ſua à coœlo

2 . . . . NN
Sponfa proceſſit cæleſtis aulæ cubiculario comitata,

manuque peramanter prchenſum ad DEI conſpe⸗

Gum deduxit. IpſelOANNESnec mortuus ſibi abllei

diſſimilis, oleo, quod e tumulo ſuu
dedit, in miſeros mitis eſſe
perkexit. Ex rio.

eut 17

ſgien

,1 4

giw,erten nn
st Mei A

NA

Iter, n kae

SN.

W NE 46

4

(46)

Meditatioe de charitate in pauperes.

* minimis ie
n in 1. Q Deus mercedem ei promittat, qui Cali-
en per det mmin cem aqite igida dederit, Juâm mMerce-
th Gρto, dem daturus eſt iis, qui largiori manu ſtipem
pauperibus erogarint, & fratrum ſuorum, tum
NNES. Miei animi, tum corporis neceſſitatibus ſervierint.
Sponſam ſeit Quot occaſiones dimittimus aliis benigne fa-
ei nciendi ? Cum aderit decretorius dies, Deus
m Alexandin vidertur à miſericordià vel immiſerieordiâ
ceſt, paupen omninò pendere. In judicio Deus Abraham
ninquaginti, i obedientiam, cateräſque virtutes ſilet, & ſolltem
dies vickum i Jamat, quòd comedit pauper. Chryſoſtom.
ct g0 G 2, Quidquid boni, aut mali proximo,
ideteillepoft Chriſto feciſti. Omnes Chriſtiani Corpus
ultimam ægm unum ſunt, cujus caput eſt Chriſtus: mem-
Vis naulumm brum qui ferir, ferir & caput. O te feli-
lis reſeriſencem: Si potum, aut veſtimentum dares Chri-
Pen hæc omnia præſtas, in panperes bene-
XCII.corpoit eus. . . .
pir ipſius num 3. Quâ ratione judicaverimus alios, e
idit, & veroiprorſus judicabimur, dabitur, ſi dederimus;
galitatiseni ignoſcetur, ſi ignoverimus. In nos itaque

AN uan/requndat bonum & malum: Sed quâm turpe
culario comniti

3d Dblcon eſt (air Auguſt.) homines ab hominibus
tec mortulsi malé haberi, perinde quaſi levius cruçiarentur

muloſu à tot, & tam variis rebus creatis.
z eſſe

§. TI⸗

K (47) £
S. TIMOTHEIIS EPISCOP.

24. Januarij.

Lſta opportunè, importunè, argue, obſecra, in-

erepa in omni patientid & doctrind. S., Pau⸗
lIus ad Tim. 2. Ep. c. 4..
5 Abuit Timot heus Patriam Lycaoniam, Pa-
trem Gentilem, Matrem Iudæam, Magiſtrum
in lege Chriſtiana Paulum Apoſtolum: Cu⸗
Jus in Evangelio adjutor, hæres Zeli, & virtutum
ranti viri religioſus imitator. Lyſiris poſtquam Pau-
Ius Claudum in pedes erexit, Timotheum peperit
Chriſto, In eo Ingenium & Virtus certârunr ita, ut
utrique palma obveniret. Ob quæ decora eum Apo⸗
ſtolus ſuis in Epiſtolis Fratrem, filium Charißimum &
delem in Demino; nonnunquam, PDei miniſtrum ſui⸗
gae adjutorem Evangelij nominat. Abſtinentia in eo-

Ane

ite

fui Singularis: Ob ortas inde frequentes infit- ea

mitates luſſus eſt à Paulo modico vino uti. Nec ſo-

lùm ex Vaſe illo electionis divini eloquii lae hauſit.
ſed & loannem habuit præceptorem. Certe ab

hac Aquila genuinus Probatus eſt partus, ut non
modo Chriſtum contemplaretur ſed & alios eò per-
duceret, quando loannes Domitiani iuſſu in ex-⸗
ilium profeſtus Timetheam Epheſinis Epiſcopum

. . „ . . . 4
rel'quit: quâm Ipartam miràâ Sanctitate & glorioſa

morte ornavit; qui tum inſanas argueret Genti⸗

lium ſuperſtiriones, melioraque moneret, pre moni⸗

dis ſax's eſt obrutues, Corpus ejus in loco, Pion, dicto,
Chriſtiana pietas condidit, & quem obſequiis
ualttà nequiérunt, lachrymis
ſunt proſecuti.
Ex Suario,

mle P

=è (48) .

EP 1600 Meditatio de iriplici effectu zeli

animarume

Reiee 1. OQl minuùs Apoſtolortum dignitatem, z elum
deli certe æmulari debemus; & zelus noſter
erit ſecundùm ſcientiam, ſi noſtræ primum
Lycaonian, converſioni incubuerimus. In convertendis
dram, Mait arentibus, amicis, domeſticis tanto zelo in-
Apoſtolum: q flammatus videris3 laudabilis quidem eſt ze-
Zeli, & imm lus ejuſmodi: ſed primuüm omnium cura te
poſquam i ipſum. Accuſamus ſapè, quod facimus, contra
ateun ge nosmetipſos diſerti, in noſira vitia invehimur.
decofgenm 4, Hicren- .2 .
m Canſnng 2. Da operam, ut piis verbis plures allicias
ininſem, ad virtutem: Amabat Chriſtus cum pueris,
annn atque cum Samaritana colloqui, iis nimirum
ine nti. Neci ut coœli viam indicarer. Appoſito verbo, quod
ſoquiilie hall opportunè dixeris, ſæpè propinqui, amici, aut
tem. Cert domeſtici animam luerifacies Chriſto, JESUIS
Dattus, ut m trotum Sanguinem fudit, ut hanc animam re-
18⸗1isede dimerer 3 tu verò, ut cam ſerves redemptori,

i iuſſa in el . . . .
Tve pltohn vel verbulum dicere gravaris! Ubi Charitas
ate & glond tua? .
arguetet Goan 3. Vecrus ille eſt Apoſtolus, qui ſuadet fa-

neret dtane Ctis, & morum integritate: is certé plus mo-
boo, iand vebit, quàm magni nominis oratores: multi
hemd ſolutioris, ac nequioris vitæ homines, visâ ejus
yml modeſtià, reſipiſcent: Quot dimittis occaſio-
nes proximi ſalutem promovendi ? Haud du-
biè ait S. Gregorius] à te repetet Deus ra-
MAS tionem animæ fratris tui, ſi, cum potes ejus-
Procurare ſalutem, neglexetis,

EC 4 CONe

(49 ) .
CONVER S10 S. PA ULI.

125. Januarij.

Vzs elektionis eſt mihi iſte, ut portet nomes
wienin coram gentilus. Act. 9.

A Nnus, qui poſt OCHRISTI ad Superos redi.
₰ rum erat ſecundus, idem fecundiſſimus SAV.
LO fuit. Hoc enim ille, perſonaâ feliciter po-
Kà, PAVLVM induit, adnitente potiſſimùm apud
DEVM Stephano, non minùs tum in cœlis, quàm
terris olim pro hofſtibus ſuis piè ſolicito. Ibat SAV-
LVS ininarum plenus, & in vincula ipſam ( ſi ſuperi
ſinerent) Fidem trecturur 3 cùm ecce tibi ſubita ab
alto vis fulgérque zudaciam attonito omnem ex-
cutit, & feroces humi ſpiritus eum Demine ſuo
„ Higit, ſimul vox iſtinsmodi cœlo intenat Saule,
Sasnle quid me perſequeriz à Mox ſciſcitanti: Quis er
Domine; Reſponſum redditur: Ego ſum IEbVA‚s Na-
arenus, quem tu perſequeris, Atque bæc demum vox,
illam nobiliſſimam expreſſit: Domine quid me vis
facere? Ergo Damaſcum conferre ſe juſſus, c à ce-
mitibus & ipſis rerum geſtarum mwiraculo ftupenti=
bus adducitur. Ibi triduum apertis oculis cœcus ac
jejunus ab Anania demum & oculorum, & quod
caput eſt, Fidei donatur lumine. Hec iille deinceps
per omnes provincias circumferens tot Gentibus

Sccendit, tu rem mihi atrentius conſideranti, unus

gquidem hodie cecid iſſe PAVLVS, cæterum
ſurrexiſſe cum PAVLO IGIus
Orbis videatur, Ex
Act. Abpoſte

Uunloche o⸗ D⸗
N
.

u aed wunle⸗
Nl Me—

Dhemutnnn,

9 A
(aoren

Phnen,

Meditatio de Converſione S. Pauli.

uUm baulus vocatur, proſternirur, &
„rapitur ad tertium cœlum; creata non
videt, quia vidit increatum. Cupiſne ex ani-
4 Gupetes mnO mores emendare? Audi vocem divinam 3
nrdilimns Deus quippe loquitur, cum avellit à volupra-
ſoni felicien tibus, parentibus, amicis: fulgura ſunt illa
botifmüma omnia, quibus moneris, ut neglectis nugis
aantnnd læculi, cœ leſt a duntaxat mediteris. Quoties
iplan ſſigi Deus hiſce luminibus mentem tuam illuſtra-
ecenbiſbies Vit? quories, loquens cordi tuo dixit: Miſer,
nito omnem g geid me perſequeris?
m Demne du 2. Audit vocem D EI, & reſpondit: quis
aetat det er Domine? Proba ſpiritus „an ex Deo ſint:
. dfe vide, an voce vanitatis, aut curio ſitatis ad hoc
ve demimve, Cpus, ſpecie ram ſanctum alliciatis ; An verô
ine quid ne Voce CHRISTI Z & ubi cognoſces vocem
ufus, dàte Domini, tunc, animo ad omnia parato, re-
culo fupen ſponde cum ſancte Paulo: Domme, quid me
oculis cis vis facere?
rum, && quo ee . .: .
eille deineeg 3. dine morà mandara Chriſti exequitur
tot Gentibu Paulus, properat ad Ananiam, ur fidei myſte-
Gderanti,unu riis imbuatur. Vis, ut feliciter tibi cadar
cxtetüm grande converſionis negotium: Noli differre;
Au elige ſapientem, & doctum conſcientiæ mo-
deratorem, qui divinam tibi voluntatem in-
terpretetur, & quamprimùm illam exequère.
Ne tardes converti ad Dominum, & we differas
de die in dien, Eccleſ.

t honet zene¹
9.

õ

Mch ; S. PAU-

(SI )
S. PAULA VIDHA.

26. Januarij.

Beati eſtis, qui nunc RKeiis, guia ridebitis, Chri-
ſtus. S. Marc. cap. 6.

Aulam nemo depinget ſatis condign &, niſi
Hierony mi penicillo utatur. Vm bram dabit,
quisquis alius tentaverit. Hæc eſt illa Pa ula
Romana, quæ quet liberos edidit mundo, tot cælo-
dicavit, Et ne ipſa terris linqueretur ſola, mortuo
Conjuge, Deo uni vixit, dum vixit. Nec Roma;
tantúm virtutem capere paſſa eſt 32 Et Bethlehem
novam ſuſpexit ſtellam. Licet erraticam per tan-
ta viarum intervalla;, at fixam in Pietatis coœlo. Exile
Tuguriolum, Palatiis, & Præſepium Domini am-
plidäimis gazis præhabuit. Nunquam Chnſto cha-
rior, quam qnando veſtigiis ejus vicinior. Quas

Romà ſecum. aſportaverat opes; in lapidibus pro 1

inſtituendis monaſteriis optime dilapidavit: Se
Chriſto ſimiliorem repurans, quo pauperior pau=-
perem imitaretur. Sed & ſuis natis hæreditatem
attribuit, dum ait: Natis meis nihil quicquam me-
lius relinquere pofſlum, quam miſericordiam Dei.
Duplices fundebat lachrymas: has doloriss5 iſtas
amoris: Has ad Nævos (ſi quos tanta Sanctitas
committere potuit) uendos; iſtas videndæ divinæ
Majeſtatis deſiderio liquefacéta. Nec ab his
ſibi temperàâſlet unquam, niſi mors, ne
guttas darent ultra, oculos
clauſiſſet.

Medi-

R
11

4

mmn iin 4

WN

W

ſW

1
15,
b .

El;
.
.

Arv⸗
f W oe

EN

le
„ Ma Sð
Mpn 1 naſe
M Rne⸗
anm

duA (52) £
4 Meditatio de lachrymis S§. Paule.
Aula mundum fugit, ut negotiis exs=
gepit pedita facilius reliquos vitæ ſuæ dies
ridebiti,, Chi Santa 5⁸⁹. .
pietati vacet. Eam im irare. Abſtine
hilarioribus cætibus, ama ſolitudinem, ama
condigné, i piorum librorum lectionem. Quid moraris?
Vmbum h Quid non conſecras Deo, quod tibi ſupereſt
ee eſt illa hi temporis? Heu! totum feré abſumpſit mun-

wlnto,toal dus reliquum ſaltem petenti Chriſto con-
irſola, morn 5. .

tit. Nec Ron .I.
Et Dethleln 2‧ Uberius flebat leviora, quæ videntur
aticam per n peccata; ea (inquiens) qua mundo placere ſtu-
tatincclo,il duit, nunquam debet diſplicere Deo. Luge
n Domria tempus ablumptum delieiis, & vanitatibus.
ne Quèò demum abiere florentes anni ? Què vo-
lapicſbus ni luptates? Eorum nihil planè reſtat, niſi triſtis⸗
apidamt: à& memoria peccatorum, quæ commiſiſti, ut il-
upenior pas lis voluptatibus fruereris. Hæc peccata la-
harcditten chrymis dele. O ſuaves lachtymæ, quibus
oeſemn De ignes purgatorii reſtinguuntur! Recogitabo
botis , ln owes anzos mMeos, in amaritudine anima meas,
ia. Sanctts Ezech.,
ende di⸗ing z. Aflictiones & perſecutiones perpetuos
lec ab his fletus eliciunt cx oculis tuis : diripiuntur tua
sNe bona, morbo, tædio, triſtitiâ tantum uon
conficeris, humanis demum miſeriis continuè
ingemiſcis: Macte, abſterge lachrymas, non
hominibus, ſed ſoli Deo coufide, aperi ESU
crueifixo dolores & labores tuos, ejus conſi-
Medir lium exquire. Brevi triſtitia vercetur in gau-
dium. zbi paſſionis Sacramenta ungnntur,
mnis amaritudo ſpiritualiter conditur. Amb.
C 65 S. CHRY-

* (53)
S. CHRYSOSTOMIS.
27. Januarij.
Sie est voluntas Dei, ut benefacientes ebmite-

ſcere faciats imprudentium hbominum ignor-
antiam., S. Pet. I. cap. 2.

g HRYSOSTOMVM laudibus ſuis pingat alter
(hitlolomus, nos umbram damus. Non-
dum Pontifex Bizanrinus erat 1OANNES,
cùm in ejus conſpectum ſe dedit Apoſtolotum Prin-
ceps D. loanne Evang. comite, & ſanctioris pote-
Katis ac ma giſtexij indices claves illi ac librum obiu-⸗

lit. Et verô quid mirum, ſi hec Doctore etiamnum W

Orbis gaudeat: qui præceptorem magnum Paulum,
imo eundem cum Paulo Magiſtrum Spirftum. 8. ha-
buit? Nam hunc obvolitantem capiti ſuo, dum ſa-
ciis operaretur ⸗conſpexit ipſe: illum, dum ad men-
ſam ſcriberet, aſſiſtere dictanti ſimilem alii etiam
viderunf. Talis itaque 10 A N NES cum urbe ſuàâ
hæreticos: & cum his viia alia, ac blaſphen iam
Imprimis pioſcriberet, fanctæ libertatis vindex
acerrimus, æqui juſtique unicus amator in odium

Auguſtæ Eudoxiz incidit: nam IOANNES Imperij
ſai etiam in Reges memor, templi aditu gravibus

ei cauſis profanam prohibuerat, & in ſtatuam ejus,
quæ propter Templum choreis lud iſque non ſanétis
colebatur, graviterdetonuerat; jamque ſecundum
exul in mel-osem patriam cœlum abiit: ad id à
geminis, quos ſapra memoravimus, Apoſtolis &&
S. Mart. Baſiliſco invitatus luititaq; aureum
hoc os anno poſt reparatam ſalutem
ſeptimo ſupra quadringenteſi=
mum. Ex τσ

n Mure
NNNen

l
ſelerll

ie iilſturn

MUS

iemet elnig
bomipum ,mn

.

ſuis pingat iin
n damugç. Nn.
t10ANNE5,
poſtolotum Fiil
ſanctioris po
1ac Iibrum obib⸗
octοπαctiainnun
nagnum Paujun,
Spirktum. Sht
iti uo, dum
n, dum ad mer
lem alii etia
cum ulbe iil
c blaſphen ian
bertatis Finden
nator in odius
NNES Impeli
aditu gravbil
in ſtatuam ejus

que non ſandi

nque ſecundt

adit : ad ic
lus, Apoſtolss
Unitaq; auſel
n ſalutem
enleli⸗

Meditatio de bono exemple.

*

Hryſoſtomus, non minus factis, quâm
ecrbis oemnes hortabatur ad virtutem
Duo manant ex alienæ vVirtutis conſiderationée.
Primum amor ejuſdem virrutis, alterum imi-
tatio. Vellet unuſquiſgque virtute eſſc prædi-
tus, ſed multos ab cà cxercendaâà deterrent fi-
Gæ difäicultates, quas emovet bonum exem-
plum: Erenim confidimus, ea poſſe nos, quæ
adoleſcentuli, & puellæ tam facile potuerunt.
2. Nihil Deo gratius feceris, nihil tibi pro-
ximôque urilius, quam fi bono exemplo vir-
tutem facilem eſſe perſuaſeris: te felicem!
ſ pio vivendi inſtituto conſulas ſaluti homi-
gis, pro quo mortuus eſt Chriſtus, & cui ſine
te languis Chriſti non profuiſſet. .
3. In externis actionibus, hæc duo potiſſi-
mum cura, ut Deo placeas, & hominibus ſis
bono exemplo; Omirte, quidquid fratrem
ruum offendit; illius ergoò mortuus eit Chri-
ſtus; tu vero, ur ſanctus fiat frater tuus, vel
tantulâ voluprate abſtinere gravaberis. Do-
mine ſi minus idoneus ſim, qui concionibus
doceam alios virtutem, bono certè exemplo
illorum converſioni conſulam. EFicacius Vila,
quàm linguz teſtimonium; habent & opetra vo⸗
cem ſuav iacente lingud. Cyprian,

1.

S. IACOB. POENIT.

28. Januarij.

Sicut fuit ſenſus veſter, ut erraretis à Doo, dezg.

cies tantim nerum convertentes requiretis
cum. Baruch.: 4.

T TYOminis, mi eſor, ſpeculum cape & peccan=
tis & pœnitenti?, IALOBVM inſpice. Hic
poſtquam Anachoretes XL. omnino annos
DEO militavit, mirandaæ maxima patravit, trophæza
de hoſte inferno ſtaruit plurima, id ætatis vir à fa=
mina demum, triumphatur, & ab ea fœmina, in
qua ipſum cacodæzmona nemhorruerat, imo è qua
victum ejecerat. Huic itaque infelix priméô pudo-
Iem, mox vitam extorquet. Et verò tertium ſcelus
accumulàſſet deſperabundus, &: vidum ſe mundo
dediſſet, niſi à tam turpi fugâà ſanctiſſimi viri operàâ
DEVS retraziſſet. Tumenim verò ad ſe redire IA-
COBVS, ſepulchrum vivus fubire, mortem ſuam
vivus deflere in decimum annum uſquee c œlointer-
im oculos nunquam attollere, vix ſemel aut iterum
in hebdomade de herbulis veſci, quæ ad oſtium
econditorij creviſſent. Ipſe certè Apoſtolus pec-
cato mortuum dixiſſet. Sed nunquam pulchrius
ille vixit, quam ſic mortuus. Nai ſuppliciis his
ſpontaneis placatum Numen diſertis verbis ex Epiſ-
copis nonnemini ſigni ficavit, beatum imbrem, quem
tam anxié ſed necquicquam poſtulabant, non niſi
ad preces IACOBI concedendum, atque hoc alliſ-
ue cjuscemodi miris, cum iterum Orbi innotuiſ-
ſet, mori denique deſiit annos natus LXXV.
habuitque novo more unum idem &
demicilium & ſepulchrum.
Eaæ Surso.

Medi=

4
.

18
6
8

N
“
1

1bnrbony

Nplegit

n e

6
mnt

, lm
griens kn
eſe 6 ſ

U—U

en e .

4
4

ſeeruelkut
In
nfnie min

. ANN
Nen .
WNMAN
D

FEf . (56)

EMI. Meditatio, Inſirumenta malitia fiant pœe
nitentiag arma.
retird Deon D . „„ ,„„ . ..
nies nezint MA Agdalena pοitens lacrimis &pit ri⸗
gare peaes] E U, & capillis capitis ſii
tergebat &c. En omnia peccarorum inſtru-
tape & ee menta ceëgit in obſequium Chriſti. Oculos
M inſpice, H jaſciviæ illices jam impler fontibus lacrima-
Anant inn rum: capillos auro & gemmis intextos, jam
atati irth pro peripſemate admovet abluendis Chriſti⸗
beafemim, pedibus. Unguenta quibus delibuta fragra-
erat, imo ? u bat in odorem mundi, jam alabaſtro fracto ef-
lis primopito fundit in odorem ſuavitatis in caput & pedes
tertium ſeelu CHriſti.
Lenut ON&tu, quod tibi turpiter exhibuilti, jam
ſe tedire 4. Deo laudabiliter offeras, & quot in te habuiſti
mortem (aam oblectamenta, rot de te invenias holocauſta, ut
kes lointes totum ſervirer Deo in pœnitentia, quidquid
del an ainn ex te Deum contempferar in culpa. Gregor.
kocole⸗ M hom. 3;. exemplum deſideras? Jacobum hie
am pulchrins lege poœnitentenn.
ſuppliciis hu 2. Si cum jacobo pœnitente & Magdalenaæ
etbis expiſ- flente, non potes decies plus requirere Deum
bren Aicnr per pœnitentiam, quem offendiſti millies per
wuneili⸗ peccandi licentiam, ſaltem tantundem porni-
Oibi innoiii Teas, quantum peccçaſti ; conſulente Apoſtolo
tus LIIV. Rom. 6. ficut exhibuiſtis membra veſtra ſer-
iden Aà. vire immunditiæ & iniquitati ad iniquitatem,
m, ita nunc cxhibete membra veſtra ſervire Ju=
ſtitiæ in ſanctificationem.

Mad; S. FRAN-

( 57) £
S. FRANCISCCIS SALESI,.

29. Januarij

Diſiue à me, quia mitis ſjam, & humilis eorde
& invenietis requiem animabus veſtris. Chii-
ſtus S. Matth. cap. 1II.

KRanciſcum mundo,. & nomen Franciſco dedit
Ssaleſium Galliæz oppidum. Nobilitavit à teneris
ſtemma, ſed decus addidit vitæ integritas: quæ
ne lateret, omnibus liberalibus diſciplinis imbu-
tus, Iaris vacavit Prudentiæ; Ita tamen ut ei comi-
tem adjunxerit, mundo raram, ſed cœlo charam
prudentiam, quâ inſtructus, nullà docente lege, o-
m ni ſuo juri quod habebat in carnem, voto caſtita-
tis in æde lauretana emiſſo reſignavit ſuumque do-
minium trandulitin Mariam. Prudens trans latio:
jure amiſſo proprio, nec bene fundato, acquirit
ſempiternum; quod ut ſecurius poſſideret, recuſa-=
vit in ſenatu Sabaudiæ ampliſſimam dignitatem, ei-
dque Sacerdotalem præiulir, in quà Eccleſiæ Gene-
venſis Præpoſitus & verus Chriſti Apoſtolus, ſeptua-
ginta duo millia Calvini lue infectarum animarum
Chriſto lucratus eſt: Dignus ut crearetur Epiſco-
pus & Paſtor Eccleſiæ, qui tot oyes uni & vero ovili
reſtituit 3 nec decuittam ardentem liucernam ſub
modio occuli, ſed in Candelabre prælucere, quippe
quæ Eccleſiæ ſplendorem & novo adauxit religioſa-
rum Virginum ordine & ſcriptis Seraphicis illuſtra-
Yii. Obut Anno 1622. & ne à terris abſens ce ſſaret
prodeſſe hominibus, Cor miraculis clareſc ens
Lugdunenſibus legavit imitandæ
virtutis illicium,

SAIN . (53) dA
Meditstio de Corde &. Franciſci Salefti.
1. ◻Or §. Franciſci ignibus divini amoris
, ſic ardehat, ut nihil non moliretur Dei
E humilinn loriæ & animarum ſalutis causaà, huc refere-
m veſml bat conciones, huc congreſſus, huc libros. Ah!
ſi perinde Deum amares, atque ille, nihil duce-
res divitias, voluptates, honores, nuliam præ-
en Franciſcoit termitteres occaſionem de Deo loquendi „ &
tmlt amorem ejus in aliorum animis accendendi. O
dicinin n Deus amabiliſſime! unde tam parum amaris 2
tamen uteicn O S.hhis! Jut ſemper ardes, & zunRam eætin-
ſed cœlo chma Suer is, accende me. Aug.
Cocente legesn 2. Cafebat felle cor Fianciſci, & purum mel
zn tn ain in proximi ſinum effundebat, ægrotos ſolaba-
gens mdeng tii⸗ pauperibus dabat eleemoſy nam docebat
ndato, acqu beccatofes, & errantes oves d ovile [ESU
ideret, ten Chriſti mirà ſuavitate pelliciebat, ſtudebat
dignitaten,“ ſingulari manſuetudine alios ſibi devincire, ut
Eecleſe 6 eoſldem poſimodum adjungeret Chriſto.
aſtelu len Quâm malé Sancti hujus exprimis manſue-
Letut Epile tudinem! quam diſſimilia ſunt verba tua,
uni & rero Ofl facta, judicia
Iucernammſi 3. Cor demuùm illius, quod effictim Deum
zlucere, quid deperibat, & proximum ſuaviſſimâ pietate
launit religil complectebatur, maximèe oderat delicias, fræ-

taphicis illuſi der
ſens celin nabat ſenſus, & omnes animi motus omnine

ulis clarelcen domiros habebat, iligenten inquire cauſam
inande

tædiorum tuorum, & abſervabis, ea omnia
naſci ex indomitis & immoderatis affectibus
tuis. Qa: enpiditates Ticit, pat em ſib, berbe-
mmam dedit. Cyprian.

M S8. ALDE-

S. ALDEGHNDIS. P

30. Januarij.

Qui non aceipit erucem ſuam, & ſequitur me
non eſt medignus, Chriſtus. S, Matth.
cap. II..

—Tſi Numen amore omnes omninò animas de-
PEkrteate fatendum tamen eſt, non rarò etiam
illuſtres ceras apud homines quæſiſſe. Ita AL-
DEGVNDEM & Regia Gallerum ſtirpe oriundam
vox coœlo allapſa juſſit uni Agno caſtum thalamum
ſervare s palmâ interim & veſte longè nitidiſ-
Am arthæ locô datis. Ad id ipſum cum Angelus
etiam Tutelaris palam viſus hortaretut, mater in-
terim jam telam in ſindones nuptiales offerret, eiâ
Neophytos illa veſtiit: mox à morte matris con-
cubià nocte, ad ſuas nuptias in exemum evolavit,
caſtéque flammeo ab Amando Epiſcopo (quem
magno poſt coruſcum ſplendore, cœlum inter cœ-
lites vidit ſubire) involuta eſt. Cæterum quo die
nova nupta dotem luam velin templa vel pauperes
diſpertivit, etiam has nuptias probaturum Numen
aquam bibenti in vinum vertite Sed illa, ut pul-
chriorem ſe Sponſo ſuo probaret, multis precibus
careinoma, ve lut formæ pigmentum à cœlo extor-
Ät. VItimum ægra, cum & manu D. Petri manna
guſtâſſet, nauſeavit ab hinc omnes humanos cibos.
Eò igitur àcœlitibus adventantibu & inter hos
Auguſtiſſimâ cœli REGINA, deducta
eſt u bi illis deliciis quotidie
frueretur.

Ex Sur, & Lippeleo,

Madi-

1Nol
7, Geſeſuiin
ſtus. 8, M

8

hmnind anint

t, non tard f P

zquaſiſle. lul
m Klirpe orioni
caſtum thalant
ſte longe nii
pfum cum Anpel

taietut, mate!

ptiales offenten
norte matris e
temum evolaſt
Epiſcopo (qu
coœlum intere
Caterum quo
npla vel paupel
pbaturum Nuue
Sed illa, ut t
multis precibt
Im à⁴ cœlo ext
D. Petri man
Dhumanos cibe
au Re inter he
, deduda
otidie

. 66,

MA

(60) £D
Meditatis de triplici gradu Mortifcationis:
2. A Ldegundis aulz tumultum fugit, ut
◻ tolitudinis tranquilitate potiatur; re-
ſpuit voluptates, & divitias, ut imitetur pa-
tientiam „ & paupertatem Chriſti. A rtanto-
tempore vocat te Chriſtus, quandonam audies
vocem ejus? Hæc Virgo maxima ſuperat im-
pedimenta; tu verô minimàâ difficultate ſu=-
peraris. Ama JESIIM? time infernum, &
tuis vinculis expedieris, nam facilè rumpit hac
vinenla amor Chriſti, & gehennæ timor.
Hieron.
z2. Hæc Sponſa JESI Chriſti, ubi pleraque
amoris ſigna ſacro ſponſo dediſſet, ab eo etiam
atque etiam contendit, (Delicatuli, petitio-
nem Aldegundis audite, ut pudeat vos ignaviæ
veſtræ) contendit inquam] ut cancro exeſas
cjus mammas vellet. An ſimile quidquam ad-
huc Deum rogâſti; tu, qui ſanctorum nemi-
nem non rogas, ut minimô dolore libereris?
Dolores tamen, & labores funt blanditiæ, &
beneficia Chriſti
1. Parum erat, delitiis omnibus carere, &
acerbiſſimo dolore cruciari, rogat inſuper Dceum
ſuum, ut tum cibi, tum potũs faſtidium indu-
cat: fit voti compos, accepto ſiquidem à 5§.
Petro manna cœleſti, dulcia quæque fercula
faſtidiebar. Qnid dicis ad hæc, voluptuarie,
qui omnem quæris corporis voluptatem? Peto
Domine, ut omnia mihi amareſcant, ut tu ſolus
dulcis appareas anima mea-
5. PE-

(6 ) £
S. PETRUS NOLASCILIS.
31, Jannarij.
Maiovem bhaäe dilettionem nemo halet. qudm
at animam ſuam ponat quis pro amicis ſuis,
Chriſtus. S. Joan. cap. 15.

§ Petrum genere nobilem, dedit Eccleſiæ, Gal.
lia, quo fructu, jam in cunis præſagiit examen
apum, quod infantis dexteræ favum mellis im-
pofſuit, ut & forti dulcedinem, & & dulci fortitudi-
nem in Chriſtianos oſtenderet emanaturam. Hoc
ut opere probaret, ab Albigenſium Hæreticorum
veneno præſervatus, vovit animam ſuam dare pro
amicis ſuis, qnàâ majorem charitatem nemo habet,
F lacuit Matri Miſericordiæ affedus tam miſericors,
eiq ue no&u oranti apparens, ſibi ſuoque filio gra-
tiſſimum fore ſuggeſſit, ſi Ordinem de captis à Bar-
barorum tyrannide liberandis inſtitueret. Paruit cœ-
leſti monito, non jam ſuus ſed proximi; & nvenit di-
vina bonitate præmonitos tantæ in proximos charita-
tis comites, qui ſe offerrent in obſides, & ne lytrum
deeſlet, coronam & Sceptrum obtulit lacobus Ar-
ragonum Rex, quo tamen quantumvis magnum,
cum Petto videretur parvum, Maximum quod ha-
buit obtulit in pretium libertatis alienæ, Deoque vo-
tum nuncupavit, ſeipſum dandiin pignus pro capti-
vis ſub Pagano jugo Chriſtianis. Tu ſi alios non vis
aut potes, te ſaltem Barbara exue caprtivi-
tate carnis & jugo mun di.

MR)KOMKN
Be

Ae

, Meditatio de vita S. Petri Nolaſci.
o haler
7 Abet, a
hn anin ſ 1. — —Anta fuit ejus in pauperes charitas, uf

omnia bona ſua pauperibus largitus ſic.
Primum haunc charitatis ejus effectum imitare-
Gdit keclese, 4 Qnid adhuc feciſti ad proximi tui ſolacium?
præſagiit em quid facturus es? ſi minus bonis, ſaltem pre-
fayum melli cibus eum adjuves, & ejus vitia æquo anime
edulci foninn feras.
Hõ 2. Inauditâ prorſus incen ſus charitate, lu-
im ſuam en benter ajebar] roto vitæ meæ tempore in
tem nemo kie vinculis eflem, ſi vel unum Chriſtianum iis
sStam miletin poſſem expedire. Qui poſſes corpus tuum
luogte flim proximi cansâ devovere, tu, qui ægrtè ad-
eeraii modum ſoles nummulum dare pauperi. Vult
niz nvenite tamen Chriſtus, ur ſolvas fratribus tuis, quod
tonimoschait ipfſis debes, victis opem feras, m œſtos ſoleris,
es, Ene ymm nullique verbis durioribus, aut ingenio moro-
lit lacobis ſiori incommado ſis. Qusem contemnere vis,
ue gbrdhr proetium ejus attende, & eum morte Chriſti totum
na, Deoque o Munduen appende. Aug.
gnus proca 3. Hoc potiſſimùm habuit in animo clarus
ſialiosnoni iſte Fundator, ut ab interitu ſempiterno vindi-
ne cabee caret animas Chriſtianorum, quorum fides

dinuturnioris caprivitatis tædio periclitarerur,
. ideôque cum corpori, tum animæ eorum ſe-
d 1 2 ſt . . . . . . .
lulò conſulebat. Nihil utilius feceris proxi-

mo tuo, quàm ſi incumbas ad ſalutem ani-
mæ ejus;, quare nullam ejuſmodi prætermit-
tas occaſionem.

Med.

PEBRIA-

f E B 1
S. I GNAIIIS EPD. M.

X. Februarij.

Si quu non amat Dominum ISVM, anathema

ſit. S. Paulus.

pidè diſcipulus, tam alte in pectus ſuum demiſit
IESV amorem, ut hunc unum loqui lingua, hunc
unum dictare animus ſciret; illud unum denique in
delicũs ei verbum eſſet: Amor meus Crucifxus est.
Certé quod hunc ubique præ ſe ferret, glorioſum
Theophori nomen reportavit, Illud quantum am-
antis animi robur fuit, cum ſan dè audax omnia tor.
mentag omnes mortes unus unicus provocare in
certamen non dubitavit, cùm ad beſtias damnatus,
laborantibus ex hoſtili manu eripere Ptæſalem ſu-
um Chriſtianis, ſolus nimjram ipſe interceſſit, D El
amore obteſtatus, ne ad coronam currenti obſiſte-
rent. Et vero præguſtâſſe, cum Romam iret, fera-
rum rabiem ſibi ipſi viius eſt in X. militibus, qui
cuſtodiæ cauſa additi, uſque adeo hominem vexa-
verant, ut familiari joco Leopardos eos vocitarit.
lam caveis emiſſi leones horrendo rugitu theatrum
compleverant, & ecce IG NATIO pië adhuc lu-
dere placuit. Frumentum Chrifi ſe dictitabat, ge-
ſtire molaribus beſtisrum commoli, quo delicatus
panis Saperm menſxæ apponeretur. Scd hem majus
tibi miraculum t Elidunt fauees I ESVM ſuum in-

Ia Med ex loannis Apoſtoli ſchola docilis op=

clamanti ora crudelia: tacere lingua cogitur Amo-

res ſues. quid expectas àfruſtra ſilentium linguæ im-
peratur, ubi cor eſt eloquens. In hoc ſiquidem diſer-
tisl teris exaratum repererunt familiare illud Lin⸗
gux IESV nomen: breve quidem tam auguſti
monumenti ſed longe eulchertimum
Epitaphium.
Ex Snr. & Metaphre

M, 4
Pn in in
„um nnm G

1
Nmrimnetcor
ſe en e
SE wenre

lr nme
MNR lurt
bngl git te⸗
raſſbltti
e hyr ig ,
ſſgilen,
ng Ae
Ne
8 K

Meditatio de Amore IESYP. HD
.
E P Orum ſe nobis dedit Chriſtus „ut ami⸗
Na. citiam noſtram fibi conciliaret roram.
. : i leri 2 illi totum trade.
Vis ejus amicus fieri? illi te t Ie
V'M, anatße uàam ſuave eſt, cor, corpus, animam l
nſecrare Ah! quantæ liberalitatis Domi-
ſcholz Jgei- aus eſt, quantæ ſidei amicus, quantæ poteſtatis
HS Deus faceſſant omnia creata, me totum con-
Ruinsun ˖U. Nonnihil patiar, ſed parvi re-
dqui lingunu ſecro ] E .N 11 IESU
unumdeniqui gert, non tanti vitæ delicias facio, ut cas J
eu Gutifeui me anteponam. Nihil pendo ſapplicia Pat,
n on in ec tantum amo witam banc, ut cam pläus
id quantum zn 4 inaen,, Ignat
inum.
udar omniatn sνιπ, qudm Pomi hate EsUS, vivcn-
s Mofoceten 2, Quamdiu vixit, nobis vixit] .
eſliis damial dum ergo ESU tam dulci, tam conſtanti
le Piælulem ſi amico. Ad unum JESIIM referamus cogi-
inetee e tationes, & actiones noſtras, & ſuaviſſimum
nen e IESV nomen in ore ſemper habeamus. Pro-
miiibu Ir IESUM colamus parentes, obſervemus
P . 2 . .
hominem eu amicos, inimicis etiam benefaciamus. 8s.
ros ociti modum facile omnes amaverimus, ſi perſpe-
ugitu inirt xXerimus in omnibus ESHIM. ae
16 à . „. 4 nu .
icitabꝛn „ 3. Ut tui, tuarumque menum mun s a
„quodelicuu ceptius ſit ES II, toto rima taeum be in ie
zedhemma ius imitationem. Ab hac cogita ſimili
VM Kuumi auſpicare: volo eſſe amicus, volo eſſe ſimilis
3 . P
cogirunhe JESsI: vide, quânam ipſe ratione Patrem
Minmngt orabat, quo pacto agebat cum hominibus, E:
ſiquidenk Aer, is, te ipſe ſæpius interroga: fe-
lus Lin e ſæpius interro
aliare ilas lin cum aliquid facis, te ip Pin . e art .
entam etl ciſſérne hoc JESUS perin en arue⸗ ga
eninnn Chriſtus ſit confabulaior iuus, galiota
& conviva, imè Chriſtus eſſe ſi.
VV Bamian, Pukl⸗

PuRIFICATIO B. M. V.

2. Februarii.

Ei poſt quam implsti ſant dit5 purgationis ejus ſe.
cundum legem Moyß, tulerunt eum in lern-

ſalem, ut ſiſterent Pomino. S. Luc. c. z.

Bat dies à partu "IRGINEO quadrageſimus pri-
mus, quo terra dignum aliquando Celo donuùm
offerret. Geſtabat hoc præ pectore Virgo nu-

er, nunc gemina felicitate Mater Virgo: latus

loſephus clawdebat, Virgo Virginis Virginem ge-
ſtantis comes. Gerebat illa munus in finu, iſtein
cculis, artidebat eur tibus Oα1l mι& ſpectatores ci-
ves ſuos plenis abdominibuz effauderat; exiliebat læti=
tià Tel us, & ad ſingula pedum veſtigia ſingula fun-
dere lilia geſtiebat; cum interim jam leroſolymam,
jam templum pompa ingreditur, & obvius adeſt
felix ille longa æiate ſenex, felicior aſpe u Serva-
tofis futurus, feliciſſimè in vitæ amplexæu vitam po-
ſiturus. Ergo in genua procumbit Virgo puriſſima
donhmque Cœl1o dicat, quo nec Terra dare, nec
coœlum expetere majus poterat. Quid hic dicam?
parce nimium Marer prodiga. Poteras charum big-
nus à pectore avellere? poteras alienis manibus
unicum Filium concedere? & talem Filium? &
tu, 6 Puer IESV ſuaviſſime, poteras alijs- ullis
quam Mairi, in ulnis deliteſcere? ite nunc paren-
tes avari, qui DEONgatis prolem, Orco datis: Ite
molles filij, qui pluris unam matris lachrymam,
quàm omnem I68 ſanguinem facitis ingrati3 Ite
& utrique ætatis florem diſcite non mundo,
ſed templis, ſed aris, ſed DEO
dicare. Ex Hiſter.
Evangel.

ℳAN

A

. „ SAT
ſirt gode 1 .
ned min

2

r

An

otr.

RKK

hlen

Apuchegli
utmitmlee
il WK

enn

U

(66)
B. M.Y Meditatio de Purificatione B. F. M.
1. TIa Divinæ gloriæ ſerviret Maria, &
Natinit u . —Ad obediret jegt, coram hominibus hono-
t nm ,tis ſui ultrò jacturam facit, in hac enim Puri-
Luc a. icatione, non Virge, non Deipara, ſed una de
immundis mulieribus exiſtimatur. Hinc in-
adrazehmustellige, veram gloriam in Divino obſequio po-
do Cælodon ſiram eſſe. Tametſi peſſimus omnium haberi
Gore Vion neceſie forer, modò Deus laudetur, non eſt
8 e,dctrectandum. JESIIS qui in Circumciſione
Urin F, Kormam Peccatoris induit, itemque Maria in
& hedatoren Purificatione, non obſcura illius veritatis præ-
natzexiliebalubent argumenta. Vera gloria à judicio Divi-
gia ſingu iuno plane pender.
n leroſolnn 2. Maria devovet æterno Patri ſuaviſſimum
olie lar dilectiſſimum Filium. Mirum ſanè paren-
lern vitamy Tibus documentum! O portet, ut parentes ipſ
Fingo pudN lios ſuos Dco devoveant, non autem, ut ſæpè
Terta dae, fit, in corum animis vovendi reſtinguant vo-
duid hicdicn juntatem. Hodie, piiſſime Deus, offero tibi
un quidquid mihi cariſſimum eſt, cor, volunta-
m Filiam: tem, affectus, omnia.
tas alijs uII 3. Maria ſuæ in Patrem liberalitatis fru ura
e nunc pia fefert ampliſſimum; jam enim recuperat &
Orco dais Filium & honorem ſuum; nam Simcon cam

Wan . . . . .
s lachrjm colir ut Dei matrem, miratus ut Virginem, &

nonn, in porre Ais ejus brachiis ESUM reponit. Si
5E0 honorem, ſi cor cuum Deo dederis, etiamnum,
in hac vitâ largiorem mercedem accipies.
Quàm ſuave eſt, tam liberali Deo ſexvire, qui
danti terrena, cœleſtia tependit! Cur non cæœle
M mutamus terram: quare non caducis emim ss
terns quare non perituru wanentia cenpara-
mnnsz) Chryſol.
D S. BLA-

* (67) £
S. B L ASIUS
3. Februarij 4

Niſi pœnitentiam egeritis, omnes ſimul peribiti. Endtota

Luc. eap. 13.

ga um ſeceſſit, inde velut ex ſpecula Gregi ſuo
advigilaturus, ubi feras ad omne genus officij
obſequentes habuit, tuitque tam ſedulæ ſervitutis
ſtipendium bene precari ſtao tempore confluenti-

Bkend Sebaſtenus Epiſcopus in montem At.

bus, Subinde cum indag'ne mons cingeretur, no.

bile venationis auéctuarium BLASIVS acceſſit. Dum
ad quaſtionem rapitur, non paucis ſalutenn attu.

lit, inter quos filium memorant unicum unicè ma. ,

tri ſuæ dile um, cvi de piſce fpina fauces obſidens
lequelam jam eripuerat, vitamm etiam ereptura, niſi
prior eam e gutture BLASIVSTapujiſſet. Atque hoc
eſt, quòd à Majeribus edocti fimili in periculo ſi-

milem Divi opem hodieque im ploramus. Cæteruùm

ab hominibus ad feras, non à feris ad homines di-
ceres migräſſe, ita barbarèe ab Agricolao ſudibus ſe.
cundum acceptus eſt. Ejus ſanguinem cuùm ſeptem
matrona leg iſſent, ipia quoeque verberibus laceratz,

in candidiflimæ innocentiæ teſtimonium non niſi lae!
per vulnera egeſlerunf, quod tamen ipſum mox ca-
pite truncatæ pulchré ſanguine miſcuezunt. At
BLASIVS undis, quibus mergendus erat, ancillan-
tibus uſus, lacum primò non aliter ac pontem

perambulavit, dein velut feſſus molliter in ⸗

dio aquarum conſedit ; Hauſtis interim vortice

LXIIX. viris, qui Deorum ſuorum fiduciàâ idem age- Glte d biig

1

I6 tentärant, Tandem cum geminis unius ex ſeg- e

tem, de quibus dixeramus;, matronæ filielis ,
lictori cerwicem præbuit. Quibus evulneri-
bus pꝑlus gloriæ quàm ſangui-
nis manavit.
Ea Surg
Med

Pen Eornis
RNNE

e/
Klikee

elgtie

ann,

1

(68) £

.J Meditatio de ſolitudine.
eiſimul erli 1. Penirenriam age, & ut pœnitentia tua
felicior ſit ac fructuoſior, S. Blaſii exem-
plo, fuge in ſolitudinem, procul eſto ab occa-
eern ſionibus, in quibus peccâſti, ne eæxdem cauſæ
ene dern eoſdem habeant effectus. Jucundius nihil eſt⸗
ſed dleeduâm ſolum cum ſolo ESU colloqui 7 ubi
npore coniuvel primis labiis hanc guſtaveris ſuavitatem,
5cingetetn procul (inquies] procul cænoſæ mundi vo-
VSaccefft Muptares. Ah! mundanum murmur obtun-
inte⸗ dit aures illius, qui ſolirudinis novit tranquil-
ttncezg⸗ Aitatem. Mihi oppidam carcer est, & ſolitudo
lam ereptu Earadiſus. Hieronym. .
illet. Agen 2. Si propter vitæ tuæ conditionem homi-
ilin petieln nes fugere minus poſſis, potes quidem certé
tamus, Cae habere cordis ſolitudinem. Singulis annis
e Auoſdam dies, ſingulis diebus quædam tem-
nen cim Poka ſeligiro, quibus Dzxo & animæ vaces.
ibenbushcen Vide ſingulis horis, quid feceris? Quid factu-
onium nonni Tus ſis? an is es, qui Ozo tantulum tempus
en igummot denegaturus ſis? Memineris ſolirudinem cor-
tetun dis ele perneceſſariam. Quid prodeſt ſolitudo
ien n corporis, 6 ſolituao detuerit mentis? Greg-
nolitern 3⸗ Kub noctem pera Ris negetiis, attende
inteim ad peccata commiila, ur veniam petas; ad
fdnciideng pis facta, ut gratias agas. Quâm Iærtus, ſ
nis unius i benel! quàm rriſtis, ſi malè diem tranſegeris!

sn
8 . . .
—= Heu! vita ſicut dies hæc extinguetur. Et
i forſitan hæc dies erit ultima viræz tux. An

baratus efles ad reddendam Dre rationem ?

D „ S. THEOs

S. THEOPHILUS CONF.

4. Februarij.

Quid tibi negabitur 6 Maria!) cui negatum)

non eft, Theophilum de ipſis perditionis fan.

cibus revocars: Nihil tibi impogibile, cus 6
„ 4

poſfibile eſt, aeſperatos in ſpem beatitudinis re-

levare. Damnani, Serm. ies de nativ, Virg.

THEOPH LVS ille, qui Infulam ultro obla. Ne
tam ultro re jecerat, moxQx Officio Oeconomiab

O*nn inſidioſa demiſſis animis ambitio“

æmulis ſe dejici aſque adeo indignatus eſt, ut cx-
cire in auxilium Orcum non vereretur. Ergo 3à Ma.
gum, cum hoc ad juratum humani generis hoſtem
curritur: DEVM, Deique Matrem ejurare non titu.
batlingua impudens, non erubefcit ſcripto firmaie
calamus im pius, ſuſtinet obſignare fœdus infandum

gemma perfida: Verbo, IESVac Mariæ nuper liber-. M

tus, dæ monis abit mancipium. Sed ſequitur & no-
centem Conſcientia flagellat; quin honori jam ſuo
reſtitutum acriùs etiam torquet. Quid faceret?
quò fugeret impius transfuga? ad magnæ Matris u-
bera, per quæ Filium ſauciârat? ad Valnera Filij,
er quæ Matrem impetierat? & tamen ad Matrem
auſus eſt confugere; memor ſemper Matrem faci-
Iiùs fiecti, quàm judicem. Itaque ad Marianæ X.dis
limina quadraginta ipſos dies noftéſque perſtare, ſed

longè magis ipſam Cœli portam Virginem ambire,
hanc lachtymis mollire, hanc gemitibus pulſate,

hanc jejunijs denique frangere. Cedit itaque vim

facienti facilis aliàs janua. Admittitur per Matrem III

ant!
RWNR 9 e
7 Rſon esat

ſlta
V 17

W
8 4

N
uwneſ

OERN E

Nr
nin leidn
lnnnn Ciu
uugurl i
ie neamm
Wyu e ondt

“”

iſen gub i

6

Cri d nun

ad Filii gratiam THEOPHILVS, extoztoſque infa- leyleiß

mes hoſii codicillos aufert. Hos ubi palam igni de-
dit, poſt triduanam febriculam per notam ii e

jam apertam portam Cœlum ingreditur. Agnol- 6 hn

cite felicitatem veſtram in HEOFPHILO Mario⸗
phili. Sit omnibus aliis anguſta cœli
porta, certe vos lax,zm amplam-
que habetis,

1s E(70%) £
70 3 0 Meditatio. Maria mediatriæ Peccatorum.
1. Uod eſt aſylum reis, & urbs refugii ma-
j7) i a Elefactoribus, ne pereant, hoc eft Maria
Henditmi peecatoribus. Audi Bernardum. Maria eſi Re-
i inheibile gina miſericordia, qua divina pietatis aſylum, cui
n eantuinvult & quomogo vult creditur aperire; ut qui-
le de natip vis enermis peccator non pereat, cui ſandta San-
DVorum Patrvocinij ſui Suffragia praſtat, O Do-
faten zn Wina defenſio generis humani, portus &
ſkeio eren brotectio eorum, qui ad te confugiunt, quis
lienatuseh Unquam hominum tuam fideliter rogavit
retut. Eige Hopem & fuit unquam derelictus? Eutychianus.
ani genershe z. Monſtrat ſe eſſe matrem & mediatricem,
Finccdte uni monſtrando pro ſalute peccatoris, ubera quæ
eferatt inn lactaverunt Chriſtum Dominum. Audi Ab-
laiz nupeil batem Bonævallis Arnoldum Carnot: Securum
4ſequitur ii Arceſſum homo jam habet ad Deum, ubi me-
mhonon jam diatorem ſua cauſa filium habet ante Patrem, &
Quid facen gnte Filium matrem: Chrifus Patri oſtendit la-
na l tus & Vulnera, mater Chriſto pecv»uus & ubera, nec
men 24d Mali beéteſt eſſe repulſa, ubi concurrunz & orant omni
er Matrem lingua diſertius hac clementie monaumenta &
Matianæ l charitatis inſignia, quando videlicet petitur, ut

Nuebalan ſanguis Chriſii, & lac matris pro noſtra cauſa
I3Im m aN

loquatur.
utibus pulli —— . , 1:. .
edit itegen 3⸗ Kicut in cœlo inter leonem & libram, me-

titur per NH diat ſignum virginis, ſic inter Chriſtum- (qui
monoſum eſt Leo de tribu Juda) & libram ejus judicia-
bigeen riam, in qua peccata noſtra ſeveriſſime pon-
i deranda ſunt, mediat, ſuoꝗue intervenit patro-
LOMae cinio Matia, miſerorum cauſas mitigat, & ri-
ſaceli Sorem temperat tremen di judicij divini.

plam⸗ 3 S, AGA-=⸗

(71) £
S. AGATHA.

F. Februarij.

Speſtsenlum fact, ſumus munde, Angelis & en

hominibus. 3, Paulus. I. ad Cor. C. 4.

. Nno CCLIV. AGATHA Catanam ad Quin.

tianum Prætorem abducitur. Deperibat hie
Chriſti ſponſam. Quare gam Aphrodiſiæ lenz
coemmendat, facile ratus fidei caſtrum evertere, ubi
prodita pudoris arz con fl agtà ſſet. Ambulavit illa
per omnes frandes Sſed cocam ad munera, furdam
ad blanditias & minas invenit. Itaque Prator amo-
rem vertit in odium, mertyrique ubera auferti im-
perat. Tulit facile eam jacturam Virge, gnara Ec-
cleſiæ ſobolem non tam lacte matrum, quam ſan-
guine Martyrum ali: ſed nec uberibus diu caruit,
medicinam D. Petro faciente. Quintianus ex ama-
tore jam carnifex, dum nudam in teſtarum fragmi-
nihus pruniſque volutarimandat, ecce mota inſolite
gerra, cum duos ſupplicij auétores oppreſſiflet, po-
pulum etiam ita commovit, ut re ad ſeditionem
ispectante, ad carcerem Virgo reduceretur. Ibi inter
vota animam in finum ac amplexus Sponfſi ſui
cxpiravit. Tumulum ſepultæ Cælites masmore
Ornarpnt cum hac epigraphe: Mentem ſanblam,
Kontaneum henorem Dee, & patrisæ libsrationem.
Quintianus dum Panermum fortunas Virginis di-
repturus trajic t, equorum ealcibus in undas extur-
batur, libidinis & avaritiæ ſitim poſiturus. Ajunt
çorpus ejus nunquam repertum, ſepulchro caruiſle.
Rimirum ut Caſtitas ab Angelis, ita impuri=
tas ne ab homine quidem meretuz .
tumulari. Ex Jurio-

Meai⸗-

CCte hunt
. -—

Alun ſen
4 Ne

(„) 5

A. Meditatio de vita ſanctæ Agathaæ.
1. &Æc generoſiſſima Virgo mundum pla-
b, Augelt ne vicit, cum flocci fecit ejus vanita-

Cor. c.4. tem; noverat enim terrena bona quanta quan-
ta ſint, nihil eſſe ad cœleſtia. O Munde, quam
tansm ad imale audis! te deſerunt Sancti, tui etiam aſſe-
eatalcl⸗ conqueruntur, quod bona promittas, &
tum eyette ilAliai5 wala. Pro certo habes, & longâ qui=
Ambulamidem doctus es cXperientiâ, mundum fallacem
munera, m & malignum efle; attamen ipſt adhæres,
ique Patotaipſum amas, ipſi laboras. Quid faceres, ſi ſta-
ten auleri et promiſſis, & digna laboribus præmia tepen-
————— 2 Amarus eſt mundus; es diligitur,
ibus diu eautf ut 4a, ſt Aultis eſſet, quid faceret? Aug.
intiannsermn 2. Agatha blanditiis & minis fortiter reſi-
ektatum lust Kir. Quam difficile tamen his duobus reſi-
eliet, ſtitur, quorum alter blandé & cuniculis, alter,
a leditiore Palan & aperra vi aggreditur! Quàm difffei-
retur. lbiine cinquam, cum etiam corpus noſtrum, alle-
zus Sponi Gum blanditiis & deliciis voluptarum, partes
lites waimd illico ſuſcipiat. Quid ageres ſi conſtantia tua
e aden deliciarum illecebris. & Tyrannorum minis
Tiginis tentaterur? tu? qui tuam ſalutem breviori vo-=
nundas eatt uprati toties poſtponis.
ſiturus. Aun 3. Angelis puritate par fuit, imò, juxta ſanctum
ulchtocaud Ambroſium, ſuperior; hominibus quippe fortiter
ita impui⸗ pugnandum, ut illibatam ſervent caſtitatem, non
melele? item Angelis, qui ab omni concretione corporis ſe-
uncti ſunt. Vt puritatis theſaurum ſervemus, ö. Aga-
thæ, & Angelorum exemplo, Deum præſentem ſem-
per cogitemus, ſemper obſequamur ejus voluntati.
& ſpretis, quantum fieri poreſt., voluptatibus, cœle-
Mad ſies delicias exquiramus. Differunt quidem homo
pudicus & Angelus ſef felicitate, non virtute, il-
lius caftitas felicior, hujus fortior ſe cognoſcitur.
Ambr. D 4 8.00⸗

11

R ! 73) £
S. DOROQIHEA.

6. Pebruarij.

Csi esge nos ſeparatiet à Charitate Chriſti? tri⸗ 4

Luls no ? an anguſtia à an nuditas ? an peri-
culun, à an perſeentio? an gladius? & Paul,
ad RBom cap. 8. .
OROTBEA Czſarexæ pro Chriſto Captiva,
J captivos in triamphum Copidinem & Tyran.
num duxit. Exppgnanda enim binis ſorori-

bus tradita, quæ datam DEO fidem prodiderant,
tam fortiter decertavit‚ut ambas ab impiis caſtiis
ad antiquam fidei Karionem 1cdire compulerit g
atque hæ quidem proditionis crimen ſanguine
eluerunts ipſa verò vidorias tictoriis perrexit ne-
Gere, Tuenta: i as quidem, ſed glonæ plenas, ut
quæ ſeiet nul'am tan Sponſo Chrifio placere Vir-
ginem, quàm quæ ſuè non alien4 ruberet purpurà.
Itaque cum faces lateri admoverentugx, has illa
nupt'ales tædas credere, cùm adgladium citaretnr,

velut ad thalamum properare: Inter lictores quaſi
pa ranym phes obambulaze; ad ſupplici) denique

locum ut melioris cœli hortos ridere, Irriſit tam
innocenrem riſum Theophilus quiſpiam, & & Spon-
ſi viridaiijs aut roſam fibi verna m, aut autumni
munus, pomum, Virginem popoſeit. Promiſir ut.
aum que DOROTHEA, fiden que vix ingreſſa Ely-
fios campos exten plo liberavit. Adeſt lectiſſimus

cœlo Ephebus, & promiſſum Theophilo, ecdem in

calatho, ver & autumnum cffert. Miratur ille in
hieme roſas non flaccidas,miratur poma non mar-

cida, miratur certantem cum munere ſuo muneris

bajulum, & jam non contentus vidiſſe horti mun-
cra, ad ipſos hortos Ghriſtianus per omnia tormen-
1a penetraze contendit, quæ quidem ille ut ſpi-
nas generosè calcavir, dum animo vol-
veret, quales Roſas quarerer-

Ex Suria,

.

1
44
WAN

HEA.

ne Olriſili
2diras nſe
Adius) 8

C hriſto Capti⸗
Pidinem Al
enim binis ſot
em prodiden
ab Impiis it
e compulert
crimen ſangri
torüis penextn
dlone plenatt
hrto placeten
mberer punhn
entut, bhas!
ladium citaren
er lidores qu
upplicij denig
ere. IIr ſit il
ſpiam, & e Se
m, aut autun
leit, omifi
vix ingreſſa
Adeſt lectiſſin
ophilo, ecden
t. Miratur ile
1n poma non-
unere ſuo mu⸗
vidiſſe hortin:
er omnia fonmt
ibemile ari⸗
nimo rol⸗
Llelet⸗

M

(74) £.
Meditatio de caſtitate rosàâ adumbrata.
[Ntuere Roſas, quas Angelus attulit Doro-
theæ, & tria in his deprehendes caſtitatis
Præſidia t. Rubeus Koſæ color pudorem ex-
primit, ſine quo caſtitaris citò marceſcit decor.
Vis caſtus eſle? Puderem habe ac verecundiam,
Verecundus oris pudor impedit, quo minùs ho-
ſtis ad cor pertingat. Fuge loca, ubi audiun-
fur, ac videntur eæ, quæ lædunt puritatem,
atque vultum pudicum etiam minimo rubore
ſuffundunt,
z. Roſa cingitur ſpinis, quibus ipſa nobiles
patiter ac ignobiles, divites ac inopes pungit.
Hinc diſcat Virgo ſiugulari modeſtià & qua-
dam ſeveritate mollioris & ſolutioris vitæ he-
mines longè à ſe repellere. Nunquam indulgen-
ter patiatur dicenten?, aur facientem, quod ca-
ſtitati vel minimum repugner. Ad hæc ſpinis,
hoc eſt mortificatione, cor, & corpus ſuum
valler, nam fieri nequit, ut quis in caſtiate diu
perſeveret ſine mortificatione. =
3. Hæc Roſa in cœlum ſpectat, quaſi ſignificet
omnem ſuam pulchritudinem, & omnem ſuum
amorem cœllo ſe penitus con ſecràſſe, à quò nie
mirum ſperat vitalem tum calorem, tum humo-⸗
rem. Quiſquis amat caſtitatem, propriis viribus
diffidat neceſſe eſt, & precibus aſſiduis petat
hunc cœli florem; Parum enim aut nihil pro=
derunt diligentia, & aſperitas vitæ, niſi accedat
benignitas Dei. Cùm virgines ſuam Chriſto vo⸗
Verunt virginitatem, ſolum Deum reſpicere,
ſoli Deo placere, ſolum Deum amare debent.
Virgines nulli placere ſiudeant, niſi Domino, à quo
Framiumm expectant virginit. Cyp. 8, RO⸗=⸗

* (75)
S. ROMIALDIIS.
7. Februarij.

Pigilate & orate, ut non intretis in tentatio-
nem: Nam ſpiritus promp tus t, caro autem
infirma. 8. Mare. c. 14.

Romualdus Ravennæ ex IIIuſtriſſima Ducum
O. Kape progenitus ad lubricam Iuventutis viam
à teneris licet prochvis, mente tamen Deeo de-
yotus ſe ſe ad majora tentabat erigere, Et dum feras
in ſylvis perſequitur, amorem venatur ſolitudinis.
Antequam veroô mundum vinceret, urgente Patre
Sergio cum hoſtibus præliandum fuit. In quo præ-
lio ob injuſtam Patri opem latam in necandis hoſti-
bus, anima ſauciats medelam quæſiit in Clauſtro.
in quo vulneris Pharmacum falutare reperit, lachri-
mas pœnitentis- Ita ſanatus, carni & mundo indi-
kit cettamina, ſuaque caſtra ſub duce Marino loca-
vit iu ſolitudine, in quà tam ſolida ſpiritualis mili-
tiæ fundamenta jecit, ut ſui exemplo magnum
Venetorum Ducem relicto ſæculo traxerit ſub vexil-
lum. Mox e Tyrone Dactor Camaldulenſem or-
dinem inſtituit, pluribus inſignis victoriis, quas
tam de ſe, quam inferis reportavit. Et ne mors
cruenta pro Chriſto ſibi pugili deeſſet, iter parabat
ad Barbazos, ſed inſtar lacobi, Cœli ſcalà, quà vi- (Waſatmana
Ror Cœlos aſcenderet, revocatur, quam bre= M
vi multis clarus miraculis Triumphator H
conſcendit Anno I009.

S

u ae

c ge
1
*

D Us.

tis in teptat⸗
, care 4ten

ſtriſſima Ducun
luventutit fiin
tamen Deode
ere, Et dumfen
atur ſolitudinis
t, Urgente Pann
nit. In quo ore
T necandis hoft-
ſit in Clauſtro,
ereperit, lachi-
& mundo ind:
e Marino loci
bititualis mil
mplo magnun
Xerit fub vexil⸗

aldolenſem A

ictoriis, quu⸗
Et ne mon
t, iter patabat
ſcali, qua i.
quam bie⸗
nphatos
9.

=l

Ii

ðM (76) £

Meaitatio de Oratione. .
1. CXpius in die orandum, ſed præ ſertim
manè, dum ſurgimus, & ſub nodem,
dum lectum petimus. Cuùm jugis ſit Dei erga
nos beneficentia, jugis quoque debet eſſe gra-
tiarum actio: ſi cum hominibus colloquen-
dum eſt, quam multum temporis! ſi cum Deo,
quam parum! Quories in dic Deum oras?
Erubelce, & in futurum tibi ipſe orandi præfi-

nias tempus, quod ſemper & ubique cxpleas.

2. At (inquies) præ negotiorum copiaâ
orationi vacare minus poflum, tamerſi maaime
velim; cum S. Gregor. reſpondeo tibi⸗ què
quis graviori negotiorum mole opprimitur,
eò longiori & ardentiori indiget oratione; ea
ſiquidem, ut recte & ſine peccato perficiat, Va⸗
liori auxilio opus habet. In omnibus Deum
conſule: roga eum, ut te adjuvet. Hæc ſi ſem-
per feceris, omnia tibi proſperè cadent.
Si tamen aliquando præ negotiorum
multitudine preces omileris, conſhi JESuU
Chriſti memor. Vigilate & erate, ſemihoram
certè ſomno deſtinatam orationi concedas, hoc
nullatenus nocebit tuæ ſanitati, hoc faciunt
tot pii viri, & quidem citta valetudinis in-
commodum. Tu quoque toties vigilas, ut
ludo, aut rebus alicujus moment incumbas.
Parum temporis ſubtrahas occupationibus il-
lis, quæ faciunt, ur duram & moleſtam vitam
vivens, otium non habeas vacandi tuæ ſaluti.
Ahbjiciantur omnia qus praſextem hanc vitam
faciuns brevem eceupations, longam dolori.

Lache o 8S. PA.

(77) £
S. PAULUS EPlSCOPIIS,

8. Februarij.

Quicumque voluerit inter vos major fieri, ſit ve-
ſter miniſter. S. Matth. c. 20.

S Paulus non ſoluùm nomine, ſed vità & moribus
segregius D. Pauli imitator, in Gallia Belgica or-
tus eſt. lIam puer una cum, literis ita virtutem
imbibit, ut vix mundo notus, ea quæ mundi ſunt
generoſus comtempſerit, cujus ut omne vitaret
commercium, Abrahami exemlpo, ſolius Dei
comitatus fiducià, exivit è terra & cognatione ſua
in exteras regiones, ut cum Chriſto (valpibus fove-
as & volucribus nidos ſuos Habentibus) pauperior
non haberer ubi caput ſuum reclinaret. Elongavit
ſe cum Davide fugiens & manſit in ſolitudine vVo=⸗
gaſi. Sed virtutis fama latere non potuit, nec tam
ardens ſanctitatis lueerna longiùs abſcondi. Qua-
1e à Dage berto Galliarum Rege & Monaſterio vi &
invitus, eximius honorum contemptor, extratus,
Virdunen ſis Eccleſiæ creatur Epiſcopus, cuiita Præ-
fuit ut eam non tantum virtutum ſuarum Theſauro,
ſed zopioſis redinbus locupletârit- Ne vero ſibi
Geeſſent divitiæ, plenus dierum & meritorum ad æ=
ternas, quas nulla conſumit tinea, evocatur;,
dignum tot virtutum & laborum præ-
mium accepturus-

() (N

(78)
Meditatio de eriplici causad Humilitati.
L I⸗ Era humilitas nititur in cognitione ſui
jir, . V cus, priuſquam te Deus creàſſet,
quid? ubi eras? in nihilo planè, ex quo nimiâ
Aa charitate te eduxit. Gloriaris tamen, te-
eits &not Ae divinæ gloriæ idoneum, hominum ſaluti
Sallu beigien neceſſarium „comparandis privatis rebus non
etis itanine inutilem arbitraris, Antequam naſcereris,
quæ mundim Deus & homines tuâ operâ facilè caruerunt,
ut omne im certé te morruo non difficiliùs.
e n . 2. In præſentia, quid es ? ſi corpus inſpicias,
(valibrsſn corruptionem; ſi animam, ignorantiam, ac
ibus) parpeitl peccatum deprehendis: haud abſimilis eſt vita
ater Hlngant kua facis illius, quam Divus Paulus manu te-
ſoliwudine e net, aquæ guttula, vel minimo flatu poreſt res
= tin ſtingui. Cura valetudinem, quantuùm volue-
Dnaſterio ris, tandem aliquando morieris, & eyaneſcent
on exttaſtu, ampla tua coniilia. O homo!? ſi tuæ naturæ
,cutitabm, humilitatem cognoſceres, cognoſceres utique
im Theſauo, Dei ſublimitatem, téque coram Dxo deſpice-
de⸗ ancre d res. Vt cognoſeere Deum poſſis, te ante cognoſce,
Cy rian.
er. 1. Quid eris totà æternitate? An orci vi-
ctima ? an hæres Paradiſi? magnum ænigma.
Potes gloriari, hoc ſi mediteris? neſcio, quò
poſt mortem ſim iturus: corpus quidem in
5 ſepulchrum efferetur, ſed quò anima? Itaque
coram Ds & hominibus eſto tui contemptor,
Qui nequam, & nullo numero habetur in ter=
Ià, is in cœlo forſan altiorem locum obtine-
dit. Domine leſa noverim me, noverim te
Aug.
s dD 7 §. A OL-

* (79) ££
S. APOLLONIA.
9. Februarij.
Si tradidero corpus meum, ita et ardeam, cha-
ritatem autem non habnero, nibil mihi pro-

deſt. S. Paul. I. ad Cor. 13.

Ecdum in flammas eruperat furor Decianus,
cùm anno ab incun abulis Servatozis L. ſupra
CC. Deeio pra luſit Alesandriæ, netcio, cujus
hominis in ſania. Arrogavit iſte übi vatis nomen,
& fictis ad populum criminibus id repente excita-
vit incendium, quod non niſi multo Chriſtianorum
ſanguike extingaeretur; quos inter facilé prinçeps
fuit APOLLONIA Virgo, quæ invaleſcente vulgi
furore, cùm jam tota Vrbe eadem omnium vox au-
diretux, flammis addicendum, quisquis Chriſto
non maledizxiſſet, in Virtutis ſcenam protracta eſt.
Et ſane præclarè perſonam fuſtinuit Chriftianam,
quippe cui ore citius omnes, quibus ætas provecta
in eum diem pepercerat, dentes, quam Chriſtus,
evulſi. Quid agitis manus carni ficum? fortem eſſe
APOLLONIAM excuſſi dentes & fradæ malæ lo-
quuntur! ad majora tormenta provocate, nihil hu-
mile tam alta ſpondent principia. Ecce rogus ingens
ſuccenditur, crepant Hammæ, furit populus, min-
antur lictoress aut Chriſtum abijce, aut in ignem
abijciere APOLLONIA. Quid hic illa? paululum
apnd animum ſuum, quaſi conſultans ſubſiſtit s
mox, bulliente jam ſanctiore ſub præcordiis igne,
non morata tortores, generoſo aufu ipſa involat, in
Rammis ad cœlum evolat, I, nunc Scævela fortiſ-
ſime Romuli Nepotum: Manus tuæ miraca-
lum Kogus hujus Virginis extinxit.
E& Surio,

Medi⸗

— 8
(30) 338

NIA. Meditatio de morbis.
1. CG labores aliquo morbo, memineris Deum
4 aren morbum hunc, quicumque tandem ſit,
H .
. ermittere, ut probet ac exerceat patien-

tiam tuam; quare patiens eſto, & nece ſſitatem
verte in voluntatem 3 murmurationes quippe,
r futor heein Verba, motſque impatientis animi morbum
etyatotis Lis tantummodo augent, ac te tuis, tibique effi-
tiæ, neicocuint gravem, Quomodo morbos fere con-
lbi vatis nomel ſueviſti 2 .
4hene a 2. Quos Chriſtus in fligit dolotes, hos feras
erfaciſe ing *u & grato animo; His potiſſimum donis
nraleſcente m ac muneribus cumulare ſolet amicos ſuos. Of-
omnium von fer ipſi, quidquid pareris. Dic: Domine,
Juisquis Clii adauge dolorem, ſed ſimul patientiam. Quæ
em prottackid Chriſtus, quæ ſancti paſſi fuerint, attende, in-
rne ſpice crucem ESII Chriſti, profectò tua levior
quam Chife, Videbitur, im ò dices, dolores tuos nullos eſſe, ſi
um? fortend cum doloribus Esu componantur, Quia has
fiadæ maleb aa Dominum meum?
bcate, ninli z. Confidera damnatorum ſupplicia, quæ
eron i nn tuis criminibus promeruiſti: hæc conſideratio
Pebt in ene nonnihil ſuavitatis tuo dolori aſperger, teꝗque
la? paululu à peccando prorſus dererzebir. Heu! piiſſime
ans ſubliſif Deus, longée atrociora in Inferno ferrem, ſ
zcotdiis in ſtatim in peccato mors me opptimens, non re-

ila n liquiſſet pœnitentiæ locum. Si pati non poſ-
. . .. — -. *
tuamins ſm breviotem, ac tor ſolatiis mitigatum dolo-

ztinxit. Tem, qui fieri poterit, ut æternos ignes ſuſti⸗
neam? Deinceps, Domine, morbos meos pa-
tienter feram, quandoquidem horum morbo-
MA rum brevi toleranti4 æternos ignes redimere
pofſſum. Hac emnia, qua illic finiri non poterunt
ie reaimi poſunt, Euchar.

* (84) *
S. VILHELMIUS CONF.
10, Februarij.
Sicut enim exhibuiſtis membra veſtra ſervire im-
munditia, & iniquitati ad iniquitatem; ita
nunc exhibete membra veſtra ſervire juſtitiaæ in
ſanctificationem S. Paul. ad Rom. 6.
Ngentia ſcelera EILHELMVS pari pœnitentiz
Trrate inſtituit. Conjugio frate rnæ conjugis,
WHerodi nonimpar, cœnabat unus, quod oο“5nis
in cibum fufficiebat. Ad duellò noninvitabat, ſed
cogebat obvios neque jam Ducem ſe quitaniæ pu-
tabar, niſ factionis quoque, quæ contra Innocent.
Font. pugnabat, Dux eſſet. Mellea verba Bernardus
ingeſſerat: fel merum retulit, minas addid eratz
majores audzvit. Ergo ſecundum divina, Numine
manum armatus, ad præſtolantein pro templi fori-
bus progreditur, & voce plus quàm humana, hecz
ait, etiam temnes imprebe? Non erat hoc loqui, ſed
fulminare; Corruit humi ferov, & qui nulli ante-
hac victas manus dederat, Bernardo dedit, jamque
dum omnis caſum populus miratur: unus VVIL-
HELMVS negat ſe cecidiſſe, ſed ſtare denique ſe
credit. Mox Anachoretzæ conhio, nudum corpaus
& caput loricà & galeâ abſcondit, longé maximum
hoſtem, ſe, expugnaturus. Talis ad Innoc. Pont. in=
de letoſolymam tendit, ibi antrum lachrymis im-
plet & gemitibus, qui cœlo repulſi, audirentur:
Sub hæc patriam repetehs,dum exitinere caſtre ex-
pugnando operam vult locare, à via ſalutis pené
cxerrat cœcuS Tamen eàdem nocte in viam redit,
recipitque, quos iterum lachrynis det, oculos. Mox
ſolitudines montes que mutat, & à cacodæmone,
qui patrem mentitus fruſtra ad viram veterem revo-
cabat, verberibus immanibus c&ditur. Med'cinam
famen fecit Virgo Magna, ur anmtijam vulnera face-
r6t VVILHELMVSA VIIIMO in ſtaulO Rhodis
obijt, felcias u ique quam in
palatiis vixerate
E& durios

158 CON
a veſirs ſene
miquttaten
ra ſervire jui
d Kom. 6,
Iys pari peri
flate rnæ coni
unus, quodo
ineninkitabil,
em ſe/quitane⸗
uæ contfilnnes
llea vetba Beinil
„Winat diden
umn dinint, Nun
em pro templi ſe
Màm humana,
rat hoc loqui,
& qui nuſlia,
tdo dedit „ſamg
Atutt unus VII
d ſtare denique
hHo, nudum con-
t, longé maxint
ad Innoc. Pone!
rum lachrymit
pulſi „auditenn
ex itinete caltid
via ſalatis
node in weante
nis det oculot
‚& à cacotu
Vitam vetelelnlti
gditul, Aed enl
glijim fulncle 14
ltabuiO RnO⅞
quin in

(82)
Meditatio de Converſione S. E ilkelmi.
1. A Ntequam Wilhelmus morum muta-
A tionem feciſſet, impudicitiâ, impierate,
crudelitate, omnium denique vitiorum genere
dele cabatur. Num & tu conſcius es alicujus
ex his criminibus: ſi confeius, ne deſperes,
Peus qui tanto peccatori pepercit, utique tivi
condonabit, ſi rité confefſus fueris peccata; fi
verò, divinæ gratiæ beneficio, in ejuſmodi ba-
rathra non cecidiſti, noli gloriari, ſiquidem:
Rullum eſt peccatum, quod fecerit bomo, quod
non poſſit facere alter homo, ſi deſit creator,
quo factus est homo. Auguft.
2. Demum aliquando è vitiorum coœne
emerſit, auditis verbis S. Bernardi, qui IESUM
Chriſltum manu tenens, ſic eum allocutus:
Hominibuss obedire noluiſti, Eece DPominum & ju-
dicem tuum! His dictis corruit Dux planè im-
mutatus. Quantùm valent convertendis pec-
catoribus Verbum Dei, & Corpus ESU Chri-=
ſti? toties tu Verbum illud audis, toties cor-
pore Chriſti paſceris, & tamen etiamnùm in
vitiis jaces. Ubi fides tua 7£
13 Quemadmodum criminibus ſuis cuique
ſuerat offenſioni, fic duriori vivendi ratione
cuique fuit exemplo. Ubi vitam diſſolutio-
rem egerat, ibi acriorem auſpicatur pœniten-
tiam: nec huic pœnitentiæ modum impoſuit,
quin ſummo Pontifici ab ſe offenſo feciſſer ſa-
tis. Num aliquem verbis, aut factis offen-
diſti? neceſſe eſt ut à ſatisfactione, & tuæ vitæ
probatione pœnirentiam ordiatis. 6. VI
„ VI=

* (23 ) **
S. VICTORIAVIR. & MART.

11. Februarij.
Pos eſtis Corpus Chriſti, & membra demtmbro.
S⁸. Paulus I. ad Cor. 12.

Eminum VICTORIA triumphum duxitz de
Amore anum;, de Tyranne alterum, Vter pul-
chrior fuelit, tute Arbiter eſto. Anno igitur
Talutis trecenteſimo tertio: quod Chriſtiani & coœ:
tus pieratis causà agerent, & ſacros codices profane
Iudici ttadere recuſarent, Diocletianus & Maximi-
anus Imperatores omnibus tormentis in hos pug-
nârunt. JSed quidni vincerent Chrifiani, quan-
do feliciſſimo omine ex horum parte VICTCRIA
ſtetit, Virgo in ipgs cunis magna, magniſque fignis
jam tunc futuræ ſanctitati præludens? Ilud unum
quantum facinus fuit, cum, obſtrepente auribus
caſtiſſmis Hymenæo, bponſo mortali in amplexus
ruente, ut Ees eludetet, quando alas non hab-nit,
animos ſumz ſit, & à ſummotte t præceps abiit;
innogia temglum petijt, verbis que conceptis Spon-
fam DEO ſe devovit, fruſtra homine interea nuces
ſpargente, quas illa cum rebus aliis humani: du-
dumreliquerat. Igitur meritò de VICTORIA Iu-
dex deſperavit, & ne à fæmina triumpharetur, in-
columem cum fratre domum ire à tribunali juſt.
Sed negavit illa pedem e pugna referres negavit
ftatem ſe agnoſcere, qui non eundem patrem (De-
orum cultui addictifſmus erat) Chriſtum clan aret.
Itaque latà mortis fſententià Virgini palmam
invitus Iudex ceſſit. Interea nunquam ſæ-
pius Superi VICTORIAM clamarunt-
Ex Surio.

RMXKO0οN

X
MAN

mbra damenen

* (84) £.
Meditatio de vita adtiva, & eontemplativa,

1. Mnes fideles ſunt unius corporis mem-
Jbra, cujus capur eſt Chriſtus. Alij
phum duut ant neceſſe eſt, dum cœleſtia ſpeculantur
lterum, Vien alij. Quam ſuave eſt, eum rebus creatis nul-
eſko, Anno lum prorſus habere commercium, & ſolo Dzo
Chriftiani &a familiariter uti, quod in cœlis ſancti, id nos
scocdices ein mortales in terris agimus, unum amabiliſſi-
eir un mum Creatorem anima noſtra tunc amare
ehnihiarf, ſtuder, nec cam res creatæ blanditiis ſuis
parte VICTCONI ineſcant.
magniſguefen 2. Per charitatem, obedientiam, ac tui
ens? Iilud umn ſtatůs conditionem cum Magdalena meditari
tepente auis ſemper, non licet; expedit, ut cum Martha
i dor tench agas interdum, quo ne dæmonis laqueis faci-
praceps adiit lius irretiàre, Cave tibi, ne imiteris impro-
conceptis S)l bos, quibuscum agis; imô, ſi potes, aut ad
ne inteteanue meliorem vitam reducas eos, aut exemplo Vi-
e unei Goriæ, ctiam fratres ut hoſtes fuge, & ad E-=
. SM confuge.
n dnfn 3. Speculationt, & actioni fic te dedas, ut
veferes em heutra noceat alrexi: legibus chariratis & ur-
gem paene banitatis pareas, hoc enim vult Deus: ſed heu
hriſtum clinen præpoſteram Chriſtianorum vivendi rationem!
irgini almin per diem integrum mundanis incumbunt re-
= bas, nec vel momen:0 quidem Deo, & ſaluti
vacant. Nosmetipſos deſerentes in illud fudinn⸗
omne conſumimus, qua migrantes habere non pef-

IJamus,

NN 5. Ju-

S. IULIANUS. CONP. Pelme

12. Februatij.
Tuorum tibi conſcius peccatorum, quomodo potes
de alterius judicare peccato. Ambrof. in
pſ. 1 18.

Vories dum hofſtem petit, ſe ſauciat & ſuos
ira! Domoaberat IVLIANVS familiam Con-
juge curante. inte: eà adſunt, &, quem puerum
amil ant, filium quærunt. Heu! quàm præſtabat
nunquam invenire. At Conjux gratulata ſibi, quod
benefacere etiam abſenti IVLIANO in parentibus
poflet, humaniſſimis verbis hoſpites ſalutat, epulo
lautiſſimo excipit, ab epulo in ſuo thalamo molliter
locat, neſcios funebrem ſe leſtum conſcendère. Et
fortè jam filium ſomniabant, cùm ecce adeſt hic, &
ubi primum à geminis premi lectum videt, ſive nox,
ſive thori violati ſuſpicio oculos faſcinaverat, præci-
piti vindiétà utrumque ferro traijcit, lectumque
dum ab adulterio purgare parat, ah! parricidio
maculat. Mox uxor ſuperveniens & dies fac inus
monſtrant. Hic demum IVLIANVS non longius
fugiſſe ſe parentes, ingemiſcere, accuſare parricidas
manus, ultro omnes culeos advocare, denique co-
gitare, qui nefas tantum ſcriò in fe caſtigaret. Lon-⸗ Nigkund
gum ſupplicium placuit, Xenodochium prope flu⸗ ns uin
minis ripas conſtruxit, rectius in hoc hoſpites pau- e
peres accepturus. Et fuit cum leproſi formam
Chriſtus induit. Hunc cùm IVLIANVS transpor⸗
atum foco feviſſet rigentem, mensàâ eſurientem 8e
ſuo leculo dormiturientem, ecce parricidij veniam NN

en unn.

Maniſeſtus vel dedit, vel olim datam nuntiavite
Ferrexit tamen ille operam ſuam ed ſtudioſiùs
probare, quò hoſpitibus nobilio tibus
jam frequentari videbat ædes.
E Pet. de Natal.

Medis

CON.
17, guomal,
10, Amherol.

ſe ſauciat &
VS tamiliamee
1,K, guem Pueint

a!quàm pfæſd

ratulata fibigl
NO in parenih
tes ſalutat, eyni
9 thalamomolit
m conſcendere.
n ecce adeſt hio
Im videt, ſiye ni
ſeinaverat, pia
jcit, Iectumq
„ah! particidh
& dies kac iht
WVS non longi
ccuſare panricil-
ale, denique d
e caſtigaret. lo⸗
chium propett
hoc hoſpitese
leproft fotmi
IANVS tuaNe
nsi eſutienten/
eparticidijfeni
datam nuntis
obiliotibus
xces,

1.

* (26) K
Meditatio de temerario judicio.

1. Olite judicare & non jndicabimini Mat,
7. Deus non creavit te judicem alte-
rius ſed ſocium. Pater emns judicium dedit
flio. Tu ſi alterum judices, jurisdictionem
tilii Dei tibi atrogas. Melius facies, ſi teipſum
per examen gonſcientiæ judices, ut non judi-
ceris.
2. In quo enim judicio judicaveritk, ludisabs-
mini. Juſto ſcilicet Dei judicio fit, ut temerè
judicantes, ab aliis viciſſim temerè judicen-
tur; iméô ut in defectus incidant, quos aliis
impingunt.
3. Hypocrita! ejice primum trabem de oculo
tus, & tanc perſpicies ut edacas feſtucam de ocu-
10 fratris tui. Luc. 6. En remedium extir-
pandi judi cium remerarium, tuos ipſe defectus
inſpice & alios non judicabis. Denique ſi du-
bitas de facto fratris rui, cur in pejus interpre-
taris? ſi apertè malum etſt, excuſa intentionem
ſi opus non potes. Puta ignorantiam, puta
ſubreptionem, puta caſum.

r Sr i;
35

„

3, MANe

(87)
S. MARTINIANIIS CONrP.
13. Pebruarii.
Periculis in eivitate, periculis in ſolit udine, peri-
culis n mari. §. Paul. 2. ad Cor. 11.

7 Itam ſolam Martinianus agere cœpit edto &
decem annorum adoleſcens. Dæmon malus
ejecturus ſtatione ſuàân ilitem, veteris ſerpen-
tis exuvias induit. Sed nihil niß rilum retulit, quo
meritò humi eum ræzpere poſt caſum tam altum dixit.
uid ageret vicus ſerpens? ut virum decipiat. ite⸗
rüum mulierem ſubornat. Adeſt hæc pannicuhs in-
voluta, & velut à via exerrä ſſet, magnis ejulatibus,
ne in pabulum feris cedat, id noctis hoſpitium orat;
Aperit Martinianus à feris fœminam defenſurus,
ſe Lupz objedturus; penitioribus tamen adytis
clauſus pernocat. Sed manèe mulierem ecce tibi
mundo om ni ad miraculum ſuperbam. Videt hanc,
8S Baſiliſcum videt: Audit, & Sirenem audit, &
Dæmonis Victorem penè mulier vincit. Experrectus
tamen veluti à ſomno ignes fecit ingentes pedibus-
que infultans, age dixit, lubeat peccare, ſi vel has
ſlam mas lubet ferre. Extinzit hic rogus Veneris ar-
dorem, tum præcipuèé cum lacht, mas meretricula
etiam, damnatàâ jam Venere, affudit. Cæterum
Martinianus in rupem è medio mati eminentem
ſeceſſit. Hic quoque dum Chatybdim fugit, i
Scyllam minimo minus incidit, & Venerem pla-
nè regnare in mari diſcit. Ecce enim naufraga puel-
la & ad perniciem oculorum pulchra in rupem ena-
tat. Hic verò Martinianus ignes præventurus in
ware ſe abjicit. Quid expeétas, Lecter? Delphines
tergo excipiunt, & littori ſalvum reddunt. Vi-
des, puto, nunc, quid in homine hi ament.
Ex Maaphrs

Mod

8

d
ee dn
. nn

6
18 CN

in ſoliſutline 1
Cor. il.

gere ecedit och
18. Demon mi
em, veteriz ſen
tilum letulit,gn
Im tam altumdt
irum decipiat,
hec panniculti
magnis ejulatibe
Nis hoſpitinmon
linam gefenſun
pus tamen acſt
ulierem ecce il
bam, Videt han
enem audie,
ncit. Expertectt
ngentes dedibu
eecare, ſi velhi
rogus Fenelisi
„mas merettlicbt
Ffudit. Cateti
mali eminente
ybdim ligft,
S& Veneren
im naufſagi i
hra in Iupemin
es prayentüluil
Leor? Dehyni
m eddunt V
Ninehlament

* (8) £
Meditatio de tentationilbuas.

1. N iIllus lecus, ætas nalla, nalla vitæ
1 Nconditio à tentationibus vacat, caro
ſpiritui ſemper adverſatur. O te miſeram!
quod tot tentationibus obnoxius ſis, cum ti-
mote & diligentiâ attende tibi, fuge periculo-
ſas occaſiones, ſi poſſis; ſin minus, prævide;
ne pecces, cum in iis eris.
2. Ambula coram Deo, & nullis unquam
vincéêris tentationibus. Non cecidit Marti-
nianus, quôd Deum præſentem cogitaverit.
Videt me Deus, à quo pœnas, fi vincar, merce-
dem, ſi vincam, expectare debeo: videt me
Chriſtus, qui pro me ſanguinem fudit: ege
veròô nollem minimà voluprate abſtinére ejus
causäà? Hæc ſi reputaveris, tentationes quaſ-
que ſuperabis.
3. Exemplo S. Pauli, & §. Martiniani, ca-
ſtiga corpus tuum, & in ſervirutem redige,
citò citius fugiet tentario. Dic cum S. Mar-
tiniano: vis hoc peccatum admittere, quo du-
bio procul damhaberis, agedum experire,

urrum pati poſſis æternos ignes, verbera, fa-
mem, Oporret, ut cogitatione dolorum in-

ferni, mundi voluptates amareſcant. Quid-
quid ex praſenti ſacule arridet, ex gonſideratiene
aterni ignis amareſcat. Grege

*

5,AUXEN=

* (389) .
S, AUXENTIUIS ABBAS.

14. Februarii.
Ege ſum lux mundi. Qui ſequitur me, non
ambulat in tenebris, ſed habebit lumen vita.
Chriftus. S. Joan. Cc, 8.

convenire Marti & vitæ Innocentiæ perſpiceret,
ut DEO vacaret, vacationem à militia ſi bi
impetravit. Neque arma tantùm poſuit, ſed ut
mifſerum contra frigus armatet, tunicam ex mendi-
cabuli humeris ſuſpendit. Aliàs quò pauperibus ſti-
pendia numeraret, operam ſuam inter epifices lo-
cavit. Oxeam deinde montem conſcendit, atque
iterum, ſed melior miles ſub pellibus vixit, omni
aliâà veſte abjectà. His horridum, pueri Paſtores,
cum gregem amiſſum quærerent, feram Putarunt.
Sed ille, qu ò erat in luventutem humanitate, facile

3 VXENTIVS, cùᷣͥ m eodem in contubernio non

ſe hominem probavit, imò homine majorem oſten-

dit, cùm vates Pueris abſens dixit, quò greges ab-
erraſſent. Inter hæc celebrari ab Accolis concurien-
tibus cœpit, cum paſſim ægri venitent, ſani redi-
rent. Ipſe Imp. Marcianus familiariter uſus viro
fuit & ad Chalcedonenſe Concilium evocavit. 1bi
dum Patres præſtolatur, & velut Impoſtor habetur,
à columba cibum accipit, Verbis deinde ac Mira-
culis Chriſti divinitatem & Virginitatem Chriſti Ma-
iris propugnat. Obiit denique long patientià
glarus, & vermes cum é putrido vulnere excid erent.
loeo ſuo reponere ſolitus. Nos delicati vermium
nomen horremus, ſed mortui baculo ſcilicet
(ut ille anes) abigemus.
Ex Moetaph.

QLAXOXN

Medi-

e Nnn, ..
Rlgegag ⸗
1

§ AP
rii,
ſequitur ne
bebit lumen ,

(90) £

Meditatie de Gratid.
1. RRatia cum lumine in eo convenit, quod
nemini negerur, & unusquiſque latis
habeat, ſi uti velit. Quanta Deo debemus;
in contubemnin ¹5 præſertim Chriſtiani, quos tot gratiis cu-
ocentie erſi mulavit: Quor accepiſti? num in te vacuæ
nem à milii fuerant? utere conceſſis gratiis, operare dum
üm poſuit, I per lucem licet, memorem te Deo præbe, ne
tunicamerne Imgtati animi vitio gratiarum fons exſiccerur,
inercnn 1. His certè gratis, quas divus Aug. vocat
corſtenil i Coruſcationes luminis aterni, ſæpius illuſtratur
vellibus itit, nintelleétus tuus. Quoties enim clare perſpe-
im, pueti Paſon viſti vanitatem mundi, & cœleſtium bonerum
, feram putin veritatem ? Sæpius meditare præcipuas Chri-
tumanitate, fu ſtianæ fidei veritares, & da operam, ut medita-
nen tionibus tuis acceptum lumen magis ac ma-
Acccli concun gis accendatur.
enilent, ſani a 3. Hoc lumen foret inutile, ſi, cùm intelle-
niliatiter uſus Qum illuminavir, voluntatem ad difficilia
lium eocE quæque non accenderer. Gratiæ ſiquidem
Nxnohorie eſt, grandia ſuadere, in fammare pectus, virtu-
— tem faciliorem efficere. Num verum eſt „te
e longi pilde quandoꝗue ad Deum tam ſuaviter impelli, ut
Tulnere etette ſacrificium tui ipfſius facillimum tibi videatur?
s Celicati en Utere diligenter pretioſo gratiæ momento?
ibatuloſelin Semen modieum est, ſed magnus inde fructas:
end in hoc momentanee latet aternitas. Bernard.
4

E 55. FAU:

(er) £
SS. FAUSTINIIS & JOVITA. NM.

15: Februarij.
Charitate fraternitatis invicem diligentes. S.
. „
Paul. ad Rom. 12. . =èð

QVb annum Chriſtianum 132. cum Brixienſis
Sronnite Apollonius metu ryrannidis fugàâ ſub.-
WMqaxiſſet ſe ſe, ne barbare furori lacerandus Ghri-
ſti grex Ppateret, meliores in locum FPaſtores FANV-
STIN VS Gacerdos & IOVITA Diaconus ſucceſſere,
Certè animas ſuas non multo poſt impendere gregi
ſuo non dubitùnunt, cum memorabiles prius pugnas
edidiſſent, quibus non modo Italicum Comitem,
ſed Adtianum ipſum Imp. quin imò ipſos Deos tri-
umphâtunts Solis enim Coloflum adorare juſſi,
hunc primo in Carbones, deinde in favillas tedege-
runt, flio ſuo FPhaethenti pôſthac ſimilem. lam
Leones, Leopardi, Vtfique virtutem in Paſtoribus
noſtris horruerunt, & cum prius Carnifices, intér-
que hos Sacrificulum Saturni, Comitémque Lali-
cum laceraſſent, imperio Martyrum in ſilvas, & ne-
mora ſua emigrarunt. Poſt tot Victorias etiam inter
fiammas cahtare Pæana placuit. Denique ubi per
omnem Italiam circumducti omnia theatra ſangui- c
ne ſuo pinxerunt, Patria rurſus excepit; & gladio
cœſos coronavit. Fama obtinuit, Angelos Cclo
ad vin ctos devolaſſe in carcerem, & ſacram Eucha-
riftiam præbentibus Miniſtros adſtitiſſe. Videtis
Mariani, in quorum officium in voleris, cum ad
aram ſervitis? Profectò aut muneris hujus 7os
non pꝑudebit, aut Angelis fimiles eſſe pigebit.

Eæ Surio.

8 /. L
VTTN * (92) £
IIA. W Meditatio de Charitate in proximum.

Z I. LIAud aliter, quàm te ipſum, proximum
em dilgertee tuum amare debes; ad imaginem
. 1 uippe & ſimilitudinem Dei crearus eſt, &

IßsSUs illius causà mortuus, ejulmodi requi-
erm Niii rit charitatem. Quantàâ pietate proximum
lkcenanetuum, quantâ miſeratione inopes & miſeros
um paſtateti proſequeris? Ah: tantum abeſt, ut proxi-
isconusfucels inum tuum juves, ut potiùs adversus eum in-
ſt impendelen vidid, ir, Odio, vchementius exardeſcas. 04
abtlesprius ratione exceperis alios, eàdem planè excipiet te
alicam Comin Deus,
R arur il 1. Omnes homines diligito, nam Chriſtus
in fnilles tede pro omnibus Sanguinem fudit, ac omnes ſunt
1c fimilem, mtui fratres in Chriſto. At ſunt infideles, hæ-
tem in Paſtoit retici, peccatores? Sint. An tibi revelatum
nigces, n eſt, eos ex infidelitatis, & vitiorum cœäe, ali-
minihat len quando non emerſuros? Forſan in cœlo al⸗
torias etam in tiorem obtinebunt locum, quam tu. Deum
Denigue ubi, émitare, qui amavit nes fwdos, ut ex ſœdis fa-
ia theattalint ceret pulchros. Aug.
eeien 3. Sciréne cupis, an puro, ſyncero, & ſecun-
ſaem ia dum Deum amore diligas proximum ? Vide,
ſtitifle. i urrum: quod tibi factum velles, illi utique
n volets, ini præſliteris. Si paupertate, aut morbo labora-
uunelis huiis n res, nunquid velles, ur quis tibi adeſſer? An
len elleſieii velles, ut duriùs tecum ageretur, diriperentur
bona, tibi obtrectaretur, & eâdem demum ra-
tione, quâà alios habes, alii te haberent ? Si ad
hanc regulam actiones tuas exquiras, vitam
M tuam in multis non rectam deprehendes, Qus
wenſurd menſi fueritis, remetietur vobis.
E 2 §. IU⸗

„. (93) £
S. IIIANA VIRG. G MART.

16. Februarij.

Cælum & terra tranhibunt, verba autem mea
non tranſibunt. Chriſtus. Luc. 21.

Vlcherrimâ formàâà IVLIANA pulcherrimè eſt
uſa, In hac enim velut ſpeculo opificem hujus

DEVM Cœpit intueri, Chriſto igitur addigdtam

Parentes Eleuſio deſponderunt, Viro nobili & urbi
Nicomediæ præfecto. Sed quia ſuperſtitioni hic
deditus erat, negavit IVY LIANA ſibi fœdera nuptia-
lia cum illo fore, qui animum hofſtilem in thorum
ferrer. Et hoc propoſito ut dimoveret Parens,
tietes admovit, minas, repulit virtus: Egit cuni-
eulos, blanditias, eluſit: incluſit carceri, thoro illa
hunc prætulit. Tandem Eleuſius ille nuper Spon-⸗
ſus, fit Sponſæ judex, mox in carni ficem abit. Cæ-
dit verberibus, quod nuper laudabat corpus, ſuſ-
pendit, quibus nuper captum ſe fatebatur capillis.
Vrit ferro ardores ſuos, artu⸗= caſtiſſimos. Et has
demum illa blanditias in 8ponſo laudavit. Interea
boni Angeli vultum indutus malus, ſatis ait virtuti
darum efle: Diſſimulaet poſ·i hac pietatem, ſupe-
ris cordi cor fore, quod pervium utiꝗq; illis eſſet. At
IVLIAN A, fraude inter preces cognità, vincula ſua
exzuit, & conſiliario peſſimo induit. Vinécto ver⸗
Pera etiam addit. Tunc iub Virginis manu gemuit
orcus, & malum Angelum bonus riſit. Porro Mal=
tyr flammas, ad quas damnata erat, lachrymis ex-
iInkxit, lebetem abigne ferventem precibus rupit,
denique prius quam manum judici proco daret, ca-
put dedit. Mox tamen poœnas hic : Vndis enim
hauſtus & in littus ejectus in cibum canibus
ceſſit, dignum nadus tyranne ſepulchrum-
Ex Metaphr.

Meadi-

40

ulorei⸗
us

„ 1 4
re ene
Narm Mon

Uüka W

WRW

DU
g nl

ſuſe⸗

.
4

8

rij.

Verba auſeß
Luc, 11.

NA pulchenit
culo opificem!
nriſtoigitur al
,Viro nobilid
uia ſuperſtition
ſibi fdera ni

hoſtilem in thon
dimoveret Pane
it virtus: Egit an
ſit carceri, thon

us ille nuper
rnificem abit.
idabat corpus,
tatebatur c
WRiſſimos. 1
o laudavit, Inn
lus, ſatis ait inn
nac pietatem,
n uti, Uliele
rognitàâ, ineli
nduit. Vindo
ginis man en
us kiſit. Ponk.
erat, lachijimg
tem precibis 1
dici proco tin,/
hic : Vniis
n cibum cinbbil
noſepulchlun⸗

.

1

P (94) ℛ☚

Meditatio. Mundus magnus eſt liber.

1. E* magno mundi libro S. Antonius a-
morem & S. Juliana Dei cognitionem
hauſerunt. Sunt in hoc libro res creatæ, quæ
bonitate ſuâ Creatoris adumbrant bonitatem.
Sol, & Luna lucem: fructus, & flores tetra
ſuppeditat, non ad neceſſitatem ſolum, ſed
ctiam ad delicias. Conſidera hæc omania, &
gratias age Creatori, qui talia amoris ſui pi-
gnora tibi creavit. Ah! ſi tot ac tam pulchræ
res creatæ ſint in terra, quid erit in cœlo? Si
hac in exilio, quid erit in patria ?à Aug-
2. Sunt allæ res creatæ in hoc mundo: no-
bis ut noceant, quodammodo factæ. Habe
Deo gratias, ſi quando tentabunt patientiam
tuam; earum ſaquidem beneficio recordatis
in exilio, non in Parcia, te verſari. Patere
zquo animo, & tacitus tecum reputa, fi tam
moleſta in rerris, quid in Inferno?
3. Conſidera, mundana quæque fluxa eſſe,
Cæleſtia verò æterna. Moriuntur homines:
Tempus tempori, Rex Regi ſuccedit, prateriz
Kgura hujus mundi, extinguitur vita, evane-
ſcunt deliciæ. Pulcherrima & perfectiſſima
hujus mundi imperfectam effingunt divinæ
pulchritudinis imaginem. Tanquam fluxa
pulchritude, de ſtabili & aterna Dei pulchruu⸗=
dine. Tertull.

K à S. SA⸗

* (95) *
S. S A BI N US.
17. Febraarij,
Quid enim proficit homini, ſi lucretur univer.
ſum mundum, ſe autem ipfum perdat, & de-
zrimentum ſui faciat? Chriſtus. S. Luc. 9.

„ NVis fidem habeat? plura Pont. SABINVS vi-
Qii⸗ ‚cum oculos ſenex amiſit, quam prius cùm
utrumque circumtulit? certe, quæ nulli oculo
pervia ſunt, arcana animorum & longè abſent is
perſpexiſſe memorant. Et ecce adeſt hoc ipſum
feliciter cxperturus Totila. Invitatus ad eœnam
ftugalem aflidet, principem tamen locum Epiſcopo
Rex cedit. Paulo poſt miſcet puer vinum, & SA-
BINO porrigit. Hic Totila prehenſum clam manu
poc alum regia manu miniſtrat, nee tamen fallit
oculatiſſimum cæcum. Capit hic & totam frau-
dem beneſicio ingenti penſaturus inter riſum, vid-
cat, ait, hyc manus. Præmium igitur nobilis po-
ci lator tulit, ſed malum alter maximum, qui au-
Ror eſſe puero non dubitavit, ut merum venene
te mperaret. Erat hic SAPINOin Sacris Diaconus,
& longævo ſeni infulam inidebat, ſuam (ut ipſe
quidem putabat) hæreditatem, ſed contraà factum.
RHoc enim etiam pervidens SABINVS, egregium
Ganymedem prælibare jubet, deprehenſus ille, &
mortem longam, quam meruiſſe ſe viderat. alterà
morte, ſed brevi præoccupaturus, impigrèe ori pocu-
lum admovet, ſed tapit &è manu Epiſcopus, & i po-
tius, inquit, & Diacono nuntia, venenum me bi-⸗
bere, cæterùm Epiſcopum illum minime futurum.
Amul eruce ducdà poculum ſiccat. Non SABINVM,
ſed Diaconum bibiſſe d'xſſes. Valuit enim kic;
ille occidit. Sanitatem vulgò alienam ſe bibere
ajunt: id verum an ſit, neſcio. Ali enam
eertèe SABI NVS mortem bibit.
Ex Dlial. S. Greg. 4, 3. c. F.
Medi-

—

,

*

ij. Meditatio de ſaælute anima noſtra.
7 lueretur e, „ —
un herla, 6 1. A Deò potens eſt hæc Chriſti ESII ſen-
iſtus. 5. li, tentia, quid enim proficit &. ut omnes
(inquit §. Xaverius) ad meliorem frugem
Lont. SAelN adduceret, ſi attentiori animo perpenderetur.
it, quamptis Saluti conſulendum; en unum neceſſarium;
“ huic creatus es, non digniratibus, non ſcientiis,
neſet,. 8 non volupratibus. I4 tamen non attendis .
nwitatus ad en déque congregandis terrenis bonis diu nocts-
enlocum?pim que cogitas ?
puervinum, AA 2, Saluti incumbendum, nec levi nec ſte-
henſum clam mar rili conatu. Quid agis miſer? in comparan-
. nn dis divitiis, ſcientiis, honoribus, profundis ſa-
intettiſum, Whitatem; ſanctitatem parum attendis. Quid,
igitur nobilie amabo te, mortis articulo proderunt divitiæ:?
imum, qui a Quid honores? Quid ſcientiæ? planè nihil, ſi
merum vene animæ detrimentum feceris; Vbi ſalutis dam-
n diec num , idlie utique jan lucrum nunlum es?.,
d contafilli Cyprian.
INVS, egngn 3. Sine moràâ ſaluti adlaborandum; quia
prehenſus ei nimium anceps & dubia eſt ſalus procraſtinan-
ſe viderat, atIs. Vide, quautum temporis tua requirant
impigte oiee negotia, & cave, ne torum abſumar mundus.
eloeuran Supreme judicio de divitiis, & honoribus mi-
minime inmn Ium erit ſilentium. Nunc tandem definias
. Non NN tempus, quod daturus es Deo. In deliciis ma-
Valuitenin i lé poſitum, lachrymis deleas, ut paratus ſis ad
lienimſe bib reddendam ræionem. Demus Deo aliqued tem-
, 4lenin pu, viet« noſtra, ne diem totum iſta vanitas, E
di ollieituah miſeranda conſumaz. Chryſol.

1.
.

(27) K
S., SI M ON MART.

18 Februarii.

Quiautem ſunt Chriſti, carnem ſuam eruciße
xerunt cum vitiis, & concupiſeentiis, S. Paul.
ad Gal- cap. ſ.

Ivo lacobo Apoſtolo Hie roſolymis in Epiſco-
patu ſucceſſit S. Sl AEON, Chriſti cognatus in
carn“. Et quia non minus propinquus in Spi-
ritu & virtute fuerat, omnium conſenſu leroſoly-
mitanæ Eccleſiæ Præſul præficitur. Totàâ vitâ &
omnibus actionibus ſuis Chriſti imitator, ne vitâ &
moribus degener, Fan il'aritatem quam caro dede-
gat, violaret. Fidelis Paſtor Eccleſiæ, non Merce-
marius animam poſuit pro ovibus, & ut verus Chri-
ſti videretur conſanguineus, amorem ſanguine con-
AKrmavit. Chriſto im morte ſimillimus, teſtamentum
czucis Sigillo Genuino (Chriſtiani ſtemmatis
inſigni) voluit ſubſignare, in quo animam Salva-
zori ſue legavit immaculatam, poſt annorum
120, laborem ſub Trajano Crucis, affectus
ſuꝑplicie Anno 109.

M)CNNE

MANI

dem ſuam gi

oſolymis in hin
Chriſticognat
bropinquusin!
conſenſu leno
tur. Toti il
imitator, neiif
n quam calo del
ccleſiæ, non Me
5, & ut vetus (l

rem ſanguinea

nus, teſtamen
ſtisni ſtemm.
0 animam Sal⸗
poſtannofun
ucin, affeſtus
094

K (98)

Meditatio de triplici Crucis genere
1. X imprudentia, vel ex peccçatis tuis
Prieczauc naſcuntur afflictiones & cru-
ces tuæ Quid ergo pateris eas animo parum
zquo, cum earum ſis cauſa? Deſcende in te
ipium, cùm affligeris: percontare ex anima
tua cauſam afflictionis tuæ, & dubio procul
reſpondebit tibi, ſuperbiæ, avaritiæ, intempe-
rantiæ, aliiſque id genus vitiis afflitionem
tuam adſcribendam efle; quoniam ibi deſinit
malum, ubi deſinit peccatum. Memineris, in
omnibus afflictionibus tuis animam ſic inter-
rogate: Nunquid non ita tibi factum est, quia
dereliquiſti Pominum Deum iuum Hierem.
2. Immeritas interdum cruces & afflictio-
nes pateris, atque Sanctum jJob ſanctirare &
miſeriâà omnino exprimis: Calumniæ inimico-
rum, amicorum perfidia, inopia, dede cus, morbi
ex oculis tuis lachrymas eliciunt, effieiuntque,
ut vitam miſeram trahas. Ne cadas animo, imò
gratias Deo age, quôρd in partem venias fellis,
ſpinarum, & Crucis ] ES U. Quid quereris, ſi
tecum agat ESUS, ut cum amiciſſimis ſuis,
& eà te prorſus ratione excipiat, quâ ſuus eum
Pates? Cum IESU ur ESUS, pre IESU
patete, & Regaum ESU conſequeris.
3. Sani non expe ctant, ſed expetunt, &
quærunt cruces, ad eaſque càdem prorſus avi-
ditate feruntur, quâ avarusad divitias; tu verò
eas fugis. Falleris, ſi credas, poffe te ſine
Cruce Paradiſum ingicdiz nam Crax Chriſss
giavis sss Poreazſt., Chrytoft,
5

5. AU:⸗

(99) £
S. AUXIBIUS EPISC.

19. Februarij.
Non enim erubeſes Evangelium, virtus enim
Dei est in ſalutem omna credenièi. §S. Paul.
ad Rom. cap. I.

Vxibio patria Roma fuit, natales & cenſus
Patrici; indoles à primis annis in Chriſtia-
nam religionem prona. Tam nobilem civem
in exilium, qui minimèe debebant, Parentes ege-
vzunt. Cùm enim nuptias, ad quas hi pro imperio
cogere velle vide bantur, non poflet aliter quàm
fugâ declinare, in Cyprum abiit feliciſſimus exul.
Nam fauſto pede cum in Marcum, Barnabamque
offendiſſet, ab illo fonte ſancto tinus, & Chriſtia-
nis junctus eſt. Mox doctor pietatis ex diſcipulo
factus, cum primitias Deo ſacrificulum Iovis pepe-
rifſet, àa Paulo magno Epiſcopus Soluntis eſt crea-
tus. Mira diétu res, unicus Chriſti miles Auxibius
totam ſub jugum Evangelij urbem miſit, & ne Au-
zibio careret, alterum Auxibium accivit, & Sͤuc-
ceſſorem in munere legit, conſilium Deo probante.
Nam fuit, cuùm ſab arbore ſomnum Wpit hic Auxi-
bius, & noſter fuperveniess ſpedtavit ingens for-
micarum agnmen à latebris ſuis ad dormientem in-
Ktituere, watesque futuræ dignitatis caput ejus in-
coronæ formam ambire. ltaque Auxibio Infulam
geliquit Auxibius moriens, Tumulum ejus Aſy-
lon ajunt fuiſſe morbidorum. Quin cum ad hunc
* FPapho securerent XI. ab orco inſeſſi, obvius
ipſe Auxibius his prodiit, & cedere ſibi ‚ut a
quum erat, e viâ da mon es fecit.
Ex Surio,

)K S NR

,SN
. 4 4 4
„n

ENN.

„
Fl 4 Me⸗

, ℳ05.

tr

rij.
, dirus g,
1denti. , l

natales cen
annis in Chit
am nobilem (
int, Parentes 3
uas hi plo imn
voflet aliter
t ſeliciſſimugtn
m, Banabané
indtus, & Chnit
tatis ex giſehpi
ulum Yovise,
oluntis eſt clt
timiles Ayxibi
miſn, & de /1
accivit, de o
n Deo probmt
n epit hic An
Navit ingens n
dormientenm t
tis caput ejus
Auxibio lIufian
mulum ejus /,
nin cum ⸗du
inſeſſi, ohii
dere ſibi, u
es kecit⸗

(100)
Meditatio. in Evangelium!
Omo Chriſtianus ea deber erxedere
omnia, quæ ſunt in Evangelio, deber-
ue audire ſingula ejus verba, ut verba IEU
Ghriſti. An verè, an firmiter credis omnes
veritates Evangelii ? An credis ESIM tuã
causâ mortuum eſſe, Infernum peccatores ma-
here, & juſtos Paradiſum? Ah! ſi verè crede-
ges, ſané laborares diligentiùs, ut vitares infer⸗

1.

num, & ad cælum pervenires.

2. Parum eſt, omnia credere, quæ docet᷑
Evangelium, bona opera accedant fidei ruæ
neceſle eſt, opotter, ut probes actionibus tuis,
non habere te fidem mortuam & vanam, ſed
vivam ac veram. Credis tu quidem, beatos
eſſe, qui lugent, qui pauperes ſunt, quia hoc
legitur in Evangelio; nihilo tamen minuús
paupertatem, & luctum dereſtaris. Crux pla-
cer in aris, diſplicet in corde. Quoufque facta
tua fidei repugnabunt tuæx? Habe præ mani-
bus Evangelium, præcipua ejus placita perpen-
de, in eoꝗque Evangelio, ut in ſpeculo, miſerum
ſtatum animæ tuæ perſpicies atque dices cum
§. Hieron. eſſe Chriftianum, granae eit: non
videri.
3. Ne pudeat te Evangelii partes ſuſeipere
adversus inſideles, Hereticos, impios, & ſolu-
tioris vitæ Chriſtianos. Evangelii causãâ totum
ſanguinem tuum, ſi expediret, profundere de-
beres: Attamen ſæpé verbulo parcis, loqui
meruis, dicteria times, dum expedit, impium
os debacchans in Evangelium, comprimere.,
Non erubaſce Evangelium, J. Paulus.
E 6 §. EU⸗

( 101 ) *
S. EUCHERIUS EP.

20. Februarij.

Omnes, qui pi? volunt vivere in Chriſto leſi;
perſecutionem pat ientur. S. Paulus, ad
Tim. cap. 3°

Angelus promiſi s dedit deinde hæc Carolus
Martellus; ſed idem, cum aures calumniatorf-
Pus præberet, peſſmo conſilio ademit, Excepit Co-
Ionia exulem parum jam morantem, quà in parte
exilij potifflimum viveret, cum exilium eſſe totum
orbem non male jam runc cred diſſizt, cum Mona-
chum prius quam Epiſcopum induit, At veiò gra-
yius jam erxit Carolo, cœlo exulare. Gerte EVCHE-
RIVS dum inter preces Inferozum ergaſtula con-
gemplatus eſt, vidit hunc ipſum Carolam non jam
purpurà ſes ignibus ardere, didicitque ob manus
Hacris injctas: ſpolijſque pauperum diratos mili-
tes (time tes noſtra) corpore quoque jam poœnas
dare. Atque EVCHERIO ſi fidem non dedit Gal-
lia, certe tum ule potuit dare, qui apertus prater
ignium veſtigia, vacuæque tumbæ cuſtedem draco-
nem nihil oſtendit., Itaque, qui exuiate virtutem
regno inſſerat, tumulo etiam exul faic', chm in=-
terim ENCHER VS (Glo receptus rideat ilios;
qui patriam in terris quæzunt, neque vacuum
Gallistumulum oſtendat, in illo cæciοοαμα
los ſuos, laudi pedes, miſeri paſſim
omaes ia lutem reperiunt.
Ex sarts,

Eagolne naſcituto Infulam Aurelianenſem

—
ARK) O„°) E

Nun
3 1 49

*
Us dn.

in Chyiß⸗ 4
Paulas

Am Aurelianen
einde hæc Cat
tures calumnja
lemit, Exceyitl
tem, quà inpu
exilium eſſe ton
diſſet, cum Mon
duit, At zedgt
re, Certe EyCH
im eigaſtula co
Varolam nonju
etque ob Man
um dinans i
moqne ſam pcen
m non dedit 61
lui apertus plett
c(uftodein dtan
exhlate vintiten
dul faind, Cnn i
us rideat ild
eque VacA
n illo cæcloc
len paſſim
riunt.

* (102) £
Meaitatio de perſecutionibus.
1, V) Irtuti infenſus eſt mundus: Sancti
uieſcere, & gaudere in mnundo nequa-
nam poſſunt. Parate igitur ad ferendas ejus
perſecutiones, ſi velis pic vivere in Chriſto E-
S§U, ipſique ex animo ſervire, Non eſt diſcipu-
us ſupra Magiſtrum. O te felicem! quòd ut
Irsus, & prO ESU nonnihil patiaris. Quâm
Iuaves tibi eſſe debent mundi perſecutiones,
quibus ſis amicus Dei! At quàm metuendæ!?
uam crudeles ejuſdem blanditiæ, quæ divinam
ſolyunt amicitiam! O ſazulum nequam, quod
tuos ſie beare ſoles amicos, ut Dei faciss inimicos!
Bern.
1. Flocci facias judicia & ſermones mundi,
cæcus quippe, temerarius, & iniquus eſt rerum
zæſtimater. Qura duntaxat, ur Deo, & con-
ſcientiæ tuæ facias ſatis, quod ubi feceris, gar=
tiant, obioquantur, quantum voluerint Afle-
clæ mundi, iübi, non tibi nocebunt. Verborum,
& factorum ruorum ſanctitate, palam proba,
Tepudiare te tum placita, tum exempla mundi.
Eſto peratus ad injurias, dicteria, alumnias, &
dic fidenter cum iancto Paulo: Se hominibus
laeceren, Ohriſti ſervu, nan eſſem.
3. Perlevera in uſn bonorna operum, & à cœpta
virtutis via anulle modo diſtede. Sperne mundi co-
natus, hac ratione virtuti tuæ factam injuriam, &
prolata in te verba, glorioſius ule ſceris. Mandus
aima ponei, ubi invi Gum te deprehendet. Ora Deum
Ppro iis, qui anſam tibi præbent exetcendæ patientiæ,
Benefac iis, quioderunt te; hæ oratio, & koc ex em-
blum charitatis efficiunt, ur omnes mirentuf tuam
Virtatem, eamque non paucti imientur,

u
* (103) 6 59 w iin

S. MAURITII S. WE/
11. FCbruarij. Nlnt
Providemus enim bona non ſoltns coram Deo,
ſed stiam coαα hoominibus. S. Paul. ad
Cõr. cap. 8.

Vnquam tam fortiter pro ſua Vrbe Roma-
N nus miles, quàm pro fide Romana MAVRI-
TIVS cum ſociis depugnavit. Thebeæ Te.
gionis Anteſignano ut nomine. ita Virtute par &
cum eodem Religionis hoſte Maximiano Apameæ
compoſitus, quem prior ille Agauni in Gallia ſu=
peravit. Pugnabat Tyrannus iun pium agmen vinculis,
flagris uncis, equuleo, ferro ac flammis; ingere bat
quidquid telorum carniſicum turbæ ſuggerebant.
Sed ſtabat immota ad hæc omnia fortiſſima Many-
rum phalanx, gaudebat in vinculis, ridebat ad fla-
gra, hebetabat uncos ac ferrum, ovabat im equu-
leo, in flammis triumphabat etiam. Quare ad do-
los confugere coa cus Im perator, cuniculis invicum
MAVRITII animum tentare aggreſſus eſt- Addi=-
citur proinde merti hlius Photinus, & per hujus ju⸗
gulum parentis cor petitur: ſed repulit affectum pa-
ternum facilé Chriſti amor. & vicit iterum in filio
parens. Locus erat medius paludem inter & flu⸗
men, muſcis, veſpis & id genus animalculorum ex=
aminibus inſeſſus. Hic ultimum committit Maxi-
mianus. Pender in oculis paternis filij corpus, ſco-
pus omnium militum jaculis ac ſagittis 5 & quot
mortuum accipit vulnera, tot vivo parenti veddit
Stat interim nudus in acie cum ſuis MAVRITIVS,
palo alligatus, melle illitus, innumeris veſparum
aculeis confoſſus, & tamen vel ſic etiam Victor tri⸗
umphat in parvis beſtiolis maximum tyrannum,
mortemque demum obit melle, quo
manabat, dulciorem.

E& Menis

Moedi.

(104) £
I 1 Meditatio ge morum boneſiate um virtute
Chriftiana conungenda.
Ree⸗ an 1. 6n amari à Deo non Poſſimus, quin odio
“ ſimus hominibus, ſanè id genus odium
S. Nal pro nihilo habendum. Quovis temporali
damno æternæ ſaluti conſulendum eſt. Unde
ſos be in duo inferamus oportet, alterum, nihil unquam
Romana M faciendum eſſe contra Deum, ur acquiramus,
nayit, Thebe! & etineamus hominum amicitiam; alterum,
ita vinite i nihil unquam omittendum eſſe eorum, quibus
animimo 4a poſſimus Dei gloriam procurare, quantumlibet
Launiin Geli rerardet humani vituperii & odii metus. Le-
dartrentn vior eſt hominum benevolentia, quàm quæ
rube ſuggenht ſaluri animæ noſtræ, & divinæ gloriæ antepo-
fortiſſima Mm natur,. Soli Deo laborare, & àa ſolo Deo mer-
s, igebat all cedem, aut poœrnam expectare debemus, non
orabat in egn ab hominibus, quorum remunerandi aut pu-
m. Gult a d niendi poteſtas cum vita perit.
tunicnlis invic . — E . .
lellis eh. 44, 2. Honeſta vivendi ratio a Chriſtianis mori⸗
6, & perhui bus aliena non eſt; Hvangelium quippe appri-
epulit affeſln mé convenit rationi: omnibus itaque, etiam
tcit ireum infi ini micis tuis, benignum te & humanum præ-
udem na beas, honoratiorcs partes cuique concedas, co-
— miter agas cum omnibus, neminem verbis aut
Lal, cous factis lædas, hæc ſi feceris, Chriſtianum te, &
c ſapittisz ſ⸗ oneſtum hominem probaveris.
ivo patenuH 3. Cave nihilominus ne charitate, humanitate,
ſui MANN. & ipsaämet humilitate tua vanam gloriam au-
nnumek ti cuperis. Uni Deo placere ſtudeas, cujus exeque-=
den gane ris mandata, & cujus imaginem cernis in fratre.

Imelle, i Hoc erit ibi facillimum, ſi Dominum in proxi-
Sten. mo ſemper intucaris. Pidſti fratrem tium!? vi⸗=
7 ſti Deum tuum, Elemn. Alex.

CATME-

(107) £
CATHELDRAPETRI
ANTIOCHIX.

22. Februarij.

Tues Petrus, & ſuper hanc petram adificabo Ec-
cleſiam meam, & porta inferi non pravale-
bunt aa verſus eam: Et tibi dabo elaves Re-
ghi Cwlorum. Chriſtus S. Matth. c. r65.

Er felices eſtis, & ter Sapientes Antiocheni ci-
ves, qui novam Sacræ fidei auſpicaturi fabri-
cam 3 ſupra Petram prima collocatis funda-
menta: Apoſtolico vertici Pontificiam Mitram im-
ponentes. Benée tibi ſit Sytia, hodie tuæ Metropoli
ſalus facta eſt per Petrum: pati, beatitate impo-
Kerum tota felicitanda, non viſum eſt quidem in his
terris humanitate veſtitum Numen, non trankijt
hac benefaciendo & fanando omnes; delegavit
tamen Vicarium ſuum, eadem præſtiturum, quæz
incarnatus ipſe Deus-Statuerunt preinde ut Petrus
poſt hac à Fidelium univerſitate Dei Prorex Chriſi⸗
que vicarius adoraretur. Porro creſc ente diſcipulo=
rum cœtu, nevo principi authorati, novum no-
men promerebantur: Compellati ſunt igitur pri-
mu’m Chriſtiani, quod deinde inreliquos Ortho-
doxæz fidei Candidatos diffuſum, hodiedum retine-
tur. Cum ſeptennatium annorum in urbe Antio-
chenàâ explêſſet, Statuit impellente Numine, Ro-
mam & Vrbium & errorum Caput, ſeligere erndi=
endam, beatifcandam, abiit RKomani Pontif-
cats poſiturus initia,

.

2

4

.

an Adifeahe
tri non yevel
dabo clade ,
Matthe c,l,

tes Antiochen’⸗
aulpicaturi iin
collocatis funt
ficiam Mittami
odie tux Aeikoyt

beatitate ime

eſt guicem in
en, non tran
nnes 5 delegaj
eſtitutum gu
teinde ut beut
ei Prores Chu
elcente diſeipet
Iani, noyum
ſunt ititung
nteliquo; Ond-
kodiedum tefin
m in ulbe md
ite Numine,
t, ſeligele enl
KomaniPonde
tia,

PLTN

(106)
Meditatio de Eccleſia,
4. U Na eſt Eccleſia, Sponſa ] ES U Chriſti,
quia unus eſt Deus. In eam Eccleſiam
ſingulari Dei beneficio cooptatus es: An tan-
tæ* gratiæ memorem te præaſtitiſti Deo? una
cum ſir Eccleſia, par eſt, filios illius, primige-
niæ charitatis æmulos, cor unum, & animam
unam habere. Qua ratione pacem, & chari-
tatem foves cum proximo tuo? Amore pro-
rximi agnoſcitur diſcipulus Chriſti: In hoc enim
[air Chriſtus] sogneſeent omnes, quia diſciputi
mei eſtis.
2. Eccleſia ſancta eſt, quia Chriſtus caput
ejus, ſanct us eſt, ſan cti ſunt ejus fundatores, in
filiis ejus tot fuerunt, & ſunt ſancti, doctrina
demum illius, cæremoniæ, Sacramenta ſancta
ſunt. Quàâm mulrta ad ſanctitatem tum exem-
pla, tum incitamenta An hujus matris di-
gnus es filius? Compara vitam tuam cum virâ
primorum Chriſtianorum, qui diu noctúque
perſeverabant in oratione, qui bona ſua Apo-
ſtolis dabant, ut ca pauperibus diſpertirenr.
3. KEccleſia dicitur Catholica, hoc eſt, uni-
verſalis, quia per omnem rerram longè latéque
diffuſa neminem prorſus excludir: Dicitur
Apoſtolica ab Apoftolis, qui ſanctitate, do-
Grinâ, & ſanguinis profuſione eam fundârunt
ac ſtabiliérunr. Ut germanus ſis filius Ecele-
ſiæ, pateat cor tuum, omnibus opitulare. Ni-
hil unquam facias, quod indignum ſit capite,
& corpore, cujus es membrum. Memento, cu-
jus capitis, & cujus corporis ſis membrum.
§, Leo,
§. LA-

(107) %
S. LAZARUS MON.

23. Februarij.

Sicut fortavimias imaginem terreni, portemus
& imaginem tœleſtis. S. Paulus. 1, ad Cor,

cap. 15.

Maginem pictoris pinximus, utinam ſuis colori-
Lku⸗r eam bonis, quàm bonis ille alios Divos
depinxit? LAZARVS eſt Monachus idem &
Appelles, ſed anctior illo altero, ut qui non jam Ve-
neres Cupidineſque (oculorum laqueos) ſed Vir-
ginem & in Virginis ſinu Virginem Amorem, alios-
que Cœli indigetes animare penicillo folitus eſt,
eoque ſtudioſibzs, quòd ſub eadem tempora Theo-
philus Imp. ſublata è medio omnia Divorum mo-
humenta vellet, omnibuſque p œnis in eos ſæviret,
qui non conſpuerent hæc, pedibusque calcarent.
Pugnabat ergo contra barbarum furorem docâ ma-
nu LAZARVS, & peniculo reparabat, quid quid
ferro ille in templis vel deleverat vel defermarat.
Captus igitur & ultimis tormentis excarnificatus
in ipſo tamen carcere tot trophæa de Theophilo po-
ſuit, quot Icones Divorum (plurimæ erant) pin-
Xxit. Tunc enim verd excanduit irà Tyrannus, fer-
roque & ipfo candenti patronas Divorum manus
eò uſque fœdum in modum aduſſit, dum ex anime
corpus dolori ſuccum beret. Neque ſic tamen affli-
ktus manus victas dedit LAZARVS, ſed precibus
Imperatricis vitâ donatus, continuéô in fano D. Ba-
ptiſtæ ejuſdem imaginem exornare aggre ſius eſt.
Idem in aliis templis, ſublato e vivis Theophilo, fa-
ctitavit, felici ſemper manu, etſi non haberet
jam manum. Ex Curopal. &
Sova,

Medi-

* (10⁸)
8 M0 Meditatso dz⸗ imagine Dei.
D imaginem Dei creatus eſt homo;
ejus memoria, intelle ctus, & voluntas
teryeni, auguſtifflimæ Triadis referunt ſimilitudinem.
alus, l,ad Allaborandum itaque, ut exemplari quàm ſi⸗
millimæ fint ttes illæ facultates; quapropter
V memoria infinitæ Dei potentiæ continuèò re-
utinem ſitat cordetur, conſideret intellectus ſapientiam filii
a e aiel Dei, qui factus eſt homo, ut homines ſalva-
icen jvini Spy gne
utquinoniin ret, voluntas demum ſolo divini Spfritus ig
lqueos) a ardeat. Diligam te vita animæ mea. Auguſt.
m Amorem,. 2. Im preſſam animæ noſtræ Dei imaginem
enicillo oltu peccatum omninèò deturpavit, & fædam dæ-
a an d mMonis ſpeciem ſuperinduxit; Siquidem pec-
di; neg, n cator eum Deo nullam, cum diabolo magnam
ugue caleriel habet fmilitudinem. Cujus es imago? Gui
orem dods, ſimilis? An Deo? An dæmoni? Vide actiones
bet, guidi tuas, Nunquid ex illis tuis actionibus non
Vel defemin temere argui poſſer, hominem eſſe te multis vi-
Naene tiis obnoxium, arque adeò te dæmoni potiùs:
ma ctant) 1 Tam Deo ſimilem eſſe? ..
Tyrannus,„. 3. Redde animæ tuæ priorem ejus imagi-
Divotumnu nem, Chriſtus exemplar eſt, quod ſemper ha-
,dum ami bere debes præ oculis. Accipe igitur imaginem
ſetenand, Chriſti de cruce pendentis, in hac imagine,
H ſicut in ſpeculo minimeè fallaci, vitia tua depre-
te agoreſiu⸗ hendes. Ut ſhis ſimilis Jeſu, habeas oportet, ſpi-
Theophié heam coronam in capite, in ore fel & accetum,
inonlaben & in toto corpore dolores & cruciatus: Opor-
0 tet etiam, ut & omnia facias, & omnia patiaris
ad procurandam Dei gloriam. Suæ qisiſe, vita
44 pictor est, artifez hujus operis eit voluntas, eolo:
tees ſant virtutes, exemplar Chriſtut. S. Greg.

Nyſſ. §. MA-

.

1.

1

) 109) 1
S. MATHIAS.

24. Februarij

Cecidit ſors ſuper Mathiam, & annumeratus eſß

cum undecim Apoſtolis. Act. Apoſt. cap. 2.

Vem locum ſeelere infando & morte infa.
. mi vacuum Iudas fecit, eum hodie MA-
THIR. virtus occupavit, numerumque nu-
mero ſuo carentem feliciſſimèe inſtauravit, cum no-
biliſſimo Candidato cœli etiam vota Suffragaren-

tur. Ergo poſtquam Orbi beilum movere placuit
MATHIA provincia decreta eſt ludæa, ob infen-
fi ſima populi in Chriſtum odia, longè id temporis

diffieillima. ed magnis animis hanc aggreſſus

MATHIAS facile debellsvit, In Æthiopiam quo-

que excutzit. Ibi pugna um verbis ac prodigiis per-
ſæpe, & expugnatii multorum animi Chriſto &
Mathiæ deditionem fecetunt. Interea ſucceſſu re-
rum feliciſſimarum rumpebantur Pontifices, uti
populi ita odij in Chriſtianos, principes. Neque
tamen aliud, quàm triumphum parabat invidia.

Hunc conceſſit Pſeudo-Pontifex, cùm morrem in- 81

dixit. Magnum deinde fecit populi concurrentis
furor. Ornarunt præ reliquis teſtes duo mendaces,
ijdem que carnifices, ut qui primi MATHIAM lapidi-
bus petierunt. Hos ille velut acclamantium ſym-
bolaſaccepit, velutique Triumphi ſui decora tu-

mulo ſecum inferri præcepit. Denique ut in- IIn
teger ſuus pompæ honor cenſtaret, ſecures, quæz inang

præferri aliàs ſolebant, ipſe trium phator tulit,
Ex loach. Perienio.

Wan

Vbdoneraſ

ari

ando & mone
„ eum hodie
5 numerimate
inſtauravit, cin
in vota Huffnan
lum moyereſe
ſt ludre, obit
. longeid teng
mis hanc azeri
In Rthiopiam d
bis 1c ptodigiit
animi Chr ſo
tetea ſucceſſu
bontifices, t
incipet. Neg
n parabat inni
„cum mortenmi
obuli concune
tes duo menca
MAATHIAM
telamantium /1

chi ſui deco

Deniqve u
let, ſeculet n
umphatol nli,
i

½ (110) ££
Meditatio de Vocatione.
1. Eus vocat unumquemque ad illud vi-
vendi genus, in quo ſalutem conſequi
olſit. Deo quaſi Regi potentiſſimo ſerviunt
homines cujusliber ordinis, dignitaris, artis.
An vocavit te Deus ad vitæ rationem, quam
tenes? An vanitas ? An divitiarum, aut vo-
luptatum cupido? Si fortè hoc ita eſſe depre-
hendas, jam puriorem intentionem & rectio-
rem animum habe, Deoque promitte, te dein-
ceps hoc in viræ genere ſolam ejus volunta-
tem, & gloriam quæſiturum. Si nullum ad-
huc fixum ac certum vivendi genus habeas, il-
lud duntaxat ſuſcipere memineris, quod ſug-
geret Deus.
2. Pete à Deo, ut ejus voluntas penitus tibi
innoteſcar, ur poſſis eligere, quod gloriæ ejus,
& tuæ ſaluti con ducet magis: Ne audias car-
nem, mundum, voluptates, commoda: in ne-
gotio cæleſti cæleſte requiritur conſilium.
Frequens oratio, auſteritatum uſus, ſacra Sy-
naxis, aliquot dierum ſolitudo, huic faciendo
delectui maximè proderunt. In aliis itidem
actionibus alicujus momenti eundem tene eli-
gendi modum. Semper conſilium pete à Do-
mino, nunquam negabit.
3. Vocanti Deo pareas, cùm probèé intellexe-
Iis ab eo te vocari. Si S. Mathias divinæ volun-
tati, & Apoſtolorum electioni reſtitiſſet, non
hedic in honorem ejus feſtus dies in Eccleſia
agerctur. Si Dei vocem, & divinas ejus motio-
nes neglexeris, ride bit Deus animam agentem?
ait enim: Vocavi & renuiſtis E&c. ego quog in
interitu veſirs ridebe. & ſubſannabs vos. Proverb.
S. TARA-

11)

§. T A K A 81 II §.

Hor eſt corpus menm, quod pro vobis datur: hec
facite in meam commemorationem., Chriſtus.
Luc. Gap. 22.

Pre gradus honorum, ex quibus alii præcipites
ire ſolent, ad aſtra TARASIVS evaſit. Conſul
principio, tum inter eos, qui abarcanis litetis
Imperatoribus erant, Princeps: demum Archie-
piſcopas Conſtantinopolitanus Infulam, quam ali
gemmis ornant, ipſe vittutibus ornavit, Has inter
eaſque multas & pulcherrimas potiſſimam emica-
bat animi demiſſio, quà TARASIVS pauperibus. Aen ſin l
quos multes & alebat & veſtiebat, quotidie cibos ere
ex ſua menſa ſubmittebat, ipſe carptor & perſæpe
(ſub feſta Paſchalia gæcipuè) ipſe dapifer. Atque
hac ille virtute tantum abeſt, ut au doritatem ſuam.
quà erat, imminutum iret, ut talis etiam Impera-
toribus fuerit formidandus. Supplicem certè ad
Aram, quem regiæ cohortces per Vim abſtraxerant,
reddi ſibi ſuus ipſe Fecialis fecir, Couſtantino im-
peratori, audore amore vago, repudium meditan-=
ti facientique, unus ferè ſeſe oppoſuit, purpuram-
que purpuræ, coronam coronæ, ſceptroque auguſtius
pedum obijcere non dubitavit. Quid? quod vel ülin tind
mortnus vivo Leoni Imperatoritetrori fuit. Cum e- —„
nim hie nomine etiam ſuo srudelior, templa paſſim
& in kis imagines Dei Divorumq; vaſtaret, ſomnia-
uir TARASII imperio, à neſcie quo Michaele ſe
confoſſum. Rtriſit forte mortem, cum vigil vi⸗
vere ſe vidit, ſed die ſexto à Michaele Balbo
confoſſus potuit dehinc ſine ſuperſti-
tione ſomniis credere.
Ex Suriv,

2

. (11:) £
1U 8. Meditatio de S. Miß’s Sacrifrio.
1. Hriſtus auguſtifſiimum Miſſæ Sacrifi-
cium inſtituit ad henorem & gloriam
budat, Patris æterni; in eoque Sacrificio cujus Deus
em. Clii t victima, ſic honoratur Pater æternus, ut ma-
gis non poſſit honorari. Ac ſi Sacrificium hoc
Deo honorificentiſſimum eſt, hominibus etiam
us alii prei eſt utiliſſimum: nam homines ſperare debent,
beait ii ſe nihil non imperraturos meritis Jeſu C hriſti,
demun zin ui ſingulis diebus pro nobis immolatutr. Quid
fulam, guami enim Pater negate poſſet ſanguini, & vulneri-
navit, ase bus Filij ſu? Cam in altars Chriſtus offertur
tiſſimum emm elamat idem Redemptor ad Patrem, corporaliter
VS paupelibt mas cicatrices oſtendensz. Laur. Juſt.
oltieeii 1. Ut religioſ us ſactro interſis, memento KE-
eite aur SUM. Sacerdotibus præ cepiſſe, ut ſacrum fa-
ontatem ſuan Cerent in memoriam ſuæ paſſionis. Sacerdos
tim Impen- Chriſti, ara crucis, vicem gerunt: ille ipſe Deus
cem cene immolatur, qui ia Calvario monte de Cruce
abnseten pependit. Sed heu! fotte huic incruento ſa-
nchnind d crificio interes, ut judæi Carnifices cruenro,
hit, purum impietate nimirum. & irreligioſo corporis ha-
ſoque auguli bitu itetum Chriſtum crucifigens.
ide glonn 3. Quadrifariàm dividi poteſt Miſæ Sacri-
tonfuin,Chns ficium. In prima parte, artende ad tua peccata,
ngenz ni pro quibus expiandis mortuus eſt Chriſtus &
dua Aete⸗ upplex veniam pete. In ſecunda, meditare do-
n,cum lores Chriſti. In tertia, ſacro Euchariſtiæ pabulo
chaele M refici ardenrer concupiſce, & dum Sacerdos ſa-
e ſaperſi · oramentaliter eſum recipit, eum tu ſpiritualiter
ae⸗ recipe repetitis actibus fidei, deſiderii, charita-
e tis. In quarra demum, gratias age pro acceptis
ah co beneficiis, & te totum ipa conſecra

(113) £
* S. P ORPHYRIIIS Eb.

26. Februarij.

Si gloriari oportet, qua infirmitatis wmea ſunt,
gloriabor. S. Paul. Ep. z. ad Con c. 12:

Pacakenm bee Hieroſolymæ æger quotidie loca
ſacra, cum pedibas non poſſet, genibus obam
bulabat, expeditiſffimam viam ad coœlum cre-
dens Chriſti veſtigia, Et fuit cum ad pedem Cal-
variæ montis tribe oculis ſpedtaculum, jucundum
tamen animo objectum eſt, Chriſtus cruci affixus,
& ponè felicior e geminis latro, Igitur cum latro-
nis verbis etiam PORPHYRIVS Ser vatorem com-
pellàſſet, juſſit hic deſcendere latronem & cruce, &
opem ægro ſerre. Deſcendit, ofculum tulit, ma-
nuque peramanter prehenſum ad Chriſtum ſecum
itaret, invitavit. Interea properanti obvius ipſe in
amplexum Servator tuit, juſſitque dulce onus Gru⸗
cem ſuam ferre, Tulit lubens & verò laboris pre-
tium ſaniratem abſtulit. Proinde ſacris initiatus
FPORPHYRIVS & cuſtodiæ Sanctifſimæ Crucis pra.
fectus eſt. VItimò Pontifex Gazæ inauguratus fig-
no Crucis pluviam? cælo ſupplex evocavit ‚infamem
Veneris ftatuam dejecit, & Manichæam mulierem
elinguem reddidit; probavitque hunc in crucem
amorem ipſum Numen, quando lapſos in puteum
tergeminos pueros ſalvos parentibus reddidit &
miraculosâ cruce inſignitos. Illud ad poſteros me- ulingn
morabile, cùm fana Gazæ nobiliſſimæ ſuperſtitioni (h
Paterent, neque demolitionem horum impetrate
jam ab Arcadio poſſet, ſupplicâſſe PORPHIRIVM 1
vix nato Theedoſig, & cùm hic alieno nutu aſſen- Ann
ſum Præbuiſſet, votorum tandem potitum omnia l
Deorum templa deſtruxiſſe. Deo deinde ali-
anad in Crucis formam ædificaſſe, & cineri
ſuo & fama monumentum.

Ex Metaphr.

Msdi-

S . (14) .
IUS D. Meditatio de vera gloria.
ij 1. IN ponis veram Chriſtiani gloriam?
. Si mundo ſervias, & ejus agaris ſpiritu,
nitgtu ma haud dubie reſpondebis mihi: vera gloria ſita
4Con ciu eſt in divitiis, fortitudine, liberalitate, ſcientià.
Ut autem tam brevis, & tam vana gloria com-
areturz; ſæpius corporis, animæ verò ſemper
am 24 caln daluis periclitatur. Quid tibi, quid poſt morrem
eum 20 peten hæc Proderit gloria? quandoquidem laudabe-
culum,junm ris 3 übi non eris, & cruciaberis, ubi eris. Lau-
niſtus euci im dantur, abi non ſunt, cruziantur, abi ſunt.
Jeitur cmn z. Vera gloria à Dei exiſtimatione pendet,
deraoten a gerwire Deo, Regnare eit, Quàâm glorioſum mi-

attonem cruce, . . .
ſeulum tnli hi, ſi mea facta Deo, ac cœlitibus per totam
1 11

B
itiſtunie æternitatem probentur! Quis honos Sancto-
Vantiobriuit fum honori componendus, quo in cœlis juxta
eduleeonus ( ac in terris affi ciuntur? Ambirioſi jam deſpi-
de laboris e cire va nos, & perbreves honores mundi, Chri-
ne cut ſtus veros & æternos daturus eſt, quibus ſanè
s inangnratuif veſtra gloriæ & honorum ſitis omninè expleri
erocatit,infm poteſt: hos honores quærite. Si honoribus
nichzam muien opibaſqae capimar: veris heneribus, opiluſque
e hunc in ent capiamur., Kucher.
ledee l 3. Ut veram Chriſti gloriam acquirere poſ-
ludad polens ſis, oportet, ut contemnas gloriam mundi, at-
ifimezupeit que pro Chriſto, & magna facias, & dura pa-
horum ie tiaris. Sperne, age, patere: his tribus tanquam
We ONH gradibus ad veram Chriſtiani gloriam perve-
calieno nun nies. Quid adhue feciſti, quid paſſus es Chrifti

otitumadi
en , causa? A minimis incipe; non deerunt tibi

„Eger quoticte
let, genibus e

Deo geindel .1 3
ale,Aeiei occaſiones, iis utique non deſis.
mentum,
, 1 8. LE-

6
7

1

N8
(c
ln

(115) £
S. LEANDER EPISCOPIIS.

27. Februarij. cuami in
1iu unle
Diliges Dominum Deum tinum ex toto corde tuo, rmmd⸗

ex tota anima tua, & ex tota zente tus.

Chriſtus. Matth. cap. 22.
— Or igneum quod manu geſtat LEANDER, ſui
DEVM amoris eſt argumentum. Quem au
Iuvenis concepit ignem, extinxit nunquam:
arſit quamdiu vixit. Quæris ubi primum has flam- l xkttin
mas hauſerit? in communi illo igniario virtutum,
divini amoris camino, religioſorum aſceterio; hoc
eſt in monaſtetio. Compulſus ad mitram Hiſpa-
lenſem, totus ignis erat, luxit & arſit Luxit ani-
mis jam longâà noxarum caligine lippientibus, quos niagat Mr
ad meridianam vitutum lucem protraxit, arſit icn
Arianis, accendit eos doctrinà, docuitque Solem ſelnm gi
juſtitiæ intueri. Nunquam quievit hic ardor, cre-
vit ignis eundo. Non tantum commiſſum ſibi /
gregem ſed univerſum Hiſpaniz imperium inflam. eAnmel
mare aggreſſus eſt. Vt ageret opportunius, cœ pit
à Rege Recaredo, quem ſubito diſcuſsâà errorum
nube ita irradiavit, ut diem nocti, lucem tenebris,
veritatem mendacio præhaberet, fueritque Regum
Hiſpanorum Primus, qui Religioni Catholicæ
dixerit Sacramentum.

2ο
R

Mrleai
TE

orur lne
un 46. ä
3144. Hal
1

/7

8 (ne) &
2
158COM. Meditatio de Amore Dei,
i.
„ A Ma Deum ex toto corde tuo, ex fota
ex toto ai anima tua, & ex tota mente tua, hoc
tota miliéſt, ad unum Deum refer cogitationes „verba,
actiones, deſideria, omnem denique vitam
EAD ruam. O te ſelicem! ſi ames, & amando poſſ-
aiui aange⸗ Deum: nam habet omnia, qui Deum ha-
ideimum ut et, & catet omnibus, qui Deo caret: Quid
giatio imadnuc amaſti? pudet meminiſſc. Amantiſſime
tum aſceteid JRSU, cognoſcant te homines, & amabunt te,
Al ntrin zuis parum cegnoſco, parum amo. Aug.
inenau 1. Ama Deum ante omnia, cum omnia
4 rotnnt, Ponitate vincat, Deſcende in animum tuum:
Coeuitque Suvide utrumn magis diligas parentes, amicos, vo-
jit hie awopcluptates, divitias, fſamam, quàm Deum? An is
commiſim ies, qui bonis omnibus, & vitâ quidem ipsâ

npeium neiciüs carere velis, quàm amore Dei? Si aliter
leucen enan ectum te ſentis, fruſtra prædicas tuum in
„lucem terit Deum amorem, ficta ſunt tua verba, fictus
fuerique Ne tuus amor, & brevi facta tua pugnabunt cum
loni Catheln dicis tuis. Dilige idlam, qui tibi eſt, quidquid
um. asmabeile, aut optabile eſſe poteſt. Bein.
3z. Sciréne cupis, utrum ſyncero amore Do-
minum proſequaris? vide; an diligenter ob-
ſerves ejus mandata. Qui habes [inquir Chri-
ſtus] mandaia mea, & ſervat ea, ille est, gqui
diligis we. Qui ſecus fecerit, Deum diligere
ſe, kalsè gloriatur. Amanti Deum, & ejus
mandata obſervanti tanta prom iſla ſunt, ea ta-
Men Omnia pro nihilo habemus!

. 9
8 J à 3. LK-

S. LUPICINLIS CONF.

28. Februarij.
Pœnitentiam agite, appropinquavit enim Reg.
num Cœælorum. Chriſtus. Marrh. 3.

„
„W Adem ſtudia & vitæ rationem eandem audies
E in Lupicino & Romano, ut meritò Fratres cre-
damus Germanos fuiſſe. Ambo ſiquidem Vir.
ginitatem à teneris coluére; ambo hofſtes, q ai ad
Nuptias impellebant, heu! nimium fortes, paren.
res habuére, Pugnavit tamen pro filijs forrior in hos
Mors, & illi pudorem in eremum extulerunt. Hie
etiam cùm ſolos ſe crederent, ſoli non erant. A.
derat hoſtis Oreus & crebrâ lapidatione tyrones
animos terrebat: jäamque in eam deſperationem ad-
duxerat timidos, ut in patriam repedafent: cùm
ex itinere à matrona pia de turpi fuga notati erubu-
erunt, viris animos à fomina addi, &, ut admiſſum
dedecus eluerent, ſublata manibus Crucis ſigna in Mame
hoſtem irerum verterunt, totâque Vicores Eremo
fugerunt. Tum denique cum ad ſigna mortalium aent
plurimi, qui contra Mundum nomen darent, con. „D
currerenr, terna cafira, terna Conobia ſunt merati, 8
more Veteri omnem inde mulierem proſcribentes, Wln
Stipendium infuper cœlum dedit, cum Lupicino
defoſſas opes oſtendit. Luxum tamen hic & deli-
cias eiborum ſevera diſciplinà dam navit, eàmque ob
cauſam ſigna duodeni turpiter deſeruerunt. Sed his
uoque reditum ae ſtationem ſuam Romanus pre
cibus ſuis impetravit. Idem cùm apud leproſos di- u
vertiflet, ſordes pedum aquâ, tactu verò ſuo om- N N
nem in corpore lepram abſtergens, divitem ho- rrit
ſpes ſymbolam, ſanĩtatem reliquit.
§. Greg, Taron,

N (6) .
8 COWN Meditatie de Pœnizztia.
M Ge yœnitentiam, nan quid peccator es?
zusdit n à auid ncceflarium magis peccatoftl po:
Matrhe, sitentia? Ecquid Procraſtinas? Regnum Cœ-
lorum prope eſt, fêrſan brevi morteris 3 Et
em enden mortis puncte, ſi Dec nondum feceris ſatis,
tmet quid de te fier? Quid adhuc pœnitentiæ no-
Anbofquin mine paſſus es? An credis Religioſis, non mun-
nnun ieſcanis homisibu s. pnitentiam convenire?
1oflie fang Qaſi verò iis, qui rarius, & levius, non iis, qui
umextulaum (*pius, & gravius peccant, pœnitentia conve=
ſoli non enm hiat?
lapidatione imm 12. Sed quonam mòôdo aggredia r ad hanc pœ-
mdeßetaiontnitentiam? eodem plané, quo peccâſti. Pec-
n repelatent Ido re as Deo antebolniſti Deum
fegs nait n 0 fes, creatas Deo antepofniſti,jam .
, &tanshtepone tebus creatis, Suſcepris ultrò labori-
dus Ceucis inbus macera corpus tuum, quod volupratibus
ue vidores Eulibidinibuſque indulſir. Mollioris vitæ es
ü üeumotlamans? omninò neceſſaria tibi eſt pœnitentia,
ntatnne illa quidem pœnitentia, ſi fieri poteſt, ex
erem tole ite corde ſaſpiria. & ex oculis fletus, ne dicam ſan-
dit, cum Iu guinem & venis elicere deber.
ntamen hi d 3, Perſevera in duro pcnirentiæ exerecitio ad
a extremum uſque ſpiritum. S. Romanus tantum
ſam Nonun non frudum laborum ſuoum amiſit, quèd
m aPt ken Palum Lonſtans Pitentiæ laboribus frange-
tadtu en te Tetur. Quâàm leves! quàm jucundi erunt labo-
gens Einte Ies pœnitentix ! ſi interdum conſideraveris
em veli hofrendas veterum monachorum auſteritates,
n, & termenta, quæ Chriſtus pro te paſſus eſt.
E quum eſt, ur per breviſſimum vitæ noſtræ
patium æternam quæramus felicitatem. Quæ-
amus uſc, in fenem, unde fine hßine gaudere mereza-

—

mur. Euch, 3 8. SWI⸗

MARTIIIS§. 4
S. S VIBERIIHS EPISC.
I. Martij.
Tu ſi vis eſſe cœlum, purga de corde tuo toerram:
F vis eſſe ſtella cœli, purga ſordes terra. Aug.
in pf. 96.
Hie⸗ etiam ſplendorem multò antè, quàm

naſceretur, ſtella nuntiavit, in matris leéctu- un
jlum viſa delabi. Proprium certe ſidus in
SVVIBERTO Hollandi, Daci, Lotharingi, Bruno-
vicenſes, Friſones, eſtphali, Saxones, Coloni-
enſes, alijque agnoſcunt, ut quibus omnibus fſi-
dem ille in ſuperſtitionis nocte prælucere coœpit,
eum primùm anno quinto decimo inter viros Re-
ligioſos adlecdus fuit. multò magis poſtea, cùm fa-
cere hoc impoſitum munus Epiſcopi juſſit. Sed &
Numen calculo ſuo Apoſtoli officium cenfirmavit,
quando vin dum à Germanis, miſſo Genio bono,
carcere eduxit, Teſtes perrò dicenti acceſſcrunt
præter al'os cæci, ſurdi, muti, dæmones adeb ipſi, ut!
& ires demertnis illi ſani omnes à Divi manu, hi
vel pulſi, vel in vitam revo cati. Atque hos inter
adoleſcentem memorant, cui vocabulum Splinte-
gus erat. Hic SVVIBERTO templum amni ſuper.-
Krudtum ſacrante, dum cym ba ludit ĩncautus, excidit, Rlir Aan
& aquis hauſtus mœrore feſtum diem contaminat.
Farentes aliemi à divino cultu, defonétum in fa-
num proximum inferunt, & fruſtra omnibus pre-
cibus arm atas Martis aures pulfant, Nimirum vi- halt
tam ille redderet, qui aufett omnibus? Quod ta-
men hujus non potuit, IESV nomen invocatum à “
SVVIBERTO potuit, & puer in vitam revocatus:
plutes à ſuperſtitione revocavit. Denique §tella
nobilis, Sy VIBERTVS cuùᷣm diu in terris egiſſet,
Mosum ſunm, ex quo venerat epetiit.

KXaà Sarie
Meni 4

en Mendd⸗

mE

—.,dxty

3 H ☛ (120) £
BValutatio. Eſtu hodie Rcut Kiella tæh.

§ Ebld 1. ) Uem Sol IEsSUs aſpicit ur Svviber-
Atum, is quantum vis antea terræ umbris
nigrior, in cœli ſtellam eluceſcit. Cur Maria
eorie mo tcn telplendet pulchra ut luna ? cur Apoſtoli ful-
Perdes unet gent ut Stellæ duodecim Zodiaci? quia Sol
IoaIIsS cos alpexit gratiæ radiis. O JESUI
id ni ui illuminas omnem hominem venientem in
inm cene ſi hunc mundum, reſpice me & miſerere mei.
Lotharingi, i 11ſ. 24. . .
„Saxonet, (A 2. VIX reſpexit] ESUS5 Apoſtolos, nec mo-
quibus omnbu za ſuis virrtutum radiis eccleſiam ceu cœlum
e malueee nſuis bonorum operum, virtutumque radiis ex-
mo intet fie ornarunt, Ornamenta clorum, ſunt virtutes
agis poſtti, eai.
ſop iuſſin. fradieant ium. Greg. hom. 30. Tu ſi non
ciem cenfrm Voce in cathedra, ſaltem virtutibus prædica &
iſo Genioben Eccleſiarn ſplendore ſanctioris vitæ exorna.
Gicenti acceſen 3. Stellæ dederunt lumen in cuſtodiis vo-
damont: dei catæ ſunt & dixerunt adſumus. Stella es in
es à Diyimen E leſia Dei: 10 n Abraha, di
. Aiqte ain ccleſia Dei? vocarus à Deo cum Abraha;, dic
vocabolum 8 adſum: & verbum Domini ad amuſſim imple.
mwplum enii In cœlo nulla transgreſſio, non dem utatio, non in-
ditincantten ſymitas, non otium, ſed in indefegis obedientis
n diem nind ziniſteriis perſeverat, que exemplo in ſand is
Gefendn d Joé, qui cœleſtes ſunt, Dei vörbum manere

fruſtta om ibdi re
Aüant, Mau eredendum eiz. Hülarius.

omnibut ?6

Pe. Ä
eie, Pi

vit. Deniquit
giuintenis ,

nenat eeliſ. .

ℳ (11) £
§. CEADLDLDA PPISC.
1. Marrii.
Salagite, ut per bona opera cert am veſtram vo-
cationem &n eleitionem faciatis. §. Petrus
Ep. 2. C. I.

Ortem ut ne timeas, time Ledtor, neque
N enim illi olim timent, qui nunc timent: id
quod CEADDA Merciorum & Lindisfarno-
rum in Anglia Epiſcopus manifeſtum faciet. Obiit

ille anno poſt Otbem teſtauratum Septua geſimo

ſecundo ſap
Mariz templum præbuit, ipſe ægris aſylon tumu-
lum ſuum, cujus pulvis hauſtus morbidis quàm
plurimis faluti fuit. Gæterum ſolitus eſt, dom
vixit, quoties vehementior cœlo ventus inſurgeret,

„*

kumi ſe abijcere magniſque vocibus, Miſericor-
diam DEl implorare: jam cœlo gravius fuceen.

ſente, & fulgura tonitruaque miſcente, ad tem-
Plum fagere & aram s neque ibi prius ſibi à lachty.
mis temperare, quàm iterum Sol rideret. Cauſam
intetgogatus, reſpondit, ex his veluti præludijs æ-

ſtimare ſe illum ſupremum ac decretorium diem.
Vtique minus tunc hominem fulgurantes ludicis
oculos & fatalem ab arcu ſententiam detonantem
laturum. Sed talis GEADDA nunquam magis ſe

renum Celum, quâm moriens aſpexit. Siquidem
ſeptem continuis diebus aſpectabiles e coœlo ange-

les habuif, qui ad cœli gaudia invitarunt emeritum,

utque aures faciles impetrarent, ah! quali Maſicàâ
has demulſerunt. Vltimo, cum ijſdem Frater
CEADD E adfait, qui cum nuper adeò in o um
iviſſet, viam ſcilicet nunc Germano monſt avit.
EX Beaa, Hiſtor. Eccl, Gent.
Angl.
Medi-

a dexcenteſimum. Greminum mortue

.

aeN
S;

.Aung

N

R

*
lsc ienr
E Meditatio de ſignis pradeſtinationis.

ii
ent m eſeig. 1. Ametſi nullus, dum vivit, omnino (ciat,
nciati, 9, ). * au electus, an reprobus futurus ſit;
ſant tamen prædeſtination is ſigna propè cer-
tiſſima. Si mileriis, ſi afflictionibus premaris,
me Ledor, u ealque humili, & patienti animo feras, ſigaum
ii nunct imen eſt, ut dolorum, ſic gaudiorum Chriſti, ſocium
um & Linci re fore. Timete igitur hujus mundi felices,
lun ree qui habetis bona in vita veſtra, & quorum vo-
Gtemiam us fortuna videtur famulari, non esim Chri-
egris aſylon ſtum, ſed reprobum Evangelii divitem ſequi⸗=
us morbils a Mini, nec eà, quam tenetis, ad cœlum perve-
1 ſolitus eſ,4 nietis; quoniam per mulias tribulationes opor-
yentus inſug zet nos intrare in Regnum Dei. Act. Apoſt.
belbus, AM,
o garii; ſi⸗ cap. 14. ⸗—
iſtente, de 2. Alterum prædeſtinationis fingnum eſt
dim ſbialict ecus Sacramenti pœnitentiæ uſas. Peccare
lideet Caui omnium eſt 3 at electorum duntaxat rectè
elnti prelut pœnitere. Cave diligenter, ne propter pœni-
ruinn in tentiæ procraſtinationem in peccato moriaris.
mäm detomm N oli Peccata jam confeflione expiata iterum
tunquam m Commitrerc.
alpexit. n 3. Inſitum virtutris, & bonorum operum
biſes e caloin ſtudium, pietas in eſum, vel in Gruce mo-
Liruunareni, rientem, vel deliteſlcentem in ſacro Euchari-
ain lens ſtiæ Sacramento, cultus Mariæ ſingularis ſigna
det aedinn ſunt prædeſtinationis noſtræ. Inquire in te
aomott iplum, vide, utrum hæc omnia ſigna, aut ho-
1, Gno, rum aliqua habeas, ea enim ſi in te deprehendas,
Deo confide, & habe magnam ſpem tuæ ſalu-
tis. Vocatienis & juſtificationis veſtræ aliqua ſi-
ggna mihi videor intueri. S. Bernard.

Ne

(1223) £
S. CUNEGUNDIS.
3. Martij.

Charifimi, obſeero vos tanquam advenas & per-
egrinos abſtinere vos à carnalibus deſiäeriis,
qua militant ad verims animam. JS. Pect. 1.
Ep. c. 2.

N VIlatam in diademate CVNEGVNDIS gem-
VIma, qaàm in ipſa CVYNEGVNDE Virginitas
ſplenduits quæ ut cœli oculos mirèe recreavit,
ita Cacodæmonis ufque adeo perſtrinxit, ut quan-
b exiinguere non poterat. offuſcare ſaltem ſnift-
ris apud animum HENRICI fuſpicionibus ſir adni-
ſus: Sed provocavitad flammas ludices Innocen-
zia, & innoxius à fertò candenti pes, egregium in-
culpato animo teſtimonium dixit. Porro cum thori
caſt fſimi cuſtodem mors abſtuliſſet, verita CVNE-
SVNDIStantum theſaurum mundo concredere, in
Caufungenſem, quem ipſa ſiruxerat Parthenonem
gum eo ſe abdidit, cujus diſciplinam cum Vta ne-
phis ejus laxaret, verbis ſæpius nequidquam ince-
Pitam, tandem etiam manu objurgavir, & digito-
tum luculentas notas in gena ictæ reliquit, nulla
deinceps arte confuias vel deleras. Morituræz de
zelo Henricus obviam ijt, ad iſtendum ludici or-
bis miraculum, Imperatores Conjuges, ſed Virgi-
nes ad tumulum eſus multis vita reddita, qui cum
CVNEGVNDEM matrem ſuam ſalutarent, pto-=
barunt immerito Virginitari ſterilitatem obijci;
quid? quòd nec ipſa gleba, iub qua Virgo cubat,
iRfoœcunda fnit, ſape in thus & farconyerſa, pef-
ſuaſura mortalibus, nec fragrantiorem eſſe Caſti⸗
moniàâ virtutem, neque felwius ullum gerincn.
E vita apng Gretſerum.

Medi⸗

ſee eeent

MESRe

ie dn
a Knneme
dankbina

Ei
n n
4 1 D
4

UNoi
j
alibu, 4
mam, K)

CyNEGVND
EGyNDL Tis
culos mine ſec
perſtrinxit, uic
lluſcare lalten
lpicionibus ſli
as ludices Innen
ipes, egregiln
rit. Yorro cumi
flet, verita Chh
ndo concreden
tat Patthenon
inam cum Yta
nequidquam i-
jurgayir, &e di
10z leliquit, i
as. Moritunz
ſtendum ludid
opjuges, led il
1a reddita, auidi
m ſalutarent
terilitatemn obf
ub qua Vitgo
& far conyeli
ntiorem eld-
us bllum genm
om.

(124) ℛ.
Meditatie de Caſtitate.
1. IGRäcile eſt, in mediis mundi deliciis
caſtè vivere; cave, putes, leviori nego-
tio poſſe te ſervare theſaurum puritatis ; in
omni quippe loco, in omni ærate, diu noctuᷣ⸗
ue præliandum: Aſt virtus, quà ſumus An-
gelis ſimiles, ſanè digna eſt, quæ multis labori-
bus conſervetur: pulchetrimum hoc lilium
ſudoribus, lachrymis, & ctiam, ſi expedit, ſan-
guine, rigandum eſt, ne marceſcat.
2. Quod hominum fragilitari di ffi cillimum
videtur, favente cœlo, fit facillimum, verum
quidem eſt, abſque gratia continentem eſſe ne-
minem; ſed ejuſmodi gratiam petenti, & in ea
acquirenda acriter laboranti non negatur.
Noli tibi fidere, humilia te ipſum, Dei auxi-
hHum flagita; hæc ſi feceris, Deus dabit gratiam,
cujus ope carnem ſpiritui ſubjicies. Fuge di-
ligenter vel umbram impuriratis; omnia quip-
pe peccata, quæ puritati contraria ſunt quan-
tumlibet levia videantur, ſunt omnino pericu-
loſa. Omni curàâ ſerva theſaurum caſtiratis,
hie etenim theſaurus continetur in vaſe fictili,
quod facile rumpitur.
3. Ocius fuge occaſiones, in quibus periclitatur
caſtitas. Vbi primùm e vivis excefſit. S. Henricus=
Cunegundis ad Monaſterium fugit. In fuga ſalus &
victoria. Haud multùm credas partis pridem victoriis:
vel unicus aſpectus deprædabitur animam tuam-
Non es Salomone ſapientier, nec ſanctior Davide,
qui victi ſunt a ſtimulo carnis, Vbi primum fliammæ
minus pudicæ in corde tuo accendentur, cas proti-
nus cogitatione flammarum æternarum reſtingue.
Si famma luxuria in ofſibus aſtuat, protinus il-
lam memoris aterni ignu extinguat, Damian.
L 6 5. CA-

* (125) £
S. C ASIMIR IIS.

4: Marrij.

Beati mundo corde, quoniam ipfi Deum vide-
bunt. Chriſtus. Matth. c. 6. ðð

„
ASI MIRVS Caſimiri Regis Poloniæz F. nec.
dum Ephebis egreſſus, in ipſa jam adyta San-
Kitatis eſt ingrefſus. Coronam Vngariæz quan.
t0 alij ſiudio vel am bire vel apere ſolent, fanto
ille repellere à capite ſuo adlaboravit. Summa
hieme nudis pedibus noctu templa obibat, pur-
para non corpus ſed cilicium tegebat: ſomnum
humi capiebat, gnarus, nuſquam al bi tam ſecures
siſtitatem ſomnos dormire. His ſtudiis occupa-
tum merbus invadit, Lamentantur parentes; illa-
chrymatur aula, adgemiſcunt regna. Circumſtant
interea lecdulum medicorum turbæ, medicinam fa-
eilem Nuptias ſuadent, conceſſam ægro volupta-
tem. Sed noluit ille vivere, nobiliſſimà anima par-
ie, Virginitate emortuâ Itaque ne non virgo mo-
reretur, luvenis moritur, dignus qui in omniu
ere ac calamis vivaf. Et vero vivere etiam poſt mor-
tam Poloni compererunf- cum candidifſimo equo
invetus contra Moſchos moventibus Dux ad fuit,
& tra ductis per aqnas compendium ad nobiliſſi-
mam victotiam monſtravit. Quin cùm anno obijſ-
—ſet àa pariente VIRCINE M. CCCC. LXXIII. anno
deinde M. DC. V. corpſuculum vViigineum una
cum verſibus, quos in laudem VIRGINIS panze-
rat, ſecumque tumulo inferri manda verat integer-
rimum eſt repertam. Legant hocij, qui inſuper ha-
bent mactare quotidie caſtitatem; cui tamen mors
ipſa non niſi volenti vim facit, quin mortuæ
etiam timet manus inferie.
Ex vita.

HSSõ W (126) £
i. Meditatio De Peccato.

e. 5. 1. Eccatum eſt ſlummum heminis malum.
Pdque home vitare debet, quovis la-
8is honeh bore && quovis damno. Libi itaque certum
la ſum aſu fixumꝗue ſit, dignitartes, ſanitatem, & quidem
en e vitam ipſam potius amittere, quâm ur vel
eenn unum committas mortale peccatum: & vo-
nph oite, Iuptatum causà Dcum offendis?
tegebat, om 2. Non mortale modèò, ſed & veniale pec-
albinm ſan eatum, qualibet jacturà, vitare debemus, quia
is ſudiis ocs veniale peccatum diſplicet D so, ipsümque of⸗
enril fendit. Communis eſt ſanctorum ſententia,
, delſcinne, interitum hujus mundi nihil eſſe veniale
, egro 10 Peccatum. An In eadem es fententiaâ? Quor
nd arim ea ſingulis diebus venialia committis peccata ?
nonfugo o, Cave, leviores morbi ad graviores deducunr.
zun doſt a Nullum unquam quantumliber parvum pec-
— catum conſultò committas, moner enim §S.
ns Duw adfi Chryl. Non illud parvum negligamus, qu on cit?
n ad nobili, neglectunm ſit magnum.
m annbe 3. Non ufficit peccaro tüm veniali, tum
LXIIIL Aun mortali abſtinere; quoad ejus fieri poreſt, re-
Tens ſecate debes minima quæ que vitia „ & ipſa
lireretinteſii Chriſti conſilia ſequi, cxem Plo ſancti Caſimiri,
quiinpa qui Evangelicum caſtitatis conſilium vitæ ſuæ
ui tames antepoſutt. Quam longé abes ab obſervatio-
rinnom ne conſiliorum, tu., qui vix mandatis obtem-
peras. Qui non facit, quod jſſit Dominus, gra-
tis Perat, quod prom ’ſit. Chrylol.

R (127 ) K nd
S. PH OCAS M.
. N ,a
J. Martij. Lee
6h., e
Qui pacrè jeminat, parcè & metet, E& g Geririn
icioni S ne. ,
ſeminat de benedictionibus, de benedictioni-

bus & metet. S. Paul. 2. ad Cor. cap. 9.

PHOCAS olitererat, ſed ſtudioſius ac diligen. . 3
Detius animam ſuam quam hertum colebat: pre
ſemine verbum Dei, pro foribus modeſtia &
exterier comitas, pze fructibus ei exant omnes vir-
tutum Chriſtianarum areæ, quæ ſicut cinnamomum
& balſamum aromatizans odoremſuavitatis dede-
runt Deo, & fructus eius dulces gutturi eorum qui
deguſtabant eos. Cum Tyrannus ex odore virtu-
tum ejus cognoviſſet, eum eſſe Ckriſtanum, ad
capiendum illum illicò milites miſit, quos ?HO-
CAS quam potuit humaniſſimè ac lautiſſme tum
olerum ex herto, tum chatitatis hofpiralis dulci I
convivio excepit. Poſi prandium cum ex co mili. ℳ
tes ſeiſcitarentur, num cognoſceret olitorem ?HO. (Gun
CAM ? EGO SVM, ait: illis autem tantà viri hum. ds 1Al g
anitate jam cicuratis, nec violentas ei manus in-
jjcere, nec ligare volentibus, dase (inquit) date
vincula, nibil mibi grati èe feeeritiz. Scivit nimirum
PHOCAS etiam ligatis pro Chriſto manibus, Libe- 4
1& ac fructuose coli poſſe an mi noſtri hortum. Du- e eolgeie veni
Gus ad Præſidem, abſciſſione capitis Martyrium
somplevit, novus cœleſtis horti inquilinus,
quem ſuo Sanguine Mercatus eſt.

OAKON

4
,

NUnkhaaV

A
Nnk

Madi:

8
AGS N
ij.
G mete, 5

14, ge heneiig
1. ad Cotr e

ſtudioſius
ettum coledin
oribuz mole
8ei erant omn
r ſicut cinnamct
remluavitatis e
8 gutturi eotun
nus ex odore i
le Chriſt anum,
milit, quos
ac Lautiſſime l
5 hoſpitalis
n cum ex eo m
et olitotem
em tantà vini hu
entas ei manus!
iaſe (inquit) 14
11. Ocivit nimin
ſto manibus,
oſtri hontum)
capitis Malginn
horti inqciling
1Calus elt.

(11 ⁸) £.
Meditatis. Anima noſra est horto Kmilier.
4 Uiſquis bonas fruges eupir pereipere »
cas ſerat oportet; tum ſæpius erro
eradicet, & igne comburar lolia, due
ipſo invito, naſcuntur. Cupiſne nimam miam
ftuctus habere dignos. qui menſæ Pat
leſtis apponantur 2² Primum bonum men
ſere in anima tua, audi tum exremnum E
internurm Dei Verbum: deinde eradica pranss
eupiditates, quæ in corde tuo Kalocanr le-
ſtis gloriæ ſemen. Nullos dabit fru aa
ma Tua ſine mortificatione. Nune gui kem
durum ribi eſt, aſſiduis laboribus teri En Eri.
zam colere, eam que ri gare lachrymis, & do-
ribus tuis, ſed Pplanè jucundum erit rembore
meſſis, id eſt morris, laborum tuorum fru
igere.
dlteee manu ſemen ſparge . meſſem
velis copioſam, in ſanctis operibu nutli
eſto, ut mulram mercedem reciplas: al⸗
prolixòque animo Deo largire, au dlaigegun
nper merebitur 2 . du
a ſn parers peſunt aternitatem panci dies
Bueli fruſtrà fuum hortum coleret, ſi

imbr. ignos in fluxus de-
coœlum imbres, & aſtra benigno

negarent, fruſtraà pariter colis animan euar 4
careas humilitate, quàâ nimirum ol rine 0
gratiæ cœ eſtis, ſine quo rore ſterilis e . an ma⸗
ſicut terra ſine aqua. Neque zui =l d⸗
guid, neque qui rigat, ſea qut increme
Deus, §, Paulus. z. co-.

. 129)
S. COQ ;- LEPA VWV.

6. Martij.

Vſgque mode von periſtis quidquam in norine
mee: fetite, E& acvibietis „ A gaudiuz, ve⸗
Nrum ſit plenum. Joan. cap. 6.

quæ puris mentibus Chrifſtus olim promifit,
2 ut quæ hune & Calites alios fanmiliares quoti-
die in oculis habnit. Quare vaticiniis ac miraca-
lis clara, & à loanne Apoſtolo, annulo Chrifſto de-
ſponſa, ab hociplo andem in œlos deduci viſa eſt.
Epulum E üchariſticum ingenti fa me appetijt, &
hinc, favore in paucis memorando, eundem con-
vivato rem & cibum quandoque racta, Chriſtum e
Chriſti manu accepit. Aſpers quaque ferre ejus
amoré ita avebat, ut omnes Martyrum crucjiatus
kubens volens perlenſerit, teties Hrope Maiyr di-

C OLETA in vivis jam ea ſpeétacula meruit,

cenda, quot Martyres cælum numerar- Sed ad id

impulit nimirum Servator, qui ei termenta, quæz
exan?lſſet, quibusqne membris, ſngula ipſe
omnia enarravir. Addo, quod primo omnium lo⸗
co erat ponendum : Precanti in conſpctum MA=
GNA MATER ſe & FlLIOLVM ſuum dederat,
ſed non eum, qui e ſinu vel MATRI vel COLETAX.
arrideret, ſed qui unum jam toto vulnus corpu=
ſculo, lachtymis ſuis commiſerationem videretur
atque opem expeiſgere. Adjecit FlLIO adgemi-
ſcens MATER, nam etiam hodie facinoroſorum
erudelitalem eflfe: uti que pueritiæ cumprimis, quæ
vix natum Chriſtum, vix ipſa nata, non jam uno

concidit yulnere. Quin quod placet prævenire Iu-

dæorum manus: Puerum Chr ſtum in crucem pu-
exi agunt, nec ſemelagunt s Superi! quid
gigantes facien: quando bellum coœ-
le pumilionés in ferunt?
Ex oteyh, Ini,
Medi-

16 fin in

1AN

4 (130) £.
1 4 Meditatio de cultu ſanbtißfimi Sacramenri,
1l). 1. Um à Sacerdore cœleſtis hoſtia attolle-
retur, lachrymas tenere non porerat
iaguan UColeta, quia fidem vivam habebat, & amorée
, at gendin vehementiſſimo Jeſum complectebatut. Ita
cap. 6, lanè elum amares, ſi haberes vel minimum
fidei, fleres utiq ue quod Chriſtas infinitis ho-
kus olin on noribus dignus ſæ piſſimè ſuis in æ dibus ludi-
os femiliutgt brio habearur: fleres etiam, quòd criminibus
atieinis act a6 peccatis tuis author fuetis cruenti illius ſa⸗
innulochit crificii, cujus memoria noſtris in altaribus
los decnci i quotidie recolitur.
te, enen, 2. §. Coleta im petravit à Domino, quæcun-
deige ne ab eo periit; ſpera pariter accepturum ke. quid-
gurgue “ quid petieris à Patre æterno, meritis Jeſu Chriſti
Innum Nâ in Euchariſtia abſconditi. Pete, imbecillior eſt
rope May fiducia tua. An neſcis, eſum ideò duntaxat
metan Sedad in terfis remanſiſſe, ut tibi præſtò eſſet? Audi
neren vocem illius, audier tuam . Ppræbe ipſi, quod
aein Petit à tanto tempore, dabit viciſſim, quod tu
1 corhynn betis. Non audivimus, non an dimur: non re-
I ſuum deta Peximas, non reſpicimur. Salvian.
TRIveleHN 3. Si vel parum Jeſum amares, exemplo 8.
dto ulnue Coletæ, ardentius coleres auguſtiſſimum Eu-
oen ien chariſtix Sacramentum; ſi cuperes ex animo,
die freiranſin amari à eiu, illum domi ſuæ ſæ pius conveni-
scumpini Tes, illum frequentius, & religioſius comitarcris,
ata, DO i ive cùm ſolemni pompâ in publicis ſupplica-
laeet hieſiii- tionibus cirenmfertur, Ave cùm ægrotos zdit,
fum in “ Quid multa? ut amicus cum amico, ſic ageres
ue cum amantiſſimo jeſu. Volo Domine, volo a⸗
unt? mare, quandoquidem immeritum me & indi-
gnum amâſti. Diligans te Dowine toto corde meo,
M Tuia prier dilexiſti me, Aug. 5, THKO-

ſpectecila n

R ( 131)
S. THOMAS AQIIIN.

7. Martij.
Vos eſtis Lzmen mundi. JEſus Chriſtus. §.
Marth. cap. 5.

HOMAS Aquinatium Comitum ſanguis, in-
fans oblata forte in ſcheda verba, quibus
MARIAM ſalutamus, illico devoravit, bel-
Jaria omni Infantiæ danda. Puerin bullä ſuà Mun-
dumagnovit, eoque ad D. Dominici caſtra confu-
git, ſed retractus à tam generosà fuga egregiam
pugnam edidit, Veneremq; ab inimicis dome ſticis
fubornatam, & faces ſibi admoventem, raptis & foco
armis in fugam agens novo ſtratagemate ignes ig-
nibus eluſit. Ita ubi debellatum eſt, victoriam
gratulati Angeli, Baltheo Virginitatis victorem ex.
ornârnut. le poſt eà doctrinam virtuti ſocians,
ita de Republ. Chriſtiana meruit, ut inter Doctores
ſaniores Princeps habeatur. Certe præclaram cen-
ſuram CHRISTVS & cruce tulit illis verbis: Bene
ge me ſcripſiſti Thoma, meree: tua quæ eris? Superi,
quibus ſtudiis veteres verbum illud BENE emendi-
carunt! De ſtipendio quid dicam? dum præter ip-
ſum, de quo ſcripſerat, petiit nullum, majus non
potuit petere. Ad aram porrò cùm feciſſet, ſolenne
babuitifacienti deinde alteri pro miniſtro aſſiſtere,

ut qui idem amant facere in pietate diſcipuli, illud

facere ſe ſciant, quod prior Angelicus Doctor kfecit.
Denique in unam DEl gloriam conjeeit oculos,
atque hinc à morte ſtella pectus inſignis, dixit eam
Puraanimiintentione ſe meruiſſe. Itaque aſtra, in
quæ collimavit, facile obtinuit: nos quia ocule
non cœlum ampliflimum ſed Scopum
Terram pufillam ſtatuimus,
tote cœlo erramus.
Ex Surie,

Madi-

fnti, u

p
Dee

ſus Chnlig

inm ſanglit
l verba, dll
0 devoravit,
in bullilu i
inici caſtra c
1 fuge egnen
limicis domelt
ntem raptisei
igemmate ionet
im eſt, vidoin
tatis victorem 4
j rittuti ſociin
utinter Dockont
praclatam cer
lis verbis: Ben
44 ern! Zupen
BENEemen
dum prater 5
lum, majus uu
feciſſet, olen
niniſtro alilten
e dilcipalt,
jeus Doctor ſi
conjetit deni
inſgnis, Culti
e, lraque inn
nos quilel
ed copun
uimus,
9,

2O

(132) ℛ
Meditatio de S. Thoma.
1. Due vixit Angelicus Doctor, ſol fuit
Bccleſiæ, & poſt mortem reliquit ope-
ra, quorum luminibus errorum te nebræ dil-
pelluntur. Portentum fuit ſcientiæ: ſtuduit,
& ſcripſit ſolius divinæ gloriæ causàâ, ideo que
Chriſtum audivit, ita ſibi gratulantem: Bene
ſeripſiſti de me, Thoma, quam mercedem Acct.
pies? Quid reſpondifles tu? qui legis, & ſcri⸗
bis, ut ſervias tuæ vanirati, eutioſitati, cupidini.
Perperam ſtuder, quiſquis ſuis in ſtudiis aliud
quidpiam quærit, quaàm voluntarem, & glo-
tiam Dei, quâm propriam, & alienam ſalutem
2. Hic ſol non ſolum lucefs, ſed etiam ar-
dens ſacris ignibus, multorum animos accendità
Curramus ad fontes Salvatoris, unde S. Tho-
mas tantum hauſit amoris divini; ex lis pari-
ter hauriemus ſcientiam Sanctorum, ſine qua
futilis, & periculoſa eſt alis quæliber ſcientia.
Nihil prodest eruditio, niſi ſcientia Dei corona ve-
rit. Hieron.
3. Sol perpetuò movetur: §. Thomas per-
etuò agit. Er ſané fruſt:à tot luminibus
præ fulſillet, niſi allaboraſſet divinæ gloriæ, niſi,
quæ ſciebat, ad uſum reduxiflet, & exemple
confirmâſſet, quod docebar verbo. Viri docti!
ex vobis multum requiret Deus, nec leves vos
manent pœnæ, ſi quos ſcientià, eoſdem virtu-
tenon ſuperaveritis. Cavete, ne ſcientia, quam
à Deo accepiſtis, in fler animos veſtros. In nulle
gloriandum eft, 1uando nihil eit neſtrum. Cypr.

§. PH.

*½ (13;3) £

8. Martiij. —
Non tardes eonverti ag Dominum & ne dif..
feras de die in diem, ſubitò enim veniet ira
ills, & in tempore vindicza diſperdet te.
Ecel. F.
Edit hodie Ceœlo riſum PHILEMON, chm
Dreii tanrum paraet nimis doctus mimus.
Apoflonius Chriſtianus ſacrificare Dijs juſ-
fus, cum & ſcelus facete, &, ni faceret, p œäas dare
metueret, auro PHILEMONEM corumpit, iubet-
que ut APOLLONIVM interim induat, dum ſa-
crificet. Ille dum APOLLONIVM, veſte, vultu,
geſtuque mentitus omnium oculos, &, quod miré:
re, ſuos adeò fallit, repente advertit non veſtem
modo, ſed animum etiam Chriſtianum ſe induiſſe.
Crucis ſigno (ipſe ſe miratus) armat. Negat dzæ-
monibus litaturum. Denique jam non agere Chri-
ſtianum, ſed eſſe talis videtur. Nempe furere A-
pollonium exclamat Præſes Arianus, jubet Tibi⸗
cinem PHILEMONEM adeſſe, qui mulceret inſa-
niestem. Moxre omni intellectà cachinnum tol-
lit, acclamat, plaudit, belliſſimam fabulam mul-
tis laudat, nimiſque bene ſimulâſſe PHILEMO-
NEM Chriſtianam KReligionem ait. At PHILE-
MONIrius, jam ſoccos exuerat, & cothurnes in: ann
duerat. Quate ad preces ejus tibiæ igne cœleſti N
exuſtæ, ipſe, cum nanus admovere & aquam ne- eb gamn
mo augeret, à cœleſti manu é nube aquâ primum, AmAmi,
mox ſanguine ſuo, flagris cæſus, luſtratus eſt. In Win Mhend
de unâ cum veio Apollonio trajectus ferto pedibus mMnfre,
Per urbem raptatuz. VItimo ad Arboris truncum hate

e eee

religatus & ſagittis im petitus eſt. Sed hæ omane; rnue
vel in aere ſteerunt, vel in Arborem exerrârunt. ſen

Vna etiam viam relegit, ocaloque Iudicis Atiani WH
hæſit. Vidit tamen hic etiam quam ante non vide-
xat, fi dei Incem, injecto (contrà quàm fieri amat)
in oculum e Ph lemonis tumule pulvere.
Ex Metapbrs

Medi-

.

eimn deng
04 ſperlet
PHIILEMON
ſecnifätate Die
laceret, ,Cen
coftumpit, in
n indust, an
IM, veſte, ll
03, N, quod ni
krerlit non jeie
tinnum ſe inili
mnat. Negi6
n non agere (
Nempe furete
anus, jubet Ti
ui mulceret in
tà cachinnumt
am fabuſam n
laſſe Pallen
zit. At Nil
„& cothutnn
tlbir igne el
jere & aquint
ube 1 us tinn
luſtratusck
us feio Nln
Alboris til
k. Sed he d
dolem eielil
ue udies 1
an Ante Hoüii
lim feri am
lo pulſere,

R

Meditatio de converſione acseleranda.

èòMDW!
2

er

1. VOx electorum eſt: Dixi, aune cæpfl.

Pſ. 76. non differam in craſtinum e-
mendationem meam, ne fortè, antequam dies
craſtinus illuceſcar, mihi ferale illud carmen
occinatur: ſtulte hac nocte morieris. Nunc
igitur dum tempus elt acceptabile, & dies ſa-
lutis, dum ætas floret, occaſio adeſt, Deus fo-
res cordis pulſat, cœli janua patet, nunc hac
horâ, hoc momento cum Philemone Vocem
Domini audiam & non obdurabo cor meum.
SS Vozx reproborum Corvorum eſt: cras,
cras, quæ te forté cras occider. Andi Aug.
Serm. I16. de verbis Domini: bac res est, gqug
multos oecidis, cim dicunt eras, cras, e& ſabito
oſtium elauditur. Neque enim Chryſaorius
Craſtinum diem, quem pro pœitentia deſide-
rabar, obtinuit, Qui pœnitenti veniam pro-
miſit, diem craſtinum non promiſit.
3 Quo diutius differs, eo difficiliùs emen
daris. 8i enim hodie tenellam plantam eradi
sarc negligis, in quernum robur ex creſcer,
quomodo tunc extirpabis? ſtulté agit qui
tunc vicam vult vivere meliorem, cum deſt-
nendum eſt vivere: & verò P&nirentia ſera
rarò eſt ſeria. Igitur eſſe bonus propera, na-
quam nimium preperabu, qui non eit hodie, eras
winus Abtus erit, :

èèð

5S. FRAN-

(135) £
S. FRANCISCA ROM.
9. Martij.
Humiliavit ſemetipfum., fastus obediens aſc, Ad
mortem, mortim autem Crucis. S. Paulus
ad Philip. cap. 20.

Oelum non terram habitäſſe FRANCISCAM
Qaedn Ita ſemper aut cœlum cum Franciſca
aut Franciſca in cœlo fuit. -græ Medicus
D. Alexius aſtitir; Aſihum pergens irineris comi-
tem ipſum Franciſcum habuit. Gabriel modòô In-
feros ei, modo Cœlos monſtravir. Tutelaris quo-
que cum Filio Evangeliſta nuper mortuo ſuperve-
niens, Archangelum ſe eſſe prodidit: Nempe ſem-
per deinde aſpedabilem habuit, invidiam Soli eti-
am Sereno fadturum. Certe ad ejus vultum reci-
tare VIRGINIS officium (& recitabat à primis an-
nis quotidie) etiam nocte poterat; ipſe concuſia
ſolùm cæſarie (fulmina prodire videbantur) orci
larvas fugabat. Idem, cùm perperam aliquid ge-
ſtum erat, erubeſcere viſus, imo quandoque ſubdu-
cere ſe. Semel etiam Franciſcæ, quòd aurem pro-
fanis ſermonibus, licet invita, præbuiſſet, pugnum
impegit, quem quidem (audaces nos!) etiam cùm
accerſimus grætextata verba, non metuimus. Iam
ſub ultimos vitæ dies hic Nobiliori Angelo locum
eefſit. Ipſa Cœli REGINA ſæpe ſæpius aſpeétu
ſuo Franciſcam recreavit Filiumque ad amplexus
& oſcula propinavit. Hicipſe quoties decumben-
ti afſedit, dictiſque animum demulſit, vel mutus
Kolatio futurus? quoties ſe cibum græbuit? quoti-
es, ut in amantis oculis luderet, in omnes formas
ſe mutavit, & nunc naſci iterum, ageréque quæ
puet egit, nune pugnas veteres pugnarc mortem-
obire iterum, triumphare iterum viſus eſt? Sed &&
Agnum iterum induete, & lateris fonte IIlud Ne-
Gar fundere ſitienti voluit, quod omnes olim
biberemus, niſi mundi lacunas ſitire-
Ans. Ex vita,
Medi-

u

,ℳN
GNXα⁵α⁵

Winen
Anrr. Nee

S

Ac

4 Ro

(136] £
.

Meditatio de Obedientia bumili.
u lede, 1. Q Franciſca vixit 40. annos cum ſuo con-
Cruti 8 l . juge ſine ullo prorſus vel minimo diſ-
ſidio, quia hoc unum volebat, quod
conjux. Si quiectiorem vitam velis, te præ po-
ſſe FRANe ſitis tuis quaſi Chriſto obedientem præſtes, &
xlum cum carcas ultte propriis commodis ac licitis vo-
er M luptatib us, ut in omnibus, in quibus nullum
daiule erit peccatum, rotum te ad ſuperiorum autum,
arir Tutehrs Tbitriümve fingas. Tua obedientia nunquam
er nottuoſie erit ſine pramio.
tidit: Nenen 2. Plerumque anxio & inquieto es animo:
,inviciam it unde hoc? Ex eo ſané, quod vel nullo modo,
e Vulun vel certe coactâà & repugnante voluatate ob-
“ temperes iis, quorum DEUSs te ſubjecit im-
Vigebenta) Petio. Si vis eſſe verus obediens, propriam
eum aliu, exue voluntatem: Res plane difficilis! ſed dif-
uandoquefuk ficultas hæc, à ſanctis alacriter ſuperatur.
birtert Quàm felicem vitam duceres, ſi tua voluntas
z buiflet, puen .
a etni ierere. præpoſitorum omninò con-
etuimus, r 2
anrehnr 3. Alienum etiam à Mandatis judicium ne
e lepiis i habeas. Non eſt inferiorum, ſuperiorum ju-
que ad inen dicare mandata, niſi clarè divinis legibus re-
R pugnare videantur. Sic Jeſus ſabhrus erat
t ue Mariæ & Joſepho, ut ad utriuſque arbitrium,
omuens ſuum ipſe judicium lubens componeret. Je-
n,getet um imitare: nam, quæ tibi præſcribuntur, K
ugnat nin tui judicij lance examinare conſueſcas, nec hi-=
iſus ie laris, nec facilis, nec digna mercede erit obe-
fonte R dientia tua. Neſcit judicare, quiſquis perfects
e Gicieis obedire, Greg.
as ſtie⸗ g£ 5 co
* O=

ℳ

* 137) £
Ss. CODKRALILUS M.

10. Martii. .

Nolite ſoliziti eſſe anima veſtra quòd manduce-
tis, neque corpori, quid inäuamini. Chri-
ſtus Luc. cap. 12.

ta matris & fn um clamatis molliculi: ſuum
etiam ſuperis lac eſt. Matrem CODRATVS
in cunis amiſit, neque tamen non molliter eſtedu-
catus, Etenim nube miraculosà implicitum Nu-
men fovit, & Ambroſià ſcilicet enutrivit delieatum.
O pluribus cœli hanc inſtillate, plures ut CO.
DRATOS habeamus:; Nimirum à cœlo lactatus
cœlum ſapuit, cœlum ſpiravit CODRATVS, &
coli amore, etſi medicus aliorum prolongaret,
ſuam ipſe tamen vitam imò mortem contempfit.
Ecce enim verberant crudelem in morem CO-
DRATVM toOrtores: Acerem, non CODBATVM Ver-
berant. Nunc minas laſo Præfecktus, nunc bian-
ditias ingerit & promifſſa. Surdus eſt Martyr Ra.
ptatur cum ſociis ad ſupplicij locum. Ad epulum
ire ſibi vifi ſunt, atque ut ſcires, quante gaudio im-
buti, cum cantu ivére, & illo, ſi Iudices vel Coœli-
tum aures rogâfſes, longe ſuaviſſimo. Iam verd
cum capite funt truncati, gaudio demum dicetes
exiliiſſe. Terra quoque applaudens eo in loco,
quem ſanguine pinzerunt, fontem reddidit, ſed
ui Chriſtianorum pro Chriſto mori volentium
non pelleret, ſed accenderet Atim.
Ex Surio.

èð
=

A Deſte & aures advertite, qui Matrem, qui ube.

„ £ 138) &
1 US8 Meditatio de compoſitione voluntati:
tii. noſtra cum Diwvina.
Mrae gil 1, Ei providentiæ penitus te commirte 3
niuni, amens quippe eſt, quiſquis reſiſtit
Omuaipotenti. Itaque certus, nihil fieri con-
tra divinam voluntatem, ut in ſecundis, ſic in
qui Mattem i adverſis rebus acquieſce: hac ratione & vives
is wolſicllit fellx, & olacebis Deo, imè verô, id fſi velis
ddn molnnnd unum, quod vult Deus, tuam ſemper facies vo-
losi implicilit luntatem. . .
enuttiyitdela 2. Deus melius novir, quæ tibi proſiat,
kite, plutes u quàm tu ipſe: noxia ſæpius expetis, ſimilis
tum Tcal d es pueris, ſtultis, & phreneticis, quibus nec ve-
n nh nenum, nec gladii permittuntur, ne fbi mor-
vorten doben tem conſciſcant. Erit aliquando tempus, cum
in morem ( divinæ providentiæ grates referas, quôd ratio-
CODBATVYI ne nunc tibi ignotà tecum agar, & quòd ea
eas, nunc dii ribi deneget, quæ vehementius concupiſcis.
us eßt H Eacipe grato, & lubenti animo, quidquid boni,
e iil aut mali tibi acciderit, dumque res tuæ pro-
ludices ſel ibere cadent, hujus proſperitatis indignum te
wiſfimo, lini fatere. Grattas Deo non minhs in proſperis agas,
io demum in qudm in adverſis, & cum preſpera ſunt, te non
udentz eo n meruiſſe fateeris. Eucher.
en ſeidiel 3. Deus tibi daturus eſt, quod tuæ ſaluri
Uetet tin conducet magis. Pater tuus eſt, an in dubium
tevocate potes ejus amorem? Magis te afnat,
quàâm tu te ipſum, utpote qui totum ſuum
Ses ſanguinem fuderit pro falute tua, pro qua vel

.

minimum laborem refugis. Quortiescumꝗue
affligeris, memento, affiictionem tuam à Deos
Patre tuo permitti: Sicut enim ſemper Deiss,

una ſemper pater. Euſ. Emiſſ,

( 139) £
SS. MARTYRES ANTIOCH.
II. Martij.
Si quis te pertuſſerit in dextram maxillam tu.
am, parbe illi & alteram. Chriſtus. Matth.

cap. 3.

Nno partæ ſalutis CCCVI. eò furor Imp. Ma.
ximini barbarus Antiochiæ pervaſit, ut neque
famem crudelem extenſi per craticulas Chri-
ſtiani lentoque igne aſſati exſaturare, neque ſitim
cruentam flumina jam ſanguinis poſſent ſedare.
Tantum vero abfuit, ut ad hæc exhorreſcere Chri-
ſtiana Phisoſophia, ut ſponte ſuâà (Numigne utique
invitante) ad mortem per præcipitia, & undas
zuerenr, prompriores ad excipiendam mortem,
quàm ad inferendam tyrannus. Inter ho sjure
luo laudem hodie fert Marrona (Pelagiam Am-
broſtus dicit) cum filiabus geminis. Hæ Antio-
chiam ducenda pulchertime ſe exornârunt, irer-
que fœ minæ pede ac animo virili ſunt ingreſiæ. Ex
itinere Mater non quidem vVitæ, ſed tamen pudori
Virginum timere cœpit, non ignara, quoties hic
ludibrio tyrannis fuiſſet. Et jam e geminis tyran-
nis plus puer As or Maximino terrebat; cum Nu-
men animos addidit, ut e tipa in ſubjectum flumen
generoſo ſaltu ſe abijcerent ; Venerem in Kegno
ino expugnaturæ. Diu, veluti luſitabundæ choreas
duce' ent, ſecundo flumine deſecnderunt, tandem
hauſtas inter preces vortex placidé recepit, Cor-
pora undæ neque exanima disjunxerunt, imò ut fa-
vere Nymphis noftris ſcires, veſtibus ſuis quàm de-
centiſſim tectas ad litus expoſuerunt, cum littus
æterrum meliuſque duduml animæ tenerent.

Ex Ambroſ. & Euſeb. Chron.

MR)N „KN

Medi-

3

N

llag

lh⸗

ln gi

AN
). 4

tan maxiben
Chriſteg,)

1

. ed D
X pelyaſit, ut 1
ber craticulasc
tarare, negle!
nis poſſent ſe⸗
erhonteſeelel
(Numineni
tecipitia, & in
biendam monnt
„“ Inter ho zi
¹ (Pelagiam 1
inis, Hz Anii
rornirunt, ite
unt ingreſſe. 6
ed tamen pudo
11a, quoties li
e gewinis iynn
ettebat; cum N
ſubje Qum flune
enerem in hegt
Itabundæ chon
nderunt, tanden
de recepit, n
Lerunt, imo i
bus ſuis guint⸗
erunt, cunn iu
nime tenendk

Chyn,

(140) £

Meditatio. De triplici gradu patientia.

1, Rimum patientiæ gradum tenes, ſi con-

ruò divinæ voluntati animo patiaris,
uidquid tibi acciderit mali à Deo, ab
heminibus, à te ipſo. Itanè pateris? §. Job
acerbiſſimam rerum viciſſitudinem tulit, hæc
ſola repetens verba: Dominus dedit, Dominus
alſtulit. Sit nomen Domini Benedictum. Me-
dirare auream hanc ſententiam, & in a fictio⸗
nibus tuis eam uſurpa: ne te dedas lamentis,
ſollicitudinibus, murmurationibus: ſed con-
ſtanti patientia fatiga, & vince inimicorum
tuorum malignitatem. Fatigetur improbitas
patientid tud. Tertull.
2. Secundum gradum adeptus eſt, qui ſitit
labores, & nullam prætermittit patiendi occa-
ſionem. Sic alteram alapam, & martyrium ipſum
hi ſancti Martyres, ſic tolerantiam tot pœni-
tentes expetiverunt. Num verum eſt, hoc
unum te laborare, ut nihil labores? Cœlum
tamen cogitas: cave, tibi ipſe blandiris. Via
dunraxat 3. Crucis itur ad patriam; ſi enim
alia fuiſſet brevior, ac mitior, eam utique do-
cuiſſer Chriſtus.
3. Tertium denique attigit patientiæ gradur,
qui lætus & alacer labores patitur. In afflictio-
nibus ac perſecutionibus lætabantur Apoſtoli.
& ibant gaudentes, cùm digni habiti fuerant

pro Chriſto aliquam contumeliam pati. Gau⸗

dete (inquit ĩpſe Chriſtus) ſi vos oderit mundus.
quia me priùs odio habuit. Acceptius & gra-
tius Deo nihil eſt hilari Chriſtianorum patien-
tià. Pulchrum ſpectaculum Deo, cum Chriktiante

cum dolore congreditur. Minut;

* (141) £
S. GREGORIUS MAGN.

12. Martij.
Quia utem fecerit ,& docuerit, bic magnus voca-
bitur in Regno cœlorum. Chriſtus Matth.
cap. 5.

Ltroò mendicabulis januæ paterent, ſi latitan-
tem in ijs CHRISTVVM vel Angelam cerne-
remus. Tales hoſpites GREGORIVS habuit,
& ob eam pietatem ſummum FPontificatum gali.
Ad hunc evectus inter primas curas habuit medi-
cinam gregi ſuo quærere, quem peſtilentia totàâ paſ-
ſim ltalià- ſed Romæ pot ſſimuùm lacerabat. Placuit,
morte ram atrociter gra ſſante, ad M A TREM VIVEN -
TIVM confugere. Hujus proinde effigiem cùm to-
44 urbe ſupplicabundus ecircaumtuliflet, Angelum
vidit, qui iratum jam diu capitibus enſem vaginæ
reddexet 8 & aérem noxium purgari velinde anim-
advertit, quòd in eo cœleſtes voces gratantes C-
LI REGIN de morte victoriam audiit. Ita ſexva-
tis domi civibus, feris etiam Chriſtianum lmperium
amplifcavit, adjecto Anglorum Regne. Libros de-
inde lucçubrare eſt aggreſſus, qui etiam hodie Dodo-
rem ſuum Spiritum S. probant, quem quidem ſpe-
cie colum bæ obvolitantem capitiejus non unus vi-
dit. Sed & ad preces illius Angelorum panis in
carnem abiit, & hæſitanti fæminæ fidem myſterio-
rum fecit. Tale columen Chriſtiani orbis ſubruere
tamen Mauritius Imp. cogitavit. Sed mox impiæ
mortis conſihum morte ipſe non unà luit, toties
mortuus priusquam moreretur, quot ſub ſecuri
Filios vidit mori. Ipſe idem fatum cum conjuge
contra omnium parentum vora ultimus ſubiit.
GREGORIVM verò mortuum ferunt Anno DE.
IV. ſed rectius vivere illum etiamnum, & im
mortalem vivere in fuis libris dicemus.

ℳ eg 1
“

Ex Surie,

Meai⸗

*

bie ma
nagnurin
Chriſtus n

Sterent, ſ liin
Angelam een
EGORIVSN
vontificatum .
ras habuit hi.
eſtilentia tott n
acerabzt, Plict
ATREM VIII
uliſlet, Angeſu
us enſemn i
i velinde anin
gratantes C4
düit. lia lerd
num Imperiun
gno. Libtos4
am hodie Dod
lem quidem h
jus non unut
elorum henſl
ſdem itin
ni otbis ſibin
Zed morini
uni uit,
, quot ſib Einl
m cum is
enunt Ane⸗
nnum, Ain
icemus.

M1

* (142) £
Meditatio in vitam S. Gregorij Magni.
1. Agna fe cit Gregorius: abdicatis rerræ
bonis Religiofum ordinem amplexus
eſt; Romæ ſævientem peſtem precibus ſuis
cohibuit; miſit in Angliam præcones Evan-
gelii. Multa præſcripfic ad commune bonum
EBccleſiæ. Tu abſtinuiſti aliquâ voluprtate ?
An peccatorem quempiam ad meliorem vi-
tam revocaſti à Utinam tu ipſe ad frugem
rediifles; inde ramen auſpicari neceſſe eſt.
2. Magnus fuit ſcientiàâ, ut patet ex ejus lu-
cubrationibus, quæ redundant doctrinà planèé
cœleſti: nee mirum, ſiquidem ſæpè columbæ
ſpecie viſus eſt Spiritus ſanctus cjus auribus

inſuſurrans, quæ ſcribere debebat. Si minùs

libros poſſis componere, ur S. Gregorius, po-
tes eos legere & ex iis haurire ſcientiam ſalutis;
otes tuos docere fidei myſteria, ægris adeſſe,
afflictos ſolari: idne præſtas ?
3. Sammus ille Pontifex nuſquam major vi-
ſus eſt, quàm in doloribus & humiliarioni-
bus. Cum admirabili patientiâà aeriorem arti-
culorum morbum paſſus eſt, laudari nolebat,
ſervus lerverum Dei voluit appellari paſce-
bat pauperes. Pontificiam dignitatem diu re-
cuſavit. Num ille magnus, qui mundi ſub-
limiora nihili facit? memineris, veram Chri-
ſtiani magnitudinem eſſe, magna facere, 8
parvum ſe repurare, Magna & rara virtus eit,
ut magna licet operantem, magnum te neſcias.

Bernard.
G 3 . 5§. EU⸗=

(14;3) &£
S. EUPHRASIA.
13. Martij.
Eàm autem jeiunatis, nolite Fieri ſicut bypo-
crita triſtes exterminant enim facies ſuas, ut
appareaunt bominibus jejunantes. Amen
dieo vobis, quia receberunt mertedem ſuam.
Chriſtas. S. Marth. c. 6.
TOn facilè ulla alia Virgo ſplendorem generis
QNIiu ut EVPHRASIA novit æſtimare; quippe
quæ alios quantumvis nobiles thoros alto ani-
mo deſpexit omnes, unum CHRISTI ambitioſa ex-
petiit. Forté in honc fixum cruci oculos defixe-
rat cùm amor facile omnia Kbi fingit, quæ ar.
rident, paſſis brachäs amplexum offerri ſibi inter-
pretata, illico in crucem involavit, & Amarum
complexa etiam ipſa, æternum illi ſuos amores de-
vovit; quin mox futurarum auptiarum flammeum
inter ſacras Virgines accepit. Interea literæ adſunt
à Theodoſio Imp. quem ſanguine contingebat. Is
qued quinquennem Ordinis Senarorij Principi vi-
zo deſponderat, jubebat, nunc in ejus manus venire
EVPHRASIAM. Sed pulchrée illa ſe jam in alte-
zius manus veniſte reſcripſit, nec ex re ſua, nec ve-
1b ex familiz dignitate fore, immortali bponſe
mortalem anteponere., Itaque jam hbere Amori
ſuo vacans, ſub dio cibi ſuique aliquando in trige-
ſimum diem, ſæpius in ſe ptimum oblita, ab Infer-
no rivali in puteum præceps acta, ferventi perfu-
ſa oleo, aliaque perpeſila, cum fatis jam Sponſo ſe
probäâſſet, ad nuptias eſt evocata. IIlas ſplendi-
diſſime adornari vidit in cœlo, quæ Aſceterio
Magiſtra præerat, eoque abduétam EVPHASIAMA
Sponſi MATRE corella nuptiali & dote in ſingulas
virtutes donari. Quis jam dubitet pulchram EyV-
EHRASIAM fuiſſe, quam tanto ſtudiò Matrum
longe pulcherrima multò pulcherrimo
Filio conciliabat.,
Ex urio.
Medi-

.
GDNNue
hn huinp
uſtiler ar

1

5

hmi ſeut ,
5 facitg ſii i
nantet. A
merteden ſonn
lendorem genet
eſtimare; gin
er thotot aliot
STI ambitiolte
uci oculos dein,
bi fingit, guut
n offern übiinte
vit, & Amalun
iſuos amoresdt
rum ſamment
tea literæ adſun
ontingebat,
ti, Princit V
us wants venin
ſe jam in alte
Ie ſua, necſt
mortali Sponn
im lbere Amd
quando intii-
oblita, abluit
,felventi eiß⸗
tis ſam Sollt
a. Hlas ſpent⸗
„qur Alddit
n EVPHA
ACote in ili
t gulchin
ſucio Maliun
lehenimo

ℳ

4 ell. E (124)

AMeditatio de de jéjunio.
1. C EuPHRASI vita perpetuum fuit, &
quidem rigidiſſimum jeunium. Chri-
ſtus & Sandti omnes jejunãärunt. Debes,
quantum tibiper vires licet, eos imitari, ut
perceptam in cibo ac in potu immoderatam
voluptatem luas. An delicatior es puellâ an-
norum 13. quæ hac ætate pœnitentiam exorſa
eſt? Non tedeficiunt vires, ſed voluntas.
2. jejunare debes, ne caro pugnet adv erſus
ſpiritum. Quò magis deficit corpus, hoc vir-
tus creſcir magis. Scito, tuam tibi carnem
eſſe in fenſiſſimam, & durius, quàm par ſit,
vix haberi poſſe. Si Sancti, qui corpus ſuum
caſtigàrunt jejuniis, verberibus, ciliciis, hanc
tamen carnis rebellionem experti ſunt, quid
tu? qui adeò illi indulges?
3. Si propter affectam valetudinem inediam
ſuſtinere minimè poſſis, potes oculos ac lin-
guam cohibere, hæc abſtinentia nonmocet ſani-
tati, ſan ctitati verò plurimum confert. Proh
ſtupor! Inſontes ac San Ri atzocius in ſua ſævi-
unt corpora; nos verò ſontes arque peccatores
pœnitentiæ nomine nihil pati volumus. Me-
dicinam, quam in vadunt ſani, diſcant quarere
vulnerati, & bonis etiam parva lugentibus, in-
nt iſt mala lugere confueſcant. Euſeb. E-
miſſ.

4 8. PET:

S. PETRUS ABBAsS.

14. Martij.

Fopula: bie labi’s me honorat, cor autem eerum
longè eft à me. Chriſtus Matth. 15.

O'n Alites beati familiares PETRO, & PE-
TRVS viciſiim illis fuetit, ex ijs, quæ narra-
bimus, perſpicies. Tyro in KReligioſa Clarz
Vallis diſciplina cùm eſſet, obdormiſcentis inter
preces Matutinas latus vellicavit Ales unus aliquis
ex illis, de quibus diximus, gratiſſimus PETRO
monitor. Aliàs cùm avocante capitis dolore à ſo-
ciis abitum & templo pararet, illa repentè verba à
Cœli choraulis cani audivit, Laudans invocabo DE-
VM, atque his voculis delinitus facile dolorum ob-
litus eſt, perrexitque etiam ipſe coœptas preces
decantare, etſi inter O lores illos non male Anſerem
ſe putaret. IIlud amœniſſimum ſpectaculum ocu-
lis PETRI accidit, videre, cum meſſis tempore la-
beri cùm ſuis intentus eſſet, Virginum Reginam
M ARIAM geminâ altera Mariàâ (& Solymis altera,
altera ex Xgypto erat) per ſegetes ambulare, ſo-
eiiſque & laborantibus ſolamen addere, & fatigatis
fudorem abſtergere illà manu, quà, cùm lubet,
nubes abſtergit, & cœlum ſerenat Certè tanti
eſſe PETRVS credidit VIR GINEM vidiſſe, ut cum
ex ægritudine alterum de inde oculorum amiſiſſet,
minimè ægre hoc ferret, memor, in quali ocaloo-
culum ſuum abſcondiſſet. Imò gratulatus fbi lu-
ſeus eſt, e duobus hoſtibus (ſic enim ille ocules in-
digitabat) unum ſaltem amiſiſſe. Lubens igi-
tur etiam alterum beatâà morte elauſit.
Ex Petro de Natal.

MR)N„R

Medi-

.
Ne re e
NW

,co Auntn inl
Mattl, 5

es PlTNO, K
ex iſt, qur 1
n Keliciola
dorniſcent
Ale unus
ſatiſſimus dhn
apitis dolote,
4 kepente ſeitt
an hverth 1
ſcile dolorume
(Cp/as pftn
n male Anſen
Pectaculom 00l
elli temporel
num Degin
e Lolywis ale
es ambulare
adere, fatin
gui, cum un
at. Cetle ii
M vidifie, uc
ulorum ari
in quali oentn
gratpletls in
nim ille oan/i
e. Lubeng⸗
Otte clant,
65.

(146) £
Meditatio de triplici bono Orationis.
. Quin glorio ſum ſit in oratione cum Deo
olloqui ‚nemo novit, niſi qui divinam
noverit Majeſtatem. Si uni duntaxat homini
orandi copiam feciſſer Deus, ip fiꝗ; promiſiſ-
ſet, daturum ſe, quidquid ab ipſo rogarerur,
omnes profectò ad eum hominem accurrerent.
am verò orare, cuique, ubique, & ſemper
jicet: adhæc Dominus pollicitus eſt, ſe factu-⸗
rum omnium poſtulata; & nolumus poſtu-
lare! & hanc Deo loquendi gloriam negligi-
mus! Loquar ad Dominum menm, eam ſim piil=
vis cinis?
2. OSrario eſt veluti clavis T neſaurorum Dei:
ejus operà cùm naturæ, tum gratiæ bonis
cumulamur. Deus in gratiam orationis plera-
que prodigia facit. Experire, quid poſſit. Ad
Deum ſicut ad Patrem tuum confuge, ſed humi-
iter quidem, ut pauper, qui probè ſentit ſuam
paupertatem, & indignum ſe reputat, cui ali-
uid concedatur; ſi quid obtinueris, illud ac-

ceptum refer Bonitati & meritis Chriſti. Aſcen-

dit oratis, deſcendit miferatio. Auge
3. Nihil dulcius, quàm orationis tempore D eo
familiariter uti: iunc Deus cogno cirur per-
fectius, & ardentius amarur. Et hæc cognitio,
& hic amor comprehenſorum perfecta felicitas
eſt; viatorum verò inchoata. Te ipſum teſtor.
num lachrymæ, quas peccatotum dolor elicir
in oratione, ſuaviores ſunt, quàm quæ tuis
verbis poſſint explicari?
G § S. LON-

147) ££—a
S. L. OQNGIN LLIS.

18. Martii.
Centurio autem, & qui cum eo erant cuſto-
dientes eſum, viſo terra motu, & ijs qua
kiebant, timuerunt valde, dicentes: verè
klius Dei erat iſte. Matth. 17.

fuiſſe, quæ Servatori & & cruce pendenti &
tumulo condito cuſtodiæ cauſa fuit addita;
Eundem lances latus haufiſſe ſacratiſſimum, ge-
minoſque amotis fontes ſanguinis & aquæ nobis
dediſſe, authori etiam ſuo ſalutares, quippe cujus
oculis medicinam feciſſe liquor illapſus memora-
tur. Id certe nemo negavelit, tot miraculorum
ſpectatori mentis oculos apertos eſſe, & cùm faci-
nus jam ſuum ac ludæorum videret, peétus plan-
zXiſſe, & teſtimonium divinitatis Crucifixo dediſſe.
ld cum & tunc & in publico poſt concilio feciſſer,
odimque ingens ſibi con dâſſet, Cappadociam ge-
mino cum comite petiit. Sed & invidia comes
ivit ludzorum, & miſſi à Pilato, qui caput LON-
GlNI referrent. In hos dum forté offendit, ipſe
hoſte renuente. Sed animos addit LONGINVS,
jamque Martyrum purpuram ambiens, veſtes can-
didas induit, animaämque cœlo, capur Pilato dat
ferendum. Hic nobile ſpolium in fimetum abjee
cit. Prodidit tamen iterum ſe Divus, & ut ſepul-
chro caput cum filij cadavere conderet, Matronam
sculis deſtitutam monuit, Iltaque tantum theſau-
zRM reperit cœcca, Sed & oculos und reperit.
Ex Metaphr. & Vita Chriſti
Germ.

LN*⁵ M ajunt Centurionem ejus cohortis

.
—

“ eNCRES
D

1

Neeele

N

De
Nan
g
gfhie

Mlnt

NS (148) £
ſͤ. Meditatio de vuineribus lIeſu Chriſti.
I. T JISIM redames, alpice vulneraà
manuum, pedum, ac lateris ejus. Au

er erant

4 motu, ;
,5 poſſem te non amare, ſuaviſſime ] Esu, cum
7 . „ . .
17 ram accerba meâ causâ tuleris! Sanguinem
. fudiſti, ut ex faucibus tartari eriperes me;,
vonem ej ihi ultro
ſvonem ein ae. mnia paſſionis tuæ merita m

cruce penir Conceſliſti. Per ſacrum lateris vulnus „ ſive
cauſa feit n cor Esu, anime mi, ipſi loquere, & tibi vi-
actatifimun, ciſſim loquenti aurem præbe. Per foramina
iuen corporis patent mihi arcana cordis. Aug.
Uuaic mun 2, An deſperationis ſpiritu tentaris pro-
tot minern Ppter ſcelera, gehennæ timorem, aut ſalutis.
etle, Achni di fficulrarem ? An ſuperbiæ? an libidinis?
tet, ves I Quacumꝗ; demum vexeris tentatione, fuge
Cwcifrodec in apertum Esu latus, ipſumque ESuM au-
ccrtn dies dicentem tibi. Qui fieri poſſet, fili, ut
nidi tone mortem tuam vellem ego, qui pro te mortuus
guicapet 1oh ſum ? hoc unum volo, finem ponas peccatis
e ofendit, i dtuis: nam ſi ex me tot cruciatus experierit Pa-
it LONGNter meus ob peccatum Adæ, quid ex te?
S 3. An opprobriis, mœrore, dolotibus affli-
nenn 6 ctaris ſic, ut nec habeas quidem, qui te conſo-
us, Kuin letur? Advola in latus Salvatoris, en Aſylum!
eret, Amm en! refugium tuum, ibi conſolatotem, ami-
tantun t cum, protectorem invenies. Vide quid pro te
osun paſſus ſir Chriſtus. Tuosilli dolores expone,
Crſi illumque audi ſuos erponentem. Ejus exten-
duntut brachia ad amplexum, patet cor ad per-
N fugium. Opera mannum tuarum Domine ne de-
Licias , vulnera mannum inarum, precor, as
icias, Auguſt.

6 6 S. ABRA-

(149) %£
S. ABRAMIUIS EREMITA.

16. Marti)

Qui conwerti fecerit peecatorem ab errore via ſuz
ſalvabit animam ezus à morte, & operit
multitudinem petcatorum. Jacobus cap. 5.

5 BR AMSVS nobili loco natus, ipſo feſto nupti-

asram ſuarum die, cum domum ſponſa ducen-
da eſſet, damnato thalamo & Sponſæ & Mun-
do ſe ſubducens. in loca ſola aufugit. Inde ſacris
initiatus, efferam gentem longâ patientia & ſupra
quàm credi poteſt, magno labore Chriſto ſubegit,
Sub hæc Maria Neptis ex fratre, quam ille à teneris
molbus optimis ac ſumma pietate imbuerat, cum
ſemel lapſa eſſet, per omnia deinde vitia voluta.
ex Eremo demum in mundum (hoc eſt ex cœlo in
orcum) præceps vit. lam publica in famia & ſcopu-
ins audiebat Gaſtitatis, cuùm oſtento divinitus ob-
jedoο A BRAMIVS Draconem vidit immani ridtu
columbam incautam deglutire, qui tamen mox
medius rupaus aéti, & libertati pavidam red deret.
Hoc viſo animatus, cum & fagam lapfæ & reditum
zefipifcentis non malus vates ominatus eſſet, in-
genium ecce exerit, & id ætatis ſenex militem in-
duit atque urbem petit. Hic, qui L. ipſos annos
vinum nec lbaverat, convivium inſtruit, menſæ
neptem adhiber, quæque ad kilaritatem faciunt,
omnia facit pius auceps. Mox tamen captata in tem-

pore occafione, quis ſit aperit cur venerit, exponit.

Tum vero verbis DEO plenis aggreditur, & primé
mirari, deinde nutare. tum cedere, demum manus

dare Mariam cogit, quid multis? ad columbaria E-
remi rechucit. Quid ibi, ais, Columba cap-
ta ; nempe gemuit.
E Vit. PP.
Madi-

i eeit d⸗

.
W

ARNERXKEI
1

REMITA Meditatio de pretio anima nora.
1. Eus creavir animam noſtram adimat
ginem & ſimilirudinem ſuam, im-
ab enme die; mortalem illam quidem „ ac præſtantiorem
ene, G e c&teris rebus creatis, quibus nempe eam vo-
cobis c, luit deminari, donec corpore exuta ad cœlos
. volaret. Agnoſce ,6 home, animæ tuæ di-
eeLn gniratem, ipſi labora, aſpernare corpus &
Spenlea, omnia terræ bona 3 ca quippe prætereunt, &
gir. de longè abſunt à præſtantia animæ tuæ. Quid
datienti i agis, miſer? ur ſervias corpori, perdis ani-
Chuigo ſi mam tuam. Miſerere anima tua placens Deo.
emmeen i 2. Pro omnibus mortuus eſt Chriſtus, imò-
e (quæ ejus bonitas eſt) pro ſola taj ipfius ani-
efer rg Ma totum ſuum ſanguinem ultrò profudiſſes.,
ri Alſzo Anima mea pretio ſuo ada auat ſanguinem
Giinics t Chriſti, quandoquidem effuſus eſt in ejus
inmani if redemptionem. Quid ergô leviorem propter
Wan ninen oblectationem dæmoni frado animam, Dei
pſe E reit ſanguine redempram? An dæmon dedit aliquid
natus elet, in ejus redemptionem? An vult? An poteſt
nes miiien? eam verà ac perpetuâ beatirudine donare s£
il. m Demus animam noſtram amantiſſimo ] Eſfu,
inſtui, qui eam redemit, ut bearam efficiat.
nten huin 3. Ex his duobus punctis hæc duo inferas opertet,
” 1, citius rerum omnium jactaram faciendam eſſe,

enanh en quam animæ, Divitiæ, honores, voluptates, valetu-
citunkn do mihi ſunt ad animam. 1. Nihil eſſe Deo glorio-
benmo dt ſius, nihil gratius Chriſto, quam converſionem ani-
l marum, pro quibus ſanguinem dedit, quem ſane
olundut in labantis orbis firmamentum denegafſer: San-
guinem fudit unicus Dei ſilius, srige, te banima,

Ntanti vales. Augulſt.
§. GEK-

* ( 1t) £
S. GERIRIIDIS V.
17. Marrtij.
Nugum meum ſuz ve eſt, & onus menm leve,
Chriſtus. Marth., cap. I1.

ERTRVDEA quoque ob ſanguinem, quem
nobiliſſimum inter Gallos habebat, ſande

ſuperbam vid flez. Quare, cuùm eam luvenis

( Principe & ipſe familia) ſponſam ſibi à parente
Pipino peteret, ipſumque adeo Regem Dagober-
tum, qui tum forte epulo hoſpes aderat, oratorem
haberet, contempſit tamen mortalem ſponſum
GERTRVDIS, & jurejurando pala n firmavit, non
niſi immortali nupturam ſe, nec aliam dotem præ-
ter cœlum admiſſuram. In has deinde leges à
morte Pipini Virginem D. Amandus Chriſto de-
ſpondit. Mox cœli prodigia caſtiſſimam ſponſam
honorârunt. Nam precantem ignea, & e cœlo
delapſa ſphæra viſa eſt coronare, & ejus ope ſer-
vati Nautæ à mortis periculo, quod immanis cetus.
jamjam minabatur. Sed vel nomen GERTRV-
DIS pro ſcuto fuit, meritque ſubitò, quod navim
jam mergere videbatur, monſtrnum. lam diem ul-

timum, quem quidem ut nuptialem GERTRVDIS.

amavit, Monachas illi prædixit VItanus, comita-
tum & cœlo D. Patritium, & beatos Angelos ſpo-
Pondit. Virtutis odorem etiam à morte tumba,
quam longe anteè fieri ipia mandaverat, ſuaviſſimum
Hpiravit. Ipſa, ne vivere etiam mortuam dubitares,
diverſorum oculis ſe objecit cœleſti luce circumfu-
ſa. Viſa eriam ignes graſſantes à monaſterio, illo-
velo avertere, quo impuras olim flammas ſuffoca-
Jerat. Tam facile etiam indomitum Vulcanum.
eſt vincere illi, qui Venerem vincit.
Eæx Saris.

ℳ, pu

n mean 1

habebet, ſ
cum eam luntt
em fibi 1 unn
Regem Digts
derat, oratotr
mnaſem ſpolln
1 firmayit, ii
lam dotem on
geinge lege
4us Chiiſto e
Hmam ſponſan
lei, & e co
ejus ope ſe⸗

mmanis cecas

n GERTNV.

quod navin

lam diem u
GENTRVDIS
nus, cothiie
Angelos ſpo
norte tumbe,
t, ſaayilinun
am dubilae;
uce citennſ .
onaſtetio,
mnmas iUfta⸗
1Vulcanu
incit⸗

M

1s 4

(172) £
Moditatio de ſuavitate divini oblequij.

I. LAcilius eſt, quàm creditur, Deo ſervire?
mandara ejus gravia non ſunt. Conſi-
dera ſingula Dei mandara, & cognoſces, quam
levè „quàm jucundum ſit onus, quòèd nobis
impoſuit. Quæcumque præſcripſit, rationi
omnino conſentanea ſunt, ac noſtræ condu-
cunt utilitati. Morem gerimus principibus
terræ, mundo, cupidiratibus, aut impoſſibilia,
aut/iniqua, aut nocentia petentibus, & abij-
cimus ſuaviffimum Chriſti jugum, ad quod
ferendum nos etiam adjuvat ipſe Chriſtus. Non
eſht durum, nec grave, quod ille imperat, qui ad-
juvat, ut fiat, 940d imperat. Auguſt.
1. Ad, ſerviendum Deo plura nobis ſuppe-
tunt auxilia, gratiæ plures, plura inciramenta;
& ſi qua ſit amaritudo in obſervatione manda-
torum ejus, tot conſolationibus, tot delicijs

coœleſtibus temperatur, ut plerumꝗ; evaneſcar.

Adhæc exempla Sanctorum, quorum vitam
legimus, vel quorum etiamnum miramur ſan-
ctitatem, faciliorem reddunt uſum virturis.
3. Spe mercedis, omnis minuitur labor, hac
ſpe illectus opifex, lubenter & acriter laborat,

adit miles diſcrimen vitæ, & mercator naufta-

gium non timet. Merces, quæ me manet, cer-
tiſſima eſt, eam mihi Deus promiſit; fidelis eſt,
non me fallet; & hæc merces erit ſempiterna.
Quàm ergò, quàm leves ſunt labores noſtri ad
tantam mercedem!

5. CX-=

* (153) £
S. CYRILLUS EPISCCPUS.

18. Marrtij.

Beati miſericordes, quoniam ipſi miſericor-
diam conſequentur. Chriſtus. Matth.,
eap. 5.

vo Zeloſius pro Eccleſià Hierofolymitan
Qacubabat Cyrillus: eò damnofius eam ſub
vertere moliebatur juratiſſimus religionis
Chriſtianæ oſor Iulianus. Apoſtaſiæ netâà infamis,
Hic ut Chrifii dogmata tolleret; ſubdole ſtatuit
Iudæorum ritus una cum templo reſuſcitare. Irii-
tos licet conatus vaticinatus fit CYRILLVS, nihil
zamen his motus Apofſtata, vel reluctante Numine
urgebat opus. Sed Prophetam fidelem invenit
CYRILLVM: nam repetitis terrz metibus con-
cufla nova moles, in lapidum chaos corruit; ex cu-
j us ruinis major ſurfexit Chriſtianorum Eccleſia.
porrd ſollicitus erat panperum &Wconomus quid-
quid conquifivit, liberaliſſimé in egenos profu-
dit CYRILLVS5 & ſui & templi ernatum neglexit.
quin & vendidit, ut viva Spiritùs Saméti templa:
pauperes- reſtanlaret. Hecunum pænoſum in eo
griminati ſunt Arriani, ei Pontificatam invidentes:
quod dicerent: Sacram Eecleſiæ ſapellectilem ven-
didit, ut pauperet ſuſtentaret.

(OοR
H”

PISCCGX Meditatio de commtſerationé.
. Ommoveri debes miſeriis proximi tuß,
ſive morbo crucictur, ſive laboret ege-
ſtate, & ita debes commoveri, ut non ſterilem
uidem, ſed eſh cacem habeas eum juvandi vo-
luntatem. Quor omittis occaſiones;, miſeris
benigne faciendi? Nulla re ad Deum magis ac-
1 Meigoin cedimus, quàâm miſericordià in pauperes. i
aandlin en nolis, aut nequcas opem iis ferre, ora Deum,
filimus eis Ut ipſe ferat, & ipfi gratias habe, quòd ma-
laßenetzims lis- quibus premuntur;, te liberàrit Nihil tam
et; labeole in divinum bomo habet, quàm de aliis bene mereri:
o reſuſeine, à fac calamitoſo ſis Deus, Dei miſe ricordiam imi-
CTüILLS,i tando. Greg. Naz.

1.

Dhriflus,

Eaianz dun 1u. Miſerzat te hominum peccatorum: Di⸗-
H. . . . . 8J
2 moiizas Vites quamvis & felices videantur, profectò

s cormit; eri ſunt digniores commiſeratione, quaàm invi-
notam Eclen dià; & hoe magis eorum miſeriam lugere de=
Economis qau bes, quòôd ſe miſeros minuùs ſciant? minùſque
in egenos f remcdium curent. Eos mone, ſi ex officio de-

orhaium neglei —2 .
s Sandti en bea5, aut prudenter poiſis, in quo periculo
umn patolin i verſetur eorum anima: pro illis Deum ora: A-

n nts move ens ab occaſionibus peccandi, adhibitis
elelan amicis, authoritare, divitiis. Noli vita huics e-

nat. Uicitatem pra vis hominibus invidere, ſea condo-
le. Damian.
3. Num in ipſe dignus es, cujus alios miſe-
reat, tum proprer ammictiones tuas, tum pro-

pter peccata tua: ſi propterafflictiones, patiens
eſto, Chriſtas & ſancti omnes vixerunt in la-
boribus, doloribus, lachrymis; ſi propter pec-
cata, milſerere tui ipſius, & ſana quamprimum

vulnera animæ tuæ.
Med-

* (155) £
S. JOSE P H.
19. Martij.
Habentes autem alimenta, & quibus tegamur,
js contensi ſumus, Paulus Ep. I. ad Tim.
cap. 6.

11.

NoOmpendium landaum 10SEPHI dedero, ſi
eonvixiſie IESVY & MARIN dis cro: huic Spon-
ſfſum integerrimum, illi Nutritorem ſedulum.
Arcanorum ergo conſcius omnium, multa gaviſus
eſt ganudia, multa dolenda doluir. Vtraque VII. fuiſ-
te, binis & D. Franciſci cœtu ipſe voluitmanifeſtum.
Et gaudio quidem primus omnium delinivir ani-
mum Nuntius, quo non niſi D;O plenam Mariam
intellexerat: tum deinde aures recreàârunt ad cunas
Magni Infantis choraulæ nobiles: Sed longè demul-
ütſuavius Nomen quod ipfe indidit, dulciſſimum.
tam vaticinia Simeenis, quæ Servatorem Pucrums
dejecta in gypto ſimulachra Dæmonum, quæ DE-
VM lopuebantur, & Angelus, qui in patriam exules
revocabar, aliis atque aliis gaudiis cumulaàrant-s
Illud demuùm delitijs inundavit, cum, quòd chariſ-
ſimum habuit pignus, amiſſum zeperit. Er hæc
gaudiorum materia; Illa dolorum fuëre: triſtis pri-
ind, quem à Virgine para bat, ſeceſſus; tum pau-
peres cunæ & prima, quæ im bribus præluſit, ſangui-
nis pluvia; mox gladius Simeonis cor ſponſæ, non
niſi per præcordia Sponſi petiturus; poſt fuga præ-
propera & Archelai tyrannis; demùm amiſſa in uno
Puero omnia bona; hæc inquam, tot mœroris ar-
gumenta, quat ante lætitiæz dubiam utrinque victo-
riam fecéêre. Ego, ſi fas ſit, octavum & dolorem &
gaudium addidero, mortem inter IESV & MARIN.
amplexus. Quid enim acerbius, quàm hos ex
Cclis dimittere? quid dulcins quàm ab
his oculos claudi : Ex lb. 3
Carthagenæ.

*

Medir

dee 6
Gtnin

“1 * i,e) &
5 H. Meditatio in vitam ſanci: loſophi.

uihu eul. Q lIoſephus MARI Z ſponlus fuit, haud
Ep. “ * dubièé ſingulare n propter puritatem.
Quam glor ioſum tibi, Vir Sanctiſſime, Spon-
ſam habere, in cœlis & in terris Omnipoten-
EpHI delee tem, ac tuæ voluntati apprimèe conlſeantientem.
cto hu Eſto caſtus, humilis, & modeſtus, ut S. Joſe-
enn unphus, & adamabit te MARIA. Ad ſanct tatis
Vusgreif abicem brevi perveniet, qui Sancum huncimi-
pluitmanfin tatus, OD EU M præſentem, ac ſingula videntem
n defiie aſemper cogitaverit. .
plenam Mae 2. Joſephus fuit JESIoutritius parens, &
inunten ipſe ES 5 erat ſubditus illi: vide humilita-
,Aus hien tem Salvatoris, qui, cum in Auguſti, aut Hero-
en em dis Regiâ naſci potuiſſet, pauperem & incogni-
um, gur l tum ſibi voluit patrem, qui quotidiano ſudore
ittiim eiae vi tum & veſtirum ipſi procurarer. Exemplo
cumrlitem §. oſephi nunquam ſepareris à Chriſto, eum
„quodchui teſtem habeas omnium actionum tuarum, &
an ol cum eo ſæpius colloquaris. Fac (ur ait Aug.)
, tad 1 locum Chriſto cum filiis tuis, accedat familie tus
taluſt, ind Dominus tuus, accedat ad prolem creator tuns,
rhyonſe/ta Hæc ſi feceris pauperi, Chriſto feciſti.
polt fan z. §. Joſephus inter beatos ESuI & MARIZ
– amplexus expitavit, Piam ac ſanctam mortem
mautch cupis, huc cogitationes, huc actiones tuæ re-
nc n ferantur: cole, invoca S. oſephum; affirmat
SV AHA quippe §. Thereſia, ſe nihil non impetraſſe me-
unnd ntis S. Joſephi. Semper in ore habeas, ſed præ-
S ſertim inſtante morte, pulcherr'ma & ſuaviſſi-
ma nomina JESu, MARIA, Joſephi.

§. 0A-

20. Marrij.
Oi⸗ encge enim s9 iritu DBei aguntur, ij ſuni f.

◻

OACHI VS & Regia Davidis ſtirpe aſſem ſuum
1ri fariam 4 e Paitemn templo ſacram, alte-
ram egenis & Peregriris communem., uiticham
ſi bi & familiæ voluit geliq uam, teſtamente, quod vel
colum probavit. Nam cùm in iꝑſam ſenectam uſ-
que ſine hærede vixiſſet (probro id ætatis ac loci 1
tanto, ut cum ſacrificio ſuo etiam repulſam ab ara
tulerit) precibus ſuis apud Numen hoc queſtus,
candidiſſimum nuntium eertz prolis accepit. Et „
veroô ſpem ipſe etiam rei eventus longè maximè ſu.
peravit. Nata enim MARIA & cum MARIAre-
natus orbis eft. Et penfavit pre fecto partus tam le-
rus, quidquid morarum traxerat: potuit ignoſei
tempori tam magna parturienti, potuit 1040HI⸗
MVS hac undà filia beatus ridere populos alios filio.
rum. Proinde officium Patris facturus, celo Fi-=
liam, cui debebat, vixz trimulam dicat, & Templo
jam tum Ancillam ſacrat, nullam cum hoc ſacrificio
repalam ab ara extimeſcens. 1pſe certus de Ser-
vatore ſinum Abrabæ petit, inde Palei; poſt annis
triumphantem CHRISTVM ovans ſequitur in coœ-
li arces. bi illi olim ſterilis ſenex, omnium paren-
tum gloriam nunc exæquat. Summa eſft ejus, ge-
nuiſſe talem filiam, quæ talem illi nepotem peperif.
E S. Ioan. Damaſe.l 4. de Fide Orth.

& orat, de Nat. Maria.

A
R, ( 0)1 S

N
s, 1.8)
„ 5 168
-HI Meditatio de kliis auoptivis Dei.
. 1. Aturâ unus Chriſtus filias eſt Dei,
Lubter, Chriſtiani verè omnes adoptione &

Rom, Cabd gratid. Pater eſt DEus, ESus frater, cœlum
dir ie i, æ reditas. Surlum anime mi! ad maxima &
templo ge ſuprema natus, à minimis & infimis abhor-
ommtnen,Teas. Pilius & Hæres Dei non ineſcari debet
teſtamente terrenis divitiis, nec doloſo & vano dignita-
blam lenes tum ſplendore decipi. Ego verò terram calta-
1o id ztatist pe didici, non adorare. Clem. Alex.
temct e 2. Ur veré nomineris, & ſis alius Dei, ne⸗
Peolir en celle eſt, ut in actionibus tuis agaris Dei Spi-
slorgemain fitu. Deusgloriam ſuam ſemper quærit, tu
cun MAN quoque candem Patris tui gloriam ſemper
felio partus i quærere debes: degeneras, ſi animum depri-
1 voluit in mis ad humiliora. Vide, cui labores; ſi ho-
Vabötſod minibus, operam ludis, illi enim aut nolunt,
Aums, calo aut nequeunt, dignam laboribus tuis merce-
Licat, & Ter dem dare. Bene & laudabiliter fadktunz com-
cum hoc ſut penſare mundus nec ingratus ſolet,; nec gratus po=
ſe certus , teſt. Thom. Mor.
iſnhen 3. Quisquis agitur Dei ſpiritu, fidenter pro-=
1, Oinn n curandæ divinæ gloriæ allaborat nec favens
mm ets, judicium hominum quærit, nec timet adver-
inepoene ſum: ſufſſicit illi, ſi Deus remunerator eum
le Fic ℳ? videar. Nuſquam & nunquam ab offi cio ſuo
aru, diſcedit, quia ubique & ſemper Deus cum
videt. Si ejus ſuſcepta coram hominibus ma-
o l'è ceciderint, non movetur, certus, Deum
ejus voluntatem & intentionem cognoſcere.,

.

c Pr
S. BENPELDIC. IUS.
1I1. Martij
Beati ſiin: ſervi illi, ques chùm venerit Dominus,
inwenerit, vigilantes. Chriſtus. Luc. cap. 11.

vit, ſatis jam magnus Philoſophus, qui terrena
contemnere didicerat, Ibi n-ulto poſt malus
Orci pulitus merulam mentitus, ingens ſub animo
libidinis incendium excitavit: ſed ille nudus in
ſpinas abjectus ſanguine id extinxit? ut, quando
Poëtæ 10ſas olim omnes candidas volunt fuiſſe; ex
his ſpinis primum credam erubuniſſe- Secundum
haæc cm lecios legeret, multa admiratione digna
fecit, multa paſſus eſt. Ilud lepidum etiam me-
moratu: Difcipulum, qui à divinis ante finem ſub-
ducere ſe amabat, attentioribus oculis arbitratus,
viditià Stygij coloris Nano veſtis orà prehenſum e
templo trahi, Caftigavit virgis vagum, & ecce par-
vulus etiam ille e Styge Maurus tergum, ne virgis
daret, fugæ dedit. At BENEDICTVS caſtra ſanctiſ-
ſima in monie Caſſinate locavit: illic everſo Apol-
linis fano, poſtquam veriora cum aliis multis, tum
Totilæ inprimis oracula dediſſet, famâà, & aiſcipu- 1
lis orbem implevifſer, ſibi etiam denique vates ſe. ar
pulchrum parari juſſit, inter ſuorum manuz, ut Du⸗
cem decebat, ſtans oppetiit: Mox duo Magiſtrtum
carpere viderunf in cœlos viam, amplam illam & ülrthkaritnn
vefie pulcherrimà ſtratam, multiſque luminibus mmnn
coruſcam. Eam tunc neſcio quis Cœlitum viam he

B Miatis on puerludum cum eremo mura-

An

t
iſennſonn d

BENEDICTI; D. Bernardus illius leges dixit: ut e Anhn
jam mirum non ſit, ſi eandem tot Pontifices & Ke- Cratin
ges calcàrunt Nam viam ad cœlum expedi; (en
tam & jucundam quærebant, vel Mundo ſil
Dodore, Ex b. Grig. M. ueet
ln 1 1
n

(160) £

ET U8 Medit. De vita, & morte S. Benedidi.
.. 4 . . . .
I. T primùms’ß enedictusmundi vanitatem
vVenenit Den, intellexit, mundum deſpexit, & fugit in

iſtus, Luc, ſolititudinem, ubi afſiduis laboribus, & morti-
ficationibus corpus ſuum maceravit: Tu verò
cum cenen à tanto tempore néſti vanitarem mundi, & pe-
ſophus, guin ricula, quæ in eo reperiuntur, mundum tamen

1Dulto pod . . . 2.
derai amas; non te fugit, nullius eſſe fidei, ipſi ta-
i dar . . S . . .
ſes ile nu WMen fidis! Alios mundus fictis fefellit bonis,

mit; u,q hunc veròô ab ijs damnatur, à quibus olim co-
rofuntfult, lebatur. Quid ergo eum non deſeris? Vix hoc
buiſle Seen hahet munduaas ut fallat: ſolidis bonis carebat, eccel
ninntiore l, Jeffcit etiam caducis. Eucher.
iͤ ank ſmn u. Benedictus mundum aſpernatus eſt, & à
enlis arbima Mundo nunc honoratur, Reges, principes, &
ti uebenit homines innumeri eum conveniunt, ut preci-
m, & ccebus ejus commendent ſeſe, ej uſque Sanctam
cahend endi rationem imitentur. Si mundum di-
8 aoſt Alexetis, re deſpiciet, ſi deſpexeris „te diliget.
liis wultie,4 Tempus remuncrandi Deo videtur longius &
amA, Keii tärdius, nam etiamnum certantes geſtit coro-
Genique ule nare. Qasa tibi tardum esr, divina Benignitar,
manii/ll ſanczos tuos in poſterum glorifcari. Euſ. Emiſ.
4 ud ii 3. Mundi victor Bencdictus tandem êmun-
ine H“ 5 diſcedit, moritur in templo, ſtans in mediis
is Caimi fratribus ſuis, quibus mortis ſuæ horam prædi-
lus legestii Terat. An tibi revelatum eſt, quomodo, &
otkontftquando morieris? Religioſi ordinis ſancti Be-
crlun nedi cti ſunt filij, & corona ſancti hujus funda-
1,elllut toris; tua idem opera ſunt filij tui, qui te poſt
„A mortem ſequentur, teꝗ; vel accuſabunt, vel

defendent coram Domino.
§5. CA-

6 0
lbuss g .

4* 1„ „
Plorabitis & febiti, vos, misnd As autem gainide-

. 12 e . 7
bit, vos autem zonriſtabimini: ſech 17 ſia
veſtra vertetur in gaudiaim. Chriſtus Joan,

cap. 16.

5– 14
22. Martij.
292

cum ubera, caſtarum a? b t, Veneris jam in cunis
hoſtis. Puella pupas tr t; ſed, cum pupas
jInduti dæmones verberarent doermientem, etiam
has ſibi Venerem juſſit habere. Viro Nupta derem
Virgjnitatem attulir, & Arrham Virginitatem viciſ-
ſim ab ipfo accepit3 quæ ut tuta in thalamo etiam
dormiret, humi hunc ſtravit, vilibusque pannicu-
lis licet é principe familia eſſet, involuit, Qbuæ virtus
ita cœli Reginam cepit, ut vultu blandiſſimo CATHA-
RIM A Mintueri ſit vifa, at torvis oculis Soctum, quòd,
veſtium lugum hæs amaret, Interim centonibus
CATHARIN K. DEVS purpuræ ſplendorem non ſe-
mel addidit. Romæ cum ageret, pudicitiæ cuſto-
dem B. Sebaſtianum ſibi legit, opemque ſæpiuge-
jus præſentem ſenſit. Gravius nihil aggreſſa eſt vel
facere ipſa vel alteri ſuadere, quam Virginem
Angeli verbis ſalutäſſet. Caſtigavit tamen Mater
Magnam clientem ſuam, cum præter Brigittæ Ma-
tris & virorum Religiolorum voluntatem patriam
cegitaret. Viſa eſt enim ſibi CATHARINA intet
Mundi laborantis incendia fruſtra opem à Virgine
rogare, ni Majorum voluntati pareret, & patriam
colo poſthaberet. Mortua eſt pridie virginis An=⸗ Enn
nunciatæ, cum plufes annos quotidie animum con- n
feſſione expiàſſet. Funus Ericus Rex ſuis humeris
extulit. Eœlum ſtellam legavit, quæ funus co-
mitaretur. Miraris nobiles funeris curato-
res? Nobiliores anima habuit, Angelos.

Tan CATHAEINA reſpuit impurarum Nurri-

pNctanunnii
2

4
ſnn

niee N
Madte

*
1 AVec Meditatio de Paſſione I Eſu Chrifti.
ag aut,n, 1. C Ontemplare] ESU M cruci affxum,
mini: vige, quid in ſingulis corporis ſui par-
. Chrilis tibus patiatur. Sacrum illius caput ſpineaâ co-
ronäâ redimitum eſt; facies livore decolorata 3
manus ac pedes perforati; totum denique cor-
imputatun ſ pus plagis lacerum, acerhiflimis doloribus cta-
thetitka ciatur. En ESUM meum! parelt, me illi ſimi-
ſec, cing lem eſſe 3 in hac ſimilitudine poſita eſt felicitas
Vin Nuptn & perfectio mea. Heu! deliciis afflue, dum
Vinginititen JE SUS ſatiaturopprobriis! Non decet ſab ſinis
In Ihalamoe eoronato capite membra latere delicata,. Bern.
Uibuenem z. Quemadmodum corpus, ſic animus
lut, Cun Chriſti acerrimis doloribus craciabatur; Præ-
ino videbat enim paſſionem ſuam multis hominai-
en bus inutilem fore; miſerabatur udæo:um cæ-
endotem non ciratem, & ſupra modum tange batur triſtitià,
Pudiciir el ſuſpiriis, & lachrymis Matris luæ, quæ cum di-
pemque ſeni jecto diſcipulo juxta crucem ſtabar. O Lu-
l eente Quoſum ſpectaculum! An ſiccis oculis IE Su
it umen i & MARIANM intueri poſſum?
nnter igie 3. JESus tam ignominioſam, tam crudelem
olumatent mortem opperere voluit, ut ab Inferno me libe-
ATHANNMY raret; funditus perieram, niſi mortuus fuiſſet;
rnehentin tanto favore indignus eram, ego tamen tot be-
mere e neficiorum immemor, adeò non patatus ſum
lcie neus⸗ ad fundendum ſanguinem meum pro Chriſto,
Rer iim ut etiam ſuſpirium & lactimulam ipſi petenri

it,aung chegem, & nova veteribus addens peccata,
– eum ſemper offendam. Agnoſce, quamn gravia

ſint vulnera, pro quibus neceſsò eſt, Chriſtum vul-
Serat. Bern,

H 5. OT-

8 S . G .
S. 1 TO CONF. —CE⁵
23. Martij. c
Gaudeo in paſſionibus pro vobis, & adimplss Kur mui

ea , qua aeſunt Paſſionutmn Chriſti, in carns
mea, piyo corpore eins, quod eſt Eccleſia, Pau-

2

lus ad Col. I.

Omæ natus OTTO balladi primam ætatem de.
vovit. A Pallade deinde ad Martem tranfijt,
uatroque propitio, Nam & litteris excultus &
armis praſtans Lothario Imp. cum hic Innocentio re
III. Pont. contra Pfeudo pontificem auxilium ferrer, en
itavolene, vereri Major um gloriæ Equitis etiam tie eni
rulos adjecit. Nimirum nulla adæque calca ia Vir.
tutem extimulant, uti aurea. Quod tamen DEVS
(ub ſuis ſignis militare veller OTTONEM, oſtendit, .
quæ Mundus ſuis ſtipendia numeraret. Proin dum
1rO Alexandro III. Pont. contra Frid. Imp- arma
gerit, ſperaque palmas & triumphos, caprivus car-
cerem ab hoc aufert & vincula. Adeſt tamen D.
Bernafdus precibus vocatus, & dormientem ex ho-
ſtium wambus non vano ſomno educit. Squaler
carceris & fames longa alium vultum OTTONI in-
cuerant, ut facile omnes falleret. Liber ergo arma
iIn ſe vertit, ſibi bellum indixit. Locus caſttis me-
tandis placuit Beneventum inter & Aſculum. Sed
& propugnaculum ingens extruxit cellam humilem,
Tela preces exant. Vulnera ab hoſtili manu nulla, ho-
neſßiſſima à ſua manu tulit. Ita ſeſe ſubjugato, A⸗
rinnenſium quoque ſaperſtitionem aggreſſus expug-
nare, effecit, ut qui ad id tempus lani bifrontis im-
aginem, quà publicis quaà †rtvatis ædificijs præſige⸗
bant, Chriſtiani Chriſtum potius præſeferrent;
quam DEOSridiculos- Iiſdem imminentem ob ſce-
lera non modò ab Agarenis ſed Chriſtianis etiam
vaſtitatem & ruinam prædixit3 cui tamen ipſe
morte ſubduxzit ſeſe.
Ex Ferrar.

Medi-

CON * (164) £

Meditatie de voluntariu corporis affictionibus,

e,4 1. BSUS pro te mortuus eſt; ſed, ut tibi
41 Lali⸗ proſit mors ejus, oportet, ut voluntaria
corporis afflictione cum eo moriaris ,& adim-
pleas in carne tuâ ea, quæ deſunt paſſionun e-
Diipam me 1us. Ita paſſi ſunt Sancti omnes, ut patet ex eo-
i Mer t tum vita, in qua laboris, crucis, doloris nomina
littenstuis tan ſæpe repetuntur. Quid dicis ad hæc: Quid
um hic nn adhuc pertuliſti pro eo, qui pro te tam dura
rfnl ertulit? Qui tantum contulit, ſcit, quantum
telte telei repoſcat. E uch. l
nod ianen h. 2. 'ati debes, ut honores, & imiterisESu M
FONEM,Aa patientem. Ah: ſi ex animo EsSuM amares;,
et. MoNCuperes wehementer, eſſe ſimilis EBsu. Conſi-
Tig, Inp. adera DOominum tuum de cruce peadentem, at⸗
S,captius Arende & vide, urtum dolortuus ſit, ſicut dolor
ler nen eins, En! A tl. lis aſq, ad erti
mientem ei eius. En! A planta pedu uſg, as verticem non eſt
lucit. Satn eo ſanitas; toro vitæ ſuæ tempore paſſus eſt;
um OTTONMtu verò ſemper in delictis, ſemper in voluprati-
Liber enos hus. An exiſtimas, viam eſſe aliam ad cœlum
Locus afis præter eam, quam nobis indicavit?

& Alculun . ——
tellam hn . 3. Abſtine primum nonnullis licitis oblecta-
imuanbnd” tichibus propter ESuM crucifixvum; Tum in

eſe ſhum/honorem paſſionis ejus aliquid patere; aſpectu
nagriues JBSu in Cruce patientis dulceſcet, quidquid
lani Mele. tibi amarum videtur. Tantum debes Chriſto,
lm ut pro Chriſto mori deberes; attamen, quæ e-
minemenchlt Jus bonitas eſt, non mortem, ſed amorem quæ-
Ckittans ein IIt. Si debitnum non morte ſolvimus, amore jol-
iiuner in vamu⸗,
H 2£ §. PI-

(16 5 uumyu
S. PIGMENIUS M.

24. Martij.

5
ent

Am bulate, dum lucem habetis, ut non tenebrs
Vos comprehendant, &, qJui ambulat in tene-
bris neſcit, qudò vadat. Chriſtus. Joan. 2., 6,

Iuliani Cæſaris olim Magiſter: hoc unum ab eo
recepit Minerval, ut in exilium pelleretur: Non
alterius delicti reus, niſi quod Ss. Martyrum colli-
geret ofſa, & ſacrâà reverenfià tumularet. juſſus igi. eg en dad
tur Trincipis Apoſtatz declinare tertas, ſeceſſit in s diſhton
Perſidem, ubi ſoli Deo vacans aliquamdiu exul de- S
lituit; reliquam vitæ ibi ciauſurus periodum, niſi Nin
aliter juſſiſſet clum. lam cæcus, imperante Nu-
mine, Romam repetiit, tunc tandem à difcipalo
fuo coronandus lauro dudum promeritâ. In uibe
Iuliano obvius, viſus eſt amicus eſſe Cæſaris: nam
kic converſis in cœlum oculis, gratias, inquit, Dys im.
mor talibus, qusod iterum videam Pigmeniam: Sed nihil
focatis hiſce blanditijs motus Pigmenios graviter
repoſuit: Gratia: Deo meo, quod non videam Imperaterem
idolis ſervientem. Excand uit ad hanc libertatem Apo-
ſtata, & abſque mora, Sanéctum in Tyberim proijci
imperavit; in hac Naumachia Vicorvelinvito 1 Lelidn
Cæſare, navem laurcam reportavit.

Ie ſervire nefas eſſe, didicit ?IG ME NIVS,

ꝗ (166) .
05 Meditatio de triplici cacitate-
.
. PE Xpedit, ut in hoc mundo ſis cæcus, cap=
ns, n „— tivans intelle ctum tuum in obſequium
dantaaz fidci „& ea credas, quæ nec videre, nec intelli-
Chriks iu Sere potes. Ita credere debes m yſteria 88. Tri-
nitatis, Euchariſtiæ, & alia bene multa, quæ fi-
ilict des credenda proponit. Quid mirum, ſi capere
1: boc mm Ron pores akiſſima hæc myſteria? quandoqui-
um peller/ dem, quod eſt præ oculis tuis, imò te ipſum, &
8e. Matymi quod in te fir, capere nequeas. Deus non eſſer
nae⸗ Deus . ſi capi poſſet. Credo, quia Deus dixit,
i tamdir a & Aßcit mihi ad probationem, didzi cœleſtis ora-
nrus periocin kalism.⸗ Salvian
us, imem 2. Eſto cæcus in omnibus, quæ pelliciunt
ndem 6ad malum; cave, ne oculos in quamlibet par-
ennt Nem temere conjicias, alioquin & accendetur
rerelibido, & mentis tuæ tranquillitas perturbabi-
eizm: Secitur. Nunquam aſpexeris, quæ nec deſiderare,
merid hec habere potes ſine peccaro. Omnia ferè vi-
uideem Inmutia peroculos cor ingrediuntur, egrediuntur ve-
erar i1 per coſdem oculos cx corde tuo pietas, hu-
nnſn militas, puritas. Averis oculos meos, ne videant
ehotit Vamitat em. David.
3. Eſto cæcus in cul pis alienis, niſi ex offi-
cio tuo aliorum vitia, & peccata teuearis bſer-
vare. Intuere duntaxat egregias eorum tum
naturæ, tum gratiæ dotes. Si ſequaris hoc con-
ſllum „nec ſuperbies, te ipſe comparans cum
allis, nec alios propter eorum vitia contemnes.
Attende tibi, in te uaum inquire; non enim
alienæ, ſed tuæ vitæ reddes rationem.

H 3 A Ne

34

½ (167) £
ANNUNCIATIO B, M. V. ilm
25. Martij.
Ingreſfes, Angelus adeam dixit. Ave gratia ple-
a Dominus tecum, benedickta tu in mulieri-
bus. Luc. cap. I.

5
, er
bittu N

6,50m

Ic ille dies eſt, quo non tam VIRGINI, quàm
mortalibus omm bus ſalutem Cœlum uuntia:
vit. Nam, cum Homiai conſulere in humana
imagine DEvS ſtatuiſſet, eamque in rem olim præ
omnibus ſibi in Matrem MARIAM legiſlet, ad il.-
lam Legatam Gabrielem miſt, qui poſtulata expo.
neret & VIRGINIS Cælitum nomine aſſenſam pe-
reéret, Fecit hic imꝑerata, & lætiſſimum illud Ave, &
lætus MARIX. tulit, alia que in landem addid'r, quz
Angelum imitantes homines merito quotidie gaude-
mus iterare. Sed nunquàm pulchrius illa eru⸗
buit, quàm ad tot laudes ſuas, mirante nimirum ho-
norein ſuum modeſtii, quà nemo unquam minus
agaofcit dotes ſuas, nemo minus hbenter extolli
aud.t. Itaque aggreſſus timorem adimere beatus
Nantius, Matrem fore, vaticinatur, Deisg inde no-
men adijcit Fllijs ceptra item & regna (omnia
zæternatura) promittit. MARIA, vel quod, qui-
nam virgo paritura eſſet neſciret, vel quod Mater
ſine Virgine eſſe nollet, longe magis hæſitare, & de
pudore, quem DEO voverat, anxia, qui id fieri
poſſet, rogare. Mox tamen, ut ille arcanum rei or-
dinem enarravit, AN CILLA M modeſtiſſimè ſe præa-
fata annuit, & verbum illud expectatiſſimum,
ElAT, pronuntiavit. Tunc HOMO DEVS, &
DEVS HOAO potvit dici. Tunc VIRGO, quod
DEVS fecit, refecit: & unico verbo, quo hic
erbem ante creavit, illa recreavit.
ExX S. Luca & loan.

Medi-

tij. Meditatio in Annunciationem B. M.!“.

vit. A4 ,
dii9 ne 1 Odie MARIA fit Mater Dei; humili-
tas, & puritas ejus, tantum honorem
ipfi pepererunt. Proh! quanto mihi gaudio
am VINGN, eſt, divina MARIA, excelſiſſima hæc dignitas
em Cœlumm kua !1 Verum ſi es Mater Chriſti, Mater es uti-
ranſlleehk ue Chriſtianorum. O me felicem! ut Dei
tal genitrix omnia potes, ut mater mea omnia cu-
Jui doſtien bis neà causà! Poſfum ctiam, ſi volo, per
nomine alenſt fidem gratiam, charitatem Chriſtum in cor-
zilimum iln de meo concipere; Nam erſi ſecundum car-
hudemadilt nem una Mater est Chriſti, ſecundism fidem ta-
feto vatisrt men omnium fruttus ett Chriſtus, Ambr.
eae n 2. Hodie] EsI3 fit frater noſter, ejus in
nounguem hos amor eum nobis ſimilem facit, ut ipa
ds bbentet em ſimilcs efhiciamur. In terras deſcendit, ut
em admnete be ad cœlos alcendamus. Adoro te, Verbum
uu, Deint caro factum in caſtiſſimo Virginisutero! uti-
a u nam dono aliquo pretioſiſimum donum tuum
et, Nel gnot rependere poſiem! Tuum eſt Frater aman-
emagis haſttin tiſsime, quidquid ſum, & poſſum.
, annia, li 3. M ARIA eſt Mater noſtra, ESuS frater?
t ille cum: An digni ſumus filij MARIA, an digni fratres
, vol ſ IESu? puriſsima, humillima, & obedientiſ-
l di äma fuit MARIA. An iiſdem virtutibus præ-
ut ne diti ſumus: xsus ſtuduit ſemper gloriæ ſui
nico velbo Patris, & animatum ſaluti. An idem nobis
illa eeeit eſt cum FPratre noſtro ſtudium? Num porius
e. JIxsus ingemiſcens jure diceret MARIA: Filygj
matris meæ pugna verunt contra me. Cant. I.

17

(169] £
S. LHD GERIIS E.
26. Martij,
Orationi inſtiate, vigilantes in a in gratiarum
actione. Paul. ad Col. c. 4.

Oelo priuſquam lucem aſpiceret, charum eſſe
LVDGERVM apparuit. Palus enim pet ca-
dentis matris larus egreflus, cuùm mortem
Mlaturns utrique crederetur;, obſtetricis inſtar fuit,
Vix velba fingere blæſa, vix greſſum firmare ſcivit,
cùm magnam in parvulo indolem ſtadia prodide-
runt. Neque enim ille, ut amat ea ætas, ludiclis
deleckari, ſed jam tum ſeria agere, & vel cortices in
Bibres concinnare, vel lectitanti ſimilis, aut ſcripti-
tanti affidere. Quare cempellatus à nutrice, qui
diem transegiſſet? vel libros, reſpondit, ſcribendao,
vel le gendo ſeriptos. Iterum quo Mag ſtro uſus eſ-
fet, rogatus, DEO, ſubjecit. Talem in familiarita-
tem ſuam Muſæ, & in ipfa adyta ſa pientiæ admiſe-
runt, quam ut in alios effunderet, ad Friſones Sa-
xoneſque contendit: Epiſcopus Monaſterii Primus
Cznobium etiam VVerdenſe extiuxit, & cum ne-
mora denſa obſiſterent, ad hæc exſcindenda famu-
Ris ventis eſt uſus, qui noctu, everſis latè atbuſtis,
aream amplam adificio parâtunt, unâ tantùm ar-
bore relictà, quæ precantem LVDGERVM texe-
rat. Illud etiam memorabile. Carolum M. cui
imprimis charus etat, tertiò vocatus, dum preces,
quas Canonicas dicimus, recitaret, neglexit adire
& appellatus ea de re, reſpondit, cum majore Prin-
cipe ſibi colloquium fuiſſe. Atque hæc, quæ of-
fenderet, delicatiorem ætatem noſtram, libertas »
chariorem etiam Carolo fecit, meruitque hic, dum
Aſtra, Alcuino Doctore uſus, contemplatur, novam
ſKtellam in cœlo vigete, LVDGERVM mortuum.

Xx ur. & Lippelo.
Medi-

ctenn.

US
g in ate
4.

cetet, chann
lus enin e
145, cüm Mn
ſtetricis ilte
um finpalet
mn ſtadia i
es Etas, l
. jel Corties
milis autlaß
18 à nutiice,
ondit, ſclibent

lag ſro uſi

P in ſamiliat
bientiæ zdai
ad iſones &
naſterii brim
t. & (h
rindenda fin-
is late albel
uni tantün:
DGENVYME
atolum M
1,Gum Meen
neglerit it
um mejolehit
e hzyc, M0²¼

lamn, Dendt,

uitgue Hiedun
pplatun,nolin
M Moruun.

M

£ (170) £

Meditatio de Oratibne.

1. Rationi ſemper vacandum eſt, ut ſem=
per nobis ſuppetat divinum auxilium,
quod planè neceſſarium eſt, ur non deficiamus
in tam variis tum animi, tum corporis neceſſi-
tatibus, utque viſibiles & inviſibiles hoſtes
vincamus. Non potes, inquis, perpetuò ora-
re; ora certè, quaàm poteris; (æpiſſimè, prin-
cipio nimirum, & fine actionis alicujus mo-
menti, & dum erit tentationireſiſtendum.
2. Ora cum ſingulari revereutia, & mode-
ſtia, ut, qui te viderint orantem ad pietatem
excitentur. Deus in oratione & applicationem
animi, & humilem requirit corporis compoſi-
tonem. Et quidem religioſa, ac humilis cor-
poris compoſitio multùm confert ad interio-
rem pietatem. An loquereris cum Principe,
ut quandoque loqueris cum Deco? Quam præ-
cipiti voce vocalem reciras orationem: Initio
tuæ precationis cogita, adeſſe te coram Deo,
coram quo tremunt Cherubin, & Scraphin; &
eà, quà pareſt, humilitare, & modeſtiâ, Deum
affaberis: ſed prô dolor: Sapils ipſa etiam oratio
vertitur in peccatum.
3. Atrentio requiritur ad orationem, Deus
quippe ſpiritus cum fit, vult adorari ſpiritu. S2½=
pe& contingit, ut os tuum Deo loquatur, cum
animus peregré eſt, nempè in divitijs, volupta-
tibus & alijs rebus, quas amas. Cor ipſum, non
labia petir Deus. Quomodo te audiri à Deo po-
Kulas, chm ipſe te non audias. Cyprian:;

S. RUPERIUISEP.
17. Martij.
Si quis loquitur, quaſi ſermones Dei. S. Petrus.
Ep- 1. c. 5.

S oguinem ſuum, quem ad Franciæ Reges Du-
céſque Hiberniæ referebat RVPERTVS, rum no-
bilem eſſe probavit, quando Vang'onum Epiſ-
copus, Virgis ſervilem in modum per urbem cæzſus
& in exilium eſt actus. Sed nobiliſſimo EFxulidig-
num domicilium patuit Baujaria, Huc evocatus in
exilium inde fuperſtitionem miſit & primus fere
Boijs patriam ſuam coœlum ipſe exul oſtendit regem-
que primò Theodonem, tum proceres, mox popu-
Ium magno numero ſacro fonte luſtravit, Abhinc
ſedem & arcem Sacrorum juvaviæ (quæ hodie Salis-
burgum eſt) poſuit. Mox cœnobium hictemplumque
D. Petro, alterum dein Montibus, idqae D. Maxi-
miliano ſacrum, velut præſidium ſanttæ Religionis
impoſuit, prodigioſis ignibus tunc nobile. sub
hæc in patriam magnis itinetibus contendif, novas-
que auxiliates copias Viros XII. adduxit, ſui plane, ut
ahud nihil dicam, üümillimos: His adjuvantibus
bellum ſanctum; totam pene Bojariam Chriſto
ſubegit, templaque velut propugnacula pietatis
plurima paſſim extiuxit. Inter hæc ut'que & pul-
cherrimum ornamentum pattæ & fitmiſimum
munimentnn des vetetis Oetingæ numera-
tur, DEIPARX. facra, quando huic omnia ſe
debere Boij fatentur, multum profecto etiam
RVPIHRIO debeant, qui Regionis Tutelam eam,
VIRGNEM, inquam, princeps conciliavit. Obijt
ANNO DC. XXVIII, fati ſui certus & diei. Paren-
tare lachrymis omnes Boij, Angeli canta feftivo
vii1: illi ſordidati, bicandidati ut noſſes
illosfuneli, hos animi triumpho adeſſe-
Ex Surio,
Medi-

„ÿ 1
Puidte,

(er’ N

Gsn

4. Da. 8. 1 el

Tancie Reger)
VERTIS, in
Vangonmunh,
n per ulben g
biliſſimo Eruli
„Huc erocitt
iſit & prinltt
ul ofkendittete
ceres, wor nn
lullrarit, gilt
(qur holegt
nhietemplumg
icoge D, Ma
ncte Relgiot
c noblle. S
ntend'f, nori
Kit plane
His adjuvanti
Djarniam Chid
1gnacula piet
1c ut que Kf⸗
& filwiſinu
Detinge Illen
huic Onn N
pkofelo in
lis Tulelunen
conci
us bi
eli cartifii
Ati ut no
,loatel⸗

ei ier

6

* (172) £
Meditatio de Verbis.

1. Omeo Chriſtianus nullum unquam
Verbum proferre debet, quod Chri-
ſtum offendat. Abſtine iraque diligenter à
malevolis, obſeœnis & liberioribus dictis,
Verbo peccare nihil facilius 3 at admodum
difficiè eſt, imò ſæpe numerò propè impoſ-
ſibile, in fli ca verbis vulnera ſanare. An velles,
ut de te alij loquerentur, ut tu de ijs quandoq;
loqueris2
2. Abftine pariter à jocoſis, & inutilibus
verbis. Si dicendis jocis aflueſcas, brevi effa-
ties verba ambigua, & Chriſtianæ charitati

contratia ; imô malles ſæpius chartitatis leges

violare, quam reticere facetum, & ingenio-
ſum verbum. Supremi judicij Iance inurtilia
verba ponderabuntur,. Pone Domine cuſtodiam
ori meo. David,
3. Ut Verbo non offendas, nec roties nec
tamdiu cum aliis loquaris; in multiloquio non
deerit peccatum, aut in Deum, aut in proxi-
mum. Si parum loquaris, ſapiens & corda-
tus exiſtimabere. Stultüs, & imprudens, ſi
multum, & amultis contemneris. Sæpiſlime
te pœnitebit, locutum fuiſſe, tacuiſſe aun-
quam. Deum loquere, quare, ſi quid ſilentio
melius, aut exerllintius habes: at, ub ſilere
praſtaz; quam loqui, ſelent io acquieſce, Greg.

*½ (17;3)
S. GUNIRAMUS CONr.,
28. Martij.
Fnusquiſque veſtrum proximo placeat in bonum
aa adiſicationem. Paulus ad Rom. cap. 12.

VI Reges ſalvam maje ſtatem & regna ſua vo-
lunt, tedte arces ædificant & propugnacula;
ſed rectins iidem aras ſtruunt templaque, &
s2d ſt pendia optimos præſidiarios, egentes cvo.
cant. Inter hos merito Regem GVNTRAMVM
numeramus, pulcherrimum Galliæ lilium & me-
vito in Marianum hortum transplantandum: Re-
gias hic gazas omnes vel in ſinum pauperum vel
templorum adyta prodigus ſparſit. Certavit verò
zum GVNTRAMO DEVS, nunquam non victor,
ü de lberalitate, cum hon ine certamen ſit, Et
forte fortuna ſomno, ad quem à venatione feſſum
perſtrepentis rivuli ſuſurrus invitaverat, aliquan-
zum indulgebat. Hic, qui pro dormiente vigilabat,
Armiger, vidit Dominum cum ſomno, neſcio, quod
animalgculum proflare: ei cuùm pontem enſe regio
Rruxiſſet, aquas ſuperavit & proximo ſpelao ſuc-
geſſit, paulò poſt viam eandem relegens ore denuô
Regis ſe abdidit. Subinde hic evigilat & ſomnium
de reperto theſauro narrat. Sed & Armiger ſubijcit;
quæz vigilans ſomniaverat, Ergo in specum itur
Kingens auri vis eruitur; ſed omnis iterum œlo,
hoc eſt templis & egenistranſcribenda, quò factum.
ut ſicam eorum, qui parricidales manus afferre Regi
vel epulo lacro accumbenti, vel ad matutinas preces
eunti parabant, ſeimper wnmen excuſſerit prodide-
zitque. Tam firma, 6 Reges, mumimenta ten pla
ſunt, tam fidi, ſi admittitis, corporum veſtro-
rum Cufſtodes pauperum ſunt cohors!
Ex Gregor, Turon. .
Medi-

thegnmndd
Annſgezoi 2

e

2plactat ai,

tem & nepriſt P

nt & Propdent
bont tempſign
103, egentete
n GVNNa
llir lilium n
Plantandum,]
um paupetun
lt. Cenarit ke
Juam non idt
certamen ſi,
enat one fel
1relet, aliqu
niente ngilah
10, neſtio, que
intem enſe teß
üime ſpelro ſi
egens ofe den
ilan & ſommr
Atmigerlubie
in Specunn 1
nis itetum el
enda,ud hiu
hanus afeneli
matitinasnnen
Ncuflerithot⸗
unimenttel
olponiun ſtl
nt ONn

5

(174) £
Meditatio de bonis operibus,

1. Um vivis, quantùm potes, bonis ope=
ribus incumbe; alia ſiquidem omnia
oſt mortem nullius ſunt pretij. Memineris,
quamliber diem piàâ quâdam actione ſignare.
Hæc vita brevis, longa futura. Commiſſa lue-
Ie debes peccata: Ea redime eleemofynis:
Quid tam parcus & durus es in pauperes ?
Quid tantum amas Principis imaginem in
nummis & horres imaginem Chriſti in paupe-
ribus? Quid imaginem Regis ſeulptam ſervas in
Polidis? & imaginem Dei in hominibus deteſtaris
Auguſt. =
2. Coram Deo bona ſint opera tua; ideô-
que ſpecta potiſſmum in ijs gloriam & volun-
tatem Dei. Cave, ne vanitate, vel amore tui
ipſius corrum pantur, alioqui mercedem accepi-
i. Laudabit te mundus, & Chriſtus damna-
bit. Préh ſuperi! cor meum tam exiguum eſt,
vita tam brevis, attamen cor & vitam, Deum
inter & mundum partiri vellem?
3. Videant ctiam homines opera tua bona,
ut illa poſſint imirari. Ne te pudeat, D eci man-
datis obremperare, & ejuſdem conſilia ſequi.
Statim profitere, Domino te ſervire, & coram
te peccare audebit nemo. Quidam forſitan ſe-
cus interpretabuntur, & ridebunt virtutem ac
pietatem tuam: ſed ſine dementes inſanire;
imò lætate, nam Chriſtianus, ehm male habe-
tur à mundo, diiigitur à Deo. Ign. Mart.
H 7 S, AK-

„

(177) £☚
S. ARMOGASIVS ET SATVYRIS.
29 Martij.

Siergo non vigilaveris, veniam ad te tanquam

fur, neſcies, qua bhora veniam aa te. A poc.
cap. 3.

Mho: Geiſerici Arriani Reg's furor afflixit, et.
ſi SATYRVSregiæ domus Procurator, AK MO.
GASTVS Comes cfſet. Et SATYRO quidem,
niad perfdiam regis mofes ſuos etiam ipſe com-
ponerer, ob oculos ponebantur officij, bonorum,
& Liberorum ſpoliationes, magna ſemper apud au-
licos momenta; lpſa adeo Conjuox ultimæ ſortis
homini, & qui camelos agebart, ad ludibriam jam
fuerat deſtinata. Sed facile deſpicere hæc omnia
poterat SATYRVS, qui oculos cœlo defizerat. IIIa
expugnare ferreum poterant animum : fupplex
marito conjunx & junda matfi Liberorum cchors,
firmiſſima acies: ſtruétæ deinde ante pedes inſidiæ,
infans, inquam, abjectus, minimus ille, ſed maxi-
mus apud patrem orator: confuſæ denique omnium
in unum lachrymæ gemitusque, potentiſſima apud
domeſticos tela Ferſti it tame inco neuſſus SA-
TYRVS, & objurgavit etiam ntempeſtivam ſuorum
pietatem, & quæ impium in DEVM eſſe juberet.
lta ab officio dejectus omnibusque exutus, in exi-
lium mhhil præter Innocentiasm cxialit, fidemque
DEO ſeivatam, lam ARMOGASTVS cùùm nervis
arbiæ & frons torquerzntur; nervo alteig hos &
fortiori (rρ) non ſemel rupit. E pedibus fu-=
ſpenſus do mite poterat videri. Ad ſabulum cruen-
tum dan naius, vium in arena ſe præſtiit, Bubus
palcendis pra fectus digaum hune Martyre Magiſtra-
tum cenſuit eſſe. Morfruus qua que tumalari, tamen
non niſi ſub arbore olus. Sed egeſta ſob hac hus us
farcaphagum & matmnore oftendit tam ſplendi-
dumn magnificun 4; ut in dere tamulum
FPaſtoti Reges potuettn-.
Ex Vitt. Viic.
Medi-

. 70 4
ℳ
lke

8 e
mne AKt
Hicke

1 1

Leumku

Mwhngte z

LSn

4 4d lelaz

s finor aſlit,
ſorutator, ,z
ATTNO G
98 etiam lle,
offteij, bonin

2 ſenper Nit

unx bltime S
2d adibrnuni
iceie hxc om
0 gefiterat
MoH, ſep
eotum cHα
peges ini
ille, ſed mari
niqae omniln
entiſſima a)
concuſſus5/
eſtiyam ſvonnn
M eſſe ubenn
exctus, in en
guht, hüemg
IVô cui neni
0 allelg ko
E pechhnst⸗
ſabulum guel⸗
brZſkti, Nihu
Ile Miini
Unulat, tidel
ſob hac MuaA
tam ſlerd⸗
tumuluunn

(176) £

Meditatio de praparatione ad mortem.-

1. Qnn vita ad mortem debet eſſe præ-
. paratio, quoniam bona mors fes eſt
momenti omnium maximi; imò cætera nugæ
ſunt, ſi cum morre componantur Quomodo
te paras ad mortem? An vivis ut moriturus ?2
Tibi forté vitam polliceris longiorem? Dein-
ceps prima curarum tuarum ſir, parare neceſ-
ſatia ad magnam æternitatis viam, ne impara-
tus cogaris diſcedere. Paratos no⸗ inveniat ex-
mema neceſſitas, qua ſape pravenit imparatos.
Eucher.
2. Morieris, non 'gnoras, ſed ſemel dunra-
zat, & in hacunicàâ morte tum felix, tum infe-
lix tua vertitur æternitas. Non hic agitur de
levis cujuſdam boni jacturâ, ſed de jacturâ
omnium graviſſimãâ, quodqq;ue conſiderandum
magis, irreparabili. O mors metuenda! An
eſt quiſquam, qui te diligenter meditetur, quin
mundi fugiat pericula;, ſCque arctioti vincu-
culo DKO conjungat?
3. Ut pie, ac ſancte moriaris, pié ac ſancté
vive. Nunquam indormias peccato mortali.
Manè, dum ſurgis, ſubeat animum hæccogi-
tatio: Forte nin vidurus ſum ad occaſam ſolis
Et dum lectulum peris: Eodem forſan linteo
moriuus inwolvar, in quo dormiturus ſum. In-
terdum ſic te inteir ga: Eflemne nunc ad
mortem paratus: Nihil ita quotidie ut mor-
tem hamines vident, nibil ua obliviſountur ns
wmortem, Eucher,

S§. RE-

(177) £
S. REGILUS EP.
30. Marrij.
Nuvquam erit eficax inſtituentis auctoritas, niſi
eam effectu operis ſui, cordi affixerit audientu.
Caſſianus. Collat. II. c. 4.

Ter in Gallias D. Dionyſio cum gemino comite
TLacinenn tertius comes RECVLVS acceſſit,
non infelicibus auſpiciis. Etenim, cùm ill
ſanguine ſuo ſterile etiamnum fſolum rigaſſent, in-
ter divina KEGVLVS ejus rei nuntias ternas co-
lum bas habuit, quæ ſingulæ ſingulorum Martyrum
nomina in ſcheda ferebant deſcripta. His ille auipici-
js fretus, bellum omni ſuperſtitioni indixit, Templa
paſtim Deorum evertit, DEO poſuit. Cùm ex hu-
mano hoſpitio Stygis incolam exigeret, voluit hic
in mulum REGVLI migrare. At, quo virtutem
Crucis vel ab hec magiſro docerentut noſtri hære-
tici, mulus pede priore in pulvere Crucem ſcripfit,
itique longe hoſtem pioſcripfit. Divus vero, qui
aditum hunc orco negavit, exitum & carceribus Chri-
ſtianis facilè indulſit. Nam cum permulti inter vin-
cula agerent, REGVLVS ſcipione clavis vice uſus,
oſtinm pulſavit, aperuit, vinctas omnes dimifit;
cumque urbi Præfectus unum pro omnibus vica-
riam victimam REGVLVM morti deftinaſiet, in
ſomnis Dionyſius adfuit, mortémque, quam RE-
GVLO parabat, ipfſi judici intentavit. llud ſimul
lepidum, ſimul mirandum. Ad coneionem dice-
bat; ſed dicentem garrula animalva Ranæ, ſaæpeè ſæ⸗
Pius interpellabant., Imperavit REGVLVS filen-
tium imm origeris, & ecce continnò tacitæ audive-
runt declamantem. Dixiſſes tunc illas in ho-
mines, hodie verò homines in ranas ite-
zum abijſie, Ex Petro de Natal.

Medi-

4

47
“ n

ſitfuu un an
Roffhane
kalzi

IS
ij.
cntit auilni

Axenit u
4.

eum gemizoen
KECVLS 1e
Ltenim, ch
ſlolum rialen
nuntias temng
gulorum Mauhn
Ppta Hisillealßi
oni indui,, Ten,
oluit Cimer
geret, voluit
t, gub rinut
u— Noſtri an
Crucem ſcuibi
Mirus verd,
ancetidus Ci
tmultiinterſi
chavis vice
omnes dimi
5 omnibus ie
deſtinaſet
que, glan 1,
VII, Ilud D
coneionen 14
Renz, el⸗
AEGVLN
10 tacitr Uiſ⸗
c illas into⸗
I14a5 Il⸗
N0

N †

(178) £

Medit. Praſtat verbum Dei facere, quam
audire tanium.

1. Anæ REGULUM audierunt, & aus
dita fecerunt, ad confuſionem no-
ſtram, qui vel non audimus Verbum Dei, vel
auditum non facimus. Fruſtra autem audis, ſi
non facis. Soli enim beati illi, qui audiunt
Verbum Dei, & cuſtodiunt illud; Soli econ-
tra infelices illi, multis vapulabaant; qui au-
diunt adeoque ſciunt voluntatem Domini, neeg
tamen faciunt eam.
2. Dux quantumvis vocem extollat & ad
bellum moneat, nil efficit, niſi miles pugnare
velit. Solus auriga fruſtra torquet ſcuticam &
clamorem effert, niſi equi trahere velint plau-
ſtrum, obediendo voci clamantis: Fruſtra di-
tigit Architectus, nifi operarij ſtrenuè labo-
rent. Sic fruſtta Verbum Dei audis monente
concionatore, niſi monitis obedire velis.
3. Iſras! ſi audieris me, nen erit in te Deus ra-
cens. Auaire in Sacra Scriptura, idem eſt, ac
obauairve. Cain audijt vocem Dei monentis:
eur concidit facies tua? ſi benè egeris, recipies; ſz
malt, in foribus adeſt peccatum. Andyt, ſed
non obaudi: ideéque perijt.

S. BAL-

§8. B A Il B 1 N 4
3. Marklj.
Creſcite verb in grætia & cognitionez Domini
neſtri Salvatoris Jeſu Chriti. Petr. 2,
Ep. Cap. 3. .

ter conciliavit, Ild in hunc madum accidit.
Ad miraculum primo formaſa fuit, obque id
parenti Quirino Tribuno unice chara. Scd quia
hic Alexandtum Pont. itemque Hermetem Prafe-
ctum ob fidem in vinculis habebat, Namen vin-
dicare Ilmpietatem parris in filia (oculo parentis)
ſtatuit, colloque Virginis ingens onus, S&quod om-
nem pulchritudinem extingueret, ſtrumam appen-
dit. Cum hac dote cuùm nullijam placeret BAL-
BINAM ducere, & parens deſperandum ſibi de nup-
tiis fi iæ videret, Alexandrum in vincutis arceſfſit, dro-
miſitque, ſi ſtrumam filiæ collo belletet ſnperſtitio-
nem ſe cum hac, animo pulſurum. Facilè utrinque
convenit. Vix admovit Alexander filiæ vincula ſua,
quæ Quirinus injecerat, cùm illa ſtrumam, uterque
fuperſtitionem poſuit. Itaque jam Nuptiæ ſplen-
dide parabantur Sed puer elegantifimus adſtitit
Virgini, face armatus. Is ſive amor, ſive Hymenæus
ſanctior, facilé melioris Sponſt amore accendit.
leſuque ut nuberet, induxit. Interea crebertima
ocula ſalutis auctoribus vinculis Alexandri fixit. I-
dem pra ſtitit monita ab Alexandro D. Petri vinculis.
Mort i deinde pro Chriſto & Alexander & Pa-
ter. Virgo langius ſupervixit, utriuſ4;
hares viriulis. Ex Ferrar.

P Vellis ali’s Spon ſum forma, Balbinz deformi.

60 ni- en)

Chni li. d

50ns dn ⸗
et, ſtruman “D

jam placetet NI
ngum ſibjden
cuſis arceſſing
Ierer epertii
Hcilè utrinqn
lir ineuie
rumam uternr
n Nupdie ſe
dtiſſimus zal
t, ſe Hymen
amore zccen
erea cleberit
Alexandti faul
D. Peini inel
lexander rH
hutriuſc
Frar.

[2

le

hdit

(18] £
Med. de noſtro in vircute progreſſis.
1 COHkitnns n nunquam debet in acquiſito
virtutis gradu quieſcere, ſed ad ſubli-
miora ſemper contendere. Grandis tibi reſtat
via ad perfectionem. Conſidera S. Franci-
ſcum, I§ Thercſam, alioſé 4½ complures, à
qui ibus adhuc diſtas lon giſsi mne. Quort cnim
malé domiti affectus tuum animum adhuc
onrutbant? * An eodem amore contemptum,
& labores proſequeris, quo mundus gloriam,
& voluptatem?
2. Cave, ne erres in vi4 perlectionis. Fru-
ſtea giganteo paſtu currit, qui aberrat à vii.
Qan tumcunque labores, niſi divinam ſe-
qaaris voluntatem , labor iſte tuus vanus eſt,
ac nullo præmio dignus. Ex tus Præpoſito,
vel ex eo, qui tibi eit à confeſsionibus, per-
contare, quid potiſsimum facere debeas, ut
placcas Deo. Alioqui magni paſſus, ſed exi ra
viam., Tertull.
3. Nihil quidquam de fervore tuo temit-
tas. Vide utrum pia exercitia, atque morti-
ficationes vel omiſeris omninò, vel minueris.
Si te premat facti conſcientia, cave, ſummo
Lerſaris in periculo. Quid nunc frigidius Deo
ſervis? An minus dignus nunc eſt, qui à te
diligatur, quàm erat, cum ex toto colde tuO
Eum amabas? Agedum priſtinum fervorem
excira: Dic cum Propherâ: vix bene ſervire
cœpi Domino meo, qui ab æterno ine dilexit.
Dixi nune cpi.

„

IN-⸗

INDEYZ

SANCTOR
PRIME PARTIS.

Bramius Eremita.
Abundantia Virgo
Agatha V. & Mart.
Agnes V. e& Mart.
Aldegundis Virgo
Anaſtaſius Mart.
Annantiatioe B. M. V.
Anto nius Abbas
pollonia V. & Mart.
Arcadius Mart,
Armogaſtas & Satyr.
Auxentius Abbas
Auxibius Epiſcopus.
Balbina Virgo
Benedictus Abbas
Blaſius Epiſcopus
Caſi mirus Conf.
Catharina Sueca V.

Cathsdra S. Pef. Apoſt.

Ceadda Epiſc.
Ebryſoſtomus Epiſc.

Circumciſio D. N. I. C.

Codratus Mart.
Colela Virgo
Converſio 8. Paul. Ap.
Cunegundis Virgo
Oyrillus Epiſc.
Dorothea V. & Mart,
Eduardus Reæ Conf.

16. Mark, pag.
19. an.
5. Febr.
21. Jan.
30. Jare
2 1 Ian.
25. Mart.
17. Jan.
9. Febr.
12. Ian.
29. Mart.
14. Febr.
19. Febr.
3 1. Mart.
21. Mart.
3. Febr.
4. Mart.
22. Marr.
22. Febr.
2. Mart.
17. Ian.
I. Ian.
10. Mart.
6. Marr.
2 %. Ian.
3. Marr.
18. Marr.
6. Febr.
5⸗ Ian.

149

u
Inah.
lienbe

lucne l
ir
un ,

a
I
ſ

†
1

222

4

TI§.

RUI

an.
ebt,
lan,
Jar.
lan.
Mut.
lan.
ebr,
lan,
ut.
ebr,
bt,

4

10

1I1 N D E X-.

Etiphania Domini. 6. Jan.
Eutherius Epiſo. 10. T ebr.
Euphraſia Virgo- 13. Marr.
Fauſtinus & lovita M. 15. Febr.
Felix Presb'yter. 14. Jan.
Franciſca Romana Vid. 9. Mart.
Franciſe. Saleſius Conf. 29. Ian.
Furſeus Conf. 16. Ian.
Genovej a Virgo 3. lan.
Gertrudis Virgo 17. Matt.
Godefridus Epiſc. I3. Ian.
Gregorius M. Papa. 11. Mart.
Guntramus Rex Conf. 28. Mart.
lzrobus Pœnitens. 18 lan.
lIgnatius M. 1. Fcbr.
loachimus P. B. M. V. 20. Mart.
Ioannes Elezmoſyn. 2 ½. Ian.
lIoſephus Sponſ. B. M. V. 19. Mart.
tuliaâna V. & M. 16. Febr.
Iulianus Conf. 12. Febr.
luli anus & Baſiliſſa 9. Ian.
Laurentius Iuſtintanus. 8. Ian.
Lavarus Conf. 23. Pebr.
Leander Epiſo. 27. Febr.
Longinus M. 15. Mart.
Lucianus M. 7. Ian.
Luadgerus Epiſc. 25. Mart.
Lupicinus Conf. 28. Febr.
Macarius Abbas 2, Ian.
Martianus Conf. 10. Ian.
Martinianus Conf. 13. Febr.
Martyres Antiocheni, II. Mart.

244 Febr,

„
—„

bag.

1N DE X.

Mauritiu: & Soσ. M. 11. Febr. lag. 10; N
Otuo Conf. 23. Mart. 16

Paula Vidua. 26. Jan. 6
Pauilies Eplſc. 8§. Febr. 77 t1l9
Paulus 1, BPremita. 15. Jan. 29
Peirus Abbas 14⸗ Maft. 12 M
Petrus Nolaſcus 31. Lan. 61 4
Phocas Mart. §. Mart. 127 . —
Philemon Mart. §., Mart. 133 PN
Pigmenius Mart. 14 Mafrt. 165 n
Porphyrius Ep. 26. Febr. IIz WNan.
Priſca Virge & Mart. 18. Ian. 35 R
Parifcatio B. M. V. 2. Febr. 6, N
Regulas Ep ſc. 30. Maft. 177 0
Rigobertus Epiſc. 4. IIn. 7
Romnaldus Abbas. 7. Febr. 7 TEN
Rupertus Epiſc. 27. Malr. 177 wallld
Sabinus Epiſc. —17, Febr. 95 A
Sebaſtianus Mart. 20. Ian. 39 9
Simeon Mart. 18 Febr. 97 ℳ
Suibertas Epiſc. I. Mart. 119 ſſſe ſrer
Taraſins Epiſc. 25 Febr. III
Theodoſius Abbas II. Ian. 1I anrrirc
Theophilas Pœitens. 4. Febr. 69 Q
Timotheus Epiſc. 24. Ian. 47
Themas Aquinas Conf. 7. Mart. 131
Victoria V. & Mart. II. Tebr. 83
1 slhelmus Eremita. 10. Febr. 81

A. M. D. D. G.

V I TCP £
ANCTORUM,

85 A C R I S
Per. Sngulos Anni

Dies

EDIFTATIONIBuS

1LTLZYSIRATA.

ACADEMICXEZ
„ 50DALILATI
DO MINORUM
6 DWuh Titulo
8. V. M. ANNüNTIATE

4 MoGnnn 4 Qblatæ.
0.π. 4 B
In Xis u.
M. D CCII.

ðs
3 ypis OoAMNIS MAYERT, Typogra-

phr Aulico- Academici.

PARS II.

APRILIS.
MAIUsS.
JuNIuS.

DQuem delectat alicuius SANGTIme- ulienle
ritum, delectare debet par circa cul- mncn

KLE

tum DEI obſequium. S. Chryſoſt.
Serm. de Martyr.

EtE&NNEcE,NLY
P r Del 26r 2l t: N⸗ r A 31 r
Reverendiſimo, Perilluſtri

S& Gratioſo Domino,

D. PHILIPPO

6 CAROI. O
% ECCLESIARUM ME-
6 TROPOLIT. MOGUNT. ET
TREVIR. CANONICO CAPIIUL.

CAMERE PRESENT. MOG.
PRESIDI, &c.

NWTN Sodalitatis Majoris Academieæ.

KHE PRXFECTO.

HEäEhbent hoc nobiles arbores
ſlingulare, ut, qud lar-
gius indulgent ſuis cultoribus

fru-

0MV

der. 4 Gct. Non ire an
beriigitur, Reverendiſſime, l 4
Perill uſtris & Gratioſe Do. q
mine, quod iterum ad te re- n
vertamur novum aliquem ube.
favoris fructum eponte.
turi, dum præſentem libel. e
lum tuishonoribus conſecra- .
mus: Guſtavimus enima- ani
lias gratiæ tua dulcedinem,
quando delatos Mariana
Congregationis Hupremos fa- i
ſces tam ſereno vultu admit- „*

tere dienatus es. Næq;, e, ]ſt,

quodtimeanus nos dimitten- en

t ſ 3

e igt N

2; —

ln A. .
dos inanes, cum, quod negare
nobis forte poſſes, lare cogari
3 4 bonoribus Viriginis Mariæ,
genilt iu Aoria promovende ar-
4 ⸗ dentiſimuus Zelotes. Non ni-
Tammaa àte exſpectari de-
in in ſelere⸗ teſtatum voluit Emin-
km entiſi mus Elector Mogun-
. g ses, qui Pro- Principem
Prfartenſem DWapientiæ tua
nſin commiſit maugurandum:
d Quo in munere conſi,. dera-
Mum iſimam cum ſummaa-
Mun mnimi moderatione authori-
tatem ita conjunxiſti, ut ne-
NN mo non laudaret, miraren-
7 M ur ommes, t)pi vulgarent.

ult Haud minora virtuti Fua:
at.-

un

a ttribuit Olluſtriſimum Ca- 4,
tulum Metropolitanum
dumcamera ſuaæ praſential NN
voluit Præſidem. Multa al
etiam non minimas laudes
tibi diceret libellus hic mini. M .
mus, ſinon probe noſſet mallell,ihßn,

telaude digna agere, quam!in
audire laudes cantari ab 1 “
alijs:quaæinauresimmiſſa ſa- 1nnmn
pe ruborem xprimunt ſen
vultuVerecundorum. Pluri-Inn
bus haud opus eſt,; ſienim pa- i
ginasiſtas ewolveris, Virtu-
tum tuarten non paltcas 1.
iisdeſcriptas miraberis; G
ſiquæ illarum Sanctum
ſtenderit, qui virtutem doct-

rinan-

n

9
1
Nℳ

Ejfnn rinamq; cum awita nobilita-
lhlinte ſociavit, eandem quoq, tui
ehabebis commendatricem.
n. Alia ſilemus, ne epiſtola &-
nnnulareſcat in volumen. Ild unum
larheflagitamus me, quos alis gra-
nſintiaf. aworisqif ructus largiris
uin, 9liberaliter, parcius in nos de-
um, mittas. Qugd dum exſpecta-
inniil Mis alibellam huncin demiſ-
ſiſimi affectus amathema

euyrumw
mu'. Bumillimé dedicamus conſe-
MWied W .
ſlnn, Sd M. .
e Servi tui.
11 .
H . Sodales Mariani
, ctn Mogunt.

(1) 3*½
APRILIS.
S. WALERICIS ABB AS.

1. Aprilis, Nu
Fx abundant'a cordis os loquitur: bonus homo d

bono theſauro profert bona & malus homo d
malo theſauroprofert mala. Matth. 12. v. 14.
& 15.
dS 5 Maginem Davidis in VVALE.
RIGO agnoſces: nam & hic puet
paſtoritiam exercuit, & oris te⸗-

õ meretur, ubi nullam Saulis lan-
weam timeret. Tantum apud Deum potuit, ut
plantaria eolenti nulla unquam eruca ſata & bras-
Gicas læderet; neque vermiculos ſolùm, ſed aves
etiam ita obſequentes habuit, ut ex manu ejus
pranderent ccenaréêntque. Rigente brumà ædes Sa-
cerdotis foco fovendus ſubierat, quem aliis, quàm
vellet, calere ignibus ſenſit. Sacerdos enim & loci

PYtæfectus unà tum forté prandentes, Venerem pra-

textatis verbis nominare auſi, cor VVALERICGO do-
lore exuſsére. Abeunte Divo, mox Dei Vindida

ubiit; Sacerdos osulis captus eſt, Præfectus lenta

fœdàque morte contabuit, longas ambo linguæ la-
ſeivæ pœnas daturi- EA ſub arbore tumulari deni-
que VVALERICVS voluit, ſub quà Deo ſupplicare
vivus conſuéſſet, ratus benè ibi corpus quieſcere, ubi
benè vixiſſet. Et verò cubare ſe molliter manifeſiè:
eſtendit; ne in aram quidem à §. Bernardo
invitatus migrare ſuſtinuite-
Ex Saride

4 (ℳ ) B

Medi⸗

ι ſtudine totum Pfalterium cane-!
N re nullo didicit magi ſtro, dignus IId it
& ipiſe, qui & caula in aulam, vel / Nenldl
aulà dignius Cœnobium aſſu-

l

3
Wian atne,
ei

4

— — —

9 „
Meéditatio. De virando turpiloquio & ſeandalosas:
65 In Soriesate.
1hr 1. S. ereu adhuc puer paſtor, & Hortu
. 6 lanus erucas ex horftis oratione fugavit. .
ne⸗ Rinih Caveſis tu 6bone Chriſtiane, ne quas erucas:
nS germinibus hortenſibus nozxias ille oratione
orndlt Nl proſcripſit :„ Tu lalcivo Sermone ſulſcites in
corde audientinm, quibus flos innocentiæ cor-
ptr Miii rümpitur & proditur camerina luxuriæ tuæ, &
Umrſegunt fructus bonorum operum deperditur: Nam de-
ilFruttu oris ſui unusquisque replebitur bonis. Prov.
Uen 12. V. 14. Si tamen Saniora loqui ſibear: Sin
eni aliter propter peccata labiorum ruina proximat
lenn malo. Prov. 12. 1 3. . .
nmalnlinen e ** Walerico intervenienti non illud chri-
Ttianorum duorum Sacerdoris & præfecti ſi-
menaeit Mul epulantium & ſpurcè colloquentium
unauiin, Sympoſium, ſed Pharaonis menſa, cœno ra-
UaTI narum hörtida eſſe videbatur; ideoque aufugit.
e Nn iuli Si verbum laſcivum ſputum efſt diaboli in ore
ELccleſi: ſtici, Religioſi & Sacerdotis? S. Pet.
Kmlek ier Dam. I. 6. Epiſt. 26 Faceſſat ab ore Militu chriſtiani
mnad cerſun omnis vani rumoris ineptia, & lingua * immaculati agni⸗ .
,NG. NN imo ſaummi Verbi rul et ſanguine: dedignetur otioſ bͤermonis
eaute ſe ſe fecibus inquinari. Ne Sacerdos ling am corporis Do-
lagu ⸗ minici velus pasinam, Diaboli Sanie perfundat.
ihe 3 Walericus fugit citò, quod citò nocere
u iefin potuit. Seivandum hic Epicteti monitum

l Euchr. c. 55. Perienloſum eſt aa orationis obſoœ-
tanmt vitatem progredi, cum igi: ur tale qaippia m incide-

bigen)

rit, aut ſi feret imrortunitus, objurgabis eum, qis
Nigmne lkun

ſermonem illum inieæcerit, aut aciturnitate ſaltem,
sbore vultuqne oſt enass tivi aiſplicuiſſe

5 .* 5 8, KANt

R (3)

S. FRANCISCUS DE

P AUL A.
2. Aprilis.
Qui major eſt in vobis, fat ſieut minimus,
Luc. 2z2.

NANCISCVS de Paula decimo tertio ætatis
anno, à parentibus ex voto S, Franciſco conſe-

cratus, monente Deo, novam Religionis fami-
iam Minimorum nuncupandam condidit, Piorum
ope ædiculam ſacram molientem S. Fcanciſeus mo- E

nuit, ut anguftiis illis prolatis, ampliorem faceret:
impen ſas cauſantem fidete Deo juſſit; muris ergo de-
jectis, mox ab homine copioſo magnam vim auri in
opus accepit. Gùm virtutibus omnibus abundaret,
ardebat tamen chatitate maxime, quæ ad illum cœla
defluxit giobo igneo inſeripta, ejus teſſeta futura &
ordinis inſigne; Ea flamma cum totum hominem
corripuiſſet, nmihil mirum eſt, ardentes deinde titio-
nes impune trdàſſe, ſubiiſſe caminos, cibos quin
adeò absque foco ſolà haritatis flammâ percoxis-
ſet: ſed an mos hominum eodem incend o ambuſſit,
& cxrremis odiis d ſſidentes non alio ferrumine col⸗
ligavit, artificieſus in miracula ſancti Amoris: Vt
cum fratribus duobus Pomiferæ arboris causàâ ini-
meitias inter ſe alentibus, arborem diſſilire me-
diam juſſit, neuter ut uno pomo eſſlet ditior; vel
cuùm pauperum cauſam apud Regem acdturus,
nummum zureum inter digitos diffregit, ex quo
cùm ſanguis copose manaret, inopum eum eſſe
dixit, qui acerbis exactionibus exagerentut. Hae
denque vitute ad cœlum ſubvektus eſt Anno-.
MD. *II- eädem fiduclaà aérem transvolans, quàâ
olim mare pallio ſuo inſiratum enavigavit.

½ (x**) 90*

uin, uN nc

Mu

XN * (4) £B

.. = . 1 . % „
5 u Meditatio, in tres viriutes 8., Fra ntiſcei
de Paula.
Pls 1. Anta fuit charitas hujus ſancti, ut ordi-

nem ſuum hacepigraphe (Charitas) in-
ſignire voluerit: Ipretis voluptatibus mundi,
iehl Ueeinn en bona abdicavir omnia, ut unum amaret ]ESuM,
BaoSu Tolamque ejus gloriam ubique, & ſemper pro=
ba mnn liht curarer. Omnibus probavit amorem ſuum er-
ennnn ga proximum, omnium ſaluti incumbendo.
E Quomodo imitaris charitatem hujus Sancti?
1. Tanto odio corpus ſuum habebat, ut du-
riſſimâ vivendi ratione excogitatâ, ſolis cibis
tempore quadrageſimali licitis, & oleo dun-
taxat conditis veſceretur, ad quam tamen Vi⸗
Rüůs auſteritatem peculiari voro Religioſos ſuos
obſtrictos teneri voluit. Per totum annum ci-
bis, tem pore quadrageſimæ prohibitis, abſtine-
batz tu verò vix, ac ne vix quidem quadrageſi=
mali rempere præcepto pares. Si menre gu-
ſtares fel Chriſto propinatum, aut amaritudi-
nem, quaâ qui gulæ dediti fuerunt, in inferno
ſatiantur, inpoſterum gulæ tuæ non ia ſervi-
res.
3. Quamdiu vixir, Chriſtianam coluit hu-
militatem 3 amabat nelciri, & pro niluic re-
purari, nec prius venit in aulam Ludovici XI.
quaàm juſſerit ſummus Pontifex. Mini morum
nomen, quo filios ſuos vocari voluit, ſatis in-
dicat, quantum amaret humilitatem. Hujus
ſancti exemplo Vanitatem tantò magi⸗ fuge,
quamibô melior ffectus es; catera, enim vitis crese
cunt vitiis, vanitas viriuttbus. Eucher.

A 6 S. RK I⸗=

.
MAI

ninctatowun
ſenunn

() £ dunun
S. RICHARDUS EbP.
. 3. Aprilis.
Beati pauperes Spiritu, queniam ipſorum eſt res.
gnum cœlorum. Matth. c. 5.
RSiudde m natione Anglus fratris inopiam

N enlat, 6

he

ſervilibus miniſteriis voluntate ſuſceptis, leva-
vit, eidemque paternà hæreditate, pactoôque
nobilis & opulentæ virginis matrimonio ceſſit. Dum
literis navaret operam, nullo certo vivendi præſidio,
communi cum Sodalibus duobus pallio, viciſſim
ſcholas aditurus utebatur. In Epiſcopatůús faſti⸗
gium eye ctus, cum honore, ut aſſolet, non muta-
vit morem, paupertatem à ſe fugientem velut elap-
ſam bonam fortanam inſecutus: aureis quippe ar-
genteiſque vaſis in pauperum annonam expenſis
præſtare diétitabat fictilibus, more parentis, coœ-
nare, quàm Chriſtum egenorum turba repræſenta-
tum eſurire. Vno pane mille homines ſaturavit,
Deo voluntati benefaciendi facultatem ſuggerente.
Aliquot ſuarum domorum incendiunz reſtricte ad
largiendum manus vindictam eſt interpretatas; &
ques multiconvicio à ſe manuque rejctunt inopes, „
tanquam accepturus, non daturus benefitinm, ad pz. †“
tendum blando affatu excitabatecujus factitationem Wams
poſtulatus; illud ex divinis litteris protulit: Domine
praæ veniſti eum in benedictionibus dulcedinis. Sub mortem
netum Deiparæ caltoribus carmen à Sacerdotibus
le ctulo adſtantibus iterari voluit:
Maria Mater gratiæ. Mater miſericordiæ, Tu nos
ab hoſte protege. Et hora mortis ſuicupe.
Immertuus eſt ſacræ crucis complexibus ad
annum M. CC. XLV.
Ex Surio.

li 8 Meditatio. De paupertate, & divitiis
jls I. S es pauper, vel quia Deus negavit dibi
, fnin in divitias, vel quia cas ſpontè reliquiſti, ut
ess, pauperem Religioſorum vitam amplectereris,
gis imi ama paupertatem tuam. Eſto verus pauper ſpi-
— titu, & refræ na ſollicitam habendi cupiditatem:
2äl partem tuam hæreditatis „gloriam ni⸗
er mirum cæleſtem; nullum alium Theſautum
Aun I, habere velis, præter Deum tuum, quem gtatia
un Poſſidere potes. Si Deum poſſederis, poſfi-
nnn, Mite, sOdebis omnia, & vitam vives feliciſſimam. Qui
ner tiipoteſt eſſs pauper! quinon eget, qui non inhiat alies
no, qui Deo dives eſft. Minutius.
2: Si divitiis ſatis inſtructùs, copiam inter
& inopiam modum tenes;, hanc ne fugias, ur
illam parum æ quis rationibus aſſequaris, Vi-
de eos, qui ſunt pauperiores te, & tuæ tibi for-
tunæ medioctitas placebit, gratia que referes
Deo, quòd factus ſis compos voti Salomonis,
aj ebat enim: Paupertatem, & divitias ne de-
acris mihi, ribuz tantim victni meo nece ſaria.
3. Divitiis ſi affluas, cave tibi, paupetibus
Auin d enim, non divitibus promiſlum eſt Regnum
n ant CTüum. Si bonis terrefſtribus irretiére, vix
volabis ad cœlcſtia. O! quâm difficilée eſt.
u ex non amare“, quæ tanto labore quæſviſti!
Ah hæc odio habiturus es, quibus amorem ti bĩ
concilias & fſamam? Heu divites: quanto in
periculo verſamini! Timendum vobis eſt, ne
c&αſtihus bonis privemini, quia abundaſtis:
5 terrenis.

77

“ A 77 §S. THEO-⸗-

. 0
THOPUS M. M. e
4. Aprilis.
Venientes autem primi & accipientes murmura.
bant:n sportavimus pondus diei & aſtüs,
& hi noviſſimi uns hora fecerunt, & parss illos
nobis feciſti. Matt 20.
Emo vel cito vel ſerò nimis cœli viam ingredi-
N tur, ſi quidem ingreditur. Iuvenis æate
THEODVLVS, Ilenex AGATHOPVS parili
tamen curſu per Martyrum ſtadium cucurrerunt, an-
no à Chriſti ortu quarto ſupra trecenteſimnum. Et
THEODVLVS quidem ante curſum, bra ium (cet-
tèe arrham bravii) ſer-bitur ecœ1⅓ι annulum accepis-
ſe, qui artificis cœli manum crebtis ι ππaais, qui-
bus omnes paſſim morbos pellebat, laudavit. Por-
rò cum intra carceres, ambo adhuc conſiſterent, jn
ſom ais ab ipſo Numine ſunt animati, ipfi verò ad
fidem exemplo ſuo adductos alios animâ runtekoſtri-
die ad virtutis theatrum (tribunal tyrann: (tracti, in
ruborem hunc, in laſſitudinem torrores dederunt.
Ea, quæ ſecuta eſt, nodte, iterum careeribus clauſi,
idem uterque in ſon nis ſomuinm vide ant, Nau-
fragium ſibi facere videbantur, fed auſpigatum illud
& nimium forcun⸗tum 5 quon czteris quidem,„ un,
quorum longe plurimiteran“, fluctu hauſtis, ipfi ne-
ſcio in quem montem cœlo contigunm evaſiſſent,
candidis ibi veſtibus ernati. Somnium hoc dies
explicuit. In mare cum Saxis append ibus sbjedti
ipfiſümum Oly pum ſubierunt. THEODVLVS
deinde multà luce candidus inde ad ſuns reviſit,
quod teſtamentum facele eſſet &tus. Dixit ergo⸗
haredes omnium paupetes, & te quoque inter hu-
jus teſtamenti executores hodie capit habere=
EàX Metaphr, apud
Sarium,

r A Ne, 9.
ANR e

Medi=

oborg . (s8)

Meditatio. Converſio au Deum nunguam aut

„
INOPDIIE, . „
ln nim u propera, aut nimis ſera, modò
ll 7 2
kt . Bit vera.
unm 1* Ihil magis tuum eſt, homo viator,
Aegtenn 174 . 1 S 3
nm quàam tempus: cujus uſus à te ſolo

laſan pender, ut poſſis uri omni momento vel in vi⸗-
r,. ram vel in mortem. Sed & nihil minus eſt
ütneg tuum quam tempus, eujus æquè ac vitæ tuæ
Iid abuſus eft veritus. Sceleſtius quidem nihil
eſt avaro, temporis autem avaritia & juvenum
& ſenum æ quiſſima uſura eſt. Quocunq; tem-
pere non cogitamus Deum (ſit juventutis, ſit ſe-
nectutis) Puta illud tempus amiſſam eſſe. Gæ-⸗
ſar. Monit. 2. c. 2.
2. Alii conſummati in brevi explent temporz
mulia. Aliis curſus longior eit & vita labe=
rioſior. Deus tamen juſtiſſimus Paterfami-
lias fervorem & puritarem intentionis magis
ui attendit, quàm tempus quod homo impen-
ik dir. Veneris mane aut ſcerò ad Dommnum,
walet præmium recipies juxta menſuram fervoris. An-
nos non reſpicit Dominus, ſed fructum compuæ⸗
kat annorum.
3. Suawvis eſt Dominus Pniverſis, mittit ſa=
genam ſuam in mate, & trahit ad ſe in nexibus
charitatis juvenes & dencs: necemittit foras,
niſi malos; nec eligit in vaſa, niſi bonos. Stu.
de ut deprehendaris eſſe bonus. Dicat pœni-
tens Senex: Ah ſerò te amavi“? dicat juvenis:
bonum eſt homini, ſi portaverit jugum ab Ader
leſcentia ſnd.

rpn 5

e §. VIN-

1ſ

Are

„ (92 £ ..
S. VINCENTIIS FERRERIUS. Uα
5. Aprilis.
Caſtigo corpus menm & in Servitutem redigo, ne-
cum aliis pradicavero, ipſe reprobus efficiar.
Paul. I ad Corinth. 9.
C VINCENTIVS antiqua Ferrer'orum familia in
Hiſpania natus, primis ſtatim annis documen-
ta edidit Magiſterii Fietatis, quod virex ercuit,
jam puer inter pueros Magnus Orator. Ea in-
itia egregiz indole ac literarüm eximio pfofectu
fecit auctiora, omnem libertatem pertælus, quæ le-
vitatem oleret. Ingre ſſus S. Dominici famiham, &
Chriſti aſpectu mo bo levatus, ejus imperio populos
ad pœnitentilam evocare in ſtirit, tam ſtrenue qui-
dem, ut ſatis conſtet Iuda orum vigint: quin que n il-
lia, totidem ferè Saracenorum, Chriſto, ejuoperà,
conciliata; Chiiſtianorum ce tům vigintrmila ei-
dem reconciliata: publcis flagitiis infamia qua-
draginta millia ad Innocentisgm reducdta. Ardorem
dicentis inde intelligas, quòôd capitalia auſos tcum
ad furcam comitaretur eratione priimum efferuelcere,
mox colllqueſcere; denique in cinerem exareſcere
coëgerit felici ſlſimo ſupplicio Amoris extinétos. Tot
ſpoliis Orco abactis triumphantem mirum non eſt,
ſi Styx odir & ſpohare cantttadsigemmi contendit,
quantumvis itrito'conatu, quod in Magnæ Matris
tutela eſſet, quæ ſuo pagili ad ſtitit, & victorem rude
denavit, in ee quoque exemplum zepetitura, ſi
cum VINCENTIO vincere vellemus, Acdta olim fu-
riis mater, ac proli ſuæ iniqua infantem in multas
Partes ſecuerat: has collectas vir ſanctus integti-
tati vitaqhe reftitait, poſt demenem etiam de
morte triumphans, quæ proinde obſtruere viam
lRuic ſideri non peruit, qaoο ainus ad cœlum
Anno M. DC. XVIII. feitetur.
Ea Surio,

Medi

10) £½

Meditaflo. De ayparatu ſupremi judicii.

hgie, r. Erribilis erit ultimi judicii apparatus,
61 ö, .
Pllen, . enn horrenda videbhantur ſigna, Sol cruen-
lenn g, “De .. . — . .
ei G rus, acrignens, vehementioribus procellis agi⸗

tatum mare, terræ motus, fames, ſterilitas,
bella, morbi. Ad hæc tam callidè fideles exagi-
tabit Anti-Chriſtus, vix ut ipſi poſſint reſiſtere.
Credo Domine, me auditurum efle terrificas
tubas vocantes ad judicium. Si quando' ſenſer-
ris; ad aliquod crimen te sieri, in mentem re vo-
ca, nulli tolerabile Chiiſti judieium. Baſil.
2. Cerne animo vallem Joſaphat, variis re-
fertam populis, Jeſus de cœlo deſcender co-
piosâ Beatorum coronàâ ſtiparus, ut omnes
homines judicet: ad ejus dexteram bani An-
geꝰ, & Electi omnes; ad ſiniſtram verò damna-
ri, longâ dæmonum catervàâ cireumſepti. Heu!
aliquando ero in hac valle lachrymarum. Quid
de me tunc fiet: Neſcio: Attamen hilarem vi-
tam ago, quamvis ignorem, an ad dezteram,
an ad finiſttam ſim collocandus.
3. Conſidera, quid tunc dicturi, quià eo-
gitaturi ſint electi. An ceos pœnitebit, mun-
di vanitatem contempfifle? Attende etiam ad
ea, quæ dicturi ſunt damnati, En! inquient
(Electos indicantes) en quos aliquande ha-
buimus in deriſum: Quâm tamen prudentes
fuerunt ipſis verò damnaris quam lugubre erit,
Deum videre & perdere, & ante ptetiiſui perire:
contſpedtum. Eucher.

f ettielnin

iitnen
6., 5
Uuenunltor

No

15 9
in ,

,

S. GUI--

* (1) £
§. GUILIELMLIS A B.
6. Aprilis.

Omnia autem probate, quod bonum eſt, tenete.

Paul. Epiſt. I. ad Thefl. c y.

CAa dans. domi nobil's, Hugoni Abbati,

apud Pariſienſes, à Parentibus ad omnem
pietatem informandus traditus eſt. Nec ab-
horreb t à diſciplina pius animus, quâà comite feli-
citer in literis progreſſus, facilè ſuperabat æmulos,
quibus ob morum integritatem faſtidio fuerat. Pa-
tebat multorum invidiæ, quam ille æquo animo
perferens nihil alienum à virtute patrabat?; quæ ſe-
dem firmam inpectore ipfius jam fixiſſet. Dubius
quo vitæ genere virtutis ſtudia decurretet. monente
randem ſeverids Odone Abbate, & objecta Chriſti
Crucifixi in vitrea feneſtra depidti ſpecie, pectori
ejus faees ſuddente, in relig oſam ſe familiam rece-
pit, In qua cæle ſtibus promi ſis accenſus ita ſe pro-
bavit aliis, ut Roſchildenſibus præficeretur Abbas.
Et quia Pii omnes adverſis exercentur, nequaquam
ab iis vit ſandtus eximius fuit, cœli nihilominos de-
liciis luſtentatus. Grauius decumbenti S. Senovefa

virgo ſolamen & morbo medicinam ateulit. Mori-

turo denique Reparator noſter Sanétis comitatus
conſpicuum ſe fecir, ſcilicet ne mortis larva terreretur.
Cœlum Anno MCCGII. ſubituro paratum ſolium ejus
diſcipulus videt, cornτιπ ue, rarum opus & Ange-
lorum manibus elaboratum; ſed gemmas GVI-
LIELMVS ſuppeditavit, virtutes ſuas, quarum nos
nomina fortaſſe ſcimus & ſubinde de pretio diſpu-
tamus, ſed ſubterfugimus patientiæ ſcalpellum,
ſine quo nulla gemma cælatur.
Ex Surio,

SOWe
0 (N

Medi-

1Ihelle ſ D

ndft uenr
lo D

D
lenmictili

1N

K (12) *

Meditatio. Derecta eligendi ratione.

1. Oaen aliquod vitæ genus eligendum tibi

3 eſt, ut nunquam te pœniteat confilii
ac elctionis tuæ, primam omnium Deum etiam
atque etiam obſecta, ur doceat te, facere volun-
tatem ſuam ; & da operam, ut animus tuus
paratus ac promptus ſit a exequendum quid-
quid Deo libuerit. Deinde aperi moderatori
conſcientiæ tuæ conſilium tuum; is quippe
Dei vicem gerit. Felix conſiliorum eventus
à Domino planè pendet: adjuvabit te, ſi ex ejus
nutu ac voluntate omnia præſtiteris.
2. Pondera rationes, quæ te impellunt ad
hoc, vel illud eligendaum, & eas pariter, quæ
ab eodem retrahunt, Hæ rationes peri de-
bent cx fine, ad quem creatus es; ad hunc verò
finem es creatus, ut ſalvus ſias. Salus tua ſit
norma elecçtionis tuæ. Conſidera diligenter;,
urrùm faciliùs hoc, quàm ilo vivendiinſtitute
æternam felicitatem conſequi poſſis. Utere
conſilio, quod tu ipſe dares amico, ſi perinde;
ac tu, indigeret. Vide quid factum à te vel-
les ultimo vitæ puncto.
Ubi primum Dei cognoveris voluntatem,
eam ſine morâ exequere. Deum rider, quisquis
ab eo petit conſilium, quod non eſt ſecututug.
Nete terreant digicultates, non deerit cœleſtis
gratia, quâ omnes ſupcrare poteris. Salus tua
ſitr magnum ac unicum negotium tuum: Nam
quid prodeſt homini, ſi totum, quod extra ſe
eſt, congregat, & hoc ipſum, quod ipſe eſt. aamnat 2
Gregor.

S. HER-

S. HERMANNUS CONF,
7. Aprilis.
Ecce Mater tua. Joh. 19.
Hr rr al ſeptem annorum puerulus cœ.
—iit inter ultimam rerum omnium inopiam
Muſas, ſed præ Muſis impens?'MARIAM co.
lere. Eam cùm in templi odeo ludentem cum Fl.
LIOLO & D. Ioanne vicdiffet, dextrà VIRGINISin
ſocietatem accitus, homo Superis colluſit. puto ur
cœlùm oſtenderet, quis maxime ludus ſtudioſum
adoleſcentem deceret. A ludo ſaxum monſtravit
PATRONA, unde quoties egêret, nummos prome-
ret. Ita Mœcenare colo uſus, ſimul annum XII.
fuit ingreſſus, mundo eſt egreſſus, ratus, longum cœ⸗-
li ier adoleſcentiæ maturè ineundum eſſe. Inter reli-
gioſæ vitæ ſtudia tam amor in HERMANNO MA-
RIA, quàm HERMANNIin MARIA crevit, ut eum
primùm amantiſſimol OSEPHI nomine donaret, tum
deinde in Sponſum deligeret, dotémque in manus
omnes cœli divitias FlLIVM daret- gritudines il-
lius complures ſuâ manu abſterſit. Triſtiorem, quòd
muniis allis diſtractus precibus vacare non poſſet,
monuir, plus apud Superos ſollicita in alios ſtudia,
quàm quieta inter preces ſuſpitia mereri. Quo⸗
ties genu ſupplex MARIMX. nomen venerabatar,
toties omnibus perfundi ſibi edoribus viſus eſt⸗
Cœlo hiemante litantis manus, neà fiigore offen-
derentur, IESVS & MARIA fovebant, duo uti-
que calidiſſima ſidera. Corpuſculum mortui ut
fupra terram ſemper, ita etiam ſub terra diu in-
tegrum manſit? an quia odoribus, ques me-
moravimus, illud condivit?
Ex Surio.

Sf E (14)
W (N Meditatio. Decultu Beatiſſima Virginis.
1. MAri⸗ eſt mater tua, idcircò plutimum
1 ipſi confide : Pete ab cà omnia cum
n corpori, tum animæ tuæ neceſſaria: eos amar,
qui cum ipsâ familiariter de ſuis miſeriis ac ne-
ceſſitatibus colloquuntur. Enim vefròô ur pia
mater libenter & cum gaudio accipit fitium, ad
An ſe confugientem, ita te accipiet Maria: nam in
ielli mvs amandis filiis ſuis nulli cedit marri? adhæc po-
mualiuiuiin tentior eſt, quàm quæ libet alia mater; & ſanè
ilmn teſt, ſi quotidie diligentius expleres debita ipſi
gln nent officia. Quænam ſunt preces tuæ, quænam fa-
huntintſeltee Eta, ex Auibus argui poreſt tuus in Mariama-
EAMALNNAE mor2
Mn, den 2. In afflictionibus invoca Mariam; in dubiis
ieut conſule Mariam;in moœrore aperi Mariæ cauſan
e rui mroris, & citò citius evaneſcent afflictio-
Ue. Aenndned. Or15, . cen.
i Iifrn en nes, dubia, & c. Nullos habes aut propinquos, aut
een amicos, qui te plus ament, quàm Maria, quique
liuiiue conſilium dare tibi velint, aut poſſint rebus tuis
nun CI magis ſalutare. O Amantiſſima omnium Chri-
ſtianorum Parens! ſi tuâ in nos charitate ute-
ühnaͤr. remur, breviores eſſent afflictiones noſtræ.
teuneAni 3. Dum ſic tentaris, ut adſit peccandi peri-
Conts culum, voca Mariam; cum peccaveris, obſecra

pe

eimm Mariam, ut ejus ope è peccato tuo emergere
atndu, poſſis. Maria eſt refugium peccatorum, ſi eam,
a invocaveris, nullam non vinces tenrationem.
1. Per te, Maria Virge, hareditamus miſericordiam
miſeri, ingrati gratiam veniam pecsatores, Aug.

§. VIC.

* (15˙) £
Ss. VICIERPUS EbP.
3. Aprilis.
Secut corpus ſine Spiritu mortuum eſt, ita & Fides
ſins operibus, Paul. ad Hebr. cap. 14.
E VVICTERPO Gallia contendit & Bejaria,
D ſed cœlum pridem litem diremit, cùm ſibiil-
lum vindicavit verior patria. Pontifex Augu-
ſtæ, fundum, quem ad Iulias fauces habebat, Epta-
ticum, DD. Virgini & Laurentio donavit, locumque
eum velut ad ſanétlores ferias Tuſculum habuit, fru-
ſtrà Henrico Antiſtite etiam mortuum inde auferre
adnitente, cuùm vel MARIA VVICGTERPVM ſuum
nollet dimittere, vel VVICGTERPVS à MARIA ſua
nollet recedere. Templum quoque D. Afræ, quæ
inter Hungarorum populationes alteras penè flam-
mas paſsa eſt; e cineribus in priſtinum ſplendorem
erexit. Vos qui ſacra manibus tractatis, unum au-
dite, & exhorreſcite. D. Herlucæ vVirgini à morte
tam fuit familiaais, ut quoties feread epulum ſa.
crum iret, comes iret aut dux VVICTEREVS. Forté
ſolam Herluca ſe credidit inter preces. Sed ſola non
fuit: Ad fuit cum VVICTERPO Chriſtus; triſte ocu-
lo amantis ſpectaculum; verbo, ipſiſſima Pilati ſcena.
Nihil hic; tantum lacrymæ & gemitus loquebantur?
nimirum tot ora quot vulnera clamabant : IIIud
etiam VVICTERPVS ad Herlucam addidit: ad hanc
formam oͤponſi expaleſ cis ſoror? Illa: emorier, ille ite-
rum: ecupu ab oculis theatrum crudelitati hoc amotum? il-
la iterum: ah! percupio. Erge, ſubjicit VVICTER-
PVS, oculos nega Richardo ſacrificanti, cujus impu-
ritas carnifex eſt sponſi tui. Audiit, abſtinuit ab
impuri ſacris, idémque ut vulgus faceret, auctor
fait. O tas noſtra! Iacra! 6 Sacerdotes! eja dicite:
oculos hominum à vobis ſi abducunt Superi, qui-
bus ipſi vos aſpicient, niſi iratis?
Fx Bav, Sz

Medi-

IID Meditatio. Vti fides ſine eperibus moriua eſt. Ita
i &adignitasdaceraote no Sacerdo talis in San-
ammgi &ο ſtatu exanimis eſt
l Ahe n 1.

D ſalutem fides integra, & quodammo⸗
lir nnenltibe do cæ ca req uiritur, ut credamus omnia,
nieniieni, ans Quæ R ccleſia credenda proponit. Quid mirum,
irpinu, unſein 4 minus capias ea, quæ credere debes ? nam qui
afugtte fieret, ut tam anguſtum ingenium tuum, quod
capit, quæ oculis omnium obverſantur, ca-
pere poſſer incomprehenſibilia fidei myſteria?
Captivemus intelle ctum, & credamus omnia,
quæ ab Eccleſià credenda proponunrtur.
2. Fides ſine operibus mortua eſt; non ideo
æternis gaudijs potiéris quòd Chriſtiano no-
mine fueris inſignuitus: Nec ſanctus es ideo,
quòd ſancta, ſed quia ſanctè tractas, & quod
tanti nominis menſuram operibus imples.
Falleris, ſi exiſtimes, poſſe te ex nomine
tuo tanquam ſyngrapha, cœleſtis Patrtis hære-
ditatem poſtulare; niſi enim Chriſtum imi-
mus tatus fueris, fruſtrâ dices, te Chriſtianum fuiſ-
u; ſe, imò te ſupremus judex propter tuum nomen
AA & citiùs damnabit, & gravius puniet. Peccata
mki tua graviora ſunt, quàâm peccata Gentilium,
quia: Atrociksſub Sancti nominis profeſione pec-
camus, Salvianus
3. An incumbis operibus, quæ deceant Chri-
ſtianum? Conſidera ſingulas actiones tuas, vide,
lisein num perinde terrena quæras oblectamenta, qua-
lsar ſinon forent cœleſtia, Numquid Gentiles &
tiet,iin hæretici diligentiùs comprimunt ſuas cupidita-
tes, & ſæpiùs, largiuſque miſeros ſublevare con-
ſu everunt ? In nobis patitur Chriſtus opprobrium,
in nobis Cyriſtiana lex patitur detrimentum. Salv.

S. MA-

—

4
(17)
2. Aprilis. eum
Gaudium erit ſuper uno peccatore pœnitentaam
agente. Luc, 15.
Vdite owmnes apud Divinum tribunal rei: Pa-
AÜnHañ 114 1A EM udici- habetis, cauſam
pera dain habetis. Certé causâ laboravit MA-
RIA, cui nomen K.. gyptus dedit, & tamen hàâc non
cecidit, ubi melior MARIA peroravit. Quid enim?
nominis illa ſui oblita, ut voluptati litaret pudorem
onn venalem, ſed gratis omnium libidini expoſuit;
quin feſto Exaltatæ Crucis die, cuùm Hieroſelymam
Orbis conflueret, auſa eſt velle ibi infan da Veneris
ſacra publicare. Sed molientem ter pedemimpu-
rum templo inferre, ter repulit vis arcana. Quid
MARIAZI ad'MARIAM abit. Quid agis Miſcra? Ve-
neri patrocinari vis Virginem? Quid apud Ma-=
trem non poſſunt lacrymæ? quid non lac Matris
apud ſanguinem poteſt Filii? Orat illa; exorat iſta:
abſolvit ludex admiſſam, quam abſentem damna-
verat. Sed audire pœnitentem, qui peccantem in.
ſpicitis. VI. annis ſupra XL. eluit lacrymis feras
inter, quidguid inter homines peccaverat, ſemper
oppugnata ab Orco, ſemper victrix, VIRGINISau- (NNNſeiadſ
kilio; nulli hominum, nifi Zoſimo, viſa. Is davino duétu
ad eam venit, & vitæ ſeriem, quam dæ dimus, audi-
vit; cum ſacro dein epulo revrſit, quod ut caperet
MaARIA, per lordanem ſicco veaſtigio advolavit. Ita
puram cum undæ jam probàſſent, ſecundò redux de-
functam in arena offendit, anxio verò de ſepultu-
ra, Leo ſupervenit, & feſſam unguibus dedit,
æternum non tam pœnitentis, quaàm mile-
rantis MARIRX. moenumestum. Pee
Ex vit, PP.

Aulutzr

(18) £.

Meditatio, Depœnitentia agenda.

n Mun ſeiie 1I. Qlcut nullum eſt momentum, quo De-
um non experiris beneficum, ſic nee
mue momento ſuſtine illum offenſum. Æ terni
dkhitt,ui interitůs diſcrimen eſt gravius aliquod vel
ehniteni momento foviſſe crimen. Offen ſa omnis in
lemmn gimmn ſemità Coli error eſt, quò diutius procedis, eè
mumn longius à Deo reccdis,

4
fotat thhu

I 2. Peccati venenum ideè noli retinere, quia
hia te nondum occidit: occidiſſet enim, niſi Deus
enin peperciſſet. Què is parcet diurias, tantèô
puniet gravius. Potéſtne tibi place re pecca-
tum tuum, quod Deum hominem mori coë-
git: & cujus ſola cogitatio ſanguinem expreſ-
iit, tibi non ſuſpirium, ne dicam lacrymam
extorſit?

Pœnitentia appellata eſt quaſi punientia, es
guod ipſe homo in ſe pœnitendo punit, quoa malꝰè
namiſit. Hugo lib. 3. de Minis Eccleſiæ. Et
nondum pœnitendo punis? peccaſti cum £-
gyptiaca? cum Davide à cum Petro? puni pec-
catum in te, uti pœnitentes & aAlli puniérunc
in ſe, nec æternum puniéèris.

*

1 1.

) 4 B S. MA-

ſ½
1, auhe
S. MACARIIIS. Patriarch. edm
10. Aprilis.
Beati qui lugent, quoniam ipſi conſolabuntur, 1
Matrt. C. 5. .
ACARIVS Armenus Fatriarcha Antioche.
M nam ſedem beavit, ſed multò magis paupe-
res, quos unos ille domi Palatinos, foris an-
te ambulones habuit. Ob id, & quæ jam tunc pa-
trabat mira, ne in ore omnium eſſet, omnium ocu. (AInRin
los fugit, &, ſub quo lateret ignobilis, ſepulchrum in binnt
Chriſti petiit. Sed Saracenorum ſcelere ad ipſa offſa
uſque lacera virtus & tribus clavis pavimento affirs
preſſaquepectus ĩgnito ſaxo, ut fere ſolet, ſe ipſa olil 4

prodidit: prodiére Angeli in auxilium miſſi, ipſque ulr
jam hoſtes Macarium, &, quod caput eſt, in Maca: (hmni
rio Deum agnoverunt. Interea parentes ſuum eſſe
dedecus arbitrati orbam filii Infulam filiumque exu-
lem videre, mittunt, qui aut verbis, aut vi addu-
cant. Et jam parabant hanc ihli. Sed cœlo pu-
gnante capti oculis manibus que, quas ad facinus ex-
tenderant, Macario ſe dediderunt. Hic Cruce, quæz
illi ſeipionis loco ſerviebat, oculos & manus reddi-
dit, itaque expeditus exul orbem deinde pererra-
vit. Bojariæ quoque hoſpes, demum Gandavum
in Flandtiam pervenit, relictis ubique ſymboli loco
ingentibus miraculis, quæ unico ſuo ſcipione dedit
cruce inſignito. Flandtiam cum diriſſima lues po-
pularetut, ſeſe cum gemino ſocio vicariam urbis vi⸗
ctimam mworfl objecit. A morte geminum circu-
lum œli oſtenderunt & Crucem in altero, ut ſci-
remus, quo Cruxz ſcipio illum abduxiſſet. Sed
nümne Mariam amavit? Non niſi in crygta eidem
dicata ſepeliri voluit. Et verò ubi molliu; oſſa no-
Ara jacerent, quàm in ſinu Mariæ? Ex Surte
& Bav. §.

N 60/ G. *

HE J
3 Nuit cditatio. Quasnam debeat eſſe cauſas laeryma.
V rt rum noſtrarum.
n g 1. Y Uge miſcrias tuas: mundus, in quo ver-
MM ſaris, eſt lachrimarum vallis, innumeris
ann Minh s propemodum referta calamitatibus: imo ipſæ-
unchnmng met mundi hujus voluptates ſunt plerumque
uihitnmnin fontes multrarum lacrimarum. Lacrymantes
a an halctmur vivimus in lacrymis . &* morimur
uliiin in mediis doloribus, ſuſpiriis, ſingultibus- Et
euuſitti itanamus vitam hanc! Et fugimus ac dereſta-
uiinind dmur mortem, quæ finem ponere debet lacry-
n, uia Wa, mis ac labori bus noſtris!
huiimni 2. Luge peccata tua, exemplo Davidis, qui
ans ülachtymisſtratumſuum rigabat. & cum fletu
iniime Miſce er panem ſuum: ſi mors parentis, aut
ummtia amici, rei familiaris jactura tot lacrymas ex
In d Gρ Oculis tuis eliciant, an uon Paradiſi jacturam
ugutiiia profuſo lachrymarum imbre deflere debes? Lu-
um aadl e etiam peccata aliena, ſi amas Dominum
ciune Jeſum, quoniam his peccatis iterum aſſigitur
6 Eenin Gun Uci. .
ehnton 3. Te ipſe conſolare, tu, qui luges aut mi⸗
uiafuſgtet ſerias, aur peccata tua: exilii tempus ſenſim la-
aitiimiue bitur, ſensimque accedis ad parriam. Ipſemet
nterſcimini Dens lacrymas tuas in cœ lis abſterget; imò in

Wrepnnane . . . . B
uan r hac ctiam vira te conſolabitur, ſi peccatorum
, tuerum dolor ſit cauſa lacrymazum tuarum.

Wuuin“ Num aliquando expertus es, quàm ſuave ſit, fle-
endi re peccata ſua? at ſi tam jucunaum ſit, flere pro
ruluut Chriſto, quuα ucundum erit gauders cum Chri-

en. ſto? Aug.

ed 4 . B 2 5§5. LEO

21) £
S. LEO süMM US PONT.
II. Apf lis.
Tu, quia piuss neſerere noſtri, aut in tus flz-
gedo vinaica mnignttates noſtras. Judith. 7.
V. 20.,

*Ivis ex ungue LEONEM, ſetipta magni LEO.
S Nis lege, à S. Petro appzobata. Hic natione
Tuſcas, omni literstuta præzſtans, e'oquentià
Ohriſtianus Demofſtene,, imò cο eſtis Orator paſ-
ſim habitus, ex Archidlaco o Romano, omnium
ſuſftagatione abſens in Papam eleus, primus
LEONisSs nomen aſſumit, & meruit: fortiſſimus
enim kontificum ad nullius pavebat occurſum. At-
illam, goft vaſtstaum prope orbem Romæz minan-
tem, potente ua eloquentia, & S. Petri minitan-
t's aſpecu, abſterruit, atque ut retrocederet, per-
ſuaſit. Genſericum VVandalum, urbe jam capt,
excidium parantem, animose appellans, ut ſacris
& tectis parceret, exoravit: B. M. Virginis hono-
gem contra Neſterii blaſphemias acerrimè defen-
dit: Manichæ“ & Peiagianos Romæ convicit, pes
ſelenéseuac hæreſum libros publico foro exuſſit.
Latronum Ephefi Entichianorum concilium, KRo-
mana in lynodo, cum Dioſcoro hæreſiarcha con-
demnavit, invtas & Magnus ſemper. Ante
mottem Apoftolorum tincipem pro erratis ſuis
deprecaioram cum invocaâfet, üignificavit Sanctus,
omnia ei peccata re miſſa, prætecmanuum impoſi-
Kionem, cujus ſcil. pæna ei ſubeunda, ſi indignos
onſecrèſſler. Obititſenex, ingenti urbis ludu, &
otbis totius damno: quia in amiſſione tam
Magni parva eſſe jactura non potuit.
Ex Lippeloo.

ſi u r

nih,

il hiungtil
Ahbin e
iein, eog
n gett anrn
Normn Onhi
kuun eehe Mi
, Kmenit ionichr
Uuzwenu deulan.
e hen ont w
enti, & Neni min
gven enetet
liu, eine,
Geielas, elt
ANyns zom.
nin kenide dien
s None condictt
0hlien tah erll
onun nrellum1
lſann eielatchrt
lunun ſnhen 1
ſehen 1 eritis 1
e iniatinck
WuAmuNN
i wenth dli⸗
4, npenitdn
, antuotſon

0
4

„

(22)
Meditatio. Ve flagellis a Deo immiſſie,

1. A D corrigenda ommum ſcoelcra & maxi-

me Chriſtianorum, ſi invaluerint, Deus
launiones immittit & non medicos. Talis fuit A-
tila: Flagellum Dei dictus à ſe ipſo, ferro & igne,
ultor & emendator orbis Chrifſtiani, bonum
ſcientis & non faeientis, ideoque magis digni
verberibas. Præ cipuè ſi domus Dei fi ſpelus-
ca Latronum, irarus Dominus facto ejusmodi
flagello ejicit vendentes & ementes, & malorum
moraum lubvertitabominationem. Pro ratione
ſtats tui ſtude cultui divino & promove, ur
Deus avertat tam dura flagella.
:. Unus homo LEO Pontifex maximus,
portentum Sanctitatis, & unus home Lupus

Trecenſis miraculum manſuetudinis eodem

ſæculo continuête Attilam monſtrum malitiæ,
& cum eo ſeptingenta hominum millia abſter-
ruerunt. Tanti refert virtutum aciem explicare
contra Eccleſiæ inimicos & mundi ac tenebra-
rum poteftates; diſce, quomodo flagellis à Deo-
immiſſis occurrendum ſit, primò excipe prom⸗-
ptè Pſal. 311. Ego in fiagella patatus ſum. 2dò. hu-
militer & reverenter: Sizut oculi ancilla in ma-
nibus Domina ſua (verherantis) ita ozuli noft ri
ad Dominum Deum donet miſereatur 122â. pl. 3
obedienter. Non mea ſed tua volunt as fiat.
3. Attila infeſtas Hunnus, flagellum Dei, & Latro
mundi, nunc Titio infern lis eſt. Vereatutimpius
Dei, juſte ad cotrectionem zut probationem, qy os
amat & punit flagellantis injuſtum flagellum eſſe »
eujus merces erit, quia voluntarium & impiam in-⸗
ſtrumentum fait, ianis æternus. Tu homo Dei, ſi
videis flagelium ejusmodi elevatum ſapra dortwm

tuum qdicito. hic feri, dummodo parcas in æteraums-

(²; * igree⸗
1 — . 4ℳ
S. ALFERICUS Abbas. ℳ*E
12. Aprilis.
Qui ſe cxiſtimat ſtars, videas ne cadat: ten-
tatio vos non apprebendat. Kaelis Deus eſt,
qui xon patietur vost entari ſupra id, quod po-
zeſtis, I. Corinth. 10. v. 11.
Atria ALFERO Salernum, ſchola Prinecipis illie
Peaai fuit. Ex hac ad regem Germanorum lega-
tus feliciter è via aberravit, & ad Regem Regum
in cœnobium Cluniacenſe deflexit. Inde melio-
jam ad patziam legatus monachis illie præfuit, &
Cavenſe Aſceterium condidit. Ibi mali dæmonis
invi dià ex altiſſimo monte præceps dejectus riſit in-
columis veteratorem, altiùs olim nec tam impunè
cadentem: Incolam ſaxo obtritum à ſociis in ora-
torio ſuo id noctis voluit deponi mane deinde Ve⸗ (lll
ſpillonibus funus quærentibus hominem reſtituit,
Quina ova cùm eſſent, ſed ſeptem hoſpites, ſine:
ftaude, ſednon fine miraculo, & forte cùm riſu, ſin-
gula ſingulis attribuit. Vates plurimis' aliis fuit,
ipſe mortis ſuæ vatem longe nobiliſſimum Chriſtura
habuit, qui ſexto die prius quàm obiret „ALFERVMI D MK
ad cœnam invitaæit: condixit lubens, & uofamem Atndrnfetpt⸗
opſonatet, jejunus venit. Miracula mortuus con-
tinuavit? ex multis unum illis narrabimus, qui ex
Veneris hara ad Numinis aram accedunt, &, heu!
imparati epulo divino inter Vitgines mentes Ange-
psaccumbunt. Fuit qui quoties ſacram menfſam um
ſrequentare parabat, ſomniorum intemꝑperie abſter-
reretur. Eam macalam etſi nullâſuà culpâ contra-
ctam, eum prec bus, jejumis', confeſſione ſemper
elueret, redibattamen ad invirum iila, & etſi ſtelus
non eſſet, videbatur tamemeſſe: Tandem dosmi-
enti adſi ſtere ALFERVSViſus eſt. & fomiadmotum
ſanétiofibus undis- luſtrare, jamque contra Stygis

pe s

ejuſcemodi vulnera eximium facere. O ſimilis, in-
quis, fons mihi curreret! At ſi oculos ha bes,
binos domi habes.

Medi

1
s
pii
niig ni
in er ſal⸗ 1
numnmſ iifi
, Il
mmun, Cclnl litef
gen Cenung
enmt, Allinte
enl leterit Nen
u Mrichi llen

rhät. li malan

unwen ieelwit
,Uintoln nr nnn
ſuwobninm ißl
inii; m dii
entbvy konien e
i hnun inhia,
bEünttun tic⸗
ue luiir Nafi
enetllänun Cunin
enmtie Aktl
llben Kenol⸗
Nuochemoitun
1limmtdinur,
Aun adnt, 6
Ge gn Ind 4
1 en nann 6
Dunuininenſcd-
1 iiunii
oertleiin
Seluel,
nane, totnt 6
–
etetlatl
Aauibine

(24) £
Meditatio. De timore ſaluiari & gratiaâ Dei neæ=
ceſſaria ad damonis ſut eran las inſidias,
I. ℳ& Lfericus invidi dæmonis technâ ex al-
tiſſimo monte in præceps dejectus riſit
Incolumis veteratorem. Ridebis eundem, ſi
gratia ] ESsu ſalvabit te à ruinà Spirituali. Sed
tmime, ne tu prior ad tentatorem acceſſeris.
quàm ipſe venerit ad te. Peribis, ſi amas peri-

culum, quod à pereundo dictum eſt. Diſcri⸗=

men includit crimen: Occaſio peccandi parùm
differt ab occaſu peccatoris.
z. Ne dicas, Tyro timet, aſceta ſum Vere-
ranus: forté enim quia Vetus fœnile es, citius
corriperis abigne, in poteſtate Tyronis & Ve-
terani militis eſt inire pugnam ; in neutrius ar-
bitrio, ſine gratiâ Dei ſpeciali, potini Vi-
Gorid., Aulculta Senecæ lib. de ira, cap. 7. In·
trateps datis corpor ibus nullum ſui arbitrium eſt.
Audi & T'ullium Tuſc. 4. Qui ſe pracipitavit,

ſuſtmere ſe, cum velit, non poteſt.

3 Igitur time cum arriſerit gratia: time cum
abierit gratia Salvatoru? & time eum denudò
vevertetur. S. Bern. Serm. 54. in cant. Time
cum adeſt gratia, ne non dignè opereris Ti-
me cum abeſt, quia deficiente gratiâ deficis
tu, & dœmoni victus ſuccumbes. Time
cum redierit, ſi enim eſt gratia repropitiata, de-
tenior fiet recidiva „ quæ contingere tibi pe⸗-
delk.
5) °(0%-

B8 4 §. Ti-

(25) £
S. IUSTINUS Mart.
13. A prilis.
Non enim judicavi me ſcire aliqiid inter vos niſe
leſum Cbriſtum & hunc cruιum Paul, ad
Corinth. Epiſt. 2. c. 2.
VSTINVS Phileſophus Palæſtinâ oriundus, lite-
rarum amator, varias in Philoſophia ſectas ample-
Xus, Platoni tandem aufcultare cœpit. Declina-
verat fortè populi turbam, cùm neſcio quid ad ma-
re ſecum meditatus, in hominem incidit, à quo im-
mortalitatem & ſupplicia animorum edoctus,
Chriſtianam veritatem aſpexit, eandemque ad-
verſus hoſtes acerrimè tutatus eſt, ſanguinis & vitz
prodigus. Multa Iudæi gentesque adverſum Chri-
ſti cultores machinabantur, quorum cauſam apud
Sæſarum ſubſellia magna dicendi libertate tutatus,
illud impetravit, ut Chriſtiani deinceps, niſi male-
ſicii convidi eſſent, innoxii viverent. Nobilis in-
genii monimentum hodieque legiturz glorix que
eſt Benis literis hanc piam operam Chriſio Romzæz
impendiſſe, ubi melior nunquam cauſa acta eſt, etſi
optimo ejus Patroneo ſanguine ſtetit. Nam cùm
Creſcentem vitâà & diſciplinàâ Cynicum, ignoranti4
hominis multoque magis caninâ impudentia of-
fenſus, publicis congrefſibus vicifſet, ea ies ſtili-
cet Canem illum ad vind am infammavit: nulla
ratio perdendi Iuſtini aptio: viſa, quàm ſi ut Chri-
ſtianum allatraſſet. Exoſum id nomen iterum eſſe
corat & capitale. Ergo ſtructæ D. Iuſtino inſi⸗
diz haud ſane nolenti, captus regatusqne Chri-
ſtianüsne eſſet? affirmavit deſererétne fua ſacra:!
xenuit: mortem ſubiret? voluit, id Chriſto mor-
talium ſevero Iudici gratum, ſibi utiliſſimam fore
affirmans : ac mox cervice ſecuri ſubjecta vitam
Perdidit, pediturus, niſi perdidiſſet.
Exöuris & Bavon,

Nl. (26) £
l Meditatio. De ſeientia Santtorum.
s 1., Icet humanis ſcientiis operam dare, uł
n utne olim operam ipfis dedit S. Juitinus, S
1 1ſlip , . S . S
rnsſitin 1 uütnunc complures non minus ſan ctitate, quam

1

let rerum ſcientiâà conſpicui, ad cognitionem duns-
ieiitt init taxat, & honorem Dei. In his ſtudiuis unii
nliigten Deo placerc ſtudeas, alioqui jactutam facies-
atleri⸗ N humilitatis, & pietatis. Nonexte quæreturx?
iateni in altera vita, an huic vel alteri ſcientiæ ſtudue-
4 ““ ris, nec an clarueris multarum laude ſcientia-
i kuinen rum; ſed quis fuerit ſtudiorum tuotum fiais, .
int, Ahà ratione uſus fueris tuâ ſcientiâ.
le 2. Quò quis doctioreſt, eò perfectior eſſe-
debet. Atrocius qhippe punietur homo dô-
Emmnt Gtus; quàm ignarus, ſi malè doctrinà ſuin
aiiine ſuſ uſus fuerit, nec ea fecerit, quæ ſciebat eſſe fa⸗
cienda. Tua tibi proſit ſcientia ad cognitio-
nem & amorem Dei. Heu! tantufn ponis:
temporis in humanis ſcientiis; in divinis ve-
15tam parum! Vacat tibi, utphiloſobbpus ſis, non-
rem innn Dacat, ut ſis Criſtisnus Paulinus.
nnnuted 3. Fac, ut doctrina tua aliis utilis ſit: eos
tnntanni⸗ imbue myſteriis noſtræ ſidei. Tot barbari, tot-
i,enniurc gentiles, tot homines cujuslibet conditionis-
uaakine meminem habent, qui doceat eos viam -Paradiſie-
YhDII Appoſitis verbis doce fratres tuos, quid facer-
debeant, ur placeant Deo, æternamque conle-⸗
quantur felicitatem. At meminetis, Chriſtia-
num hominem virtutem piè factis quam ai-
ſertis orationibus magis perſuadere. Non lo.:
guimur magna, ſed vivimas. Cypr.

B 5 §S. LUI

N 27) £
§. LYDWVINA. V. „EÜXE²
12. Aprilis. ſogi
Eibenier igitur gloriabor in inurmitatibus meis, 2, .
Cor. 2. c.
Lernard formam obeſſe caſtitati videns,

dignum wirgine rata eſt votum, deformitatem „
cæœlo petere. Audiit hoe, & omnia morbo- 6
sum examina miſit: iis ita omnis gratia defluxit, ℳN
ut nemini jam placeret cadaver domum ducere.
Sed ſic illa demùm formoſa CHRISTO viſa eſt. Hie
ex amantibus ſolus jam ægræ cum Muatre aſſidete 4
ſolis amoris ſui & patientiæ ſymbola per Angelos I1
lectulum ambientes oſtentare:: quorum certè una
zecordatione LDVVINA cruciatus ſuprà, quàm, e,lalſutihi
dici aut credi poteſt, graves „ facilè tamen omnes
zedimebat. Genium Tutelarem ducem ad ea lo-
ca, quæ Chriſtus olim præſentiâ ſuâ nobilitavit, ad 41
purgantes item flamm as & beatas ſedes kabnit.’ 6
Ab'eodem donum & primi parentis horto lignum / 11
tulit odore nobile: ut inde una jam vel'Virginitas: utrrihen
vel patientia ſperare quid poſſe videatur. In ſub⸗ 4
ſdium pauperum, ipſa pauperrima, peculium
tamen corrogabat, & IESV erumenam dictitabat s
cui profectò omnes; cùm audient avati, invide-
bunt, quippe quæ exhauriri nunquam potuit. He-
mini facinoroſo fuaſit, plums im unum latus no-
Rem incumbezet: Riſit ille, ſed cùm hoc in plu-
mis non poſſet, ne in faammis olim cogetetur, fle.
vit dein-eps. At LYDVVIN A Anno- Chriſtii 4
MCCCCXXX. æzgritudinis aſſiduæ ac multiplicis: aieaellenr
XXXIIX. cum ididolotum incrementum impetiaſ- Utnain, 4
ſet,, ut ignibus nihil ſupereſſet piandum, moftum ied
sandem eſt, vel, ut rectius loquar“, tandem:
deſiit mori. EBx Ioanne
Bruggmanni:

Uelrtermngte

— =

ahrr.

win

UTNN
¹ hi
ratzniie

mmnoheſt uffii ,
tck ſun getnni
üntioe himin
Ghinet konun 4
ndtet
nenn an ne
deni inrſe i
ünnn gunn an
Memuu in,
iunn kulenet
5 Iuelen dlden
n menl , twolin
1u A kui lin
tni uern, tov in
te u in fel igei
ioleſitault ln
eelimt e
R mnamnen Uihlt!
n utelt nel,in
inumungorut
jamtigunun linr
Noin io 1
nmndlaigptenl,
UINWN Nnnd
ilu n⸗
ocn unnenn /
llienle fuir
u nüin runn
noli Ehun

H

=

1 2

2⁸8)
Meditatio. Quo animo ferre debemus morbost.
1. NAAb eſt donum Dei, quod ſæpe-
numero nobis urtilius eſt, ipsà ſa-
nitate; conſultò ſiquidem hunc mordum im-=-
mittit Deus, vel ut puniat peccata commiſſa,
vel ur deterreat à committendis, vel deni que, ut-
arientiam noſtram prober, & merendi præ-
ſeat occaſionem.· Si qu æteres ex conſcientiât
tuâ, cur hoc morbo cruciaris? haud dubiè in-
telligeres, hoc morbo te affligi, ut vitia tua re⸗
linquas, & in- oſterum ſanctior fias: vam mor-
bus parens eſt multarum virtutum. Non erge
nobis dolenda eſt hac afflictio infirmitatum, qnana-
intelligimus, mairem eſse Virtu um. Salv.
zZ. Fer patiehter languores; dolores, quib us
cruciaris, imò hilarem animum præ te feras,
& cum divina voluntate omninò conſentien-
tem.. Cùm autem velit Deus, ut humanis re-
mediis uraris, præſta te facilem & obedientem:
medicis, aliisque, qui tui curam gerunt. Quit
morbo laborat, multas habet occaſiones exer-
cendæ virtutis. Utere diligenter tam pretioſis:
occaſionibus:.
3 Ne ſis tu querulus in morbis tuis, impa-
tiens, moleſtus. Bxiſtima eſſe te in lecto, ut
in cruce:: conſidera patienttam Chriſti in cru-
cemorientis, & cam imitare.. Con ſidera pa-
rtiter animas, quæ levia propter peccata tam du-
1a patiunturin ignibus purgatoriis:: Et memi-
neris, juſtum patientiâ ab injuſto ſecerni. Ii
au verſis per impaiient iam queritur, & blaſphemat
injnſtus, pat ientid justu: probatur, Cypr.
B 6

8.ECI-

(29) £
1 P⸗
S. EUTYCEIUIS Marc.
15. Aprilis.
Eportet enim corruptibile hoc induere incorruptio-
nem, & mortale hoc inauere im mortalitatem
Epiſt. I. ad Cor. c. 15. v. 3 ¾. .
„ Oc die Ferentinates EVTYCHIVM Marty-
Hæes colunt, etſi ubi, aut quando animam po-
ſuerit, neſciant Annales. Sed hæc Faſti olim
cœleſtes loquentur;? nam iſtis ſua commendare,
hoc demùm ego æternum famæ monumentum
credo. Et nos quidem etiam olim facta neſcimus,
at EVTYCHIVS etiam poſt mortein vates futura
ſcivit, & ut ſcirent aliietumulo monuit. Etenim

Redemptus Pont. forte tem pla ſua obibat, ſacra & n
ſacrorum Curatores non (quod hodie fit) alienis 1

ied ſuis oculis inſpecturus. Ventum eſt Ferenti.
num : Hic feſſus lectalum ſibi adornari propè tu-
mulum Martytis imperat, recte humana æſtimans:
tantumque cenſens à ſepulchro lectum d ſtare:
uantum mors & mortis germanus Frater ſomnus
diſtant. Tunc quoque inter curas inſomnem ferè?
noctem agenti EVTYCHIVS viius adſtare, &
quærere num vigilaret 2 Affirmanti deinde illa vet-
ab tertium inclamate: Ffini venit univerſæ carnus
ſimul vaticinium ipſe quoque finire. Atque hæc
noctis prodigia diei portenta exceperunt. Viſa &
audita cœlo arma quaſfari, & vento Aquilone duce
zaſtraignea, & ignea acies imminere. Hæc verò
omnia explicàrunt non multò pòſt Longobardi,
cum é ſeptentrione Italiæ ſe infuderunt, ſacra huma=
nis, humana ſacris miſcuerunt, clademque pa-
ttiæintulerunt. Inter hos ipſos tamen armorum
ſtrepitus ſuaviter Redemptus obdormivit: Obdor-
mivit, inqnam, nam parum differze mortem à ſom:
o. oſtendit 'lvus cum mortuis dormiens.
XX Ferrar. & Greg. M.
Dialo

Medi=-

e

Arn
ulls
Gil tetg⸗
ſi einien inen
n miimn innn
Dnexge 4

ilt

8

lancoaninen
ſel tu bate
connenen
n Ame woolnenn
anlandanetine

—

Benun el ler
Riomu un
uminr lm
Ko Adn

I ilu ide,
rmmmütenteilin
fin an tinerſe n
ofteſfnie. Agne
tensfeilt i
Anend llore 4
6enntt A
1 id mh
Aauntſatti⸗
an, Cd
nos vtun
vrttolnnii i
1n Lfele Iand
m potni lc⸗

6

Cnl N

* (30) £
Meditatio. Dereſurrcte ne moriuorum.
n Inis venit univerſa carnu: ita Eutychius-
Martyr ad Pontificem éſepulchto ſuo va-
ticinatus eſt. Vaticinium hoc de no cte cditum
ortenta diei confirmarunt. Meditare tu
Chriſtiane veritatem. O veritas! ita ſanè eſt.
Veniet finis uni verſa carnis: tunc cotpus, quod
in præſentia opprobriis, doloribus & paupertate
premitur, glorio ſum erit, immortale, impaſſibi⸗
le, & puris ſpiritibos propemodam ſimile.
Quauto gaudio Beatorum animæ corpora ſubi⸗
bunt, quæ laborum fuerunt conſortia, & in-
ſtrumenta vi coriarum?: Mactè labora, patere
corpus meum, teſurges, S& mercedem ascipies
laberum, quo pro Chriſto toleraveris. In carne
mea Vvidebo Deum, Salaαorem meumz,
2. Reſurgent improbi: ſed heu! quanto cum
dolore miſeræ eorum animæ deformia ac horri-

da teperent corpora, quæ cauſa fuerunt; æternæ

damnationis. Ecquid dicent? hos propter ocu-
los, propter has manus, propter hanc linguam,
denique propter tam vile corpus miſere perii-
mus. Dum aſpicis tuum corpus; ſubeat hæc co⸗
gitatio: meum hoc corpus aliquando erit in val=-
le Joſaphatzan ut ex hoc loco ad tartara præ cepꝑs
agatur, an ut ad cælos transferatur? Neſcio.
3. Poſt reſurrectionem non animæ tantum,
ſed etiam beatorum corpora ad cœleſtem Hie-
ruſalem avolabunt; animæ verò, & corpora da-
mnatorum dettudentur ad inferos, ut igne devo⸗-
rante in æternum comburantur. Diligamus
corporis oblectamenta: Gsd illa diligamus, q1u8:
ſine fine habebimus: illa timeamus, qus à repre-
bis ſins ßne tolerantur.
BR. 7 §, P An-

S. PATERNIIS LB.
16. Aprilis.
Liberati à peccato, ſervi autem fadti Dee Slhen
habetis frudctum Veſtrum in ſan diftationem,
Knem verò vitam aternam. Paul. ad Rom.
cap. 4.
) Obilis Aquitanus S. PATERNVS fult, à pri.
N mis annis aſceſin ſectatus, unde & mater ve:-
em ei paraveratefemicolizuſitatam. Abſtu 6
lit hanc in nidum ſuum rapax avis, at non abſtulie
tyroni religioſum animum, ſicut & veſtis in nido- wel.
perennans illæſa demaum reperta eſt: Vita PA. (ud
TERNO eum Scubilione quodam in ſolitudine „ Aukte
rigida in paupertate agebatur;: cilicio cinctus, ſine beanerni
lecto, cibi parciſſimus, aſſiduus in precibus vigilat
bat, factus virgà thaumaturgà Moyſes in deſerto: Ellkigt
Cum enim rupem baculo percuſſiſſ-t, fons illicò-
Saliit in rivum viventem. Quocunqute ven erat,
ægri momento ſanati ſunt, & ex obſeſſis dæmones
fugete: um bræ ſcilicet ad ſolis ortum diſſipantur.
Creſcentio cuidam ſubita cæcita te punito, ob ne-
glectam pauperum curam, quam ei Rex Childe-
bertus demandaverat, miſertus PATERNVS vi--
ſum reſtituit, monens ur diligentiès deinceps pau-
Perum ſubſidiis invigilaret. Tandem jam ſeptua:
genario, tres de coœleo viſ Sancti Præſules, ei ani- 4
marum cuſtodiam commendantes, quam ſubi tt Mnm
ſolitudine ſua extractus ultimis annis & infuli Maäm
coronatus. Conjungit tamen eum iterum cum (onnun
Scubilione eremi ſocio unus, eâdem utique horà;
obitûs: ſed & unius utriusque corpus tumulus-
texit. Quidni eadem in cœlis eorundem
anima: gloria exornet?
Ex ν .

ee
ſea e
4

ong

g⸗
Kagkten
. r

(0) 90

Hil
nl uen 66,
Rng ſniſſen

nen Dal 1
IMnn,,
Ulntin ,e
ihun, unmr e
run KEnk irni
Nen d ir
emn i iinin
r alekend,
Riun a nehet ,
Nung, Mls in
,Muflt, nl
(numns enet
Cer Mlirtemmn,
kons iſnn
dnnuntd ,d
Aun ti Ner CMMe
nm IEANS
ienligteincent
Inten iun ſeht
n hrllls, ei1
Klutesgun il
Aotrmt N

itetolt!

65&
1⁰

R 32) £¾
Med' atio. Omnis vita rive Similis.
*P Ons, quem S. Paternus precibus ſuis im-
pettavit, eſt vitæ ſymbolum & imago
mortis. Ab ee defluens rivus ad nare, centrum
ſuum, properat. Chriſtiani à Deo exiviſtis, &&
ad Deum debetis redire, itaque in omnibus &
ſiugulis actionibus veſtris unum Deum ſpecta-
te, ad unum Deumtendite. An eſt aliquid, ſi à
Deo diſceſſeritis, quod dignum ſit amore ve-
ſtro ?2 Quid mihi eſt in cœlo? aut quid à te volui
ſuperterram? David.
1.. Hic Rivus nec ſaxis „ nec ſpinis retar-
däatur: non hæret, non quieſcit in canalibus ex
metallo, aut marmore factis; non in ripis,
herbis virentibus & amœnis flotibus conſitis?
ad mare ſemper properat. Tu pariter à viâ,
quæ ducit ad Deum, recadverſis, nec ſecun-
dis rebus-declines;: ne te tetineant illecebræ
vitæ jucundioris: ſperne mundi delicias: vince
difficultates, quæ occurrunt in Wa virturis.
3. Hic Rivus ſemper inquietus eſt, & queri
dicetes, quòdà mari tantum diſtet. I, quo
olneris, kucre omnibus voluptatibus hujus
mundi, nunquam omniaò contentus cris; ſolus
Deèus poteſt animum tuum ſatiare: quietam
ac fellcem vitam vi ves, ſi ex toto corde Deum,
nec aliud quidpiam, niſi proptet iplum quæſie-
ris & dilexeris“ ſi ſecus fecetis, ſemper inquie-
tus crit animus tuus. Feciſti nos Dom'ne ad te,
&inquietum eſt' tor noſtrum, donec requieſsiat ini
er. Auge-

§. HE-

4

(33 on
S. HELENUS CONF. E eit
17. Aprilis. e/
Si quis mihi æ iniſiraverit honor hcabit eum Pater
— vgiendum eſt citò, quod nocet cito? Sapuit
iſto mature HELENVS con/lio, & & Mundo
priùs quàm pueritia exiit, tutius in ter feras
quim hommnes victurus, Teiunia producenti Ca-
codæmon eſcas obtruſit; ſed HELENVS & cc-=-
cum & dapifterum aſpernatus, cum Cœlo quàm
Orco prandere maluit; mox enim Angeli, ut Chri-,
ſto quondam dapes eſurienti miniſtrarunt, Tanto
deinde prom ptiùs ipſe quoquè per longa itinerum
ſpatia aliis prandia ferre, & ſi oneri ſuccubuiſſete
Onagris ea imponere, nil'repugnantibus pigerri,
mis alioquin anim antiuw. Neque iam ſolum o-
nera illius Aſini, ſed pfum etiam HELENVM, cùᷣͥE
Myſtam ſacrificii cauſs a accerſezet, peramnem Cro⸗
Codilus ttansvexit adeò Sanctitati obtemp rant
omnia. Dſcipulo eius cùm Orci miniſter libidi-
nis faces admoveret, incendiarium HELENVS ad
tentas redegit anguſtias, ut extrà circulum, quem
in arena ſeipione deſcripſerat, ne latum quidem
ungucmaut ungulam ponere ſit auſas, donec tur-
pe incendium exringueret. Illud etiam, memo-
rabile, quòd illæſus gnem talcarit, ut Zaream Hæ-
reticum falfitatis argueret, qui perfidiam ſuam
per flammas probare non auſus, Catholicæ Religio-
Eis, ut veri auri, pretium auxit. HBis facinornbus
HELENVS Heliopolitanam primum mitram,
deinde zterniratis coronam meruit.
Ex vita PP.

PE
er
S

inte. N Meditatio. Decultiu Sandkkorum.
dc . Uantus honor eſt miniſtrare Chriſſo?5
halhen aqua, ignis, ferz, & ipſe Miniſter
Orci obtemperarunt imperiis Heleni. Ita ha-
vorati ſunt Amici Dei. Quaàm glorioſum illis!
prodigiis ac miraeulis naturæ quodammodo
e im perarc; Ambirtioſi en honores! quos non
W Ppoflidetis modô, ſed quos quærere debetis.
e 2. Honora reliquias ac imagines San ctorum.
ICsD Da operam, ut tem pla & altaria Deo ſub eorum
nomine conlſecrata, ritè decenterque deco-
rentut. hæc cura, Deo gratiſſima, non mo-
dicæ tibi erit utilitati: Sanctorum quippe
plurimi gratiam babent curationum, & ade-
ugit runt tibi, ſi quando aliquo morbo laboraveris:
ummtt Ros etiam invoca in afflictionibus tuis, repul-
niat te ſam non patieris: ſunt fratres tui. Paſſi ſunk?
esdem mala, quæ pateris: Non illis diffic'le
homines adjuvare, quoniam maximé dili-
Kgnntur à Deo, à quo nihil non obrtinere pol⸗
ſunt.
3. Sanctos imitare: illis placeze, illos ho⸗
norare magis non potes, quàm ſi eorum inſi-
ſtas veſtigi's. Lege eorum vitas, &£ in vita
uniuscujusque ſelige aliquam virtutem, quam
poſſis imitari. Quem ſanctorum imitaris?
An fuit aliquis, qui perinde ac tu vixerit? Opes
ac delicias terrenas affectu ſalrem relinque, ue
aliquando cœleſtibus cum ſanctis potiatis. Lé=-
66 4S benter igitur terrena amittamus, ut caleflis ſer-
eS ss, Lertull.

22 S. URS-

tnnn hen

(39) ”B in
§. U R S MAR U § CON. S s M
18. Aprilis.
Mandatum novum do vobit, ut diligatis invicem,
ficat ego dilexi vos. Joan. cap. 13.

Vo tempore mater, grayvem VRSMARO fe-
rebat uterum, venerandà forte canitie ſener
per viſum adſtitit „ puerulumqne manu ge. I
flatum ejus curæ commendavit. Ex cuſanti anno:
næ difficultatem panem candidum porrexit, novo Aout
mox inter manus auctu grandeſcentem 3 prodigii.
que rationem ad naſcituræ prolis docttinam retu: eii
Ut, cum annis ad multorum mortalium emolu- I0
menta amplifirandam. Simul monſtravit eniten- nd
tem in ſublime filiolum per ſcalam cœlo in ſettem. hni
Præſagio fidem ad ſttuxit vita cœlitibus, quàm ho-
minibus propior: nam Epiſcopus tempore ſuc-
cedente creatus, novem annis à pane humane
temperavit, reliqui cibi tam modicus, ut validæ
membrerum vociſque vres haud’ immezitò mirz- unt
culi inſtar obtinerent. Damones ftequenter in-
jnſtà corporum humanorum poſſeſſione dejecit:
metu lemurum infeſtas ædes aquàâ luſtrali ſolrit-
morbos curationum fines egreſſos divinâ ſanatione
depulite Porrò charitas ſervandorumque morta-
lium ſtudium in eminentiſſimum virtutis faſt gium if
aſſurrexit, cum eſſet quotidie cujusvis hominis ſa- “
lutem ſanguine vitaque recuperare paratus. Kerum „ O
adverſarum patienti? in lobi comparationem fikinunt
evexit. Obiit Anno Chriſti DCC. vIII. de cœlo ob- wA heuſlene
tinendo ſolicitus imprimis, ut jam ſcslas ad .
moeoveret, antequam naſceretur. Kalher;
Veroenenſes:

& (*ε e e

S
ulsen
lt

nit iheii
W lunen,,

1tane anitel
lezullingtenen
Nrenlift, Nalinie
atdiin neit Ne
Rpnaſeien; if
Gum ls ichinam
MWdtn Nantlin e
ln. Nun nanltvtte
Gun Mliin Ehitt
Huitnucrither, n
in hilus nne
Nen und 1 ine 4n
N un woriag Atti
Es add inneitd
Dimonet fegtentet
ien g in
agelit ins ſant
nnuinunete
mibnmn iuiglf
ide aiſt ominn
Gimunft
i n an,
GiUr,
Bintidin in
egunnlinmmle
munſt

5

(36) £*
Meditatio: Diligere debemus proximmm us:
Chriſtus dilexit oρ
/ Haritas Ursmari erga proximum eo us-=
OQque ad faſtigium virrutis afcendit, ur-
eſſet paratus quotidie ſalutem viliſſimi cujus-
cunque hominis ſanguine & rità ſuò recupera-
re, & hæc eſt Chriſti dilectio. An tu proxi-
mum amas ſupra tuas comumnditates & labo-
ranti opitulates?
2. Chriſtus nos amavie cum gravius eum
offenderemus: ejus exemplo diligamus etiam
illos, qui nos odio habent, Facillimum eſt-
amare eos, qui bonis nos cumulant, hoc &-
impii, hoc Ethnici faciunt; amare inimivos:
Chriſtianorumeſit. Examina Charitatem tu-
am, juxta Chriſti dilectionem.
3. Chriſtus nos amavit, ut ſalvaret animaatt
noſtram: quantum pores, idem præſta pro-⸗
ximo tuo. Nihil Deo gratius & proximo uti⸗
lius, quam ex amore amovere fratrem tuum
ab occaſtonibus peccandi: Mone, argue, in-
crepa, ora Deum pro co. O felicem! Si vel
unam Chriſto animam lucrifaceres, pro cujus:
Redemprione tam pretioſam' vitam Chriſtus:
dedit:. T'am pretiolo munere iſta Redemptio per:
agitur, ut homo Deum valere videntur. EHilar:
Agelat:

₰ (°) °*

(37) £B potlnand
. — „ MN. ,
§. W E R N E R CU §. Mart. . onniͦ .
19. Aprilis.
Si Chriſti eſſe vis, eruciſßige carnem tuam cum
vitit & concupiſcentiis Gal. .
ERNERVS ruſti ca, ex Trevirenſi agzo, pro-
j genies, egenis comparabat paratum diutno
labose obſonium. Vitrici aſperitatem, ipſe
tam miti ingenio, fugeie coactas, in Opiliones
haud paulò man ſuetiores incidit: nam & mapali-
bus fugientem, & eſurientem cænulà exceperunt,
quibus ne oneri forer hoſpes aſymbolus, defixe
humi baculo, novum terrà fontem ſalire juſſit. à
Paſtori bus digreſſus in feras incidit ; annum enim
agenten XIV. Iudæi adhuc Chriſti in Chriſtianis
ſangu inem ſitientes capite prono columnæ alliga-
runt, S. Hoſtiam ab oreepetituri: loris deinde ac
ferro per omnia membra crudel'ſſime graſſati ſatis
docuerunt, quaàm longe Apellæz omnem Humani-
tatis ſen ſum abjecerint: nam eiſi triduo inter tor-
menta exacto omnium opem ac com miſeratic-
em expoſieret, eam tamen neque apud judi.
cem argento corruptum reperit; inter acerbiſſi-
mos cruciatus id unum habituruz ſolatii, quòd
pendens demùm ad exemplum Chrifli animam
efflavit. Cadaverejus in ſpeluncam abjectum eſt
à Iudæis, ut feris laniatum credi poſſet; luſta
nihilominùs ei Cœlum perſolvit; multa face cir=
sum cadaveraccenſo, quæ VVERNERI inno-
centiam & Iudæorum crudelitatem de-
texit. Ex obnrio.

MN

in dmg

66 N Meditatio. De ſimilitnaine cum Chriſto habenda
mnl. in tolernntia crucis.

ERNERII inter Apellarum furias id
unum Solatii habuit, quod ad Chriſti
n aſenin exemplum pendens animam cfflare poſſer pro
ai Chriſto. Quis eſt in mundo, qui non pendeat
un, in cruce? ſed quomodo ? cum Latrone dam-
Unaando pendent, qui blaſphemant Deum &
inn ning ayerſantur, in quem reſpie ere debent, Autho-
un rem ſalutis. O fatuitas! cruce ſcalàâ cœli
lo til abuti ut deſcendas in abyfſum damnationis.
2. Pendent in Cruce cum Latrone liberande,
quibus crux via eſt ad Dei agnoſcendam juſti-
tiam, bonitatem, & ſapientiam; juſtitiæ, ſe
ſubmittende ut reos, bonitatem amplexando,
utülius caſtigatus à Patre, Sapientiam ado-
tando quæ adhibendo media ad ſalutem at-
tnie e ingita kne adfinezx, & diſpenit omnis ſuaviter
e Mi ſl in negotio Prædeſtinationis.
nt ni 3. Dendent in cruce ad exemplum Chriſti.
qui Innocens ablatus eſt pro nobis, quibus ſine
nen culpà ſuâ crux affectuosé concupita & amore
A Chriſti innecenter tolerata, eſt gloriatio & ex-
lined altatio. Tres cruces in uno Pco⸗ erant, in una
n latro liberanaus, in media Chriſtus alterum IiRN=
WMune aturus, & alterun damnaturne, Sg Auguſt.
e. Epiſt, 43,

n len iee

(39

S. AGNES POLITIANA

Virgo.
20. Aprilis.
sie ſtulti eſtismt cum ſpirita ceperitis oarne ton.
ſammemimi Gal. c. 3.

Atale ſolum AGNETI mons bolitianus eſt.
Quo die in lucem prodiit, multis vicinus æz-

ther facibus ſtellans illuſtris vitæz primordia
celebravit. Nono ætatis anno, quo virgines aliæz
totæ pendent à mautibus, D. Dominici inſtitutum
in ſacro Parthenone complectitur, quindecim an-
nis pane & aquà victitavit, ſæpeque cæleſti plaviâ,
qualis Heb-æis pes deſertos Arabiæ campos moven-
tibus, annona fuit, inter precandum eſt operta.
Tres alieuando gemmulas ei Deipara dono dede-
rat, vaticinata, ſuo hono laliquot ab Agnete tem-
pla conſtituenda, leſulum aliàs &π ejus ſinum infu-
derat; cujus & collo eruccm eam abſtraxit, quæ in
hæc usque tempora ad facti memoriam piorumqae
venerationem conſervatur. Sæpe ab Angele divi-
nam aoſtiam accepit- Balneum, qno valetudinis
causa utebatur, cœleſti Manna inſtratum, eoque
loco fons medicàâ ſalubritate ptæditus erupit. Ee⸗
Juemadmodum ſæpe divinos Genios vivens babe-
bat hoſpites, ita moriens eoſdem adepta comites
in cœlum evolavit, anno ſalutis M. CEC. XVII.
mortem multi infantes & fuis cunis quà ſermo-
ne, quà cantu celebzarunt. Corpus putredine
boque intactum, vittutum ac præcipuè caſtimo-
niæ Iuculentam pzæbuit teſt ficationem.
Ex Bulla Canonizat.

200 (

15
unſt h
.

ℳ0

1

4ubrd ralſel uin

nlsn

ad Aer et

7
Neeen
Aall un

(40);
ollnig Meditatio. De cauſis ieporis in ſtudis
ln. Virtutis.
anis *. A GNES que fervote Novennis Virgun-
nn cula divino obſequio ſe conſecravit, ab
n eo nnnquam remiſir. Nos quantum remitti-
4 mus! Oeus, cui obſequimutr, conſtans eſt, non
Dilnnhin mutatur, nunquam defervelcit ejus in nos

künein amor, han cimitem ur con ſtantiam; Memor eſto,
m iim i,⸗Ade excideris, & prima opera Ffac, ne alius accipiat
6,N Mräitinns Hwνναν tα,ä. Apoc.
in,Glnmn 1. Vulgò duplex eſt cauſa teporis ac remiſ-
Gad i ſionis noſtræ in uſu virtutis. Prima eſt, nimia
ann fidci in bonis operibus, quæ olim feeimus.
Qum ſemel ea depoluimus peccata, quæ nobis
I6/n,jicicbant inferni timorem: cùm aliquid, po-
Uihaeulust hitentiæ nomine, paſſi ſumus, exiſtimamus jam
masdtui u tutò ac ſine metu nos vivere poſſe. At quàm
enibir⸗ vana eſt hæcfiducia! Cum rimore ac tremore
inl operaretuam ſalurem: Nam ſape immittit Dia-
u aum bolus ſecuritatem, ut inferat perditionem. Eu-
re eitu ent Cher.
Giuiede 3. Altera cauſa tepotis ac remiſſionis in viâ
Aalnieii Yirtutis eſt ingenitum cuique laboris ac morti-
lni l N ficationis odium. Non placet corpori tam
a durum, ac tam diuturnum vivendi genus:
n n hortet planè animus, dum adhuc numerat 40.
— aut o. annos vitæ durioris: verùm quis diem
et, alterum nobis præſtiterit, ne ſimus ſolliciti de
craſtino? agamus, quod agimus: quàm po-
G terimus, petfectiſſimé: cautè ac prudenter uta-
0 H mur tempore vitæ noſtiæ, cuùm tam citò fluat.

Citò tranſeun: dies noſtri, utinam bene tranſeant.

S. AN-

ℳ

1

S. ANSELMUS Ep.

21. Aprilis.

Qui faeit peccatum, Servus eſt peccati. Jo-
annis 8.

aAcile Mundum deſpicit, quisquis æquis ooulie
Pikie Teſtis luculentus AN SEL MVS eſt. (WUNN0
vidit hic (nebulam ab oculis DRO removen.
te) quem nos mundum dkimus, immundnum, qua .
patet, paludem eſſe, eoeni omnis ac ſordium col- aeken
. luviem- In hac volutari miſeros homunculos ;
hinc delicias ſuas haurire delicatulos; hic gemmat
quærere avaros; hie triumphale am bitioſos. Mi-
ratus AN5ELMVS poſſe tam ſordidâ lacunâ piſces
gaudere tam nobiles, oculum ad religieſorum ſepta
tranſtulit, & ædes ſibi videre viſus eſt regio opere
ſtructas & omnibus delitiis affuentes. Has itaque
ingrefſus, ex Monacho Cœnebiarche, ex Cœno-
biarcha Pontifex Cantuariæ, moftuus memoratur
anno M. CIX. vir, qui eè minimis quibúsque te-.
bus maxima dare documenta ſcivit. Nam ut alia un
ſilentio prætermittam, cam lepuſculum ſub equum IenIn
ſuum fugientem à canibus undique cingi eonipe- alri
xiſſet, eam morientis conditionem eſſe exclama-
vit ab atris Geniis obſeſſi. Iam puerum conſpi
catus cum avicula luſitantem filo alligsta, bpec-
cantis hominis typum eſſe dixit, qui libertate ſus
ſpoliatus ad arbitrium Stygii aucupis viveret. Ita-
que, qui jam nos circumipicimus, ſi A N SEL-
M0O credimus, mali dæmonis ludus, lepuſculi, &
avicu æ captivæ ſumus. Nec tamen ſtuſti lepores
ſfugimus, nec aviculæ filum rumpimus: quin quod
omnem Kultitiam exſuperat, cantitare
ctiam in tantis miſeriis juvat.
Ex Edinero.

,
, e
46 .
Dtmat/

0.

8S E .: S.
ls U WV cditario, De peccato Mortali, & per illud

n , s

Damonis ſerwitute.

Anſelmus in lepuſculo fugiente, ac
.canibus, & aviculà laqueo rctentâ
à puero, peccatoris, Dœmonis Mancipli,
wiſeriam contemplatus cit. Qui peccate
* ſervit, quot immoderatos affectus, tot Ty-
Lrannos habet : Venit Iibido, & dicit, neus
n ss tu veniunt omnia vitia & sieunt, mens es
iirtini u ; quem tanti competunt, q am vile manti-
kenn deee Ambr.
En Vere liber eſt, qui ſervit, & obedit
Deo is etenim unum duntaxat habet æ&-
Quiſſin um, & facillimum Deminum, cujus
un n andata & S maximeèe conſentanea
a. K ſunt, & nobis utiliſſima. Voluntarium hoc,
,a & rationabile obſequium „ q 0 Præſtamus
niet Der „ nos liberat à turpiſſimâà & ſæviſſim4à
inſun Tyrannide dæmonis, libidinis, peccari.
unden Ah! ſi libertas maximum eſt bonotum om-
Neex nium, cui, Domine, potiori jure meam ego
alinatletn devoverem, quam tibi, A ui mihi eam dedi-
4. u eun ſt 7 Deoparere, libertas eſz.
aie 3. Ut perfectà & integrâ libertate gau-
Kii⸗ n ce 48 in hoc mundo, unum Deum & timcre;
igt & amare debes. Omnia ſupplicia afflictio-
unli nes omnes, omnes mundi deliciæ, opes,
emalevanitates non poterunt vel ad minimum
ioutti, "beccatum te impellere, ſi unum timueris,
enent,u & amaveris Deum. Quot anz ietatibus li-
batun t berareris! ſi anim« tuo alt us in hæreret, ni-
MMemn hl amandum eſte, præter Deum, nihil ti-
, , mehdum, plæter Deum. .
, C 9, THEO-

44. Me⸗

441
R ü( 43 N „4.1

, . , GAe M
S. THEODORUS CONF. M,
22. Aprilis. ela i,
Cujus veſtrm aſinus aut bos in puteum cadet &
non continud sxtrahet illum? Lucç. 14. ſc leſ⸗
T1 EODORVM ſexennem mater ad omnem

licentiam informabet, cum S. Georgius, ne
filium Cœli Imperatori autoratam vitæ cor-
ruptelis effæ minaret, præſesadmonuit, pueri de- 7
inceps in ſanétitate magiſter. Eunti ad . dem ſa-
cram dux adfuit, viam præſtigiis Orci præieptam
& impeditam zperiens: marti queque, ſi à pietatt uimn
filium avocaret, ſtricto mucrone exitium minatus,
Prope interitum THEODORVS erat, quando de-
cantatus ille Proteus aſſumptâà contubernalis formà,
incautum in præcipitium impulit præſultor ipſius
factus, emque exemplo tracturus, niſi cufſtodis ofnnni
cura prævaluiſſer. In temple Chriſtum cum Virgi⸗
ne matre præſentem aſpexit, à quo ad ſan ctiotem
militiam invitatus, illicô ſtipendia facere cρ†Hεh. Gi⸗
gantem credidiſſes vim cœle illaturum, ſi labores
ſpectàſſes. Miraculis morberâmque medelà cla.
rus, quos aliis abſterſit, ſibi gratulatus eſt dolores, 11
cos divinæ in ſe voluntatis argumenta dicitans. Ve-
nenum impiorum invidià miſtum, Reginz cœlo-
tum benevolnatiâ ſuperavit, quæ piorum menſis ſe-
curitatem affert, certiorem utique, quam in, qui
peticuloſas Principum epulas guſtu explorant. Hunc
Reginæ Cœlitibuſque tam charum, quid mirum eſt, &
£ Keges neſtri orbis ſuſpexerunt, neque paſſi ſunt ijn
EODORVM voto ſuo potiri, qui cum probra ſieſ ii
1et, velinvitus honoribus maſtatus eſt. En⸗
Ex Surio.

() E

NNN

(44) £
Meditatio. De corredti, ne eorum, qui cura no=
1n hg ſiræ ſubſunt.
, r., Erius illa pellecx fuit, quam Mater
hut⸗ THEODORI quæ ad omnem vitæ li-

aranlen

n ie

centiam pellexit filium: Neque illa Mater dili-
egit, quæ filium peccantem negligit; S. Au-
guſt. Iib. I. de civit. c. 9. Si neglexeris corripere,
pejor factus es eo, qui peccavit. Si autem mo-
nucris, re ſipiſcet Frater tuus, atque ita animam
ejus Chriſto lucrifacies; quomodo tu funge-
ris hoc officio charitatis? & quomodo amas
corrigi?
„2. At, inquies, moleſtus ero amico meo,
m illum fi toties monuero. Eſto; An ideò debes
l officio tuo deeſſe! Iniquius fortè eſt tuum
u de humilitate ejusjudicium: Adde, quod àger
eſt, cui vel invito adhiberi debet medicina.
Quando valebit, gratias tibi referer. O ffᷣ cii
e rul, non perſonarum habe rationem. Nulli
parcas, ut ſoli anim a partas. Hieron.
3. Si tamen exiſtimes correctionem non
modè inutilem, ſed gravioris peccati occaſio-
nem fore, cave, eam adhibeas; præpoſtera ple-
u rúmque monitio, aut correctio, omnem ſpem
s aufert reſipiſcentiæ ae emendationis. Cari
ſedulòô opportunæz monitionis tempus. Sæ-
“pius ſcalpellum in goſſipio, odore moſchi per-
u fuſo, occultandum; ſæpius catapotium inau-
randum, ut æger ca non refugiat. Vis fra-
trem corrigere ?à illachrimare, eora Deum, appro-
henſum admone, conſule, exhortare, monftra cha-

65 ritatem erga proximum. Chiyſoſt.

45) ½

§. GEORGIUS MART.

23. Aprilis.

Certa bonum certamen & apprehende vitam

atsernam. ad Timoth. c. 6.

NNO poſt natum Servatorem XCG. ſupra

CC. GEORGIVS fortiſſimu;: CHRISTI! mi-

les ob vifrtutem inter Tribunos adlectus,

rzum Comitis etiam titulo à Diocletlano ornatus,
cum hojus nihilominus efferam in Chriſtianost,
rannidem propalam damnaſſet, in vinculis & ipſe

tractus, ſaxum primò ingens pectori injectum ſu.

pinus fortins, quàm cœlum Hercules tulitz ad ma-

runrtnmn mf

chinam deinde mucronibus omni ex patte arme-

tam, ut ante ad gladios in acie, riſit. Hinc calce

tres dies ſepultus, cum illuſtriar ſurtexiſſet, fer-

reos, & abigne candentes calceos indutus, nempe

ad Olympiam coronam cucurrit, Cæſus iterum
immaniter, ac alapis contuſus, in ruborem lan-

guorémque ipſos carnifices dedit, & teſtem Fidei
ſuæ mortuum è tumulo produxit Tandem poſt
tot egregié pugnatus pugnas, coronatum prid' e
in carcere ab ipſomet Imperatore Chriſto caput

iterum coronandum ſecuri ſubdidit à cum plus
ad ejus imperium corruiſſent omnia Numinum ſi·
mulacra, & cacodæmones ſe eſſe, non Deos, ulttè
edixiſſent, veriſſimo omnium, quod un-
quam dederunt, oraculo.
Ex Metaphr.

2* N e
*α

P 46) £
Meditatio. De perfecto Chriſti Miliie.
1. D, Georgius, ut perfecus miles. J. C. pri-
mum fidelis fuit, nec unquam defecit
à Chriſto, tamerſi Imperator, ut ejus fidem
Ashlabefactaret-, adhibuerit blanditias, minas,
torm enta. Tu veròô quàâ fide & quâ conſtan-
tià blanditiis, minis, deliciis, ac doloribus
Nreſiſtis? Heu! ſi tentaretur fides tua divitia-
tum ac bonorum jacturâ, num citius fidem
quaàm hæc terrena bona relinqueres * Pro-
peritas unius diei eficit, ut Dei obliviſca-
ns, Quomodo ferres Tyrannorum tormen-
tatu, qui amicorum jocos pati nequis? Qui
iorvum vullum ferre non potes, quomodo ſuſti-
neres tribunalia perſecutorum ? Hieron.
C. Ut fidelis, ſic etiam fortis ac generoſus
wfuit S. Georgius, nam ut tueretur partes Jeſu
Chriſti, erecto & alacri animo atrociſſima
paſlus eſt ſupplicia. Tua verò virtus lexviſſi-
„ma diffi cultate frangitur ac debilitatur. Tam
acri ſtudio conſilia ac negotia tua ad exitum
perducis: An tibi majus eſſe debet aut con-
Wünfilium, aut negotiũ confilio & negotio ſalutis²
z. Ad ultimum §. Georg. in fide ac con-
nif ſtantia perſeveravit. Perſeverantia coronam
nmie capiti ruo impofitura eſt: excidant è memo-
n, ria tuà bona opera, quæ olim feciſti, reſpice
facienda: reſpice coronam, quæ tibi parata
eſt, reſpice Deum certaminis tui ſpectato-
fem. Hæc ſi attenderis, faciliùs certè ad mor-
66 tem uſque aliquid patieris. Quis ſanétorum
ſine tribulatione eoronatus est? Quare, & in⸗
venies ſengilos aaverſa perpeſſos. Hieron.

Wen.

5,50⸗

* 47 £
24. Aprilis.
Bonus es tu, & in bonitate tua doces me j uſtife
cationes tuas 1I18. Pſal. 68-v. 8
Ge vVirgo animo! Hæ'tibi leges feruntur. Le-
to pudiro cubato. Veſtis cilicium eſto. vt
latrones domeſticos effugias, pudorem pere-
Zrè ad Divâm templa circumferto. Nempe duras, ,wrn
ais, & verè æreas leges fisiſti. Qbid vis dicam? and Mite
Tunen votes quod iſti & iſtæ à addo qvod Virgun- 1
cula BO NA potuit, cui vix ſeptenni has leges ipſe
ſummus Legis'ator Chiſtus tulit, annuente & pro.
bante vVirgine animo, quid? quòd ultro non lecto un
ſed ſtrs mine involvit pudorem, ſi non tam molliter ,giawenm Mr
certè ſecurids dormiturum? quòd non ſemel ſed de- eranſtwviit
cies ex Italia ad S. Iacobi ſepulchrum in Galæciam enaſd
abiit; quòd tres omnibus ſeptimanis dies non niſi
pane & aqua traduxit, & reliquis, quibus opipare
VX t, leguminibus v'xit, etia m tunc, cum àb Hjero-
ſolymitano itinere & longa Saracenorum captivitate
zeduxz continuâ febri laboravit? Superi! quis no-
ſtrdm ægro corpauſculo facit tam ægre? Nimirum
Virgo facit, ut periclitanti pudicitiæ medicinam fa-
ciat. Et arriſit his ſtudiis Chriſtus ipſe, qui Iero.
ſolymæ ad ſepulchrum ſaum orantis BON Æπ capiti †
ter manum ſuam impoſuit, & poſt quadraginta-
diale jejunium traduéctum in eadem eremoà Virgi-
ne, in qua ipſe traduxerat olim, annulo ſibi viſen-
dus deſpenſavit, multisque aliis miraculis ornavit.
VIIimò & vita BO N A inter riſum cantuúsque abiit.
Quid miraris Ledtor? dum vixit, flevit-
Ex Ezoviol3. tom., ann, Eccl.

M

26 ( ) 90*

48)
Meditatio. Solus Dens ummux e& Verum
. bonum.
ene I. —— Orus mundus in maligno poſitus eſt, &
quid boni excta Deum quæres in mun-
tum H? bona Anima! finge in mundo omne bes
din nirm delectabile & amiſio Ddeo per geceatuta;
len quid crit & unde erit vera dele catio? pudeat igi-
tur, cum aliæ nen amentur, niſi quia bona ſunt eis
inhar,:n lo, non smare bonum ipſum, unde bonn
e Hent. § Ang. lIib. 9. de Trinit. cap 3.
W2. O bona anima finge totum mundi labe-
uumé rioſum intereſle? gquid autem progerit homini,
fſ mundum univer um lucretur, anima verè ſisg
detrimentum patiatur 2 Et quale eſt illud animæ
detrimentum ? nempe primarium eſt Æterna
pei ſummi boni, ob admiſſum ſummum ma-
lIum, quale peccatum eſt, inæ ſtimabilis caren-
tia; ſecundarium eſt æternum ſupplicium, &
ru quæ inſania hominis Cosmophili ob interefe
momentaneum æternum privari’peo? Quo nec
laborioſids aliquid quaritur, nec frulctao ſius honum
inwenitur. S. Aug. Serm. 1. de Trinit, cap, 3.
Ama bonum æternaliter ueile.
3. Finge o bona anima, quidq uid boni eſt, in
vana gloriàâ & erit tanarum punctum henoris;
= quid minùs eſt puncto? q uid verò non pro
aArlan ii5 puncto gloriæ arduum æmularis? & quid pre
immen ſitate æternæ gloriæ, quæ eſt in finiti
boni ſumma partieipatio, quid audes ſubire
diffi cultatis ? Conclude de triplici bono mundi
N maligni cum Aug. n pſ. 26. Quidquid mihi vult
dare Deus, auferat totum & ſe mihi det bonum,
ſuper omne bonum.
c 4 S. MAR-

1 1.
At ude

nuln erndi

* (49)
S. MARCUS EVANG.
25. Aprilis.
Tu vero vigila, & in omnibus labora, oput ſat
Evangeliſta, min'ſterium t auns mile. ad e.
Tim. cap. 4.

ARCVS ut primùm res Cheiſti geſtas li. 6
Mai conſignavit, à Petro Alexandciam le.
— gatus eit: cum pſo etlam Erangelium in
urbem penetravif. Cùm enim ſub porta Anianus
cerdo detritzæs Apoſtoli ſoleas reficeret, ſubulà.
q ie a levam exertante, Deum, ut fit in adverſis,
inclamaret; Marcus vulneri remedium fecit, & A-
nianim magne operæ pretio ad Chriſti Keligio-
nem traduxit; Sed cum ob quotidiana Fidei incre-
menta Marcus inſidiis appeteretur, Anianum pro ſe
urbi Epiſcopum dedit, ipſe Pentapolim abiit. In-
didem biennio poſt Alexandriam redut, ubi ad
aram ipſo Dominicæ Reſurrectionis feſto die cao-
tus rapratusque per urbem Paſchalis pro Chrtſto
factus eſt victima: Ea nodte Angelus nomen ſunm
arco, Albo Cœli inſcriptum monſtravit, & Chri-
ſtus ipſe magno præſens fuit ſolatio: poſterà luce
cum laqueo gula implicaretur, tam cito conſttingi
non potuit, quin celerior anima ad ſuperos evola-
ret, cadaver ne tortores exurerent, coorta repente
tempeſtas rogum omnem cum buſtuariis diliecit.
Nanc de illius tumulo Italia Germaniaque certant,
ut de Homeri cunis Graæciæ urbes, lite tanto ſan-
tiore, quanto dignior eſt, qui Chriſti, quàm
qul Achillis prælia fcripfit. E& Brev.
Rom. & &. Hier.

6 (t 34 ε) 0=

E

(50)
Meditatio. De Evangelii e, mundi; placitkse
i. Vangelium eſt Jel u Chriſti teſtamen-
Stum, quo nobis ſuam aperuit volun-
tatem, noſque ſuos hæredes nuncupavir, es
tamen conditione, ut, quæ mandavit, dili-
genter adimpleremus; quare ſæpe medira-
e æternas veritates, quæ in eo continen-
tur; unica quit ppe, ſi rectèe iutelligeretur,
Iu i ceret ad ſan ctificationem noſtram.
z., Suum mundus habet etiam Evange-
lium, Evangelio Chriſti omninò conrra-
ANrum. Etenim Chriſtus præcipit * ut crucem
tollas, & parcas inimicis; mun dus autem,
ur fugias crucem, & inimicos ulciſcaris.
Chr. iſtus commendat humilitatem, abne-
darionem & c. mundus verò honores, volu-
ptates & c. Tamn videre potes, cujus ſpiritum
habeas, an Chriſti, an mundi?
3. Ne credas- Religioforum eſſe, non
„A mundanorum, Evangelii præceptis ob-
Atempcrare. Non eſt duplex Evangelium,
ec Paradiſus duplex; alter videlicet,
quod à Religioſis ematur multo labore:
alter verò, quèòd mu ndanis gratis conce-
darur. In Evangelio Chriſtus omnibus præ-
cipit „omnes debent ejus præ eptis obedi-
re; imò expediret, ut, quoad ejus fieri pos-
ſet, ejos conſilia ſequereris Parum amat
Dominum, qui Domini confilia contemnit.
Nunc Chriſtiani, Semper in ore habent Evin-
gelium, cùm ota eorun vita diſcrepet ab E wan-
KNRN Selit praceptis. Cyprianus,

D C 5 S. MAR-

ee

i, dct, te

(51) £
S. zMARCELLINUS PONT.
26. Aprilis.
Pœnitemini igitur & convertimini ut deleantur
peccata veſira. Apoc. C. 3.

Ecidit ſemel MARCELLINVS ſummus bPon-
tifex, ſed teſurgendo caſum fecit glorioſam,

quem panieo mortis metu humi ſtravit fulmi.

nans Tyrannus, ſenſit ex lapfu fertiorem An-
theum & triumphatorem. Thus quidem adolevit
Idolis, & fumo ſacrilego fœaavit animam, ſed
mox in Chriſtianæ pœnitentiæ balneo lacrymis
ſuis candidiorem reparavit, qui cum Petro pecca-
vit Chriſtum negando, eidem Petro cui ſuccefſt
in Cathedra, Succeſſor fuit in pœnitentia. Con-
vocavit 300. Epiſcoporum concilium, in quo ad-
fuit non ut ſupremum Caput Eccleſiæ, ſed ut mem-
brum abſcindendum, eò quod Scand alizaverit fra-
tres, f œditatem criminis non aliter obtexit, quàm
cilicio & cinere aſperſo, cæterum confefſione pror-
ſus nudà & fimplici criminis veniam flagitans ju-
ſtiſſinus ſui accuſator. Reſpondente concilio:
Tu ipſe ludex es, rediit ad Tycannum, Immani:
satem increpat, revocat ac damnat, quæ temer
dixeratar fecerat, atque ideo capitis amputa-
tione Martytit palmam recaperavit
Aano 304.

e
luud Niß⸗

(52) £
Meditatio. De difidentia ſui,.
17 P Omine nihil fragilius; graviora quæ-
que vitia patrare poteſt, ſi ſibi ipſe per-
mittatur. S. Petrus qui ad vocem unius ancil-
læ ter Dominum negat, S. Marcellinus Suc-
ceſſor ejus, qui Thuris ſuffitu Idola veneratar,
humanam liquidè demonſtrant fragilitarem.
Abjiciamus ſuperbiam, & timeamus; ſi enim
columnæ Eccleſiæ ceciderint, quid nobis quas-
ſatis arundinibus fiet ? Domine! Quèd cecidi,
fuit ex me, quòd ſurrexi, ex te. Auguſt.
2. Ne deſperes, ſi in aliquod ſcelus cecide-
ris, quamvis ſcelus tuum omnium planè ſce-
lerum graviſſimum eſſer, nunquam ejus ma-
litia divinam vincet Bonitatem. Revertere
ad Parrem tuum; te vocat, te expectat, pa-=
ratus eſt ad te recipiendum. Te citiùs pige-
bit peccare, quàm eum parcere.
3. Si veré, acomninè velis ex peccatis tuis
emergetre, prævide, fuge occaſiones, in
quibus peccaſti 3 alioquin in eadem ſem-
per peccata prolabéris. Indaga caulas pee-
catorum tuorum, & coggolees, ideò re
peccâſſe, quèòd non vitaveris hos malos ſo⸗
cios, quèd cupiditatibus, quòd ſenſibus
tuis nimium indulſeris. Tremens navaf-
, E chhus accedit ad ſcopulum, ad quem olim
4 alliſa eſt ejus navis. A morbo recens dili-
1,, genter abſtinet a cibo, qui morbum indu-

4 xir. Quia tibi neoeſſe eſt, in es domo verſari»
in qua neceſſe habes, Juotiaie aut perire, aus
vincere? Hieron.
C 4 S. MAR-

1
—
S. ANTEIIMIIS. EP.
27. Aprilis.
Diabolus cum loquitur mendacium ex propriis
loquitur, quia mendax eſt. Oan. C. 8.
T virtutis comes invidia plerumque velut um-
U bra adhæret bonis, ſic virtutis fructus gloria,
etiam fugientibus inſtang, ut ſol à tergo illu-
ſtrat. Ita ANTHIMVM, Nicomedienſem nobi.
lem, ptæclara à juventute virtus dignum oſtendit,
ecui, Nicomediæ vacante cathedrà, quantumvis in-
vito infula imponeretur- Bene factum, honorata
virtus fortior, idolis adverſari, & ad Chriſti cultum
ex Im peratoris etiam aula ad verum Deum abſtrahe-
re auſa eſt; imò Anthimi doctrinâ viginti duo millia
ecivium Nicomediæ ab idolis averſa, igne holocçau-
ſtum DEO conſecrata, in cineres abiêre. Hinc
Mazimianus idolorum deſolatione triſtis auéctorem
ANTHIMVM inquiri per octoginta equites juſſit.
Et facile ſe obtulit, qui latere noluit. Excepti ab
eo ut hoſpites, inter liberalem cornam intelligunt,
ipſiſſimum eſſe ANTHIMVM, qui tam dapfiluer
eos habniſſet. Moti ergo viri benevolentiàâ, util-
læſus eſſet, ſpondent, ſe Maximiano fucum factu-
roOs?: at noluitſcelere vindicari Sanéctus 3 quin om-
nes, hofce ſatellites Chriſto ut crederent & ſacro
latice tingerentur, effecit. Subinde Tyrannum ul-
tro adit, objurgat ſævientem, ridet tormentorum
machinas, idola deſpuit, ingentes cruciatus e cœ-
lo animatus generose vin cir, proſtratis divina vir-
tute tortoribus, con fracétis que occultàâà vi catenis, in
ipſo carcete maleficis fidem perſuadet. At Maxi=
mianus, ne victus videretur, demum pram'a &
ſummi Deorum Sacerdotii honorem ANTHIMO of-
fert, ſi thura daret; at, ridens inſana oblata San-
ſtus, ſacrificium veri DEl eſſe maluit: & factus eſt,
capite abſciſſo, truncatus. Ex
Metaphraſte.

F (0),

Medi-

(54) £
Meditatio. De verit te & mendagis.
1. Unquam mentiti debe nus, quocum-
1Nque velo mendaeium noſtrum poſſi⸗

mus tegete: quoniam mendacium ſemper eiſt
peccatum, quod diabolo, mend icii paren-
i, ſimiles nos efficit, delétque in anima no-
ſtià formam filii Dei, ac fcatris eſa Chri-
ſti, qui eſt ipſa veritas. Exemplo 5, Anthi-
mi debemus citius mori quam menriri, aut
pati, ut alit noſtrà causà mentiantur. Mean-
Ldacium non leve quidpiam eſt, cum of-
fendat infiaitum ac omnipotentem Deum.
1 Nihil leve exiſtimetur, quo Deus offenaitur.
WSalvian. ⸗
2. Qui mentitur, injuriam facit proxi-
dmo, eum fallit, imè, quantum in ſe eſt, hu-
manam diſſolvit ſoeietarem. Si omnes homi-
nes mentirentur, quanta perturbatio? Ianju-
tiam eriam fac't Chriſto: Nam Chriſtiani
non modè ſunt membra Chriſti, ſed organa
mvocis ejus, Quoties mentitis! in memoriam
A revoca mendazia tua
3. Sunt quidam homines, quorum vita
perpetuum eſt mendacium; ſimalatàâ probi-
tate omnibus imponunt,. Quâm pauct vo-
lunt videri, quod revera ſunt! Novit te
Deus: fruſttà celas homines peccata tua:
Deus tuus erit judex: aliquando omnia pa-
tebunt: larva detrahetur. Occultart poteſt
ad tempus veritas, vinci non pot eſt: florere po-
ieſt ad tempus iniquitas, permanere non poteſt.
Aug.

Te
Alh

C. 7 S, AN-

ℳ+w/
*½ (5§ *
SS. THEODORA & DvY.
DIMUS M M:
Diligatis vos invizem ſicat & ego dilexi vos. o.
an. cap. 13.
Abulam damus, dum vivimus, alius alio pul.
chiiorem: puicherrimam Didymas & Theodom
dederunt. Hæc dum parvaulum Tyrannum Ame-
rem fugit, in majorem alterum, Maximinum Imp.
incidit. Iubetur aut Fidem, ant Virginem po-
nere. Qeuid ageret? Martyr moreretur, nen Vir.
go? Virgo viveret, non Martyr? placsit virgini n
Martyrem ſociare. Abripitur in cellam infamem: „
ſed primus Didymus irruit in militis perſona vul-
tum amantispræferens: inſtreitur elegantichma ſee-
na, mutantur veſtess ſub milite evadit Virgo:
ſub Virgine miles deprehenditur. böε nunquam
magis illa Virgo, quàm cum ſic fœmina tuit. Dum
enim hic ad ſugplicium ducitur, adeſt illa, & litem
ecce de morte movet. Vadem alt ſe pudoris, non
mortis legiſſe: hanc vel fugàâà meruiſſe; eſſe certe in
virgine ferro locum, ſi injutiæ non fuerit: ſed nec 1
animos deeſſe, quos cum armis ſum pfſiſſet 3 de-
mum Theodora addicta ſit morti, Theodoram ſe
eſſe; à Didymus, etiam hunc induiſſe. Conttaà
querebatur ille, ingratach benefactori præn iam
invidere; arma ſe exuiſſe non miltem, ſtolam in-
duiſſe, non fœminam: turpe fose viro tecgum ver-
tere, ſi ſic mulier pugnaret, illi plus latis, ſibi plus
ſanguinis naturam ded ſic, ſe denique (ſive Didy-
mus jam eſſet, üve Theodeora) ſe ad mortem dam-
natum clamabat. Qud multis? oue pugnaâtunt;
& cernentibus cauſam lidoibus, am be vicerunte
E D. Ambr. l. 2., de Virg. ven ie,

8.

NN 8

(*5*) *

lcdi⸗

R 56)
Meditatio. De Sankis amicitiis.
1. 6 Mnes vera charitate, paucos arét4
◻ℳhYtfamiliarirate complectere: Amici tui
ſint amici pei, ſi enim tales habeas, eorum col-
loquiis virtutem docebere: fideles ſunt amici,
qui peum timent; qui verô non timent, infi-
deles. Enimverò qui præſtarent tibi fidem,
rcr quam Deo negant? An tibi plura debent,
i quam Deo? An aà te majora ſperant præmia?
u An atrociora timent ſupplicia?
2z. Finis amicitiæ tuæ eſſe debet ſuavis ac
ſancta vira, ideò debes cum alio jungere amici-
tiam, ut alter alterius conſiliis, ac exemplis ma-
Lis, magisque in virrute proficiat. Amicitiæ,
ANE quarum finis eſt lucram, comportatio, libido,
G brevi diſſolvuntur. Quantum laboras, ut
amici rzui ſancti fiant:? An tu ipſe fis ſan-
in ctior conſuetudine amicorum tuorum: An
contrà eorum vitia, quàm virtutes magis imi=
tat1s?
. 3. Effectus amicitiæ tuæ fint, adeſſe amico,
di ſiye corporis, H ve animi miſeriis prematur; ab-
n ſtinere oblectamencis bonaque, & vitam ip-
ſam profundere, tum, ut amicum & milſeriis
eripias, tum maximè, ut ex peccatis, ac pee-
candi occaſionibas. In omnibus amicitiis
tuis Jeſus lcum habeat, earümqueſit & vin-
culum & nodus. Flige illum amieumpra onni-
amitis mis, qui, cum omnia ſubtraäcta
Be drt Jolus ſidetmm ſeresbit in die ſepuitura tua.
Belg,

. 4

ANN—
4

§S. CA-

P (7) £

S. CATHARINA SENEN.

vbi eſt heſauru, tuus, ibi & cor tuum erit.

X A1 AN NA ut primum feri potuit, ſcalas
. perreptans ad ſing los g Angeli verbis ,
Mariam ſalutavit Quis nirum, ſi his 1 Nſeſen
grad bus pſu n tanditatis men ſeonicendn eNN
Anno ætati I. ptimo, Chriſto;, pra D. Do-
minici adem conipicuum habuit 2 pon ſam; ille;
conciliante e aliis4 1sS, Sponſum ſe
obtulit Car 12 jam ad eam
inviſere, nan rardo pétſonatus mendicus amorem
probare, & ſt⸗ pem deinde datam ecolo multis
Jaudare. Addixerat ſe fœmine fœdo carcinomate
ſtipen dium aliud Præter calum-
triſti eam ob cauſam nonnthil,
deit geminam manu coronam præ- ,GH
tendens, han o, illam ſpinis rigentem, jub et. Na
ꝗque optionen acere Illanon neſcia qua:? Sponſus
corolla ornatus eſle nas nvatli jamque me-
lius animata impenſi! D itutem ingratæ
ſervire; quin, ut Sponſam ſe
do ulcere pus exagit. Meru
hauſtum, quem ex latere ſuo D f†
pinavit. Iila ab hac ambrofſia jam ebiia, porro
auſa eſt petere, cor amans ſib haberet- Superi,
quis fidem daret! nit amori hominum tam obno-
xios vos ſciremus? Aut’ tt Catharinæ cor Chriſtus I
& ſuum reponit. Tunc protect0 expleo amanti- WI (o
um voto. Ghriſtum n Catharina cor iuum: ſuum
Chriſtus Cathar nam vocare potuit.
Ex Surto-

6Ees ( ) 506

* (17⁸) *D
Meditatio. In vitam 8. Catharina.
Catharina cor ſuum cum corde Jeſu mu-
taverat. Et verò palam oſtendit, habere
ſe cor amantiſſimi Jeſu, ſuo animarum ſtudio,
ſuaque miſericordià in peccatores, pauperes,
& ægrotos. Ubinam eſt cor tauum? An in di-
vitiis? An in voluptatibus? Ut quid tam du-
zum, ac tam frigidum eſt cor tuum? ut ne-
queat pauperum miſeriis emolliri, nec divine
amore accendi. Domine, amem te ſolum,
aut ſi quid aliud, tui causa,. Dacor, quod
te diligat. Aug.
z. Spineam coronam aureæ loôngè antepo-
ſuit; hoc eſt mundi delicias valere juſſit, ut
e zmplecterctur crucem Chriſti. Si hac in vi-
ta Roſas velis, cave, nam brevi marceſcet ea-
rum decor, earum verò ſpinæ æteroum
pungent. Difficile, imè impoſſibile eſt, ut
quis praſentibus & futuris fruatur bonis, Hieron.
3. Aſſidua Dei præſentis cogitatione tenta-
tiones omnes vicit. Diligenter meditaba-
rur paſſinem Chriſti, damnatorum cruciatus,
& humanæ conditionis vilitatem, quibus mu-
nita cogitationibus ‚ nec hominum perſecu-
tionibus, nec tentationibus Dæmonum mo-
vebatur. Cogita Deum præſentem; medita-
Ie æternas ſalutis veritates, & nihil hoc in
maundo aut timebis, aut deſiderabis. Solum
de terrenis cogitas, quia ponis ſpem tuam in
ſolis tertenis. Eſſet in cœ lo cor & anim as, Ii in

sœlo eſſet iheſäurus. Eucher.

S * M A —

S. MAX2M IIS MART.
30. Aprilis.
Quod un praſonti ſt worentanenum es leve
ribulationis neſtra ſupra moaum in ſub.
lisitate aternun gloris bondus operatur in no-
bis, 2, Corinth. c. 4.
Primus, falſiſſna n menclatutaâ, cům peſſi⸗
Oe am mores demenſtrarent, Aſiæ Proconfſul
mit, qui Ep hefi ſib Decio Imperatore Chri-
ſtic las vexare primo sgereſſus, ante omnes ma-
nas in civem quendam de plebe injecit, irritatus,
quòd palam ille ſe Chr ft anum jactaret. A capto
næſitum chm eſſet, cujus nominis conditionisque
eſſet? MAXIMVS, reſpendit, vocor quidem, ſed
conditione, quamvis ingenuus ſim, minimum me
Chufti ſervum profiteor. Et Decii nôſti decretum?
inſtar judex. Novi, inquif, nec ſacrifico tamen
niſi uni DEO; quod ſi piaculam, reum in pote-
ſtate me habes. Aut facrifica, ait judex, aut
moriéfis. Ego verò id opto, infert MAXI MVS;
mortem nontimeo, nec tormenta me terzent, ide-
lolatras autem Xternimanent cruciatus. Hæc ver-
borum libetas, ita bilem Praſidi movit, ut fuſti-
bus primò, deinde equuleo in Martyrem ſæviri
juſferit, demumque urbe ejectum, cùm conſtan-
ti præconio DEVM laudaret, lapidum procel'a
obrui ac ſepeliti mandavit, anno poſt Chriſtum
CCLIV, Tu ſi placet heteroclyto huic actui Epi-
gramma adiſeribe:
Hic occidit MAXIMVS Martyr,
Quem occidit Optimus Tyrannus,
Ex Baronis.

etait en titcten

½ (60)
Meditatio. De Mercede lavorum noſtyorum.
4 i 1., Ekve eſt, quod in præſentia patimur ad
pararam nobis mercedem: aut faciles
ſunt, aut breves labores hujusmodi; ſi enim
„actes ſunt, non ſunt diuturni, ſi diuturni, non
ſuntacres: interdum remirttit quilibet doler, &
D mitigatur. d ſummum labores, & dolores
nm Doſtri breviſſimam vitam noſtram æ qquare pos-
4 ſunt. Quidquid finem habet, breve eſt. Aug.
e 2. Quæ nos manet in cœlo merces æter-
' na eſt duratione, infinita magnitudine, uni-
3 verſalis amplitudine. Nullus dolor, fa-
1 ſtidium nullum, nullus timor lætitiam, &

un gaudium noſtrum temperabunt. Quid ama-
mus terrenas delicias? Cum is amor impe-
dlat, quominuùs cœleſtibus fruamur. Quid
timemus tolerantias ac labores, cùm his æter-
s nam nobis comparemus felicitatem 2 Unum
etuen,eO D E V M deſideremus, nam ipſe & ſinis de
im Hue ſderiorum noſtrorum, qui ſine fine videbitur,
Almi, ſine faſtidio amabitur, ſine fatigatione lauda-
Wugten bi: ur. Aug.

n un conn . . . .
n z. Sola cogitatione ærernitaris, ſola ſpe
un, Apen hrod⸗ S

achte divinæ fruitionis, vel in hoc mundo læti vi-
tg vere deberemus. Hæc cogitatio glorioſam
martyribus victoriam, hilarem verò pati-
entiam, ac perſeverantiam pœnitentibus de-
ineun dir. Non ſemper flebimus, non ſemper pa-
, Gn tiemur: Patres noſtri (ait Euch) tranſié
runt, nos abimus, poſteri ſequentur; Sed æter-
4 nitas ſemper manet.

sVuct,

28 MA-

MAJUS.
S. PHILIPPUS & ACOBUS Ap.
I. Maii.
os autem dixi amitos, quia omn'a, quacung,
ausivi a fatre meo, nota Teci vobis. Joann. Nln
cap. 15.
Emino dies hic ſole nitet. PHILIPPVSalter,
G alter IA COBVS eſt. IIle vix inter hominum
Piſcatotes adlecktus, captum illico ad Chn-
ſtum Nathansélem adduxit, laudatam ab ipſo Ser-
vatore prædam. Sed & i1 qui à veri Numinis cul-
tu alieni erant, ad IESYM aditum ſibi per PH LlP-
PVM quarebant. IIum in conſfilio Magiſter ha-
buit, cum ingenti multitudini commeatum pata=
ret: Illo rogante Difcipalis in Filio Patrem oſten-
di. Hinc cùm in ſortem paucorum totus orbis ve-
niret, provinciam ipſe naétus Scythiam, eam facilé
Chriſto ſubegit, victorque ſub annum IV. & Hiera-
poli urbe Phrygiæ in cruce rriumphavit: cun lapides
viles jacantibus, ſed pretioſi PHILIPPO tnumpha-
lem coronam multò pulcherrime exornarent, Et
Hujus quidem tr umphus de Barbaris, de lIudæis
IACOBI fuit. Hic cathe & vino à teneris ſibi in- 1
rerdixit: longa precandi conſuetudine genibus cal- Eae gu ven
lum obduxit, qui vel camelo certaret: eà famâ ſan
ttatis fuit, ut ingr di in Sanétiora Templi adyta en
uni liceret, & vel oram veſtis ejus ptehendefe, par-
tem felicitatis ducerent. Ita rem Hieroſolymæ
Chriſtianam cum XXS. annos adminiſtrâſſet, anno
partæ ſalutis LXIII. vitæ KCVI. templi faſtigio deje-
Rus, & inter preces, quas pro hoſtibus ſuis faciebar,
fuſte fullonis c& ſus eſt, ut jam me dubium uterque
hic Sol faciat, Orbine luxerit, an Ccœlo oc-
ciderit puchor, ZX Brevs Rem

α (X *) 90 Nicdi

Cſon M⸗

lii,

1 An4, ten
Nla d i, ln

(62)
Meditatio. In vitam SS. Philipti & Iacobi.
YI dua Sancti ad Apôſtolicam dignitatem
len ſunt, prædicarunt Brangr urm⸗
& veritatem Chriſtiaoæ fidei proprio ſanguine
confirmàrun: vocanti Deo uterque pafuit, a
neutro vacua fuit gratia Dei: & uterque imi-
tatus eſt Chriſtum patientem. A tanto tem-
por: vocat te Deus, vocem ejus audis, nect-
men pares: tot offerr occaſiones agendi ac pa-
tiendi, quomodo 1Is Dteris? Si dolere poſſe ent
Beati, dolerent profectè quèd dimiſerint oc-
caſiones ag endi & bari iendi pro Chriſto.
:. Ubi primum S. Philippus Chriſtianus
fadus eſt, ejusdem Nathanaélem par-
ticipem voluit, eum enim adduxerat ad Chri-
ſtam. Si Deusa aliquam facultatem tibi dede-
rit procurandæ alienæ ſalutis, ne fruſtrà eam
acceperis. Suggere pia conſilia amicis, do-
meſticis. An agis? Annon contra, mul-
tos offendis pravis Verbis, & ſolutiore vivendi
ratione?
3: §. Jacobus juſtus credebatur, ac dicaba-
tur ab ipſismet, qui necem illi intuleruat.
Orationibus, modeſtiâ „duriofti viræ genere
hoc Iuſti nomen meruerat. An benè Dandis
ab hominibus? ſciſcitate ab amicis. Audi ex-
probrationes inimicorum, & detrahe materia n
exprobrationi: ſed inprimis attende, quo in
loco ſis apud Deunm: : auſculta vo cem conſcien-
tiæ tuæ. i publica fama te non damnat, ro-
pria te conlcientia condensnat „ roniami nems
poteſt ſeipſum ſuere, Bera,

S. A NA-

(63) £
S. ATHANASILUS EPISC.

2. Maii.
Beati eſtis tim maledixerint vobis homines, &
perſecuti vos ſuerint, & dixerint omne ma-
lum adverſum vos, mentientes propter me.
Matrh. y.
On rarò pueritia toti vitæ præludit. Ita A-
ITHANASIVS Alexandriæ inter luſus adole-
ſentiæ puer a puerie in Epiſcopum lectas, na-
tu deinde grandior ab ipſomet c&α11 eſt confirma-
tus. Difficile eſt dictu, quæz bella jam, Pontifex
cum Arianis geſſerit. Producta in medium conci-
lium muliereula, vim pudori ſuo illatam men-
tizbatur ab ATHANASIO, quem ne noverat qui=-
dem. Hic alius nonnemo & fuppetias laturus
Innocentiæ, deoque ATHANASIVM ſeſe aſſimu-
lans: heus, inquit, egône vitium tibi feci? mes
illa: tu verô ipſiſſimus. Ita cum S ſe & impieta-
tem omnium riſui expeſuiſſet, exclamant Ariani mman
occiſum ab ATHANASIO Arſenium (quem eam (pſunmatnner
ob tem longe illi amandaverant) profetuntque ma-
num velut incantationibus ab eodem devotam.
Sed in tempore amici innocentis reduxerant Arſe-
nium. Is itaquèê in templum progreffus, vitæque
ſuæ ipſe teſtis oſtendit, ſe quidem utramque mè-
num, cæterum aceuſationem nec caput nec pedes ha-
bere. Exul nihilominas ſæpe ATHANASIVStotum
pene orbem pererravite Annos in ciſterna quadam
latitavit V. indéque in impios calamo egregièe pogna- WUunne
vit. Fugienti cum hoftis inſtaret, navim vertit, iffolafgn
jamque obvius quærenti, num ATHANASIVM Mi ſ
vidiflet? reſpondit, non longeè illum abeſſe. Ita lu ſi
recta Alexandriam reverſus, in patrio conditorio
inter mortuos quatner menſes vixir, inter vives
deinde montuus Anno CCCLXXII. nunc intet
mortuos iterum vivit. Ex oͤsrie⸗

NNW
VKg dd

a.,. I
Akedduhen Wnen

Medt

in (64)
eilihe Meditatio De rermcntienibus. J
4. „r. Bus permittit, ur ſervi ſui vel fide-
liſſim perſecutionibus probentur; tum
nt6 ut expient levia quædam peccata, tum, utr ma-
6Aunm jus præmium accipiapt, tum denique, ut
,nlinl ohn cautioles facti, rebus proſ peris pon inſoleſcant.
in omnibus perſecutionibus Deus gloriam ſu-
am, & animæ tuæ ſalutem quærit; eas itaque
non querulo, ſed ꝑrato animo patiaris. Deus
mala immittit, quòd bona neglexeris: æquum
eſt, ut, qui baneficiis non intelligitur, plagis intel-
ligatur. Cyprian.
2.: In omnibus accuſationibus, vide, utrùm
objecta tibi crimina commiſeris. Si factorum
premaris conſcientiàâ, veniam pete à DEO.
Dole, non quòd accuſeris, ſed quèd sliquid
commiſeris, accuſatione diguum. Deo gra-
tias age, quòd ope inimici rui vitium cognove-
ris, cujus ignorantia mortem animæ illatura
erat,
3. Si falsè accuſaris, ſi propter bonam ali-
quam actionem vexeris, & lætari, & grates
DEO teferre debes, quò d patiaris propter ju-
ſtiriam. Ne fis admodum ſollicitus de obje-
Go crimine, ſerius, ocius illud diluer DEVS.
In perſecutionibus tuis memento, quòd /ape fi-
los paterfamilims per nequiſimos ſer vos enendari
jubes, cùm illis haredit atem, his compeaes pra-
bave, Auguſt,

2 teiu
orwen'⸗
une e in
CCGN
ma dii IN.-
lietua NN —

14

Dla en⸗
¹
nnct Mn,

A

X

ρ (60) £
INNvVENTIO S. CRUCIS.
..
3. Maii.
Qui non atcipit crucem ſuatn, & equitur me,
non eſt me dignus. Matth, 10.
Audent alii crucem, quam coœlum mittit, mie-
a amittere; at aniflam olim Chridr Gm-
cem inveniſſe hodie ie gaudet Helena, trinp-
phat, Rei geſtæ ordinem ic habes. Latebat Crux
teirà, plus odiis Iudæ orum ſepultia At F elena;
cùm primum filius Conſtantinus M Xxentium debel.
lavit Crucis ſan ſiſſimæ auſt icis, qud grata 101 6tι6½
omni ingenio viribuſque eru re defoſlam ocdique
adorandam proponere contendi; tinne demum et.
dens theſaurum te reperturam, Cruçem. ta
locus à ſuperſtitione primum purgatur; & infame
Veneris ſtabulum ſtatuaque dejlicitur: mox humus
alte egeritur: tandem tergeminæ Cruces parent, &
pone Pirulus Crucis refixus. In ipſiimas auri venas ,ſinen
offendiſſe Helenam cred diſſes. Minuebat tamen
lætitiam publicam illud, quod, quænamex tribus

ing nlten

Setvatoris Crux foret, ſic nondum conſtaret. Sed
opportunum confihum Macarius urbis Epiſcopus
ſuggeſſit, jnſſitque ordine ſingulas morienti forè
unc mulieri imponi Pergebat illa ad primz con-
14. um mori, iréen que ad ſecundæ, ad teriiæ de-
n que incolumis revixit. Huic Helena templſum
ſtruere dignum magnit centiâ ſuàa, Crucemque, hoc Dniltler urr
eſt aurum, argeno neludele, partem quoque unà aen luin
cùöm auctario (clavis ejusdem) ad Fihium Imp. ſag eN.
transmittere, regium utique donum. Agnovit ille n
ſigna victoriarum fuarum & ſummeé veneratus 1070
imperio ecixit, ne quæ teſſæra ſaluris foret omni-
bus, poſthae improborum foret ſupp! cium. Cla-⸗

verum altere diadematis frontem, altero frænos
Imperaterios ornavit, cettus majores nobiliorésque
uniones neque Indiam poſie ſubmittere.

Ex Brev,s

Medi

l (66) £

: Meditatio. De triplici genere hominuts, qus
inveniunt Crucem.
nGH, 1. DLures nonquærunt, ſed fugiunt Cru-
D N.c cem, quos tamen Crux ſequitur, & as-
nnittn. ſequitur 5 in eo genefe ſunt peccatores vo-
CiG lupratibus dediti 3 illi enim delicias, felicita-
tem ſemper quæruat, ſed nunquam inveniunt:
e Unde hoc? ex eo ſanèe, quòd, qui Deum non
rch quæſierint, nunquam felices, contenti erunt,
cupiditatihus ſuis ſemper cruciabuntur;
u quin etiam Deus ipſe affli ctiones immitter, ut,
uu cognitâ rerum creatarum miſeriàâ, redeant ad
rarcrem. Nemo probroſus poteſt eſſe felix,
Juia, ubi non eſt vera honeſlas, non eft vera fe-
licitas. Salvian.
2. Alii quærunt, & inveniunt crucem, illi
nimirum, qui incipiunt Chriſto ſervire, quo-
rum cùm animus adhuc imbecillior ſit, qui la-
uis hi bores omnes alacrirer ſuperet, affliguntur illi
endienquidem, & gemunt ſub pondere. O vos
ham-felices! ſi ceptum crucis iter conſtanter te-
en neatis.
u 3. Viri ſancti ardenter quærunt, nec in-
Guveniunt crucem. Apeplius, ait S. Xaverius,
Amplius. Sancta verò Thereſia: aut pati,
aut mori. Ambo tamen, ut S. Paulus, ſu-
perabundant gaudie in tribulatione, pro-
pter longum patiendi uſum, propter arden-
tiorem in DEIU M amorem, propter cœ=
leſtes conſolationes, quibus afficiuntur.
Dum beatam quaruut vitam, beatam agunt,

,0ae.
o

1 & dum aahut ambiunt, jam conſequuntur.
NN.

Eucher.
. D 5. MO-

(67) £
S. MONICA VIDA.
4. Maii.
ilia leruſalem, nolite flere ſuper me, ſed laper

vos ipſas flete, & ſuper filios veſtros Luc. 2.
. .c eſt illa MONICA, quæ Auguſtinum bis

— , 8
ſ . . e ,/,
n Dht
stmnin

genuit, orbi primùm, deinde cœlo, ſecundo,
quàm primo Partu felicior, dum Filiéô Pieta-
tem, alteram hominis animam, quam cum ladcte in
ſtillare non potuit, plorando infudit. Hæreſi Ma
nichæ à mortaliſſimà hamani generis peſte perier
Auguſtinus3 Mater ſic mortuo affundere lacrvymas El
non anté deſtitit, quàâm Epilcopi oraculo recçreata eſt
ſpondentis,2 ,Fieri non poſſe, ut filius iſtarum laerymamn 3 10.
periret. Vim u imirum faciebat Deo (uti Auguſti-
nus poſtea jam renatus loquebatur) cer contri tum &
humilitatum viduz eaſe gc ſobriæ petentisque ab eo non au-
rum & argentanm! ſed ſalutem anima filii ſui. Cuſus
illud primum indiciu: n fuit, quod Ambreſio acquie-
ſeeret, &e deſti llante ab illius viri ore Ambroſià pas-
ceretur, quem pr reinde non immerito ut Angelum
ligebatz quando vere idem eſt boni
0d Angeli of ficium, etſi non eadem

419
12 W impenditur. Compes tandem fa-
& Ar guſtino in tantas s ſuccreſcente ſpes.
ongi⸗ ore ſibi vità opus eſſe, deſiderium cœ⸗
I1, ad Oſtia T Füberi na filio profeſſa, cùm diceret, Pili
quantun ad meé attinet, nulla re jam delector in hac vita; innbin Unn⸗
mimorari m, ut te Catholicum viderem. Gc. Ne- Mnhrge
que multo poſt terris exceſſir, hoc unum precata à fi-
liis, ut ad Domini altare ſui meminiſſent. Nos il-
1 iis repetimus normam & exemplat Ma-
ium; nam hodie pleræque non pereunti-
ſaa ad Deum abeuntibus lacrymantur,
e diligendo oceidunt. Ex operibut
§. Auguſt.

NR re 2
926 ( ) 558

5

* (68) £
Meditatio, De privatione ſpiritualiuns
conſolationum.
/1. LDus nonnunquam perwittit, ut ami-
ci ſui ſic exuantur ac nudentur omni
protſus ſolatio, ut nec in ipsà quidem oratione
conquieſcant. Cùm hanc privationem ac fa-
ſtidium experiéris, ue frangatur animus tuus,
ntkid quippe vider, id permittit, atque immirtit
iltten DEUIS. Tunc recordare, Chriſtum in horto
um Getſemani ad mortem uſque triſtem fuiſſe, &
in Calvatio monte à Patre derelictum. Dic
eee DEO, ac Patri tuo: Pater mi, fiat voluntas
tua: patiar quantum, & quamdiu volueris.
D 2. Ideoô permirtit DEUIS, te conſolationi⸗-
/bus privati, vel, ut puniat teporem tuum: vel
i t oſtendat teneriorem pietatis ſenſum, quò
prius afficiebaãre, merum Dei donum eſſe: vet
ut pluris facias has conſolationes, quas aſper-
naréêris, ſi frequentiores eſſent: vel denique,
ur tibi merendi præ beat occaſionem. Quære
ardenter ſponſum tuum, qui abſ(condit ſeſe,
ut probet amorem tuum. Abſcondit ſe ergo
„Dſonſus, dum quaritur, ut non inventus, ardeu-
iihs quaratur. Greg.
3i., Ut reddatur tibi lætitia ſalutaris, obſer-
va, quid cauſæ ſit, cur DEUs eam abſtule-
rit: veniam poſiula: abjice te coram DEO:
profitere indignum ſie te beneficiis ejus. Ar-
dentius incum be in ſolita pietatis ofacia; do-
lens ac gemens quære, quem diligit ani na tua.
3 Dic ipſi cum Auguſt. Nuare faciem averts gats-
dium meum per quod gaudeo? ubi & abſe onditus
tulcher, Juem deſidero?
D 2 §, HI-

*½ (69) £
S. HLARIUS EPISC. CON.
7. Mall.
1 nusquisque prout deſtinaverit in corde ſuo, non
e triftitia aut neceſſitate „hilarem enim dato-
rem diligit Deus. 2. Corinth. 9. 8
Icentius vivere Hilaria viſus eſt HILARIVS
ſenſuũ inconcefſâ libertate juventam exigens;
at velut vinitor ſerpentes humi vites palo alli-
gans erigit, & luxuriantia ſarmenta crinés que falce
difftingit, ſic Hilarium Honoratus Abbas ad ſuum
Lirinenſe monaſterium addacens adedò reſectàâ omni
libertate, virtute illuſtrem reddidit, ut mores alio. 2“
rum heroà virtute excedens, omnibus præiret ex- ßin r
emplo, ipſique Honorato magiſtro luo, ut ſucce- Plebit
deret Abbas, communibus ſuffragiis nominaretur, aignn
inde paulò poſt ad Arelatenſem Pontificatum, quan-
tumvis diu reſtitans, columbæ indicie, velut cœle-
ſti augurio, eſt evectus. Quo in officio, non ceſſa-
vit labore manuum juvare pauperes, nunquam fſine
prævià pii libelli lectione cibum ſumere ſolitus eſt.
Oratione ſua diſſoluto vitz emendationem à DEO
obtinuit. Qum 6. Auguſtino erat ei literarum com-
mercium, pro quo etiam contra Pelagianos gene-
ros pugnabat: jura Eccleſiæ cùm actius defendis-
ſet, cefſit deinde, & , ut bonæ mentes ſolent,
ſe teum nimii fewvoris apud Pontificem accuſa-
vit, quem zelum utinam ampliorem haberent, qui
frigidi, metu potentiorum, neglecétis ſacrorum ju⸗
ribus prævaricatores fiunt. Ex Aartyrol.
Gallico buſvati bußfrenus.

5

41.
E

1 t 85

T

*
N

*

S

2†

(70) £
Meditatio. De Gaudio ſpirituali.
Ilari animo Deo ſervias: nam ſo-
lachiin ig lent homines Dei bonitatem laudare,
6tbndncum ſervos ejus lætos, ac hilat es con ſpiciunt;
ing imò ad pic vivendum ipſi excitantur cuùm in-
iudtnin telligunt, facilius ac ſuavius eſſe, quam pu-
rumad tant, D EO ſervire, tibi utique hæc hilari-
aInfiannitas admmodum utilis erit; non enim gravatonus,
neiquod hilari animo geſtarur. Lætare in Do-
umino ſemper, ut omnes cognoſcant, te non
cx neceſſitate, ſed ex animo ipſi ſervite.
2, pis nuſquam eſſe triſtis? bene vive:
lue ſordes conſcientiæ : Triſtitia cum c;-
teris malis per peccatum in mundum intra-
it. Ubi nullum peccatum, ibi nulla, vel
Acerté brevis triſtitia. Bonæ conicientiæ mei-
ces juge gaudium; ſupplicium verò pravæ,
mjuge tædium, jugis mœror, jugis triſtitia.
onn Ne concupiſcas peccatorum felicitatem:
in nam nihil infelicius felisttate peccantium.

I⸗

„ Ut lætitiam Spirits foveas, augeaſque,
D EU M attende & Paradifum. Memento;,
DEIM ſpectare tuos labores, æternàamque
oronam tibi præparare. Splendeat in vul-
tu hæc lætitia, dum alios alloqueris. Scito,
triſtitiam virtuti admodam contrariam eſle;
ſinctam verò lætitiam valere plurimum tuam
ad vincendos, tum ad fugandos omnes ini-
nmnicos animæ noſtræ. Nullum armatuta ge-

& eſt validius, quàm ganaere ſecundim Denm
Cbhryſoſt.

D; S. I0.

(7¹) £
§. JOANNES DAMAS.-
CENGS.
G. Maii.

Ta ſcis, quia ſalſum teſtimonium tulerunt conta i
me., Dan. 3.
Tiam hic IOANNES, cui patria Damaſceno
Eaomen fecit, intet Virginis cultores in paucis
eſt numerandus. Cùm autem Saracenorum
Duci à conſiliis eſſet, calamum interim in Leonem
ſacrarum imaginum hoſtem ſtrinxzit, pulchrum exi-
ſtimans pro Matris capite manum ſuam objicere.
Nam cùm literas commentus impius eſſet Imperator,
velut ab ipſo loanne ſcriptas, quibus Damaſcum l⸗
prodere cogitaret, eâsque Saraceno transmiſiſſet. An
dexttam hic ſcilicet detruncavit innocenti- Sed
precanti, & ante Icona Deiparæ familiariàs que-
renti, quòd ad pugnandum pro ipſius, & Filii ho-
nore inermis jam eſſet; ecce tibi auciliatticem ma-
num Virgo porrigens, dextram integerrimam te-
Ktituit, relictãâ ſolùm in miraculi veſtigium lineàâru-
bente, quam rectiùs armillam nos dicemus. Hinc
Ioannes ſapientiæ ſanctioris rudimenta inter Ana-
choretas diſcere aggreſſus, magnos brevi progreſſus
fecit, Fiſcellas enim in patria juſſus vendere, riſui
ſcilicet fuit, qui nuper omnium admirationi erat.
Iam ſordes omnes in cœnobio, illâ, illà non tam
ua quàm Virginis mannjuſſus purgare, non dubita-
vit imperio obſequi. Quare manum tam nobili vi⸗
Goria ſplendidam, calamo denud ipſa cœli Impe-
Fatrix Maria affirmavit, ſcripſitque illa, quæ ho⸗=
diéque Orbis omnis miratur. Sed nimirum
quæ Ieddidit, etiam rexit dextetam.
ExX Io. Patr. Hier,

. (72) £
Meditatio. In vitam S. Damaſcen?.
I. On potuit Iſauricus LEO, ferox bel-
NIua, aliter diſcerpere juſto ſtylo per-
ſttingentem Sancti Scriptoris impollutam ma-
num, quâm cruentâ amputatione: poſtquam
commento criminis fidiſſimi conſiliarii omnis
nævi expertem candorem apud Saracenum
Ducem denigravit. Hoc carbone mundus fœ-
dare ſolet eos, quos juſtè adverſantes ſibi expe-
titur, & quorum calamo errata ſua dedocetur.
Sed tu ne metue mundi notam ie e ndore tuo.
Felix jactura manus illa fuit, quæ ideo abſciſ-
lſa eſt, quia impium ſcandalizavit, non autem
juſtum & rectum. S. Hieron. Ab Eccleſis in-
cunabilis non defuit iniquitas premens, E& juſti-=
lia patiens.
2. Manus poſt amputationem S. Damaſce-
no reſtituta, quoad vixit in veſtigium miraculi
ſleemt, Sanguineâ lineàâ velut armillà orhata fuir. Ita
uune Deus in reſurrectione corporum ſpeciali ho-
s nore & gaudio ea membra afciet, quæ plus
compaſla ſunt, cum Chriſto patiente. Quid
adeò immemor hujus remunerationis blandi-
ris, delicatule membrtis lutei corporis tui, nec
cogitas „ quod incorrupribile hoc aliquando
induat incorruptionem.
3. S. Damaſceno B. V. Deipara manum in-
e tegram reſtituit, hanc cole, hæc tibi manum
6 porriget auxiliarem in neceſſitatibus: duétricem
DN in dubiis & perplexitatibus, pugnacricem &
victricem in tentationibus, nunc, & ſi devotè
colueris, in horà mortis.

D 4 S. STA-

6 Nnitplhne,

g,

(73) £
S. STANISLAUS. Mart.

7. Mall.
Teſtimonium perbibente verbo gratia ſaa, dans
te ſigna & prodigia feri per manus eorum,
Act. 14.
Vſtitia præſides multos habet, Patronos paucos,
STANISLAVS adeò Gracovienſis Antiſtes mor-
tuum citare teſtem coactus eſt, ne optimâ causi
caderct. Prædium à Petro viro nobili emptum,
fraude amicorum ejusdem prepe perdiderat, niſi
illum iplum Petrum triennio ante defunctum ad Iu-
dices redivivum adduxiſſet, quem nemo veliinteſta-
bilem auſus eſt dicere, vel refutare. Vitiorum ſe-
verus vindex ſemper audiit, ignarus regulam fle-
Rere, ſeu pauperum tabernas, ſeu regum bPalatia
metiretur. In omnem peccandi licentiam Boles-
laus Rex proruerat, quem nequicquam Stanislaus
piorum tribu movit. Non erat Rex huic probro
concoquendo; ſed vindictam ſpirans, ſatelliti-
bus ad aram ſtantem victimam objicit, iis que ter-
tiùm divinâ virtute vim afferre prohibitis, ipſe car-
nificis munus occupat, & laniati à ſe Antiſtitis
membra diſpergit. Damnàrunt crudelitatem qua-
tuor Aquilæ, perpetuis excubiis Keliquias tutatæ?
donec miraculo cœleſtique luce exciti mortales,
eas in urnam componendas legerunt. Iuyvit pieta-
tem divina manus, lacerésque inter ſe artus ita
colligavit, ut nullum crudelitatis veſtigium ſuper-
eſſet. Non ſuſtinuit impius Rex tam luculentam
inſaniæ ſuæ exprobrationem; ſed regnum exilio
mutavit, omnium hominum odium?; cum Sta-
nislai ttiumphum etiam Aquilæ augerent.
Ex Surio.

3

(74) £
Meditatio. De periculis mundi.
1. T S, quem ſuſcitârat Stanislaus, iterum
mori maluit, ac Purgatorios ignes re-
etere, quàm diutius verſari in periculo ſa-

ni ild
m lutis 5 nec injuriàâ, ſiquidem ſalus periclitatur
conditione. Cave ti-

in omni arte, ætate,
nbe, iuuneung bi, ſemper advigila. Sitibi adhuc integrum
tmjeß inin fir, vivendi genus cligere; elige tutius &
ee ne N ab occaſionibus peccandi.

=

enin u, 2, Nullus eſt locus, in quo peccare non
arlärtagi poſſis: In ipſo terreſtri Paradiſo Adam pecca-
vit, peccarunt Dæmonss in Cœlo: Admit-
tuntur peccata in urbibus, in ſolitudine, in pa-
ſtorum tuguriis, in Palatiis Regum, in templis,
ac ædibus D E O conſecratis. Ubique dæ-
monem ‚ ubique te iple invenies. Quid vi-
tam hanc tam lubticam amas? Quid pla-

cent tibi maris hujus procellæ? Quid ſecu-

rus dotmis, tamerſi neſcias, Utrüùm naufra-
nna gium curus ſis, an feliciter ad portum ven-
turus?
3. Ut mundi periculis expediaris, rece-
de ab hominum turbâ: Ama ſoliuudinem:
nam ſolitudo parens eſt, nutrix, ac con-=
ſervatrix virtutum. Si ab hominum con-
ſuetudine ſemper abſtinere non poſſis, ab⸗
ſtie, quàm potueris, ſæpiſſime. Memen-
to denique, D EU M efſſe ubique, ac ſingu-
las actiones tuas videre. Sipeccare vis, qua-
re, ubi te non videat Deus, & ſac, quod vis.

Auguſt.

D 5 S. MA-

nd
W

. (75) £
S. AMATIUIS CONr.
8. Maii.
Et in omni fratre ſuo non habeat ſilduciam: quiq
omnis frater ſupplantans ſupplantabit. Je-
rem. 9. 5
Abs Saludecium patria fuit. Parentibus

in tenera ztate amiſſis, multa tulit fecitque

Puer & Adeleſcens, etiam viris imitanda.
Amore caſtitatis prima illi bella excitavit, fœminâ
claſſicum cantante, proprio ſexzds ſui genio. Ea

fratri Amati nupta, filiam quam priere conjugio tu-

lerat, cùm Amato ſponſam obtruderet, repulſam
ultimis odiis ulta eſt, quibus etiam fratres collis;
ſunt, exiguo tamen Amati incommodo, deputantis
in lucro, ſi virtutis causà nomen ſuum amitteret,
Kerétque exoſus: Numinis tamen benevolentia

omnibus officiis captavit, in pauperes tam prodi-

gus nihil ut ſibi relinqueret, ſed locatàâ promiſcuè
O eræ famem ſuſtentaret: in emacjiate nihilominus
corpore, flagro ferreo non modò memoriam ſed
imaginem Chrifli Patientis renovabat; hoc quoque
illius aſſecutus, ut pro maleſano habitus publica
civium ſuorum fabula fieret. sSed deſpectum orbi
cœlum ad ſe rapuit, tam familiariter quidem, ut in-
ter caſtas preces evolantem ad Superos animum,
etiam corpus ſequeretur. Creſcentem eo miraculo
Amati famam frater fœdo crimine ſugillavit? ſtupri
commercium ei cum Clara iorore Deo ſacratâ affin-
gere auſas. Sed ambulantem in jus Sol abſolvit,
abellam ejus intercipiens, ſuisque radiis ſuſtentan.
lisdem illuſtrata Amati eſt ſanctitas; ſed ille prodi-=
torem ſuum fugiens inter ſacras peregrinationes
conlenuitz in hoſpitali denique pauperum domo,
quam Inis impeniis erexerat, mortuus- Corpus
nondum extabuit, ſuaque integritate fratris ca-
lumniam etiam in tumulo refutat.

Eax Pheal, Ferrar.

Medi-

IS

aice NM
ſiluß.

e Hirj ln

Ue⸗
6 4

1

P (76) 6£
Meditatio De fiaucia Dei in mundi
fallaciis.
1. Tiam Inimici hominis domeſtici ejus
Hoc expertus in fratre ſuo S. Amatus,
quid confidis hominibus? qui plerumꝗque vel
unn nequeunt vel nolunt opem kerre. Inconſtan-
4 ſ tes ſunt ſuis ſervientes bonis. Nullus eorum
lel * eſt qui ſi à bonis terrenis diſceſſeris, quie quam
inn tibi dare poſſit! Attamen tam multum tem-
in poris abſumis in comparandà eorum benevo-
D lentiàâ, & tam parum ponis in concilianda
ef amicitiâ Dei, qui ſolus paradiſo donare bo⸗
A teſt. Huic confide plusquam omnibus. Cu⸗
mundus abeſt, Deus adeſt. Chryſolog.
4 2. DEO confide in pugnàâ carnis, & cum §.
Amato carnis triumphabis illecebras, nec
credere potes, in quacunꝗque tentatione ab
=S=Sð Domino tuo & te derel inqui
oſſe, qui vult te ſalvum facete, ꝗquid ni
ehundi känti neceſſaria conzedet, Examina quid
ngtien,, W „ quid poſtal 48 à Domino 2 Mulii de
Mes in D EO ſperant pecuniam, & aliua quidlibet, bra-
ie ter ipſum DEVM: tu ipfum DEVM tnuum pete.
§. Auguſt.
3. Radii ſolis innocentiam S. Amati mun.
do conſpicuam fecêre, ta co nfide DEO, fi
Joſeph es, ſi Suſanna es, ſi Naboth es inter
criminationes Deus eſt, qui illuminabit ab-
ſcondita. Nudabit detractâ larve mendaci-
um & illuſtrabit veritatem.

Nuni ſi ee .

1 No enann A

1 gla tetesn
1n dlei

ANTN.

D 6 §S. GRE-

(77) £
S. GREGORIUS NAZIAN.
9. Mall.
Sint lumbi veſtri pracincti & lucerna ardentes in
manibus veſtris. Joann. 16.
REGORIVS à patria NAZIANZENVS, ab
C eruditione poſtea Theologus diétus, cuùm ſtu.
diorum causà Athenas peteret, gravi tempe-
ſtate jactatus proximè ultimum vitæ diſcrimen fuit.
Qus credat quéô felicitatis venti ſecundi nunquam
tuliſſent, adverſi tulerunt. Cum enim voviſſet, ſi
ex his undis emergeret, ſanctioribus Baptiſmi aquis
caput merſurum, & vitam inter Religioſos acturum,
illicò cœlam arriſit, & damnatus voti Gregorius na-
vim non tam ad terram, quaàm ad cœlum appulit.
Porto Athenis commotanti, uno eodemque tempo-
re & Caſtitas & Sapientia viſendam ſe dederunt, &
amanti ambæ lubentes nupſetunt, puto ut argue-
rent Iuventutem noſtram, quæ ſine animi puritate Un
Sapientiam ducere nequiequam allaborat. Exinde
ut in ſtudiis & legibus Monachorum condendis, ita
etiam in bello contra Arianos Magno Baſilio ſocius
fuit; auſus in ipſum Iulianum, in quo adoleſcente
etiamnum Athenis tyrannum latere edixerat, pa-
lam & ſcribere & dicere, ſævientis vulgi & ſaxa in
ſe conjicientis clamores velut plauſum accipiens.
Sed & Pontifex jam Byzantinus ſicario ab hæreticis
in necem ſuam ſubornato, facilis veniam dedit:
poſt tamen gravibus iterum ſeditionum fluctibus
agitatus, miſsa ucbe ac infalâ in villulâ pattià ma-
laciam, in morte denique anno CCCLXXXIX. por-
tum repetit. Ex Grceg. Presb, apud
urium.

A (78) £
Mediratio. De bono exemplo.
1. E Sto aliis bono exemplo: ſit lucerna ar-
Udens in manibus tuis: recté factis D EI
amorem accende in aliorum animis, ſi ſecus
feceris, ſi malo exemplo offenderis proximum,
gravis te manet pœna. Quid offendis fratrem
tuum, cujus causâ mottuus eſt Chriſtus? quid
pravo exemplo viam ipſi facis ad Infetnum?
§. Franciſcus ſuâã modeſtiàâ,; & Apoſtoli plu-
es adjunxerunt Chriſto patientiâ ſuâ, quam
verbis: quam vis eorum vetba igne divini ſpi-
rituis accenſa forent.
2. Cùm vides aliena peccata, vide, utrùm
iisdem peccatis obnoxius ſis: Si nil tibi conſcius
es habe DEO gratias, & perpende gravitatem
horum peccatorum, ur illa deteſteris: pecca-
torum gravitatem ac turpitudinem facilius in
alio cognoſces, quam in teipſo. Fuge occa-
ſiones, in quibus peccavit: diſce ſapere peri-
culo alieno, ac cautior eſſe.
3. Inſpi ce tot pios homines, unde potes vir-
tutum exempla petere. Quot vides, qui pro
amore Dei dutum, & abjectum vivendimo-
dum tenent? quot, qui indefeſſo labore ſuæ
ac aliorum ſaluti vacant? quot qui neglectâ
inutilium ſcientiarum vanitate ſoli ſtudent
ſcientiæ ſalutis? Quot denique adoleicentu-
las & adoleſcentulos, qui aſſiduis laboribus
ad Cœlos tendunt?: Dic cum S. Aug. Sur-
gunt indocti, & rapiunt cæœlum, & nos ecum
doctrinis noſtris in carne volutamur, & ſanguine.

D „ §. JO0B
4

* (79) £
S. IOBPROPHETA.
19. Maii.
Theſaurizate theſauros in cœlo, ubi neque arugo
neq, tinea demolitur, ubi fures non efodinnt
nec furantur. Matt. 6.
Heſaurum eruo, longiſſimo à tempore in ter-
T ra Hus defoſſlum. Vitum, non Mart jrem mo-
do, ſed Chryſoſtomo judice virtute & meri-
tis Apoſtolis parem. IOB, inquam, patientiæ ex-
emplar. Hic ex Rege ldumæorum, decem prolium
patre, opum potente, palatiorum incola, famuli-
tio crebro ſpectabili, paucarum horarum metamor-
phofß, mprolis, egens, deſertus, in fimeto ſub dio,
bon s ſpoliatus omnibus, morbis obratus & ulceri-

bus dæmone torquente, DEO permittente, ſpecu-

lum orbi propoſitus eſt, cujus intuitu erubeſcant de-
licati, ſolatia accipiant afflicti, & ſperent ſpoliati,
erigantur contempti. Sepultæ ruinâà proles ei omnes,
ablata pecora, mactati ſervi, incenſa tecta, ſublata
ſanitas, ſuper eſt uxor, quæ exprobrat, pauci amici,
qui damnant?; ſterqu linium, quo, leéto & æ dibus
ejectus, in ſordibus computreſcat. At, perierint
omnia, perſtat invicta patentia, laudatur à 100,
in bonis & malis ſemper bonus, DEVS, qui abſtulit,
ait, ante dedit: ſuum repetiit. Injuriam facio, ſi
juſtitiam non laudo. Sic 10 B, qui credebatur de-
ſperatus, deviéto dæmone, ſuperior malis omnibus
ex cinere, ut phonix, revixit. Kedit ſanitas, dupli,
cantur pecora, recreſcunt opez, honor & potentia
veſtituuntur & amplificanrur, ſed & poſteritatem in
quartam generationem vidit, & tal's inter Ethni-
cos, tam bonus, ſimplex & rectus inter malos 10 B
fuit, & velut aurum in igne probatus eſt. tu in me-
dio juſtorum malus, quid murmuras, ſi adyer-
s te DEVSad meliora cxcitat.

Baroniuss cæ libro Iob.

p.

1L

FEmi

ſellunbte

*½ (80] £
Meditatio. De bonis hujus mund!
1. Ivitiæ, voluptates, honores, & cæters
hujus mundi bona expeti minimè debeat,
cuùm nullum ehciant meliorem, imè ſint cri-
minum fere omnium inſtrumenta. Modeſtior,
frugalior, ac caſtior eſſes, ſi pauperior. Lan-
gueret plurimarum virtutum uſus, niſi excita-
tetur afflictione, morbo, contemptu.
z. Non expletur animus his bonis levi-
bus ac imperfectis: ſed, qui plus habet, pluùs

cruciatur, ſive augendi curà, ſive amirtendi

metu. Age, an uaquam velin ſezundiſſimis
tuis rebus omninò fueris contentus ?* An un-

quam perceperis volu atem, quam faſtidium

& dolor ſtatim non exceperint? Mundi ſuavi-
tas ſemper amaritudine aſpergitur, nec ulli li-

cet ejus roſas impune colligere. Salomon

nullis non indulſerat voluptatibus, & ait?
vanitas vanitatum, & omnia vanitas.
3. Ergo quære theſauros in Cœlo; non
vani ſunt illi quidem, nec ærugo eos demoli-
tur, cordis explent immenſitatem, tuti ſunt
ab invidis, & furibus. Nos rident Angeli,
cum obſervant, tantum ſudare nos ædihcin-
dis lureis domibus, quas brevi ſumus reli-
cturi, dolent utique quòd voluptatibus, nobis
animantibusque, communibaus, delectemur.
O Chriſtiane! ſpera, pere ſublimiora; Co-
bares Chriſti, quid gaudes, quia ſocius es
becori? erige ſpem tuam ad bonum omnium bo-
noruzm, A ug.⸗

S. GAN-

* (81) s
1
S. GANGULPHUS CONF. Mͦ
II. Maii. onh i
4 te
Conſcientiam habentes bonam, ut in eo, quèd N m euetn
detrahunt vobis, confundantur. I. Pet. 3. 16.
ANGVLPHO Dynaſtæ Burgundo, corporis,
animi, quæque Fortunz propriè imputamus,
Bonis feliciſſimo, nihilominùs cum malorum
omnium extremo, mala Vxore conflictandum fuit. HR
Ea præter cæteram morum perverſitatem, etiam fœ-
dis ameribus indulſit, quos denique Fons
prod idit, & hoc & aliis prodigiis illuſtris. Gan-
gulpho in Campania prandenti ſimpliciſſima ad ſpe-
ciem quæſtio excidit, quanti fontanam. cui aſſide-
bat, hoſpes æſtimarets ſibi enim oppido allubeſce.
re: hoſpes delitium interpretatus pretium tamen Wuns
ſtatuit. Gangulphus aquam, quanti indicata erst,
emir, & ſe dat in viam, fons, inaudito miraculo
eum ſequitur, & Varennis, ubi domiciliam habe-
bat, novo ortu erumpit, ſerio jam damnante met-
cimonium ſuum Campano- Ex hoc ergo fonte cal-
culum levare Gangulphus uxorem jufſit, abſolu-
turus eam, ſi id impune feciſſer. Accipit condi-
tionem cumriſu adultera: ſed brachiam velut es
vulcani olla fœde uſtulatum retulit; nullo amen
præter divoftium incommodo affecta, ad ingenium
reditt, & denique adulterio parricidium conſunkit.
Id ubi amator illius (prô pudor Clericus erat) per-
petratum ad proſtibulum verulit, infelicem animam
cum alvo dejecit. Gangulphum miracula Divis
exæquarunti quæ cum adultera traduceret, infamt
per omnem vitam ſupplicio eſt exercita, quod pio-
dere verecundiores, quàm illa fuit, litteræ
erubeſcunt. Ex Surio.

n
ſah

* (82) £
Meditatio De ſtudio bona conſcienti« & Des
& hominibus ſatisfaciendi.
Ihil non metuendum eſt malæ con-

1
ſcientiæ, quando & Gangulphi pieta-

tem & uxoris improbiratem fons prodidit.
Conſcientiæ tuæ primo ſatisfacias. Huic
tanquam moderatrici in omnibus actionibus
tuis obremperare debes, ſi vocanti reſtiteris,
cordis tranquillitate & inferiore pace & ſecuri-
tate nunquam gaudebis. Si D EO & conſcien-
tiæ tuæ feceris ſatis, ne ſis ſollicitus de vanis
hominum Sermonibus. Si tibi eſt teſtis in cœlo, te-
ſis in corde, dimitte ſtultos foris loqui quod volunt.
Greg.
2, Deus ſalvum te vult facere. In hoc pri-
mum invigilent curæ & cogitationes tuæ ut
DEO placeas, itaque nihil feceris contrta Dei
præcepta; hujus unius indignationem metue.
Quid proſunt laudes? quid hominis honeſti
ac Urbani nomen? quid benevolentia? Si con-
temnat & odio habeat Deus, cui animæ tuæ
turpitudo cognita eſt, & qui coram inundo te
confundere poteſt.
3. Dynaſta Gangulphus erat, corporis va-
lentis animi fortunæque bonis abundans, &

placuit Deo. Ad Deo placendum neceſſe non

eſt viram agreſtem, auſteram, & eremum fe-
dolentem ducere; potes eſſe bonus & dives,
probus & Urbanus, honoratus & humilis: qui-
nimè ſæpe fit, ut quod Sanctiorem præ ſe fert
auſteritatem, vanitas ſit & durities cordis,
manſuetudini Chriſti repugnans.

§8. EPI-

. (8;) £.
S. EPIPDHANILUS Eplis.
12. Maii.
Si adhuc hominihus placerem, Chriſti ſervus non
eſſem ad Gal. cap. I.

Vvat ſoavitatem divinæ circa teneram ætatem pro-
videntiæ in EPIPHANIO agnoſcere. Is Phœnigz

gente, ſectà ludæus, patrem decennis amiſit. Acce.
dente ad orbitatem egeſtate, equum indomitum

à matre juſſus vendere, vitium ejus clàm non ha-

buit; don atus ob candorem liberaliter eriam in Chri.
ſtianum incidit Cleobium nomine, cujus aſpedtu ef-

feratus equus EPIPHANIVM excufſſit, felici caſu;
Cleobius enim invocato Chriſti nomine affictum

erexit; calcitronem oceidit: ea prima ſcintilla peco-
ri incidit Ieſu olim amore arſuro. Sed nimirum eam

facile Tryphon ſuffocàâfſſet Hebræorum Anteſigna-
nus, qui Epiphanio adoptato eundem ſibi generum
deſponderat, ægrε his pedicis extricandum, niſi

eas Tryphonis & filiæ mors incidiſſet. Commoduam
y

deinde equitanti Lucianus Monachus ſe obtulit,
qui ad pauperis preces veſte ſe exſpolians ex t emplò
Togam puram & cœlo accepit. Ea cauſa Epiphanio
fuit, ut ſe homini imbuendum permitteret. Numi⸗
ne tam propitio, ut Epiſcopus ad Luſtricum fontem
properanis vultum radiare, coronâmque immine-
re capiti cerneret. Lætis initiis vita omnis conſen-
tanea fuit. Famem, ſitim, morbos, Dæmones,
mortem cæterdque orbis mala nemo eo potentius
coërcuit. Hæreſes, peſtem his omnibus capitalio⸗
rem, ſtylo confixit. Miretur viventis miracula lu⸗
ventus, unam modò, quod jam exanimis edidit,
imitetur. Improbum hominem, nudum cçorpus
inſpicere tentantem, calce à ſe repulit, verecundiam
ctiam poſt mortem retinens, quæ hodie feré
omnium virtutum prima moritut-
Ex Metaphr.

2 (0) %σ% L
Medi-

in Dernndl
d

a)
Nlſoh 6 Meditatio. De perverſo hominibus pla⸗
lr
1ei. sendi ſtudio

umn liht⸗ e

1. E credas, poſſe te omnibus placere,
ac ſatisfacere; Chriſtus ipſe unicuique
non placuit. An non quotidiana eſt de D EO
q],uerela? Serenum Coœlum petit viator; Hor-
tulanus pluvioſum: quantùm in te eſt, fun-
gere officio tuo, nec ſis ſollicitus, quid dicturi
ſint alii, cum eorum dictis non futurus fſis infe-
licior, ea ſi Chriſtiano ac forti animo deſpexe⸗
ris.
2. Homines ſæpè vituperabunt ſanctiores
actiones tuas, laudabunt verò im perfectiores.
Chriſtianam ſi colas humilitatem, dicêris igna-
vus; ſi pietarem, hypecrita; contrà verò pro-
diga bonorum effiſio, liberalitas;, fucatum vir-
tutis ſpecimen probitas nuncupabitur. Quis
jam fidat judiciis hominum, qui vitium laudi-
bus, virturem conviciis perſequunturé An
ſanus eſt, qui vult à ſtultis laudari, & ægεpa-
titur, ab iisdem contemni?
3. Nullum vel leviſſimum peccatum ad-
mittas, nullum omittas pium opus, ut.
placeas hominibus; tua hæc in virtute con-
ſtantia probabitur ſapientibus, tametſi diſpli-
ceat improbis, ac inſipientibus, quorum ju-
dicium parvi facere debes., Facilius (ajebat
Arſenius) Deo fit ſatis, quàm hominibus,
quia unus eſt, & conſtans; plures verò ſunt
homines, & inconſtantes Beata eſſet noſtra
conditio, ſi tantium pracepta Chriſti, quantum
Mucd opusli ſibila vereremur, Paulinus.

% §. IO-

(85) £
T —
S. IOANNES SILEN.
TIARIUS.
I3. Maii.
Omnis immunditia, aut avaritia, nec nomine-
tur in vobis ſicut decet ſanctos: aut turpitude
aut ſtultiloquium, aut ſeurrilitas, quæ ad rem
non pertinet: Sed magis gratiarum actio ad
Epheſ. c. 5.
Iceres idem jam eſſe, IO ANNEM MARIX
amatorem. Certéè talis fuit ille 1 OANNES,
qui à taciturnitate nomen habet. Etenim
magnarum opum hæres, earum hæredem eſſe Ma-
riam vivus voluit, nobiliſſimo in ejus honorem
templo extructo: ipſe vitam cum aliis Deo Deique
Matri devotam egit, tantà animi integritate, ut nu=
dum, quoad vixit, nunquam ſe alpexerit, vel hac
una ſane verecundià Virgini charus. Ad infulam

ſubinde omnium votis præterquam ſuis vocatus:.

Hieroſolymam abiit, ibi cum ſtellam cruce inſignem
vidiſſet. audiſsétque vocem, quà præeuntem ſequi
jubebatur, memor, quàm bona Dux stella jam olim
fuiſſet, exeplò in viam ſe dedit; nec aberravit,
nam rectà in cœnobium ampliſſimum venit, in eoô⸗
que VII. annos; in ſpelæo deinde IX. alios ſilentio
traduxit. Hinc egreſſus & viarum anfracétibus im-
plicitus à Cœlitibus eo iterum reportatus & contra
incurſiones Saracenorum à leone eſt defenſus. Tan-
dem ad cœnobium reverſus & poſt multos annos ab
Angelo proditus, Caryptam in petram abjecit. Et
eccee continuò hæc fimul radices, ſimul germen
agere, tum frondes totà ædicuà explicare & poſt
tertium denique diem fructum ferte. Abiit deinde
Ioannes ex humanis Anno MLVIII. ætatis CIX.
vir, qui vel tacendo meruit, ut omnis de illo
ætas loquatur. Ex Metaphr.

₰ (0) 90—

Medi⸗

15

zn

4ℳ N N

* (86) £
Meditatio. De vocatione uniuscujusd.
1. Cua hic Sanctus Deum rogaâſſet, ut
viam ſalutis ſibi indicareè, vidit ſtellam
in modum Crucis radios effundentem, & au-
divit hæc verba (hoc lumen ſcquere) Hinc tria

l ſan.

. re 4 .
G, At

. , Nn ch 4

docemur: Primùm in dubiis quibuſque, ma-
ximè in iis, quæ pertin ent ad vitæ generis ele-
dtionem, à Deo conſilium petendum eſſe.
Hæc electio res eſt maximi momenti, & ab eâ

1cum vitæ hujus tranquillitas, tum futuræ feli-

citas pendert. Pete, ſequere divinum lumen,
ducet te ad locum, & vitæ inſtitutum, quod

. ſaluti tuæ congruet magis. Si Deo inconſulto

aliquam amplexus fueris vitæ conditionem,
mercedem ne ſperes.
2. Hæc ſtella Crucis ſpeciem habebat. Eli-

D ge, quod volueris, vitæ genus, invenies ſemper

crucem. Sic igitur habeto, vitæ ſtatum, ad
quem vecaris, Crucem tuam eſſe; quiſque ſuam
haber; ne putes, habere te graviorem, ſua cui-
que videtur gravior. Domine cùm nolueris de
toà Cruce deſcendere, an ego de mea deſgen-
dam?
3. Stellà duce, relictis omnibus Chriſtum
ſecutus eſt; audi Jeſum vocantem, ſtella qui-
dem eſt vocatio; ſi eam ſequi nolueris, con-
vertetur in cometem, qui tibi animam agenti
terrorem incutiet. Erecto ac generoſo animo
mundum deſpice, qui tam vana largitur bona,
ut neminem niſi volentem decipiat. Niſi nos-
metipſos decipimus, penè mundus decipere non po-
teſt, Eucher.

§S. BA-

)

½ (87)

⏑
S. PACHOMIUS ABBAS.
I4. Maii.
Gontendite, intrare per anguſtam portam, quia
multi, dico vobis, quarent inirare & non po-
terunt. Luc. 13.
Abit Chriſtianus Adoleſcens victas Stygi ma-
nus 2 cùm PACHOMIVS nondum Chriſtianus
Dæmonibus fuerit formidini, ut præſente eo
vocem mittere non ſint auſi, obſtupefacti indole ad nn nn
nutum Numinis aperta: cujus notitiam ſimul atque
hauſit, continuò carni bellum indixit, quam ut ge⸗
neroſiuùs ſperneret, cæ leſti Am broſiâ, quâ Chriſtono
men dedit nocte, eſt paſtus. Monaſtices Tyrocinio
poſito, juſſus eſt divinitůs cœtus cogere ex fermula
quam exaratam ab Angelo accepit, erudiendos.
Quos inter celeberrima Theodori eſt memoria, qui
clara ſtirpe genitus, totâ i epulas effuſa domo, hac
cogitatione ictus eſt. Mundi fabularum quam tri-
ſiis ſit cataſtrophe, & cùm perſonatis gaudiis larva
detrahitur, quàm non juverit ad tem pus in ſaniiſſe.
Secutæ ſunt lacrymæ quas mater conata abſtergere,
nec fugæ quidem confilium filio eripere potuit.
Quin adeò cùm diu perquifſitum deliteſcere apud
Tachomium; inaudiſſet, armata Epiſcoporum Epiſto-
lis irrupit in dicata lancto illius otio nemora, & ſuas
admitti delitias propè cum convitio peſtulavit. Pa-
chomius, Theodoro copiam facit ſalutandæ matris
quâ ſe ille uſurum negavit, ni ſpopondiſſet Pacho-
mius eum Abi congreffum olim fraudi non fore.
Quam in rem cautus ſenex idem dare non ſuſtinuit.
Priusquam quieti ſe daret, feſſa diurno labore mem-
bra ſigillatim ſolabatur s quantillum enim fſuper-
eſſe jamjam in beatitatis roſa collocandis? Quid
ad hæc ſuaviludii noſtri, qui nunquam in Dei
cauia ſe meminé e fatigatos?
Ex Metaph,

Alinutt

(Ao,

line uiu

Medi-

(88) £
Meditatio. Aréta via eſt, qus ducit ad
Eœlum.
1. A Rcta eſt via ſanctitatis, anguſta porta
Cœli, & pauci admodum per eamin-
grediuntur; vive, ut pauci, ſi vis cùm paucis
ſalyari. Sequere puſillum gregem, turbam
ſi ſequaris, periiſti. Cave, ne captus mundi
hujus deliciis ab arctâ ad patioſam viam de-
Hect as: Quia praſentia gaudia ſequuntur aterna
lamenta, hic vanam latitiam figite, ſi illic fiere
formidatis, Greg.
2. Elige ſecurius, non commodius vivendi
enus. Cum iter facturus es, ſoles & viam tu-
tiorem, & navem validiorem eligere: ut quid
minus prudens es in negorio ſalutis? ut quid
am bulas per viam latam illam quidem, ſed ad-
moduùm periculoſam: tot homines æternum pe-
riére, quòd quæ ſierint divitias, honores, deli-
cias; an ſors tua erit felicior?
3. Via Religioſorum & auguſtior, & tutior:
illi quippe procul ſunt ab occaſionibus peccan-
l Aeum longè à ſe repulerint divitias pauperta-
ke, caſtitate voluprates, & obedienti4 ſuam
omninò voluntatem D EO conlſecrärint. Si
ambulasin hac vis, lætare, Deo gratias age,
quòd in arctà vià ſis, quæ ducit ad vitam, ſin
autem aliam viam inieris, compone mores
tuos cum moribus Religioſorum: imitare,
quantùm potes, eorum paupertatem, caſti-
tatem, obedientiam. CQùm idem credas, quod
Religioſi, quid idem, quantùm tuâ in vOCatio-
hne potes, non facis?

* (89) £
S. DYMFPNA V. & Mart.
15. Maii.

Non ergo regnet peccatum in veſtro mortali corpe.
re ut obediatis concupiſcentiis veſtris. Ad Rom.
cap 6.
Iſi frontem unà cum eculis amiſit improbus
Amor, erubeſcet ad infamiam facinoris, quod
ipſo auctore, ſub annum ſexcenteſimum, e-
ſtum eſt. Regebat eo tempore Hibernos rex bar-
barus, nulla re nifi amore odiéque filiæ nobilis.
Viduatus conjuge filiam in thorum pellexit, eà qni-
dem form“, cui comparari eo ævo nulla voterat,
ſed jis moribus, ut non modò inceſtos amores ab- ln iiptimeßlun
ominaretur3 ſed præter Deum nubere omninò ne. u N
mini in animum induceret. Vim tamen verita ab
inſano amatore, cum Gereberno ſacerdote fugam
ultra mare capeſſit, & in agro Antverpienſi ſanctio-
ribus ſe curis addicit. Pater eodem paule poſt ap-
pulſus, cùm illa ipſa imagine ſignatum argentum
exponeret, quâ obſonator filiæ hoſpiti ſattsfecerat,
ejus dem indicio filia prodita eſt. Fœda omnia ſunt,
quæ deinde procus dixit, vel carnifex fecit; malu-
mus tamen ſpectare ſanguinem, quam audire ver=
ba improba & lenonis, quibus cùm nihil movere-
tur, Gerebernus primùm Tutor pudiciriæ illius, fer
ro obtruncatus eſt: Virgo deinde Parentis enſe ce-
cidit, nobiliſſima caſtitatis victima. Funus cœlum
curavit, neque puduit Angelos veſpillonum offi-
cium occupare, allatis e candido marmore urnis Munen. 1
Virginis honori hoc amplius datum, ut nemen ejus ſen ler tani
gemmæ Angelus inſcriberet. eo argumento agno- nda m
vit poſteritas DOympnam vocatam fuiſſe- Ite nunc lma e
Alexandri, & manus quibus pingi fingique velitis, lün lu

1
hno N ne
mn Ee ine

ee naed
I,AL.NNH.

An

hobele.
Nelkrn,

quærite. Caſtitas cælatores Angelos habet, & ta- nj .
men, heu, quaàm pauci cupiunt, hoc calculo 2 Unan SDl
notari! Ex onrio. een

Medi⸗

* (90) £
Meditatio. De inſano amore,
1. N Emo mon debet timere tentariones
Pn 1 Angeli carnis, quoniam præſtantis-
eningheſc⸗ ſimos cujuslibet ætatis, ſexüs, conditionis
aggreditur. Cave tibi: non ſuperas ſapien-
Iai tta Salomonem, non Davidem pietate, non
niuds Sanctitate Gentilium Apoſtolum ; hunc qui-
is dem aggreſlus eſt, alios devicir. Advigila:
munduam & nuſquam ſecurum te credas; ſem-
per eſto paratus ad pugnam illam duram ac
moleſtam: Nam inter omnia Christisanorum
tralia, ſola ſunt dura pralia raſtitætis. Auguſt.
2. Ne pateat cordis tui aditus huic blandoe
tyranno, qui auribus & oculis ingreffſum tibi
molitur. Omnia ſi videas, & audias, ſi libros
omnes legas, impuris cogitationibus brevi
agen vexabere, & fortè vincéris. Exemplo S. Job
nu percute fœdus cum oculis tuis, ut ea duntaxat
aſpiciant, quæ licet concupiſcere.
3. Si vexéris im pudicitiæ Dæmone: me-
mento, Chriſtum dixiſſe, hoc Dæmonio-
rum genus ſolis jejuniis & orationibus fu-
ef gari poſſe. Caſtiga corpus tuum cilicio, fla-
nuc gellis, jejuniis? Jeſum invoca, & puriſſi-
mam ejus Matrem. Caſtitas eſt donum
DEI, pere hoc donum à Domino, & agno-
ſce, quem Deus non adjuverit, continen-
tem eſſe neminem. Ubi primum ſentres li=
bidinem aggtfedientem, citèò refiſte: pericu-
e lum in mora. Excmplo S. Dympnæ fuge oes
uHMGGaſiones peccandi.
NN

Anin 7,

S. UBAL-

APeesn
g

X
rAugr n

* (91) £
S. UBALDIUS ETPISC.
16. Maii.
Quod ſi oculus tuus ſcandaliæat te, erue eum &,
projice abs te. Matt. 3.
Benam eſt tibi cum uno oculo invitam intrare,
uàm duot oculos habentem mitti in gehennam

sgnis. Matt. 18.
BALDVS Infulam unam alterâmve fugã decli.
U navit, tertiam eâmque Eugubii in pattia non
potuit effugere, Summ. Pont., auctoritate cap- ,
tus, Geminis cœcis cum oculos reſtituiſſet, tertuum
idem roganti ‚docuit libenter oculis carere, qui ani=
mum ex cœεcaturt eſſent. Hoſtes innumeros patriam alkt r
oblſidentes omnes egit in fugam, cùm unicum ipſe cien
ſigaum Crucis explicaſtet. Pacis ingeniofiſſimus
aftifex, contra injurias cautes inexpugnabilis fuit.
Sed utriusque documentum cape. Sciſſa in factio- S
nes geminas VIbs pugnakat in viſcera ſua. Adeſt a Mu u
VBALBVS medius interſaxorum & telorum ictus, eiag
cadit deinde. Hic verò omnes atma abjicere, damna⸗
re diſcordiam, quæ partieidas Cives feciſſet. Tum
denique à pie füimualata morte ſurgere Vbaldus, &
partam unius eaque ludicràâ maorte pacem civibus
gratulari. VlItimæ ſortis homo & unico ſuo eæmen-
to me Norandus, Pontificem in calcis ſcrobem de-
jecerat, non tam cœno quàâm ignominiàâ aſperſum,
Ilicet amici Civesque ſcelus urbe exigere & ipſas im-
probi domini ædes velle demoliri. At, ajebat Vbal⸗
dqus graviori lupplicio vindiétæ litandum: ſeſe vindi⸗
cem ſuiezxemplum editurum, quod urbs miratetur.
Interea pro tribunali ſedet, adeſt reus vel ſejudice
nullã non morte dignus. Ergo' ſententiam pro-
fert vbaldus, & inaudito ſupplicio reum damnat D
Ad Oſculum. Non multo ſanguine, ais, ſe vindi- M g,
cavit, ſed certe, ut non nemo inquit, rubore multo. ue in
Ex Brev. Rom. Pet: de Nat. & Surio. “

Medi-

ir ee,

MMeditatio. Quig aſpicere debeamus; ue oenlus
depradetur animam.

nlaletin

14

e

I. à Uobus cæcis S. UBALDuüIS oculos
llng . reſtituit „tertio, ne morti feneſtram
aperiret in animam, negavit idem præſtare.
Netu geminas ſeneſtras aperias, diſce quæ aſpi⸗
cienda ſint. Aſpice mundi calamitates, tot
pauperes, afflictos, infirmos & morientes.
un Age gratias DEO, quòd mala eadem prô-
u meritus non patiaris: condole patientibus,
& erubeſce quod ad minima mala tam ſis im-
patiens. .
2. Aſpice & perpende, quod e«g, qus in
wundo ſunt foris nitent, introlum miſera ſunt.
Seneca. Purpura & aurum quantas tegunt
Gtemnn miſerias? curas, turbationes, animi & c. Et
enſun ſi modò ridere vides, & ducere in bonis dies
40 ictit uos, in puncto ad infernum deſcendere, ſi à
enuen ummo bono per tranſitoria ejusmodi averſi
, fnerint.
n 3, §Si Spiritu ſupetbiæ tentaris, Matrem
tertam aſpice, & dicmater mea tues & ope-
timentum meum ac convivæ vermes erunt:
quique modo ſuper-eminere volo, brevi
omnium pedibus in ſepulchro calcabor: quod
ſi verè affligeris, aſgice cœlum, ubi poſt la-
crimas & miſerias bona ſempiterna. Illa pe-
tenda ſunt, quaæ nec inventa tranſeunt, nec
adepta defiunt, G regor.

nmiigl i

EOz S. TOR-=

(93) £
S., 1 ORPES MAR I.,
17. Maii.
Qus ſurſum ſunt quarite, ubi Chriſtus in dexiys i
Dei ſedens: qua ſurſum ſunt ſapite, non qua
ſuper terram. ad Ool. cap. 3. “
Raa avem vides & albo ſimillimam corvo, Wold

Aulicum, inquam, pium ex aula Neronis im-
pii. TORPES eſt; D. Paulo familiaris, & alnl
in fide, quemadmodam fertur, Angeli difcipulus.
Hic Tyranni zmulam cœlo machinam, & quà ille untn
mortalibus velut alter in terris Iupiter illudebat, llacd
ſolis precibus deſtruxit, fuminéque cœlos vaniſſis eNennd
mos & Orco merfit. Ilicet Nero Iupiter hoc damno , 6rne
multatus graviter detonuit, omnibusque pœnis in afiin itn ir
TORPETEm fulminavit, ſed ex pelvi. Nam ala- id i
pam primd Sabellici Iudicis geneross devoravit: loſun
columnæz deinde alligatus tertüsque erudeliter, li
Samſon ipſiſſimus fuit. Quid? quod corruens co- ddhinnni
lumna exitium attulit Sabellieo, ſalvo & incolumi giigertizann
noſtro Samſone. Ergo Silvius Sabellici filius hæ- ree
résque idem, crudelitatis rotæ radiis lacerandum umm iuhe
illigavit, beſtiis objecit, ſemper illæſum, quæ 1es 1
Evellio conſiliario Imperatoris perſuaſit, ut ſibi con- Minin
ſuleret, fidemque amꝑlecteretur tot miraculis pre- ((hun
batam. Ambo itaque caſi ſecuti ſunt. Pend (
TORPETIS corpus fatiſcenti naviculæ impefitum, S
additũs ue Gallus & canis, ut illud vel his, vel cum
his piſcibus foret eſea. Sed Angelo remige in Hi-
ſp aniam appulſum, excepit Celerina honeſtiſſima
matrona non aliter, quàm opes ex divite India ap- i
pulſas, tumuléque auguftiſſimo donavit. Addidit
deinde pietas Chriſtiana templum. Nam coœlum
anper jam Superi dederant, ex quo ille hodie etiam
ridet inimicum Neronis cœlum. Ex Bar, Po
de Nat. & tom. 6a ans, lect. Can.

eP

,

had,l

(94) V
Meditatio.- De ſtudio cæli obtinendi.
. †1 ORkK PESex aulà Neronis ſanguine ſuo-
adicriptus eſt Aulæ DEI. Nullibi fer
õ mundus plures Martytes educat, quàm in Au-
WWonlis, ſibi, ſed non Deo. quantùm fatigat gra-

1lol cr,,

tiarum adulatorium aucupium? quantum tor-
A Toeihn 1

q

uet ambitio! quantùm urit æſtus invidiæ?
quantum lancinant aculei verborum preſio do-
ore diſſimulandi? & in comparatione iſto-
mum quotus homo velminima patitur ut ag-
gregetur aulæ cœleſti, & favore fruatur Res

machinam orando- fregit. Favor, honor⸗
oluptas, quibus te beatum fingis in hoomun-
me AO quid ſunt niſi terreſtre & vitreum cœlum?
nn& vitro cur adeo inniteris? nec cogitas de cœ:
GNHulo perenni in alrera vità? cujus incola cſſe non-
bauint n poteris niſi amorem Rujus depoſueris. Hanc-
= veritatem leges in octo beatitudinibus ceu ſca-
— la cæli confimatam. Quicquid quaſiveris in
irgunnimi kerraf deterius te eſt, qui ad eœlum ereatus &
un dini int. §. Aug. In pſalt. 32.
Mieiuin t z. §. TORPETIS Cadaver poſt tormenta
n ii/plurima & mortem habuit navicularium An-
4 Au/gelum, qui illud in Hiſpaniam advexit: Fe-
ci liciſſim ad portum æternitatis appelles, ſi bea-

Patutn, tam Virginem ac S. Cuſtodem Angelum aliés-
gae Patronos periculoſæ navigatiònis tuæ
enAdüces habueris. Quo ſtudio cos tibi con-:
Nerrie ecilias

ℳ
Mπ£ ,

—
=

Dy S. ERI-

½ (9½) £
S. ERICUS REX SVECIE
Beati qui eſuriunt & ſitiunt juſtitiam, quoniam
ip ſi ſaturabuntur. Matt. c. ſ.
veciæ Rex ERICVS Divorum Regum imagines
Gante oculos ſuos velut ſpeculum poſuit, ipſe Re-
gum oeulis hodie proponendus. Patriæ & psau-
perum præcipue pater, libidinis æſtus glaciali aqu?
ſuffecavit. Mulétæ pecuniariæ tertiam partem, 1 E
quamvis ultròoblatam, noluit tamen ærarie inferri,
ne, quod amat fieri, ſibi potius conſulere quàm Iu-
ſitiz videretur. Bella gerebat non tam ut ſuum, de ntn
quàm ut Chrifti regnum amplificaret. Itaque cim
Finlandiæ fidem viétor intuliflet, cæſis hoftibus la- t
crymis fertur parentâſſe, quod victis aliter via ad ſa- 3
lutem non potuiſſet ſterni, quàm per ſociorum fſtra⸗ hi
gem. Sed vide obfirmatum ad divina animum. Sa- ,
erificanti aderat die Chriſto triumphanti ſacro: In-
terea cäm omnibus copiis imminet Henricus Sue-
nonis Filius Daniæ Regis. Arzaa cenclamant alii, &
ſive pugnæ Ducem, ſive fugæ Regem ezpoſeunt, At!
hic, ſisits, inquit, me litare, reilquum obſequii alibi DEO
perſelvemus, Paasa in cœlis cantiaturi. Itaqae ſacris ad
finem pertinax immefatur. Tum demùm cruce
frontem armatus aciem ſubit & pugnam, Numiné- Wln
que ita volente, cadit etiam. Cæterum quo loce Ulalin w
ſanguinem fusit, fons continuò exortus aquas fu⸗ n
dit paſſim ægris ſalutares. IIlud peneè excidit: Cili- anan
cinum ejus thoracem afſervari regii ſanguinis pur-
purâ etiam hodie rubentem, loricam, qualem ho⸗
die in princigum armamentarfiis rare videase
EKie Vite Aqutlonia loannis Annmnih

Vaſtowii.

er Na
NWW

0 (

Medi⸗

ſ (96) £
Sras Medi:atio. De Iuſtitid.
1. Eo redde, quod Deo debes, honotem
videli cet, ac obedientiam, ut Regi; ur
Patri amorem, & gratiarum actionem, ut be-
netactori- Quis tibi plura bona dedit? & quis
plura daturus eſt?: Sanè æquum eſt, ut ipfum
Met amnes ante omnia; & prius opum, honotum;,
iiftii ac vitæ tuæ jacturam facias, quàm ejus bene-
B 1tin un, volentiæ. Quomodo te geris erga D EUM:?
muINTS Cave tibi, Siſi enim juſtitiæ ejus ſatisfeceris,
in furore ſuo arguer te, & in irâ ſuâ corripiet te.
Ah! Domine, ne intres in iudicium cum ſervo
tuo. David.
2, Debes obedire Præpoſitis, as ſuperioti=
bus tuis, ut Chriſto; debes amare æ quales,
iut fratres; debes diligere inferiotes, ut
membra Jeſu Chriſti. Bene ſentias de omni-
bus; omnes verèò de te ſentiant, ut volue-
rint, dummodo tua conſcientia non te accu-
ſet coram DEO. Senti de Auguſtino, quid-
quid libet, ſola me in conſpectu Des conſcientis
non accuſet. Aug.
3. Redde tibi, quod ribi debes: recumbe
in noviſſimo loeo: accuſa, damna peccata
tua: cuùm quis te accuſat, rarò admodum lo-
quere, ut te ipſi excuſes. Fac, ut corpus ba-
reat animæ, anima ratiôni, & ratio, Deo: en
uan præſcriptum à Deo juſtitiæ modum ! Si de
GN tuis factis, ur de alienis judicares, parum-

a aut nihil eſlet, quod in te alii reprehen,
derent

E 4 S. PE-

K (97) Nedi
S. PETRUS CZLESTINUS.
19. Maii. 4
Eſtote vos perfecti, ſicut & Pater veſter cœleflü
perfectus eſt. Matt. 6. .
Nicum modeſtiæ miraculum PETRVMCR
UASN vides, qui exemplo antehac in-
viſo, poſteà nunquam repetito, ſummo ſe
pontificatu ſponte abdicavit, immortali memorià
dignus, erſi eo facinore ſolo inclaruiſſet: ſed idem
genor totius vitæ fuit, cujus „quia partem lon-
ge maximam in locis ſolis exegit, non revocabimus
ad illam normam mores delicatæ juventutis, con-
genti, ſi ſe cum puero patiantur componi, Simul
ac fari potuit, illud aurenm matri promiſſum incul-
cabat : Volo eſſebonus Servus DEl, quod ipſum ma-
ter jam tum ſpe præceperat, cuùm in recens nato &
gulta Relizioſi inſignia deprehendiflet. Erge
quantumvis arctis domi rebus, in ludum eum lite-⸗ im II
tarium miſit, patre nuper mortuo confilium de
corle probante, ut totius terrarum orbis bono ſa
ſceptum. Ineidère tamen remoræ permultæ, qui- Kua
bus omnibus perruptis mater in filioli oracule ac-
quievit, tum quidem conſtantiſſimè, cum Pædago-
gum diſcenti ſe Chriſtus offerret, viſus nonnun-
quam de Cruce ad eum deſcendere, ut mitandum
non ſit, Angelos eam operam non dedignatos: &
hi cuidem etiam morum ab eo rauonem exige-
bant, nunquam impunè delinquere eum paſſi. Iam
Virgo Deipara curam valetudinis ejus egit, & altero
oculo lippientem recreavit. In hoc contubernio H
educatus homines penitus deſeruit, uno ejus. a
dem propoſiti ſocio comitatus, cui tamen conſtan-
tia defuit; PETRI ſtudlis Angeli applauſerunt, dligighmn
quos ho die rarius audimus, quia aures noſtræ Sire⸗ e tälmn
num ſibilis occupatæ, Angelis non patent. Mtu lne l
Ex durio.

Medi⸗

*½ (98) £WD– G
Meditatio. De eripliei gradu ad perfo-
äbtionem.
. Quæ quisque vocationis perfectioni ſtu⸗
dete debet. Tu, qui in mundô verſa--
tis, Dei ſaltem, & Ercdleſiæ ſerva mandata::
à peccato: mortali diligenter abſtine, vaca
in bonis opefibus, hæc ſi feceris, ſalvus eris.
Cinn An eſt aliquo d- Dei mandatum, quod vires:
a tuas excedat? Dæmon;, libido, avaritia, lon-
gitznen iu⸗ e licen o imp erant, quibus tamen ſedu-
— à morem geris. Hac Diabolus præcipit; & au-
uſitur. Tertull.
„ Qui vult perfectus eſſe, non ſolum
Amandatis Dei obtemperare, ſed & Chriſti
uytiritG Conſilia ſequi: debet.. Paupertas, caſtitas,
AH obedientia à rebus terrenisenos ſejungunt, &
tribus quaſi vinculis- nos conjungunt D E O..
min clith Tu-, qui hæc vota emifiiti, tu, quem D EUS
er nli ſingulari gratia vocavit ad domum ſuam, ſer-=-
ulmm Vaineomninòô; quæ tam ſolemnitervoviſti?
ank 3:„ Qui: ad apiecmn petfectionis, conten-
e,i dunt, mandatis & con ſiliis non modò pa-=:
u tiet gu rere debent?, Ied & ſacris: quibusdam mo--
— tibus, quibus ſignificat DUS, quid potiſſi=
mum velitt A DE O 'ad maxima deſtinaris.
1 Audi, quid dicat, cùn interdum: loquitur ti-
bi ad cor: ? ne reſiſtas gratiis ejus ſingularibus.
Non ſufficitut declines a malo, oportet-
ctiam, ut facias bonum; & illud facias, quam
poteris; perfectiſſimè Scienti bonum, & non:
Iacienis peccatuxz eſt illi. Jacobus.

Ey S. BER.

uni v,An anli⸗
me unn ulin i

,eir din

*½ (?²9) £
S. BERNARDINUS SENEN.
20. Majli.
In omnibus teipfum præbe sxemplum bonorum ope-
rum in doctrinn, in integritate, in gravitate.
ad Tit. 2.
Braiur dieipes Puero aras extruere, quæ ad po-
pulum dici pro concione audierat, ad pueros di- N
cere, ludus erat, qualem nunc ſerium putas fuis- 1
ſe? Verecundiâ tantà fuit, ut ceum inimicæ caſtis au-
ribus voces baccharentur, adquamcunque coronam
accederet, illud ſtatim audiretut: Miſſa ilthae nane fao-
cte: ſiquidem BERNARDINFS adeſt. Tantum apad Mlnd-
viros pereſt puer verecandus! Certé puer ejusmodi
verba prætextata in viro ala pa caftigavit, docuitque
frontem effrontem vel invitam erubeſcere: in alium
ej us dem culpæ reum totum puerorum globum coéë-
git, qui lapidibus ſcelus urbe proſcriberent Foemis l
nas verò ex animo omnes præter Mariam deleverat. Wnd
Hanc unam ille nice amare, ad hujus effigiem pro Ill
porta urbis vigilantem quotidie in genua accedere;
irridente nequicquam proterviore pueritia, cùm
Virgo arziderer, Iam ubi inter diſcipulos Magni
Franciſci annumeratus eſt, ea fuit dicentis pro vir--
tutibus contra vitia libertas, is ardor, ut ad eum aleas
Kammis uſtulandas omnis urbs comportaret; adeb ut
illi, qui his cenficiendis vitam ſuſtentarat, ultiwa
Paupertas imminetet, nif eidem auter Bernardinus-
fuiſlet, nomen Ieſn deince,s tabellis inſculpendi,
quo facum brevieſt, ut diteſceret etiam. Ipſe Di- &41
vus, cùm de nomine leſu læpe ſæpius diceret, ſupra 5
caꝑut funm id ipſum quandoque conipicuum ha-
buit Sele ſplendidius. Supen! quis unquam
elarior extitit concionateor!
Ex Sario-

,7

1

.

=

e⸗
K

₰ (. ) 30=

EV¶100) £

Meditatio, In vitam S. Bernardini,

o
l . .„ —
ZMZrl I. A B infantiãà tam verecundus fuit, ut»
“ ing, ſi quando verbum minus caſtam cur-
Nlntn n?
er-

, quam ſuorum ſociorum excidiſſet, tatitn eit
peſceret. Solo ſuo conſpectu liberioris vitE
hominibus pudorem incutiebat, cosdemque
modelſtè monere ſolitus etat, ne talia dicereat.
An idem facis? Cum quis in congreſſibus C0=
ram te obſcœna verba dicit, fidenter enmar-
gue, ſi per authoritatem potes: ſin minus,
ctubeſce, tace, ex filentio tuo improbus co-
gnoſcet peccatum ſuum.
2. I[bat quoridie in ædiculam B. Virginis3
tu, quo cultu Mariam veneraris Promiſiſti,
te ni hil fa Qurum effe contra ejus honorem,
ſta promiſſis tuis. Ad hæc quotidie ſolve Ma-
riæ quòd ultrò Mariæ debere voluiſti, hoc eſt,
nixus genibus ante ejus imaginem abſolve di-
ligenter & conſtanter certum precatlionum
penſum, quod tibi ipſe in honorem cjus impo-
ſuiſti. Memento jeſum nihil Mariæ, & Ma-
riam nihil ſervis ſuis denegate.
3, Tantâ pietate Sacrum Jeſu nomen cole-
bat, ut illud ſæpiuùs inter concionandum lau-
darer, oſtenderet populo, & ferè ſemper cor-
di ſuo admetum geſtaret. In tentationibus in-
voca potentiſlimum Jeſu nomen., Utete hoc
nominetanquam clypeo, & tanquam 9ladin
ad reſiſtendum. Qiam ſuave eſt aomen ſeſu!
Quam potens ad pellendum dolorem ac m—
rem Ttiſtatur aliquis? veniat in coreius Jelus.

4 ℳ Berp,

fecctaus

E 6 §. HO-

1or H

InAN

Aao, Ve

ior
S. HOSPITIIUS, CONF.
21- Mali.
Nolite judicare ut non judicemini, in quo enim
judicio judicaveritis, judicabimini: Matt. 7.
7 OSPETIVM qui vidiſſet, omnibus coopertum
— ſeeletibus crederert? qui néſſet, ſimulachrum
eſſe virtutis pronunciaret. Tanti eſt, Bonum
virum ex cultu corporis, an animi æſtimes. Apud
Nicenſem Galiorum urbem altà abditus turri, onu-
ſtus ſerro, omnique reorum ſqualore deformis, rarò-
cum hominibus commercio, cum Superis æterno
agebat, quibus monentibus, iratum Gallis Numen.
& Longobardorum irruptione ſcelera vindicanda
eſſe intellexit. Aliis autor fugæ factus ipſe ergaſtulo
non exceſſit, & barbaris per urbem graſſantibus in
conſpectum ſe dedit: il pro malefico habitum ad-
cædem depoſcunt: jämque ferrum ſupra caput erat,
cùm repente percuſloris-brachium obriguit: quod
Hoſpitius ſigno Grucis contra edito correxit. Secu-
ta inde viri æſtimatio, hauſta ab eo præcepta ſalutis,
quæ, quiin aures duntazat admisere, diro omnes
lethi genere periére. VItimo ante mortem triduo
demi ſibi vincula paſſus eſt: quem cùm toto corpore
avecunbus depaſtum non nemo miſeraretur, ne-
gavit illos ſibi convivas graves fuiſſe: eorum mor-
ſiunculiss excitatum ſe ad amandum Deum, non
debuiſſe ſuis monitoribus cibum invid ere,. Simul
tamen atque beatum cœlo ſpiritum reddidit totum
examen diſparuit, mirâ ergà mortuum reverentiâ3
ut appareret, in vivum ex ejusdem imperio peccas-
ſe., Sed condonemus hoc morti jus, & tantâà nu-
iritum curà corpus cadat in vermium poteſtatem. II-
lum vermem time,; qui in animo nidulartur, & in--
teræternas flammas, omni Salmandrà vivacior. N, 1
nunquam moritur, Ex Greg Turens. ituuin

GNa,

* Fell.

Medi-

0 .
mn 102]) £˙–
Meditatio. De temerariis judiciis.
P .N Ejudicaveris qnuremquam. Quis enim
Ate judicem aliorum conſtituit? divi-
nam tibi arfogas authoritatem „ &, cum ad ex-
ternam rerum ſpeciem judices, ſæp iniquum-
tuum erit judicium. Reus credebatur Ho-
Gun ſpitius; innocens ramen era- Omues tibi
Mantepone. Æ quius eſſe non poteſt tuum de
un alienis factis judicium. Temerariis iudtciis:
ui plena ſunt omnia: de quo de ſperavimus, con-
vertitur, & fit opbtimus. Aug.
2. Ne damnaveris fratrem tuum ramerſi fa-
Gtum ejus extrinſecùs malum videatur; fortè
culpâ vacat coram Deo; quòd ſi ita pateat ejus:
crimen, ut de eo duùbitare minimèpoflis', ne
tum quidem fratrem tuum judicaveris: Dei
uquippe eſt judicare. Memineris ſancti cujus-
dam Religioſi, qui ridebat imminente morte,
cůmque ex eo quærererur cauſa ejusmodi risũs?:
uama i OQuoniam (reſpondit) neminem iudicavi, ſpe-
“ ro⸗non me judicatum irit, hoc enim Deus mihi:
mt bromiſit in Evangelio.:
3: Cuùm quis peccat coram te, aut loqui-
tur de ali enis peccatis, vide, urrum eadem
Iadmiſcris; ſi admiſeris, dole, veniam pete,
eorum conſidera ſæditatem, ut ca nunquam
committas;: Si verò nunquam lapfſus fueris
in hæc peccata, Deo gratias age. Miſerere
fratris tui?: ora pro eo. Tu quis es? qui tam
mnn ins improbè, tam procaciter, tam manifeſto alienunm
lervum judicas? redi aa ze, diſcute te, uaica té.
Laur, Juſtin,

E7 S. EA:

15,
o

100
5 103 elumniu
22. Maii. Knprtie⸗
Omnia poſſum in eo, qui me confortat, ad Phi- —

lipp. c. 4. Anumim un
Atuit ſubinde etiam ſub militari ſage magna lm, un
CNT 60S
ℳ

ecetie
lbeselat

virtus, & caſtta theatrum præbuéêre Chriftianæ lalln
. ſanctitati. Nunc BASILISCVM inde predu-
cimus plurium palmarum militem, quem afflictum
mœrore ferunt, quòd acceptis pro Maximiano im-
pio Cæſare vulneribus, guttam ſanguinis pro Chri-Ancial
Ro nullam fudiſſet: cum tamen Theodorum Mar-
tyrem proximâ necefftudine contingeret, cujus aigen
pro fide prælia convifium ſuæ ignaviæ facetent3,
utique, ſi virtuti ſuæ Chriſtus confid eret, ejus ex-,
perimentum pridem capturum fuiſſe. Raro ta 11
cum Superis expoſtulatum eſt; neque ſufſtinuit lnii
eœli Imperater tam pia militis ſui deſideria perire? unl
ulirò eum allocutione dignatus, memorem eſſe voti ,
fui juſſit, & dignos tantà ſponſione animos afferre
in imminentem pagnam; eujus ei copiam Agrip-
pa impius Prætor feci, qui fetro ſoleatum, clavis
plantam penetrantibus „ curſu nihilominus æua-
re citatam quadrigam coëgit. Subinde à Trajana ho-
pitio acceptus, arldæ arbori, ſub qua ecubue-
„vitam reddidit frondésque; credo ne capiti
onæ deeſſent, fons etiam ad pedes Mart; Iis ſca⸗
turiit, hanc vicem reddente terzà cum ſanguinem
ejus bibiffſet: eo prodigio non ſitis tantum comi Milatn
tum ejus, ſed perfidia etiam extinéta eſt. Paulo
poft etiam alteri Elementoimperavit, devocatôque Aimin
de cœlo igne, Deorum delubrum exuſſit, ipſe ea- I
Pite imminutus & in preximum flumen ſparſut, lee
maximo & ultimo miraculo nihiominus ad Mie
Beatitatis littus enatavit, .
Ex Monis,

S

4

(104) £
Meditatio. De magnan: mitate ad ſalutem obti-
nendam Chrißtiano neceſſarid.
1. Uid non potuit Baſiliſcus conforratus
àa D EO? Mileserar & ſanctus. Ne
dicas in dominatu ſum, non poſſam! in ſer-
vitio ſum, non poſſum: uxorem duxi, non
poſſum: miles ſum, non poſſum ſanctus eſſe,
& Nullus eſt ſtatus in quo cum gratia Dei
ſanctè vivere non poſſis, wodò Deum in omni-
bus ſtatui tue familiaribus negotiis primæ curæ
habeas. Primas apud nos curas (in omni ſtatu
vitæ ad quem vocati ſumus) ua prima haben=
tur obtineant. Eucherius.
2. §. Baſiliſcus Theodori Martyris & Co=
gnati animatus exemplo erubuit pro Cæſare,
&Dι nondum pro Chriſto vulnera tuliſſe, Meritò&
aliena exempla accendere debent ad æ qualia
certamina, Potuerunt iſii & iſti; & ego no poſſem
&,Aug. item: ubi adeſt Cbriſtus, aranea murus
eſt; ubi abeſt Chriſ-dus, murus aranea eſt. S. Pauli=
nus de S. Felic. Aude ſis cum gratia Dei ſupe-
rabis difficultates. Quòd ſi verèò gratiæ D EI
vocanti ad minima pro Dei gloria Fütienda aut
toleranda non obedis, quid mirum ſi graria tibi
non detur ad ardua tentanda?
3r Plurimum etiam ab arduis auſibus imne-
dit, quod tametſi meliora bonorun exempla
pro bamus (abſit ea perverſitas ut vituperemus)
„bplerum que tamen deteriora facta malorum ſe-
„quimur. Nunquid teipſum experiris in te?
w dſoe igitur perfecte Syntaxeos Chtiſtianæ re-

gulam, cote Deum, imitare divos, virtutem am-
biectere.

1ni in gut⸗
ſon

lr Auus

510 ) £ . .
S. FLORENTIUS EREMITA. „eaig

23. Maii.

Neſcitis, euius Spiritus eſtit. Luc. 19..
U T um bia corpus, aurum ſcoria, sérem nebula

obfuicent, ita etiam in viris virtute provectis,
quod eorum ſplendorem inumbret, reperies.
FLOEENTIVS aſceta famoſus, in ſolitudine ſua
urſum ſibi ad omnia obſequentem, raro exem-
plo habeuit; at vero ferale ho- famulitium invidère
illi aliqui èvicinia,. Quatuoft cGοbbâits erant, qui⸗
ur homini malée facerent beſtiam occiséze, Senſit
FLORENTIVS ufſi ſmn nemini noxli, ſibi autem
perutili necem, adeontetiam Eutichii Præſulis ex- d
cuſatione nihil placatus percufleribus à DEO po-
nam ſit imprecatus, qui, quantumvis ad propriam Gin ‚unmn/1,
offenſam tarde iraſci ſolitus, Juſti vota mox audis. Win ellinand
vit, & quatuor illi fœdâ leprà percuſſi, ſüne reme- aummn Anum,
dio computruére. Vidit tum demum FLOREN-
TivS, ſe doloris impetu abreptum, ipſo urſo ſuo
inhumanum fuiſſe magis. Serò pœnituit, non
ignoviſſedivino more, ſed malum minus majore-
cumulaſſe, & IV. hominum, qui feram unam
ſtraverant, factum eſſie homicidam Atrque hat
Sancto viro plangendi materies, ad mortem usque-
fuit, timuit nempe, ne implacabilemillic cxperi⸗
retur Iludicem, qui in lædentes ſe tam in---
mitis fuerat. Ex LDial,
. Greg⸗

algun kee mant
.

e⸗

AN
.. e
. lifn
1

* (106) £
Meditatio. De dominio affedtuum awioriè & iran
1. LDae præcipuè affectibus inquietam
NJeſt cor noſtrum, amore & iràâ; in utro-
ſleg que impegit- FLORENTIUS. Urſum pro
puppâ ſua amavit; infantilis in amando, Se-
nex, qui cætera omnia reliquit propter Chri⸗
ſtum, tam tenaci affectu adhæ ſir deformi bel-
luæ, ut ſeparari non poſſet ſine magnâimpa-
tientià? perpende ſis amoris tui ob'edta & cau-
ſas amandi, an elevent ad DEUM; an in rer-
ram animam incurvent; & cave ſcintillam
tamoris, qui ſæpe tõrum animi theſaurum irre-
ſinguibili conſumit incendio.
2. Ociſo Urſo vir alioquin mitiſſimus ira-
ſcitur. FLIoRINTI! an puras quia juſtè ira-
ecris tu ? at Urſum occidêre, gaudium meum!
Heu quantum damnum pretioſæ (cilicet)
belluæ! quam ſæpe putamus zelum eſſe; &
impatientiæ rationi rebellantis affectus eſt. Di-
ſcute irarum tuarum cauſas & obſerva Man-
ſuetiſſimi Regis monitum., Pſal. 4, iraſcimini
& nolite peccare.
3. Quàm grata fuêre Florentio Urſi man-
ſuetè famulantis officia! Sis à natura ferox
(utcunque prætendis & tuam excuſas inge-
nitam auſteritatem) non eris Urſo ferocior:
ig cur non aſſuetudine manſueſcere poſſes ? Sed &
cogita S. FLoORENTIIM qui belluam famulan-
e tem habuit, ſanctius dominium in affectus
ſuos exercere debuiſſe, tam ſancti errore diſce
etiam primis motibus reſiſtere ne efferentur
animi paſſiones. Principium quantitat e eſt mini-
muim, poteſtate mawimum: docet Aiiſtoreke.
.Fi⸗

17

K (107) £
S. SIMEONSTYLITES
JUINIOR.
24. Maii.
Multi ambulant - quorum hinis interitus eſt,

E& que rum Deus venter eſt --- noſtra autem
converſatio in cælis eſt; Vnde ſal vatorem ex-

ſectamus leſum Ehriſium, qui reformabit

cortus humilitatis noſtra, ad Philipp. c. 3.
Ominem cæleſtem an terreſtrem Angelum,
SIMEONEM malis dicere, tanto magis du⸗
bitabis, quantò rectiûs noveris, Votis pa=
rentum conceſſus, futuræ ſandtitatis vatem Chrifti
Anteambulonem Ioannem habuit, cui, ne quid
in vicús parſimonia concederet, jejunia in cunis
inchoavit, lævo matris ubere, velut ominis causà
ſemper abſtinens. Sexto ætatis anno ab hominum

conſortio in loca ſola ſeceſſit, nunquam tamen ſoa-

Ius, cœlitibus easdem cum eo caſas habitantibus,
Ex quo tempore, incommoda naturæ vel non ſen⸗
ſit, vel inuſitatis fomentis ſuſtentavit, neckare, vel
quocunque nomine appellare lubet, delieiis divini-
tatis paſtus. Exacto in hunc modum ſexennio in
Cœnobium imm gravit, magnâ Religioſe vitæ
commendatione, quam Angelerum cont ubernio
eo facto videbatur antetuliſſe. Sed nimirum illic
quoque Angeles reperit, hauſtämque eorum uſu in-
nocentiam magnis prodigiis confirmavit; ut, cùm
Leopardum pro fele domeſtico circumdnxit,
aut cùm ad ejus imperium leo puerum à comiti-
bus deſertum, tergo ad ſocios ſubvexit, quæ Magi-
ſtro Simeonis anſam præbuére, eum ad perpetusm
in columnis ſtationem invitandi. Parnit Simzen,
atque corpore juxta animeque ſupra terram emi-
nens ex communi illius ævi ſenſu columna fuit ſu-
Ktentans orbem terrarum: Nos, cum hæreamus in
Hute, digito tamen patamus cœlum contingere.
Ex Men, & Evagrio,
Madir

erg⸗

umn

.
njaelies er lolſe⸗
NN Afe⸗
W7„

edriutan
enr l eHati

grkotrenignfe
Afachrce

4

ereinan re
GEINN Me.

e er ſuzan

0

yn „ „ * tros
1All, Meditatio. De anima immortalitate.
NI. QIMON ſtylites ut converſationem ſuam
Jhaberet in cœlis, propinquiorem iis co-
lumnam aſcendit; ſie vidit infraſe peſůDmorum
WI Rominum felicitarem, & bonorum é& contra
W preſſuras. Vidit eriam ſupra ſe & perpendit
quæ Deus præmia bonis præparet in altera vi-
e, tä. Anima mea ſta fortiter ad cœlum erecta
& ſi pateris, in terràâ audies brevi Chriſtum lo-
quentem: Aſpicite & levate capita veſtra, qu-
niam appropinquat redenaptio veſtraæ.
2. Sretit ſtylita elevatusà terra, ne luto in-
ſiceretur terreſtrium bonorum, quæ tametſi
maculant, invitè tamen deſeruntur, & Juè plu-
ra adhærenr, eò plura deſiderantur. Undeap-
paret hominem ad ejusmodi bona creatum non
eſſe, quæ ſic inania lunt, ut cupiditatem ex-
plere non poſſinr. Quàm cup'dè à te quæri-
tur Deus, qui ſolus eſt Iimmortalis animæ tuæ
plena Sarietas.
3. Ut ſis felix in præſenti vitæ ſtatu ſemper
futura bona anhela; nunquâm ſatur præſenti-
bus, nec dic: ſum aſquequaè, felixvx. Rja anime
milhæc rerum futurarum deſideria, & tuæ in
bonis præſentibus anxierates oſtendunt, quàm
contemptibilia ſint hæc omnia præ Deo, quem
Beati vident ſemper & videre deſiderant, ſins
anxietate deſiderant, & ſine faſtidio ſatianture
§., Aug.

Mnßliznie

H/SE

S, MA-

33: (129) ⁄

S. MARIA MAGDALENA

2 . Maii.
Si qvis vuli venire poſt me, abneget ſemetipſum:
E& tollat erugem ſuam quot idis & ſequstur me.
Luc. „.

. lues Floreantina urbe floſeulus etiamnum inte-

gro corpore, viret in alceterio-Carmelitarum.
Cùm primùm vernate œit decennis, Virgi-
nitatis voto ita candarem ſuum firmavit, ut vel im-
puriratis umbram, dum viveret, ignoraret. Car-
meli inſera viridario, non niſi divinis irrigata gra-
tiis, V. annis, extra Dominizas, aquæz ſolùm &—
panis mod'co paſta, Et, ut lilium inter ſpinas ſcire-
mus, perpetuis innocentis corpuſculi punctionibus
e per omnia aſpera divexabat; interim in cœlumn
rebràâà extaſi rapta, vidit mundo eculo, quos home
potuit, nec niſi plena cœ leſti rore revertit. Non ta-
men inter es ſolatia defuéte tempeſtates: longe
ei trmpore cœlum viſum ænéum, adedò ei arida &
exſucca in oratione mens; ſed & ad probandam:
ejus conſtantiam, divino eam permiſſu dæmones va-=-
riis infaltibus, velut ventotum turbines, quatiebant;
ſtetit tamen inter adverſa iſta omnia, patienti &
animi demiſſione radicatum lilium, & aperto cordis
amantis calice, cœleſtem reſpiclebat ſponſum, nec
quantumvis tot malis preſſa; unquam oppreſſa eſt
ejus conſtantia, quin inter dolores morborum per-
fiequentes cum leéto corpuſculum langueret, arde-
battamen animus, & cor divinis flammis accenſum
reſtringni aquâ debuit. Identidem autem ei in ore
erat: Non mori, ſed pati. Adeò ei crux præ coronte,
quàm cum nollet gratuitam, maluit long« patientia
myrcari. Nunc habet glorioſa in cœlis, & miracu-
lis Hunis in terris, ubi XLI. æta is anno vivere qui-
dem deſiit, ſed corpore adhuc incorrupto, necdum
deſinit fiorete. Vita Virg. Ceparii & Moenalog.
Carmel.

Medi⸗

W en re
MNAI

,dAReA
to Dℳ.N,
,lleleuc 1
tuANH

dsK s

MM Cotn

W, VA—.EA—H

lß 1

(E 101, Nt en zler
le,dol,Ae t

et gle antente
ig um
Nen eee NMtndt
Cen lie
Atſürmnnt
I,N dNunn
nlh Niolei

ltnt
h 1 a
ſei

* (110 ) *
hl Meditatio. De vitaâ S. Mariæ Magd. de Pav-
1. San atque Ueum novit, amavit. .
O QN derat mundi tumultum urpote inimicum
orationi Frequens erat in templo coram Augu-

— Aichmo Sacramento, ubilongiotem effunde-
il Mat 8
7. 4

al Anst ne⸗

bar orationem. Nunquam (œleſtis ſpontus
„aberat ab ejus animo. Dudum nôſti aman-
Ne tiſſimum Jeſum, & necdum eum amas?
2. Statim aque mundum novit, fugit,
contempſit, Hocci fecit, mallem, inquiens,
in medis ſuppliciis eſſe, quam in mundo. Uti⸗
mnam! Chtiſtianis oculis aſpiceres dignitates:
divitias & voluptates hujus mundi. Ah! ni-
hili penderes, quod tanti fit animalibus homi-
aibus. Cœlum intuére, Cœlum ſpera, Cœ-
64 lum ama, ibi ſit cor tuum, ubi verus theſau-
rus. Memento, DD EiI M. tibi terrena bona
wedn dediſſe „non, ut ea adorares, ſed, ut de-
Atin nnd ſpiceres, ipſi que conſecrates. Terram calea-
lenee pe didici, ven adorare, non enim mihi fas
in anquam rebus inanimatis credere, Spes anima
en wes! Clem. Alez.
dck 3. Ex aſſiduitate orationis manabant
omnes ejus virtutes. Huc purus in D E U M
amor, hinc odium in cætera quæque Præ-
elarè de DEO ſentire non poteſt, qui ferè
nunquam cogitat de DEO, & rarò admo-
dum colloquitur. Ama orarionem, quàâ
ceæleſtium amor accenditur, & cxtingui-
tur cupiditas terrenorum. Hæc familiaria
tibi ſint hujus Sanctæ verba: Nonmeri, ſed
dats;

Min
ni,9

§. PHI-

/14

7

*½ (1III) £ , beunin
S. PHILIPPUS NERIUS, pU1
26. Maii.
Exemplum eſto fi delium in verbo, in converſatio-

ne, in charitate, in fide, in caſtitate. ad
Tim. cap. 4.

Agnus eſſe debuit PHILIPPVS, magnæz un nue
Congregationis Patrum Oratorii Dux & Aur-
thor futurus. Natus Florentiæ, amœna pa-
triæ'deſeruit, ut Romæ pietatem coleret: aſſiduus
in ſaciis, pernoctabat in cœleſtium contemplatio- nd
ne, templa obibat pedes, ſæpe triduo ſine omni add ubrtket
cibo jejunas, & tum ardens maximè, cùm ad aram . „
faceret, ubi non rarò in aẽra levabatur: cor ejus am -
— . . . *„ N ⸗
plitudini cœleſtium gaudiorum anguſtius, extenſis Nl ſuchlhdh
amplius coſtis, divinitùs dilatatum eſt. Oblatas
infulas rejecit ſæpius, ad omnia mundi'illuſtria cœ-
cus, ſed eò in divinis oculatier, vidit axcana pe-
cGtorum, odore diſtinguebat ab impuris caſtos, ſpe-
Rabiles habuit cum gloria ad cœlum tendentes ani-
mas, ſed & in S. Ignatii Lojolæ radiante vultu San-
cturna Sancktus agnovit. B. M. Virginem & Cuſtodem
genium aſpectabiles habuit, futura prævidit, ab-
ſentibus præſens ſuccurrit, ægris medicum ſe præ-
buit, & vivus mortuum ſuſcitavit. Donec & ipſe,
non amplius moriturus, peraétà LXXX. anno-
rum laborioſæ vitz periedo, ſacris eadem die
operatus, ſui fati diu ante vates, mediâ nocte mi=
gravit ad Dominum, à Gregorie XV: Sanctis
aſſertus Anno M. DC. XXII.
Nov. Bræv.

e (o) 3
*

n17“ (0

s 1

1

N. Meditatio, In virtutes §. Philippi Norii.
4

1. Irum quantum S. Philippus DEUM
Marmavit. Annos natus 23. libris vale

uhrunge dixit, ut orationi penitùs traderet ſeſe. Rem
Ngf divinam faciens, lacrymas tenere non pote-

i nekicum

rN

RNI

onee Eis

rat, erumpebantque continuò ex ejus corde

Nh, nur incendia divini amoris. Ex quibus, intelli-
buu gere poſſes, te Deum amare? An ex frequenti
utua cum eo colloquio ? An ex attentione & fervore,
iu quo vacas piis exercitiis e Amantiſſime Jeſu!

etantâà cum voluptate loquimur cum amicis;
unde tam citò nos ræder alloquii tui? O Deus
amabiliſſime (ajebat S. Philippus) qui amo-
rem tui præcepiſti, cur unum duntaxat, &
tam exiguum cor nobis dediſti?
Duriſſima erat ejus vivendi ratiò: jejuna-
bat ſingulis penè diebus. Integrum diem la-
bori, noctem orationi rribuebat. Patienter
feras tuæ vocationis labores, & mala omnia,

quæ vitare nequaquam potes. Adhæc macera

Ccorpus tuum, ſed in abſcondito, ne, ſi laudé-
iis ab hominibus, aliam fortè non ſis accceptu-
rus mercedem.
3. Fervorem actionis cum contemplatio-
nis tranquillitare ſapienrer ſociârat. Erat con-
junctiffſimus Deo: Aderat proximo, quoquo
modo laboranti: familiaribus colloquiis, & ap-
poſitis concionibus peccatores ad frugem re-
vocabat. Ut quid nihil agis Dei causà? quia
Pprofectà Deum non amas. Nunquam eſt Dei
«mor otioſus; operaturj enim magna, ſi eſt: ſs
verò operari renuit, amer non eſt. Gregor.

„S. REc

600

(113 ) NCil.
bO — . 4
S. RESTITIITA. ne
27. Maii rd alutn
. n gtr tatmin

Si fortis armatus cuſtodit atrium ſuum & c. Luc. wu bußhin
11. cap. imm, Vliii n
Omæ nata RESTITVTA, denata Sorz, nao- uriniinſi
biles natales nobiliſſima morte illuſtravit. Nu- 4 ale Muet⸗

msoe er

leontote orole le

UR

bilis domi tamen claula egit, & formam queam
pPaſſim juventus nabilis deperibat, velut ignem Aidanhid⸗
cuſtodiit, non jam Veſtæ, ſed Chriſti Virgo. Bu- zuau
jus illa unius thalamum ſuſpirabat & alitet etiam adunumm
Nuptæ nomen refugiebat. Interea invidit D EO Martuchnic
Sponſam ſuam, ut ſolet, Oreus, ad fuitque minas Nled
ſpirans & ignes. At Reſtitata, nuper jam boni An- Kh
geli aſpectu exhilarata, riſit rivalem deformem, d hllfilin
tam formidandum monſtrum in fugam puella egit. oouk,1
Secundum hæc Chriſto authore ædibus paternis ex- acglzez rle
ceſſit Virge, Soram abitura; nec tamen ſine comi- n
te, nam ad latus Angelum habuit;, qui toto itine-
re ſtipavit euntem. Neque poterat latere famula
DEI, Publico miraculorum comitatu manifeſta.
vVix enim ingreſſa eſt in urbem, & j am morbos migta-
re fecit & corgporibus: quo miraculo proditam no-
bilem hoſpitem, nobile hoſpitium, carcer marty-
rum exeepit, ita Agathio proconſule jubente. Ex- üenn
in Scorpionibus cæſa cecinit- VII. dies nocdtes-
que ſine victu clauſa cum Angelis vixit, oblita jam
cibi, angelorum aſpectu ſatiata. Denique capite una
càùm Cyrillo Epiſcope aliisq; truncata cœlum ſubiit,
cùàm carceris cuſtodes & aded carnifices miracu-
lis captos eâdem viã nuper jam præmiſiſſet.
Ex Ferrar.

SRE

2°α⁵0 (E ) *
. *

*½ (114) £
Meditatio. De Cuſtodid ECafli pudoris,
1. RESTITHITA Caſtro virginitaris tu-
endo Primèò cuſtodem adhibuit vere-
igſanhele cundiam, quæ cuſtos virtutum omnium; ita
Cicero. Parens omnis honeſti conſilii, tutela ſo-
n nutu lnnium offciorum, Magifra Innocentia, chara
tinnhilami N troviuſnis accepta alienis, ita Valer. Max. l. 4. c. 5.
nmu Quomodo re cuſtode pudore ſervas à turpilo-
Inies quiis de harà Diaboli? à conſortiis Veneris &
"r Cupidinis? an excubat hic Cuſtos pudor in
d iad ortis ſenſuum tuorum? . .
äir. 2. Defendendo caſtro virginitatis ſuæ adhi-
mn buit 8. RxSTITuITAfirmum præſidium S. An-
iHnmindn geli Cuſtodis; ſpectaculum facti ſumus Deo, An-
nülfe uig gelis, & hominibus? Si hoc cogitares tecum,
erubeſceres ſæpe facere in occulto coram Deo
i auom & Angelotuo, quod coram homine non aude-
uet kin Tes. Diſce hos Argos centoculos actionum tua-
uentunnudk Ium verecundè timere & ſtudiose diligere, at-
amin què hanc ſalvam quardiam, tibi inſtanter à coœ-
lo depoſcere.
3. Ut ab externis inſultibus inimicorum
i N Ges Dæmonis, & mundi cuſtodiret atrium ſuum;
ad. i domuit inimicum domeſticum, carnem ſaam,
ui longi inedia; plus Angelorum ſatiata aſpectu,
intauun, quam ciborum eſu. i. Per. 5. Sobrj eſtote & vi-
NMN“ gilate: monitum hos elſt Principis Apoſtolo-
ineuu rum abſtinentia & vigilantia ſunt duæ pediſſe-
quæ caſtiratis; harum famulitio honeſtiſſimo
tutiſſimus eris, ſi prius membra tua in ſervitu-
tem redegeris. Neque quinque fatuis ſenfi-
H

mmenldeſtbetle

bus tuis ſegniter dormire conceſſeris.

F S. GER-

(115) £
S. GERMANUS EPISCOPUsS.
29. Malii.
Hoſpes eram, & collegiſtis me: nudus eram E coo-
peruliſtis me: infimus eram & viſitaſtis me,
in -arcere er am & veniſtis adme. Matth. z.
☛ mors nondum nato, ab ipſa; quod

abominétis, matre; nato ab avia propinata eſt:
n hilominus inter domeſtica latrocinia adole-
vit, veneno pricre maternis viſceribus, ſine nexza fo-
tas, diffuſo, altero ad aviæ flium delato, æquiſſimo
ſine dubio errole, ut, cui Germani hæreditas quære-
batur, idem patatam innocenti peſtem biberet. Ger=
manum contrà TPariſienfis mitra exſpe cabat, & in
omnes morbos jus, benevolentiâ numinis maleficia
mortalium in ejus gloriam vertente, Saliva ejus,
veſtium lacinia Gramen, quod incubi u preſſiſſet,
vim medicam habuéte. Hæc alexipharmaca etiam
Reges ambiebant. Glotharius, quòd virum ſanum
parum civili pro foribus mora fatigaſlet, injuriam
febri luit, quâ modeſtior facétus poſtridie S. Viri pal-
liolum oſculis trivit, eodue inteſtinum ignem extin-
xit. Vhicam literulam chirographi ejus delinxiſſe
Mona-ho biennium ægro ſaluti fuit. Fugientem
animam illuſttis εniha file de viti veſte rapto re-
traxlt. Alterijam exanimi cum frigida vitam infu⸗
dit. Vnica voce flammas ſopivit, Crucis ſigno com-
pedes ſolvit, populatores agrorum urſos extinxit, to-
tas Dæmonum catervas fugavit. Er tamen hicmor-
borum & ipfius adeo mortis triumphater, obirus ſui
diem non animo modo ſed oculis etiam ingerere
non deſtitit; hoc ad lecti ſpondam epigrammaie af⸗
E o. V. Kal. Iunias: id quo ſpectaret non ante intel⸗
leſtum eſt, quàm eodem die ctogenatio preximus
decederet. Tu, ſi ſapis, ne incerta hora temors fallat;

Omnem crede diem tibi diluxiſſe ſupremum, (ſl

lona

unimn ne,
.

2 Ex Surio.

1
.

.½ (116) 6
Meditatio. De operibus miſericordig?
Ebes operibus miſericordiæ vacare,
Vnon ex conſilio tantàm, ſed ex Chri-
ſti mandaro, cui niſi parueris, periiſti, nec un-
quam ad Paradiſum pervenies. Supremi judi-
cii die ad Regnum vocabitur, quisquis ea
adimpleverit; & à Regno arcebitur, quisquis
neglexerit; Quia quidquid fit uni ex minimis
hominibus, fit jeſu Chriſto. Quænam eſt
tua in proximum Charitas? Pretioſas alios ju-
rvandi occaſiones ne ram facilè ꝑrætermittas.
2z. Nudis veſtes dato; Aureo, & ſerico pan-
to indueris, detritis ſaltem, & neglectis veſti-
mnentis Chriſti membra tegito: ægrotos, in-
pes præ ſertim inviſito, & cos pro facultati-
bus tuis adjuva. Inviſe vinctos, ſi ſunt in-
tun nocenfes, digni ſunt, quortum curam geras,
ünocentes ac rei, gravius tu fortè peccâſti;
eInimverò ſi omnes divinæ Majeſtatis rei car-
s ceri mancipandi forent, mundus quantus,
uantus eſt, carcer eſſet.
m 3. Si propter inopiam bona temporalia lar-
ne oirt non pores, largire ſpiritualia: hoc eſt, ſo-
bre mæſtos, ægtotes, pauperes: Viſita deten-
tos in carcere. Ora pre omnibus, & gratias
ge Domino, quòd non opprimaris mileriis,
uibus tam m lti opprimuntur. Poſtremè
leæreat animo tuo hæc ſententia: Gratis mi-
ricordiam ſperat ês, qui miſericordiam non fece-
it. Chryſoſtomus,

, ,
. Mnun ane

nnh 1ſtekin

iiadole
teronft⸗
Aliliro

* (117) &
, 4
S. MAXIMINUS EPISC. zni
CON,
29. Maii. –
In timore incolatüs veſtri tempore verſamini, i „
Pet. I. Cap. I. 1 aaeni⸗
Ic in Gallia natus, multùm juventutis ſuæ, nhann
non vanis & curioſis (ut modò multorum ex- 5Imu Uni)
iguo morum emolumento eſt) ſed piis ad ſa- ru
cra loca peregrinationibus impendit, quas tamen iacrtr
Treviris videtur abſolviſſe: nam Agricius, pius ur= 8 .
bis Antiſtes, hoſpitio exceptum, cuùm mores ejus
probaſſet, inter Clericos adlegit, ſacerdotium con- M
tulit eundemque moriens habuit ibidem in Fonti⸗=
ficio munere ſucceſſorem. Magnus apud hunc
Athanaſius „ exagitantibus extorrem Arianis, ho-
ſpitio, quatuor ſupra annum menſibus, fruitus eſt,
& multùm per id tempus tanti viri conſortio in vit-
tute MAXIMINVS profecit. Intererat cum alüs
Præſulibus Colonienſi ſynodo, ubi Euphrates loci
præſul divinitatem Chriſto negans, anathemate ful=
minatus & exauthoratus eſt: in Sardicenſi etiam
concilio damnationi Arii conſenſit, eàmque ob rem
per Arii ſectatores ab officio depoſitus & exilio
mulctatus eſt. Vrſo., càm aſinum devoraſſet, vrrtu=
te divinitùs datäã, imperavit, üt onera aſini ſubiret,
eamque cùm aliquamdiu itineris comitem, baju-
lúmque tenuiſlet, liberum dimiſit. Tandem poſt
exilii ærumnas in patriam redux quietem animæz
zternam invenit; corpus autem Treviros translae Uunn
tum, etiamnum ibi multis ſalutare, quieſcit, Choltlonnii
Ex Martyrol. Gallieo Suſaij Suffrenus. hi.

E

5 (*„*) 9

(18) £

Meditatio. Demiſeriis hominis verſantis
in terra.
1. Stomdin nobis perſuaſum eſſlet, terram
Jexilium, coœlum verò patriam eſſe, haud
dubiè terram brevi deſpiceremus, & cœlum,
ulininnn,n qu ituri ſumus, vehementius deſideraremus.
umonn e Heu: mihi (inquit David) quia incolatus

e alitit meus prolongatus eſt! Paulus verê: cupio diſſol-

mn nna,

et , , eſſe cum Chriſto. Et nos in terrã diu ma-

lun gin giud

nere cupimus! Er nos plura, & plura bona,
nu non nobis ſed hæredibus acquirimus! Cogitant,
n Mfin guid poſt ſe relinquant, non quid aute ſe pramit-
mn. Mmn tant, C hryſ.
uigunn z1. Maximè timere debemus pericula, in
euae i/ quibus perpetuò verſamur. Plena eſt hæc vi-
ma ta occaſionibus peccandi. Quantâcumque
virtute ſis præditus, fieri potes mortalium pes-
ſimus; & quidem neſcis, odiône, an amore in
præſentia dignus ſis. Abjice te coram DEO
& operare ſalutem tuam.
sünkn 5. Ignoras ubi, quando, & quomodo ſis
itumudie moriturus, &, quod majorem tibi pavorem in-
muite cutere deber, neſcis, an ſis de numero præde-
D ſtinatorum; id namque ſciverit nemo, qui
nondum audierit ſententiam ſummi judicis.
Qui poſſet homo Chriſtianus fine tremote &

ben deilu e

ge ſine fremitu veritatem hanc meditari? O nos
miſeri? exilii locum aſſiduis lacrymis aſperga-
mas, ac operam demus, ut vitaà in piis operi-
r“ bus acta, pià morte claudatur. Infelices quo-
um vita eſt in exilio, Vita in periculo, finis in du-

bio. Auguſtinus,

F; §. ISA-

119 ) £ . . e,
S. ISACIUIS CONFESSOR. EiztE
30. Maii.
Sit autem omris homo vslox ad audiendum; tare al0
dus autem aa loquendum, & tardus ad iram.
Epiſt. Jacob c. 1.
M O rebat in hoſtem Imperater Valens, ipfe DEl

longe maximus hoftis, ut qui pro Arrie nis pu-
gnabat, templisque Catholices arcebat. Oc-
currit eunti IS A CIVS naſter plenus fatid'co ſpiritu &
libertate Chriſtiana armatus: monuit, ſi pacem inim-
perio exoptaret, ne bellum cœ&ν ſaceret: sique baki portaselaß-
dere percuperet, Catholicorum tem; la prius aperiret: aliter
erederet cum upcris ſibi bellam ſere, nee niſi anguine ſuo
& interitu litaturum Marti. Hæc, inquam, & ſimi-
lia non ſemel lſacius occinebat valenti. At hic mo-
leſtum monitorem in obvia dumeta juſſit abjici. 5
licet, ſi ſpinæ illz nunquam aliàs, tunc certe Roſas
tulerunt, ſangninémque biberunt, que reéte eru=
beſcerent. Etvero ad formoſa ſpectaeula tres Cœ⸗-
lites advolarunt, geſtieruntque à Spinis Iſacium
(hoc eſt Roſam) tollere, qui eadem mox oracula
tyranni auribus ingeft. Tum vetò eum aſſervari
inter vincula jufſit Valens, dum redux é bello victor-
que otiose rideret atem ſuum. At hic abeunti illa
alterius vatis verba dixit, sreverſus fueris in pace, non
locutus eſt in me Dominus. Enimvero Valens acie vi-
tus eſt, & qui fumos vendenti Artio crediderat, fu-
mo ignéque in faga periit. At lſacius vatis hono-
res tulit. Illi urbis portæ ad preces quoties libuit,
Fatuerunt. Illum mertuum omnis Conſtantino-
polis tam luxit, ut unicum hominem omnium
humeris crederes efferti. Ex Me-
taphor. & Menol.

( g,) e=

(1210) £
Medhtatio. De triplici conſilio S. Laxobi
1. ſequere conſilia & in multis non

offendes. Gis velox ad audienaum
„ ocutus eſt Deus ore Iſacii Valenti Tyranno
nec tamen dictis obaudiit damno (uo & pro-
broſo interitu. Sæpe tibi Deus loquitur, ore
tum amicorum, tum inimicotum tu illorum
conſiliis, & horum convitiis, utere ad ſalutem.
Audi etiam conſcientiam loquentem: ſed
quoties eam vilipendis?
2. Eſto tardus aa loquendum verbis paucis
4
ſed caut & ſeriò prolatis, Iſacius propheca au-
diit. In multiloquio autem non deerit pecca-
tum. Si ad verba tua ſeriò attenderes, tot otio-
lſa, & tot inutilia non effutires: nihil diceres un-
n uam, quod repugnarer charitati & honeſtati.
De tuis laudibus omninòô conticeſceres. Ia-
quire in te ipſum, & invenies majorum pecca-
torum tuorum partem verbis contineri.
unheni 3. Eſto tardus ad iram. Juſtithimâ ira Iſa⸗
ntint cius corripuit Tyrannum: Ied impius præci piti
irà & maleſanâ Iſacium mala, ſed veta-»
vaticinantem in ſpiooſa dumeta immerſt 1
ubi roſas patientiæ collegit propheta. Sa-
pius iram noſtram damnaremus, ſi ejus cau-
ſas perpenderemus. Nunquam Sanctius ira⸗
5 ſcimur, quàm nobis ipſis, ſi peccavimu,.
si autem in proximum iram effuderimus,
aut verbo aut opere, in gfatiain nazniic
redeamus; Sol non octidaz ſuper iracund a m
veſtram

0 16

F 4. 8. PP-

(r 21) £
S. PETRONILLA VIRGO
31. Maii.
Pater mi, ſi poſſibile eſt, tranſeat à me calix iſte?
veruntamen non ſicut ego volo, ſed ſicut tu vis,

Matt. c. 22.
. Æc S. Petri ex Perpetua matre Martyre, ante

apoſtolatum genita filia;, affixa à primis annis
lecto miſeram vitam morbida vivebar; necipſe

parens S. Petrus jam Apoſtolus & per umbram cor-
poris ſui morborum depulſor, filiam reddere ſanita-=
ti voluit, ſalubriorem ei ſanitate ægritudinem aſſe-

rens. Expedit (inquiebat) ſaluti animæ ejus ut Ins
ægrotet: veruntamen ut ſciatis poſſe me divina vir-

tute eam ſanare: adeſtum (ait) Petronilla, miniſtra
noſtræ menſæ! Surrexit, miniſtravit. Has quamvis
à morbo inducias imperaverit, dum menſæ ſerviret,
licentiam tamen morbo reddidit, ut porro lecto fili-
am teneret. Foſt aliquot tandem annos morbo jam
libera experta eſt, fidum integritatis ſuæ cuſtodem
morbum fuiſſe, cùm ſanam Virginem Flaccus Ko-
manus eques ambiret ſponſam, neque enim corpo-
ris jam infirmitas obtendi potuit, neque tam nobili
proco repudium dare permittebat urbanitas: jäamque
aderant, qui vel invitam deducerent, paranymphi
equites à ſponſo. At Petronilla Deo jam devora;
chm mori mallet quàm homini nubere; quid, ait,
armatis opus eſt? date triduum, quo conſultem me.-
cum de ſubeundo mihi matrimonii jugo, hoc finito,
matronæz me ad nobilem thalamum deducant. Sic
ſpatium nacta ſolvitur in lachrymas, cælúùmque fa-
tigat precibus, donec tertio die ſacris munita à Nico=
mede Sacerdote, ne Virginitatem perderet, vitam
cœleſtis Sponſi deſiderio exuit, Ita exanime cada-
ver miſſæ matronæ invenetunt atque ex pronubis fa-
ctæ præficæ pro Hymenæo nænias decantarunt. In
cœlis verò victrici Petronillæ epinicion ob virginita-
tem propugnatam cœ leſtes genii modulati ſunt.
Baron, l. I: annal, ex Beda & Vſuardo.
Medi-

zuR

Dinci

1
,
festedrt
edAdII
Md.

1 e
.
„erdetenut, K 1
Pekepanekunee
ſwalt 9141

nlu t uͦ

T
RNN

* (122) £
Meditatio. De mor borum utilitate.
1. Eus morbos immittit, ut citius emer-
gamus & peccatis, ambulemus cautiusſ’,
ind, copioſius remuneremur, & mortem diligen-
Vunektkuae "tius meditemur. Iraque gratias age in mor-
bo, juxta, ac in ſanitare; morbi ſunt Dei dona,
zuan n u utiliora plerumque ipsàâ ſanitate, quamvis non
intn unſ ita placeant naturæ. Cum afhgeris morbo,
, dic cum S. Iob: Si bona ſuſtepimus ae wann
nännltutin. DPmini, mala quare non ſuſcipiamus?
mikE 2. Exemplo S. Petronillæ ad Deum, ut
einen ad patrem tuum, confuge, eümque roga,
ut ſan et infirmitatem tuam; vel potius imita-
te Jeſum Chriftum, qui in horto Olivatum
otravit Patrem ſuum, ut transſiret à ſe calix Pas-
ſionis, Pater mi, ſi ſic placitum elſt ante te, ſi
tuæ gloriæ, ſi meæ ſaluti expediat, redde mi-
hi ſanitatem, tum omnia Deo permtite, & Iu-
benti animo accipe, quidquid acciderit. Quid
multa? pro certo habe, Quamlibet aſpera, &
uunnis Nura patiamur, minora patimur, quam meremur.
aet uunſtl Salv.
N in tecn 3. Si Deus velit, ut in morbo, aliiſque
miſeriis jaceas, gratias ipſi age, lauda, adora
divinam ejus providentiam; ſi verò morbo,
aliisque afflictionibus expediétir, memento,
6ideò Dominum hoc fecifle, ut ipſi ſervires,
quemadmodum Petronilla patri ſuo miniftra-
vir. Noli amplius peccare; ita Chritas mo-

Mündit
1umnn
tlunnou

utnuep

4 nebat eos, quos lanarat. Sta promiſſis nec
e obliviſcare beneficiorum amantiſſimi Patris.
is Euuin
lmiz n
kgni c —
jnotnn-
asgeniincli⸗

½ (123) &£

MENSIS TUNIIIS.
S. SIMEON CONFESSOR.
1. Junii.
Gmne gaudium exiſtimate fratres mei, eum in
tentaliones varias incideritis: Scientes, Juaod
probatio fidei veſtræ patientiam operatur. Ja-
cobi I. c. v. 2.
OQιIMEON Siculus adoratis, quas Dei filius ſacra-
vit, regionibus, ad amorem paupertatis, quam
omnia ejus veſtigia ſpirant, exarſit. Iura ſancti-
tatis eum Anochoretes docuit, vel ſemelexerrantem

in ſœainas oculum gravi oratione ad officium revo-

caturus, Ab eo denique manumiſlus loea plura ma-
gis virrutibus nobilitiavit. Subinde in pitaras inci-

dit, nihilo mitiora comĩtibus occiſis ps flurns, ni ſa-
lientem de puppe petitumqae telis divinior vis texis⸗

ſet. Tandem delatus Treviros [pecnam ſibi in tur-

ris faſtigio elegit, quam expugnare Orcus aggreſſus,

ſuas in Chridianum Herculem Hydras, & omne
moenſtrorum genus nequidquam armavit. Stahius
ſtrat gema fuit, cùm perditi tenebriones neſtio
Juos fatuos ignes radiosque tugurio ejus infande-=
renr, ſed ille fanzticam lucem oculis non ad miſit
Selem ſuum mortuoſibi otitarum d ctitans: Dæmo-
nes, eluſis attibus ſuis, auxiliam ab hominzm male-

velentiâ petunt, qui noxiam aquarum inundatio-
nem celeribus ejus impatare aufi convitiis ſaxisqve
in cayut innocentis ſunt graſſati. Stationem ta-

men non anfé deſeruit, quàm illum coœli Imperator
evocarst. Anno MXXV. Corgus ejuz ezanime ro-
digioſo ſudore immaduit. Quis ar inam neget ad
selum viam? in qua eti m hi curſores,
& quidem poſt mog mm, ſudant.
EX Sa rioe

C4

6 wrrettenu
llelall

1 uri Mtun

4
nen

. Penzunnngus

(124) £

2 H „ℳ rn.
Un Med. De variis tentationum vidtoriiz Simosnii
1 1r 1. ϑ☚. E tentatori aditum facias in animum-
NrR, tuum, claude oculos pre omnibus bor-

,. tis. Semel tantùm exerravit Simeon in vul-
tum fœminæ liberiore oculi jactu evagando,
& hunc ertorem longi ſſimâ oratione expiavit.
Oculi, ſcopuli! Viit David mulierem ſe la-
vantem ex adverſo: & quanta illa laudum ac
meritorusn oneraria nauf. agium fecit: neque
tu time fragili carinæ tuæ: quin pottuùs Simeo-
ne Magiſtro diſce te ipſum cotripere, &
quemcunque liberiorem aſpectum ſeverèe ple-
ctere. Oculi veſtri ten,t conjiciantur in ali-
duem, in neminem tamen ſigantur. S. Auguſt.
Epiſt. 109.
2. S. Simeonem, quem Spectrorum larvis ab
orandi ſtudio abſterrere non potuit, Orci tene-
brio circumfusâà fatuâ luce excæcate conatus
eſt: ſed facilè erat Simeoni mendaci is lucis Ca-
6ο angelum abigere, qurnon aliur n ſolem ama-
vit, quamn Jeſam Chriſtum, Nung uam tuis
conſide meritis, ſi tibi ſanctus videris i heti-
ficeris adhuc: berfector um j uftitia 6 ,ui nun-
Juam Iraſtmant ſe eſſe Peis D. Peo. ut
quia nihil adeo timer prodi
di, confeſſatio tuo ſcientiamn
3. J. Lim onem Domoeonu

cogita conclamatun 1
euzn Hon ami jar ſt⸗ um, opprin. S
ſtine ſo ,„ & dic: Sihomin: nidus pe acerem,
Chriſti rvar non eſſem.

uſu⸗

SS. MARCELLINUS & PE-
TRUS MM.
2. Junii.
Dumtempus habemus, operemur bonum ad omnes
maximè ad domeſticosſidei. Paul. ad Gal. 17.
Ihil agis Impietas? Chriſti ſervus etiam inter
Nauaeuk liber eſt; Inſultabat Arthemius PE-
TRO compedibus onerato, experiretur Dei
fui vires & rumperet catenarum nexum, ſi tamen in
leſn nomine conſideren Petrus non id modò præſtitit,
ſed Paulinam inſuper ejus filiam, Diaboli manci-
pium, expulſo improbiſſimo tyranno, in libertatem
aſſeruit, unâque Arthemio perſuaſit, Deo, antea ſub-
ſannato, cum omnibus carceris incolis, ſacramen-
tum dicere, MARCELLINVS, qui eos Chriſtiano In
ritu abluerat, nudus vitri fragmentis impoſitus, non
ante, quàm ab Angelo juſſus, ex illo ſe lecto proti- un
puit, & cæleſti veſte excultus cum Petro, quem idem
Angelus cippo exemerat, Chriſtianorum ſe cœtui
reddidit, quibus animandis, cum ſeptem ipſos dies
impendiſſet, pleno tandem agmine Arthemium
cum uxore & filia ad ſupplicium euntes comitatus
eſt. Ipſi denique in ſilva, cui Nigræ eognomentum
fuit, inter ſenticeta, capire plexi ſunt. Nihilomi-=
nus vel invito tyranno abſcondi inter ſpinas lilia non
potuére, & ſanctitatis odor rubentes ſuo ſanguine
roſas prodidit. Lucilla & Firmina caſtis illas mani-
bus legerunt, & in commùni SS. Martyrum viri⸗
dario collocârunt. Silvæ quoque nomen immuta-
tum eſt, pro Nigra, Candida poſthac auditt. Eſto
& tu lilium inter orbis ſpinas, & cœli candida-
tum te appellabo. Ex Sarie.

(P der) 90. aanne

“

P 4

,cgeſenn Ni

lrn iſcir
1 Ere Mheni

(26) £
editatio. De triplici ratione ceinvertendi
animas.
„ Thnicus ad veram fidem, peccator ad
meliorem frugem verbis poſſunt revoca-
fi. Verba quam plurimùm valent, maximè,
n ſi propinquus, aut amicus ea oppotruné dixe-
)rit. Matua neceſſitudo amicorum laluti, &
Dei gloriæ ſerviat. Si vercé amaveris quem-
quam, fac, ut & ipſe Deum amer, & ame-
tur à Deo.
2. Bona vita hortatio eſt validiſſima, po-
uſteſt cerre allicere ſceleſtos omnes ad meliorem
rvitam. Nunquid exemplum tot piorum ho-
minum, qui fideliter ſerviunt Deo, utilius eſt
onvertendis peccatoribus, quam comptæ
concionarorum orationes? Chariras, manſue-
udo, humilitas, divitiarum, ac voluptatum
contemptus, ea ipſa ſunt, quæ peccatores ad
emendationem vitæ & morum traducunt.
Sic Apolſtoli vitæ integritate plures adjunxe-
runt ſibi, quàm Philoſophi doctrinæ magni-
ſicentiã. Nec tantos inveniunt verba diſcipulos;
quantos Chriſtiani factis docendo. Tertul.
3. Tolerantiæ demum efficaciùs, quam
verba, & aliæ actiones virtutem uadent. Mar-
tyrum cruciatibus infinitorum hominum de-
betur converſio. Patienter feras levitatem
fortunæ, & hoſtium artegantiam; hac ſiqui-
dem ratione converſionem perficies ctiam. Aa
erudiendum popu um nullorum utilior eſt forma,
quam martyrum eloquentia, S. Leo.

P 7 §s.

SS. PERGENIINUS & LAlI.
RENIIMIS M. M.
Vos autem curam omnem ſubinferentes, miniſtra-
te in fiae vsſirà viriuten: im virtute autem

1

N 1,ℳ 4

Kientiam: in ſetentia autem ab Zinentia : in
abſsinentiäd aus em patientiam: in parientia
lietatem: in pietate amoreni ſraterniiatis: in 4
amore fraternitatis Charitatem. i. Pet. 1,
cap. v. 6.
On minùs ſanctum, quâm nobile par fratrum
N PERGENTINVM & LAVRENTINVM alpi⸗=
cis, querum nomen Aretini cives, ad Tiburtium
Pieratis hoſtem delaturi, hæc accuſationis capita ha-
buere: ludum literarium eos quotidie freaen are; „
rimari arcana Philofophiæ Chriſtianæ 3 & en. pri-
vatim exercere magiſterinum ejusdem tectæ; id ſi pu-
blicè audeant, neminem fore, quem non eloquen-
tia fint corrupturi. Tiburtius propriâ confeſſione
conviétos, invielatos tamen abire paſſus eſt, tanto
nequior, quanto blandior. Nihil deinde de more
ſuo remittentes, cædi fuſtibus juſir, plagisque ob-
laturatos inedi4 blecti. Tridui jejunio maaceratis,
Angelus menſam ſtruzit de cæleſti penu ce llàque;
cujus delicias qui guſtet, ſentiat profectò, obſbnare
fa mem tanti fuiſſe. Allapſa ſimul cœlo lux, &
Wpente laxatis carceris foribus, Ghriſtianis cum Per-
gentina ſorore ad captivos via patuitz ſed ii cœli ne-
ctare ebiiis fugam ſuadere ggreſſi fruſtta fuerunf.
Carnicum contrà ad mortem eos evocantium ſua-
viſſmæ voces viſæ; quam priusquam oppererent;,
ſaxeam Iovis ſtatuam ardore precum ſnarxum in mo-
dum ceræ coegerunt liquefcere 5 IIlluſtte miracn-⸗
lum inquies, mirabi'e tamen: Potes tu quoque Bac-
chum, Venerem, a! 40 ueimpiebæ mentis Idola
Pprecibus eXinguere. Ex »ntio.

Medi-

(128)
Hedit it'o. De qa:busdam erscipuis leitionibws
addiſcendis n ſchola Chbriſti.
1. ERio Epicureorum in ſcholà mundi
elt: eage, bibe, lude: & illa appendix
hujus regulæ mundi, infallibiliter even et, poſt
mortem nulla voluptas. Nihil enim ſupereric
in alterà vità præter Ah! & Væ! Lectio au-
tem in ſcholà Chriſti prima eſt: Si quis vule
venire poſt me, abneget ſeme tipſum & tollat cru-
lim ſuam quotidie. Matt. II. qui hanc didicerit;,
lli in gσmmium obtinget liber vitæ, in quo Al-
[phabetum exaratum eft, cujus alpha & omegz
PDeus, Omega quidem finis patiendi, & alpha
initium gaudendi.
2. Altera lectio in ſcholà Chriſti eſt: Abſfti⸗
te ſuſtine, hanc regulam edocti ambo diſcipuli
bergentinus & Lautentinus doctoratůs cum
artyrio laateam obtinuerunt; abſtinuerunt
inedià àa Tyranno em acerati: Suſtinuerunt, pla-
gis pzo cibis laturati, quamvis non ita jejunie
enervati fint, ut Saxeum lovem non colliqueſcere fe-=
terint, cæleſtibus epulis, terreſtrium vice, amborum
vires reſtaurantibus. Carni non indu' gess ut cæleſtia-
ſapias. Ineraſſata caro, guſtat caleſtia rard.
3. Lertia lectio in ſchelà Chaiſti eſt: Vera
Dkientia conſiſtit in duobus pundlis, nimirum quod
Deus ſet omnia, E& homo ſit nihil S. Lautent. Ju-
ſtinian. ingemina cum §. Franciſco Se aphico-
millies & millies, O Deus meus! Deus meus !
G oannia! Erillud tibi monitum ſuggere, & in-=-
gere, quo Philippus macedo ſe indies à ſomno
excitari voluit, Surge Rex & homimem e eſſe cos
Lita,

§. QtIAL-

(129) £ o
S. QIALTERIUS CONF. situd

„— NN
4. Junii. ſe ECro n
Qui non odit Patrem, & Matrem & uxorem, &. Airngin 4
Filios, & fraires & Sorores, aubuc autem & wm i ,
animam ſuam, non poteſt eſſe meus diſcipulus, nthen
Luc. 14. c. v. 26. emma, lucſt
Vbitabit aliquis GVALTERIVM Mundi ſidus li fhi
D dicere? cùm humerum ſtellàâ inſignitus in lu-
cem prodierit, divino munere parentibus
conceſſus. Numini Baſilicam in vicem ſpondentibus. !
Gratiarum domicilium diceres, tanta erat oris venu.!
ſtas, tanta morum elegantia. Magnis pro eo ſtuduis d andanuand
certatum eſt. Cœle Terrâque tantum decus ad ſe moven hrm
rapientibus. Præfecti Vrbis Filia oculos in eum con- sltu an
jecerat, optabarque ſponſum, ſpe tanto certiore, Nn inhi
quantò inter Romanas Nymphas eminebat, & ſane;, nſhinu
ſi quid mortale amandum fuerat, tuliſſet primas.
lam parentum vota confenſerant, gratulabaturque ,
pari & pulcherrimo conjugio Roma: cum Gualte
rius generoſo ſaſtu conditionem aſpernatus, nega-
vit fœminam ullam roto orbe dignam fſe marito;
translatisque in cœlum deſideriis, caſtarum mentium
ſponſam Vnginitatis ſibi voto devinxit. Id tamen
conſilium parentes inſaniam vocârunt, & extorque-
Ie Filio non verbis tantum, ſed verberibus etiam “D
ſunt conati: ut neutris flecteretur, vox allapſa cœlo Aik Minn
fugam adole ſcenti ſuaſit, quam cum Armeno Sacer Mn iitigen ie
dote in Picenum inſtituit: ubi deinceps eo virtutum Mumhpm in
ſplendore vizit, ut palàm fecerit, æ quum fuiſſe, eum nunrnti
ſtellatum naſci. Paren tes diu perquiſitum deniqne g d
reperéte ſed jam inediàâ ſqualidum aliéôque, quam nn. itiht
quem Romæ ſulpexerunf, vultu. IIle tamen DEO Ang Mn n
plenus factum iis ſuum non approbavit tantum, ſed NNT
ut in itarentur, induxt; quem finem utinam omnia
Parentum cum fillis certamina habeant; juvatet
acies committere’ & cantare claſſicum

Ex Phil, Ferr.

nan

Medi- liize s

ul
4

c (130) £
i Uledit. De multiplici laudabili fuga S. Qualt.
le 1 T cum Qualterio fugias carnis illece-
Slun bras, diſce adagium illud de amore aus
ſervi tanquam ſervus, aut †uge tanquam Cer vus.
Qualterius ne amare cogeretur. Poſuit pedes
ſuos quaſi cer vorum. Præceptum quidem non
habuit Apoſtolus, neꝗque Deus dedit, non nu-
bendi. Melius aurem facit, qui eligit non nu-
bere, (ur maneat ſervus liber Chriſti) quàm
fieri mancipium amoris; cujus lineamenra ab
Epicteto expreſſa ſi accuratè videris, contra
ipſum amorem odium concipies. Amor ℳ
tioſti pectoris moleſtia, in pueropudor, in l irgine
ubor, in fæmina furor, in luvene ardor, in ſene
ſus, & quis amaret amorem 7
2. Uc fugias mundum diſce memoriter teſta-
af Mentum, quod M. Aurelius Imperatot mun-
di amatoribus reliquit: O Munde! Qui nihil mi-
nus es, quâm mundus. Annus hic eſt quinqua goſi-
eimi, U mus ſecunaus, ex quo naſcentem me accepiſti: qus
n, toto tempore, ne ſemel quidem veritatezme te ats
eteni] divi, & in decies mille menacijs te deprehendi:
nuvquam a te quicquam petij quin promiſeris:
nunquam mihi prom'ſiſt: quoa dederis: nunquam
teeum commercii quidquam habui quin deceptus
fuerim: nunquam Societatem tecum inii, quin pe-
fierim. Deniq; nihil unquam in te eur Amandus
eſes vidi ; & quidquia vidi in te, dignum erat
odio, vale immunde munde.
3. Tibi applica illud Marcelli reſponſum, quod in-
terrogantibus cur adeo non metueret fibi in Con-
flictibus? repoſuit: Ego Romanus ſum (dic tu Chriſtia-
nus ſum) itaq; decet me Caput diſerimini vitæ & quibusg
incommodis ſubjicere,
5, 30 NI-

ulic,

lndte

Anet G

M.

N

(131) £

Ddemiud,
Vos autem genus eleltum, regale Sacerdotium, geéns ſecin⸗n
ſancta, pobulus sαitionis, 1. Petti v. 9. 8 txllttkut

“
mwth
1

ONHNIFACIO & hoc & Apoſtoli nomen Germa.
B' peperit, cùm VVinftidus olim vocaretur.
Monaſticen puer amplexus eſt, multà n adver-
ſante Patre, donec, immiſſo divinitus m
nacia ejue eſt domita. Sacris iniatus Friſongs Chri. 500
ſtianâ diſcighinà imbuendeos: Pontificum deinde omd
juſtia: Germaniam univerſam excolendam ſuſcepit;
Sociis etiam in partem pii operis adſeitis. In Boi-
ca S. Sturnionem, Treviris Gregorium ſibi junx
XIV. annorum adoleſcentulum, cùm Anagoſten in (ln
triclinio perite agenti aures dediſſer, capte enim Whuken
egregiæ indolis experimento, unius congteſsůs ſua- ,NMun A/,
Vitate ad ſui eum imitationem attrazxtt, ut pa àm di-
dtitaret, ſuis ſe pedibus cum Bonifacio orbem tetra-
rum peragraturum, ſi equi copiam avari amici ne-
gaſtent. Bonifacii labores & arduum LV. annorum uuß
à Sacerdetio ad Martyrium uſque actorum curſum
uis exolicer? in tan:a ſæpe nece ſſarii vi dus inopia,
ut cœlo commeatum ei ſubmitti, avium miniſtetio,
fuerit neceſſe. Friſonibus Chrifto nuper additis
dixerat, quâ ſacro Cheiſmate fron tes inungeret li ex
diſcipulis latrones facti, optiméè de ſe meti um cum
LI. iociis peremérunt, Irruenti in ſe barbaro Evan-
gelii Codicem Bonifaecius objecit, qui eiſi diciſſus nndenmmgn
eſt, negant tamen iIlam literulam eäa plagâ vitià'am. lnr N
Omnia ipſius facta dictâque admiranda tunt; illud 7 Wi
ſæpe ſæpius repetitum neſtra ætas malto veriùs ui
quàm Bonifacius audiat: Olim Sacerdotes aureos; Müynn
cum ligneis calicibus fuiſſe, nunc aureos eſſe cali-
ces, ſed ligneos Sacerdotes. Esx vita apud
Nicol. errar.

5(*ε)0

orbo, perti-

ſun re

len, M

WiAPasANAR

lai

o lien n
cllle e
Raguin mn
I
Meorippe
Eeglnuen ne,,

Piaſte de.

12 1 hue

* (132) £G
Meditatio. De Sacerdotum, && eccleſta ſtici, ac
rsligioſi ordinis vita exemplari.
I. Ravis Glericorum moribus ingemiſcen:
—Bonifacius dicere ſolitus erat, Alàs aurei
Sacerdotes erant, calices autem lignei: nunc erd
calices ſunt aurei, & lignei Sacerdotes. Lubeat
quoq; magnum Magiſtrum morum §. G'ego-
num audire in paſtorali ſuo: Nemo in Ecclafa
amplis nocet, quàm qui perverse agent nomanm,
el ordinem Sandtita tis habet ; delinquentem nam-
que hunc redargiuere nemo praſumsiit, tepetite hoc,
delinquentem namq; hunc & . Quod hemo non
præſumit, hoc faciet Deus, juſtus & rigidus cor-
tector & peccantis, & corrigere negligentis.
2. Er in exemplum culpa Sacerdotis vebhementer
etenditur, quando pro reverentia Ordenis becr
cator honoratur ita Gregor, ibid. Aſſerente Chri-
ſto! lux mundi vos eſtis: Sole mundi oculo à lu.-
nàâ interpoſita eclipſato, deliquio laborar tora
Sublunatium rerum pulchtitudo: & quis erit
ſplendor virtutum in Laicis? Si ſuismet vitis
obſcuratur Eccleſiaſticus vel religioſus Ordo?
aur ſi morum improbitas honoratur in Deo di=
catis, quis pornam à vulgo errante expoſcet,
quomodo ſe reum agnoſcet.
3. S. Bonifacii codex Evangelicus in loco
plagæ à Sicariis incuſſæ, nec literæ unius aur
apicis vulnus aut jacturã exhibet. Summa glo-
tia Eccleſiaſtici ordinis eſt, tam docttinæ Evau⸗
gelicæ quàm morum integritas. Qui hane
integriratem pravis moribus vitiaverit, Næ
is ipſis Bonifacii & Sociorum Martyrum Sica-
riis, arque latronibus deterior eſt,
S. NOK-

60
£ (133 Eleno e naßl
ſe nble, M
6. Junii.
Quieunque manducaverit panem bhunc, vel bi-
berit calicem Domini inaignè reus erit corporis
& ſangitinis Homini. I. ad Cor. II.
ORBERTVS Duxz ejus Familiæ, quem Præ-!
monſtratenſem indigitant, ſummis Aulæ Im-
peratoriæ honoribus perfunctus, cüum mundo aualm Dan
ſe abdicaſſet, ſuorum progreſlus, atque incremen-
ta, ab ipſomet Chriſto incruce pendente eit edo-
kus. Nocentiffſimam Tanchelini hærefin Antver- a
piæ tum graſſantem, introduétàâà & fſuis coloniäã, ju. Wdnun
gulavir. Archiepiſcopus poſt Parthenopoli, quia v ! Nnnr
in cor: uptos civ tatis mores liberè pro DEO & dice. fumn ufns n
bat & agebat, multorum in ſe odia convertit, ut jam
eſſent, qui necem ipfi, Sociis verò exilium mintta:
rentur: Sed eorum inſidias ſemper cœlum eluſts
tametſi Norbertus Servatorem æmulatus obvius
nonnunquam hoſftibus iverit, & luculentam ab iis-
dem plagam abſtulerit. Mariæ cultui ſe ſuosque
æternum devovits unde & virginis manu veſtem can-
didam (quã mores ſuos tota hæc Familia etiamnum
monſtrat) ab Auguſtino verò leges aureis liters ex-
aratas accepiſſe memorarur. Ita candidatus cum
cœlum diu am biviſſet, anno demum CXXXIV. ſupra
M. obtinuit, & in vtétoria ſignum olivam manu præ-
ferre viſus eſte Nonnemo eundem ſub Lilti imagi-
ne tranſportari in cœlum conſpexit. An non gra-
tulari ſibi terra tunc potuit, cùm flores habuit, quos .
in ſua roſaria transferre Superi amabant? Sed & oniiin

mt
l.

aee
uts 1cce
euidece

„FNetn.
P,.
G

genni

nunc tales daret, ſi non ung ue infeſto invidus nle nnhn
.J
cœlo heu! mundus præriperet. ng n
. ee
Ex Surio. hic⸗

M(0)

(134) £
Meditatio. De Sacra Synaxi.
, QNorbertus 40. diebus, tum jejuniis tum
O. orationibus, & corporis afflictionibus
e. ad primum ſacrum faciendum ſe ſe præparavit.
o mnl g. Ad cœleſtes Epulas crebrius accedito, Chriſtus
WAENin Euchariſtia eſt panis viræ, & omnium tum
C Ientationum; tum vitiorum remedium, hæc
divina my ſteria ſi ſæpius ſuſceperis, confirma-
bitur fides, ſpes excitabitur, & charitas magis
ac magis accendetur. Denique fons eſt omni-
um gratiarum. Ah Dominei quam bonus es 5
quoties volo, poſſum tam ſalutares aq uas bibe-
re, nec ad fontem curro!
2. Cave! ne nimio ac negligenti uſu, tua
inuatur adversus tanrum Sacramentum re-
erentia, Accipe ſemper hoc divinnm pabu-
lum, tanquam ultimum accepturus. Memine-
s, humnitatc, recollectiong totdis, & corpo-
tis puritate animum præparari ad ejus ſum-
ptionem. Accedite cum ſide, tremore & dile-
Gtione. Aug.
3. Cum accipis Amantiſſimum Jeſum, ro-
tus ſis in actibus fldei, humilitatis, amoris.
Què quis accedit paratior, eò majori gratia
donatur. Quid agis, antequam ſuſcipias Je-
ſum? quid in ipsà luſceptione? quid demum,
poſtquam eum ſuſcepiſti? Non te lateat, quòd
R Non minus peccant, qui tradunt Chriſtum pec-
nrieae tatoribus membris, quam, qui Chriſtum tradi-
utg aie⸗ Rerunt erucifgentibus Iudais. Au 2

N.

S. CLAU-

*½ (135) £
S. CLAUDIIUS ARCHIEPIS. 2
6. Junii.
Rui volunt divites nheri incidunt in tentatio-
nem & laqueum Diaboli. Paul. ad Cor.

Cap. 6.
wAlinis in Burgundia præclaris orrus parentibus 4
Se CLAVDIVS, ſal terræ futurus. VII. ætatis
danno ſcholas adiit, inque omni literatura lau-
dabiliter eſt progrefſus; conſortia malorum declina-
bat ſemper, nulli fœminæ, quamvis miles, locutus,
niſi neceſſitas urgeret; vitas Sanctorum lectitabat,
& de ſimilibus, ejus fuère colloquia; ſal nempe
fuit, ab omni libidinis putredine carnem praſer-
vans: cùmque in Biſantinæ cathedralem Ecclefæ,
XX. ætatis anno, rece ptus eſt, vitæ rigore & lolitudi
nis amore, Monacho quàm Canonico imjilior vixit,
ea virtutis apud omnes æſtimatione, ut Archiepi
ſcopi munus ſubire, cum reſtitaret, etiam à ſum-
mo Pontifice juberetur. Ita ſeptennio, nil lecti,
veſtium, cibi potusque mutato rigore, cùm opuime
præfuiſſet; agente divino Spiritu, infulam cucullo
mutavit, inque Ordine S. Benedicti atque S. Euge-
nii monaſtetio, L. annos Abbas, ingenti diſciplinæ
& &cconοniæ emolumento exegit, ubi nonagenar us
levi morbo, quem tamen übi lethalem iciverat,
correptus, ſuis valedixit, poſtque quattidui oratio-
nes, in templo ſacris munitur, receſſit ad cubile
kum, elevatis que ad cœlêm manibusoculisque, ſe-
dens exipiravit. Corpgus ejus, in monaſterio ſepul-
tum „iervatur integrum: Quomodo enim lſal
corrumpatur, quo aliaconſervantur?
Lipeloo.

* 62

,

lin nil,

e, n ahine
nn, niukm cunl
Adinre der

(136) £W
Meditatio. In vitam 8. Claudij.
.C. Claudius, annos viginti natus, mundi
atαëεπ novit, ades, ut vel in medio
nundanorum tumultu, ſecum habitaret, gau-
derétq ue faciliori Anachoretarum tranquilli-
tate. Alongo tempore noviſti mundi falla-
cias, non te latet, vanos honores polliceri, mo-
nentaneas delicias dare, & ejus divitias ſemi-
natium eſſe criminum atque moleftiarum, ni
cav eas, fruſtrabere cœ cubus, quèd ames plùs
quo terreſtria: ut quid amas mundum, cujus
expeltus es vanitatem?
2. Antiſtitis juſtu fit canonicus, tum divino
inſtin t BIſuntinus Antiſtes. Ad nullummu-
us accedat, niſi vocatus à Domino „ à quo
mirum ad alquod vitæ genus deſtinaris.
aud dubiète pœnitebit, ſi minuùs divinis ejus
con ſiliis motem geſſeris. In tua vitæ condi-
lione contentus eris, ſi ſcias, hanc te comple-
xum eſle ex Dei voluntate. Solenne tibi ſit,
inconiulto Deo nihil quicquam ſuſcipere.
3. I andem ad optaram eremum lſecedit,
ut ſeriò mortem meditetur. Oportet, ( dice-
bat quondam Dux Clariſſimus] ut mortem in-
ter & vita negotia, non nihil ſit inter valli, ne
inparati diſcedamis. Nunc animæ meæ ſaluti
tonſulam: par eſt, ut, qui tamdiu corpori ſuo
ſerviérit, tandem anim æ ſerviat ſuæ. Demus
Deo aliquod tempus vita noſtræ, ne totnm diem
vaniza, iſta, & ſollicitudo miſeranda conſumat.

Chryſol.

S. ME-

06

(137) £
S. MEDARDUS EPISsC.
8. Junii.
Nolite errare, Deus non irridetur qua enim ſemi.
naverit homo hæc & metet. Paul. ad Gal. 6. t
Olit fortaſſe à Gildardo gemello ſuo ſejungi n
MEDARDVS, cum quò ita commnnia ha.
buit omnia, ut eodem die ambo nati, ambo
denati, am bo ſacris infulis induti ſint: leges tamen
hie ſeorſim de MEDARDI pueritià paucula, de Gil-=
dardo paria cogitabis. In ſplendidas opes natus,
unicum earum uſum noverat, Liberalitatem. Præ-
textam ſuam cæco largitus, ad matrem propè nudus
recurrit, geſtiens, quod tantillà veſte Chriſtum in-
duiſſet. Equorum cuſtodiam cùm ulird ſibi depo=
poſciſſet, unius abducendi copiam egeno viatori fe-
cit? cujus jacturam cum pater acerbè ferret, gre-
gem recenſentibus, numerus nullo capite immin
nutus apparuit. Ipſe nihilominus pietatis ſuæ fr
dum præſentem tulit, Aquilæ alis à pluviarum in=
juria defenſus. De agrorum limitibus exarſerat
inter vicinos certamen, ſpectabâtque res ad arma,
ni puer litem finiſſet: ſazxum enim medio reper.
tum campo pede contigit, ſuumque velut in molli
cera veſtigium impreſſit, eôque prodigio limitem
vel oſtendit, vel fecit. Eleutherio contubernali ſuo
de mitra olim indipiſcenda oraculum dedit, cui po-
ſtea vates ipſe ſucceſſit. Defuncto cœlum faces fu-
nebres ſuppeditavit. Clotharius Rex ſandapilæ
ſuccollavit. Cùàm tumulo inferretur, cœlum didu-
ci pandique viſum; nempe ut melior Medardi pars
eo cum triumpho inveheretur, geminæ columbæ
itineris duees futuræ obviam profectæ ſunt: quibus
tertia, quæ de sancti ore egreſſa eſt, ſe ſe junzite n
Has ales animæ Simplicitas & Modeſtia affixe-
trunt: nos in pavoninis ſuperbimus,
Eæ durio:

M edi-

4 . (138) B
Ns . Meditatio. De non iridenao Deo.
i Æ£ pe quidem mundo riſum fecit §. Me-
dardi ſimplicitas, ſed quæ mundo viſa
a atte iſt riſu digna ſtultitia, ſapientia ſumma fuit
niinli 14pud Deum, nec ſanctos, nec Deum rideas. ri=
hanmih der autem Deum quisquis fallit datam ipſi
euhns, fidem, quam præſtaret viro alicujus nominis:
S Deo promiſilli, abrenunciarurum tes Sathanæ
nuit lit pompis; an ſtas promiſſis? quis ex actionibus
igtin mis argueret, te Chriſtranum eſſe? Inter Chri-

Raen ſianutn & gentilem non tanilhim ſides debet, ſed
lm ettiazn Vita diſtinguere. Hieron.
Unmainn 2, Deum ridet, quisquis Dei verbis non
SSðũ redit, vel veritatem, potentiam, ac bonitarem
Ain ejus indubium vocat. Difficilè (ait) dives

gnerſunrt j.

it innnu
tiufutuir trabit in Regnum Cœlorum: Beati paupe-
6 .
leiiimnn. Tes. :da pauperibus, & habebis theſaurum in Cœ-⸗

laitu anen Io, Omninò non credis Domini verbis, aliud
ten quippe teneres vivendi inſtitutum; vel ſi cre-
zan dis, graviſſimè Deum offendis, cum opera
li⸗ tua tam malèe fidei tuæ reſpon deant.
k⸗ 3. Deum ridet, quisquis tantum ipfi vitæ
ſuæ finem reſervat „ reliquias nimirum mun-
di, dæ'monis, & volupta tum: Egregiis ſcili-
cet verbis munus ſuum ornat, qui di cir: ubi
me cœperit voluptatum ſatictas, nec per æta-
tem potero iis indulgere, runc temporis me
DEO, tra dam. Nonc, nunc ſtudendum vi-
iæ meliori. Quamdiu? quamdiu? cras, &
cras? quare non moao? quare non häc hora fnis
lurpitudinis mea? Aug-

G6G §S. PRI.

ʒSS. PRIMLIS & FELICIA-
NUS. MM.
9. Junii. .
Timete eum, qui poſtquam occiderit, habet po.

toſtatem mittere in gehennam. Luc. 12.
Peris al & FELICIANVS cum Iove & Her.
C

.
er

ule falſis Diis, Diocletiano & Maximiano cru- Gen Afietu n
deliſſimis Imperatorlbus decertârunt, ſolà ad.
verſus illos pietate, adverſus hos patientià armati:
cujus ut inſignia documenta darent, Angelorum
beneficio, viam ſibi ad fugam apetientium, no-
luerunt uti. Bellaria tamen, quæ acerrimè verbe- gidn
ratis allata cœlo ſunt libàrunt, ne viribus ſuccum-
bentibus, levioribus, quàm vellent, ſuppliciis de-
fungerentur. Felicianus, ocſogenario major, c-.
ſus & ſuffixas unguibus ſubulas, vultu immoto tu.
lit: mentiente nihilominus, ut Primo fucus fi
ret, Præſide, Felicianum tormentis ceſſiſſe, ſtul-
t impudentiâ: cuùm Angeli nihil eorum quæ actan
fuerant, Primum ignorare paterentur.Ergo is quoque
faces ardentes ſuo ſanguine estinxit 5 liquatum .
plumbum (tanta erat patiendi ſitis) velut fon- Ridu natttol
tanam bibit. Leones & urſi cum illis compoſiti,
nec amicotum, nec corporum vim imminuerunt.
Etiam ſecuri cæſos muſcæ canésque non auſi ſunt Ne e
contingeres tanta eſt virtutis etiam apud animantes „ Allirh
æflimatio. Vtinam homines, qui ſoli tanti capa-
ces boni ſunt, & præmia noverunt, ſuis hæc animi Narunn,
decota momentis expenderent! Sed eheu! li, imalt
quaàm vili venditur Innocentia! Tirnmnine
r
Ex ourie. eenamg

Ullnun

Im
tmann
,

(140) £
Meditatio. De triplici metu ſalut ari.
1 1 N mundiali arenàâ profani Martis timere
leporum eſt. in palæſtrâ Chriſti ſumma
D Porti fortitudinis & victoriæ argumentum eſt,
We. lan Gtetimere: ille PRIMUSerit in pugn?, &
vere FELICIANUS in obtinendâ victoriâ,
quem ſanctus timor legitimè certare docue-
nt. Initium Sapientia timor Domini in bisgile
Chriſtiano. Deum time quod omnia poſſit,
videat, judicet, & immiſericorditer puniat. E⸗
limor iſte ſundamentum erit ſalutis tug. Tertul.
Quis enim miles coram duce ſuo prævaricari
iuderet mandatum ejus;
1:1. Infernum time, nec magnificentius di-
cas, Opeiarite amore, non timore, & timorem
Acusmodi in ſceleratos duntaxat cadere; ſancti
enim eodem ſtimulo excitati, in viàâ virtutis
eucurrerunt, nunrium remiſerunt mundo, &
id deſertas ſolitudines confugerunt. O po-
ens gehennæ timor! eo ſi plures percelleren-
vi,tur, plures utique adſetiberentur cælis, quan-
omueim tum vis in præſentia ſis bonus, peſſimus fieri po-
GemItes: time, donec ad cœleſtem ſecuritatem per-
enu veneris.
3., Time peccatum, quo Dei amorem in te
, etinguis, & accendis furorem. Sancti bono-
h, um & vitæ privationem, ipsumq; infernum le-
dn. wiori peccato anrepoſuerunt; peccatum quippe
velminimum, cuùm infiniram Dei majeſtatem
ædat, malum gravius eſt, quàm omnia ſuppli-
gee cla. Itane ſentis? Conwertatur ad Deum timor
1 as, quia perverſus eſt omnis timor, quo metuis
iguid prater eum. Bern.
4 6 2 §. OLI-

n

„* (141) %

10. Junii. ſ
Omris arbor bona fructus bonos facit, mala)
autem arbor malos fructus facit. Matth. 7. ſythn

V. 17. 8
Nocna Virgo fuit OLIVA. Id ſi cunis avitig eel

Nnon crederem, monilibus crederem, vinculis
inquam, quz anno ætatis tertio decimo pro
Chrifſto geſtavit, multum hoc muliebri mundo, &
quantum nulla alia virgo, ſuperba. At mors, ſive
ætati hoc, ſive generis ſplendori dabat, noluit tam end
pulchram Olivam immature fato decerpere. Ty-

ſa Oliva. quid? quòd cασ c ο que pedibus capyo 1)
cum luce Chriſtum oſtendit, & ad partes Chriſtia⸗
norum docuit ambulare; cuùm alius interea, quòd
fidem nollet aſpicete, oculos mitteret. Hos tamen
etiam reipiſeenri reſtituit, & utrumque ad Martyrii
curſum præmiſit, cum ipfa ad eandem gloriam ſe-
rins & ingentibus triumphis graſſaretur. Etenim!
Hagris cæia,, in ſilvas eſt relegara. Gꝛatulatæ ſunt
ſcilicet ſibi hæ de Oliva, ſub cujus umbra etiam ef⸗
fera animalia manſueſcere, & cum vVirgine inn exi
totum ſepiennium agere viſa- Interea homines in-
feras migrârunt. Nobilis enim juventus dum fe⸗ Nug entnnne
2, visà Virgine in retia Veneris ſe induit: At
;

virgo, an ait, dubitati pare ere Virginitati hominemieut
vim inferre beſtiæ verentur: aut qui cantra feras me defen- 3001
dit, DEVIA pugnaturum pro me in feros homines dubitati? Eldl
Dixit: & naflis expeditos turpibus, mox MartyIes
cœlo transmilit, Ipſa etiam ſuperatis denuoò fiapris Enlit
& equuleo, oleumque ab igne bulliente triumphans/
ſecuta, gladio ſecandam cervicem, caput corenaneg
dum c&lo dedit. Nunquam pulchrius Laurus m
Olivæ ſe junxit. Ex Ferrar.)

e

⸗ .
ef henren
nt,0

*½ (142) £
Meditatio. Qualis quisé, debeat eſſe ut ſit
Oliva frubtiſera in domo Dei.
1. § 5 LIVA oleo flixit miſericordiæ; cujus
„J. ſalutifera pinguedine cæci viſum, claudi
eteſſum, moribundi vitam re cuperãru nt. Qua-⸗
listu Oliva in Eccleſiæ horto? an Stillas fſimi-
oleum? lege indicem operum miſeritordiæ,
tum corporalium, tum Spiritualium. Miſerea-
ur, qui mi/ericordiam ſperat; bietatem, gu** us-
fit, faciat: qui praſtari ſibi Vult, praſtet. S. Chry-
ſol, Serm. 14. Et ante fores gehenne ſtat wiſe-
icerdia, & neminem bermittit in carcerem intros-
ee, qui miſericordiam ſecit. S. Aug- hom 39.
2. S. OLIVA Hagris cæſa, à paterno ſole
wula, in ſylvasincultas ejecta, nunquam non
tuctum tulit, nec loco, nec tempori;, nec for-
tunæ alligata. Tu non aliter vis florere virtu-
te, & fructus operum proferre, quàm ſi hume-
t Gatis rore cœli, etefiis conſolationum & bonæ
fortunæ favoniis recreatis. Irruente vel levi
Hatu adverſitatis deſpondes animum & exa-
ieſcit pietas tua: Nec cedendum. nec recedendum,
tiamſi gravis tentationui ſervor, utriusqp ho-
minis ſtatum afflixerit: eligamus potius ardere
qum cedere. S. Bern. Ser. 3. de vig. nat.
3. S. OLIVA Iotegro ſeptennio inter Sylve-
ſtres arbores & dumos viftutum exercitio fe-
tuit: ita & tutior éaſtitas ſervatur inter feras,
uam inter bomines. Oliva tantâ manſuetudine
erat inter beſtias;, ut ad hanc olivam tanquam
ad umbram ſuam fecurferent. Er qualis tu
inter homines, Concives, & Domeſtices uun⸗
quid ſicur keo in Domo tuâà?
G 3 8. BAR⸗-

* (143) £ Snbir
S. BARNABAS APOSTOL.
1II. Junii.
acsm ſequimini cum omnibu; & Tanctimo-
₰ . . V
niam, ſine qua nemo videbit Deum. ad He-
bræos I2. cap.
H'n BARNABAS patriam Cyprum; Magi-
ſtrum in lege ludaica Gamalielem; in Chriſtia.
na ipſum Chriſtum. Abud hunc Virtus in
Collegium diſcipulorum. LXXII. adlegit; & me-
lior deinde fortuna orbem perambulanti Paulo,
aliquamdin comitem abdidit. Lyſtris poſtquam
Paulus claudum in pedes erexit, urbs utrumque ve=
lut delapſa Numina excepit? jamque aras & victi-
mas & geniales coronas paravit, in Paulo Mercu- n
rium, in Barn aba lovem venerata. Et pro fectò, eii.
ut par erat, divinum honorem longe illi repudiârunt,,
officio tamen tunc melioris Mercurii functi ſunt,
Deuúmque Civibusnuntiärunt. Supervenientes quo-
que Iudæi plauſum lapidibus excitàrunt, & his tan-
tum non ſepultum Paulum, facilè hominem non
Deum eſſe probârunt. Barnabas etiam Salaminæ 1
Iudæis multis tormentis exercitus, ſaxis ultimò ob-
rutus, & in ignem conjectus eſt. Sed ex hoc etiam
rogo ſuum cœlo Phœnicem vidiſſes prodire, integro
etiam corpuſculo, quod D. Marcus terrâà compoluit.
Multò poſt, cùm in ſedem Antiochenam inva ſiſſet,
neſcio quis kæreſi peſtilenti afflatus, vigilavit prore
Gatholica etiam mortuus Barnabas, & Anthimo
Salaminæ Epiſcopo tertium viſus monuit, ut com-
munis cauſæ patrocinium CGonſtantinopoli apud
Imp. ſuſciperet; ſimul etiam indicavit, quo loo
oſſa ſua & unâ volumen, in quo Divi Matthæi Evan-
gelium exaraverat (nobiliſſima cimelia) teperitet. Mmnin
Et verd utrumque in honore habuit Zeno Imp. π ſon gene
corpus templo auguſto honoravit, volumen vero,, nne
auro incluſit, recte gemmam eſſe ratus.
Ex Act, Apoſt. Bar. & Eip.

* (144) ££
Mr. Meditatio. De Sanct itate uniuscujus, in ſus
i vocatione.
n ſalvati, ita perire poſſumus in quo-
libet vivendi genese, cum in omni vitæ
tonditione peccare poſſimus; igitur ne fidas
(anctitati vocarionis, tùm ad ſidem tum ad
Religionem. Bonis operibus; non loco, non
habitu, non profeſſione, ſanctitas continetur,
illa tantum opera bona cum motientibus non
moriuntur. Quàâ ratione fungeris impofitis
tibi tuâ in vocatione officiis? Non Hieroſolymis
ſuiſſe, ſed Hieroſolymis bene vixiſſe, laundanaum
ℳ. Hieron.
, Vitam vivas profeſſioni conſentaneam:
ia quippe eſt virtus mundanorum, alia Reli-
gioſorum; aliter vivit vir Apolſtolicus, aliter ſo-
Itarius. Vide vocationem tuam: ſervi peni-
Ihmtmm tus ejus ſpiri tui: ſerva regulas, ſi habet; ſin mi-
u tim nit nuùs Dei mandata. Roga conſcientiæ tuæ Mo-

Nrient En
itſ bate. 1

ekt Dun at,

Nenlesglo⸗
1
1

4

ütirt derarorem, ut rectiorem tibi ac tutiorem ſalu-
tis viam aperiat, à quà nunquam diſcedas.
3: Sanctos imitare, qui eandem tenuerunt
vivendi rationem: ſed Uhum inprimis, quaſi
prototypum, tibi propone, quem invocabis, &
pro virili ſtudebis imitari: quodlibet vitæ ge-
nus-Sanctos habet, etiamnum. viventes, hos
ttiam imitare: compara vitam tuam cum eo⸗-
tum vitâ. Cœlum petimus: Cœlum ſparamus:
ubi nimirum eſt noſter theſaurus: ſit ibi ergo cor
rur ‚ubi volumus habere theſaurum neſtrum.
ert.

H 4 S. ONUI-

.
L147

8. O N iI P H R I U
ANACHO R.
12. Junii.

Non diligamus verbo; neque linguä, ſe dopere,
& veritate, Joan. cap. 3.
NvVFHRIVM toto hirſutum corpore & rari
Q)Anani cultůs retinentem veſtigia, poterat
ſanè ſilvarum monſtris & Satyrorum generi ac-
cenſere Paphnutius, ſi in externa ſpecie ſubſtitiſſet,
At ubi greſſus, vitæ genus, morésque didicit, du-
bitavit, hominémne potiùs an Angelum diceret, In
Thebana regione Monachum indutus, cùm de Ana-

choretis fando accepiſſet, egreſſus in loca ſola Ange- (

lum vitæ comitem habuit. Nactus deinde noviin-
ſtituti Magiſtrum, in tugurium palmâ inum bratun
deductus eſt- Inde illi cibus, menſtruo proventu;
panem & aquam Angelus afferebat quotidianus mis
niſter octavo quoque die, ut delicatiùs veſceretue,
is quoque;, quein proprie Angelorum panem appel-
lamus, majore pompâà, & debitâà Numini eſt adveſtus.
Et potuit, credo, Onuphrius hac cælitum amiciti?
beatus, hominum obliviſci: certè ſeptuaginta totο0ε
annos mortalem non vidit ,donec, quem nomina-
vit Paphnutius DEl juſſu morirurum inviſit, uteſil⸗
varum late bris tam rara virtus eo præcone protrahe-
retur in luczm. Mortuo Angeli cecinére Leſſum:
Palma & caſa quaſi deſiderio viri, & alijum quem-
cunque dominum indignantes procubuerunt. Quid
ad hæc noſtra luventus, moribus juxta capillis jue
luxuriantibus in Nabuchodonoſorem citius
quam Onuphrium degeneratura?
Ev vit. PP.

5 (0) 90%.

(146)

Meditatio. De ſancto Amore ſui ipſius.

1. X charitatis lege amare te, non odiſſe
debes. Si te veré amaftes, aum cibr quæ-
feres Bonorum Maximum? A oduan autemn

bonum majus, & animæ tuæ c0ο taicatiag,
l quaâm divinæ bprim um gratiæ, tum gloriæ æt£1;
nr poſſeſſio? ipſe es tyranno crudeltor, cum
u* mortale aut veni lale Peccatum commirttis, æter-
his, vel cempora aneis ig guibe 18 ex plalſdum. An
neſcis, martyrum ſupp plicia nihil eſſe adigues
Purgatorios, qui te mauent vel proptet unum
veniale peccatum? .
2. Corpus ruum ſi amaveris, dabis opet am;
ut debito obſequio una cum ani⸗ naà In Partem
veniat æternæ felicitatis. Patlatur necefle

elt, ut eam conſe quatur. in iab ribus Chkri-
ſt causâ ſulceptis, & doloribus corpus deberet

=

Xultare. Si verè te amo, meum corpus, effi-
ciam ut multa pro Chriſto patiaris; eteni n
multa merces corpori præparatur, quod mal-
tum paſſum fuerit. Gloriabitur COhri, us in
tarne, ſed cuim propter Chriſtum lacerata dara-
verit. Terrt.
3. Certe parum te amas: diligis voluptates;
divitias, famam, ſed neque corpus, neque
animam tuam amas; diligis itidem paren-
tes; Juort um conſulis faluti, dum tuam negli-
gis. Ah! ſi vere te am ares, nullum der
ctarent laborem, ut corpas & anima tua æ& er:
no gaudio poticentur. Non recuſ brtur ihor,

erEC-
C

11

ubt amor eft; quoniam gut ninat, non dvort.

Auꝑ.

(147) £

S. ANTONIUS DE PADUA,

13. Junii.
Dicowobis quoniam omne verbum otioſum, quod
locuti fuerint bomines, reddent rationem de
eo, in die judicii; ex verbis enim tuis juſti-

hicaberis, & ex verbis tuis condemnaberüu.

Marth. cap. 12.

NTONIVS,; quem vulgò Patavinum dicunt.

S§. Franciſci diſcipulus, ſuis ad concionem ver-

bis, à flagitioſa vita quàm plurimos revocavit.

Eam ob rem cùm oculi dolerent inferno hoſti, de-
rumbentis in lectulum ſpiritum elidere faucibus in-
terceptis aggeſſus eſt; ſed ille unico Mariæ nomine

ſimul viam loquelæz fecit, ſimul inſidiatorem in fu=

gam dedit. Hæreticum, qui ſacræ Euchariſtiæ cul-

tum negarverat, ad ſaniorem mentem, & ipſum ꝛedu-

xit. Cùm enim mulus impii à negato multis die-
bus, ſed præbito demùm lautè pabulo, ad Antonium

vocatus accuriſſet. ſanctiùsque Epulum pronus in

pedes adorâſſet, ſapere à jumento ſuo etiam Domi-
nus didicit. Pro concione funebri lucrionis cujus-
dam, palàm edixit, illum æternis inferorum fammis
addictum eſſe, ejâs que adeo rei indicium fore, cor

illius non pectore, ſed arceàâ cum nummis ſuis clau-
ſum. Præter alia multa, quæ fecit admiratione

digniſſima, puerum demortuum vitæ reddidit, quò
is parentem Antonii de hemicidie accuſatum, in-

nocentem abſolveret. Supremum ægrotantem Chri-

ſtus inviſit, obitum verò ejus per urbem fande

infantes vulgarunt, quò minori eloquio,
hoc majore virtutis præconis.
Eg Surio.

° ( ) 5

(olbe, Yt.

1

inegun

ua wun
Alo, une
1u. ITlfend
1DIO Mten
t;Cun dos
is, Cng:
imn on buminunm
i ſuenn ne
1 uez len
nmah, glerl

uo. Joln

Ponmiſarbi

Diumautet,
Wuhmedlaten
bos, ſleg a⸗

. .
3Clneſerr

VINNII. „I.8
Il, d
ahene rerbe

e, ,
anl

(148) ℳℛ½
Meditatio. De mogeratione lingua
1. Tpeſim⸗ ſecundo à morte 8. Antonii!
anno obſervazum eſt, linguam ejus in-
corruptam & integram eſſe, quaſi recens foret-
ab obitu; quo miraculo DEUS remunera-
tus eſt rectum uſum linguæ, quæ ne D E O
cum ex æquo, tum ex ſuperiori loco ſemper
loquebatur. Tu veròô, an ſemper de D EO,
vel cum DEO loqueris ? An cor cum liuguâ
congruit, cùm dicis Domino, dolere te de
peccatis, eümque ante omnia amare? Aliud
quippe ora hominum, alind corda agunt, dum
verbis præaerita mala plangunt ſenſa futtra me-
aditantur. Galv.
2. Potes quidem variis de rebus loqui,
dummodo, quæcumque dixcris, ad Deum
referantur. Solari mœſtos, peccatores ar
guere, commiſſa tibi temporalia verbis expo-
nere, & alia id genus proſunt ſaluti, ſi rectus
fuerit dicentis animus. Itaque omnia verba
tua ſerviant divinæ gloriæ. Imitare naſcentis
Eccleſiæ Chriſtianos. Ita fabulantur, ut qui
ſciant Deum audire, Tertul.
3. Dei cauſà tacendum eſt, dum calumniis
tua fama dilaceratur; dum morderis ſcomma-

tibus, quæ quidem ingenioseé retorquere pos-
ſes,; dum naſcitur occaſio telaudandi, vel alios
criminandi, abſtine verbis orioſis & maledi-
cis? cave ne verba tua ſint aliis offenſioni. Ta-
sere niſie, quàmloqut, dißicilius eſt, Ambr.

G. 6 S. BA.

* (149)
S. BASILIUS MAGNUS.

14. Junii.
Non enim habemus bicec manentem civitatem,
ſea futuram inquirimus., ad cbr. c. 13.
Agnum eſſe BASILIVM ad ardentis columnæ
M facem D-. Ephrem vVidit. Magnum deinde
oſiendit éhriſtus ipſe, duin ſacris operanti ad-
eſſe ſpectabilis, cum Sano Duodecim virorum cœle-
Kium ſenatu, voluit. Sed & talem Hebræus nonne-
mo credidit, cui profano adhuc, Sacræ tamen menſæ
accumbenti, cum minimo in orbe magnum LVirginis

kliz m & manu ſua propinâſſet, manus & ipfe dedit.

Magnum demum ſenſerunt é maximis Tyrannis
duo. Horum alter lulianus (is qui turpe ſibi Apo-
ſtatæ nomen peperit orante contra ſe Baſilio, ſen-
tentiam ferente Deiparà Virgine, exequente Dæ Mer-
cutio, orbi pœnas perfidiæ, quas meruit, dedit.
Non felicior alter Valens, exilium Divo nequicquam
lamelit erumq; intentavit: Nam ſententiam impiam
ferte am cogitanti, ipſum juſtias judie e ſuo tribunal
Zec a r avit;, Rſela diffiacta ; & ſubſcribere laboranti,
penna attamentum, quod habuit, tertium nega it:
1pa manus facere officium nelutdi cexteutnonpos-
iet, exaruits Coniux Pil. us que ær1 24 cogitatum
ſcelu nolentes etiam ingemuerunt. Et Filius qur-
dem à magna Baſilii manu convaluit. Cui cum Va-

⸗

lens e limos luperindukiſſet medcos &Kianos, Pi-
lius continuo male mortuus eſt. At bene noter, ſub
annum Chriſti CCC. DXXIIX. vixit Baſikus, vel
hoc une Magnus magnique faciendus arthenits
Sodalibus, quod Virgo vIxit.
Ex Surto:

(Wir i ) 3

rro A 4

L 1
du! Dm,

* (150) £
Meditatio. Mundus Exilium eſt,
1. X Uandus Exilium, Cœlum patria eſt.
Inde tria inferas oportet; primuùm pa-
ttiæ ſuavitatem vehementius appetendam eſſe,
exules quippe divitias, ingenium, vites, ami-
corum gratiam, omnia denique profundunt,
ut redeant in patriam ſuam. Adhibe pariter,
quidquid in te eſt facultatis, ingenii, ſantratis,
ut ad Cœlum patriam tuam pervenias. ibi Ma-
tia mater, ibi parentes & amici tui: nervos
omnes contende, ut illuc aſpires. Cœlum
intetdum aiſpice, nec poreris, quin, exclames:
Quando ventam, & atpbarebo ante faciem Dos
mini? David.
2. Mundus exllium cum ſit, perinde tibi
eſſe debet, vel in hoc, vel in iſto loco manæe-
re: parria taa ſit ille ipſe locus, ubi D El ma-
jor gloria & animarum ſalus ſperatar. Ubi-
que matrem invenies, quæ te ſuſtinear, ac
trbi præbeat alimenta: Ubique ſol illuminabite
Quid adeo ſollicitus es de habitandi loco?
ea quidem (ait Aug.) Juſta eſſiet ſollicitu-
do, ſi aliquò poſſes mitti, ubi DEUSnon
ellet. Exul non erit, qui Deum in mentohz.
bebit, Cypf.
3. Si in hoc exilio tot ac tantæ deliciæ,
quid in patria: ſi amicis juxtaà ac inimicis
tanta dederit Oeus, quid amicis & fliis datu-
tus eit? Contra vero, ſi in hac vità Elccti &
amict tam acerba patiantur, quæ pam Wα quanta
Inimici in altera?

C 7 8. VI.

/

S. VLI US MARTITYR. wKE
15. Junii.
Memor eſto itaq;, unae excideris, & age pœni-
tentiam & prima opera fac. Apoc. 2.
lberalius cœlum Roma etiam pueris trium-

phum nonnegat. Certe VITVS Adoleſcentu-
lus duodecim Annos natus, plures jam Tyran-
nos, eôsque inter Parentem triumphavit. Flagra
enim primò Chrifſtianà fortitudine concoxit, & po-
terant videri Acrem verberâſſc non Vitum tortores,
niſi & his & unâ Valeriano Proconſuli manus diri-
guiſſet. Reſtituit tamen hanc Martyr Tyranno, ne
quem vinceret, deeſſet. Hinc Aula eſt incluſus à mu-
liercuis & cæteris illece bris inſtructâ, quo blandiore,
hôc periculoſiote, ſcilicat carcere. Sed prælianti
Cælites adfuêre, tantà luce coruſci, ut lucem curioſt cr
parentis oculis eriperent. Et hos tamen; quò fi-
lium ſæpius victorem vel invitus videret, ingrêto redx
didit; ipſe, atrociora patre ſupplicia meditante, An-
geloremige uſus imalias tergas trajecit. Decrevare
nimirum cœli, ut Romæ etiam triumpharet hæc vlr-- n
tus. Huc itaque evocatus, Diocleriani filio malum
hoſpitem Oreum pepulits ſed ſtipendia tulit vincu-
la. Ad Beſtias, deinde damnatus etiam has citius ci.
cures, quàmtyrannum reddidit. In ollas porro in- Millt
jedtus, igne ac pice timendas, præthermis ſuis has Nrals
Diocletiano laudavit. Ad extrremum ex equuleo à Ge- iMdmigzul
nio tutelari ad ripas Silari aſportatus, placideinter (hainati,
umbras arboris animam vicricem cœlo transmiſit,,
phuer ſi annos; ſenex, ſi triumphos numeremus

“

7lllh.

Ex. Surio; uilu ern
liorezerin,
2nlenium.
AR6 68 Dun nit
*

Medis

(112) £
Meditatio. De Sacramento Pœnitentia
1. g Llam pice ac igne ardentem præ ther-
mis Diocletiani ſan tus Vitus laudavit,
quo balneo animam emundare, & conſcientiæ
vulnera ſanare poſiet. Quomodo pœnitentiæ
tu balneum appetis, eluendis peccatis tuis?
Hoc balneo nihil ſuavius, nihil utilius: Si de-
tectum eſt, ſanatum eſt vulnus, & detegentis
animus ſic mundatur, cquafſi in Jordane lepram
depoſuiſſer. Hæc attende & lubentius ad la-
vacrum ſanguinis Chr ſti properabis.
2. Cum ſæpiùs peccemus, ſæpius utique
ad hoc Sacramentum accedendum: qui poteſt
momo lethalis peccati conſcius, vel momento
ivere eo quippe momento ſi moriatur, actum
eſt, æternùm perit. Cùm quotidiè multos vi-
Qdeamus præreptos ſubitaneâ & improvisâ mor-
te, ut quid animum, integiâ peccatorum
Confeſſione, ad certum exitum non com pa-
tamusé Iterata valetudinis, iteranda eſt medi-
cina. Tertul.
3. Nunc acriter, & ad mortem uſque expia-
re debes, quæ confeſſus es peccata, niſi fortè
pati malueris piaculares flammas. Semper bre-
vis eſtpœähäitentia, quæ ab æternis liberat ſup-
pliciis. Ah jucundi labores! quibus acquiri-
W tur divina benevolentia, atque inferni ac Pur-
hG datorii ignes extinguuntur. Dic cum primi=-
tiis pœnitentium: Nunc emaceror & excru-
cior, ui Deum mihi reconciliem, quem delin-
guendo laſt. Tert.

WW

4

Sð § LUD-

614
1

16. Junii.
Nibil eſt enim occultum, quod non manifeſtetur ll
nec abiconditum, quod non cognoſcatur, & in!
palam aniat. Luc. 8. cap.
VIla pulchior Virginitate eſt virtus, quæ Deum
etiam hominis facit rivalem. Ambierant
LVDGARDISthalamum complures nec igno-
biles terræ filii, & ex eis familiarius uni forte loque-
batur, cum ei ſanctier Sponſus Chriſtus pectus ſuum
& in pectore. Cor ſaucium oſtendit, & extra hoc ni- dl
hil deinceps juſſit quærere. Inde videlicet, humana n
omnia usque aded ill jam vileſcere;, ut præter Cru-

101 1

m (0100

ciazxzi nullos amores ſciret, præſertim ubi ab eſusdem
nectare ebria tota jam ibi habitabat, ubi ſanctior
amor degir. Depoſuerat Dei Mater apud Ludgar-
dem querelas ſuas, quibus Filium ab Albigenhbus ſa
hæret cis iterum in crucem agidolebat. Hic ut lu⸗-
ctum Virgo ſuum teſtaretur, VII. annorum ſibi jeju-
nium indixit, alietümque æque longum pro peccan-
tium ſalute adjecit, & fubinde Sponſum irato Patri
vidit ſupplicem, & vulnera velut cly peum pro orbe
perituro objicientem. Marryrii deſiderio tam bullie- Il
bat in amante ſanguis, ut alteriam aliquando ruperit,
coœlumque idem piæmium, quod Martyribus;, ſpo-
ſponderit. Sacrum Epulumn adire inter Angelos non
ſemel, quandéôque etiam inter Mariæ & D. ioannis
con ſtatum viſa eiſt. Ante ooſtum oculis orbata nun- Cn
quem tamen magis coœ eſt a, quam tum vidir-
Morienti enim cum Ma re & aliis Cœlitibus ob⸗
vius Sponſus venit: quibu: ducibus in cα
abiens errate etiam coëca non potuit.

2N 8e l
Ex Suario SE L Pbeloo.

* (174 *£
Meditatio. De tripliei impedimento vera
conf ſionis. .
I. CLUDGARD IS ita cor ſuum volebat
O unitum cum corde Chriſti, ut muta-
tione factaà cor Chriſti darerur Ludgardi, &
cor Ludgardis rependeretur Chriſto. Suffi
ciat tibi cor tuum mundare Chriſto, per con-
feſſionis Sacramentalis expiationem. Scruta-
te accuratè ſinuoſas conſcientiæ tuæ latebras,
bene perpende quid bonirapiant peccata, quid
accerſant mali. Gratiam amiſiſti, quàâ nihil
pretioſius tantum tamen damnum non doles?
2. Intempeſtivus pudor ſæ pius impedit,

quominus confiteamur peccata. Dæmon red-⸗

dit confitenti, quod abſtulerat patranti. Depo-

ne præpoſterum hunc pudofem, niſi walis ;

decretoriâ die Angelis & hominibus tua inno-
teſcere peccata, quàm ea nunc tem potis ho-
mini ſoli aperire. Salutaris eſt præſens vete-
cundia; futura verô planè inutilis. Non pu-
deat ditere, quoa non puduit facere, Bern.
3. Ad eadem ſemper redis peccata;, idem
ſemper dicis in Confeſſionibus: unde hoc?
EFx eo ſane, quòd leviter proponas futuræ

vItæ emendationem, ſcopulésque patùm pro-
ſpicias, ad quos allidere ſolitus es. Hæcinpe-
ſterum ſeriò medirare: parum ſollicitus de ſer-

monibus hominum, fuge periculoſas occaſio-
nes. Quidenim indignius, quàm malle plus
placere hominibus quaàam D EO: Aaeone
exiſtimatio hominum & D EI conſcientia com-
parantur? Tertul.

§. A *I-

*
Ss. AVILUS CONPESSOR.
27. Junii.
Omnia quacuntzue petibéritis in Oratione credentes
accipietis, Matt. c. 21.
Stendi utique AVITVM DEVS Mundo vo-
luit, cui tantam naſcenti lucem circumfudit,
quantam hamani oculi ægré paterentur. Ipſe
tamen latebras quæſivit Mictianenſi Monaſterio ab-
ditus, magni nominis famam adeè non affectans,
ut nullo ſe libentius quàm bruti vocabulo compel-
lari audiret. Præter ſpem votúmque ad honoratio-
ra munia productus, fſugam iterate iniit, & inter ne-
morum avia mapale molitus ſibi Deéôque vixit. Sed
illum nodte intempeſtàâ cœleſti radiantem luce ſub-
uleus reperit, nullo magno viri incommodo, niſi in
eam usque diem elingui & muto, ſigno crucis, 10-
quendi facultatem dediſſet: quid enim ille prolixiùs
poſtea, quàm ſui medici laudes loqueretur? Ejus
præconio proditus tertiam fugam parabat, niſi Præſu-

lum auctoritate motus boni publici rationem priva-

tis commodis potiorem habuiſſet. Ex intervallo
cœco lumen, mortuo vitam reddidir, quibus rebus
adeò populorum adverſus eum accenſa ſtudia ſunt,
ut Aurelianenſes Dunensésque mortui exuviis in-
hiantes, propè ad arma venerint. Iam caſtta caſtris

oppoſita fabant, concursumque fuiſſet, ni Leuſus

quiſpiam ſummo genere vir furentes monuiſſet, ne
crudeli pietate Divum offenderent. Vtinam pari
ſtudio pro virtutibus certaretur, quas in medio po-
ſitas nulli invidet, nobiliſſi mas ſine dubio
omnium Reliquiatum. Ex Sario.

ve (o)
*

Medi-

n

, 4
Melimo,
lGtam

3 Octellce
. .
mon
.

We
Dlne, d

Koiid

pHa
ſeccausten

moobisen
olelleo⸗

e l De
Puntenne⸗

G. (156)

Meditatio. De Oratione.

„ PRoptet ingeniram ſimplicitatem nullo

in numero erat Avitus: Verùm ubi ota-
tionis ejus potentia innotuit, ſanctus haberi
cœpit. A Domino nihil non impetrabis, ſi re-
Gè petiéris: pete, & accipies, quidquid animæ,
vel corpori tuo congruerit; ita in Evangelj'o
promiſſum. O tefelicem! ſi rectè ſcires orare!
hanc velim orationis virtutem experire! pere-
confidenter, ut adjuvet te Deus in neceſſitati-
bus. Deum ora, confide in dubiis, in aflictio-
mibus, in tentationibus. Itane agis?
u2. Verum, ut idoneus ſis, qui cœ leſtia dona
accipias, redi citò in Gratiam Dei, qui poſſet
Deus votis inimici annuere? nifi Patris cœle-

ſtis fueris Filius, Paternam ejus miſericordiam-

non commovebis. Istantúm Patrem miſeri-
cordiæ precibus movet, qui gratiàâ ejus filius. Si
tamen peccatis fueris adhuc irretitus, caye, id-
circò omittas orationem, ſed eam auſpicèêris
ab actu contritionis, & ab eo ſupplex conten-
de, ut te in amicitiam recipiat. Non placei Deo
orationis ſacrificium, niſi prius placeat ipſe, qui
offert. Laur. Juſt.
3‧ Noli ſpem abjicete, ſi ſtatim Deum non.
exoraveris. Deus amar, ut ita dicam vinci im-
portunitate, & aſſiduitate orarionis; non ſuffi-
cit pauperi, ſemel petiiſſe, flagi tat iterum, ex-
pectat, ſemper ſperat. Petenti tibi daturum ſe
promiſit Deus; ſed non ſemel petenti: novit,
utilem nobis eſſe orationem, ideòq; priusquam
concedat, Vult Deus rogari, vult cogi, vult quae=
dam importunitate vinti: ern.
§. LEO-

S. LEONIIIIS MARIL. oxtus
Non Contemplantibus nobis, qua non videntur,
qux enim videntur tenforalia ſunt, qua au-
iieem non videntur atetna ſunt. 1. Corinth. 4.
V Eſpaſi ani æ vo, LEO NTIVS militiæ artibus cla-

rus, Chr'ſtianæ pietatis pœnas dedit,; Arcadio
mite Cæaſaris ingenium in vittutum excidium
incitante. Datur Pypatic negotium hominis com-
prehendendi, is in procindtu febre corzipiturz qua
ſe non ante levandum, Angelo docente, intelligit,
quàm Deum Leontii ſupplex inclamâſſlet. Dictum;
factum: etſi ne ſic quidem crudele miniſterinm deſe-
ruit; ſed cum Teodulo Tripolim Leontio imminens SS
abiit. Enimvero non refugit captatores nobilis, præ- onis Den lelne
da: q uin imò domum deductis comitérque acceèptis cdon
ultrò ſeſe aperuit, ſed jam attonitis inaudit huma-
nitate; & im perii oblitis. Tum demum Hypatius Dele /tvoot
ſuſpicere Leontii Deum, qui ſuis cultoribus hos mo-
res, talem indolem daret; Eundem Theodulus de-
prædicare, unâque poſcete tam ſancto utrumque Nu-
mini initiaret. Favit cœ&lu votis, & roſcida nubes
in im brem ſoluta capiubus luperfunditur, Leontius
tinctos Deo conſecrat. Adrianus re intellectâ fu-⸗
fere, & nihil profe uris ſævitiæ artibus tentare ve-
terani paritet & tyronum conſtantiam, & hi qui-
dem poſt equuleum, uncum & verbera; capite im-
minuti ſunt. Leontius longâ patientia præſidis
ingen'um laſſavit, & totum carmificing apparatam
exhauſit; donec pendenti continnâ verberatione
anima extorta eſt. Vtinam quemadmodum The-
miſtocli trophæ a Miltisdis, ita nobis Leontii
triumphus ſomnum excuteret!
Ex Surio.

(1598) £
Mediratio. De Cœli intnitu, & deſiagerio
I. CLEONTIUS quòôòd in cœlum ſemper
S oculos converteret, Tyranni juſſu ſaxum
ejus eollo alligatum eſt, utinvitus terram aſpi⸗=
ceret, ſem per ſuſpice cœlum: in proſperis, ſi
hoc ſuſpexeris, omnia tibi mundi bona ſorde-
bunt: In adverſis, ſolabuntur te bona ibidem
ptæparata. Nihil crus ſentit in nervo, dum ani-=
wus eſt in paradiſo. Tertul.
2, Interroga Beatos, quid in præſentià ſen-
tiant de terrenis: conſule eos in dubiis: quid
quæ lo, reſpondebunt? Ah? profectò cum ma-
ximo miſerationis ſenſu nos intuentur, quèd
bonis brevi telinquendis tantùm adhæreamus,
Quid cum terra illi, qui poſſidet cxlum? Chry⸗
ſol:
3. Deus (inquir Clemens Alexandrinus)
dedit triplicem decalogum hominibus; pri-
mus is eſt, quem promulgavit Moſes. Alter
eſt lumen rationis, qnæ cuique tum facienda,
tum omittenda præſcribit. Tertius eit coœli
conſpectus: Enim verò quis ſerenàâ nocte Cœ
li pulchritudinem aſpexerit, quin amet, & mi-
returejus auctorem? Quis verò viderit cœ lufi
caliginoſum, repetito fulgure morralibus ful-
mina minitans, quin tonantem timeat, ac hu-
miliet ſe ſub potenti manu Dei? Nemo Cœ-
lumſuſpexerit, quin terram ſpernat, cœlum, cu-
piat, Deum amet, adorer, timeat, quibus re-
bus omnis obſervario decalogi planè conri-
netur. Quàm ſordet terra, dum cœlum aſpicio!
Ignat.

.

§S. GER-

* (179)
SsS. GERVASIUS & PROTA-
SIUS. MM.

19. Junii.

nerzene & non habetis. Matth. cap. 4.
Ar hoc nobile fratrum, cùm chariſſimum ſibz
P. patrem Vitalem, glorioſo martytio coronatum,
amiſiſſent, ni llius reli iqua pretii e Tabant:
hinc manumiſſo ſervorum grege, divenditis fun-
dis, æréque omni in egenos diſtributo, multa ſe ora-
tione, inter privatos parietes, ad futuras palmas
præparabant. Maturavit optatam lauream orci ex
idolo oraculum, quod Aſtaſio Comini, contra Mar-
commæanos præliatuso, edixit, bellum infortuna-
tum fore, niſi GERVASIVS & PROTASIVS
ante Diis ſacrificium obtuliſſent, Hi ergo vocati,
& ut Diis victimas parent, pro Reipublice bono,
omnibus machinis ſolicitati ſnnt; negärunt autem
illi ſe idolis ſacrificaturos, maile potius ipſosmet vi-
GRimas, ſed vero DEO, fieri: Efferavit Aſtaſium
hæc negatio, de eventu prælii, fruſtrato oraculo,
trepidum, méôxque ambos, plumbatis Getvaſium,
Protaſium gladio macétari jubet. Ita victrices ani-
mæ Parenti in gloria ſociatæ ſunt. Corpora diu in-
cognita S. Paulo Apoſtolo Indice, à S. Am broſio
Mediolani reperta ſunt, ab omni corruptione inte-=
Sra. Nunc dess. horum reliquiis ad ſe delatis,
Briſacum, Rhenifrænum, gloriatur.
Ex Gregorio Tur.

R(νπ
RR

Clins, rin
Anunen b Tro
rn ucn. .
laegu,
Kndeadde
as N udlo
Donbilrtu
lanon Ngeli 14

4.
Qe wcegli

utni en net

ne.

No
Cnelhle
wchorum N
12 4e Condit
UItn hie
ſehenente
llglic, ur
Nan Nwe

*½ (160) 15
Meditatio. De moderatione geſide-
riorum.
1. CS. GHRRVASIUS & PROTASIUsS di-
*Rſiributis in pauperes bonis, omnehu-
manarum rerum deſiderium ſimul extinxerunr.
Tu quoque diſce ſtaruere modum vanis tuis
appetiribus: velles modòè corpus robuſtius, in-
genium acutius, vires meliores, plura demum
naturæ munera,. Ex hoc im moderato appetitu
naſcuntur moleſtiæ. Sufnciar tibi, quod de-
dix Deus: gratias ipſiage. Si pluribus natutæ
donis inſtructus eſſes, tuafortè periclitaretur
ſalus & nihilo plus contentus eſſes. Unus
Deus deſideria explet. Ejus voluntati accura-
tius morem geras, & vororum ſummam adep-
rus eris.
2. Quæ accepiſti bona à Domino, ea ti-
bi ſu fiäciant: non eſt in divitiis, nec inho-
noribus animi quies. Quot ſunt paupe-
riores te, qui tamen ſant feliciores, quòd
plura non deſiderant, quàm dederit DEUS.
Peccatoris ſeu caret eptatu, ſeu fruitur, miſer
eſt, S. Proſper.
3. Pores quidem altiorem ſanctiratis gra-
dum concupiſcere, imò deberes heroicas
Sanctorum virtutes æmulari, quantùm per
vitæ tuæ conditionem licet. Scrutare deſi-
deria tua. Si reſectis mundanorum deſide-
riis, vehementer apperas ſanctitarem, It nee
ſperes aliquid, nec extimeſcas, exarmaveris im⸗
Sbotentis iram. Boëtius,

rsre

§. PU-

(161) £
S. PUDENS. Cum liheris ſuis
NOVATO, TIMOTHEO, PII⸗
DENTIANA & PRAXEDE,
20. Jumij,
Se quis autem ſuorum, & maximè domeſticorum
euram non habet; faem nega vit, e& eft in-
fideli deterior. 1. Tim. 5§. cap. 8. v.
Onjam Priamum aut Nioben Græcus Parnas⸗
ſus cantet in funera ſua fœcundos: At nos
PVDENTI Senatorii ordinis Romæ viro,
NOVATVM & TIMOTHEVM filios geminos, to-=
tidémque filias, Pudentianam & Praxedem gratu=
lamur, omnes cum ipſo patre cœlo inſertos. Et fe-
licitatem hanc tam ſancta familia Ducibus Apoſto-
lorum DD. Petto & Paulo debet, qui poſt hoſpirii
teſſeram Pudentem ſacris undis admoverunt, & uti
animum, ita animi ſocium corpus vandida veſte
induerunt. Et ſeryavit ille urram que omni labe
eximiam, ædésque ſuas commune miſeris hofpi-
tium fecit. Demortui virtutes hæteditario jure
ſibi debitas Liberi ceriatum involârant, quamvis
vivente & arridente patre idem jam fecerant. . des
in templum verſæ; patrimonium in paaperes dila-
pidatum, tota familia (capita numerabat XCVI.)
omnis ſacro fonte luſtrata; latebræ afflictis Chri-
ſtianis datæ, firmati nutantes, roborati morien-
tes; mortui terràâ tumulati: ſacra à Novato &
Timotheo fratre omnibus miniſtrata,. Denique
non jam in templum tantum, ſed coœlum mi-
graſſe domum tam ſanétam dixiſſes. Certè cœlo
digna ab ipſo cœlo indicata eſt nobiliſſima hæc fa-
milia; in quam utinam more veteri tranſre igno-
biles nos terræ filii aliquando poſſimu?,
EX Ferrar,

glu
dmncti
eli
lae il du
ſunnu. lu⸗
ſponinmun,
Ken Nlut
naln
Cndenoa
n Nnn gn
etis e
1rk Ain
bedrd
.
A) X NN
venglin, n
mm, MAufn,
OCaceuus nol i
1 . 4
Krm Denc
stemune lo
urntss Al)en
Cnſcl hem
Cnimkih
ntn de.) d
u iſ⸗ lennn
en dda
Ahehornonfu
rums ddent
Peatincomon
Uin Timothei
antae ddice
Mndu terdee
bahendenn
it ſbentie
emitienebion
n Mrani
Ataghikinrt

(162) £

Medieatio. De Sanctitate boni Patrisfamilins
E& domeſtieorum ejus.
1. O Pudente vix alius ſanctius teſtamentum
J. conſtituit. Pauperes ſuarum divitia-
rum: Liberos virtutum, & Chriſtum domus
ſuæ hæredem reliquit: quæ mox, non tantùm
in templum, ſed in cælum etiam converſa vide-
batur, tam ſanctè nobiliſſima hæc familia in il-
là vivebat. Vt tu quoque inter Domelſticos
Dei numereris, præ omnibus Deum Patrem
tuum crede, & fiducialiter panem quotidia-
num ab co pete, quærens ante omnia regnum
Dei, & cætera adjiciet, ipſe enim ſic curat
nurmquem; noſtrum, velut ſolum curet, & fis
omnes, tanquam ſingulos, S. Aug. lib. 2 conf.
cap. I. voca igitur Deum Pattem, & da o e-
ram, quateaus tibi ſit cœleſtis vita, divini mo-
tes, & forma Dei, quia cæleſtis Parer reſpon-
dentes generi tuo filios muneribus ditat divinis;
degenerantes ad pœnalem revocat ſervitutem.
8. Chryſol. Serm. 71.
2. Quàm ampla illa familiz S. PVDENTIS(capi-
ta numerabat 96.) & omnis ſacro fonte abluta eſt-
credidit ipſe & domurs ejus tota, tanti intereſt ad ſancti-
tatem familiæ Rectorem domůs ſanctum eſſe. Si
Tu Rector non fueris in domo conſtitutus, imitare
Filiorum S. Pudentis virtutes, fac ut quantum in te
eſtvigeat in domo miſericordia S. Novati: cultus di=
vinus S. Timôthei: Obedientia reverentialis erga
præpoſitos S. Pudentianæ: Induſtria S. Praxedis, in
omnibus fraterna charitas.
3. Perpende in quibus domibus, Chriſtus in terris
verſatus, libentiùs diverterit, nimirum in ſtabulo
Bethlemitico, ubi opum & voluptatum laxus abeſt; in
domo Nazaræ4, ubiIESVS MARIA IOSEFH Virgi-

num flores habitant.
S. ALOT-.

D
! 163 ) Peleni

Carurd:

21. Jumi. aumr,E
Obſecro itaque vos, Fratre; per miſericordiam i amin
Dei, ut exhibeatis corpora veſtra hoſtian: Vi- en

ventem & Deo placentem. Paul. ad Rom., 12.

Oritutus ALOYSIVS naſeendo erat, ſi non
M patienti Matr Maler MARIA affuiſſet. In-
ter Prima ejus verba lESVS & MARIA feru᷑ER- gu
tur, Boni om nis. Puerulus e iamnum in fingulis (insi
ſcalarum gradibus ſcalam cœl Mariaim ſaluravit. Hu-
jus horas quotidie „ Sabbathe ciiam jejunus, dizit. Wͤd
Ad hujus effigiem, quam Florentis Annuntiatæa Ti-
tulo colit, florem virginitatis conſectavit, ſemger,
dum vixit, inta dum, qu'a oro0 Qoncluſo co mumwi⸗
miſerat. Interim catenas flagelli, calcaria cilicn! o⸗
co, quamvis currenti lponte, corpuſculo admovebat., „.
victus vix unciam appendebat, fœminarum & cho- 91
rearum hoftis. Imperatricem, quam tres annos
quotidie adibat, nunquam aſpexit, precibus tam
ubique addiéctus, ut loqui eum angulis Gicerent, Sne
rectius Angelis diét ri. Ajebat fiequenter: Non vi- 4
dere ſe, cur nen mortales omn's religioni ſe manciparent- 3 Vebe
Et certe Senis cum ad Sodales Matianos dice et, be=
nè multis id perſuaſif. Ipſe, cum Aſſum ptæ Virg'nis (cls ni
die illa è cœlo audiſſet. ooιHHατρτπ E ingredere: po ſt
longas cum Patre pugnas, Mariæ Ieſum junxit. Hunc,
quoties ſtuderet, in genna provolutus vocare. Hunc-
ſub panis velo latitantem ante & peſt ladum liters- Mors
rium ſalutare; ſacrificiis quinis ſenisve Miniſter afſi- Uil Chrle
ſtere, ad conſpectum Hoſtiæ lacyymis manare; cum eminers,
vero eo epulo frueretur, inundart etiam; itâque nul-
lius notæ gravioris ſibi conſcius Angeli nomen me- 1 ühn
truu: ut terra cœlum dici poſſer, ſi plures
Aloyſios haberei. Ex Virg. Cepario.

200ER

4

menhe

5

)

nienri,n E
“

(164) £
Meditatio, In vitam B. Aloyſii.

1. L.JIc Sanctus adoleſcens victim fuie

—

Charitatis: abdicato Marchior atu, in-
arente, ſe ſuaque omnia Ohr cto conſe-
vit. An ſimilibus vinculis allg cis mun-
do? Filium te moratur! dig Ue promiſſus
Paradiſus, digaus vocan 9eis, quorum

2
omnia relinquas ii m taus, certé qui-

—

2. Corpus ſun Deo otiſecravit caſtitatis

immilſericors &
Qui corpus ſuum
quaſi hoſtiam viven-
tiſicationi, neceſle eſt. Tota Chriftiani vita
crux & martzrinm. Aug.
3. Obedientiæ voto ſuam Deo vovit li-
bertatem. Quantis nunc honoribus tum in
Cœlis, tum in tertis afficitur, quòd olim ho-
nores ſpreverit? Non tutiori vià itur ad cœ=-
lum, quâàm obedientiæ. O bedias tibi, Præ-
poſitis fideliter, ſtatim, ſine murmuratione,
quaſi Chriſto, qui præmium daturus eſt.
Memineris, quod non modò Religioſorum,
ſed & omnium Corpora fidelium, ſunt hoſtia
Dei, membra Chriſti, temola Spiritus ſancti.
Aug.

—, —

1*

H ꝛ: S. PAU-

* (165)
S. PAUIINIIS EPISC.
22. Junii.
Cùm liber eſſem eæ osmnibus, omnium me ſer vum
feci, ut plares lucrifaterem 1 ad Cor 9.
Ovam artem PEAVLINVS docuit; etiam cùm
N nihil eſt, egenis tamen altiquid dare. Cùm
enim in ampliſſime natus familia atque ditis-
ſma, quam vocem Chriſti Adoleſcens Evangelicus
non sudiit, hic audiſſet, & in pauperes omnes opes
erogàſſet. Antiſtes gein Nolanus ettam, cum VVan-
dalotum incuiſionibus Italia infeſtaretur, omnes
reditus captivis in libertatem aſſerendis contuliſſet,
jâmque nihil ſuppetere videretur, unde unam ſpem
viduæ Filium redimeret;: ingeniolſus ſe ipſum ſervum
ſominæ addixit, quæ abductum in Africam cum filio
ſcilicet permutavit. Ibi Regis ſocerum, cujus hor-
tos curabat, de morte regis commonuit. Hic ac-
eerſitum ubi vidit, jilum ipſum eſſe exclamavit, quem
nuper inter coæli tribunal conſpicuum habuiſſet.
quique fiagellum, quod ad caſtiganda orbis ſcelera
quendam acceperat, & manu rapuifſet: quare &
ipſum & cum eo omnes vindos Nolanos manu miſit,
navésqne in donum frumentarias complures addi-
dit. Nolam igitur ingreſſus pulchrum de ſervitute
triumphum egit, pluribus eum civibus, quàm Sci-
pionem pileatis, ſequentibas. Ses liberanimus cor-
poris adhuc ergaſtulo elaufus tenebatur. Tandem
Anno CCC. XXXI. hic etiam vindicias ſecundum li-
bertatem à morte accepit. At nunc Nola, imo Iralia
iterum captam ſe putavt, bertatis ſua audore
amiſſo, Ex Dial. . Greg.

ℳ ( *) 5e=

gebnseſos
heus, gur

4 toren ſt
zenti 3
nnentard
Auh N A
W d in
Nur,Anint
GN A
Iind/ler
cos Emor⸗
els autmone
uus in on
ln vertlelt
nkll, onns
Inet hattterd⸗
CNMann
enaR N
nels, glenn
IN, Parſon
ominen Alen
IDrhannme)
M emittngt
rn,

£ (166) £
Meditatio. De charitate in Proximum.
1. Paulinus proximum amavit plus, quàm
le, quippe quem maluerit liberum cſſe,
quàm ſeipſum, æmulare tantam charitatem.
Ama certè proximum ſicutteipſum: tum fa⸗
mæ tum rebus ejus libenter conſule, eadem de-
mum ipſi facias, quæ tibi fieri velles. An de te
dici poreſt, quod de primigeniis Chriſtianis?
vide, ut invicem ſe diligant, ut & pro alieruire
mori, ſint parati. Tertul.
7. Ingenito tibi tui ipſius amore extollis fa-
Qa tua, nec arbitraris, in illis quidquam eſſe
vitiiz quòd ſi vtium aliquod in iis deprehen-
darur, ſtatim ezeuſationis velum prætendis:
te demum amas in omnibus; idem præſta
proximo: placeat tibi, quod facit: velles homi-
nes cœcos, & mutos, fi quando peccàſti, esné
tu cæcus, aut mutus, ſi quando peccârunt?
3. Tuus in proximum amor neminem ex-
cludar, neceſſe eſt. Omnes ad Dei imaginem
ſunr facti, omnes Chriſti Sanguine redempti,
omnes hæredes Paradiſiʒ omnes itaque aware
debes. Chriſtianus amor pendere non debet eæ
ingenio & arbtrio: is enim amor eſt prorſus na-
turalis, quem nullum in Cœlo manet præmi=
um, §. Paulinus fit mancipium, ut obſcurum
hominem aſlerat in libertarem. Neſcit (ait
ipſe Paulinus) noſtra Religio perſonas accipere
nec conditiones hominum, ſed animas inſpicit ſin-
gulorum.

H 3 S. MA-

(167) £
S. MARIA OEGNIACEN-
SIS. 23. Junii.

Cum vadis cum adver ſario tuo ad Principbem, in
vid da operam liberari ab illo, ne forte trabat
te ad judicem, & lIudex tradat exactori, &
exackor mittat te in carcerem: dico tibi non
exies inde donee etiam nov' ſimum minutum
reddas. Luc. 13. v. 58.
FE X ampliſſimo Virtutum MARIX. OEGNIA-

CENSIS viridario, flores omnes præter Virgi- DNNE,W
— nitatis Lilium licet carpere. Hoc enim illi pa- i, N
rentum importunitas invidir, qui invitam nuptiis illi= Nodenm
gãrunt. quatum vix libato uſu, marito continentiam e nugbe
Per ſuaſit, m na Chriſti approbatione, cujus Cru- mimnn .
cem nunquam ſine lacrymis, nunquam absque ſuo Nudß
aliorümve bono adoravit. Militem, genere quàm cdan un
moribus nobiliorem, ſuis præceptionibus perductum
ad frugem, malus dæmon ad infames naufragiis ejus
ſcopu los rett⸗ Ar. I[d, Maria longè abſens, vidit
tamen, & Crocifixi affuſa pedibus precum finem
nan ante lecit, quàm infelici avullum conrubernio, Mndocatole
DO Gfieettransfagam: Eandem ſibi apud DEVM ln n
Patronam animæ Piacalaribus ardentes flammis op-
terunt, ſupplices nunquam ad eam manus tendere
i! ſæ: & verò quid illi eælum nege aret, cehties per
diem flexo poplite ſupplicanti, trecentis plagi .
ranti corpus, atro pane vexan ti verins, quam e
guenti famem, & ſanè non duraturæ inter hæc:
cia, niſi Angelorum IPræſentiâ foveretur, t.
liari cum DEl fll iouſu, qui ſubinde ſi ſuàâ infantià ain
bilis, aliàs agni aut columbæ ſpecie decorus ei deli- ſone uet
cias faciebat: Abhor illi mira in divinas laudes elo- „ ine
quentia, vires adverſus inferni larvas ſuppedit 31* snd,
quarum cùm ſe una mortienti ingereret, hoc ejus cα
vit io fugata eſt, Diſeede banies E& turbitudo. Id

Pobt! 0
M

eeent⸗ na
ete 44 .

Fronte dicent, qui p per omnem vitam ſe tam cupide in
Hujus belluæ fimetovolutarunt? Ex urio.

Unuuerten

Me di-

nm, Mg l

N A t,

(168)
Meditatio. De animabus ſide libus juvandis, &
pœis purgatorii.
I. CQGãO Epius animæ flammis piacularibus
Qecluendæ à lactymis orantis Mariæ refri-
gerium ſensére. Quam eleemoſynam tu adeò
indigis animabus porrigis? potum aquæ pro-
mittit Deus ſeſe remuneraturum, etiam mi-
nimo, nomine ſuo exhibitum. Quio prœmiiĩ
futurum putas illi; qui amicis Dei tam charis,
ſed modò in carceris arreſto detentis vel ſacri-
ficio miſſæ, vel ſacræ Synaxeos fruitione de-
votà, corpus & ſanguinem Chriſti, autaliud
opus bonum ad ſolattum transmiſerit? Nihit
tam divinum homo habet, quàm de aliis bene me-
reri, Fac ergo ut calamitoſo ſis Deus Der miſe-
yicordiam imitando pro tuis viribus, S. Gregor.
Nazian. de amore paup.
2. Viſis Purgatorii Bammis, ferè Tyranni-
dem (ſed hic ſanctus amor eſt ſui ipſius) in
caſtigando corpore ſuo Maria cxercuit. Quid
venialium imo & mortalium rei peccatoreés
agunt? Quta alind purgatorius ignis deworabit,
niſi peccata tua? quantò amplius tibi ipſi nunc
parcis, & earnem ſequeris; tantò durius poſtea
lues, & majorem materiam comburendi ſervas.
Thom. de Kemp Lib. 1. cap. 24.
3. Cum infernalis larva morienti Mariæ ſeſe inge⸗
reret, his verbis abegit Diſcede Sanies & turpitudo.
Quà fronte hoc dicent qui ſe in belluæ hujus pmeto
volutärunt, dum viverent? & uſum pœnitentiæ hor-
ruerunt, in molli corpote? Quàm levibus corporis
affidtionibus? velorationibus? quaàm facili uſu in-
dulgentiarum? tam duris cruciatibus, tum inferni
tum purgatorii temetipſum eripere potes

H 4 .10

2

*½ (169) £
S. IOANNES BAPTISTA.
24. Junii.
Amen dico vobis non ſurrexit inter natos mu-

lierum major JoANNE BAPTISTA, Marth.
cap. II.

OANNES mediocris Solis me hior Pkoſphorus, er-
Ja: ſui nuntium Angelum habuit. Ipſe in Matre
jam ſanctus, vix natus eſt, cùm mutum parentem
loqui oracula infans fecit. Patriam domum cum
eremo mutavit, & cibum locuſtas ac mel agreſte,
veſtem cameli exuvias habuit. Inde anno Tibe-
rzii imperantis XV. viam Chriſto munire exorſus,
non tam verbis, quàm vitâà ad pœnitentiam ſcele-
rum hortatus mortales, animorum lavacro initium
dedit, quod ipſum Servator ſanctius taétu ſuo red-
didit. Hunc ille itaque mundo Agnum oſtentare,
ad hunc & ſchola ſua Diſcipulos redtius crudien-
dos remittere, & jam indignum ſe putare, ad ejus
vel ultimum ſervitium deſcenderet. Sed nimirum
ſe isſo major Sacris etiam vatibus omnibus præ-
latus, & ſecundus à Chriſto ab ipſomet Chriſto eſt
proclamatus. Et tamen tam charum cœlo caput.
Herodes ſalratriculæ filiæ pedibus donavit, & cru-
delibus oculis paſcendis menſæ etiam inferri vo-
luit. Itaque tunc, ſi unquam aliàs, lautè cœnavit
gula. Quæ enim menſa tam nobile caput habutt
Ex Hiſt. Evang.

M(0) N

eutio

en Uuen
4 e nuen
undudein
is üde
iTleämen
ſen iift
tmm 6,
aumu
1, Moc Au
n, Amo
lepemen
ne anus;
Ununers, rs
Cpnitemn
ſinelien 5
enne,
„ Im
omnsdo⸗
le ,onet
1e Deprin
abomoiba
Ae hda
un mur
wglean, H

ſonuf n
N Dynn, Ne

Nee, be rl.⸗
ieltetenge.

Nlut diſl
entent Rechirinn
Uu oonbarer
Noner Clnic
unn len,

E 170)
Meditatio. De S. loanne Baptiſta,
1. +☚— Cce! Pœnitens, nullius peccati coꝝe=
ſcius, cujus cùm Matrem Maria invi=
ſerit, in ipſo materno utero ab originali labe fuir
liberatus. Quodnam admiſerat crimen, cum
tres annos natus jam tum in deſerto pœniten-
tiam ageret? Exemplo docet, vel innocentiſſi⸗=
mo neceſſariam eſſe pœnitentiam; Tu quid
ita fugis pœ nirentiam, cuùm puer trium an-
norum alacer eam complectatur? macte, brevi
ſenties, qui Dei cansâà voluptates valere juſſe=
zit, deliciis inexplicabilibus redundare. Quam
ſuave ſubit? factum eſt mihi, carere ſuavitatibus
nugarum! &, qua dimittere metus erat, amiſiſſe
gandium fuit. Aug.
2. Hoc durius vivendi genus, maturèé ſu⸗
ſceptum, ad mortem uſque renuit. Unus de-
bet eſſe pœnitentiæ & vitæ terminus. Tecum
ſemper corpus; contra te verò & dæmon,

& mundus. Inducias ſi conceſſeris, periiſti.

Cogita infernum, unde recedis; Paradiſum
quò accedis: & nunquam tædebit te Pœniz
tentiæ,
3. Vana eſt pœnitentia ſine humilitate:
Joannes Propheræ, ac Meſſiæ nomen, aliôs-
que honores rejicit, coram Chriſto abjicir
ſeſe Deprimes re parirer coram Deo, & coæ
ram hominibus: quod facis, quod pateris, ni-
hil eſt præ laboribus Sanctorum. Quid prodeſt
tenuari Corpus abſtinentiä, ſi animus ſuperbid
intumeſcat? Hieron-

*

H 5 S. GAL-

* (171) £
S. GALLICANUS MART.
25. Junii.
Nolite arbitrari, quia venerim pacem mit ters in
terram: nen venipacem mittere, ſed gladium.
Matth. 10. v. 34⸗
LLICANIVGorias de Perſis Schythis que te-
6 latas admirandi, illam, quã ſeipſum triumpha-
vit, imitandi jus eſto. Eô gloriæ venerat, ut
Conſtantiæz conjugium, præmium militiæ poſcenti
Gonſtantinus pater negare nihil ſit auſus, modo
Sythas Romanis finibus ejeciſſet. In eo dum eſt,
milites panico perculſi metu, magnam partem dilapfi
inftequentia ſigna reliquẽte, Anxio eare Gallicano,
loannes & Paulus Conſtantiæ familiares, voti DEO
nuncupandi conſilium ſuggelsére. Obtemperan-
tem cœleſtis ſtrategus Crucem præferens, eo fretum
ſign o, cinctümque, quos ipſi adduxiſſet, ſtipatori=
bus, ſequi ſe eveſtigio juſſit. Ita per attonitos
hoſtes ad ipſum Scytharum Regem penetravit. Ne-=-
que ille auſus hiſcere ad verſus tantam vim, vitam
pacus, ſe ſuâque Gallicano permiſit. Inde illi veri
Numinis admiratio, ejúsq ue rite colendi ardor in-
jedtus, Romam deportato exercitu, abdicata conjugii
ſpe, rebúsque humanis valere juſſis, ſeipſum Chri-
Hianæ modeſtiæ finibus circumſcripſit. Ille orbis
error, & ſecundus à Conſtantino Dux, Pater pau-

perum, peregrinorum hofſpes faéctus, pedum ſordes
abluere, ægroum lectulos ſternere, inferre conviven=.
tibus cinos, obſtupeſcente orbe terrarum viſus eſt.

us denique peſtis pietatis hanc tantam virtu-

—„

Iuſtinia
tem 510 ic
toties victor cœlum laureatus ingrederetur, Trium-
phalem currum manibus pauperumtrahentibus.
EX Säurio.,

ripfit & gladio addixit. Decuit nimirum

De Nec

„
imt Sune⸗

ſt
Al

ern
wwaſ leno⸗
ſeyluebel

Mmtranagil
dr CN

NWeter add,
Mhder d

Ml, Econfn
Kuscltletrus

ManIme

WWf

Nonmn zun gee

Uiten ig,

geretenuſt
Stuan fin,
1. Mei

i.

1
N

tan

I

. (172) £ 5
Meditatio. De Bace & bello bujiss munui pro-
animi obtinenda tranquillitate.
I1. GALLICANUS ut pacem obtineret
ferro, & Cruce, armatus prodiit, in:
hoſtem; Chriſtiano militi, abs que cruce non
obtinget victoria. Vis pacem cum proximo &
crux tibi erit, diſſimulare multa. Detuo jure
ſæpe tibi remnittendum erxit. Pax & charitas
Symbola ſunt diſcipulorum Chriſti, & acriter
Dæmonem urunt: Pax Veſtra inquit Tertull.
bellum eſt illi. .
z. S. GALLICANUS cum nequiret pacem
habere, vel cum impiis Scythis, vcl cum Apo-
ſtatãâ Juliano, niſi cum Deo bellum habetet:
Scy thas debellavit feriendo: Julianum patien-
do triumphavit. Nunquam cum im pio fœdus
contrahito: Si nactus fueris, qui te ad peccatum
alliciat, ne taceas ſolvendæ pacis metu: auda-
cter te oppone ſi ſuperior es, prudenter increpa:
Si ſubditus, honora Ckhriſtum inimperante, at-
contra præceptum Chriſti, ne agas, hullam cum
vitiis, aut vitiorum ſtipendiariis, pacem habeto.
Nam tranquillit as iſta tempeſtas eſt. 8. Hicroym.
3. §. GALLICANUS ur pacem ſecum iplo⸗
haberet, abdicatis a ſe aulæ titulis, militiæ du-
catu, & conjugii forrunâ, atꝗ; honoribus, ta⸗
Gtus eit ſervus omnium in Chriſto. Hæc opti-
ma animæ tranq uilliratis conciliandæ ratio, in-=
fra omnes ſe ſe deprimere, & h ulli præ ferre, vel
Cempafake. Non eſe periculim quantn agt 1£

õ = l modi-

ce te eaα nιωn Vés n

* (173) ℳ%.

S. OANNES & PAULUsS. nu
26. Junii. Su xli

Scientes quod Domino accipietis retributionem lerg
bareditatis Domino, Chriſto Servite, ad Co- e
loſt. 3. v. 24. ut

e (
. . .2 . . . ℳ ne
Via pax non eſt impiis, nec duæ oliv?, in Q
1 ll
“

10
perfida Iuliani Apoſtatæ aulã, inſeri ſe paſſæ uü
ſunt; IO A NN EM dico & PAVLVM Germa- 5 Güfn
nos fratres. Hi in Conſtantini aula educati, Con- brN
ſtantiæ ejus filiæ miniſtri, &, ob navatam bene tinmuck
operam, etiam hæredes facti, cùm altiora ambi- 3 etir
tent, omne illud æs, per pauperum præmiſere Nfain in
manus, ad cœli theiauros comparandos: quos bhinſumh
cùm eis eripere Iulianus non poſſet, nec fidem ve- DeDmids
t?o DEO, ut, ſuo exemplo perjuri, frangerent, im- Munel
Petraret, vitam eripuit utrique per Terentianum, mlulanmane
qui fœdè mentitus eſt, eos in exilium miſſos 3 cum mellt uun
rectà abſciſſo capite ad patriam potius honorum aſtit. Gore
Perveniſſent, Id tamen beneficii Terentiano, quam- Hhtannt
vis malè de ſe merito, reliquerunr, ut liberato, ad dee ,
cæſorum tumulum, ab inferno koſpite, ejusdem iui1444
flio, qui vitam abſtulerat corporis, cum fide vi- Minſi m ii
tam mentis reciperet, vitæ inſuper Martyrum Wmückummam
poſtea factus ſcriptor & encomiaſtes. Porrò San-
Gos hos Martyres tempeſtatum potentes plebs pié
eredit & veneratur, tibi major non imminet tem-
peſtas, quàm cùm animæ periculum. Ha- Nhes
bes, ſi vis Martyres hoſce Patronos. leheleiaiͤ
Ribad., in vita 85, ent, de l
Uüron ſiette
ikſetizkelcn

n,giſterr
66 ( * 623 Anii

zurh.
e avertu
Nane Mm,

ononentede
S Ndur Eelen⸗
unen ſuln

. lti
Medi-

n min kuunt
Uhentenogun.
l, ulbenn H
dn, cun ee
iner Ann
de M N.
nungſcf

NMNRN
r Niedm, N
nrſe kune

Gt

1
4
D

* (1774) £
Medit. De vita & Martyrio SS. loan. && Paul,
3. Uantum beneficium 1 IOoANNES &£
PAuLus peſſime de ſe meritò Teren-
tiano, filium ejus à dœmone poſſeſſum libe-
tätunt, & Terentiano converſionem à DEO
imperrärunt. Hoc eſt benefacite his, qus
oderunt vos. Qui ſic facit, arbor bona eſt, quæ
fuſtibus iteratò vapulans, percuſſori demittit
fructus. Quid prohibet te Imperatorem SIels-
MuNPuM imitari, qui cum carperetut à ſuis
quod inimicos non interficeret: Inimicis inquis
non parco, ſed interficio, quia inimicis ignoſcendo,
& benefaciendo reddo amicos, Et hoc eſtodium
illud Davidis Pſ. 30. Odio perfecto oeram illos.
2. SS. Martyres Ioan. & Faul. ut ſuperareut Tyran-
numlulianum ante omnia concuꝑiſcentiarum ſua r
domuerunt Tyrannidem. Vt æmulator fias, obſerva
S. Auguſtin. Glor oſa dicentem de Martyrum vido-
riis: Non Martyrium ſola effuſio ſanguinis conſum-
mat, nec ſola dat palmam exuftio illa flammarum:
pervenitur non ſolo occaſu, ſed etinm contemptu
carnis ad coronam: carnem afflixiſſe, libidinem ſii-
peraſſe, avaritia reſtitiſſe, de mundo trium phaſſe,
pars magna Martyrii eſt. S. Aug. de SS. M M. 40.
3. SS. Jo. & P AuI. Conſtantiæ Conſtantini
filiæ hæredes facti, æs illud in pauperum ſinus occul-
taverunt, ne Helluoni Iuliano præda obtingeret.
Quid non facit cupiditas hæreditatum? quibus non
miniſteriis ſe ſubmittità Quid non tolerat? Quid non
umer, quiſperat hæreditatem ne ſpe ſua excidat? &
quid fit pro hæreditate æternà filiorum Dei? Quin!
Pro momentaneà voluptatulà lethaliter peceaminosà
venditur cœlum, & ſi cliens offendit vel ſemel Me-
cænatem ſuum quaàm facilè exhæreditatur; quoties
offendiſti Deum.

(175) £
10
S. LALDISLAUS CONr.
27. Junii.
Regnum meum non eſt dae hoc mundo, ſi ex hoc
mundo eſſet regnum meum, miniſtri mei utique
certarent, ut non traderer ludais. Ioan. 18.
ADISLAVM Belæ primi Regis Vngarorum fili-
Lu „imo MARIMX., vides; ita totus ab hujus
uberibus, dum vixit, pependit, ſed neque mor-
tuus, ut audies, dimiſit. Cæterùm vix alius Regum
tot virtutibus aut purpuram ornavit, aut coronam
diſtinxit: ut minus mirer, ſi legam aulam ejus ab
Angelis frequentatam eſle. Certe ipſe ab Angelo
germanum ſuum vidit coronsri, ſed & Angelum ſub
cervi ſchemate ignitis cornibus locum vidit ſignare,
quo promiſſum Matri Magnæ ædem conderet. Ee-
rundem Cœlitum ope, cùm in multis aliis pu⸗
gnis, tum in duello contra patruum ſuum Regem
Salomonem victor evaſit. Etenim, cùm hic cum
uno rem ſibi Ladislao crederet eſſe, conſpexit ſub

congreſſum contra duos prateres Angelos ſibi certa-

men eſſe, qui gladio jſamjam Salomoni graves im-
minebant. Nolauit igitur, etſi Hercules ſibi ipſe
videretur, in tot tantosque pugnare; ſed abjecit
arma, pacem coluit. Tories victor Ladislaus, coto-
nam tamen ferre "ngariæ ſemper reipait, nebilio-
rem & immorftalem ambiens, quam ut facilius obti-
neret, facere fortiter pro terra Sanct- conſtimnit. In

ea proinde expeditione, cùm Dux lectus eſſiet omni-

um copiarum, eccein ipſo belliappatatu palcherrima
morte occubuit. Mertuas porro & currui impoſfi-
tus, Une jumentorum hominumque ope in tem-

plum, quod ab ea Vizgini ſtrudum nemoravimus.

non tam vehi, quam currere viſus eſt. Obſtupuit ad

miraculum Orbis, at non ego eiam, Nam cur

filium miret ad Matrem ſuam decutrere.
Ex Ant. Bonſin.

Medl-

10
ll⸗

1,3
Wealt.
Keola

R, W G

Kann kele

o eulll de

Iun Di

Mn

le Wr.

1
iurumkl⸗

DPhunn

Meditatio: De Regao Dei.
1. S Regnum leite Vocati ſu-
mus: en hæteditas! quam pater Coœ
leſt:s nobis præparavit. Per te ſtat, quominus
tua ſin; non Illi ſolum, qui pecuniis, ſcientiis,
nobilitate, & ingenio valent, eam acceprturi
ſunr, ſed unus quisque eam poteſt ſperare.
Omaes pari ſorte naſeimur, ſota Virtutt diſtingui
mür. Mihur.
2. Regnum noſtrum non eſt de hoc
mundo: hic verſamur quaſi in exilio: In
acie ſumus, pugnandum, & vincendum
eſt, ut cœleſtem coronpam conſequamur.
ſuam alii felicitatem his in terris quærant,
ego quidem eam duntaxat in Cœlis. La-
crimabor cum ſanctis: patiar cum Jeſu, ut
expletro exilii tempote cum ipfis regnare
poſſim.
3. Regnum Dei intra vos eſt: hoc eſt, in
tua manu, potes quidem relicta tibi a pa-
entibus hæreditate ſpoliari 3 at comparata
Sanguine Jeſu Chriſti non item. Tu ſolus
eam potes amittere. Jam vero; ur pote
in Cclis cum Jeſu gaudere, potes itique in
inferno cum dæmone cruciart. In tao arbi-
trio Deus poſuit, cui pares locum, Deo, an dia-
bolo? cum para veris, qut poſſidebit,
ipſe imperabit. Aug.

(½*)

(177) £ Dlatku
Si tradidero corpus meum ita, ut ardeam, Cha- Gllle waf
ritatem autem non habuero, nihil mihi prodeſt, ondn
1, Corinth. 13. v. 3. am: nin
PFari⸗ ſi bona noſtra, ſi quæſtum virtutis uleſerglu

certa pietatis vectigalia noverimus! quantil- l⸗ veakon
lo poſſumus diteſcere! POTAMIX. NA Alex-
andrina Viigo formæ causâ, cum multis con flicta-
ta procis, & in illo certamine ſuperior, ex Amoris 1
pala ſtra in ſcenam crudelitaris tranſiit, ut ad pudo- Arnnn dwng
ris lilia Conſtantiæz laurum adjungeret. Aquila ho- Ahunhdmd
mo ſanguinarius carnificinæ præerat, cujus in o- e Nttül
tamiænam omnem atrocitatem effudit, certus fidem e
illi vel vitam eripere. Iactatam per omnia tormen- Aun
ta, den'que ad rogum cum Marcella Matre damna- Ciutlun
vit. Virginis ducendæ cura Baſilidi demandata non olmlskum
omninò experti humanitatis & mitiori ingenio; gnlidn⸗
quàm pro tam barbaris miniſteriis-. Is ergo inſul- Cnſni
tantem virgini mulritudinem compeſcuit, magis: „
que fidi cuſtodis, quàùm htoris munus explevit. n fle,,,
Hoe tantillum officium ne ſuo auctori periret, curæ nilyfimemnt
ſibi fore, moritura Virgo promiſit. Neque defuit dis ſuelnn
cto fides, Triduo à morte exacto ad Baſilidem reviſit., Cbcke
eique coronam Civicam velut Servatori ſuo impo- immndn
ſuit. Ile ex donativo benevolentiam. Numinis æſti- NNNd
mans ſtatuit integrum ſtipendium mereri, & confe- ) Uücdaun
ſtim auctoratus Chriſto, fidem illi abſtiſſo capite Nradu!
probavit. I, dic magno conſtare cœlum, quantu- iginene
lum dedit Baſilides, ut ex Lictore Martyr fierer? ilurtiͤ
Ex Euſeb. Hiſt. Eccl. lib. 6.6a. 4. Naminn

ltzin Aeri
kelatl e
Uetſetto,

rerdo 0n

(o) e

Medi⸗=

ſleie o

Du rin adi

ntn ln
ſaigiet
lpl
ir

t,tvh, r.
i,liutn ini
Mounn, guint,
ANIAr.
An duineti⸗

de⸗ 1 Wl⸗

Mnrtre
Entctinl
uAniti gen
Uiteii⸗ Auril
n aunyelant, es
urt vunns hen,
Gutſoi enienn
nir Negreiliii⸗
auliültentnit,
emtaiſunnß⸗
cktta it⸗
Gabimnund Nunt
rin liiiic

nalun u
NNℳ

cbtteſkie e
H

* (178)
Medit. De 'irtutibus & Martyfrio Potamiana,
1. Qnila Tyrannus (melius Bubo) cum

41 vVeneris ignibus ſuis Potamiænæ virgi-
nitatem fædate non poſier, Filiam cum Mar-
cellà matre rogo addixit. Hæc indoles eſt laſci=
v&amantium?: Si amando non pe ſfſunt, τi-
endo ſaturare ſe volunr. Multi exraur arbitran-
tes nubendo incaſinm ignem ſtatim reſtiogui.
Sed pabulo creſcit ĩguis, niſi & flammam in-
tereidat gratia Sacramenti matrimonit, ſed &
cœlibatui datur gratia à ſonlo Virginum, vel ut
cælibatum ſincere profcſſi, non ardeant, vel fo-
mite peceati ſcintillam concipiente, facilius
reſtinguatur.
2. Crudelitati Tyranni Bahlidis LiGeris
epponamus humanitatem. Magis ille cuſto⸗
dis, quàm Lictoris munus explevit in Potami-
æna. Conſidera, O homo unde nomen ſumpſet is 3
ab humo utique, qua nihil euipiam erivit, ſed
omnia largitur omnibus, unde appellata eſt huma-
nitas ſpecialis & domeſtica virtus bominis S. Am-
broſ. 3. offic. cap. 3. Quæ rua humanitas?
in amore? in more? in ore? in e?
3. Baſilidi, quod conſervaſſet Potamiænam, non
quidem illæſam ab igne, ſed à furore arden is multi-
tudinis, corona obvenita cœlo Potamiænaofferentes
& ex lictore factus eſt Martyr non alieno, ſed ſuo
ſanguine purpuratus. Quanta manebit corona 8&
merces in alterà vitâ illi ? qui animam proximi ab
igne infernali vel cuſtodivit dehortando à peccates
& impediendo, vel peccatorem à peccatis ad Deum
reducendo. Quantum e contra pœnæ i li? & quæ ra⸗=
tio reddenda: qui exemplo ſuo vel juſſione perdide-
rit animam Chriſti ſlanguine redemptam?

S§S. PE-

(179

8S. PETRIIS & PAULUS.

Apo ſt.

29. Junii.

Tibi dabo claves regni cœlorum, & quodeunqus

ligaveris ſuper terram, erit ligatum & in cœlis,
Marth. 16.

Eétins hodie Roma, miſſo cum Remo Romu-=
Xlo, conditores iuos PETRVM & PFAVLVMIalu-
tat, quando huic melioris Orbis imperium ca-
pite ſuo pepererunt. Et Petrus quidem, qui pro
Chriſto in terris rem Chriſtianam adminiſtravit, quæ
ad ignem pecceverat, ſemper oculorum imbre ple-
dens, cùm captus & in vincula datus ab Herode,
ab Angelo exemptus eſſet, morbos paſſim omnes
vel umbrà ſuâ fugaſſet; demum orbem in Vrbe ador-
tus Chriſti ſigna primus Romæ intulit. Hic ubi præ-
ſtigiazorem monem incœlos (ut ipſe qnidem aje-
bat) volantem humi dedit præcipitem, Neronis fu-
rori cedens Chriſtum obvium habuit, qui roga-
tus quo iret, Romam ire ſe ad alteram cru

cem eipondit. Implevit vaticinium Chriſti con- MI
tinuo Perrus, ſed ut Magiſtro honorem ederet,

inverſo corpore tolli in crucem voluit, quò capite
tertis, hoc pedibus cœlo jam propior. lam Paulus
ille cœli etiam ante fata civis ille Nom inis leſu per
omnem orbem præco, poſt edita miracula & litera-
rum oracala quàm plurima, hoc ipſo die Petrottium-
phanti coallega additus, ſecuri percuſſas eſt. Caput
ſanguinis loco primolac, deinde tergeminos fon-
tes totidem islibus dedit, oleum interim effuſum
IESVnomen clamando immiſcens. Agnoſcerestam
pretioſis liquoribus refertum Electionis
vas eſſe. Ex hiſt. Eccl-

Medi-

s. heccauall
0iſgtkolis
TMeN (NN
fabninu
terin. Mip.
1. Aud
Qlunns,
AMOvONO,N
H 1.
uuis onautt
geni enn
lcbete urent

N /
ℳ6.½

02 — 2
20 E

Meditstio. De SS. Apoſtolus Petro & Pastlo

1. Viae Pettus pleraque Jeſu Chriſti mi⸗
racula, Jelum tamen ter negavit, ac
ipso quidem Paſſionis tempore. Proh! quan-
ta eſt humana fragilitas 1Cum timore, & tre-
more opercmur ſalutem noſtra ſel
remus tamen: nos quippe, ſi reſpexerit Jelus:
ſalvi ſumus: peccata lugeamus exemplo Sancti
Petri, cujus ex oculis lachrimarum rivi jugirer
erumpebant, cum recordaretur perfidiæ ſuæ:
Sacrifca lachrimas, tan quam vulnerati ſangui-
nem cordis. Aug.
2. Paulus ex perſecutore fit Apoſtolus.
Quid ſumus? quid fuimus? Ut vera ſir con-
verſio noſtra, imitari debemus S. Pauli in vVi4
virtutis conſtanriam, adeò, ut citius vitâ
quâm gratiâ careamus. Studeamus pariter,
ejus habere patientiam, animarum ſtudium;,
hum:litatem, & in Chriſtum amorem. Au-
di, quid dicat S. Panlus. Imuatores mei eſto:
3. Vide, 4
ertis nunc afhciantur. Keges, Imperato=
Poatiſices ſupplices abjiciunt ſeſe

D

uibus bonoribus hi Apoſtoli in
1eSs, Sitamt
ad cineres piſcatoris, & attificis; nérunt quip-
Pe, maximam eorum in c&—ls pocentiam;, &
dignitatem Honorum cupidi! quid præ his
honotibus ſunt honores culi? tantus ho-
nos ſan ctis in terrà adhibeatur, quid in Coœlo?
Sanctorum virtutes imitemur, & quam con-
ſecuti ſunt gloriam; nos pariter conſeque-
mur.

S. MA-

1%) £
S. MARTIALIS EPISC.

30. Junii.

Nihil intulimus in hunc mundum, haud dubium, )l

quod nec anfferre quia poſſumus Paul, I, ad
Tim. cap. 6.
On mirum, ſi tam mira præſtitit hic Galliæ
N Apoſtolus, qui duode im Angelos habuit in
ea convertenda adjutores. Miraculum certz
ingens eſſe oportuit, cujus, vel ſola famà oti,
hominum millia quindecim, detertis idolis Chuſto
ſe addixére. Factum tam forté prodigium in Vale-
ria Virgine, quæ ob caſtitatem DEO juratam, cùm
ſponſalia Aquitaniæ Ducis recuſaret, decapitata ab
irato fuit; at ſuis manibus de terra ſublatum caput
truncata ad operantem ſacris MARTIALEM aſpor-
tavit, qui caput trunco, animam corpori, vitam
Virgini momento reſtituit. Atque hoc multos:
plurimos adoleſcens oratione movit, qui à Sancto re-
vocatus ad vitam, viſa in inferis annunciare juſſus.
Infernus, clamabat, abyſſus eſt fine fundo, ibi fle-
tus, plancus, mugitus, a aritudo, tenebtæ, tr ſti=
tia, deſperatio, ibi frigus inexplicabile, ignis ardo-
re terribilis, magnitudine immanis, utens ſine fine,
rorquens ſine corruptione, ibi morſus ferpentum,
fœtor intolerabilis, putredo, miſeria, vermis qui
nen meoritur, carnifices infernales in animas æter-
nis cruciatibus ſævientes. Et necdam aures rin-
niunt? nondum pili horrent & ſurriguntur icelera-
tis? Barbaraos hoc audire movit ad emendationem-
ſi hriſto ctedentes non movet, plus quàâm barba-
ros crede. Tu applaude Oratori, non manus colk
lidendo aut pede terram pulſando cum theatrali ple-
becula, ſed cum S. Hieronymo pectus tundendo,
Nadaſi ex Martyrol. Gall, Suſaij.

(„ „) 30.

„1
Grureite

40

9Pornislern
6 Uudn ln

C
Cenr r
wabon
nhiq⸗
Gr n

rbor, Wn
enton Gend
nE I
nxGm
„ Iu m
onbent.
cmnlaenns en
en n
N tne
Uktquitnnn
le poonnbn
chiihdc⸗
kumiir A
N in kuin
l in oen
u, 1
lule, A,,,
hrn M

Uunt een
uittn.
tenelt

Han l..
n alie,

etite Cllt
Nunoy iruie

Uin ahet, nur
w r auim
Nglignerte
noncue lun
1e fud bt⸗
terede 1
Kle,inii.
uuenlnte,
olis kenann,
et,tenks
AWrainnrk⸗
ns

goen uſi

l N

(182) £
Meditatio. Sola rec facta comitantur nos inal-
teram vitam & nunguam excidunt.
1. Martialis ſex mortuos revocavit ad vi-
S tam. illud in hac alterâ parte, pro epilo-
go, de Rine vitæ tuæ diſce, Sodalis Matiane, nu-
di egreſſ ſumus ex urero: nudi tumulum in-
grediemur: quid bona congtegas, brevi relin-
quenda, dic mihi quæſo, quanti facies immi-
nente morre, quæ nunc tantum amas, ſequen-
tur te bona, vel mala opera, præterea aihil.
Quantum ſperas comitatum? an non vereris
unum te ex illis fore? qui dormierunt ſomnum
ſuum, e& nihil invenerunt in manihbus ſuis.
2: Tua malefacta accuſabunt te coram di-
vino tribunali. Quid dicturus es miſer ſi Te-
ſtis conſcientia tua ſtabit contra re? Tu nos fe-
eiſti, eteræ tua ſumus, non te deſerimus, tecum
pergemus ad Iudicium. S. Bern.
3. Et quid mundus Epitaphii loco tibi ex-
ſculpet, pro omnibus operibus, quibus mundo
ſerviiſti? illud quod ſibi ſcribi voluit Rex qui-
dam Franciæ & eſt commune multis?
Riſi, ploro. Fui, non ſum. Studut, requieſto.
Luſi, non luao. Cecini nunc mutio. pavi
Corpus, alo vermes. vigilavi, dormio. dixi
Salve, dico Vate, rapui, rapior. ſuperavi,
FPincor. Multa fui vivens, moriensq; nihil
ſum.
Munde vale vermes ſalvete. Hoc diſce viater
BreyVIs bIln exItVs Longæ

æternſtatls eXor DIUM eſt.
FINIS.

I N D KE X
S. A N C I1 Q K tLI M
SRCUINDALDARTI.
Aar Politiana V. 20. A pril. be
Aga opuss 4. A pril.

Alferieus Abb. 12 .April.
A lo) ſius Gonzaga Conf. 21. Jun.
Amatus Den eg. 8. Maii.

Antimis Al. rtyr
Avitus Confeſſe
Barnaba⸗ Apoaltolas
Baſiliſcus Martvr.
SS Magnus Coonf.

3
5 matin enm
5
2
5

Bona nirge
Bonifacius Epiſc Mart.
Cathiatina Jenenſis
Claudius Epiſe. Conf.
Inventio S. Crucis

Dydimus Martyr 28. April-
Dympna Virgo M. 15. Maii.
Epiphanius Epifc. 12. Maii. 8 ulan
Ericus Marigr 18. Mali. 95 rusdd
Eutychius Mart. 15. April. 29 mu ly
Felicianus & Primus MM. 9. Junii. 139 Nnl 1
Florentius Eremita 23. Maii. 105 lenuden
Franciſcus de Paula 2. April. ltvtuli
Gallicanus Mart. 25. Junii 171 uummn
Gangulphus Cunfeſſ. M. Maij. 8t Nung
Georgius Mart. 23. A pril. 4 ⁵ ning⸗
Germanus Epiſc. 2 8. Maii 115 Amnit

Gervaline && Prothaf. M M. 109. lunii. 179 Mumh

—

= — —

Gregorius Nazgitanz.

Guuslterus C

Gutlielmnus Abbas
7
i. e Helenus Confeſſ.
Hermannus Conſeſſ.

on eſſ.

Helarius Rpisc.

Heſitius Conteſſ.
loannis Beptiſta
loannes eé& Paulus M M.
toannes silentiarius Epiſe.

Iob Propheta
Iſaatius Confeſſl.
luſtinus Mart.

Laurent

Lanuslaus Confeſſ
.„En Pergent.
Leo Summus Pontifex

Leont ius Mart,
Luagardis Virgo
Lya vina Virge

acarius Patriarcha
Marcellinus Pontifex

IN LD E X.

9. Maii. pag. 77

1—11
17. A pri 1.

13. Maii.
10. Maii.
30. Mali.
13. — Pril.
27. Junii.

MM. 3. Junii,

II. April.
18. Junii.
16 .Junii

14. April.

I0. April.

26. April.

Marcellinus & Petras MM. 2. Junii

Mrcus Evan geliſta
Maria Fgyptiaca
Maria Mag' ial. de Pa τu
Maria Oegniacenſis
Martialiis Epiſc. Mart.
Maximinus Epiſc. Conf.

Maximus Mart

Meaardus Epiſcopus

Monica vidua

Worbertus Epiſe Conf.
Novatus Pres

255⁵. April.
9. April.
2 5. Maii.
42. Junii
. Junii.
19. Maii.
3. April.
8. Junii
4. Maii.
6. Junii

20 uni¹

122
11
33

11
157
153
27
19
51
125
49
77
109
167
181
117
59
137
67
„133

COliwa Virgo Mart.
Onuphrius Conf.
Pachomtus Abb.
Paternus Epiſeoptas
Patilintes Epelcoptss
Petrus & Marcellinus
Petrus & Paulus Apoſt.
Petronilla Virgo
Petrus Caleſtinus Papa

IND E A.

10. Junii pag. 141.

12. Junii
16. April.
22. Junii.
20 unii.
29. Junii.
3 1. Maii.
19. Maii.

Pergentin. & Laisrent. M M. 3. Junii.
Philippa, & Iacobies Apoſt, 1. Maii.
Philippus Nerius Confeſſ. 26. Maii.

Potamiana Virgo Mart.
Praxedes V. Mart.

28. Junii
20.] unii.

Primus & Felicianas M M. 9. Junii.

Prothaſns & Gervaſias

Pisdens

Pudentiana V.
Reſtituta V. Mart.
Richardus Epiſcoptes
Simeon Confeſſ.
Simeon Siylites lunior
Stanislaus Mart,
Theodora & Dydimus MM.
Tbheodorus Confeſſ.

19. Junii

2C.] unii.
20. Juaii.

27. Mail.
3. A pril.
I.] unii.
24 M aii.
7. Maii.
28. April.
22. April.

Theodulus & Agathopus M. 4. April.

Timotheus
Torpes M.

VPbaldus Epiſcopus
Vincent: us Ferrerius
Vrsmarus Confeſs.
FrValericus Abbas
VVernerus Mart.
*1„‿ſterpus Epe copus
F I

20. Junii
17. Maii.
16. Maii.
5. April.
18. Apirl.
1. April.
19. April.
8. April.

1 §S.

34

87
16 ½
125†
179
97
127
61 NI
II
77 N
161
13 5
161
1I1

93
91
9
3 5
1
37
15

PARS III.

Ju L I U S.
AUIGUSTVUS,.,
SEPTEMBER.

Hæc ſunt veſtigia, quæ nobis Sancli
nſan revertens in patriam reliquerunt,
ut illorum ſomitis inharentes ſe-
l queremur ad gandia. Ven. Beda in
nt 9 Serm. I-. de Sanctlis.

* (1) £
JuLIuUsS.
S. EBERHARDUS EPISCOPUS.
I. Julij.
Saagite ut per bona opera certam veſtram woca⸗

tionem & eleltionem faciatis, hac enim facien-
tes non peribitis aliquando. z. Petri.

ERHARDVS5 gente Bojus, genere
Lomes, cùm e Collegio Bamber-

genſium Canonicorum ad Reli-

gioſorum ſe Iuvenis tranſtuliſſet,
Ee (S à ſuis inde nolens extractus &

in Gallias eſt amandatus; ut (quod
hodie etiam amar fieri) cum veſte
mores ſanctos & ſanctiora propoſita poneret. Sed
non præpotuéte Numini amicorum inimica conſi-
lia. Redux enim in idem monaſterium ſe abdidit;
Biburgenſi dein Aſceterio mox etiam Salis burgenſi
Epiſcopatui juſſus præeſſe, in miſeros, ſi quisquam
alins, pius fuit. Itaque promum condum etſi ſeni-
eulum inſequi hoſpitem Biburgio Ratisbonam uſque
compulit, &, quem tranſeunti negaverat, vini hau-
ſtum deferte, ipſe, cum Italiam peteret, ægræ mu-
lierculæ equam ceſſit, & pedes Apendinum conſcen-
dit, Elephantia corum cùm & corpora & animes cu-
raret, reddente ex his uno cum vomitu Divinum
Epulun, ore ſuo omnia excepit, nec multò poſt
cognovit, ſub ægro illo Chriſtum latitàâſſe virtutis
ſuæ exploratorem. Dum vixit, nulli unquam quid-
quam MARIXE., nom ine petenti denegavit, ideoque
mortuum nonnemo ſinu MAGNX. MATRIS vel ut
infantem foveri vidit, & nectare, quod ipfa illi
VIRGO libavit inebriari. Quid hic agitia Sodales
Mariani ? Matrem eſſe veſtram MARIAM vultis ?
paupefum patres eſte. Et profecto aut filii MA-
RIÆι non eſtis, aut Fratri EBERHAR=
. DO finum invidetis.
Ex Tom., 2. Henric. Caniſ. & Tom, 1. Bav. §.

Meædi-

E.

S Nntl

Imp

CNN⸗
,lgt AN 10

4 Mmiſem ſin
runnt. Dun
6 rant,
lmn weun mn
in 3 Kuind
udd.
1 Wor r
rtlis udͦn
n NMrhen
inns i el
MOdambamu

r rel dbein

micusoanim
FI Man 1,,
Dnkaionas.
elncendoi
MAApers, K
burältn
ſan inir
tn
luth,/6. N.
Ulgflbert
1,Atelnc

iſ ge
ieiceng

Auithonn tin

(2.) £

Meditatio. De cura cujusvi⸗ ſuam Vocationem
adimplendt.

t. QC Eberhardus præelegit tenebras aſceterii
.. præ publiea luce Eccleſiaſtici honoris,
Curritur inquit S Bernardus ſuper Cantiea.
In Clero paſſim ab omni atate & ordine, à doct is
pariter & indodtis ad Eccleſzaſticas curas, tan-
quam ſine curis jam quisque victurus ſit, cumad

curas pervenerit. Prima igitur cura ſit cuique
in ſu vocatione. Quid prodeſt homini, ſi
mundum univerſum, ſuis curis & laboribus
lucretur 3 animæ vero detrimentum patiatur.
Marci 3.
2. Non præpotuére amicorum inimica
conſilia à ſanctioribus propoſitis S. Eberhar-
dum abſtrahere volentium Quam multa
facimus nos in gratiam amicorum, & hæc

aDW faciendo damnamus unicam noſtram, & quam

tibi dabit vel ſubditus, vel uxor, vel liberi,

vel amicus pro anima tua perdita commutatio-
nem? Matrt 16.

3 Dupliei curâsS. Eberhardus ſpecialirer eni-

tuit, cura corporis Chriſti myſtici in fovendis
pauperibus, & cura Corporis dominici in Ss.

n
Nal
1

G.l,⸗
6 M!.
vV

ſuam.

Euchariſtia & his certam fecit vocationem
Venier filius hominis in gloria patris ſui,
& tunc redadet unicuique ſecundum opers elus.
Matth. 16. N B. Non judicabit ſecundum
titulos vel Eccleſiaſticæ vel ſæcularis diguita-
tis, ſed ſecundum opera,

* VISI-⸗

(3
VISTTATIO B. M. VIRGINIS.
2. Julii.
Ut audivit ſalutationem Mariæ Eliſabeth exul-
eavit infans in utero ejus, & repleta eſt ſpi⸗
ritu ſancto. Luc, 1.

Rrdibatin aſtra Numinis ad MARIAM legatus
quem venturum teiris nuntiaverat, ceœlo ve-
niſſe nuntiaturus. At VIRGO DEI jam plena, vi⸗
ſendi ad cognatam Eliſabetham ſtudio in viam ſe
dedit. Hanc monſtravit, qui ſub utero ivit comes,
ingens MATRI, ſed dulcis ſarcina- Hic viæ labo-
rxem temperabat, ut expeditior nunquam iverit
MARIA; quàm ſic onerata. Iam ſub aſpectum mu-
auum venerant geminæ cognatæ, jam in Amoris
vincula brachia coiverant, cùm gaudio geſtiens in
Eliſabetha infans Verbum in utero latens ex utere
prodidit, jam tum vox clamantis. Tunc novo pro-
digio Virginitas ſterilitati, & ſterilitas Virginitati
fœcunditatem eſt gratulata: tunc, quas texefte An-
gelus cœperat M ARIK. laudes, pertexere Eliſabe-
tha, Domini Matrem ſalutare, quæ Ancilla venerfàt,
ſuper omnes illam mulieres efferre, ipſum cumpri-
mis laudibus in cœlum tam ſancti uteri hoſpitem
tollere. Itaque eraculisdomus perſonare, VIRGO
lIætitiã etiam ipſa exultans, quo DEVM Magnifica-
ret, carmen canere, cui omnem palmam vates con-
eedent. Certè ut Superi delicati ſint (quippe dulci
ſemper Muſicæ aſſueti) tunc tamen Terræ cantus
probaàrunt, nec hod e, puto, faciliùs aures Marianis
præbent, quam MARIAM MARI. verbis lau-
dantibus, tunc præſertim, ſi vox Virgo accedat,
quam dicere aum tam libenter audiunt Angeli,
quàm nos Angelorum audimus.
Ex, Hiſt. Evang.

Medi=

Nure⸗ he 1
rzr
4 eit 6
lk Mufit
nillen ie
r nſalnchii
VN. In gn
cle ſenun
bungnann
ecnn z
1 Ad hnft
Sndcamt
wor W
GöKpo
enael A⸗
uolenar bon
Nutuiszaursl
utunn etin
e netrumt
ſeltt Gneh
alultaz
1 Uhace 8
AN
1) ber de
lceunezten
beln D
ImLichi
gle Mng
nſnnlli
Anblh B

. Mleditatio. De Viſitatione B. M. Virginis.
4 1. AJ Biit in montana D EUS humanas mene
eluitzn u. tes agit in ſublime. D. Auguſtinus
ſ daz. Serm. iI. de Nativitate Virginis. Cum eſſet
travida Maria ſalubrilevitate blandebat „ lus
iill n en enim quod intra ſe babebat pondus habere
* aen non poterat. In quo nimirum vivit gratia
U/eOei, is facilè perrumpit ardua in ſervitio di-
lihiie Vino, & nunquam non feliciter equitat, quem
kratia Deiportat, inquit Kem pen ſis.
2. Abiiè cum faſtinatione. Gratia & Chaa
titas neſciunt tarda molimina. Vix DEUS
homoin utero Vi ginis novus Viator conce-
ptus eſt, & properat ad ſervum ſuum joannem
DGAut ab Originali liberet. Vix Mater domini
um ſalutata eſt Maria & feſtinat ad Eliſabetham
lui lat ut ancilletur hominum æqquè ac Dei ancilla.
— Qui toties oras ad Dominum, Domine ad ad-
uimlinc J'“ vandum me ſeſtina, quarè tardas ſi potes ad-
ünc; juvare conſervum tuum? qui Succurrere peri-
ii un inini turo poteſt. Si non Saceurreris occidit. Lactane
lib. 5. Inſtit. cap. 11. —
3. Ur Sancta ſit Viſitatio & Converſatio
tua; lætare in Domino cum Joanne exultan=
te; loquere de te humiliter cum Maria ma-
gnificante; de proximo laudabiliter cum Eli-
ſaberha benedicente; de Deo admirabiliter
cum Zacharia Sacerdote prophetante. Sit in
ſingulis Marie anima, ut magniſßicet Vominum;
it in ſingulis Spiritus Mariæ ut exultet in Deo.
8S, Ambr. llib. 2, Comm. in Lucam.

S, CLA-

=

8

6 (5) £

. . V Uultgen e
3. Julij. e ſigni

Habemus theſa il
theſaurum in Vaſis fittilibus, ut ſubli- ar k

ſit virtutis Dei, & non ex nobis. ndnfi an
Nter raros novi orbis fructus etiam Virginitas eſt: u
quam in §. οHARA Indica meritò Europeæ puel- nereſt
læ ad nirenrur & æmulentur. Vnica hæc Indico- , gni
tum Kegis filia erat; cujus indole & forma captus an
vicinorum regulorum aliquis, non diſpari connu- ,nut aef
bio ſib eam deſponſaripetlit à Rege Virginis patre: Neinth,
cujns, cum idem votum eſſet, facile aſſenſit; at filia , lem don e
omnes deprecata nuptias eſt. Virginitatem à ſe jam
DEO promiſſam obtendens: quin, ut patris decli- ld
naret iram, & ſponſi inſidias metuens, fugam, ut
. . „. . . 7
reifn nbun ied latere CLARA non potuit: in- rauicon ui
ecuti mox, Kegis Patri i 1 jqui 51
mfugitantis inſiſtecent veſtigiis, attoniti videre,, e tente
flumen oppoſitum ,‚ ad fugitivæ acceſſum, dividi in N
partes, & viam facere ſicco alveo transeundi: Non iſ inii
areir tanto Ran miraculo. pater non cedere fi- Mrung h
iz:rui Pir ceſſi ent aquæ. Ita Regia Virgo-etiam ,Chrkue⸗
avente parente, libera ,S. Dominici amplexa inſti= Efinitz ſebnn
tutum, annis quinquaginta ſant vixgit jeiuna pro- 4 81 4
pe ſemper cum non niſi Dominica die herbis Se uech
fontanâ paſceretur; cœ eiti tamen liquore divini=
tus quandoque recreata: quò torrentem voluptu-t ſihin
tatis æternæ prælibaret. Arturus à Monaſterie Gwuseunann
. 1
in . Gynecao.
NMNt

Cο)

1.
unm Aleo

epulunteßi

(6) £

D Meditatio. De Cuſtodia Virginitatis.
G Clata fugiendo evaſit, ur Virgo perma-
D *neret. Virginitatis theſaurus eſt in fra-
bmun ili corpore, ideo cautè ambulandum, & ne

mncidamus in prædatrices concupiſcentias, lon-
& fugiendum eſt. Audi S. Hieronymum
Geege epiſt. 47. Quid tibi neceſſe eſt in ea verſari
iſomo, in qua neceße habes quotidie aut perire,
aut vintere ? Quis juxta viperam ſecuros Jo-
yvnos traxit, quæ etſi non percutiat, certè ſolici-
at⸗ Securius eſt, perire non poſſe, quàm juxta
periculum non periiſſe.
2. Fuga S- Claræ miraculo illuſtrata eſt,
aquarum alveo ſeſe dividente. In periculis
peccati conſtitutis citra culpam ſuam, liben-
ter gratiam impendit DEUS, ſi modò cum
fiducia & ardente oratione imploretur. Se-
laeni. curus tranſcendo, quando ille me ſub ſe tenet, qui
urmmeitb M ſuper omnia. §. Auguſt. in pſ. 6.
giinon z. S. Clara Virgo annis quinquaginta ſan⸗
menii’ (te vixit; jejuna propè ſemper. Semper vir-
ut tuti cibus jejunim fuit. De abſtinentia quo-
e que prodeunt caſtæ cogitationes, rationabiles vir⸗
tures ,ſalubria zonſilia, & per voluntaria affli
– Itiones caro concupiſcentiis morstur, & TPriritus
innovatur: Leo Papa de jejunio
Decimi menſis.

tuniginieet,

N °(R

S.UDAL.-

.
ene⸗ 1

n, l

* (7) £
S. UD ALRICUS EPISCOPUS.

JIuvenilia deſideria ſuge, ſectare verdò juſtitiam,
Fiaem, SWyem, &. Chavitatem, & pac em cum anntro
zis qui envocant dominum de Corde puro. 6 can ſinin
2. Tim. 2. e lhenete
Mendaſ
Itum ætas tenera nutricibns debet, quæ lae n dn
ded runf; plus il is, quæ pietatem inſtilisrunt. ,abnnn
Ipfe & cœlo VDALRICVS adſtipulabitur. Hune H ghe
puerum VV borada ſanctiſſimna Virgo leviculè forte aid ſd H
cinctum, caſtiore de lino cingulo donavit, juſſitque eliertteni⸗
primò, liberiortbus ſermonibus nec linguam daret gtiſfuftehn
nec aurem; mollem Cupidinem cilicio abſterne- 1 üian
ret, ejus flammis ſub pectore graſſantibus, verbis Wsſun
Ecceleſiæ in Adjutorium DEVM exciret, ſimul digi= Umond ſi⸗
to in focum immiſſo incendiis incendia oppont- Wle ens
ret; fœminas denique, vel ſe fœmina autore, fuge- ſtNnen
ret. His monitis velut lacte virtus VDALRICI cre- enſcum
vit, ridentis irridentium coævorum turbam, qui cum algumiun
ludibrio, ſed ſine mendacio, ſanttum jam tum ecla- ,
mabant. Sed graviora teſtimonia jam Pontifici co N,
lum dedit, e quo manus delapſa ſacrificare cum 1rn
VDALRICI manu eſt viſa: Fluvium in perforata h ftiin
navi, nunc ſine illà ſiccus trajecit: Contra Barbaros (CEenluib
Auguſtam Vindelicorum obſidentes, Ottoni Imp- cherſann
vraſgi ſuâ nobilem victoriam peperit. Virginis ela
Augiiiänæ bona adverſus rapaces manus tutatus TI,
gommilites Cælites habuit, qui variis pœnis in præ- (ulnihih
dones pugnârunt. Multis aliis miraculis illuſtris faſ- Mdoin uern
ſus tamen eſt, pœnas ſe Numini debere, quòd ſuc. Diſleir n
ceſſorum ſibi Nepotem (cæterà dignum) legiſſet.
Proinde non Nepotes, ſed pauperes fecit hæredes 2 .
in quos moriens etiam ſuppellectilem ſparmſit. Sed il antfli
animirum ſive vaſa colligunt Pontiſfices in cœ:⸗ nlnn
lum migraturi, E& vits. lutentu,

4

yepe uiu

entn ſli⸗

Medi⸗

4

* (5£
N Meditatio. De Vita S§. Uadalricis
.. U venilia deſigeria fuge: 2. Tim. 2. ut hæe
nberan fugeret §. Udalticus altè impreſſit anime
,Ce luo quoad vixit, monitum Wiboradæ Virginis
Sanctiſſimæ; faæaminas ſe quoq; famind auctore
fugeret: P'erpende tecum illud Hieronymi lib.
2. Geſt. 14. nec Samſone fortior, nee Davide
Sanctior, nec Salomone potes eſſe ſapientior: we-
mento ſemper quod paradiſi Colonum de poſſe ſio-
ne mulier ejecerit. & ibid. periculosè tibi mini-
ſtrat cujus frequenter vultum attendis.
2. Sectare uſtitiam. 2. Tim. 1. S. Udalri-
cus multis licêt miraculis illuſtris, tamen Nu-
e mini ſe pænas debere dixit quod ſucceſſorem
emuumi ſibl Nepotem (cætera dignum) legiſſet. An
uNH“ æquè affectus noſtros ad juſtitiæ libellam exa-
naiudin minamus ut minimos defectus obfervemus?
numdakntt. . — . „ SS
rjniti Sape in/ nofira juſtitia ad examen divina juſti-
laitatun tia de duécta, injuſtitis eſt, & ſordet in diſtrictio-
im nneimi ne judicis, quod in aſtimatione fulget operantis,
Connm S. Gregorius lib 5. moralium.
rn 3. Sectare pacem cum iis qui invocant domi-
e⸗ in zum, 2. Tim. 2, S§. Udalricus Auguſtàâ Vinde-
licorum à barbaris mitaculosè liberatäâ, cum
victoria pacem tulit. Hæc nota eſt filiotum
Dei placare iratos, & pacem facere. 8& Des
vocantur flii, qui faciunt pacem, procul dubio Sa-
tana ſunt hlii qui pacem confundunt. Gregor.

t,

– in Paſtor. an pacem diligis ? & ca quæ pacs
ſast cogitas?

(9) £
S. WILHE LM US ABBAS.
5. Julii.
Veruntamen exiſtimo omnia detrimentum eſſe
propier eminentem Scientiam leſu Chriſti.
Philipp. 3. C. v. 8.

Ojariæ hic VVILHELMVS debetur, ex qua
mnundus Monachum Katisbonæ induit. Hic
omnibus omnino artibus excultus, Matheſin ta-
men præ cæteris coluit, quod multa atque præclara
Monumenta ipſis loquuntur literis conſignata-
Eloquentiæ tantæ erat, ut ſanétiorem Orpheum di=
ceres, qui ſaxa etiam traheret. Præſul Hic ſaugienſis
in miſeros tam pius fuit, ut his veſtiendis non ſemel
pæne ſe ipſum nudârit: Sed nimirum fœus à nullis
majus, quàm ab his ipſis, qui red dere nihil poſſunt,
avarus ſperet. Hoc certe VVILHELMVS tunc tulit-
cùm in ſuorum uſus pondo argenti V. ab ignota ter-
ris, ſed non etiam cœlo manu abſtulit: quid jam
horres memorem, quæx, quòd VVILHELMI libera-
litas exhauſiſſet, ſubitam miramque meſſem: quid
cellam, quæ effuſo per negligenriam vino, novam
in dolio vindemiam viderunt? quid pifcatum feli-
ciſſimum: cùm miſſum ſæpius in aquas rete præter
inanem laborem diu nihil, poſt imperie Divi, Chri-
ſtique nomine immiſſum, ingentem piſcium præ-
dam retulit. Taceo hæc aliaque à morte miracula:
& revocatàm per VVILHELMVM ad primas leges
D. Benedicti, per omnem fere Galliam & Germa-
niam, familiam, & ad Religioſæ vitæ amorem vi=
liſſimaque in hac munia excitos Nobiliſimos Iu-
venes laudo, piſcatum priori longe præferendum.
Cæterum aſtra ſua VVILHELMVS propioribus,
oculis aſpexit Anno Chriſtiano M. XCI⸗=
Ex Trithemio.

Medi-

eettenic
N
Euct nan
9 ein,Ader,
ſehie Gemnnn
1, Ulee
ſeanthun,
ir MMm 9

40

ſecutwn
1
ur ſ ig.
e luntetan
ſlun nileni!
ec an

Eehum, N

Dgehownn
Inmnbus in
Uis tcrolek
ni Lene
leiſeldom,
din Aan
erhin

ineng
te
nin .

lilenk, el gtr
me ilit Re
l, Aubeler/

moe.,
WE

Rα

1

P* (10) £

.

editatio. De ſeientia ] eſu Chriſti ex triplici
libro addiſcenda.

eqiſcamus Chriſtianam ſcientiam ex li-
bris. Lege hbrum mundi, & difce aucto-
rem tuum e& erubeſee volutari in cano, qus és 2*
calo Bernard. Ser. 24. in cantica. Dilce ie-
cundò finem tuum, Deo ſeipſum debet bomo
eique reddenaus eſt at beatns ſit ,4 quo aecepit
ut ſit: diſce 3. medium ad finem Ars artium
eſt recte vivere: diſce 4. punctum ultimum
§. Bern. lib. 2. de conſid. Punctum eſt à quo
penaet aiαα. .
z. Diſce ex libro viræ & mortis paucitatem
ſalvandorum, & multitudinem reproberum:
cum timore & tremore operare ſalutem tuam,
neſcis eniin an odio an amore dignus ſis. Ne
tamen alcum ſcrutare; inveftigabiles enim
ſunt viæ ejus. Obſequeère Auguſtino. Su-
per Joanne hom, 27. Nemo venit niſi tractus:
nondum traheris? ora ut traharis.
3. Dilce ex libro conſcientiæ tuæ, noſce
teiplum. Liber hic cenſuram ſubibit coram
univerſo mundo. Quare in quotidianis exa-
minibus, in ofdinariis confeſſionibus, in uſi-
tatis recollectonibus non accuratius elegis?
corrigis & emendas? nec punctum temporis,
nec verbum, nec conceptus ullus non cenſe-
bitur. Aſcende igitur in tribunal mentis tua con-
trate & teconſtitie ante te, 8. Auguſt.

G N ilhelmus ſcientiis & libris clarus fuie,

B 5 S. COAR-

(n)
S§. GOAR CONFESSOR. *
1

S mundus vos odit, ſeitote quia me priorem vo- (olilun 1e
bis odio habuit. Si de mundo fuiſſetis quod ſu- c hiir
um erat diligeret, ſed ego elegi vos, proptereaæ minbe⸗
odit vos mundus. Joan. 15. n tuun d
Wre meritiſſimo inter Apoſtolos ſuos GOAREM nſetthiel
numerant Trevirvenſes, ut quibus ille ſuperſtit o- am A
Re implicitis, inter primos DEVM nunciavit. Ge uſe
dum illum æquis auribus vel maximè audivit popus Npenkeeh
lus, iniquis invidia oculis ſpectavit Quate more hhhe lart
ſuo lubornavit, qui apud Archiepiſcopum innocen- ſuhndn Ein
tiam ejus inimularent. Gemini erant fraudibus ſaſſennen
& mendaciis compoſiti. Eos GOARad ſevenien- „ tol
tes, ut vindictam Chriſtianam ſumeret, amicè acce- „
pir. & ad menſam invitavit. Sed eadem invidia, quæ innctaull
non niſſi infelicitate CO ARIS paſci, nec bibere niſi Einit uch
hujus anguinem avebat, reſpuit aliis famem aut ſi- Padacento in
tim pe lere. Quare ex itinere defeciſſent ſcilicet, n fi eſhranlt
ſemper ad vindictam vigilans GOAR feras Chriſtè .
imperio ad vocaſſet, & earum lacte recreatos hoſtes
agnimam fſibi feciſſet debere. Ad tribunal Archiepi Iilinla
ſcopi ubi ventum, Juce clarius meridianâ apparuit ddtlenh
innoentem eſſe GO AREM, quando pallium ſuum plemtue
in ipſius ſolis radiis ſuſpendit. Adhæc ex puero pro- mngzuln
jedtitio cum iuſſu Archiepiſcopi nomen parentis hnnuſen
quæſiiſſet, ecce facundiſſimus infans linguà digi- MWd mfii
toque ipſum Archiepiſcopum prodidit. Erat hoe Mumnunbe
ſcilicet reum, & judicem damnate. Quare populus 5Coult
ad infalam GOAREM velle vocare, &, cùm re- Mlolluutren
fyueret, vim amicam inferre. Sed ab hac iterum il- Miiinfüin
lum ægritudo abſolvit, quam precibus à cœlo ex. annn
sorſit. Præſtare, credidit, morbo, quàm am- kiendeun l
bitione laborate, Ex Sarie. ier ih
it

„

erlins hil⸗

ſ

£ (2) £.

PPoenn: „ . . g ,⸗
n Meditatio. FPimuti,de mnvis ia mianylan
H V Irtus inſignis (mira res) optima mater⸗
intpieei peſſimam ſobolem. S. Goari peperit.

ahiſage An ideo triſtari debes, vel an juſteè iraſceris
9 Np

en nan qnia mundus tibi invidet? tibi petius graru-
n lare, & gratias Deo age pro bonis, quæ ad-

verſarium tuum cruciant, ipſe non dolerer
niſi proſperè ribi eſſer. Et ſi in ſuper ribi fa-
cit injuriam, illata injuria non accipientis ſed
inferentis eſt miſeria. Boëtius lib. 4, de conſol.
proſ. 4. Tua vero conſcientia fruitur innocen-
tia bono, & inter ipſas malignitates de innocen-
tiagloriatur. S. Hieronymus ad Demet.
nſocginlee z. Glorioſa vindicta eſt quam S. Goar de
hi invidis accuſatoribus ſumpſit. Venientes ad
ſe amicè accepit, & ad menſam invitavit.
tianut. Benefaciendo inimicistuis, congregabis pru-
n nas ſuper caput eorum, & tibi colliges roſas
ecx ſpinis. Diſce exemplo Chriſti cum ab in-
vidis Phariſæis juberetur fugere iram Hero-
dis, dicite vulpi illi iniquiebat Luc. 13. ecce
egodæmonia ejicio & ſanitates perficio, ejice
damonia paſſionum tuarum, ut nulla tui domi=
netur iniquitas & perfice ſanitates. Stude æzmu⸗
lum tuum benefaciendo ſanare.
3. S. Goaris Innocentiam ſolares radii Suſpenſo
Pallio illuſtrem fecerunt. Sæpe contingent, ut quo
magi: invidia te contendetit obſcurare, eo felicius
unibi opera tua Deo adjavante ſuccedant. Deteget
ſer u etiam Deus palliatos prætextus malevolorum fun-
lan det. Verita ſols lberas, ſoia ſslvat, ſols tevai. Ber⸗
n e ard.

6 5§. WVI⸗

(13) £
S. WILLIBALDUS EPISCOPUS.
7. Julii.
Fattum eſt regnum hujue mundi Domini oſeri,
& Chriſtieiiss, ApoO. I1. V. F.

Nimæ cœlo natæ eheu! exilium amamus, pa-=
triæ obliviſcimur. Atnon ita VVILLIBALDVS
* regia Angelorum ſtirpe pulcherrimus flofſculus.
V Xenim mundum ſeque adeo circumſpexit, cum
ilicoô peregrinum agn »vit;, ideoque exire kinc
quam 56, us nec ſol sv uit, ſed in laudatiſſimi fa-
cinoris focietatem VVunebaldum Fr. & VValbur-
gam ororem, quin Kickardum etiam Regem pa-
fenic m excivit. &i neſei, Pater, peregrini hic ztiam Reges
ſumus. Quin igitur 9 qu . viroram per omnem orbem
veſtigia: atq, adeo Chriſti te ducunt? Exi ah! exi regno niſt
axiz ſcilicet écfferere. Ergo purpura penulæ, ſceptrum
b uio, corona galero cedit; atque ita digna Re-
gibus Angelis expeditio Roma n, inde Hieroſoly-
mam adornatur. VItimum, ut hanc etiam ſuæ pe-
regrinationem cruces comitarentur, in illo itinere
partem, in hoc oculos amittit. Recepittamen hos
ad urbem lanctam appalſus, viditque deinceps tam
bene, ut excœcatis tum a Gentilitia ſuperſtitione
Germanis, Dux a Gregorio Pont datus fuerit, quem
quidem a nis AXXVI. egregie præſtitit, τι nobilem
hodie Epiſecopatum Eyäe enſem con idit. Sed in-
ter omnia ejus (quæ multa & immortalia) facinora,
illud princeps eſt, parentem & regno ſecam ad
DEVM abduxiſſe. Eant nunc deliti ſenes, que⸗
zantur altimo æratis adminiculo orbari ſeſe, ubi &
mundo filius abit. Abeundo VVILLIBALDVS.
an non parenti Scipio fuit? éx
Philippo Eyſtet.

2(0°) ☚

Medi⸗

ſen eu
ufr t n
,un
1 lehts

aiu
uel Muoes
twgiden
i etwaned
aderto Won
Cd. . A
N vn u
utuum ſeli
2. Alennn
ce Anizu
Petsdeclele,
ℳ yrtinn un

(lent, Keninete
ntu tle⸗
locele & o
Dalumnconttdn
1. Umntiun
Wundlnon niü
e⸗ lheiri
Uiszehenor
1 lidele⸗ ua0
ſirin mligen
tirn legone t
lusl etuliken
Dut! 4 1

an

e⸗
liu 4 1

½ (14) £

7

Meditatio, De eriplics regno Chrilti.

N
—
1. ☛ Willibaldus pro reliéto terreno regno
a, trPhex adiit & poſſedit regnum Chriſti
4 Primo obtinuit regnum anima per gratiam
nnnai, Chriſti. Hoc regnum Dei intra nos eſt. Nam
tlncre veré ſancti viri reges vocantur, quia prælati
uiſel Ccunctis motibus carnis, modo luxuriz ap-
mußen,ein peritum refrenant, modo gloriam inclinant,
aee modo ſuggeſtiones livoris obruunt, modo
ignem fureris extinguunt, reges ergo ſunt,
qui tentationum ſuarum motibus non con-
ſentiendo ſuccumbere ſed rege do præeſſe no-
verunt. S. Auguſt. in Dſ. 1 18. Sed regnum
hoc vim patitur: occupare autem poteris pes
gratiam ſeiſu Chriſti.
2. Alrerum regnum quod obtigit S. Wil⸗
libaldo eſt regnum Eccleſis. Stude ſubditus eſſe
rleim ſidelis Eccleſiæ. Non habent Petri bareditatem,
tunnm qus Petri fidem non habent. . Ambr. Eito obe-
eenetun diens. Si enim eecleſiam non audieris, eris ſecut
ethnicu & publicanm. Tuere auctoritatem
Eccleſiæ, & pro ratione officii tui dilata ani=
marum converſione.
3. Tertiam eft regnum gloria Regna hujus
mundi non niſi ſcenica ſunt Regibus & Principibus
æque a ſubditis finienda eſt acto, & depoſitis di-
vitiis achonor us nudi efferimur. Si neſcis inq iit
VVillibalaus adPatem ſuum Richardum, peregrini
hic etiam reges ſumus: exi, ah exi tegno, niſi exis.
effe rere, quare ergo neglect s curi⸗ pro rægno cælæ ſti
plus iæc uli regibus, quam regi ſæculorum in ſervi-
mus? Multi ab oriente venient & recumbent in regno ca-

lerum ſili autem rexgni ejicientur in teneb ras exierioret.
Matt 8.

B 7 58. KlI⸗

(r1) £

SS. KIIIANUS COLOMANNUS M 1

ET TOTNANusS. J –
Urlan

8. Julii. 3
Fenit hora ut omnis qui interficit vos arbitretu-
ſe obſequium præſtare Deo. Joan. 15.
Uri Hiberniæ Italia Columbanum, Gallum
Suevia;, ita Francia Orientalis KlLIANVM
debet. A. Muſis manſuetioribus ad omnem huma-
Ritatem efformatus, Monachum induit, & Sacer- 6)
dotio initiatus cœnobii præfecturam accepit. Sed Miummnt
ingenuus, qui in pectore bulliebat, ſanguis, majores ſedi Iefem⸗
auſus eſt honores ſperare, & generosâ morte Mar- u,) hen
tyrum nobilitatem velle mercari. Igiturin Britan: en
niam, mox inde in Galliàm, per hanc in Germaniam Mu- ich⸗
ie penetravit, & Herxbipolim Franciæ orientalis Me- "" Myn
tropolim pervenit. Colomanno & Totnano viæ, ocnfudn
propoſitique pulchri comitibus. Vix crucis ſigna , hasaal
explicata, cùm debellata ſuperſtitio, & ipſe Duox Xcadbn
Francorum Gosbertus ſub jugum Chriſti eſt miſſus, MRd
Sed rteſtabat cum Mualiere bellum, ſemper viris Gi
etiam periculoſum. Geila hæc fuit, fratris olim m Anſnur
Gosberticonjunx, tunc pellex hujus: & quia hanc ,mwadnente
xonſilio KILIANI, Dux ædibus parabat ejicere Nivegumnnati,
Spfſa prius KILIANVM, ſocioſque (abſente Duce)
vità ejecit, & corporibas Divorum ſtabulum ſuper Menß Anß
æd ficavit. Monitus K ILIANVS ab Angelo de Ginmnd ſn
morte, obviam hoſtibus proceſſit, iſdemq; verbis, epwenmn
quibus Chtiſtus Iudam, ſalutavit. Martyrum porrò 1 8 Men
Qanguinem linteo excepit Matrona Burgunda. Lo- „„
cum ſtabulantes equi nullis ſordibus contaminâ- mnaſin,
zunt. Sicatii male omnes perierunft, fuitque, qui Ng,
ſceler's ſui furiis agitatus clamaret, nunquam non Wi, CEin!
Kbi imminere gladium KlLIANI ſanguine calen⸗ Mnphn
tem. Ipſa Geila pœnas datura, carnificem

ulneunz

. N 4
Szxmonem habuit, Exoprig⸗
.⸗ laanſlrn
Mdi Wa

egtainn

Cden
lN

dla,

hang,

ninn, Cllen
l, I
Cirtenfun
llt lar.
uncht led

unen

AGenin

Chniäcduſu,
m, Lope ir
nui, funidi
u:Ktitun
zuebateſiele,
PPlrtellie,
nihrlnſhe
Naugae

* (.6) £
Meditatio. De Martyrio Spirituafi.
1. O& Kilianus cum videret Martyrii gloriam
"in Britannia Sanguine ſuo venalem non
efle. Peregrè Mercator quæſivit, quis tuus
patiendi pro Chriſto ardor eſt? an ad gentes
barbaras occubiturus anhelas? ſed diſce priuùs
aculeos pungentis linguæ domi, quàm pere-
grini carnificis gladium, prius verba, quam
verbera ſuperare; ne dicas cum Perro paratus
fum tecum ire in mortem & voce ancillæ ter-
rearis. Sine ferro & ſanguine martyres eſſe poſſu-
mus, ſi patientiam veraciter in animo cuſtodi-
mus. Greg. Dial. lib. 4.
2. Mariyrum Sanguine irrigata Eccleſia ube-
riorem fructum protulit. S. Cyprianus. Potuil-
ſet Deus Eccleſiam ſuam propagatre ſine ſan-
guine & cædibus Myriadum Martyrum. Sed
majus erat beneficium inquit Toletus forte: fa-
cere Martyres in obeundam mortem, quam impe-
dirve ne occiderentur: illud fecit beatos, non iſtud.
Dilce quam nobilis ſe minis fructus ſis. San-
guu esim Martyrum ſemen eſt Chriſtiavorum.
Gratum te præbe, eorum feſta & reli quias,
ac præſertim patriæ patronos venerare.
3. S8. Martyres Dei Lapidati ſunt, ſectiſunt,
zentati ſunt, in occiſione gladii mortui ſuns,
Heb. II. v. 37, ut Martyres aliquo modo imi-
reris, dictum illud divinæ veritatis adimple.
Matt. ʒy. Si oculus tuus dexter Scandali Tat te, e-
rue & projice abs te: dextera manus tua Scan-
dslizat abſcinde eam & projise abs te &c. hoc
faciens Martyr eris ſine mutilatione, & ſua quo⸗
que membris paſs dabitur gloria in cælis.
S, ANA-⸗

R (17) £
S. ANATOLIA VIRGOET
MARTXYR.
9. Juliie
Quis nos ſeparabit à Charitate Chriſti? Rom. 8⁸.
Rd Lilium dizeris Virginitatem, ſed ſpinas
eâſque plafimas inter. Vel ANATOLIA
Palam id facit, pulcherrimi candoris & ipfa lilium,
quod ubi earpere procus impadens deſperavit, ex
amatore hoftis fa dus, fidem apud ludicem accu.-
ſavit, cujus caſtimonianm non potuit. Itaque ex ve-
teri ſed peſſimo more in exilium virtus mittitur,
Sed fallor: pattiam putaſſes, ita in honore etiam
ibi fuit. Etenim, cum Diodori Viii Confularis fis
lius (Anianum dizerant) à malo Genie correptus
ſæpenumero dis cruciari ab ANATOLIA Ie cla-
mitaſſer, quin ruptis ſubinde vinculis ad illius pe-
des abjectus miſſſonem tandem a cepiſſet, illicet
ea fama totum Piceni agrum pervaſit, ut jam com-
mune omnium Morbidorum aſylon Virgo exul eſ-
ſet? jamque tam felix exilium invideret Decius.,
ldeodue huic vincula, equuleos & flammas ſuper-
adderet, quin etiam Audacem nobilem Magam
evocaret. Sed pepercit hic Virginttati, non item
Magiſtro ſuo Audaci, utpore in cujus collum ita
invaſit, ut niſi manum auxilisrem vVirgo tuliſſet,
peleundum illi ab hoc collari fuiſſet, quam tamen
ſic Audax cervicem ſerpenti, Chriſtianus poſtea
gladio non ſubduxzit, quo ANATOLIA denique
ctiam trajecta, pudorem ſanguine tinxit, Hoc
eſt: Liliis Roſtas miſcuit.
Ex duario.

2 (0) 6
R

to, e inr
3 untrinn munt
ven witate:
anſ, m
neAecſes l
Alr,erc
ykuorer un
furo ift

l

kOenen
ii erian 1a
n, tamunf
cernis fegenn
1 ,uun
unlls,0
enia mmun
eatrehechtn.
MnMrta,
iynunfunin
oanbin ſelen
idinius mor
Linedommuzn
5 Mo wi
twagnne;
1ſt adconn
omnilabe re
Mumcquemed
lun eingt
Auntonece
ncid, Abr
lunili ſtti

Aler

lones, Ghlonn
rle.

11
7
nno
Py, 0

1l

Un.
U

Muuecheen,

uge
Lontcl

(18) ℛD
Meditatio. De impuro & de divino amore.
o amores, inquit S. Aug. in Pſal. 6 4, duas
faciunt civitates: Iersſalem fazit amor Dei,
Babyloniam facit amor ſaculi & carniss Inter-
roga ex te, cujus ſis civis? Amori impure
vel ſemel etiam obtemperaſſe pudet, & ex
pudore dolor , ex dolore timor, ex timore an-
gor & atrox ex angore horror. Quaàm tur-
pe hoe jugum tyranni amoris? Ideo Seneca
lib. 2. de Clement. Etiamſi ſcirem, Deos
mihi veniam daturos, & homines non cogni=
turos, tantàm propter vilitatem carnis, peccata
carnis fugerem.
2. Jugum Divini amoris deſcribit S. Ber-
nardus: O jugum ſancti amoris, ex quo oritur

ſtrenuitas morum, puritas af'ectionam, ſubti-

litas intellectutm, deſideriorum ſanctstas, epe-
rum clarstas, virtutum fecunditas merit orum
dignitas, pramiorum ſublimitas? Quis non ſan-
cto ambiru vellet eſſe concivis in Jeruſalem,
ubi divinus amor tam ſancte & delectabiliter
an imæ dominantur:
3* Plato triplicem ſtatuit amorem: belluinum,
qui coinquinat; Divinum, qui occurrente pulchro
asſpectu ad contemplationem animum ex tollit, &
ab omni labe remotus eſt; & humanum, qui inter
utrumque medias, ienſus quidem oblectat, ſed vi-
tium refugit. Examina amorem tuum humanum,
quem fortè dicis eſſe ſt ectum humanitatis Credite,
inquit S. Ambroſ- in ep. ad Nepot. munuſonla, ſu-
dariola Jaſcialas, &öveſtes, ori applicatos, ac deguſtatos
cil o5 blandasg, ac dulces literas ( adde) Otioſa s viſita -
tiones, colloquia inutiliter protrakta, ſanltus amor
non habets
5. FE-=

(19) £
S. FELICIIAS M.
10. Julii.
Siin hac vita tantun, ſperantes ſumus, miſera-
biliores ſumus omnib. hominbus., 2. Cor. 15.

Elicitatem in manibus habes, Matronam in qua
unà omnem Spartam Roma extinguit. Stat ec-
ce! ad tribunal plena animis, & qui Matrem coro-
nat, globum filiorum in tyranum agit. Nene ecu-
los in tyrannum filij, ant quas hic minantur panas, ſed
quæ eœlum promittit gaudia, defigite. Ite, oſtendite
ettam ſuss Romanu Machabeos eſſe, implete nominis mei
omen: facite, ut ſim, quz dicor, Felicitas. Geptem
eſtis, ſepueri, eertè numero tyranno ſaperiorer, &
mater adero, pugnabo in ſingulis, in omnibus triumphabo.
Fotum pugna hec eſt, art noſtrum exacie vivus nemo di-
fredat. Talia Mater filiis, at Matri tyrannus colaphos
ingerebat. Mox lanuarius Virgis cæſus, ridet pue-
rzile tormentum. Negat Felix, & cum Philippo
Silanus, ſive à fratribus, five à Chriſto avelli poſſe.
Iam Alexander clientelam Imperatoriam offerenti,
Chriſti ſe Libertum reſpondet. Vitalis porrò edice-
ze ludicem jubet, dæmonine malo, an Deo Opt.
ſerviendum? Denique rectiſſimè Martialis, caſſis
minis, ſerias Orci poenas opponit. Has itaque in-
ter pugnas, plumbatis, fuſtuario, præcipitio,
ferrôque omnis fraterna acies cadit. Et potuit
in ſeptem Germanis trecentos Fabios ſpectare Ro-
ma. Felicitas certé ſpectavit, & oculis ſuis tos
ſibi oculos erui videre ſuſtinuit, dum ultima
à ferro eſt mortua. Si tamen morijam
potuit, ſepties mottuas
Ex arie. .

86 (0) 2*

Medi-

5

io⸗ 5

cua ſubi

lidi
oln iet
innni
1 We
rkumandun
R
1. Wunemn
aknnis,
Wuflehe
Gem, 69
mmmu lyni
cs wnos,
Genc lu
lutrckus,4
ſet Neonip
Nendon el den
Mliſkfetent
lannmd un
fihaſetge
3 Tuhlei,
ſtldineer .
inemnikune
Ggulma⸗
Tinrtatene
luns, oſi⸗
iunen, G
jnefilciu

Unboob ee

dulinven.
g, Mm,
maſy ag

nuctiuim,
uimnmmuatgiu

Cbite
utoiim oleen
tlizpemdel
he, unDeo
Autilie, elH
1 U iugein⸗
in entig,
K

Guna ueiil
A

*½ (10) £D
Meditatio. Da Felicitatebuius & alto-
rius vita.

I. N hac vita Felicitas eſſe non poteſt, ubi
bona nulla ſtabilia, & nulla pura. Neqg e-
vim eſt vera Felicitas, de cuſus aternitate dubi-
tatur. SAug. Et idedò Deus felicitatibus terrenis
amaritudines miſcet ut illa quaratur Felicitas,
cujus dulcedo non eſt fallax. S. Aug. ſuper Matth.
Serm. 29. Quare tam ſtudiosé quæris, & in-
ventis tam caducis bonis toto affectu inhæ-
kes⸗
z. Humana Felicitas arbor eſt foliis pùl-
chra & ramis, hujus radix eſt ipſe, qui bona
hujus vitæ poſſidet. Dan. 4. Ecce arbor in me-
dio terræ, & altitudo ejus nimia, & folia pul-
cherrima. In piis proſperitas hujus mundi fert
froctus bonos, & bonos valdé bonorum
operum, quia radix bona eſt. In malis fert
malos fructus, & malos valdè, quia radix ma-
Ia eſt. Ideo in ipſa mundi hujus felicitate ti-
mendum eſt. Sancti viri càm ſibi proſpera huius
mundi ſuppetere conſpiciunt, pavid ſuſpicione
zurbantur; timent enim, ne bic laborum ſuorum
fructus percipiant. S. Greg.
3. Tripliciter Felices erimus in æterna beaz
titudine ex doctrina §. Bern. Videntes Deum
in omnibus creaturu, habentes eum in nobis ipſie,
& quod ineffabeliter beatius eßé, ipſam quoq; 85.
Trinitatem cognoſcentes. Lauda Deum in crea-
turis, poſſide per gratiam jungere illi per cha-
ritatem. Quidhoc bono melius? quid hac Feli-
citate felicius? vivers Deo, & vivere de Deo⸗?
Ambroſ. de e hic.
S, GOLIN⸗

2 (21) £
S. GOLINDUCHA MARTVR.
11. Julii.
ſa, in hant horam & eſurimus, & Sitimus,
e, nudi ſumus, & Colaphis cadimur. I
Cor. 4.

Arcias multi cœnarent, ſi cum GOLINDV-
L CHA, nobili apud Perſas Matrona. Epulo aſ-
ſidebat illa, cùm ecce tibi! dum alii gulam, ipfa
Superis invitantibus oculos ſuos paſcit. Tollit
hos Cœlo, & quæ Cœlites convivia actitent, ſpe-
Gat; peni Ambroſiam, miſceri netar videt, invi-
detque Inde ad inferos demittit, & eſurire mi-
cam, ſitire guttam epulones, interque hos, prô
dolor! etiam parentes fuos advertit. Ilpfa ſcilicet
ad Chriſtum, Chriftique fidem ſe vertit. Succen-
ſuit conjunx, ſociâmque thori ad Saporem Regem
fide minimè maritali defert. Hic oco ipſos annos
in carcerem, tum quatuor, Menſes in antrum com-
pingit à dracone inſeſlum. Cùm hoc etiam mon-
ſrum virtus domuiſſet, in infamen cellam abdu-
citur; ſed hinc à Tutelari Angelo educitur. Inde
ad ſupplicium tapitur, ſed ab hoc iterum eripitur:
quòd tamen nimium quantum ſanguinem pro
Chriſto geſtiret fandere, vulnus in jugulo, ſed ab
hujus cruore medicinam omnis id loci æger acci-
pit. Hoc porrô monili ſuperba GOLINDVCHA,
cam loços à viris Sanctis nobilitatos permultos
adjiſſet, cœlo tandem ſe intulit, & inde ad Salu-
tares epulas ſuas, etiam oculos Marianorum

invitat. Ex Aenais & Theo-
phylalcto.,

von ut⸗
Mint, he
CNNW.D
W
V ANRW
o Ae l
NCN1
1 auunten
yuht nn
AAg
ſat bene
laes CMilum
Gunlitte N e
Ci enin
dedk
limennlan
fui,
3 Atent
Dli, uerd
hruny, de
forgleinnn
lletuoe lnr
Plonni,

Ve
.

(22) £
Me ditatio. De fame & Siti Sandteruns
E& Impiorum.
1. Golinducha viſis ſemel inter inferni Epu=
B. ue quoad vixit non eſuriit niſi Juſti-
tiam, & pati pro Chriſto, Beati qui eſuriunt
ein ſitiunt juſtitiam quoniam ibit ſarurabuntur:
Mar. F. Tuſtitiam, id eſt, Deo ſerviendi &
placendi rationem. Sic eſuriunt ſancti, &
nunquam non ſaturantur, quia ſemper inve-
niunt ut Deo ſerviant & placeant. Sive man-
ducent, ſive bibant, ſive aliud quid faciant:
1. Cor. I0. Efuriit etiam & ſitivit Chriſtus,
nimirim animas lucrandas. Alium habeo ci-
bum manducare, quem vos neſcitis. Quomo-
do eſuris & ſitis juſtitiem? animas? & pati
cum Chriſto ?
2. Eſauriunt etiam & ſitiunt pauperes. O /
ſcires quis eſſet qui dicit adte da mihi bibere da=
res illi utiq, dixit ad Samaritana m ſitiens Je-
ſus. Jo. 4. Benignior eſſes in pauperes ſi cre-
detes Chriſtum in pauperibus eleemoſynam
tuam ſitite & eſurire Venite benedicti Patris mei
gſurivi enim & adedſtis mihi manducare, quo-
ties epularis? ſaltem ante fores tuas jacenti &
famenti Lazaro da cadentes micas de ſuper-
fluis.
3. Sitient etiam & eſurient in Inferno dam-
nati, nec dabitur illis niſi, Deut. 320 αε ν‧a, fel-
lis, & botri amariſſimi, fel draconum veinum
eorum, venenum aſpidum inſanabile. Sic
torquebuntur fame impij, pro co quod ſi⸗
tierunt Sanguinem, vindictam & cladem
proximi; & c,

§. J0⸗

(23) £
S. JIOANNES GUALBERTUS
A BBAS.
12. Julii.
Si enim dimiſeritis hominibus peccata torum, di
mittet vobis pater veſter leſtis peccata ver
Ktra. Matrh. cap. 6.

ENvatem, en pauperum Patrem, en Afcetarum
Magiſtrum, miris multis maximiſque illuſtrem!
Noſſe vis unde illi artes? ſemina audi melioris
vitæ, FPetit IOANNES, armigero ſtipatus,
Florentiam Patriam Vrbem: anguſto in calle ob-
viam habet hoſtem à cognato ſanguine calentem
Scilicet in iras animus, in gladium GVALBERN
TVS aſſurgere, & parricidium certe homicidio vel-
le penſare. Quid ageret ſaxum inter, & sfam
hoſtis? Ecce bonum in arena conſilium? ad genua
irati deſcendit , utque ignoſcat per orantem
Cruce pro hoſtibus ſuis Patronum Chriſtum orat.
Quid expecétas? vincit brevis, ſed fortis eloquen-
tia. Iris animum, ferro manum exarmat. Ver-
bo amici diſeedunt. Sub hæc in ædem ſaétam 10-
ANNES pergit, & ecce! icon ſuffixi in crucem
Chiiſti capite annuens, gratias habet ex ſus no-
mine inimico veniam non neganti. Quid ad iſta,
6 Pyrthæ genus? vos, inquam, quibus pedus
immite plus, quàm æs triplex aſperat, jurati ho-
minum, & in homine DEl hofies, & quos hoe
unum juvat, non ſolos perire. Iudice precante,
rco non ignoſcitis rei? Tantus & Cruce Orator, tot
ora vibrans, quet vulnera, non perſuadet? lignea
movet ſe Imago, vos duratis? Annuit Chriſtus, vos
abnunitis? Ite Samſones egregij, & tumu-
lum hoſti; ſed unà vo bis parate.
Ev dario.

ſelino.
oitulezi

Cyjein lenn

etknnut
Geisniaut
ahrntaßen
leumten
Menovbpeli
logleinn
timſen
unrun de
1, A Gem
s homnnr
V gutde⸗
ſi uti a
u/ ter mnt
Anisanumun
Piecenunu
lnes ginr
fenſentene
leſkeennt
Nmm!
e Amirte
ehra l
Uoferpile
ond Eeeet
n Nen
Eiſhellgten
Mag, umn
lſpia

.

utlerd

G g AN

uun le Aln;
SS
3 uin
ltn m

ns pue⸗
4

uig N
Netigſieln A
1 in adn
er onn

ns tel,
mnipifun

ℳ.

* (24) £
Meditatio. Parcendum Inimicis.
1. Hiriſtus ſæpiſſimè precipit ut inimicis
veniam demus: oravit pro iis qui eum
ctuei affixerunt. Sancti imitati ſunt: & Deus
ipſe toties hominum ctiminibus parcit, quo-
ties ab eo venia petitur, quoties confiteris ea-
dem, & iterum remittit miſericors Deus? an
non hæc nobis perſuadeant debitoribus dimit-
tenda eſſe, quæ in nos peccaverunt ? amicos di-
ligere omnium eſt, inimicos autem tantum Chri-
Ktianorum. Tetftull. S
2. Si autem non dimiſeritis (inquir Chri-
ſtus) hominibus, nec pater veſter aimittet vo-
bis; quid dicis ad hæc tu, qui toties dicis, di-
mitte nobis debita noſtra ſicut & nos dimitti-
mus; nec dimittis? Sed depoſitis in ſpeciem
armis animum ſemper retines armatum? Si
in ſpeciem tantumpepercerit Deus quid te fiet?
quot ſunt, & quidem de numeto piortum,
qui ægrè admodum patiuntur pungi ſe velle-
viſſimè & qui acceptæ injuriæ memeriam re-
tinenr ſempiternam. Si tibi Deus ſcriberet in
Silice peccata tua, uti tu proximotuo?
3. 84 enim dimiſeritis hominibus petcata eos
ynm, dimittet & vobis pater veſter cœleſtis deli-
dta veſtra. Ira Deus promittir: nunqui dex
his verbis lieer inferre, eum qui ut Chriſtia-
num decet injurias condonarit, beatum
fore? Mercedis dignitas parcendi æ quabit
difficultatem. Obliviſci injurisæ culmen eſt bo-
nitais, pietatis faſtigium & ſupremum aivinaæ
Philoeſophia aocumenium, Chrylolog.

§, Ju⸗

(25) £
S. JUSTIN A V. & M.
13. Julii.
In omnibus tribulationem patimur' ſed non an-
gieſtiamur; aperiamur ſed non deſtizuimur:
perſecutionem patimur ſea non delinquimur
2. Cor 4.
„Emina Dorothez IVSTINA eſt, conſimili
Ifere morte, & prodigio à morte conſimili

illuſtris. Parentibus orba cùm eſſet, forma tot

hoſtes illi conciliavit, quot procos. At illa, ut
cui in amoribus ſolus IESVS erat, ſuam etiam
Chiſtianis Penelopen oſtendit, & morzales pro-
cos facile cæteros eluſit? cum Fabiano Præſido
pluſculum fuit luctandum. Devorandæ enim ala-
Pzæ, ferenda verbera, & uberum carnificina. At-
qui hæc inter ſu plicia tale n IVSTIN A vulrum
præ ſe ferebat, ut inter paradiſi amœnitates, quas
una tunc loquebatur, obambulare ſit viſa. Ef
oportebat alteri Dorotheæ alterum etiam Theo-
philum eſſe, Zeno hic fuit e Iudicij ſubſellijs pri=
mus. Is, cum Virgo ad ſupplicij locum ridens
contenderet, rogavit, fructus peregrinos ſibi &
Sponſi hortis tranſinitteret. Annuit capite trun-
canda IVSTIN A Mox latus Zenonis puſio mol-
liter pulſat, & donum à mortuàâ virgine ſtrophium
miſſum exhibet. Tunc quoque riſit, cum ſtro-
phium acciperet, qui horti munera ſperabat. Sed
neſciebat ille, ſub ſtrophio fructus latere. Hoc
enim dum frontem ridens ergit, ecce! omnem
animo ſuperſtitionem abſtergit, Chriſtum & ſe
Chriſt anum tam diu clamat, dum lingna e fauci-
bus exiecarerur. Caput demum pro Chriſto ponit:
&, quod ali tam grave putant, colum ri-
dendo meretur, Ex Ferrarie.

Medi⸗

in De
z42

läuntrn⸗
) ſrlettl
8guim kone
6 u
t Mgnn
Arnwr
ns ugnunin
Autmn. d
eluuchcoun
Auumpehas
1. hr
Pybls, len
bener chione
Uanmnes kt
gu, lme
nanen
ptn uhent,
unſcnuzl
mistſenlitnn
ong
„ MWi
Jubusilomi
Un genunt
urticant 0
Ornusvosd
hem oa
tes Iilin,
lanuumin

* (à6) £
Meditatio. De fortitudine Chriſtianorun
in adverſis.

1. QꝑqJuſtina inter uberum Garnificinam vul-
S. tum præ: ſe ferebar hilaren & ridentem
ut ſi eſſet inter floridas paradiſi amænitates:
non facile colligit roſas qui metuit ſpinas, a-
nimo opus eſt ut virtutem obtincas, Sen. 4.
de virtut. M gnanimus eris, ſi pericula non
appetas tat temerarius: nec formides ut timidus:
mwaenſura magnanimitatis eſt, nec timidum eſſe
vec audacem. Sine magnanimitate omnes
virtutum conatus irriti ſunt, quomodo diffi-
cilia aggrederis? an remeré? an rimidè?
2. §. Juſtina inter tormenta loquirur de
ſoribus, ſi pateris an roſas an ſpinas reddis?
an benedictiones an maledictum ? ſunt qui-
dam mites, ſed quamdiu nihil dicitur, vela-
gitur, niſi pro eorum arbitrio tange autem
lebun i „ontes & ſaumigabunt, Perfacilè eſt veſtem con-
enin ie temptam habere, ac inclinato capite incedere,
velum ſuper capillos demittere, ſed humilem pa-
aalen Eientia oſtendit injurta. S. Aug. de Scervo Cen-
nH Kurlonis
3.¹ Juſtina Zenoni roſas è cœlo ſubmiſit,
quibus illum in Martyrij & Coronæ Sociera-
tem pertraxit. Coronemus nos roſis antequans
marceſcant loquuntur filii hujus ſæculi. Co⸗
ronemus nos Spinis ut poſt hyemem paſſionis
appareant roſæ, ita loquuntur ſancti & for-
tes Chriſtiani. Pio & forti omnia ad verſa
rertuntur in 1oſas,

dr /in /

4 ſinay .

Min ln

¹

S —
2=
=

§. B0-

(27) £
§. BONAVENTURA CAR-

DINALIS.
14. Julii *
Non enim judba vi me aliquid ſcire inter vos
niſi leſum Chriſtum & bune Crucikxum.
1. Cor. 2.
COnr quàm hodie fieri amat, BONAVENTV=
RAM mater ultimo DEO, & D. Franciſco des
vovit. Apud hunc pietatem doctrina ita juvit,
ut dubiam altera alteri palmam tacer t, Magnum te-
ſtimonium Alexand. de Ales eſt, non peccaſſe
Adamum in BONAVENTVRA.- Ipſe D.
Thomas miratus raram in viro dodrinam, Bib-
liorhecam ſuam, ut monſtraret, rogavit: Ille di-
gitum in Crucifixum intendit, Tantus ad purpu-
ram, tamen plus ipsâ purpurà erubuit Qbid quod
aliquoties indignum ſe puravit, qui ſacro Epulo
accumberet? Sed dignum eſſe Angeli monſtrârunt,
cùm felicem ſportulam ad os BGNAVENTVRNX.
ultrò portirunt. Moriturus, cum vomitu labo-
graret, lateri Cibum Divinum juſſit admoveri, &
ecce! inde ad ipſum Cor ſe EVCHARISTIA pe-
netrayit. Quid jam miramur hoc (uti & caput)
multis animis à morte integrum ab omni tabe re-
pertum eſſe? Porrò dum viz't, VIRGINlI unice ſtu-=
dioſus fuit. Itaque auétorem eum Sodalitatum in-
ter Laicos, quos vocant, faciunt. Certe in D.
Lucam ideò libentius lucubrationes ſcripſit, quòd
is de Virgine p ura ſuggereret. Pulſum quoque
æris campani, quo exciti ſub noctem venerabun-
di ter MARIA M ſalutamus, BONAVENTVRA
inſtituit, recté, cum humanas linguas laudibus
Virginis ſucumbere videret, in auxilium
vocans ferrea ora, & ferreas linguas-
Ex Pita & Thor Bezse.

Medi⸗

1 N
n

.kennes

SMio⸗

tunn dne
4 Qunnuman
Rcoidewan
ſi leginnen
ſechone englii
Vrrllebulen
1 jelg ae
n Hoonaen
Uunumnconee
enns wilimn
6Monronenc⸗
lenetzenli
clice wnt
ue nocettn
iue oie
deihi
Deledottetenet
et. 4e o
len,lo ubore
inAChikne
Nenhte
lyem el

ſellan

. (18) £
Meditatio,. S. Bonaventura Diſcipulus
Cruciſixi.

tf. Ic Seraphicus Doctor ex vulneribus
A ndan Crucifixi mirabilem prorſus hauſit ſci-

bden entiam, ex iis cognovit quantum jJeſus eſſet
amandus, qui tantum nos amavit, tanto a-
nnN. TMore Hfagrabat in Chriſtum vel pendentem
10, de cruce, vel deliteſcentem in Euchariſtia, ut
en, ejus libri etiam nunc Chriſti amorem inſpi⸗
untieſr⸗ Anr. Quantum amas Jeſum? quid facis prõ
Ast an Jeſu ? qui tanra pro te fecit? Viri docti! Scien⸗
tia ſine dilestione wanitas eſt, quia faceret abſq;
dilectione eruditio! inſtaret: quid abſq; erudi-
tione dileitio? errsgret. B. Bernard.
2 Jeſus cruci affixus docuir Bonaventu-
tam humilitatem, amorem abjectionis &
dignitatum conceptum, hic dignitatum con-
temptus potiſſimum eluxit, cum Cardina-
d . les ipſi optionem dedêre, quem voluiſſet, Pon-
libine tificem eligendi 5 poterat quidem ille ſeip-
r ſum eligere, non elegit tamen. Quid egiſ-
ſes hac in occaſione tu ? qui nunquam non
ſtudes tuæ gloriæ.
3. Deniꝗ, docuir eum Chriſtus quàâ ratio-
ne labores ferret, amaret, & alacriter quæ-
reret. Adeo non Chriſti & S. Bonaventuræ
exemplo labores quæris, ut eos quos obedi-
entia & Chriſtus jubet, quantum potes decli-
nes; Proba te deinceps diſcipulum crucifixi.
. Per omne quod agimus Crucifixi nos praceptoris
Mu giſcipulos demon ſiremus. Petrus Damianus.

M

* (29) £
S. HENRICUS IMPERATOR.

15. Julii.
Qui vicerit dabo illi ſeaere mecum in throno
meo, ſieut & ego vici, & ſedi cum patre meo
in throns éius. A poc. 3. v. 21.

Emmam Romanæz Coronæz unicam hic exhi-
beo HENRICVM. Genueère Bozorum u-
ces, D. VVolffgangus -ducavit. Quidni ab his
bonum Imperatorem ſperes? Certe Imperium à
ſe ipſo aufpicarus Virgo, idemque Conjux in
triumphum Cupidinem duxit. Hoc ſubacéto, fa-
cile alios Imperii hoſtes omnes fudit, tum præſer-
zim, cum ther illi militavit, & aciem, cui vo-
tum ante pugnam fecerat, D. Laurentius, &, cujus
gladio a cein us erat, Adrianus, tum Georgius An-
gelusque præiverunt. Sed lepidam fortunæ fa-
ciem! tantus belli Imperator ecce à pueris vinci-
Tur. Obſide bat Trojam Apuliz urbem, juratus nec
imbelli ætati parcere. Cives ſive armati, ſive ſup-
plices in urbem repulſi. Ad triarios nempe res
rediit. Erumpit ergo apertâ portâ puerile totius
Vrbis agmen, ſignum Crux præit? barritus unus
omnium, idem Kyrie eleyſon auditur. Quid
multis? prima pugnà HENRICVS capitur &
Vrbis libertate potitur: Adhuc gravior ille con-
icus fuit, quem mortuus cum acie inferna hàâ-
buiſſe, Dæmonis, qui rem in ſuis oculis geſtam
narfavit, fide creditur. Is enim viro Religioſo
expoſuit, nutaſſe illic cum lance HENRICI
cauiam, donec iterum ſuppetias ferens Laurentius.
calicem ſibi donatum pro clypeo obijciens rem re-
Kituit. Id niſi more ſuo Dæmon confinxit, præ-
ſigentem eſſe oportet, cui cor non palpitat-
Ex DD. Bamberg. Iac. Gretſeri.

Medi-

*

agetete gu
e chlinl
,cin ein
e mddn
unqemc,
Dhlikenonnt
um d me
n tan men
n lorz
1¹ Henniast
iiguunconcn
Nr uli ſeri
Plueuor,
tn nmnhn
Ictar unncun
Ctnsilealtdn
Nin entjis h
len Na
RPlaramn
Ceitn Nlhr⸗
Maninu
Nlaure
Mpolta
1one ld
11 abg e
Umonee

4 . 30) £
l. Meditatio. De Victorijs 8. Henrici.
1. ◻ Henricus ut cæ teros hoſtes facilius ſu-
§. peraret, prus in ſervitutem redegit ho-
ſtem domeſticum, duxitque carnis cupidi=
nem in triumphum conjugatæ virginitatis.
Ut victor evadas virorum tuorum illud præ
omnibus aggredere quod tibi familiarius eſt,
& ideò periculoſius inſidiatur. Exanima quod
ex vitiis tibi prædominerur, quibus mediis
oppugnes? inter omnia videtur caro eſle Go-
liath inſolentior, hoc jugulato ſuperabuntui
Philiſtæi omnes, & facilem reportabis vico=⸗
riam ab integro exercitu vitiorum. Ego ca=
ſtigo corvpus meum & in ſervitutem redigo, E-
piſt 1. Cor. 9 Cap.
2. Henticus fortiſſimus triumphator ex-
titit quando victus eſt ab imbellibus pueris A-
puleiæ urbis veniam deprecantibus ab offen-⸗
ſo Imperatore. Ulciſcendi nocendique cu-
pido magnos in humanis pectoribus fluctus
excitat: nunquam non ſine tormento ſui vio-
lentus iſte aſſectus eſt. Sen. l. 2. de irà, non
ut in beneficiis honeſtam eſt merita meritis rex
penſare, ita injurias injuriis. Illic vinci turpe
aſt: hine vincere inhumanum eſt. & lib. 3.
de ira. Vltio doloris Confeſſio et, non eſt mag-
nus animus quem incurvat injuria.
3. S. Laurentius pro Henrico clypeum in-
rerpoſuit adverſus d'monem, quis in ultimo
agone tuo cum dæmone, quis Sanctorum
ita abs te colitur in vitàâ, ut defendi ab illo
in morte merearis?

L C 3 5. VI-

lunin iie,

(31) £
VITALIANUS EPISCOPUS.
16. Julii.

Spectaculum fadzi ſumus huic mundo, Anges 4 Nn

lis, Deo, & bominibus, nos ſtulti propter
Chriſtum. ep. t. Cor, cap. 4.

CAbux natus VITALIANVS virtutis præmium
à patria Infulam tulit. Fuérunttamen qui de-
eus hoc inviderunt alieno capiti, ſuo quærerent.
Et placuit inſuper, cùm vel maxime ſerio rem age-
rent, fabulam tamen dare. Dormienti veſtes ſuas
auferunt, & in locum muliebres reponunt. Has, ad
preces matutinas vocatus, imprudens induit & tem-
plum petit VITALIANVS. Enimverò ridentibus
aliis non riſerunt ſcelerum ſartores. Meretricio ha-
bitu contemeratam Infulæ Majeſtatem clamant.
Proditam tandem hiſtrionicam vel ab ipſa nocte
Sandtitatem. Parúm fuiſſe cum mulietibus noctes,
dies agere, niſi totus denique in mulierem abiret.
Viderunt nunce Cives, an non rectiùs colum, quàm
pedum mulieri committerent. Si viri eſſent non la-
turos ſic ſtolatum Epiſcopum. Si expiare urbem
vellent, noſtrum (Epiſcopum fominam) aquis
ſepulturos. Qnid multis? dum patrona caret Inno-=
cenria, in mare abjicitur, non jam eluente, ſed fa-
ciente parricidium culeo. Sed quis innocentiam
mergeret? Emerſit more ſuo: & cœlum ingratis Ci=
vi bus aquas & cum his ſegetem negavit, dum VI=
TALIANVM revocarent, Vnâ igitur VITALIA-
NvVô & imber e cœlo miſſi exceptique. Sed ille
non fidens honoribus, Deiparæ Templum ſtruxit,
vivenſque in hoc privatus, Invidiam ſub Vit=
ginis pallio impune jam riſit.
Ex Ferrario-

2 () ι

Medie

e .
Onryer⸗
Geiemtt
Aids 1 0
1ſ

ericnnsmu

K

getonten.
IoNte N

letlt, Mon

„

imel t
EEoeNNd,
lun pecetlt
Teng. Qubbos
ſtic muine
Cnleſtouan)
ſt bſnnia
erauumn
ſeim ſli
lelDeusren
en drs
, Ate
bunnmn
Polelzen
. ſe⸗ e

4
ei

4
y,
1
4 ui ie
t ſlupeee
eh
Würnig nnin
Euerumurnni⸗
tati, Wue,
INuinekin.
Dormieras
lihrnen
npntenini⸗
lan.
erdu

Feuyitte udd
fenitan/ 1i
tonneneli⸗

1uente, W:

*½ (32) £
Meditatio. De innocentia e&& ſimplicitæte.
1. πRequens eſt ludus impiorum cum pio-
rum innecentia & ſimplicitare. Circum
veniamus juſtum Sap. 2. (Obſerva cauſas) quo-
niam inutilis eſt nobis & contrarius „eſt operibus
noſtris, & improperat nobis peccata noſtra, &i.
& gravis eſt etiam nobis ad widendum. Adver-
tit Hilarius, quod impiis aſpeétus piorum
ſit veluti onus malæ conſcientiæ illorum. Ideo
& Chriſto oculos velârunt judæi, ut auda-
cius percuterent. E quorum numero es? an
propter juſtitiam pateris? an? juſti patiun-
tur à te?
2, Veſte muliebri, quam inimici ſubſti-
tuerunt, non tam Vitaliani illuſa fuit inno-
centia, quam tecta impiorum nequitia. Om-
nis Jui male agit odit lucem. Et pleraque vitia
in hoc mundo palliantur ex eo tempore, quo
Adam peccavit, ſuam nuditatem, foliis ope-
riens. Quibus tu prætextibus coloraâtis ma-
lefa cta tua involvis? quàm candidè agis in
confeſſionali? Chriſ. Quia tunc fiet miſeris
cum omnia aperta erunt? Latere erit impoſſi-
bile, apparrere intollerabile.
3 Recte oeb vir ſimpiex & rectus ait: Deri-
detur juſti ſimplicitas, ob I2. in hoc mundo.
Sed Deus non projiciet ſimplicem. Job. 8. Væ au-
tem viris duplici corde & labiis ſceleſtis! Eccl.
c. 2. Erit tempus, cum vulpes orcinæ vulpina-
buntur, & tradentur in manus gladij. Pſ. 26 in
poteſtatem tormentorum infernalium, &par-
tes vulpium erunt. Eſto ſimplex & rectus.
C 4 S, ALE-=

(33) £
S. ALEXIUS CONFESSOR.
17. Julii.
Om nis qui reliquerit Domum vel fratres, aus
Jorores, aut patrem, aut matrem, aut uxo-
rem, aut filios, aut agros propter nomen
meum coentup um accipiet & vitam aternam
poſſiäaebit Matt. Cap. 19.

ſteoleno,
Heatrum eſt Orbis, in quo ſæpius malée multi .
divitem, ſed bene Pauperem egit ALEXIVS. S
Fatiem Romæ habuit Ephemianum ſe atori Ordi- muGn.
nis, Sponſam Regii ſangunis. Sed quàâ nocte Hy- eNinain
menæzus pedem thalamo inferebat, ſ[ponſum non 1 els
repenit. Nempe noctis beneficio elapſus Edeſſam “ nae
aufugit, ibique nter men dicabula tam diu latuit, Mddi
dum ab effigie Deiparæ, ad cujus templum aſſiduus lanin
excubabat, eſt proditus, Tunc Romam rediit, & , 0
(quis credat?) in patria domo feliciùs perſonam nunztulir
diſſimulavit. Hic, cùm & tanta hæreditate vix ulti- Riddet
mu angulum ædium impetraſſet, riſit ſcilicet, cum ndcad
domi ſe agentem quæri in alieno orbe videret, cum ier ipretli
parentes ie orbos, ſponſa viduam ſe lamentarentur,. l heltez,
cuùm utrique præſentem inclamarent, vivum luge- alm tenaio
rent. Specta bat interim ſiccus ſuorum lacrymas, vi-
vus ſuas exequias; appellabat patrem matremque,.
nec filius audiebat; baſiabat ſervorum ſuorumma- MWilkhhr
nus, & ab his ſervilia multa patiebatur, jam pugnis Qn
contuſus, jam ſordibus perfuſus. Sed demum Mors cNdd mnd
ſipatium reduxit. Vox etenim humanâ major Ro-
manum & Pont. & Imp. ad demortuum excivit.
Ibi ALEXIVM prodiderunt vultus aſtro ſimilis &
literæ in manibus repertæ, quibus ipſe fabulæ totius illlat⸗
Argumentum deſeripſerat. Et placuiſſe fabulam 101 img
Cœlum oſtendit, cum miraculis applauſit, toties iſenh gleen
plauſus repetiturum., quoties fabulam Iuventus.
, Ex Metabhr.

UImn temanone

oleztnin
Uet, aaltus

Ullale,
Rta, n⸗
nſi pil

Mecdi⸗-

won

1 en /
unin u
petn zme
Simmnnn

dleſure
nen entl,
luuumkent.
, led⸗ r,

.

keube,

2ecitte lli⸗
ültfeleeran
lbenigelehtin
rleentieen
, MMun .
nlacz ed
nmutenyve,
otcnt⸗
apant
Wnn
hon⸗

h

5 (34) £
Meditatio. De Vita S. Alexii.
S Alexius conjuge, deliciis & amplio=-
OQH'ris fortunæ bonis abſtinuit ut Caſtitati
& paupertati ſe torum conſecraret. Non is
es qui tor divitias, tot voluptates Sperare poſ-
ſis, unde ergo non amplecteris geminam
hanc vittutem? ac parum lollicitus de paradi-
ſo, & de inferno, totus es in terrenis! ſi do-
lotes inferni & cœli gaudia conſiderares, ter-
rena deſpiceres. Conſiaeremus Iatiora e& non
deſiderabimus viliora Tettull.
2. Alexius redit in domum paternam, ut
impetu facto, non fogâà Volupratum & di-
vitiarum libidinem in propriis caſtris pro fliga-
ret: O difficillimum certamen nunquem
triumphaſſet Alexius niſi Deus cujus inſtin-
ctu tantum certamen inivetat ad victoriam
vires Suppeditaſſet. Tu qui verſatis in mun-
do, ſi pecces, ſi minus Vittuti vaces noli
cauſari tentationes, aur occaſiones; quid e-
nim tentationes tuæ ad tentationes Alexii 2
pudeat te ignaviæ.
3. Quam hilaris erar Alexius in mente
quòd mundum, carnem & dæmonem vi-
ciflet; enim verò magis gaudebat, quod pau-
per, caſtus & inglorius vixiſſet, quam ſi po-
tius fuiſſet ampliſſimis bonis. Cupis ita mo-
ri? impiora zuxihum hujus Sancti: mor-
tem felicem impetrat invocantibus ſe: eum
imitare: pium habe vivendi modum: pia
vita, piâmorte claud tur. Malz mors putanda
non eſt, quam bona vita praccſſerit, Auguſt.

C 5 §. FRlI-

* (35) £
S. FRIDERICUS EPISC. MART.
18. Julii.
Noli timere, ſed loquere, ze taceas: bropter
quod ego ſum tecum. Act. 18. cap. v. 10.

St vis ad vivum depicdtam loannis Bapriſtæ ima-
ginem, Ectypon in FRIDERICO habes:
qui in Ludovico Rege Herodem, in Iuditha He-
rodiadem eſt expertus. Explico tragicam ſce-
nam. Erat S, FRIDERICVS illuſtri proſapia
in Friſia natus, à prinis annis ſolitudinis, ut alter
Ioannes, amans, non niſi in ſactis adolevit: Iam
tum Ludovico, Caroli Magni Filio, Regi, ob vir-
tutem generiſque iplendorenr, percharus; à quo
etiam ad Trajeétenſem infalam eſt eve &us. Ea in
dignitate H RIDERICVS, officij ſui memor, ur
verum ſe amicum probaret, qued aliorum auſus
eſt nemo, animos? Regi, ob inceſtas cum Iuditha
nuptias ſe oppoſuit, loannis illud. Non licet, liberè
contra ingerens, Anathematis inſuper minatus
fulmen ni male nuptam repudiaret. Id FRIDE-
RICGO fatale fuit; ſiquidem efferati inde Regis juſ-
ſu, emptis ab Herodiade altera, Iuditha Regina ſi-
cariis ipſ'o in templo, poſt peractum ante ſacrum,
pugionibus confoſſas eſt. At Martyr, vulnus, dum
latrones moniti effugiſſent, cohibens, populo vale
extremum dixit, Trajectiſqae excidium vaticinatus,
vivus ſepulchrum ſuum ſubiit, & generoſo viam
permittens ſanguini, defunétus eſt; qui tamen
vel ex tumulo clamavit, donec inceſtorum regno
per Daniæ Regem vaſtato, & ſicariis repen-
tina morte ſublatis, cœlum audiens inno-
centiam Sancti vindicavit.
Ex το.

Gun
1n d rg
lenieefe
1 Duinas
its. B
Gae wn
ſcetuchaß⸗
Venn Den
cb
Xmanluei,
opnunno!
z. Atront
leluenkoe
enpoNn
enns Dus
We eenc
Kettnt
CClaleune
logrun

iitn ſii,

Nt e
N

ad
loden, dt;
1.,.1

(36) £
Meditatio. De corredtione proximi.

I. OCG Fridericus ut verum amicum Regi ſé
"probarert, liberè corripuit eum, Vox
Caini eſt: ſumne ego cuſtos fratris mei ? Vox
Apoſtolicæ Charitætis eſt: corripientes omnem
hominem, & docentes omnem hominem. Col.
1. v. 27. J. Aug. I. r. de civit. cap. 9. Sa negle-
Xeris corripere, peior faltus es eo, qui peccavit.
2. Primas partes in corripiendo obtineat
lenitas. Spiritus Evangelicus non eſt vin-
dictæ aut iracundiæ, ſed patientiæ & man-
ſuetudinis. Ideo 3. Reg. 19. ad Eliam, non
venit Dominus in ſpiriiugrandi & forti, hoc
eſt, ſuperbo: non in commotione, hoc eſt, ani-
mi perturbatione: non in igne, in furore ac-
cenſo: ſed in ſibilo aura tenuis, id eſt, humili
& manſueto. Cujus Spirits es in corripien-
do proximo tuo?
3. Si ex officio obligaris, monendi ſunt po⸗
teſtatem habentes modeſtè & reverenter, ex-
emplo Nathani inductâ parabolâ de ove, ar-
guentis Davidem forti, ſed modeſtà liber-
tate dicendi. Magnatibus expedit, ut adeant
frequenter curias mortuorum, id eſt, libros
conſulruri de agendis vel omittendis, hi enim
loquuntur ſine formidine, nec adulantur
ne excidant gratiaâ.

4s co Rs

2
P
c Nnoer
6 „ ,.— —

*½r (3z7) £
S. AROSENIUS ABBAS.
19. Julii.
Nemo mittens manum ſuam ad aratrum & re-
iciens reiro aptus eſt regno Dei. Luc c 9.

A* SENIVS bonis artibus & virtutibus juxta
clarus, Arcadium & Honorium Theodoſij
Auguſt. filios literis imbuendos & pietate, acce-
pit: quod muneris tanti pius Imper. fecit, ut eum
no filiorum modò, ſed ſuum etiam parentem dici
voluerit. Quid? quòd ubi ſedentes pro dignitate
ſtans docuit, intervenien;: Theodoſius ſtare impo-
ſterum filios & audire ſedentem juſſit, timendas
Imperij ſecures literatis ſcholæ faſcibus ſubmiuens,
quos cùm in graviùs delinquentem Arcadium ſtrin-
xiſſet ARSENIVS, necem ille Dodori inferre
molitus eſt, pene Nero ex Arcadio factus. Adeò
non jam primùm bonorum magiſtrorum didactron
odta & inſidiæ lunt diſcipulorum. ARSENIO in-
terim vox cœlo hæc accidit. Fage, tace, quieſes
Fugit itaque, ſed aulæ ſervitutem: tacuit Eremi di-
ſcipalus ſed Doctorem Angelum habuit. Hic vana
hominum ſtudia illi depinxit primo in Æthiope,
qui evando, cui imparerat, oneri, alia atque alia
identidem lingua ad jciebat: tum in homine, qui
aquas dicule cribro hauriebat; demum in duobus,
qui cum ligno tiansvezio anguſtam ſubire portam
cuatendebant, e quibus primus peccantium, alter
an bitioſorum, quo alij invidiorum erant typus.
Denique beatà morte ARSENIVS quievit annos
natus CXXI. & tunc etiam taliſque mortern hor-
ruit. Certe vivus ſemper cum ſtrophio viſus eſt,
quod lacrymas biberet, quas mors exprimebat, ex-
preſſura ctiam nobis ‚ ſi cum ARSENIO memo-
iæ impreſſam altiu geſtaremus.
Ex Metaphry.

ainſl
enconds
IAU d
Nen) won!
erbint:

en
nepeonedh

—

Lund

n et

KRN1 N
,ien ſenn
ne nd
tet minut,
1ecnis.
1, Venint
l Nen
ens i Ni
u, Iniren
ſüe in eip
lbom omnit
6, uer ungon
Uun, 0 ſeen
Ilti cun luh
3 Nanemn
eumguc l
Detomn Mlum
Crriltosreli
ut nuns
Ohen zalr

Lauta erut

otom beſon
9
WN

AAhn

erne Ne 1

dukin
Hunn
endon

.

4

* (38) £
Meditatio. Deintegro ſervitio Dei.

1. B aulâ ad ſolitudinem avolat Arſenius:
interrogatus unde tantùm amaret ſoli-
tudinem? non poſſum inquit amorem
meum dividere: oportet ut neglecto mun-
do, Deo me penitus tradam. Velles tu qui-
dem Dei & mundi eſſe, ſed hoc fieri nequit:
eum elige qui te pluribus cumulet bonis, quid
dubites ?à Nemo poteſt in unaà & eaadem re omni-
potenti Deo ſervire, atque eius hoſtibus gratas
exiſtere, nam Deo amicum ſe peraegat, qui ejus
placet inimico. Gregor., in hom. ſuper E-=
2z echiel.
u2. Veniant tibi in mentem Stipendia quæ
mundo militans meruiſti. Salomon qui ter-
renis in bonis votorum ſummam adeptas
erat, profitetur omnia vanitatem eſſe. In-
quire in te ipſum vide an non verum ſit ti-
bi bona omnia faſtidio fuiſſe cum iis potitus
es, nec unquam habuiſſie te plenum gau-
dium. O ſaculum vanum! quid tanta pro-
mit tis cum decipis? Auguſt.
3. Si autem fateri veſis quod res eſt, dices

te nunquam lætiorem fuiſſe, quam poit ex-

plerum pium aliqued opas. Jam verò fi
Chriſtus vel in hoc mundo tam liberalis ſit;

quid daturus eſt in altero? ſi quas dæmon
offerr voluprates plurimo felle temperantur,
dquanta erunt quæ parant tormenta? Deo te

totum devove, diceſque cum Tertaulliano.

Qus major voluptas quam faſtidium voluptatis?

7 S. MAR-

S. MARGARETHA V. & M6R. „
20. Julii.
Sobrij eſtote & vigilate, quia adverſarins ve-
Rer Diabolus tanquam Leo rugiens circuig iul!
qnarens, quem devoret, cut reſiſtite fortes
in fde. I. S, Petri cap. je

A RIGARITAM in manus damus, vel 01
cœlÜο judice pretioſam. Adoleſcentula clam Il hinün
parentibus Sacra noſtra edocta eſt. Eam ob cau- aete wwtun
— — i.
ſam ad Olyorium Præſidemraptata fuit, ipſo (ne- totita
fas!) parente filiam accuſante. Gravius etiam Kne
periculum cudebatur, quando Iudex à forma h Uhlnos
ARGARILAX captus, amatorem induit, & mol- QNennd- e
libus armis, blanditiis pugnam movit. Elufit ta- Celinschcva
men inſidias Virgo prudens, & Præſes larvaà Amo-
ris poſità tyrannum prodidit. Virgis initio cæſa, ein gre
tum uncis lacerata & in carcerem data. Ibi quo.
que fatigatam recens hoſtis Orcus excepit, Draco- II eallon
nis exuvijs hertendus. Sed hunc objeéto ſcuto ends, uun
Crucis repulit, precumque jaculis confixit. Vi-
ctrici ſuperi trophzum poſuerunt crucem mite
ſplendentem, & e cujus apice columba ſolatia de-
dit & omnibus vulnertbus Medicinam. Trium- Elcln lent
phum hunc primum ornârunt XV. millia homi- Wüohti dn
num in libertatem Chriſtia um à Deorum ſervitute Ameonniste
aſſerta. Non multo poſt iterum pugnatum, & in dà ⸗
triumphum ducti ignis & aqua. Nam & facies ar- „ed
dentes pectori admotas in tacti Amoris flamma?s, Ie.
& aquas, in quas abjecta erat, in baptiſmum vertit oofſe
DEVS. Iterum ergo triumphanti columba illa l
divina palam coronam impoſuit. Invidit Oly-
brius, & caput laureatum glad abſtulit. Sed
imprudens alferam coronam adje cit.
E& ur. & Lipp.

Ne

Cenonis in

(40)
Meditatio,. De tentationibus & ratione
eas Pincendi.

1. Kus patitur nos àa dæmone ten rari, tum
ut no tram probet firmetque virrutem?
tum ur copioſius nos remuneretur: non per-
mittit tamen ut tencario ſit ſupra vires: Dia-
bolus pellicit, non cogit ad malum. Liber-
tatis & gratiæ beneficio iemper vincere poſ-
ſumus, nam gamon latrare poteſt, mordere non
poteſt: non enim cogendo, ſed ſuadenago movet,
nec extorquet zoxſenſum, ſed petit. Auguſt.
2. Ipſi nosmetipſos tentamus nil non con-
cedentes ſenſibus noſtris, & Corpus otio ac
delitiis circumfluens delicatius tractantes. A-
lios item ad peccatam ſollicitamus tum ver-
bis, tum exemplis., Ipſi dæmoni tentatio-
num occaſiones Suppeditamus, parvis rebus
legendis, audiendis. Cur liceat andire qua fa⸗
cere flagitiuen eſt ?2 Terrull.
3. §. Petrus triplicem nobis ſuggerit vin-
cendarum tentationum rationem, nimirum
ut ſobtii, vigilantes & fideles ſimus, Sobri-
etare ominis ferè libido reſtinguitur, Vigilan-
tià, & dillgentiexamine adtionum eludunrur
dæmonis inſidiæ, fide demum omnes inimi-
ci profligantur. Non enim vinci poteſt
qui ſperar paradiſum, & qui
timet infernum.

5 () 90%

* (4 1)
S. DANIEL ABBAG.

2 I. Jalii.
Habentes alimenta quibus tegamur bis contenti
ſimut, nam qui volunt divites ſteri inciaunt
in tentationem & laqueum diaboli, r. Tim.
cap. 6. V. 9.

Mpetraverat à DEO DANIEL heæredem viro,
quocum illi hofſpitij familiaritas interceſſerat.
Itaque hic, cum patronum, ad malevoli patrem
etiam pueri vocabunt. Sed pro innocentiâ pro-
nunciavit innocentia alteza. Infans nuper natus,
qui juſſus à DANIELE pattem palam edicere,
digito in verum parentem conjedo, hic, ajebat
pater meus eſt, atque ita ſimul patronum ſuum ab-
ſolvit, ſimul calumniatores improbos damnayit.
Sub hæc, cum DANIEL Eulogium latomum cer-
neret, in egente= præ aliis pium, precari apud
DEVM inſtitit, plures opes ſubmitteret tam bene
prodigo. Et annuese DEVsS eſt viſus, ſi pro Ea-
logio ſponderet, divitias fraudi morum integritati
non futuras. Convenit, ſpopondit DANIEL.
Igitur Eulogius cum ſaxis theſaurum etuit, ad au-
lam abit, honores mercatur, ſtruit palàtia, emit
mancipia, ſplendidée ac laute victitat. Adeſt DA-
NiEL officii ſui amicum commoneta ctarus, ſed
ſurdam, ad pauperis vocem, januam reéperit, ver-
beribus pro ſtipe oneratus. Anxius proinde, cum
à Chriſto crucifixo exſolvi vadimonio poſtularet,
annuit Filij nomfne MATER MAGNA, mox
etiam ipſe F LIVS eàâ lege, ne ſimile poſthac va-
dimonium faceret imprudens. Intereà Ealog us
mortuo Imreratore, honorum taſtigio opibuſque
omnibus exiſtens, in latomias ſuas poſtliminio
devolvitur, mox cum panpertate pauperum amor,
& und victutes omnes ab ex loevocantur. Tam
male, 6 Divites, vita ſanctitati cum dvitiis
tam bene cum pauperate convenit.
Ex Pet., de Nal. .
Medi-

ſelanie
nuekhi
1 lum
vMN G14)
emd zuult
lsemum
Anent n
rumnl
ſoche ungll
dg intuenznil
nſanati
tern 6
Urlug unhe
„ 4benei
ayeliun
1llloo⸗
mnit. lun
llutan,
. Nenorl

d
Wultuclaemn pn
1

un Kluis
Murim muantn
Ku.
Amtenone
1 Diſee .
entebe
Mtun ſ
nnißz euiu
j erhirne

(42)
Meditatio. De Copia & Inopia.
1. P Xperrus eſt Daniel in Eulogio ſuo quam
peciculoſum ſit in via ſalutis abundare.
Divitiæ ſi affluant non appone cor, quid po-
nimus cor in terrà, cum videamas quia ever-
titur terra Auguſt. Serm. 29. de verb. dom.,
Et Simus Domini divitiarum. Neque divi-
tiæx dominentur nobis, impedientes nobis
liberum earum uſlſum. Noan inhæreamus. §.
Wigo de tranquil. animi cap. 9. Scarabaus
cuncta intuens nil pulchrum eligit, ſed ſicubi ja-
cent ſtercora eis inſidet, ſic animus diwitiis neg-
ligit cœlum & aerna & terreni inharet, que
Paulus arbitratur ut ſtercora.
2. Abundantia inducit oblivionem Dei,
& expellit timorem; Id expertus eſt Daniel
in Eulogio. Incraſſatus eſi dilectus & recal-
citravit. Incraſſatus impiguatus dilatatiss
dereliquit Deum factorem ſuum. Deut. 32. cap.
v. I5. Res anguſta conſervat timorem Dei,
gratitudinem pro pane quotidiano avei tit
otium & luxs vitia, quia labores manuum
tuarum manducabis beatus, és, & bene tibi
erit, Pſ. 127. quomodo te geris vel in copiâ
vel in tenuitatetuâ?
3. Diſce ex Bocëtio Phil. ib. z. proſâ 4.
ſorte tuâ à Deo datâ contentus vivere. Qirdſ-
que cum fortuna ſua conditione concordet: inz
enim ſingulis quod inexpertus ignorat, & exper-
tus exhorreat.

S. MA-

Pon zuieg
Iu

(4 3) £
S. MARIA MAGDALENA.

22 Julii.

Rem ittuntur ei peccata multa quoniam diiexir orn

mulium., Luc. cap. 7.. 1.

AGODALENA, quæ omnium in ſpem peccan-
tium animos erigit, utinam etiam in pœoi- eI N,
tentiam erigeret- Tantum lacrymarum potut la- 1elgo
vacrum, cům aquas amor oculis deplueret à flam-“
mis ſuis calentes, cùm ingenioſus e capillis lintea Gennes nes
texteret. Ergo tot demonum maloerum nuper ho-⸗ 1 eN 1o
ſp tium, Chriſti fit hoſpita, hujus ſermonibus frui. tinm
& amoribus digna eſt; ab hoc apud Simonem de C
audacia, apud fororem de otio apud ludam de pro- Z
digalitate accuſata, defendi ſemper meretur; apud glluna
hunc Fratri defunécto vitam exorat, hunc nardiodo- Com
ri us recreat, miniſtra per ludæam ſequitur, & in on nll /
crucem ſequitur; hic pedes lacrymis iterum lotos, arnltteßns⸗⸗
ite um oſculis ſiccatos tumulo condit dolore plena, umeratſent
mox redivivos ambit gaudiis ebria, & lætiſſimi “
nuntii ad Apoſtolos nuntia- Qnid? quod hunc aſh n
etiam ipſa Apoſtoli vices functa, in ipſas uique Gal- * ein Un
ILias M-(liam portavit, & populos nova amoris ma- lotdenn dia
giſtra amare Crucifixum docuit. Hunc illa inter Puie mun
ſilvas maxime, & loca ſola venabatur, & in nudo le-
ctulo crucis, quam illic loci Angeli defſixerant, in-
dagabat. Andies jam ſaxa edocta & littora barbara lutle
IESVM ſuſpirare, IESVM in igeminare, cum in- dNNM
terim ſæpicu! e hic ad Dilectam e cœlo inviſeret, illz Neah
ſæpe iæpius aa Diledam ab Angelis in Aéra, tan-
dem in cœlos etiam raperetut. Ex Evang.
& dilv. Prierate.

—3,=—

ir ſe

nneln
W Wan
1 Dlimud

* (44 *

ly Meditatio. De Laæcrymis. S. M. Magdalenaæ.,
Uun, 2. Rimus Magdalenæ lacrymas elicit of
leg,, peccatorum, quo pereluſa Jeſum quæ-
„ Arit, invenit in domo publicani, peccata pa-
emine, lam confitetur, voluptates valere jubet, & in-

tegram facit vitæ mutationem, Felices la-
crymæ, quæ Magdalene omnia deleviſtis cri=
mina! an ergo nunquam oculi mei delicta
juventutis meæ lacrymis elevetis? quid dif-
fero meam converſionem? voluptates, ho-
nores, ultimum vale vobis dico jam tempus
eſt, commiſſa deflendi peccata; dimitte me
paululum ut plangam. Job.
z. Commiſerationis ergo lacrymas tenere
non potuit Magdalena, cum vidit Jeſum à
car nificibus accipi tam malè aduſque calva-
rium eum ſecuta ſub cruce lacrymas ſuas cum
pretioſo ſanguine confundit? Meum Cor!
quotidie Jelum in cruce pendentem videmus,
quotidie meditamur ejus paſſionem, unde
ergo ne lacrymam quidem damus ? ah! non
tantâ pierate cſum complectimur, quantâ
Magdalenan?!?“
3. Præ deſiderio quo Magdalena flag i-
bat Jeſu videndi, a mortuis ſuſcitati ſep il-
chrum ejus lacrymis rigavir. Aſſiduis ſuſpi-
tiis & gemitibus antrum ejus reſonabat,
quòd prolongatus eſſet incolatus ejus, nec
ipſi darerur dilecto ſuo jungi. Jacturæ vel le-
3 viſſimæ illacrymamur, ar quotus quiſque eſt
„Aqui amiſſo jeſu lacrymetur?

S. APO.

*D (45) £
S. APOLLINARIS EPISCOPUS.
23. Julii. .
Rogamus autem, corripite innfrmos, conſolami-
ni puſillanimes, ſuſcipite infirmos, patienices
eftote ad omnes ad Thaeſſ. 5.

J Sc pio à devicta Africa Africani encomium me-
mit, & alter à lubacta NQumantia Numantius vo-
catur, Sanctus noſter ab Apollinis everſo, pet pre-
ces ſuas, fano, non immeritò APOLLINARIS no-
men habet. Fuit hic Præſut, Sanctus Petri Protoapo-
ſtoli diſcipulus, clarum exemplum ingrati aaundi
qui beneficia tanti viti non nifi cruciatibus repen-
dit. Ravennæ ſalutis viam docentem, papæ pro mi-
nervali diris affecere verberibus. Bonifacio, muto
Nobili ſervatoris noſtti prolato nomine linguam
ſolvit, filiam ejus a tartareo liberavit inquilinio:
ob hæc virgis laceratus, aduſtus, urbe ejectus in
exilium futt. In Æ milia Ruffini demortuam prolem
vitæ reddidit ejuſque familiam haptiſmatis ſacro
flumine regneravi: & ſolito à malis ſalario ſu-
ſpenſus equuleo, laniatum corpus, contuſi dentes
& in mate expulſus, ex quo na fiagus cu ni My⸗
ſiam, Thraciam, & inde in ltaliam reveniſſet, ta-
num ingreſſus, præſentia ſua ita infregit vires dæ-
monis, ut obmuteſcens præſtigiis dementare ex
idolo pro more idololatras non valeret. Detectus
ergo, prodente orco, POLLINARIS., ab irritato
populo templo & urbe expulſus, atque à perſe-
quentibus adeo lethalibus plagis confectus eſt, ut
ſeptime exinde die, quantum vis à fidelibus inte-
Iim ſuſtentatus, Martyt objerit: atque ita extrema,
quæ moriens elocutus eſt verba, Qui perſe veravern
uique in inem ſal vus erit, impievit & go-
tiola morte obſignavit.
Ex Liphelos.

M edi=

6
io⸗ De ⸗
enun
node⸗

EE

1, Conſamen
la,Tcho, 1

Oytulate, 4

epstenre
cchiss, 11 1
Cenimin mi
tmium aupet
N es n
ccetl m
Mllu.
1.llenter e
NGR dKt
KOnbnden
nonimzmtt
Marinotnen

Neltanes 4

mumcntn
Poirilanne
Meglengn
Ceteüt,ct,
züenim

(46) £D
Meditatio. De rriplic: effectu Charitatis
en proximum.

ernr
N⸗

. a IOrrihite inquietos quorum nimirum mo-
P ung res vel ſermodes inſolentiotes ſunt, hos
ſane oportet ex officio arguere, ſi tibi ſint ſub-
u diti, ſin æ quales ex charitate illos dehortare,
dummodo id prudenter præſtate poſſis. Ubi
Prximum tuum monueris, cæ tera Deo com-
aie Mitte: ora Deum pro co, quidquid accidit
naenn noli contriſtari.
V 2. Conſotamini puſillanimes, Chriſtianam
ipſis demonſtra miſericordiam conſilio, gra-
tia, ſtudio, quoqdo demum potens es ipſis
opitulare. Aderunt tibi quotidie occaſiones
miſens benigne faciendi in carceribus, in xe-
nodochiis, in vicinis & in propriis æ dibus.
Charitas in miſeros fortanas non imminuit:
præmium auget. Eſto conſolator ommum,
qui ad te ſu's in afflictionibus confugient.
Amicitiæ eſt amicos, charitatis verò omnes
conſolati.
3. Patientes eſtote ad omnes: fer patienter
mores & naturam omnium. Ut quis amicè
& Chriſtianè cum omnibus vivat, multa ipſi
requiritur patientia; alii quippe malo, alii
pio animo exercebunt ejus patientiam. Arri-
pe occaſiones ejuſmodi, nam ſaluti tuæ plu-
rimum conducunt. Avarus non curat ex quâ
fodinàâ datum ſibi aurum eruitur: tu quoque
ne quæras quis hanc merendi occaſionem tibi
dederit, cà duntaxat utere, & certo ſcias,

patientiam malorum omnium eſſe Medici-
nam, CHRI⸗

Hollnüte

(47) £
CHRIS IINA V. MAR.
24. Julii.
Omne enim qua ſua ſunt quaærunt, non que ſunt
Ieſu Chriſti. S. Paul. ad Phil. 2.

Icite, quotquot Muſas colitis „ quid virgine
felicius; ſi Doctorem habere Angelum me-
retur? Certé Virgo CHRISTINA habuit, & Chii-
ſtianæ doctr næ iudimenta cùm cdiſceret, ab ore

Angeli pependit. Nempe ſicipſi: Dus quoq; (quos

argenteos aureoſque parens habebat) recte utidi-
dicit, quando frados in fruſta pauperibus juſſit ce-
dere, docuitque, hocipſos recte denique mortali-
bus propitios eſe: jam patentis farorem ut fortiter
excepit? Alabæ, vincula, unci, rotæ, fia mmæ velita-
tionis ſpeciem præbuêre. Et in hac ipſa, cum trun-
cas corporis partes in vultum (hoſtis dicam, an pa-
rentis?]) projiceret, an non invito extorquere vere-
cundiam potuit? Angeli deinde manu peranata, an
non iterum provocare hoſtem à Sed tota ecce acie
mors occurrit: In lacum Vulſinum præcpes agitur,

molari colle appenſo. Vincit videlicet mari etiam

virtus, & gaudet CHRISTINA à Chriſto toto lacu
unc baptizari, quæ omni ſanguine nuper. Quid
quòd incolumis enatat? parens morte infelici ſty-
giis undis mergitur. Quid ages, qui in officio pari-
ter & odiis ſuccedis Dion? quld luliane? oleum
iteram ardens affunds: cum operam perdis, picem
ingeris? Chriſto adhæret: fornacem paras? iterum
cantus inter flammas audis: ſerpentes cogis? jam
ſtygios vicit. Vbera reſecas? non eget his Virgo:
Sagittis denique petis? pennas addis in cœlum
volanti, Si neſcis, illa tibi, illi meta cœlum eſt.
Ex Maot. Rom. Adono & Pet.
de Naß

Nt

non on

=
=
=. S
S= S

N
W

NM MI10
lins gunc
1. Ann A
Zufun Fel
ui, Moul
ut, ilepen

Alurlvun,

Gekachr ehon
lninl lnt
Nelal
NND don
4

Dene:

Nen

n

lſebn

6
(53) *
A Meditatio. Omnes quarunt ua
l ſua ſunt.
Uis quiſque ſtudet commodis. Avarus
CMl: quærit divitias: ſuperbus honores, vo-
luptarius voluptates: hinc duo inferas opor-
tet: primo fidendum eſſe paucis: paucos
MNN enim reperire eſt qui ſua non quærunt: Uni
ineiſee, Deo confide, non te fallet. Secundè ſtu-
D pendam eſle hominum cæ citatem „qui neg-
u lectis æternis bonis fragilia amplectantur:
ue nonne tu quoοque multisin actionibus tuæ
porius quam divinæ gloriæ ſervis?
2. Sunt quam pauciſſimi qui quærunt
quæ ſunt jeſu Chuſſti, ac ejus glornæ conſu-
lant. Imo qui divinæ gloriæ videntur con-
4 ſecrati, ii ſæpenumero vel gloriam vel com-
moda ſua ſequuntur. Quorùm ſpectant la-
bores tui? fruſtra dicis te Deo laborare, niſi
verbis facta reſpondeant. Potes lingud negaſ-
Je, quod manu confiteru: verbo deſtruere quod
facto ſtruis. Tertul.
3, Recte ſbi ſuisque commodis ſervit qui
ſervit Deo; is quippe ſuam ſalutem negotio⸗
rum ſummam operatur. Quam bonus es am-
antiſſime Deus! mihi laboro ſi laborem tibi,
quàm malus ego! qui perire malim ſerviens
peccatis, quam ſalvari obſequens. Deus
meus ſiue me felix ; at ego ſine te infeli. Deus
noftrà ſervitute non indiget, nos illius dominaz
rvione indigemus. Augault,

§. JA-

Arn lsnd
uenalant
E

* (39) £.
S. JAcOEUS APOSTOLUS.
25. Julii.

Pacem relinquo vobis 3 pacem meam do vobis
non quomodo munaus dat ego do wobis Non
turbetur cor veſirum neque formidet. Joh.
cap. 14.
Audes [ACOBI ſeripturo pennam ultrò I4.
OBl volucres ingerunt. Audi juventus, &
Patronum tuum mecum lauda. Ibant Coajuges pii
Compeſtellam, & trahebant pietans ſuæ comitem
flam form liberali luvenum. O ut periculosè
Caſtitas peregrinaris! Hoſpitis filia oculis capta
adoleſcentis, apere etiam ipſum nititut, Evadit hic
muliebris Amoris laqueos, ſed non odii, Söubdola
enim inter ſarcinulas caſtiſſimi aureum craterem
condit, & abeuntem de furto accuſat. Damnatur,
ducitur, & in crucem tollitur; ſed non moritur In-
nocentia. Dum enim mœſti parentes ite- relegunt,
dum ægre & pedes trahunt & animas, ſenectutis ſci-
pione filio amiſlo, dum frui illos vel pendentis
aſpectu juvat, ecce ab infelici arbore filius: quid
lacrymis vivo parentas Mater? vivo DEI MATRE
&. IACOBO ſuccollantibus: 1. Iudici dic, ne dam-
nare pergat; quem mors abſolvit. Vix hæc ille ac
Matrem, cum Mater hoc ad ludicem menſæ ae-
cumbentem- Hic; tam ſcilicet filus tuus vivit,
quam aſſus hic cum Gallina ſua Gallus, qui lautus
unduſque ſepulchrum ſtomachum expeétat. Iam
carpere parabat, cum Gallus & Gallina in vitam ſe

erigunt, Innocentiæ victrici alis applaudunt. Gallus
etiam Pæana canit. Ergo damnat ſe ipſum ludex, &
innocentem miſſum facit, voluerum vero proles
poſthama etiam hodie plumas ſuas cum laudibus
IACOBI in omnem Orbem ſpargit, nunquam
Omnes, licet tot quotidie vellicent, evellendas.
x C. Mariane. . de red Hiſpe c. ult.

Medi-

I Eceh d

uolacn dnon

MKlinen

On urmen

)ALIe

OMo0v0vοÜ

Mnlent lec el

MNSReE

Mnirn

e Meditatio, In vitam S§. Iacobi.
1,Glimul ac S. Jacobus Jeſu vocem audivit,
naviculam, retia, patrem omnia denique
veliquit. Jam dudum vocatte jeſus ad ſan-
tiorem vivendi modum? at hujus mundi vin-
eulis irretitus, cupiditatibus nimirum, divitiis
& aliis id genus nugis » Jeſum vocantem non
ſequeris. Age rumpe vincula, expedi te
quamprimum negotiis quibus ligaris, ea enim
minus decent hominem qui creatus eſt ad
amandum unum Deuqm.
2. Is Apoſtolus multo cum labore ad ani-
marum ſalutem incumbens, parum proficie-
bat; attamen voluntatem ſuam ad divinam
accommodans non angebatur modico frou;
fae quod potes & debes ut demandatam tibi
provinciam expleas. Si fructus labori re-
ſpondent refer grariam & gloriam Deo: Gn
minus ne dolcas, à Deo quippe pendet felix
rerum exitus. Si votorum fieres compos for-
têhumanæ gloriæ ventis ag atus naufragium
faceres,
3. S. Jacobus ingratam Jeruſalem patriam
uam Iepetiit, quæ llataà nece labores ejus re-
muneravit. Expectare dehes mala ab iis quos
bonis cumulaſti. Deum quærentes nun-
quam deficiunt aflictiones, & teletantiæ: at
præſens Infelicitas argumentum eſt fururæ fe-
licitatis. Quarunt tribulat:ene & neceſſirktes
Juſtum, invenitur cui corsn aebetur. Ambroſ.

e
34

n

ahutg venn
Tuul Aui

Auluin ldn

470 I. 4
geſelie 4
apeni,

D S, A NNA

Fr)
S. ANNA MATER B. V. MARIA. M&
26. Julii.
Non poteſt arbor bona malos fruäctus facere
negne arbor mala bonos fructus facere“
Matth. cap. 7:
Obilitas arboris ex fructn cagnofcitur: ex
prole matsis dignitas. Sancta Mater ANNA
in Bethlehem nata, genere Sacerdotali, tribu Arao-
nicâ, adice prophetiea & regia: nuptæ hæc Ioachi-
mo in Galilæa, juveni ſtirpis regiæ, & magnævirtu- d Tdünde
tis. Nobile par conjugum, ſed intæcundum. Cum utertzein
Le ſteriles viderent, viginti annorum continentiàâ GiaRd
ornavere connubium: opes & proventus annuos
in pauperes, templum, & uſibus ſuis æXquali ſorte Donnn
partiti. At, poſt multum temporis, Ioschimo à o Muucn
ſacrificio, cum cònvitio ſterilita tis, rejecto, multis Oaiſusdn
lachrymis ,‚jundctisque precibus petebat infamiæ tiastn
remedium e cælo, ecce ANNA ab Angelo, & ab H
eodem Loachimus ad connubium revocantur: au-
ferendam virtute divina ſtetilitatis notam, filiam-
que ex iis generandam Sarâ & Rachele celebrio-
rem. Credigere eleſti genio, concepta ſine ma-
cula DEl fatura Mater. Gratiaque peperit Domi-

heohen

evrrantenn,

KAobnkuom

Melbeonsen
5

nam,cum ANNA genuit MARIAM, cœli tetræque gantn⸗
fututam Reginam. Ita ANNA cum ſanctiſſmam Midelden

ptolem primis infantiæ educaſſer annis, DEO in (Whhman
templo reddidit trimulam, quam ſe devinitus acce- iii .

pifſe agnovir. Tu A N NAM jam cœlo glorioſam, In
ut Patronæ tua Matrem honora, ut aliquando mo-⸗ 1d ⸗
ritur us audite poſis, quod Beatiſſima Virgo Clienti !1 kthket
cuidam ſilo in agone ſpopondit. Quia Matrem
meam honorafi ſeëmper, infernum ne illuc
intreisoceludemus, Lippoloo. nnndn

osbelthif
(0) 0 etei
6 Mem. Nelt
hu tn

Medi-

(52) £
Meditatio. Quomodo orandum ſit exemplo
S. Annæ.

1. § Anna petiit Domino ut probroſam ſte-
"rilitartem cum fæcunditate mutarer; non
prius tamen Deum exoravit quam annos 20.
in jejuniis & precibus conſumpfiſſet. Noli
ſpem abjicere ſi tibi Deus non ſtatim conce-
dat, quod ab eo petis. Perſevera in oratione,
tandem impetrabis, modo res bonas cum hu-
militate & fiducia petas. Differt dare, ut do-
ceat petere; diſſimnla: andire pe:i entem at faciat
perſeverantem, Anſelm.
2. Protinus ac nihil ambigens credidit An-
gelo nuncianti ipſam concepturam eſſe.
Chriſtus dixit accepturum te quidquid petie-
ris: dubitas tamen? nec Oeo dandi poreſtas
deeſt cum ſit omnipotens, nec voluntas, cum
ipſe libentius gratias effundat, quam tu acci-
pias. Pete igitur ſed cum yivà fide & per me-
rita Chriſti. Nunquid verum eſt ad Deum te
duntaxat confugere, cum fruſtra ad hibitâ hu-
manàâ ope ad extremas redactus es anguſtias
oportet primum omnium Deum invocare, &
omnia tibi feliciter cadent.
3. §. Anna non immemor acceptæ gratiæ,
Deo reddit quod acceperat à Deo, ipſiq ue
offert filiam ſuam An te Deo memorem præ-
ſtitiſti tot gratiarum quas ab eo accepiſti? for-
tè harum oblitus es, vel (quod pejus eſt) uſus
es beneficiis ad cohtumeliam bencfactoris: at
memineris, quòd accipiendis ind gnus eſt, qui de
atceptis fuerit ingratus Bernard.
D 2 S, PEANe

(53) £
S. PANTALEON MART.
27. Julii.
Omnis turba quarebat eum tangere, quia
virtas de illo exibat & ſanabat omnes.
Luc. 6. v. 19.

ANTALEON five PANTALEEMON
(namque hoc illi nomen morituro clum fe-
cit) adoleſcens medicinæ operam dedit. Sed
compendium illi asg hanc artem rectius Hermolaus
in Chriſti Schola oſtendit, quando in hujus nomi-
ne latere panaczam edocuit. Experimentum à pue- 1 Menend
10o ſumptum, quem vipera morſu enecârat. Hunc alacnhend⸗
uno Chriſti nomine vitæ reddidit, & ſuccedaneam „ H
victimam morti vipera dedit, Eâdem medicinâ NKse
noctem oculis excœcari pepulit gem no miraculo,
nam hectenebras etiam parentis animo diſcuſſit,
fidemque fecit aſpicere. Verum his recte viden-
tibus, oculi ipſis Medicis ceœperunt dolere, cùm æ=
ſculapium ſuum ad Chriſtianos tranſiſse viderent,
Quin invidiàâ excoœcatus etiam Imp. Maximinianus
in medicum cœpit furere, cum para lyſi afflictum
in pedes erexiſſet, quem in opem à ſacrificulis vo- (Alunmn
catus Phœbus deſtituerat. Ferro igitur, & ignai-: ſaleſuule i
bus ſævit, liquato oleo pefundit, ex equuleo ue
ſpendit, undis mergit, rotæ innectit, necquic-
quam ingenioſus in pœnas; cum medici vulneri-
bus medicinam Chriſtus ſem per faceret, & diras
omnes carniſicum turbas averteret. Spiculator
quoque ad primum idtum ferrum ſuum ceram eſſe,
& collum martyris marmor deprehendit. Reſe-
Rum denique caput ladtis liquorem, & Oleaſter ad
quem victus Martyr ſteterat, ſubitas frondes
dare viſus eſt. Voluit Herculem ſuum co- ſeig zn
ronare, Ex Meiaphr. ed

ur.
W

lS
71 dos

1
NiſNANKGeA.

oechonn

Medis

41 4 ſanm

0 mudn

N 2S5
(54)
Meditatio. Deus eſt Medicus animarum.
1. 1 T Chriſtus animæ noſttæ morbos cu-
Aret, nobiſcum agit ur medicus cum æ-
groris; primum juber ut voluptatibus abſti-

—

neamus, more medicorum, qui reje ctis iis quæ
alato arrident, diæxtam & amara præſcribuant
pharmaca. Uade fit ur repugnanti animo
oblatam à Deo medicinam ad ſalutem animæ
delbemus, amarulenta vero Pharmaca ad ſa-
lutem corporis facilius exhauriamus?
2. Aperienda vena, & ampuranda ſunt in-
terdum inembra ut æger relevetur, eandem
prorſus curationem Deus adhiber peccatori.
Novit pecuniam quæ in mundo eſt, quod in
corpore ſanguis, cauſam eſſe morborum, vel
propter exceſſum, vel propter præpoſterum u-
ſum; ſanguis corrumpetur: morieris, niſi ef-
fuderis illum in pauperes, ut in terreno, ſic in
cæleſti commercio, leve detrimentum gradus
eſt ad lucrum maximum. giſi aliqua amiſi-
ſti vitæ gaudia, negotiatio eſt aliqua amittere, ut
majora lucreris. Tertull.

3. Hæc duo potiſſimum curant ex morbo
convaleſcentes. Primum certam habent vi-
vendi rationem alterum, ſalubri duntaxat
cibo veſcuntur, Roga tuæ conſcientiæ mode-
ratorem, ut doceat te rectum vivendi modum,
a quo nunquam nec transverſum unguem di-
ſcedas; Angelorum cibo frequentius utere:
hoc cibo nutrieris, & in Jeſum mutaberis.

D 3 S. NI-

* (55) R
S. NICEILAS MART.
18. Julii.
Sie pugne, non quaſi aecrem verberans, 1
Cor. 9. 4

ybiius hic juvenis, à pugna heroiea NI CE-
T A. Inſignitus nomine, Angelus ob purita⸗
tem videri potaiſſet, niſi ſanguis ejus, pro integri-
tate conſervanda, fuſus, hominem probaſſet.
Scivit hic, non nocere ſenſum, ubi non eſt cosſen⸗
ſus: quia tamen mori maluit, quàm, etiam in-
nocens fœdari, majore & acerbiere ſenſu, ſenſum
periculoſum frangere & propulſare aggreſlus, in
carne carnem ſuperavit. Expoſuit Angelicum ju-
venem Decii tyrannis omnibus ſenſuum illecebris.
In molli lectulo depoſitus, inter roſarum & liliorum
odores, fontium amœnos ftrepitus, ſericis captus
faſciis, deſolatus jacebat: jamque turpis lupa irtue-
bat, blanda voce Syren, mant fœda Harpya, pu-
doris infeſta prædatrix. Conclamatum videbatur
de inermis & proditi innocentia, At, deje to cor-
pore, erectus NICETEK. animus, fſurrexit in pu-
gnam, quique manu non poterat vin ctus, o re adhuc
ſolo libero pugnavit: præmordit dentibus lin-
guam, inque efftontis proſtibuli faciem exſpuit.
Ita, vulneris dolore, ſequioris ſenſus amolitus pe-
riculum, fugavit inſuper imprudens ſcortum, rubri-
cà ſanguinis ſui, velut ſtigmate notatum. Tu parthe-
nie Sodalis, vel mutum hic monitorem audi, ne ul-
tro in talem neceſſitatem te conjicias, ubi peri-
culoſa pugna, rariſſima verò victoria
eſt. Ex: Hieron. & Niceph.

2&

6
Krn
cyoc fol
amn we
,whm nien
„4 Lele,lJ
n wel
eunblann

eraenn

nem G nii
ne
Nin giiueen

1. Vorddll
Dummroen
Mmumm
ekiidtn

„

Ml

AI

* (56) £

Meditatio. Depropugnanda Caſtitate,

1. Icetas elinguis docet horrorem peccati.
N Quomodo poſſum hoc malum facere &
peccare in Deum meum. Dieit cum Joſephe
Gen.39. perpende, IN DxuM Mzu factorem
meum: Patrem meum: & Judicem meum.
Loquiturcum Suſanna Dan. 13. Melius eſt mi-
hi incidere in manus weſtras, carni ficum, quam
peccære, S§. Anſelm. Epiſc. Cantua. Si hinc pec-
cati horrorem, inde inferni dolorem corporaliter
cernerem, & neceſſario uni illorum immergi de-
berem, prius infernum quam peccatum appeterem.
2. Docet elinguis Nicetas Deum haben-
dum præ oculis in pugnàâ carnis. Pudicus ado-
leſcens Dei recordatione velut rore aniwum ſuum
berfundebat, ne impii amoris, igne torreretur ait.
S. Ephrem de caſto oſepho; & nos de Nice⸗-
ta, ne dicas cum Senibus ſceleratis Dan. 13. O-
ſtia clauſa ſunt & nemo nos videt. Nonne?
renum quoque teſtis eſt Deus. Sap. 1·
3. Docet Nicetas ad reſiſtendum pecca-
to, ſuperare volenti cum gratiã Dei, nunquam
non arma in prompru eſſe, & neminem vinci
niſi ipſe velit. Clamat Suſanna: fugit jo-
ſephus: orat Petrus, Salva nos perimus: lin-
guæ vulnere ſe defendit Nicetas. Et quid tu
ſacis in pugna? tantm dixit diabolus ad Chri-
ſtum mitte te deorſum, ut intelligamus quod qui
obedir diabolo, ipſe ſe deponit. Nil. Serm, 12. in
Pſal. qui habitant,

D 4 S. MAR=

(5⁵y) F£
S. MARIHA VIRGO.
29. Julii.
Martha Martha ſoallicita es: turbaris ergo plus
rima, porro unum eſt neceſſarim. Luc. 10,

M ARTHAM Magdalenæ & Lazari ſorsrem,
quam poſt Chriſti necem perlecuti Iudæi in
exilium lacera navi ejecerunt, Maſſilia felix exce-
pit. Illuc triginta annis religioſis D EO virgint-
bus virgo præfuit, eo rigote, ut ab omni vine &
carne ſemper abſtinens, non niſii ſemel in die a-
liquid edulii caperet. Centies die quavis, totieſ-
que ſingulis noct bus ad orationem'gensa ſubmit-
tebat, draconem illis locis infeſtum aquæ piacula-
ris aſpergine depaulit, ſicque pluribus famoſa mi-
raculls, ſuisque inomni virtute dux & magiſtra
conſenuit. Octava, ante mortem, die, Servator
ea noſter cum Matre Virgine & . Magdalena in-
viſere dignatus, jamjam ſe vices ei repenſurum
popondit, recipiendo ad cœleſtes æternum ho-
ſpitam ſuam, quæ toties eum tam ſollicita, exce-
piſſet, foviſſetque domi ſuæ in terris. Subinde
mortis edocta tempus, conſperſa cinere, humi de-
poni à ſuis voluit ſupina, ut cœlum ei in conſpe-
ctu eſſet, ad quod moriens properabat. Ita in ofcu-
lo crucis, quo invitata erat, deceſſit, viam mon-
ſtrans omnibus, qui ad mortem uſque, in Com-
munione ſacra, ſervatorem noſtrum, pari cum eà
ſolicitudine religioſo corde ſuſceperint.
Ex Evang. &G Petro de natal.
Ribadeneira.

ue iefe

ſeer algdn
e Nanees

My negſe

1
7

E

1 1
Coroco⸗
in

Pmnzeen

Dintaben

1
ie ee
. 6

E*½ (58) £
Meditatio. De uno e maximè neceſſario:

1. NUnquam non laboras in divitiis &
4 honoribus ac ſcientiis acquirendis, hæe
tamen omnia non admodum necefſaria tibi
ſunt: ſiquidem ſine divitüs, ſcientiis, & digni-
tatibus cœlo adſcribi potes. Depone inutilem
negotiorum laborem: niſi in eo quoꝗque curæ
tuæ invigilent, & cogitationes tuæ, ut ſalvus
flas. Utinam! poſſes dicere cum Tertullia-
no: Seceſſi de populo, imo unicum negotium mibi
eſt, nec aliud nunc curo, quam ne curem.
2. Salutis negotium cum corpori tum ani=
mæ perneceſſarium eſt. Immortalis hæc ani-
ma, neglectis corporis voluptatibus in tuto ac
beato loco collocanda eſt, in quo corpus ipſum
purioribus ac ſuavioribus voluptatibus frue-
tur. Honores, delitiæ, & mundana quæ que,
quorum cupidiſſfimus es, prætereunt. Quod
animæ tuæ paraveris hoc unicum manet. Vi-
de quid adhuc feceris Dei cauſa? nec te pu-
doris & verecundiæ materies deficier.
3. Funditus periiſti, niſi dum vivis, tuæ ſa⸗
luti vaces. Unum duntaxat corpus, unam ani-
mam, unam vitam habes. Semelhomomo-
ritur, ubi ceciderit arbor, ibi erit in æternum.
Quomodo ad hunc usque diem operatus cs ſa⸗
lutem tuam? Heu! rerum neceſjariarnm nul-
lam rationem, ſuberfluorum & inanium pluri-
mam habemus, Chry ſoſt.

(50 £
S. ABDON & S. SENNEN. MM.
30. Julii.
Exiſtimo omnia detrimentum eſſe, propter emi-
nen: em Scientiam leſu Chriſti, Domini mei,

bropter quem omnia detrimentum feci,
S. Paul. ad Philip.

Enſebantur ABDON & SENNE N. inter
primos Perſiæ purpuratos. Et vero niſi cunæ
in Patria, mors Romæ purpuram donâſſet. Nam
quod Chriſtiano Principe nan indignum officium
arbitrarentur, Martyrum eſſe veſpillenes, ſnis que
manibus terræ mand are horum corpora gauderent,
vinctos Decius Romam adduxit. Ibi ad ryranni
tribunal ſteterunt auro gemmisque ſplendidi rei;
ſed extingnebant harum lucem catenæ ferreæ, quas
nimiùm quantum glorios jactabant. Itaque, cum
munera ingentia promittetet tyrannus fi ad Deos
tranſierint, risêre ſcilicet, & ad omnia tormenta pro-⸗
vocârunt. Plumbatis igitur tentati, contrà ferreos
ſe præbuerunt. Inde in theatro feris objecti; ſed
plauſum meruêre, & viécta Martyribus colla leones
ſubmisére, feræque cicures hominem contra feros
homines viſæ defendere. Reperti interim, qui ne-
cem inferrent, gladiatotes. Sed & Martyres tales
ſe probârunt, cùm jugulum fortiter gladio dede-
runt. Extincti triduum tumulo caruéête, dum Cy-
rinus plumbeis loculis, clauſum aurum defodit,
quod terum deinde erutum eſt in lacem, cum
Orbi Chriſtiano Sol ſuus Conſtan-
tinus luxit. Ex acta .
Lau rentii.

925 () Re
*

.

no⸗

ſanislols
ſe
4

1

Unlomn e
Cmeulttu
Piru,

ſem ſervjnn⸗

☛
oprel Inch

4 Uate⸗

kenlaun

iſcecn

ι 60)

Meditatio. Servire Deo, ſjuz ve, non mundo.

„ A Servis ſuis parum requirit Deus, & il-
lud parum, jucundum, utile atque ho-
norificum eſt. Glorioſum certè eſt Deo ſer-
vire, quandoquidem vel hac in vita ſervi Dei
ſingulari reverentià́ coluntur. Ad hæc utile
eſt, ſed utilitas tora noſtra eft. Cum bono-
rum noſtrorum non indigeat Deus: boſtremòô
jucundum, quòd virtus rationi apprimè con-
gruat, & Deus cœleſtibus gaudiis ſuos ſervos
perfuendat. Proba quæ dico, & brevi dices,
nullum eſſe in divino obſequio laborem, ſi
comparetur cum ſuavitate quæ in illo perci-
pitur.
2. Si verò qui mundum colunt, intoleta-
bilem ſerviunt ſervitutem: Nunquid turpe
eſt dæmonis & cudiditatum eſſe mancipium?
nunquid vitæ ſolutioris homines ſui ſimiles,
ſi minus palam, certè in corde ſuo damnant?
an is lætari poteſt, cujus animus premitur ſce-
lerum conſcientià, & cupiditatum procellis
exagitatur ?2 quid mundo ſervimus ? quid
mundum amamus? quandoq uidem laborioſior
eſt wund amor, quam Dei. Auguſtin.
3. Unde tamen tam multi mundo, tam pau-
ci Deo ſerviunt? ex co ſanè, quod neglectis
evangelii placitis, mundum duntaxat audiant,
quod mortua ſit multorum fides, quodque
pleri ꝗque pravam conſuetudinem non verira-
tem ſequantur. Chriſtus veritatem ſe „ non
conſustudinem cognominawvit., Texrtull.

De 5,16 NA-

* (61) £
S. IGNATIUS LOJOLA CONp.
310 Jalii.
Omnia in gloriam Dei facite. S. Paul. 1. ad

Cor. Cap. 10.

JI GNATIVS ½ Nobili milite Societatis IESV
Dux, animi ſanitatem pedum debet vulneri, hu=-
jus cora onem D. Petro, vitæ immutationem pio-
run librorum lefſtioni, Caſtitatis verè donum
Virgini MAGNAK., quæ cum Filiolo ſuo ſpectan-
danm illi ſe dedit. Ad hujus aram, cum optima
ſpolia (arma ſibi derracta) ſuſpendiſſet inter mi-
ros penitentiæ rigores M ARIA dictante, libel-
lum illum Aſcetieum ſcripſit, quem ne libro ſatis
laudes. Cum horas Virginis percurreret, ad ar-
canum SS. Trinitas aſpectum admiſſus eſt: Ejuſ-
dem Sabbatho extra ſe xaptus, non niſi altero Sab-
batho ad corpus rediit. Animarum lucro inhians,
vir annorum XXXIII. literas diſcere eſt aggreſſus;
mox ſocios ſcribere, parvas copias, ſed ingens orbi
laboranti præſidium, & cui IESVS ipfe propi-
tium Romæ ſe fore appromiſit. Vnicum ei ſym-
bolum fuit, Major Dei Glorias perquàm familiaris
illa cum lacrymis vox: heu quam ſordet terra cim cœ-
Ium aſpicio! Hoc obtinnit Anno M. D. LVI. Vir di=
vinis oſtentis, vaticiniis, miraculis clarus & natus
Eccleſiæ bono. Nam ſanctior Iuventutis educatio,
reductæ ab exilio Muſæ, proſcriptæ hæreſes, aſſer-
tus DD. & templorum cultus 3 frequens iteram
Sacramentorum uſus, demum aterque Orbis, ille
Chriſto ſubactus, hic ſervatus & quicquid in utro-
que filii & faciunt fortiter, vel patiuntur, id omne
IGNATII eſt opus. De Sodahbus Viiginis quid
dicam? quiſquis ex his MARIAM Matrem cla-
mas, recte IGNATIVM patrem dices.
Ex vita.

nhrlonde

udiodunkn
1. RKelol
nicaiohrn

lManazn
in nhnn
uu

* (62) £½

Meditatio. De tribus gradibus ad perfeétionem

1. C Ignatius in ſuâ ſolitudine formam deſi-
J. arit Spiritualis æ dificii, quod toto vi-
tæ tem pore dificaturus erat, In libello exer-
citiorum aperit viam perfectionis quam ipſe
ſecutus eſt, quam que alii ſequi poſſunt, ut te-
cta compendioſa via perveniant ad veram per-
Ciki fectionem. Primè lacrymis & acri pœnitenti4
tan is expiavit peccata ſua. Pcnitentia primus eſt
uua ad perfectionem gradus, copioſis lacrymis de-
leds lenda ſunt peccata. ita ſancti omnes. An tu
AAGſ Sanctos imitaris?
2. Secundus gradus ad perfectionem eſt
imitatio Chriſti agentis, ad patientis, divinæ
gloriæ & animarum ſalutis causà: hanc Igna-=
tius in exercitiis verbo docuit, & cenfirmavit
exemplo. Omnino ſi quidem expreſſit illud
prædeſtinatorum exemplar. Ut Jeſus, quam-
diu vixit, incubuit ad animarum ſalutem,
Quamobrem injuriis appetitus carceri manda-
tus, & tantum non occiſus eſt. An imitaris
patientiam & humilirarem Chriſti? S. Ignatii
exemplo fac omnia ad majorem Dei gloriam.
3. Lertius gradus eſt humanæ voluntatis
eum divinâ conjunctio quàâ S. Ignatius atrigit
apicem Sanctitatis, ad quam ſe ducem præ ber
in libello ſuo. Ut autem illuc pertingeret,
omnibus vaſere juſſis, adhæſit ſoli Deo; nos
verò omnia amamus, omnia colimus, ſolus nobis
in comparatione omninm Deus vilis eſt, Sal-⸗
vianus,

1 .4. 3 .
1 atte, 4)
1ſate, lg

1lMilte gena u

l

mm

nt 17

D 7 §. FI=

„ 63 385 ſliutio ⸗
S. FIDES, SPES, CHARITAS V. M. zspunde
7 1. Auguſti. Aullen

,Z Sobrij ſimtas, induti loricam Fidei, & Charita-
tis, & galeam, ſpem Salutis; Lheſl. Bpiſt.

1. cap. y. V. 8. mzun
. . . SE
FP Elix Roma, cui, quas nullus unquam pingere ¹ Gti
latis belle picstot potuit, vivas ſpectare virtu- SGegumalt
tes licuit, FlDE Miaquam SPEM & CHARI⸗ VUnezaom
TATLEL M OHI Æ filias, Charitum Chri- niclodig

ſtian arum ipſiſſimam trigam. Ex his maxima XII. 88.
altera K. natu minima IX. omnes paucos annos, Aliggen dunn
ſed plurimas palmas numerant. Ecce enim Virtnuti, (5eNnn t
ut ſolet, Tyrannus bellum movet, ſed matre duce Urifo hroctn
& junctis copijs omnes vincunt. Igitur duello
ſingulas aggredi Vtbi Præfectus ſtatuit, & primò H
quidem FIDEM. Contra hanc flagris pugnat, bi
at tergum pro ſcuto obijcit FIDES. Sarta ginem
admovet ardentem ile, hæc ridet arietem. Vbera
reſecat gladius? gaudet FID ES oſtentare hæc cœ-
lo vulnera. Caput reſcinditur. & coronatur ſci-
licet. Ergo 8S PE M aggreditur tortor, & nervos
in Virginem armat, at his ipfis fortior puella eſt.

1 HCh

Iubetur proin ignis (zvire: ſcd ad vVirginem hic n leinee
deſicit, & in hoſtes ipſias pugaat, pice ardenti & Cnleple

pitumine perfunditur; nempe ad novam luétam
inungitur. In hac ſororis mortuæ amplexibus in-
hærens, enſe vincit etiam ipfa dum cadit ente.
Idämque ad terriam gradum facit Tyrannus bis vr- MII
ctus; ſuſpendituz GHARITAS ab equello, la- 4
niatur flagris. Sed n« audacter iviſſe in hoſtem cre-
das, noveris in rogum ſuapte ſponte infilijſſe tere-
brã poſt perfoisam & gladio cæſam, Porro mater
magnanima SOPHIA, quæ & filias præſentia nd
ſuâà & ſeſe filiaram virtute hucuſque animaverat, 1NchtK
triduo poſt inter funera ſua fanus etiam ipſa de- ugtii
Ptehendicur, Sed tamen ne tu, ne luctu credas
hoc facdum Romæ Hanc enim ego, vel nullam
aliam Matronam gaudie emori potuiſſe Li-
vio credam. Ex oarie. Me.-

—

11 1.,ATm
lead I.,,

EClun,

10ontit U

6

(64) £
Meditatio. De Fiae, Ste, Charitate.
1. Gοσιια induti loricam ſidei. Theſ. c. I.
v. 8. ad reſiſtendum ſcilicet igneis telis
ſuggeſtionum diaboli inquit Hiero. Plerique
Chriſtianorum non credunt, vel ſi credunt
ſtultiſſimi ſunt, quia vitam vivunt fidei con-
trariam. uid dices ſi plus xigetur abs te,
quia plus, quam alii, accepiſti? quanta dona
in baptiſmo; quantas gratias actnales? quam
ſalubria edoctus es? Omnino nibhil prodeſt ha-
bere nomen Sanctum ſine moribus. Salvian. &
Cyprian. verè Chriſtianus non dicitur, niſi qui
Chriſto prout valet moribus coæquatur.
2. Et Charitatis &c. Fides operatur per Cha-
ritatem Gal. 5y. ſi linguis hominum loquaris,
aut Angelorum, ſi facultates tuas dederis pau-
peribus, ſi ſidem habueris ut montes transfe-
ras, ſi dederis Corpus tuum ut ardeat, teſte A-
poſtolo, & Charitatem non habueris, nihil tibi
proſunt omnia. Charitatis autem radix eſt
gratia. Igitur conare, ut opera tua procedant
ex Corde puro & conſcientia bona, & fiae non fir
Ra. 1. ad Lim. I.
3. E? Galeam Spen: ſalutis, quia Spes com-
„munit capur; id eit cogitationes fines, & in-
Ientiones, operum. S pes facit ut ad Deum re-
feramus omnia cogitata, dicta & facta noſtra.
Ut veſiſtamus diabolo, ur aggrediamur ardua,
roborati ad omnia dura, vel ſuſcipienda cum
2 Sanctis, vel toleranda. Vsvere verè mortalis,
Spes eſt Vita immortals: Aug. in Pl. 3.

8, FI⸗-

emott oc 4

N

(65) £
S. THEODOTE cum FILIIS M. M
2. Auguſt.

Pietas ad omnia utilis elt, promiſſionem habens
vita, qua nunc eſt, & futura., Paul. 1, ad
Tim. c. 4.
Nym erabat THEODOTE in viduo thoro fi-
'or, quos 6 conjuge demortuo genuerat, duos
quos vero Chriſti amore adoptavesat, vinctos ac
captivos longe p plurimos. Talem Dioclerianus
Leucadio, qui mie ejus nuptias ambiebat, tra-
dit, qui dum nullis eamn blanditijs certe captam ad
Dirbyiuia tribunal adduxiv. Hic Matris pectu us per
filiorum latus oppugnaturus EVODIVM primo,
tùm minimum natt um cusiculis verborum ſub-
ruerel annititur. His ubi nihil proficere ſe videt,
in abertam vim verbera atrociffima, quibus Mater
ad conſtant am ſuos firmabat, plus poterant apud
Alios, quam verbera tyranni. Interea Hy Itacus
homo, non jam ſceleratus, ſed ſcelus, pudicitiæ
Marronali manum afferre attentat. Sed qui pro
hac tuenda excubabat Angelus, irruentem ita
pugno excepit, ut quantum vis impudentis, vul-
tum largo ſanguine erubeſcere tamen faceret. Poſt
hæc Prales matri geminam mortem minatur, dum
hanc ſub oculis ejus filiis geminis intentat. Sed il-
la ſpartanà voce hoc unicum vorum ſuum eſſe dice-
bat, bis ante, quàm ſemel mori, & filiorum prius
oculos, quam ſuos claudere; ; ſcire ſe ad h oc flios
genuiſſe ut eſſent qui pro pattia, Cœlo, occum-
berent. Ergo in flammantem fornacem unà omnes
inijciunrur. Et ecce continuo ſuperi probarunt
& ad ſelſe rapuerunt aurum.
Ex actis ò. Anaſtaſ.

.
Nebtate

5Ooorl 118.
venzdn Ale

ne
lenn.
1 I honn
ellune

e
ltalie N/ Me

D

* (66)
Meditatio. De bietate.
. N On potuit S. Theodote ſalubriam ru-
LNdimenta dare filiis quam pictatis. Pie-
tas ad owmnia utilis. Triplex autem eſt. Pri-
mò pii hominis eſt honorare Deum à quo cre-
atus elt & conſervatur! quod oHicium adim-
pleveris ſi maximum honorem habeas omni⸗
bus, quæ ſpectant ad cultum divinum, nimi-
rum Sacerdotibus, templis, Ceremaniis, preci-
bus eccleſiæ. Quidꝗ iid eſt in palatiis regum,-
magnum eſt; magaum quoque & ſanctam
eſt, quicquid eſt in domo Dei, etiam quæ par=
va videntur.
2, Pii hominis eſt parentes colere. Exper-
ta eſt-hanc pictatem in prolibus pia mater
Theodote. Deus præcipit & ratio docet hanc
pietatem. Si jam mortui ſunt, ora Deum pro
illis: hoc quidem ultimum, ſed ſaluberrimum
eſt officium pietatis. Nunquid etiam tuus in
illos amor nimis terrenus eſt? quoniam tam
parum ſollicitus es de illorum Salute?
3. Felicem ie prædicabat Theodote quod
filios genuiſſet, qui pro patrià cœlo occumbe-
rent. Hominis pii terrium officium eſt armiare
patriam ſuam. Recta autem erit Charitas er-
ga patriam, ſi præluceas exemplo tuis civibus,
& probitate tuâ fias ornamentum tuæ civita-
tis. Cede patriâ prompto ac libenti animo,
ſi id Dei obſequium exegerit; quoniam or-
bis univerlus domus Dereſt, & Patria Chri-
ſtiani. Non exiltam metuo, mundus domus omni=
bus una elt. Prolp.

* (⁶7) £
S. PETILRKIS EPISCOLDUCG.
3. Auguſti.

Scio opera tua quia nomen habes, quod vivas
& wortuus es. Apoc. c. 3.
XX principum Salernitanorum ſtirpe ajunt ori=
undum PETRV M. ſed ut in nobiliorem ttiam
familiam tranſiret D. Bægedicti, non dubitavit pur-
puram cum cuculo mutars. Attulit tamen hic al-
teram illi parpuram, cùm Pont. Anagniz ab Alex.
Pont. Max. datus sſt. Sed nos illud muho pluris fa-
cimus. Cœlitibus tam familiarem PETRVAfuiſſe,
Etenim caum dubitario ſuborta eſſet Agnanienſi-
bus, unum D. Magni oſſa penes ſe haberent, eam ex
omnium animo delevit ipſe Magnus & teſtis ſuus
ipſe veriſſimus fœminæ à paralyſ afflictæ (excubare
eam Pà TRVS ad tum bam Divi juſſerat) ſub noctem
conſpicuus ſuam præſentiam Epiſcopo, ſumul ſani-
tatem ægræ nuntiavit. Idem DMagnus PETRO
oranti viſus, iter illi Conſtantinopolim indixit &
ſimul itineris rationem edixit, ut quod valetudinem
Imperatori allatarusz, & invicem, quiaquid poſtus
laſſet, eſſet ablaturus. Itur ergo Conſtantinopolim
ad Michaélem. Ged negat hic ſe vel Anagniam vel
Medicum D. Magnum noſſe. Vt igitur noſceret,
nodi inſequenti cum morte luctanti Imp. ſpectan-
dum ſe obtulit ipſe Magnus & cum Magno ViERGO
Maxima, monuitque PETRO crederet, medicinam
morbo facturo. Accerſitur igitur hic & valetudini
reſtituitur Michaél Rogat quàâ medicinà? Saluber-
rimo MARIRE & Magni nomine. Pretium opefæ
porrò ?ETRVS ſua Anagniam hoc retulit, ut ſum-
ptus Imp. Michael faceret in ædem maximam ædi-
ficandam ſuffecturos. Sed neque hæc licet magnifi-
ca explere oculos potuit PETRI. Ad cœli igitur
templa abiit. Eodem tendis? per noſtra in illa
itur. Ex Ferr.

Medi-

heütcrdis
Anichld dd
brszuln
alan yecea
enveonin

Urue ſaun

penhhe le He
repen rs Ne
Neheposdee

n Ugettun

fhulunmun
Mbben N

(6) &
Meditatio. De morbis peccatorie.

I. ꝙA υο äcus eſt peccator, non vider bona pa-
adiſs,non inferni ſupplicia, non mundi
vanitatem: videt duntexat ſplendorem auri,
dignitatum fucum, & vanas deliciarum ille-
cebras. Age verô peccator aperi oculos, vide
deformitatem peccati, virtutis pulchritudi-
nem, intuere brevitatem bonorum terreno-
rum, quæ ut ſomnia prætereust.
2. Tger eſt peccator, ut ex humorum in-
temperie corpus, ita ex affectuum perturbatio-
ne animus ejus laborat; ſic impeditur cupi-
ditatibus, ut ſurſum tendere nequeat. Quære
cauſam peccatorum tuorum, & ſanè depre-
hendes omnia ex immoderatis affectibus pro-
manare. Scrutare animum tuum, vide quid
ames, deſideres, odio habeas; & ſi quid tuis in
affectibus effrenatum, aut minus re ctum de-
prehendas, dic Domine, quem amat inkrmatur.
3. Non ſolum æger, ſed etiam mortuus eſt
de ccator, cum gratiam amiſetit, longé dimhci-
lior eſt peccatoris converſio, quàm mortui u-.
ſcitatio. O Amantiſſime jeſu! qui vitam
profudiſti, ut nos à morte liberaàres, ſuſcita
nos, fac quod in te eſt, ut ad vitam grati æ revo-=
ceris, & ora Deum ut tui miſereatur. Egrotas
ſum, ad medicum elamo: cœcus ſum, ad lucem
propero: mortuus ſum, ad vitam ſusiro: tu es
medicus, tu lux, tu vita leſu Naxsrene, Auguſt,

(65) £

S. DOMINICUS CONFESSOR

rNLPLOO ..

4. Auguſti.

Sie luceat lux veſtra coram hemini
deant opera veſtra bona, & glorifircent patrem
veſtrum, quiin clis eſt. Matt. C. 5.

es, ut Vi-

Lterum ecce Orbis labantis columen DOMI-
NICVM. Certe Innoc. Ponf. Max. ſubjicere mant!
humeros ruinam meditanti Lateranenſi .Ædi vidit. „,0n. Docrc
Certe flagrantem à tergemino Vitio orbem, toti-

ſnct

dem telis caſti gaturo FlLIO MATER clypeum cum (olln e
FRANCISCO DOMINICVM objecit; ut iam mi- (Aignn mhu

nus mirer necdum natum ſive ore facem, ſive flton- Hoc Mo⸗
te ſtellam pratuliſſe. Et veròetiam hodie lucet in (iln
Filiis, qui dum ſanctioribus roſis Lilium (vIRGI- lnoe
em. RE!.

NEM) colunt, dignos ſe probant, quos (quem ad-
modam ipſe DOMINICVS habuit videre) velut
pullos ſuos nunc pallii ſui alis fovet MAGNA
MATER, nunc dormientes nviſat bene precabun-
da. IIlud emnium bono ex Firgine Divus intelle-
tit, toties advocationem pro nobis in Cœlis ad Filii
pedes facere, quoties e terris ADVOCATAM ſo-
lenni formula clamamus, ut qui rei non clamant,
ſibi, non Advocatz adſcftbant, ſi pereant. Por
DOMINICVS quatuor omnino Infalas, quas alii
tam ſtudiose capi quærunt, generolſo faſtu pedi-
bus ipſe ſubdidit3 ter noctu pœnas a tergo ſuo, Pro
ſe primum, tùm pro viventibus in graviori noxa,
demum pro agentibus in igne piaculari Manibus
expoſcit. Mitto in homines, dæmones, adeoque
Superos imperium; quippe cùm toties jam hos ex-
oratet, quos oralet. IHlud memorandum, qui MA-
RI. vixerat, non fſine M AR.IA demortuum eſſe.
Affuit hæc, neque ſola, (ed inter Filii & Cœlitom
comitatum ad aſtra abduxit. Viam inquiritis ¹
per Roſaria vidit DOMINICVÿ.
Ex lita.

. (70) £
Meditatio. In vitam S. Dominici.
1. JBiprimum §. Dominicus baptizatus,
LIscc apparuit in ejusfrante: quo Symn-
polo Deus ſign ficare voluit, eum tore ſidas
fulgidiſſimum , cujus radiis univerſa Eccleſia
illuminaretur. Miram quantum ab ipfis incu-
nabulis, pictatem, pœnitentiam, aliasꝗue vir-
untIGEG tutes adamarit! An Deo conſecraſti vitæ pri=
. mitias? ut S. Dominicus? ad quid refers ? &
in quo conſumitur vitæ tuæ tempus? Va tem-
tpori illi quo non amavi te. Auguſt.
2. Hoc ſidus magnam radiorum copiam
oriens emiſerat: Aft cum meridiem attigit
em' ſit longe majorem, ades ut univerſum
terrarum orbem tum ſuis ‚tum fratrum ſui or-
dinis concionibus iluminarit, & in fammarit.
Si propter vitæ tuæ conditionem aliorum ſa-
luti vacare mi inus potes, tuæ cerfé« diligenter
vacare debes, & alii sbono prælucere ex mplo.
3. Aſtra non extinguuntur, cum noſtris ex
oculis ſubducunt ſeſe; imò cum oriunptan &
occidunt iisdem fulgent luminibus 8. Domi-
nicusin Eccleſiàâ ſem nper miro ſ- jend ore præ-
fulſit, & in credibili conſtantiâ ad Dei gloriam
& animarum ſalutem ad mortem usque in-
cubuit. Labora pariter; caſtiga corpus tuum:
Pœnitentiam age. Si quis vclit tibi ſuadere ut
operibus Pœnitentiæ reli ctis oblectamentis
indulgeas, dic: W felicibus: ego deliqui iu
Pominum, & pyericliter isaternum perire, Pa-
cianus.

=

☚
R

(71) £
PDEDICATIO S. MAKRI£
AD NIVES.
5. Auguſti.

His qui vendebant columbas, dixit, auferte iſta
hint & wolite facere domum Patris mei do-
mum negot iationis. Joh. 2.

NInus agebatur Chriſtianus ſupra CCCLXV.
quando Romæ Civis fuit Parricii ſanguinis &
huic IOANNES vocabolem. MARIA M puto ex-
pectas Mariane, cum IOANNEM audis? Rem lo-
queris. Fuit huice conſux digaa conjauge (ſuo, fuere
opes ingentes, ſed ſpes Natorum nulla, & in his
etiam Nepotum decollaverat. Tandem, quid ô!
qaid terris, ait IOANNES, ignobiles & mecum
morituros hæredes quæro? quin cœlo adſeiſco? &
an explere dignioribus nominibus ceras goſſum?
Certé opibus unica MARIA digna omnibus eſt.
Imò IOANNES non ſum, ſi hæredem MARIAM
non ſeribo. Eja igitur Virgo, tu ſola jam tabulas im-
ple. Filio ſi careo, certe tu non cares, quicum ani-
mum zternum obledtem. Audiit IOANNEM
MARIA, & aſſem omnem in Montem Exquilinum
conferre jufſit templo zxædificando eo in loco,
quem poſtero mane nivibus ianſignem eſſet factura.
Er erat tunc æſtus longe maximus, & facilius utiq;
g and nem quam nives daturus. Adit tamen I0-
ANNES Iocuüᷣ ẽ & reperis undique niveo vellere
veſtitum. Sed & Liperius Pont. Max. in ſommmo à
Virgine mo jrus accedit & fundamenta templi ja-
cit, quod per omnem orbem gerit, Miraris Soda-
lis Miraculum? laudas templum? At tu caſtas oſten-
de ſis mihi in ammis nives plutes; plura ego
Virginis templa monſtrabo.
Ex Brev.

Mdi-

Jens NNd 1
1da oe⸗
Nol nn

Ruludntaen

akonz isrn

„Permen an
Alacen ll

Dürohn ctot,
eee
ds

L .
iAorare

te ferlaml

einconhel
1
Mun ſenckun

Alrent 3

N. E „ NA
5 72) 5ſ
Meditatio. Quomodo Deus in templis
haonorandusß.

I. Di ſacras ædes, quam poteris, ſæ piſſi-
me: ſunt domus Dei, ubi ptætettim
aun, vult honorati, ibi gratias dabit Deus, quas ne-

DI

gabit alibi. Hic quære conſilium, & ſolati=
um àa Demino, in aſti ctionibus, in neceſſita-
tibus templum ſit refugium truum. Huc ſi
conceſteris vivà fide & humilitate non factâ
nihil non impetrabis. Sed prô dolor! nos
Ecel⸗ſiis luaitra anteponimus, nos altaria erni-
mus & theatra honoramus. Salvianus.
2. Noli facere domum Dei domum nego-
tia fionis: is autem in templo negotiatur, cu-
jus animus cum orare deberet negotiis ſæcula-
ribus immergitur. Sathanas item in templo
negotiatur, cum mentem hominum ad res vel
turpes, vel certè hujus loci alienas allicir. In
templum veniſti Deum oraturus, Ora atten-
té & humiliter.
3. Attamen quælibet negotiatio in templo
non prohibetur: ébi quippe licet terrenis bo-
nis emere æterna, & cor ſuum Deo dare, ut
cœleſtibus flammis ardeat. Effunde lacry-
mas, & gratias profunder Spiritus ſanctus. Pe-
te veniam à Domino & veniam dabit. Quo-
ties in coné.c Domini vides ſuspirantem, dpi⸗
ritum ſanétum non dubito aéirantem, cum intu-
cor flentem, ſentio ignoſcentem, Cypr.

P (73) £ eluano⸗
SS. [USIUS EI PASIOR MM. Ifimn

6. Auguſti. Nuenlm
Sinite parvulos & nelite eos prohibere ad me iinma
e ire, talium eſt enim regnum cœlorum. n

JIfcene e & PASTOREM Germanos FF. duo
Nſidera Caſtorem & Pollucem dicerem, niſ feli-
ciori ſorte unà uterque & cœlo adoleſcentiæ prælu-
ceret, involuerat velut turbo omnem Hiſpaniam Aren one
furor Daciani, & Complutum jam pervenerat; cum aes Mlen)
hi pueruli, abjeéctis ultro tabell's, e ludo literario in ngedem
campum prodire properarunt, factis oſteniuri, mN N 8
quantum in Chriſtiana Philoſophia profeciſſent. ulnin d
Dixiies ad gremium marris currere, ita ad carnifi- AKbomnem
cum manipulos parili curſu contendebant. Dacia- nn leliſeh/
nus ubihæcinaudiit, virgis cædi imperavit. ed illi Nian.
ad imbellen ſcholæ metum ridere ſcilicet; ſupplicia . htater
hæc timidæ ætatis dicere, quæ ſæpe nec pueris la- ke
cEymas execaterent. A 'a itaque tormenta prome- udpln en
Iet, Tyranno digna, & cnm iis rem fibi cogitaret, tochonlsnne
qui præiegtam cum ſuper ſtitione jam poſuiſſent. Er Goctheuini

Sriwalntu
Gutur. i⸗
urelies

vero victoriam jam tum deſperans Dacianus, non gſber cknd
4Arn 1ſ. 4 . . . JJ ent
admiſſos educi extra urbem ad ſuplicium juſtit. e gle e
Illi in amplexus ruere, novo more frater fratri mor- le hoornd

tem gratalari; hoc de Chriſtianæ Philoſophiæ leunſen
effe, mortem pro Chrif contemnere; hoc Ger- rbchlhin
Jass re i Ge tris eniſier drn ſatis disjungi,: Mihdmme
u0s s matris junziſſet, Ita animofi, & pleni, ule gace den
quæ in vultum etiam promicabat, lIætitia; caput leat ſen
ſecuri ſubdiderunt. Age nunc, quid ad hos diſcipu⸗ echiipni
los Complutun: vel ipſe Cordubenſis Philolo- Walmenmi
phus? Certe Dacianns quamprim um alioò ſe contu- Wililco
lit, non aufſus porro, cum viris, congredi, tam
turpite à pueris viνε. Ex Baren. &
Likpeloo.

Medi-

S (74) £
Mn Meditatio. De Innocentia.
Al L. Ny efſiciamini ſicut parvuli non intræs
P bitis in Regsum Cælorum, inquit Chri-
eNHH ſtus. Parvuli Innocentiam baptiſmi nondum
Guun foœdarunt, Si tu maculaſti pœnitentiæ lacry-
r mis lava animam tuam, niſi velis piacularibus
ignibus purgari. Elige: Vide an pœnitentiaimn
in hac vita vel ignes in alterà malis. Si te le-
thalis peccati conſecium meoss occupet æterni
te ignes manent, qui nunquam peccatum
tuum purgabunt, duplici via itur ad Cœlum,
in quod nihil coinquinatum intrabit, Innocen-
tiâ & Pœäitentiâ. Primus felicitatis gradus eſt
non delinquere, ſecundus aalicta cognoſcere. Cy-
prian.
2. Nihil debes agere, nihil dicere quod vi⸗
tæ integtitati ac innocentiæ repugnet. Locu-
tio eſt cordis interpres, & ex abundantia cot-
dis csS loquitur: à corde itidem manat malitia
cujuslibet actionis. Igitur ſerva cor tuum,
quia ex ipſo vita & uors.
3. Lætate ſi quando innocens accusâtis vel
pateris, quòd Chriſto ſis ſimilis. Suſtenda te
recte factorum conſcientiâ conquere cum IE-
ſu de cruce pendente ut amicus cum amico;,
de factàâ injuriâ, dic: ah! noſti Oodine fal-
ſum crimen mihi objici: ſed alia commiſi du=
tiori ſupplcio digna.

92 (o) Qe⸗

Neti /

ſ

aio e

(7½) £
S. ALBERIUS CONFESSOR.
7. Auguſti.
Propter vos egenus factus eſt, cum eſſet dives
at illius inopia vos divites eſſetis. Paul. z.
ad Cor. 3. .

Tiam ALBERTI ſplenderem, brevia ab ute=
ro Matris lux indicavit. Et rektius MARIK,
quam hujus filiam dixeris, quippe quem ſterileà .
lege illa dedit, ut bonàâ fide ſuo ſervitio olim hæc n Gu mund
redderet. Moram ipfis, quibus jungere ſe ALBER ANNNensd
TVS parabar, Carmelitis, quos vocant, interpo- D
nentibus, graviter nih lominus Deipara parentes
objurgavit. Nimirum furtum hoc eſſe colo dica-
tum terris velle mancipare, quid ſimiæ catulum
amarent? parum intereſſe venere an amplexzu par-
tum enecarent: ur dare prolem, ira auferre cum
juberet, ſuperos poſſe. Audite parentes om nes, his
monitis ill manum DEO, fillum emnibas diſci=⸗
plinis excultum, poſthabitis etiam regiæ puellz
nuptiis, religioni dederunt, quoque magis jam
Virgini ſacrificium placeret, ſuimet manibus ad
ejus Aram candidiſſimam hoſtiam ſtiterunt. Hic
ALBERTVS Orcum rivalem ſponſæ vultum præz ſe
ferentem, res ſibi ſcilicet juſſit ſaas habere Subin-
de fatigatis obſidione & fame civibus tres cũ com-
meatu triremes cœlo rem'ge im petravit. Hebræos
complures aquarum vi abreptos in ſicco deſtituit,
KAccoipfe pede undas percurrens., lIam mortem,
quam cœ leſti voce edoctus obiit Anno MCXCII.
æs campũ an ſponte ſonans integritatem corpuſculi
odor ſuaviſſimus, beatitatem animi duo Angeli pro-
diderunt, qui dubiis an ut cœ uem colerent, an ut
mortuum lagerent homin:bus, ſub initium rei di⸗
vinæ illa verba Os IVSTI! præiverunt. Noſtras
mortes 6 quà n tecte lugemus.
Ex Surto,

(76) £
Meditatio. De Cauſis amande paupertatit.
Or noſtrum ur refert D. Paulus Dei tem-
Chm eſt: ar in eo Deus non habitabit,
niſi vacuum ſit rebus prophanis: itaque pau-
pertatis eſt rejectis rebus creatis parare hoſpi-
tium creatori. Difficile eſt divitiis abundare.
& divitias non amare: quamobrem tutius
eſt omnia relinquere, & imitari Dominum
Jeſlum, qui mundus in cruce mortuus eſt.
Beata paupertas cujus beneſicio Deum poſſi-
demus à nudum Cbhriſtum nudusſequere: du-
rum, grande, dißicile! ſed magna ſunt præ-
mia. S, Hieron-
2. Si minùs divitiis, amore certè divitia-
rum careas: nullum ſcelus admitte, cupidi=
ne plura, ac plura ſemper acquirendi. Non
cruciaberis bonorum amittendorum meru:
facilfus eleemoſynam pauperibus erogabis,
Bonorum cupiditas eſt radix omnium malo-
rum. Scrutare animum, & peripicies anti-
quiorem tibi eſſe bonorum poſſeſſionem
quam Dei.
3. Vera demum felicitas eſt parum habe-
re nec plura deſiderare. Unde tædia, anxieta-
tes, timores, aſſidui labores tum animi, tum
corporis? nunquid ex divitiarum cupidita-
te: hæc enim cupiditas eſt implacabilis tyran-
nus, qui nullam ſinit capere pattem quietis.
Ille nactus eſt felicitatem cui ſatis eſt quod
haber, Vera divitiæ ſunt, baupertas divitta-
rum. Clemens Alexan.

E 2 S. MYRO

* (77 £
S. MYROEPISCOPUS.
8. Auguſti.

Rutis putat eſt fidelis ſervus & prudens, quem
conſttuit Dominus ſuper familiam ſuam, ut
det illis cibum in tempore? Mat. 24. V. 25.

Tvllæ ceræ ornarunt MRONEM, ſed vir-
Atutes multæ, quas quidem neque numeraie
in hac pagella poſſumus, uti nec pauperes, quos
pulchro ordine ſtantes per atria quotidie laudare
nobilem ejus manum vidiſſes. Seminabat ille in
hos, quidquid ager, quem colebat, dives dediſſetz;
in fures etiam liberalis. Nam fortè ex his XII. in
horreum ſe penetrant MYRONIS. Ibi cùm ſac-
cos frumento, ſcelere animum oneraſſent, injecit
Deus furacibus manibus arca na vincula, crevitque
in tantum facinoris pondus: utne humo jam tol-
lere onus poſſent. Intervenit interez MYRO, &
cùm. illi trepidi alia vincula ſperarent, ille miſſionẽ
dedit. & tergo improborum, non quod meruerant,
patibulum, ſed ſaccos, de quibus diximus, bene
fartos ſuà manu impoſuit, emiſitque gravi ſuppli-
cio mactatos. Interea nihil deceſſit de MYRONIS
opibus, quas ille ſcilicet eo loco, ad quem fures
non adrepunt, cœlo recondebat. Sub hæc virtus
ſacerdotio, mox epi ſcopatu & miraculis eſt hono-
rata. Nam & per medium fluvium Tcitonem viam
ſibi fecit, & miſſo pòſt, pro ſuo in illum imperio,
ſcipione, coite iterùm Moy ſes noſter juſſit. õed &
Herculemin illo agnoviſſes, cum ingens monſtrum
draconem clavâà, hoc eſt, oratione dejecit. Exinde
reliquam vitam transegit tumulis Divorum exor⸗
nandis, dum centenarius eundem hono-
rem ctiam ipſe metuit.
Ex Menais.

8
mio, De 1
Poren 1 hot
Neungun 4
a iiscalet
. ſpbelt en
4 oge 1
“ gol .
rlt, Deu
ANduqe
RDewine Nam
„Noblds
laten Pu⸗
eralelnnibe
buss ereun
lcumut, urore
n c ns

7
Mea ods

5Monoibus de
oleniencun
lelcend
ſioden Jn
leendtind
nt Morore⸗
le mninen,
Aellibos, n
Miigncencie

hen

4
10N.

N
un.

e ain ,a
m u

ile artit
neleht b⸗

4II,/
ileniden
ungocnetumnn
bueiius,ene

elllen

ujihe

eMAN

n glen ies
Wn ns
DAnr, ſequio Dei: quia is duntaxat ſalvus erit qui
perſeveraverit uſque ad finem. Tibi liquidò
onſtat honores, divitias, voluptates meram

78)

Meditatio. De ndelitate ſervorum Dei,

I. Riotem ac potiorem fidem ducas erga
Deum, quam divnias, honores, & ipſam
vitam, ut malis carete his omnibus quam pec-
care. Fidelis eſt Deus in iis quæ ſponte pro-
miſit. tu quoque fidelis eſto in iis quæ Deo
promiſiſti, quod ſi Deo datam in baptilmo
ſidem fregiſti, Deus ſervabit ſuam, & ea im-
mittet mala quæ minatur in ſactis literis, Da
mihi Domine ut amem te quantum debeo. Aug.
2z. Eſto fidelis etiam in minimis rebus: in
iis ſiquidem puriùs elucet amor Dei, timor
arcet a lethalibus peccatis, amor verò à venia-
libus: periculoſa ſunt illa peccata quæ levia
dicuntur, utpote quæ viam muniant ad gra-
viora ac plures in nos accerſant calamitates:
hæc enim morbis, afflictionibus plerumque
puniuntur, in igne purgarorio ſenties gravita-
tem noxarum, quas leves duxiſti.
3. In omnibus demum eſto fidelis, ubique
Deo ſexviendum eſt, cum ſit ubique terra-
rum, perſevera uſque ad mortem in fideli ob-

eſſe vanitatem, quid ergo iis inhias neglectis
cæleſtibus: Omnia colit humanus error brater
omnium conditorem. Tertull.

5 () R£

£ (79) £
S. ROMANUS M.
9, Auguſti.

Qui crediderit & babtixatus fuerit, ſalvus
erit: qui verò non crediderit, conaemnati-

tur. Marc. 16.

Evita Laurentius bonum opus operatus eſt;,
on tantùm, cùm ſigno crucis cœccus illumina-
vit, ſed cumn patienriæ ſuæ exemplo. Martytem cœlo
peperit. Miles hic erat, ROMANVS nomine, sum
laminis candentibus ſemiuſtulatum Laurentium
inter cruciatus ludentem aſpiceret, capere non po-
tuit, in tanto cruciatu, tantam vnltús ſerenitatem &
lætitiam oris ultio teſtatus, niſi veri Numinis go-
bora one conſtare, inter tam acerba ſupplicia, non
poſſe portentoſa hæc gaudia. Sic animatum confir.

mavit in ſententia c&leſtis genti intuitus, qui for-
meſi juvenis ſub perſona, ſudorem Laurentio ab-
ſtergebat. Ita ROMANVS, reduckto in carcerem
Martyre, & ipſe iecatus, ingreſſuque ergaſtulum
aquam obtulit, ſuppliceque genu baptiſmum à &̊.
Levita petiit; non ut cordis æſtum infuſo fonte ſo=
piret, ſed ut velurin uſtrina, laticis ſacri aſpergine,
fortius cor igneſceret. Voto potitum fidei profiten-
dæ novus S. RO MANVM invaſit ardor, quo Va-
leriani tyranni ſuccenſa ira, jam non niſi Chriſtia-
vum ſe jactantem, gladio cæſum etiam Marty tem
fecit. Ignem ſcilicet gladio fodicans.

Baron.

6
ſeleno.

Uovlus

A
Uwedn
1 Whd Vun
Cbräſruna Ne
mur

ſaim.

ezaspeut

Manytes diyin

mndcn

uc.

u Tenel

* (80) £
Meditatio. De vua Chriſtiand.
I. Q Hieronymus nobis præbet argumen-
"tum hujus meditationis in Epiſt. ad Ru-
ſticum. Nihit (inquit) Chriſtiano folicius,
cui promittitur regnum eœlorum: hinc vera fe-
licitas, Si ſum Chriſtianus, ſum Filius Dei
& hæres paradiſi-: O me divitem! ait Chryfſ.
quoniam gratiam habens Deum habeo, bo-
norum omnium fontem! Age anime mi? a-
vola ad cœlum, cui natus cs: terram deſpi-
ce, utpote quæ curis tuis indigna ſit
2. Nihil laborioſius dicit 8. Hieron. Vitâ
Chriſtianâ. Ne nobis ipſi blandiamur; hmus
non naſcimur Chriſtiaui: militandum eſt non
ſemel quidem? ſed ſingulis diebus, & ad
ultimum uſque ſpiritum, adverſus mundum,
carnen, & dæmonem te ſequar igieur domi-
ne! caput Spineæ coronæ, & humeros cru-
cipræfers, procul flores, procul deliciæz. An
poſſem delitiis indulgere patiente domino
meo? fiunt non naſcuntur Chriſtiani. Tertull.
3. Nihil fortius (addit S. Hieron.) Chri-
ſtiano ?: qui vincit diabolum, qui deſpicit
mundum, & haber divinum aurgiium, quo-
ties illud petit à domino. Vide qui d ꝑaſſi ſint
martytes divinâ grariàâ freti. Quid agerestu
ipſe, ſi xrormentis probatetur fides taa? Chri-
ſtianus jugi mortificatione parare ſe debet ad
martyrium: Vita Chriftiani diſciplins marz
1yrii. Texrtull.

, L4 S. LAUz

z.
* Neciand.

ſ „
N van

e Nempue

* (81)
S. LAUREBNTIUS MART.
10. Auguſti.

Nui amat animam ſuam, perdet eam: & qui m lenl
odit animam ſuam in hoc mundo in vitam

aternam cuſtodit eaw. Joh. cap. 12.
Vcebatur ad mortem Sixtus Pont Max. & ecce nunrthme
LAVRENTIVS expoſtulare cum hoc cœpit,
non quòd ad præmia iret, ſed quod ſine filio iret.
Enim vero quiad aram ſocius fuerit, ad crucem ſe l Nn
futurum Ad hæc Sixtus: ſuum eſſe præire, Miniſtri Un Wln
ſequi; ſuum hæredem vitæ relinquere, cujus ſi fuiſ. Rn
ſet, p'opediem etiam mortis futurum, theſaures faen
interim Eccleſiæ Tyranni manibus ſubduceret. His 1 Pagakil
lzætiot LAVRENTIVSconfeſtim opes omne: ſa- Ichili ind
cras in pauperum finus abdtt, hi cœlo condunt. pel nle
Valerianum deinde hiantem & inhiantem ad tem- 5 nen
glum ducit, & pauperum longo ordine de ponte n in
kesem monſtrans, hi, inquit, theſauri, quos orbis ee
abet, ſunt mazimi; quin tu hos ambis avarus, hos
ſoves, &, ſi ſapis, his taum etiam jungis ærarium. A Mrn
Hice Im perator virgas, flagra, ignes inclamale, & hag and ait
omnia continno LAVRENTIOU carnifices admo- 3 Iluai
vere, ut jam abeuntem animam DEO Martyr con=
mendatet. Sed e Coœlitibus adfei, qui ſudorem aDanguk
Athletæ & ſanguinem linteo abſiergeret. Tyiannus Punnslrin
interim os LAVRENTII ſaxis, hic verò aures Ty- Mtin
ganni verbis liberrimis pulfavit. Ad extremum cra- enchlla
uculæ ſuper injedus, & lento igne toſtus, non ta Neell
men inſu ltare Valeriano deſtitit, ſed ſubinde arri Pgolth
chs illi, verie exclamavit, & manduca. At cæ. lte
R, quos jam dudum odor nobiliſſimi convivii ex= ümmmmeßinn
civerat, ad ſe tam nobile ferculum rapuerunt, & (l dihci
convivas, ſi modo placet, etiam nos- habeie
peroptant. En Lip. & Beren. 4 Nanc N
Iatamimumt

uilludn

ſuenigneitent

,
inn * (22) &
hlnn⸗ Meditatio. De 8. Laurentio.
Ae .G Laurentii pectus ſic amore divino æſtua-
ſun ug bat, ut corpus ejus (ait S. Aug.) ſubjectas
nhue Kammas non ſentirer. Quiſquis ex animo
Deunm amat, is corpus, delicias, & vitam
odit, adeo, ut continuò cupiat diſſolvi. Si
ita eſt Amantiſſime Deus! quam parum te
amo: quàm male utor tempore viræ meæ:
Nam perdit quod vivit qui te non ailigit. Aug-
2. Mira prorſus eſt ejus patientia: non
enim expectat ſed quærit tormenta, & ut cur-
rum triumphalem ſic feralem craticulam
„ alcendit: imo ut acerbius eſſet ſupplicium,
urget carnifices, ut verſent ipſius corpus in
aliam partem. Si amaveris plus æquo cor-
pus tuum, ſi mollius illud curaveris, te ma-
uimun nentignes inferni, vel certé purgatorii. Quis
mimiis solit ad boram uri Laurentii igne, ut at ernuimm
edH gehenne non patiaris incendium. Aug.
3. S. Laufentius cœlum aſpicit & agit gra-
rias Deo, quod holocauſtum ſuum admittere
Qdignatus ſit in odorem ſuavitatis. Hæc duo
imitare in afffictionibus, levatis oculis pere à
Deo conſtantem patientiam, tum ipſi gratias
age quod dignus habcarispro ipſo aliquid pa-
ti, & quod re flagellet, ut coroner. O Cotpo-⸗
ris mancipium! Deo gratias agis, dum con-
ceſſis deliciis corpus ruum carat, & de Deo-
quereris ? quando ſubinde afflictionibus cu-
fat animam tuam. Num anteponenda eſt cu-
la animæ curæ corporis 2

.
boe
en. 4

6 4

24 5. AL E

S. ALEXANDER EPISC.
= 11. Auguſti.
Nolite diligere mundum, neque es quag in

mundo ſunt, ſi quis Ailigit w undum, non ℳ en

charitas Patris in eo, Oh. Epiſ. 1.2.

Nuno vultu & Philoſophum & Carbonarium 8e
Epiſcopum & Chriſti Martyremn agnoſce. Poterat
equidem ALEXANDER inter ſapientiæ candida-
tos facile princeps eſſe, cùm ipiſi jam honores ſuum
clientem ambirent. Sed maluit ille honeſtiori am-
bitu ſordidatus cœlum prenſare, & inter ſilvas abdi-
tus, quibaus ſtultiſſima mundi vota netaret damna-
retque, carxbones facere. Iaterea advenit Gregorius
Pont. (is qui à magnis miriſq; factis nomen habet)
Comanis Præſulem daturus. Hic eum omnium vota
in opnlentos & geneie ac clientelis nobiles ſpecta-
rent, unus Gregorins virtutem potius ait in ſolium
extollendam, ubi ubi demum illa etiam ſab lacero
Pallio latitaref-Quin igitur (cum riſu e turba neſcie
quis ſubdit) dictatorem ab aratro nobis, aur certe
carbonibus ſuis ALEXANDRVM adduci im pe as,
ſplendentem que jam ante à rogo ſuo in ful4 in ſu per
exornas? Enim veroò Numine ita ſaggerexte jubet
adduci hominem Pontifex: mox indolem & mo-
deſtiam altius æſtimans, pro imp erio vitæ ordinem
ſibi explicare3 eâ intellecta & ſordibus abſterſis
mittâ indui, indutum ad concionem dicere jubet.
Tunc enim verò ALENANDRVM Przæſnlem ſuum
cives jam non inviti ſalutatunr, finiitq; cum plauſu
fabula. Ile cum ſandte diu munus ſuum admini-
ſtraſſet, e& fidei hoſtibus demum igne exuſtus ite-
rum carbones dedit, ſed quibus Eecleſia hunc diem
Pulchriùs qua mgemmis ſuos olim Antiquitas
ſignat. Ex . Greg. Thaszm, &-
Frid. Ras

Medi-

eitilie⸗
. mi ruei
EedK
chic

aluitdieh 0
,Nde K

aelevon l
Ae
4Puceudu
PCuwens ſenn
ugurent
re
Ua wünd

(Mrltoadfelt
1 aile
unictenpli
s boronhns,
eld Wnodun
nuxsd rolt
ore retd

ie Chnſki di
ne vonimin
. Mundas
an uoge
Drnt & vir
nin hecen
pug gcſhe
MMiltkiiad,
lNs Ntrn

Ad
WDel, N (84) £

. . . . .
Ang Meditatis. De periculis mundi.

ahlll⸗

ME placita tantum opponuntur pla“
4 C1t1

§s Chriſti, ur nemini mirum videri
debeat, ſi in mundo ſpernatur virtus & vitium
honoretur. Vade e&& vende (inquit Chriſtus)
amnia qua habes, & da pauperibus. Vade (in-
quit mundus) & quoquo modo compara ri⸗
bi ea, quæ non habes, & indulge voluptati-
bus. Parcendum Chriſtus; ulciſcendum mun-
dus clamar: perinde quaſi humilioris ſit ani-
mi qui patcendo Chriftum imitatur. Vide ſin-
gula mundi placita & deprchendes omnis
Chriſto adverſari.
2. Periculoſis id genus placitis accedunt
prava exempla: In mundo quippe ſtadet qui-
vis honoribus, divitiis & voluptatibus, &
pauci admodum ſerio ſuæ conſulunt ſaluri.
wietgumt In mundo volitat crimen propalam, & ſine
iee rubore, ipſa verò virtus deliceſcit, metuens di-
Cteria improborum, qui offenduntur ab iis,
qui ſe Chriſti diſcipulos profitentur, Malos
quisquis non imitatur ofendit. Cyp.
3. Mundus obedit conſuetudini, non ratie-
ni aut Evangelio: illa conſuetudo vitia ce-
lebrat. & virtutes dedecore aſp ergit. Attende
ad tria hæc pericula. Vitam inſtitue ex Evan-
gelii præſcripto non ex conſuetudine: præ-
ſertim his noviſſimis temporibus, quibus,
prater pauciſſimos quoſdam qui mala fugiuxvt:
uid eſt aliud omnis catus Chriſtianorum, quam
banina vitiorum Salvianus.

* (8½) £
S. CLARA VIRGO.
12. Auguſti. 9

Dum Lucem habetis, credite in lucem ut kilii In-
cis ſitis. Luc. I2.
Ranciſci illuſtris parrus Virgo CLARA eſt, ma-
ter eadem omnium Virginum, quæ Franciſciin-
ſtirutum æ nulantut, jam ante parenti ſuæ, quàm
naſceretur, à Chriſto e cruee laudata. EUrgo unicum
ſexus ſui miraculum ea facere molles Virgumculas
docuit, quæ multi in viris miramur, pauciimitamur.
Alperimam vi æ rationem, atque ulmmam, quam
in ordinem ſauum inbexit, paupertatem cord: DEO
eſſe, veltunc probavit, quando abundare in vacuo
etiam vaſe oleum fecit, & dimidiam panem quin-
quaginta omnino Virginibus ſufficere. Neque erra-
vero, puto, ſi Moyſi etiam feeminam æquiparavero.
Certé obfidione gravi cum Aſſinum cingcretur,
precibus ante Euchariſticum Epulum CLARA
depugnans omnes in fugam hoſtesegit, certiorque
de v:&οα ab pſonm et ſponſo Chriſto eſt fact Ab⸗
hoc alias nunc ad Naſcentis cunas, nus c ad Ppat entis
totrmenta ſpectanda cùm evocata eſſer, Crucis de-
inceps ſigno ita uſa eſt, ut contra morbos Alexite-
riarum, contra Orci minas Panopliæ vice eſſet. Iam-
moriens uti e teris cum purpurato ſenatu ſummum
Font ita e& c1ls cum candido Vginum agmine
Viginum Reginam, & cum-hac tummum Numen-
ad ſe pertraxit; iraque in Wι1ο% fuit, ante-
quam fuit. Ex bατο.

ce

eluto⸗ l

aeohl

eHeen ihen
Alpuu. .
1 Olinem
4lanchiis
letne 4
(cendnt Wd
eceſ b, 1
abu ie ßzt
elynn. A
Mulad
Aanhum
Knondlol
is, laleded,

ſe her ſ, unen
tebar le Ul dec

N

lnon rrenco
las hern
icpntd n
daciauind
id
(unllin Obe
Uempole, le
Innclot i
olns Con
(in Knene
numkaligsr
eci

4

ſegtletinn
Koel kde, 4

diicetet lan

(86

Meditatio In vitam §. Clara,

1Gͤ Clara pingitur manu tenens Auguſtiſſi-

'mum Sacramentum, expreſſit illa virtu-
tes] Eſu Chrſti in hoc Sacramento delite=
ſeentis, Hic hriſtus pauperrimus eſt, om-
nibus ſiquidem theſauris & divinis attributis
nudatus apparuit. S. Clara fuir quoque pau-
pertima: Ordinem monialium inſtituit quæ
ſolis eleemoſynis vitam ſuam fſuſtentarent.
Ut paupertatem Chyſtus inveniret, de cœlo-
deſcendit? tiveròut fugias eam, ad inferos
præceps ruis., Felicias magna Chriſtianorum
quibus datum elt, ui pauperiate emant regnam
πorum. S. Aug.
2. Nihil caſtius Chriſto in euchariſti4, lon-
geè eſt a ſenſuum voluptatibus, quippe qui in
eo ſit mortui inſtar3; S. Clara ſtudio caſita-
tis, uſque adeo jejuniis & auſteritatibus con-
ficiebat ſe, ut neceſſe fuerit S. Franciſcum ejus
duriori vivendo inſtirtute modum ponere.
Quid ad hæc tu delicatule? quem terret vel
ſola cogitatio mortificationum, quas hæc vir⸗
go alacri animo quæ ſivit.
3. Admirabilis eſt obedientia Chriſti in eu-
chariſtia. Obedit omnibus ſacerdotibus, omni
tempore, & loco. Ita S. Clara obediebat &;.
Franciſco:? ita tu quoque debes obedire præ-
poſitis. Conſidera quomodo Chriſtus obe-
diat, & in euchariſtia, & in cruce, ut in poſte⸗
rum facilius obedias iis, qui vicem gerunt E⸗=
ſa Clilti.

2½7 5, CAs⸗

(³7) £
S. CASSIANUS MARTYR.
13. Auguſti.

Non eſt diſcipulus ſuper wagiſtrum, net ſorvus
ſuper dosminu ſuum. Si Patremfzneilias
Beelvxebub vocawerunt, quande magis dome-
ſticos ejus. Matth. 10.

Pchrid⸗ longe CASSIANVS poſt Pontifica=
tum, quem apud Brixenſes geſſerat, quàm poſt
Regnum olim Dionyfius, ludum in foro Goragelii
exul aperuit, non ignarus has demum illas eſſe ra-
Ias tabulas, à qui bus nec ſenectus mores expungat,
quos olim in fantia inſcripſit. Sed heu quoties ju-
ventus indignum tuis Doctonibus Minerval ingrata
Perſolvit? Rapitur ecce ad Iudices GassIANVS,;
& impietatis in Deos damnatus pueris traditurex-
carnificandus. Nulla mora. Convolant velut ad fe-
rias literarias, peſſimè feriati, & ad pœnas Magiſtrũ
audum diſcipuli vocant. Pars tabulas capiti illidunt
franguntque, pars graphiis, nunc puncdim, nunc
verſo ſtylo cæſim invadunt, vulnera identidem con-
vitiis interpolantes. Alii nunc demum fſibi litera-
rum videri Præceptorem, clamare alii; rogare, num
Rubrica hæt placeret? num amplius ſatis latuſqne
ſtylus eſſet à ſatne acutum foret epigramma, quod
6Xararent? Alii cenique hortari ſe mutuò, ne otiofi
eſſent; hoc Præceptoris ſemper unicum præceptum
faæiſſe, nunquam ſtylum ponere, ſemper aliquid
Icriptifare Et forte unus & turba aliquis, ingrati non
cimus CASSIANE Magiſter, multas fateor tibi
debemus, ſed hem! quas accepimus, omnes red-
dimus, & cum fœnere, plagas. Quærebat interea
Pert mille vulnera exitum ingens anima, Rec reperi-
ebat, u que dum omnia in unum confaſa victri-
ei in cœlum viam fecernnt.

Medi-

.

elanio de

Nbet A mn
enn 4

læltnotrisi

helte nercr,

egr hrin m.
AEeeet

UImg bere
Ul

iltrat op
ateina nn
In Erreid,
, enn inſ
Mmnu mmſe
3 Caſſanan
en (Oatume

lie ,

lat, in
ltelioni .
Ebuikem ,
7

nen u

Aurumtatihſe
leU,

ℳ

(88) £
Meditatio. De Mariyrus Impiorum.

1. Abet & mundus ſuos Martyres quòs
pungendo conficit & dæ moni immo-
lar. Avarus pungitur ad mortem uſque curis
divitiarum. Niſi enim divitiæ pungerent Sal-
vator eas ſpinis non comparaſſet. Habentem
pungunt curis, ne amittat, non habentem
pungunt, ur obtineat. Tam deeſt avaro quoa
babet, quam quod non babet. Si videt poten-
tiorem ſe, timet raptorem. Si infirmiorem,
ſuſpicatur furem, quam felix qui ſe his ſpinis
extricare poteſt.
2. Etiam voluptas habet martyres, quos
pPungendo cruciar, & enecat. Nunquam gu-
ſtatum eſt mel voluptatis, & non continuè-
in hæ ſit mortis aculeus. Modicum mellis guſta-
vi, & ecce morior, dixit Jonathas, ſed melius
Peccator dicet. Ecce morior mortis aculeus
eſt, re cordatio mali padrati. Eceez morior mors
prima peccantis animæ eſt privatio gratiæ.
Sicut expirat corpus cum animam emittit, ita
expirat anima tum Deun, amittit. §. Auguſt.
Scrm. de verb, Dom. Ers ecee morior! Pars iI-
loruts, erit in RKagno ardenti igne & ſulphure,
9ued erit mors ſetunda, Apoc. 2 1.
3. Caſſianum æque puerorum ferrei ſtyli,
quam contumeliis & ſannis aculeatæ linguæ
pupugerunt. 5. Bern. Levis quidem ſermo,quia
leviter volat, ſed graviter vulnerat, facils
volat, edeo facile charitatem violat. Cav
Preximum aculeatis verbis pungere. Quod ſi

ipſe te linguò ſuà configere auſus fuerit, cogi.
tà Chriſtum poſitum in ſignum,

§. EU⸗

* (49)
S. EU SEBIUS PRESBYTER
C ONFES.
14. Auguſti.
Videte quali m charitaten, dedit uobis Pater, ut
hlii Dei nominemur, & ſimus. Johan. E-
piſt. cap. I.
O bupun orbis Chriſtianus, quòd videret ſe
eſſe Arrianum, priuſquam ſentiret quod deſ-
neret eſſe vere Chriſtianus, Adeo Conſtantius Im-
perator impietate ſuâ virus hoc graſſar impune
fecerat, & quamvis Eccleſia haberet medicos in-
ſignes, qui malo graſſanti ſeſe opponerent, perti-
nax tamen caput Imperatoris medicinam non ad-
miſit: Ille enim Epiſcopos non paucos, & Sacer-
dotes vel morte vel exilio mulétavit? quos inter
Euſebius eiat, Sacerdos Romanus, qui cum acriter
Arrianis reſiſteret, nihil tam ægrê tulit Conſtantius.

quam agnominem fidei Conſtantiam in Euſebio,

pro eo, quòd veram fidem conſtanter ac libere
propugnaret, in tam ardtum carcerem compingi
juſſit, ut vix movere ſe poſſet, quin potins, ut in
vivis ſepultus lateret. Soſidum ſemeſtre ſic te-

nuit virum ſancum, donecà Domino precibus aſ-

Kduis impetravit, ut ex cartere in libertatem filio-

gum Dei evolaret. Ejus tumulo hoc Epitaphium
inſctipſeruns, Gregorius & Oroſius Presbyterin,,

qui ſanctas ejus exuvias pone corpus S. Sixti ſum-
mi Pontificis hamaverunt. HICIACETY
EVSEEIVS VIR DEI.

es o) E

zoust
lclltaciin
APatckena
wiKhd⸗
beicd donin
ns, ucdpi⸗
DPtlun corp
Gs folon
lorer
Auort Ho
nluneis ſi
r u nld
Vn ſanisDeo?
11) n hovotbbos
uu Gankn
Dohinon g
nlen Kl
el Nullum
un Deum un
te i
duſer talver

onn Me⸗
lnr Ae.

1 Aka
IIS.
dvorchi
16 in!

lgran al

n u lidhe⸗
ſnlanterie lhe⸗

,Chnnns,

(90) £.
Meditatio. Chriſtianus ſit HoONMNO DEn.
1I Omo Dei es, quippe qui te creaviè;,
conſervavit, & innumeris tum com-
munibus, tum ſpecialibus beneficiis cumu-
lavit. Deus dominus eſt, Pater judex, omnia.
Nonne Deo ſubjecta erit anima mea? à quo tan-
ta accepi, & cujus ſum tot nominibus.
2. Quandoquidem es Homo Dei, debes ad
Deum referre actiones. verba, & cogitationes
tuas. Is ad quem arbor pertinet, jure collegerit
arboris fiuctus. O te felicem! qui poſſis tam
liberali domino laborare. Cui ita placet labor
tuus, ut copioſam mercedem daturus fit. Da
operam ut cerpus, anima, memoria, intelle-
ctus, voluntas, lenſus denique omnes Deo ſoli
laborent.
3. Si non es Homo Dei, cujus es amabo!
an dæmonis qui tuæ animæ exitium mina-
tur, an mundi qui te decipiet à cui ſervis ſi
non ſeivis Deo? an corpori quod corrumpi-
tur? an honoribus qui prætereunt? an divie-
tiis, quæ morte relinquuntur? Age ſané, quæ-
e Domiuum: qui poteſtate & bon itate Deum
æquer, & ſi quem nactus eris, ipſi ſervias?
di vero nullum inveneris, revertete ad domi-
num Deum tuum. Si qui pietati ſtudet, Dei
bomo efs: Si impiè agis, Diaboli ſt. Non id fa-
dqus per naturam, ſed per animi arbitrium, 8r
lgnat. Mart.

4A:

* (16 £
I5. Auguſti.

ratur ab es. Luc. cap. 20.

Virgo, Scande cœlum. Ex Brev.
Rem, & g.

ASSUMPTIOB. M. VIRGINIS.

Maria optimam partem elegit, qua non auſe-

Ge penna, quid humi repis, dum VIRGINEM
laudas? Altius vola, & iupra cœlos laudibus
hodie metentem tolle. Sequimini Sodales, ſi Ger-
mani MAKIX. pulli eſtis. Creſcebant, & oculos
cœli multum delectabant primi Eccleſiæ floſculi,
cùm hos eclo Filius, in terris Mater foveret. Sed
denique ille Matrem terris, hæc filium cœlis invide-
bat. Ergo iterum boni nuntii bajulus Gabriel
adeſt, & ad ſuaviſſimum mortis ſomnum invitat.
Adſunt interim divino nutu, qui toto orbe diviſi
erant Apoſtoli, & lectulum abiturientis ambiunt.
Cerneres pro Virgine certantem cum cœlo tetram.
Hinc filii lacrymis retinent, & amplexu morantur;
illine ſuaviſſimi Cœlitum moduli animam beatam
proliciunt, tra huntque ah! ſponte properantem. Su-
ſcipit proinde Matrem Filius, ſinumque pre ſinu re-
pendens illuc evehit, unde unum illa DEVM ſuſpi-
cit, alia omnia deſpicit. Solabatur terra luctus ſuos
opimo ſpolio, corpuſculo Virgineo, ſed etiam hoc
brevi ſpolianda, Etenim cum, ita Numine volente,
ſerius e XII. proceribus Thomas adveniſſet, &
amiſſam Matrem etiam in enmulo mœſtus quære-
ret, præter lintea, tam magni theſauri nuper invo-
lucra, nihil reperit, quod coœlum eriam Corpus
ſubduxiſſet. Ah liceat amplexis pedes, & in hederæ
morem alligatis dicere: Nunc, ſi terram nauſeas,

vsuhar

teid anen
1oCigto. 9
II VI
rpitate littis
1 Wuen )

puttefenilar

o Nelcoumm
0inm Mane: Na
et,

„

5 Ttonche)
MVtqutcln
Duct rtem
Uuten Chiſta
ſelehutente
vim eoloczrur
Rkmaneſion
Ontizoalch
gbids ahne⸗

lt pteinr
1rpteinter⸗

llein ioe

inerelen

le,

(92½) £
Meditatio. Qe aſ. wmptione B. M. y.
NA Oritur beatiſſima Virgo ſine dolore,

Hüne timore, ſed incredibili cum gau-
dio, præ deſiderio quo flagrabat videndi fili-
um. Amore diſſolvitur Maria, ut ſic cum Chri-
ſto. Tu quoque morieris, ſed quomodo? in
mediis doloribus & timoribus. Roga Mariam,
ut im petret tibi gratiam bene moniendi, quam
Chriſtus nulli ſervorum matris ſuæ negat, &
cum aderit momentum illud ternibile dic cum
Juſto Lipſio. S Maria aaeſto mihi cum 1ot
aternitate decertoniie
2. Relurgit Maria: neque enim decebat
putrefieri ſacrum Mariæ corpus, in quo ver-
bum caro factum erat. O! quantum gaudeo,
Virgo Auguſtiſſima, quod rantum tibi bene-
ficium collatum ſit. Corpus meum, reſurges,
fed neſcio utrum ad gloriam vel ad miſeriam
ſempiternam: fallor, ſcio, manet me gloria ſ
ſerviam Mariæ: Nam cliens Maris nullus ater-
vutm perit.
3. Triumphat Maria, & cum admirabili
apparatu cœlos ingreditur: occurrunt Ange-
li; Pater æternus eam ſuſcipit ut filiam, ur
matrem Chriſtus, & Spiritus 5, ut ſponſam,
atque plaudente curiâà cœleſti ad filii ſui dex-
tram collocatur. Je anime, omnia impetra-
bis interceſſione B. M. Virginis, quia ut nunc
omnia pokteſt, ſic omnii cupit tuâ causa: At
quibus adhuc o fficiis tibi Mariam conciliaſti?
ut pzo te intercedat, ?

4

*½ (923)
S. ROCHUS CONFESSOR.
16. Auguſti.
Conſurget gens in gentem, & regnum in re-

gnum, & erunt peſtilentiæ & fames, & ter-

væ motus per loca. Matth. 24.

NAſcitur ROCHVS loco perilluſtri in Gallia,
portentosà Cruce à Matre rubens: ætatis anno
duodecimo amiſſis parentibus etiam opes in pau-
peres abjicit, ipie ditione ſuâ patruo commiſsâ.
Italiam Keligionis causâ petiis Hic, dum laboran-
tibus peſte ſervitium ſuum addicit, magnâ omnium
admiratione quam plurimos ſanitati Crucis ſigno
veſtituit. Secundùm hæc divinitus edoctus, quibus
malis porrò exercendus eſfet, acutâ primùm febri
fentatur, mos ſagittà coxam trajicitur. Sanus boni
Angeli ope, dum in patriam 1epedat, iterum ægeres
itinere ſub arbore decumbit, Annonam in dies ſin-
gulos panem unum cane ſubminiſtrante. Kedux
denique in ſuam ditionem, eaodem domi quam
feris fortunam, hoc eſt iniquam reperit. Graſſanti-
bus enim per ea tempora ubique bellis, pro explo-
ratore habitus captuſque ab ipſo patruo hoſpitio
publicirus, hoc eſt, carcere excipitur. Hoc cùm mille
modis abſolvere ſe pſum poſſet, quinq; ipſos tamen
annos deliteſcit. Tandem cùm nomen tabulæ ſuum
inſcripſiſſet, ſimul amplam ſponſionem, quâ⅛ cœlum
omni bus peſte cortuptis Medicinam ROGHI inter-
Seſſionem fore edixerat, peſte ipſa Medicus peſti=
fererum decedit. Sed tanti fuit, ut liber ani-
As e gemino carcere evolaret.
Ex Lippeloe.

₰0 (0⁰) 5=

eliuroo.
eet Ui
. hne
cbnlumn
a genk atti
in ben
Gr Menis
Siheenriginu
Qimn
eſros nnd
Wiwirom d
nan, wefn
wan iulun n
ymmto⸗ ſe
Cra n

1wpod e
uor follptn
nelold in
Eglelm ne
Sdrcicine
Dtee
A irtin den
i unn gien
an unnn

100 Meditatio. De flage l is Dei.
1. ◻R).fEus ſolet tribus calamitatibus, peſte⸗
n bello & fame punire peceata, & pec-
catores ad officium revocare. Si flagelliaris his,
el ſimilibus ærumnis utere verbis quibus §.
Lupus excepit Attilam, qui ſe fligellum Dei
nuncupabat. Bene habet, veni flagellum LDei,
optatum advenis. Qutd corrumpimur rebus
proieris, corrigimur adwerſis. Salv.
2, Quos amar eos caſtigat Deus: flagellat
filios ſuos morbo, dedecore, bonorum jactu-
tâ, Nimirum ut rebus creatis minus adhæ-
reant, utque probati igne tribulationis, tan-
quam aurum in fornace, non probentur igne
purgarotio. An ego queror? quod Deus mu-
Ar, tet duriſſima ſupplicia in leviores labores?
ins u z. Improbi verò bonis omnibus circum-
i ag fluunt: volupratibus, honoribus. divitiis
ruli c⸗ redundant; diceres corum fortunam famu-
muile lam eſſe, ſed ne invideas felicitati, alias for-
wüniie taſſe quædam præſtirerunt opera bona, qui-
bus ab æquiſſimo Deo levis ac brevis mer-
ces conceditur: ſed miſera felicitas: Illi nam-
que iraſcitur Deus, quem peccantem non Kagel-
lat: vam quem flagellando non emendat, if-
m in futisro damnat. Bern.

S. MAM-

M

coli.

05) ℛ☛
S. M AMMAS MARTVYR.
17. Auguſti⸗

nms ſen
vle
Eramus & nos in malitia & invidia agentes, ah tun
od biles odientes invicem; cum autem beni- 4 iovetn
gnitas & humanstas apparuit ſalvatoris no. il
Nri Dei, Secundum ſuam miſericordiam ſal- N
vos nos fecit 2 ad Titum cap. 3. eKa0l
Qe puerum M A M M A N T E M Martyrem mi polnt
raris, noveris, lac Martynis bibiſle. In carcere
quippe natus primas cunas vincula habuit, primum nme
ridere inter urrumq; parentem mortuum viſus eſt, SNhon
cum pater ante ejus ortum, Mater non mulro poſt um, ReCohn
objiſſent. Talem Matronæ commendavit Angelus „ Diſni N
educandum. Mozx, cùm annum agerer quintum de- „
cimum, virum jam ſe tyranno, & contrfa verbera
Spartanum, contra ignes Romanum præbuit. Vndis 2,
deinde ſuffocando iterum Genius Tutelaris adfunt, l
actis q; in fugam tortoribus, Martyrem in montem (Whcnnbul
duxit. Hic generoſus puertot jam pæne nutrices )edemkumain
quot ſilva feras numeravit 3 cum hæ ultrò Divi 6 „
mulgentis manum ambirent, iiſdem deliciis &
famem nobilem & ſitim pellerent. Atque huju
miraculi fama, cùm aures Præſidis pulzàâſlet, equites I
miſit, qui M A M M ANTE M fifterent, Excepit
MAMMAGignaros, primumque laste & caſeo, tum
ipſe fetarum ſpectaculo recreatos in urbem eſt ſe-
cutus; Iterum ergo plagis ſævitum; ſed quas inter XN
Iideret MAMMAS; iterum fornax ſuccenſa, ſed in
qua quartum kuerum Babylon agnofſceret. Feris In hm
quoque cùm objectus eſſet, Vrſus Parduſque ſudo- quaſeje
rem Athletæ abſtergebant, leone interim, qui co-
mes Martyrèe nonte iverat, in carnifices graſſante.
Denique tridente confoſſus MAMMAS, ilia effuſa Uenn n,
extra urbem extulit, & moriturus ipſe ſepul- Ainil
chrum ſpeludcam ſubiit. n allne
Ex Met aphr. N

nabsds
ONN

IG urel
4

MaX&
4

Con

malitis gn
e
.
n n un
Nllat Apen ,
Me

PES
in ne

(i lt

M.

Aeditatio. De Humanitate,

1. O Mammas velut alter Dawid luſit cuns
G. aimeer quaſi cum agnis, & cum ur ſis
ſimil liter fecit ncut cum agni in juvi ntute ſua.
Kccl. 47, C onverſando cum feris, feras zeddi-
dit humanas, hic luſus fuit Innocentiæ. Cave
ſis ne tu colludendo paſſionibus tuis ſinas il-
las creſcete & adoleſcere tecum, ut conſuetu-
dine roboratæ te humanitate provent & in
belluam transmutent. Quomodo tractas bru-
tales paſſiones tuas? dominare in medio il-
larum, ne dominentur tibi conſuetudine adul-
tæ. Deſinit eſſe locus remedio, ubi qua fnerunt
Vitia mores ſiunt, Sen. E piſt. 30.
2. Mammas quam cxpertus eſt à feris mans
ſuetudinem & liberalitatem, iterum ſuis hos

ſtibus exhibuit. Revoca tantiiper ad lydium

lapidem humanitatem tuam Humanitas amat
omnes, nocere nequit nemini, prodeſſe ſtu⸗
der o mnaibus. T olerat aliorum n& vοs & in-

ſfirmitates. Juvat canſilio, juvat & opere. Af-
fabilis eſt & comis erga omncs, Quid habes

ex his? & Auänrun non habes?
3 8. Mammantis curator fuit Angelus, Tam
humani ſu li erga clientes ſuos. Quo-
rum tamer nec naturam habent.
Etquam facile tu averſaris illorum familiari-
tatem qui tibi moribus vel affe ctu contratii vi-
dentur ?* Conſervare humanitatem gisid sliutd
eſt, qudm diligere hominem qura beomo ſit, &
idem qued nos ſumus, Lact. ib. 6.c,11.

97 £

Nᷓ
18. Auguſti. .
. Ul um c
Oportuit Chriſtum pati, & ita intrare in gh 1. nuar⸗
riam ſuam Luc. cap.42¾. künme
8 ſoltlel d

Pxerique filii Matribus debent meliorem vitam (ulhl
quam iis cum lacte piè inſtillant; at HELENA A zulhent, R
magno filio Conſtantino, cui corpus dederat animæ Lureench
creditur recepiſſe ſplendorem: ſiquidem, quam de elolnaia ei
cœlo doctus erat religionein filius, tam largè pia Geni lNiam e
ad hortatione & exemplis communicavit Matri, ut Cvic N
in pietatis Chriſtianæ offciis cum filio dcincers en
decertaret. Plurimæ ejus dote à fundamentis erectæ prlcnt
vero DEO ſacræ ædes, nullæ, quas viſebat, non Nenr gen aut haie
regia liberalitate donatzæ: viva verò DEI templa 6.d. dei,
pauperes, milites, ca pltivos, & qualicunque demum Ouin une
cala mitate oppreſſos, ſublevabat largitionibus, atq; e .
etiam ditabat. Palmare eſt, quo ejus Religione ns an
quæſita & inventa SS. Servatoris noſtri Crux fuit, 1Aulqubunt
primaque veneratione adorata: & pars täumphi gummn kuon
erat, cùm convocatis, quæ Hieroſolymis erant, weo Adrl uhl
omnibus DEO dicatis virginibus, ancillari Impera-
trix, habitu aquam affudit, ciboſque & potum regiis „
portexit miniſtra manibas, in lætitiæ ſcilicet ſignum Cſ uci,
& Servatoris noſtri imitamentum. Sic merita opti. Qumo gd
mè de Chriſtiano orbe præſente Imperatore filto, l nien⸗
octuagenaria defupcta, cœ lum ingreſſa eſt, ad que s
cilave Crucis, quam ante ſedula invenerat, viam
ſibi aperuir. Lippeloe ex gümpudbtin
Euſobie. Mohabuetand,

nriliquoele
E NSA

imiN ace nor,

Entenſtelin

elſe, lnece

—

(9⁸) £

N Meditatio. Crux conſolatio Chriſtia-
uui norum.
un in I1. Ihil tam conſolatur Chriſtianum,

6

eeh quam ſanctæ crucis aſpectus;: ea do-
cer quam fortiter exemplo Chriſti adverſa
pati debeat. Crux fidem vivificat, ſpem con-
firmat, & accendit charitatem: calumniæ,
paupertas, omnia denique mala jucunda ſunt
intuenti] Eſum de cruce pendentem. Quiſ-
quis te aſpicit Amantiſſime Jeſu exalrarum
à terr4, vel certè dulceſcunt dolores ejus. Non
interroges qua pateris, ſed que Chriſtus paßſus
eſt. 8. Bern,
2, Qnàâàm ſuave eſt Chriſtiano! imminen-
te morte cnicem intueri, mori in ejus ample-
xu. Ah! quantum illoe momento coafidet cru-
ci! quantum ſanguini, quem ] Eſus in cruce
pro eo fudit! nihil jucundius, nihil tutius,
quàm in cruce mori. Contenmenda tibi mors
un eſt, «cui Chriſtus oeciſiss eſt ante oculos Cyprian.
ſeinen 3. Quanto gaudio afficientur veri Chri-
Wattiio ſtiani cum ſupremo judicii die videbunt ſi-
es hum crucis, At quanto delore cruciabun-
tur improbi, cùm idem ſignum, quod tanto
odio habuerunt, contemplabuntur! lamenta-
en buntur illi quod levem & momentaneam cru-
cem depoſueriat, ut graviſſimâ & æternâ cru-
ce ſine ſpe, ſine conſolatione pprimantur.

62 (o) e
*

S. LuUDOVICUS EPISCOPIIS.
19. Auguſti.
Modeſtia weſtra nota ſit omnibus hominibut. hl
Paul. ad Philip. g. Cde
VDOVICVYM Caroli Regis Siciliæ ptimò, poſt
3. Franciſci älium tenes. Puerulus ſommum
Ratis humi precationibus interpellavit. Caponem 1
quò pauperum præda eſſet, pio furto e menſa abla. ln
tum, cum parens id ſubodoraretur, in ro ſas vertit
Amica ludicra traéctantem cuům equus abjeciſſet, ,n. Qam M
viciſſim munai ludibro habiturus a ma ipſe * R .
equos abjecit. Quare quo die Soror in manumho- mns, Und
minis convenit, ipſe ſacris initiatus Virginitatem S
Deo deſpondit, deæmonen que ſub fele inlidiantem
gno Crucis eluſit. Kger voto ad D. Virginem hzevils orl
facto e morbo ſurrexit, & in D. Franciſci familiam (nigltn
abiit. Inde ad Pont: ficatum Toloſanum evectus eſt. l
Virginem uti in omni vita, ita in morte frequemtiſ-
ſim ſalutavit. Cauſam rogatus id ſolum reſpondit, Elen
Morientem illa juvabit me. Neqnue falſus eſt. Vilus Nboe A
inter Angelorum manus in coœ&los evolzre, audi= 6Cnmnin
Ul 8 iid. 1ars e ſerrret 6 n ut, Ghe enln
E1 * rtetlor woe
les habuere. Inter hos Dionyſium Luſitanorum .Aucnormo
regem numerant, quem urſus ex equo in uitimum Alih uih
pelieulum dejecerat. Sed in tempore LVDOVI- benes i.
CVSec&lo adfust, monſtravitque Dionyſio, qui im chluts
pugione wortem à ſe in urſum averteret: Hoc Be- is etzan 3
neficium LVDCVICI gratum que Diony ſii ani- . gd
mum, .des ſacra cxtruéta & In . de Epigraphe nnmie
hæc (LVDOVICGO SERVATORI) Ioquitur.
Ex l.ipeloe. .

ctn

eunboncii

Gadi it 0

afent, G
raſtſen

une

=ẽ =

/ NAR, lu,

E 100) .
Meduario. De mod-⸗ſtiz.
H Æ c virtus, quæ moderatrix eſt exte-
rioris hominis, maximéè decet Chri-
ſtianum, qui, cum ſit imago & exemplar E-
ſu Chriſti, & modeſtè agere, & modeſte lo-
qui debet. Ubique Deus, ubique Angelus
tuus te videt, homines porrò plerumque te
obſervant. Nunquid hæc ſuſſi ciunt, ut ſedulo
amplectaris egregiam hanc virrutem, quæ
Deum honorat, & homines allicit ad ſanctita-
tem. Quàm pulchrum eſt, ſi videaris E& proſis?
Ambrol.
2. Ad uſum modeſtiæ, tatio habenda eſt
ætatis, vitæ, conditionis, loci, occaſionis;
hæc virtus oculos, manus, linguam, omnem
denique hominem ſic moderatur, ut qui vi-
dent Chrifſtianum, dicant: ita Chriſtus in-
cedebat, ita loquebatur, ita agebat cum homi-
nibus. An de te hæc dici poflunt? qui adicit ſe
in Chriſtum eredere, debet quoοmwρο ille ambu-
lavit, & ip'e anbularz. Hier.
3. Exterior modeſtia ab interiore omnige-
pendet, facies eſt interpres cordis, ſi domitas
haberes cupiditates, ſi ſemper Deum præſen-
tem cogitares, facile admodum eſſes mode-
ſtus, nec animus tuus extra ſe quæreret quie-
tem, quam in ſe invenitet. Animus in corporis
geſtu apparet, & pecies corpori ſimulachrun
eſi mentis figuraque probitatu. Iſidor.

(0) 2⁵56⁵¾

† 2 §. BER⸗

(101)
S. BERNARDUS ABBAS.
20. Auguſti,
Quicunque fecerit voluntatem Patris wiei qui
in eœlo eſt, ipſe meus frater, & ſeror & ma-
ter eſt. Matth. 12.

ERNARDVsS ett, ille (invidete Mariani) Dei
collectaneus, quem mater cum utero ferret, ca-
tellum putavit, ſed pro Eecleſia lattaturum. Puere
Puer Chrifſtus nocte Natalitia viſus eſt, nobilius
omni die ſpectaculum. Ado leſcens quêd oculum in
foœminam defixiſſet, in rigentes aquas infiliit in-
cendia aquis præventurus. Alias cum ejns pudori
inf dias hoſpita ſirueret, latrones, latrones iterum ite-
rumque clam avit, ratus diriſſimos pradones eſſe,
qui animum caſtitate exuerent. Hinc ad Ciſterſien-
ſe Monaſterium XXX. ſecum ſocios traxit. Hos in-
ter cum fratres omnes BERNARDI præter Nivar-
dum natu minimum eſſent, & huic Guido natu
maximus inter valedicendum dixiſſet: Eja frater,
te unam jam haæreditas paterna ſpectat; ſupra omnes
ſenes doctè puerulus teſpondit: palehrè verè aſſem
dividitis vobi calum hat etis, mihi terram reliquam
faciti: at hoe fids profséto minime germana. MoOz
cùm per ætatem licuit, fratres ſecutus litem de cœ-
lo illis non ingratam fecit. Eruditionem BER-
NABDI loquuntur ejus Volumina meros fayos
ſpirantia, tum præcipuè cùm de mellea Virgine ſer-
mo eſt; ut meritò ex hujus uberibus hauſiſſe hoc
nedtar credamus. Sed & nobis iidem fontes eſſent,
ſi eadem cum BERN ARDO fitis eſſet.
Ex vita eju ſäem.

(oNR

Medi-

4

ſeat
Mlecltatio,

ole meco
Iicamde lun
eRds Ged
1 Ahecd

e rtibem

1

pele conntzell
ns, un iii⸗
ſcelabutacole
lls rnrn
heror gecte
Curor hr
untamimo,
InKN Ne
eremis in e
em tepetien
nns, Verpa
ngtid ur hn
Nimilihmn
HANI.

. (102) £
a Meditatio., De S. Bernardo,
ahllt LIqur §. Bernardum filium eſſe Mariæ-
cum eum lactârit: 8., Bernardus tantæ
ratiæ memor, ubique promovit cultum ma-
tris ſuæ, ex Mariæ laudibus, quibus renident
ejus opera, appatet quantum eam amaverit.
IIti Bernardus, ſic eſto filius Mariæ; Ah]! ma-
terno amore me co aplecteris Maria] ipſe ve-
1o vix te amo:! ſum degener filius, ubi enim
puritas, ubi reliquæ vittutes? quibus Matri
meæ ſimilis eſſe deberem.
2. Ad hæc S. Bernardus frater eſt Jeſu Chni-
ſti; ſuxit idem lac, & eoſdem mores expri=
mere conatus eit. De ſuperiori loco verba fa-
ciens, tam vivis coloribus mundi vanitatem
pingebat, ut adoleſcentes quàm plurimi, ſpre-
to mundo ad monaſterium convolarent. Ejus
oculis perperuò obſervabatur paſſio J Eſu
Chriſti. An non Jeſu Chriſti? an facimus
ſemper quæ placita ſunt Deo Patri?
3. Quatuor hæc S. Bernardi verba altius
hærcant animo. I. Terribile eſt Deum exi-
naniri, & vermem gloriari. 2. Quòô majorem
quæremus in creatis conſolationem, eo mi-
norem reperiemus in Deo, 3. Sæpius ſe inter-
rogans, Bernatde (ajebat) ad quid veniſti ?
nunquid ut Sanctus fieres? Singulis horis co-
zu gitare debemus, què ſingulis properamus, S. Ber-
nardus.

e

F 3 §. BA Sß-

(103 N
S. BASSA CIM F. F. M. M. A

21. Auguſti.
Non veni pacem mittert, ſed glædtuvz, Veni al
enia, ſeparare hominem aaverſus patrvem, ee el
Jnum, &r fliann anverlus wiatrem ſuam,
& snimici hominis domeſtici ejus. Matth.
10. cap.. .
Be SSA non tam tergemino fiorum partu, 6e undeltige
quam morte felix vixit ſub ea tempora, quib us
Maximieni ferre longe pluximi Marty & vixelt ni.
Damonum ſacrificulo, hoc eſt, egna lupo juncta.
Sed & filii matrem vultu, non patem retulerunt,
utpote omnes Chriſtiani. Eam obrem unà in jus s mhed
iniquiſſimum rapti, accuſante ipfſo filios patre, & Pind cor nct
uxorem marito damnante, Prin um ex equulea,, nnllmedl
pendere viderunt coœ i & laudarunt THEOGNIVM I. “
. . . . ie/NX.GOR!
membris lacerum, animo integertimum. Alterum. uncheos n
AGAPIVM vizge non puerum ſed virum probâs an git

runt, & ſine cute jam ſuâ fortiorem quam in alienis (Mehonith ln
exuviis Herculem. Alia item tormenta tertium Puenoli otel
ratrem ſsne Germanum probarunft. Omnes igitar r.
eodem gladio caæſ, eàdem palm coronati, ad quem dg nediz
nuncium BAS3A plus aliquanto exfiliit gaudio, 1e G,
quam ſi uno die viciſſe omnes in Olym picis audiiſ=- idnes r n
ſet. Interea hanc carcere & fame vexatam Angeli koriöie
cibo ([uo recrearunt, ut ſuum terræ jam miniméè in- in Denn.N
videret BASSA. E carceribus ubi prodiit, ignem, e .
aquass lapidantium manus & Deos ipſos humi de- Me klpe
jectos fom ina trinmphayif. Triumphum ſplen di- Mpaanis d
diorem fetæimm ſiæ reddiderunt, qvas cicurare ühdseroc
Virtus potuit, non t, rannum, u' toto mari obruere liermicl
triumphum BASSEM. voluit. Sed in fluctus abje am / 9m
matrem glorioſi ecœlo filii naviculà excepere, & ad
portum incolumem dedezere. Verùm illa potius h inentan
cœleſte littus ſpecta baf. Atque ad hoc ociduo poſt aet,
etſi cruribus fra ctis & ſine caꝑpite, enatavit tamen
per ſanguinem ſuum. Ex Mene. gi
Medi⸗.-

et, lts

ut Nn en

6 nun w,

1ineſt. Nul

—TR
penman Iuut
Anun ud innn ati
imeneemindſein
õ
vun, OMn ilt
ricelmnniguen
t tindio
riics wciil⸗
Myoel

(104) *
Meditatio. De fortitudine Chriſtiand.
1, tlia ad cerrandum inundus eſt Chri-
QC ſtianus, opus eſt generoſo animo, ut
fortiter tueatur quæ ſunt Elſu Chriſti, & pro-
pugnet illius gloriam. Imè vitam profunde-
Tc paratus ſit/, ſi ita expedit gloriæ divinæ &
animarum ſaluti: Sed nunquid ſervet ani-
mus, quando tuus, vel regis tui honos appeti-
tur? & unde friget cum tuæ ſaluti conſulere,
& Dei partes tueri debes:
2. Quia nihil tam emollit quàm caro, &
ſanguis, ideo homini Chriſtiano fortiter om-
nis affectus immoderatus erga carne & ſan-
guine conjunctos procul deponendus eſt, ſed
quam multos illaqueat hic amor! nunquid &
te impedit? quoties ſtudio placendi aliis, ne-
gligis ea, quæ JEſu Chriſti ſunt? & cufas.
quæ hominis ſunt?? anqu& & ex quibus
rebus atgui poteſt tuus in Deum amor: quam
amore, quo erga alios a fᷣ ceris. Utinam ſape-
res qua Dei ſunt, intelligeres qua mundi lſunt,

provideres qua inferni ſunt. S. Bernardus.

3. Fortitudinis Chriſtianæ comes eſt fidu-
cia in Deum. Non petit à nobis appellari Rex
noſter, ſed patet vult ur ſingulari fiducia con-
fugiamus ad ſe tanquam ad patrem, ſi nos
mundus exodio Dei perſequitur. Quàùm fidu-
cialiter agis cum Deo? quis ei de ſaculo eſt tu-
tor. S. Cypr. de Ser. Dom. & S. Auguſt. air,
non timeat anima qua amat, ſed paveat, 4114
non amat.

F 4 S. SY M?=

(105) £
S. SY MPHORIANUS M.
22. Auguſti.

Niſi converſi fuetitis & eſficiamini ſicut par-
vulit, non mitrabitis in regnum cælorum,
Matth. 18.

Ano poſt Deum hominem CCXXIII. SY M-
ApPHORIANVS Iuventutis Anguſtoduni in
Gallia princeps, quod cultum Diis negaſſet,
juſſu Heraclii, qui pro Valeriano illic furebat, in
vinceula eſt abieptus, ſed quæ ille digna nobilitate
Chriſtianà monilis putavit, Pugnabat in fortiffi-
mum luvenem geminâ acie Tyrannus: Hinc ag⸗
men, minæ, verbera, flagra, illinc blanditiæ, mu-
nera ac promiſſa dncebant: perrupit tamen Martyr
utrumque cornu, & illud conſtantiâ, hoc etiam
ziſu vicit fuditque. Sed vicorem peſſimus Iudex
ad gladiuæ damnavit. At S YT MHORIANVS.
præferri ſibi ſecures non in ſupplieium, ſed trium-
phum putavit, quem auguſtiſlimum Master trium-
phantis fecit, dum his voci bus e teo & ipſa trium-
phans, acclamavit. Ie! fili, triumpha. Io! tecum
Mater triumpho! quid enim? Certe vicoreta
Klium, præferii ſecures, & ſequi vdam Tyrannum
video, ſed cur ſine purpura? fallor; an tuus hanc
cruor dabit? Et cur ſine corona? iterum fallor:
cœlum hanc dabit, nec e mortali lauro dabit. Su-
per! flio jam ſupervivere Matrem juvat, juvat
eculos claudere. Audite votum novum ſidera, &
gu fili, i, ſanguine ſubſeribe. Hæc, aut fimilia Ma-
terx: filius interim cœleſte jam Capitolium
victor tenebat. E durio.

QR() R

3

Nelino

virtiete cee
skaeit non ien

ennos elis⸗
genstid ninet
Nlen,ſil nu
1. NobNN,
ndarmiens,
pubenon nlet,
Nuncdvolprnd
in glenigroye
ce, audl⸗
Cjneiten Ne⸗
Krti,anmrͤ
enten guſte
(Nelsſclicin
erpellongach
Olantuanide
henionem,
ze Duninchan
uen. eager
rne te be
iſſinut;

a⸗
lun
d

h 5,,.,,
16 hini ſe
1

S nn 1

Ntu. Auit.⸗
Mam Mernn,
dge eMNAei
liunnr lMun

9(e ſolena

σ (106) £
Meditatio. De vitæa brevitate.
1. CVmphorianus Juvenis annis, ſed vit for-
tibus factis. Conſummatus in brevi exple-
it tempora multa. Vita momento labitur,
dies, men ſes, anni, tempeſtates, ætates, tam
rapido curſu tibi ſuccedunt, ut moriamur,
cum vix vivere cœperimus. Què florens ju-
ventus fugit non reparabilis! ah! ſi elatum
tibi tempus melius collocaſſes, tunc præmium
ingens tibi maneret. Non exiguum temporis
habemus, ſed multum perdimus. Seneca.
2. Non modo brevis eſt vita noſtra, ſed re-
dundat miſeriis, cœlum vel maximè ſetenum
nube non caret. Contendo te nullis unquam
mundi voluptatibus potitum fuiſſe, quin fue-
rint felle aliquo permixtæ. Ah! ſi amaræ ſunt
deliciæ, quid dolores, quid gemirus, quid la-
crymæ inferni? Rectè igitur Auguſt. Vita dul-
cis ſtultis, amara ſapientibus, qui te amat, non
te cognoſcit, qui te contemnunt te mtelligunt.
3. Ne ſis ſollicitus de longâ vira, improbo
ſemper longior eſt, probo verò ſatis longa &
quantumlibet videatur brevis, ſufficit ad fſan-
ctificationem. Labora æternitati, vita quip-
pe Patriarcharum punctum eſt ad æternita-
tatem. Itaque ne perperam abutaris momen-
to vitæ tuæ, ab eo ſiquidem pendet æternitas,
Vita, ſi ſcias uti, longa eſt. Scneca.

6e (o) 1ae

*5 88. CLAU.

*

Ra( 107)
SO9, CLAUDIUS, ASTERIUS;,,
NEON. M. M.

23. Auguſti.
Chrifto confxus ſum Cruci. Gal. 2. v. 19.

PDoreſt K.gæa hodie invidiam Romæ facere, &:
1

tergeminos fratres & ipſa ſuos jactare, Horatiis

vel ideò fortiores, quòd viſus & pugna nullus abie-

rit, omnes ceciderint Victores. IIlis nomina ſunt

CLAVDIVS, ASTERIVS & NEON, diſſimilia

vocabula, eæzterùm virtus ſab peéctore eadem pla-

ne & conſtantia. Primò ſinguli, tum totàâ fraternâà
acie pugnarunt; nec in tres ſolum hoſtes, ſed in

totas carn fieum cohortes. Videlicet ad ſervilem
metum, Virgas, cederent Chriſti wilites? Riſum
hæ non gemitum expreſsre. Iam unci ferrei &

ungulæ bubulique nervi in lacerato corpore inte-

1

grum animnmprodiderunt. Prunis & cum prunis
Tyranno inſultârunt etiam. Tædas corpori admo-
ras fortiorignis exrinzit DEl Amor. Ex Equulee

verò velut & Cathedra, pulcherrima & digniſſima

Philoſophià Chriſtianà oracula ediderunt- Poſt

tot igitur pugnas meritò denique in cruce trium-

phavit Nobilis fratrum ternio. Neque obfuis
triumpho huic, quod corpora feris avibus cede-
rent, cùm nobiliſſimam eorum partem Animam.

beatiores Volucres abſtuliſſent. Ex
Lipeloos,

(O.ο α

ebtnto⸗
mo Cincif.
lapinuii
e⸗Tam
cemCrhi 5
eonrbeiun
ne, Quun
et,tonn moln
nlaeendete, 8
AAnend Klun .
oDegeſeſen
en, Copn C
odo ter n

nente Jen en
Wvmis, ſ K
Curalenel
W. Cbihusg
Ne, einn
ltisteeonofo
cribusmele
en guid enuis⸗
ſt Gn
Wi GNdn Vin
te vicicüm
lins, cg ſencin
Quti

cl
Koa lochn

gt
Wrolwens,

kuustortor en
no ibi tenee
¹

NI.

CCN

. 108) &
Meditatio. De eruce triplicis.

17 Ernio Crucifixorum fratrum tres cre-
ces quibus affigimurin hoc mundo, ſis-
gnificare poteſt. Prima Crux eſt obſervatio le-
gis. Iugum Chriſti eſt ſuave, & onus ejus levse
Niſt timore Dei fixus fueris, facile deſcendes
àb hac cruce. Quamvis ſervanti legem, tum
vivere; tum mori in hac cruce, ſuavius ſit-.
quàm deſeendere. Si filius Dei es, deſcende, di-
xeruntad Eſum crucifixum inimici. Si Fi-
lius Dei, perſevera in hac cruce uſque ad mor-
tem, dogma Chriſtianum eſt, ut dicas ali-
quando conſummatum eſt cum Chriſto mo-
riente, Sed & cum vivente dic in omnibus.
Non mea, ſed tua voluntas fiat. Luc. 22.
2. Cruxaltera eſt, cui te affigit proximus
tuus. Chriſtus qui ſe permiſit portari à dæ-
mone, etiam paſſus eſt ab impiis dæmonis mi-
niſtris ſeſe crucifigi, & patitur quoridie à pec-
catoribus malè ſe tractari, imò iterum cruci-
figi, quid renuis abeuno potius crucem ac-
ceptare, quàm ab altero? affigâre patienter
huic cruci, Vis ut tua vitia patiantur alii, pa-
tere viciſſim ab aliis. Alter alterius onera por-
tate, & ſic ndimplebitis legem Chriſti. Gal. 6.
3 Quidquid ſibi ipſi crux eſt inſeparabilis.
Muta locum quoties, & quocunque, & ad
quos volueris, te ipſum portabis tecum, &
tibi tua crux ſemper exis, & tua paſſio, tibi
tuus tortor erxit. Tu tibi tua ſatcina es, & ne-
mo tibi temet gravior.

F6 S. BAR-=-

(109) £
S. BARTHOLOMZZUsS.
24. Auguſti.
Pro Chriſto ergo legatione fungimur tanquam
Deo exhortante per nos. 2, Cor. cap. 5.
vnt, qui B ARTHOLOMK VM in pur-
pura natum velint. Sanèe obiiſſe purpuratum ne-
mo negaverit. Vt Deum in vota ſua fleeret, ge-=

nua centies toties noctu fertur flexiſſe. Cùm dein-
de Orbis XII. Viris in totidem provincias ceſſiſ-

ſet, ſubigendis Chriſto populis, din collega Phi-

lippo fuit; poſt hujus vero triumphum, in In-
diam & Armeniam majoerem movit. Hic loci ad
ejus facundiam continuòo malorum dæmona ſimu-
lachra obmutuerunr, & rorqueri ſe immanenfer
à BARTHOLOMAO clamitarunt, Proinde Or-
ci larvas & cive, itemque Regis Polymia flia fa-
cilè ablegit. Eam ob rem cum Rex onaſtos illi au-
r0o gemmiſque camelos transmiſiſſet, remiſſis om-
nibus, eidem ſignificari juſſit, minime harum re-
rum mercatorem ſe agere, ſed animarum, quas ſi
cœlo intuliſſet, tm demùm lucrum ingens ſe fe-
ciſſe exiſtimaturum. Hic igitur Rex permotus non
difficulter manus illi dedit, à quo ipſi Dii fiſtos ſe
eſſe faterentur; traxitque ſuo exemple cum linens
Regni bene magnam partem. At Afyages KRegis
frater nimium quantum hoc nuntio eůteerbatus,
peller &vO detraxit BARTHOLOMYO, & ca-
pite ti avit. Quid ad hæc vos, qui geliem lautè
ac nitide haberis, qui aqualicalo fulcnis? necdum
anguſtam ad ceœli atria portam creditis? Ex
Brev, Petro de Natal. & lis
peloo.

π % *α

4
eltano⸗ N

abſetut
4 KCr

lun nen
ul, lu
wolum, ſue,
mu alt e

AdonN N
eſen Re
maracn,
1.enmsdehe
Enags⸗ Nriln
ſomeus cenließ
en ſelh lltn⸗
iiuminpetree

lbremers, opel

ſolvotute, Don
Cenisince k
5Ducemialepn
i tei Norin
W Necehn
UAsteR, d
imen, Ndun
ushiswinuribe
ken Nud
Kintabestuete
miſeet noriſln
Iul kengelcl
n Mkumlt
aben t

„„

ſainzein
3 NℳI.

.
e,
h

lu ſet

kenuy tenhe n

ntwilen iran

W (110)
Meditatio. De S. Bart holomao.
1. 1. T quis verus ſit Apoſtolus. hoc eſt le-
garus Jeſu Chriſti fidelis ſit, ne ceſſe eſt,
adeo ut quærat non quæ ſua ſunt, ſed quæ
Bomiri zui. Ita S. Bartholom æus, volupta-
rum, bonorum, vitæ, omnium denique de-
trimentum fecit, ut jeſum ſequeretur, mul-
toſque per Evangelium Chriſto lucrifaceret.
Quid ratione divinæ gloriæ & animarum ſa-
lutis præſtas? Deo nihil eſt gratius ſtudie
animarum.
2. Legatus debet apprimè ſcire voluntatem
principis, ut ipſam exequatur: Orat Bartho-
lomæus centies quotidie „ ut ſciat volunta-
tem Jeſu Chriſti, ab eoque conſiliam & au-
xilium impetret. Labora quantum volueris,
teris rempus, operam ludis, ſi declines à Dei
voluntate. Domine fiat in me voluntas tua,
Quoties in die, & quomodo Heum oras?
3 Prudentia legato neceſſaria eſt, ut com-
miſsâ tibi provinciâ recté ac pro dign' ate
fungatur: neceijaria item fortirudo, ut hoſti-
bus teſiſtat, arque ſi expediat adeat vitæ di-
ſcrimen, §. Barholomæus præ ditus fuit dua-
bus his virtutibus, quæ fortè in te deſideran-
tur. Heu! prudenrtiſſimus es in mundirebus?
at in rebus tuæ lalutis penèrepueraſcis. Quàm
rari ſunt noviſſimis his temporibus veri ope-
rarii Evangelici: Quò abiit Spiritus Apoſtoli-
cus, quo humilitas, labores, elns primitiva Es-
eleſio Bexaardus;

1V y 5. LH⸗

S? 111) ☚˙
S. LUDOVICUS KEX CON-.

2 5. Auguſti.

4
Reddite erge qua ſunt Caſari Caſari, & qua

ſunt Dei Deo Matth. 22.

Fn

De

letkano,

7Itam omnem LVDOVICI noveris ſi leges no- „
=„ 1

veris, quas ſibi primò, tum deinde filie dixit:
Harum capita habe.

I1. Deum præ emnibus am ato. II. Peccatum ll luan

mortiferum ceu anguem fugito. III. adverſis ne
deprimitor. FI. neve proſperis extollitor. V. ani-
mæ plagas ſpirituali medico crebrò nudato, & me.-
dicinam quamvis aſperam, nallam reſpuito. Vr. In
precandi ſtudio aſſid uus eſto. PII. Animum in mi-
ſeros pium & hberum gerito. PIII. Cum animo
male eft, in conſilium quam moæ virum bonum
adhibeto. IX., Boni tibi nunquam non adſunto,
mali ſemper exrſunto. X. Bonum omne amplecti-
ror: malum omne deteſtator. XI. De Deo loquen-

tibus aures lubenter dato. XII. Obtredationibus

leis, 8 Nu
ntam ttzumn i
en tozera Ntl
1. ludontens

omcs n M

a e
mndos untos

verò obſervato. XIII. Deum Divéſque impunè, te ll

Rege, nulli laceſſunto. XIV. Gratus Deo inprimis,
ſed & hominibus eſſe memento. XV. Pro tribuna-
Hiæquus eſto, & panperum querimonias ne negli-
gito. XVI. In cauſa tua, dum res non liquet, contra
te ſfato. XVII. Aliena ocyus reſtituito, Clero & Re-
ligioſis pro ſcuto eſto. XVIII. Parentibus amorem
deferto. XIX. Bella, ſi contra principes Chriſtia-
nos gerere neceſſitas ſuadet, ſacris parcito. XX.Li-
cs pro virili dir mito. XXI. In Magiſtratus ſedulò
inquirito. XXII. Pont. Max. ut par eſt, reveretor.
EXIII. impenlæ modeſtiam ne excedunto.
XXIV. PrO me, ubi obiero, ſacra fieri.
curato. Exn urio.

es, wenemo).

Kerinded
epnult, Aa
Uisobliumt
luis glit

15
gtoll ſel bleen
ui, aiun.

(112) £–

Dey . .
N Meditatio. De S. Ladovice.
. Ludovicus merito Rex dicendus eſt, us⸗
ACAS,e 1 P 131¹ 1 4
ntenlln, pote qui victis cupiditatibus corpus ra-

Uhn, tioni, rationem verò Deo ſubjecerit. Is veré
d regnat; qui ſibi imperat; nunquid autem is
e ſibi imperat, qui jejunio ac cilicio macerat:
corpus? qui caſtam in mediis aulæ deliciis
Ih vitam ducit, quaſi foret in ſolitudine? con-
ſidera virtutes S. Ludovici, vide utrum ülas
imiteris, & appetitus tui pareant rationi: quid
enim tam regium eſt, quàm ſubditum Deo ani-
mum corporis ſui eſe retctorem. S. Leo.
2. S. Ludovicus fuit pater populi: amabaf:
omnes, non amicos tantùm ſed & inimicos,
deteſtabatur obtrectatores: pauperum lites
ipſe componebat, idque curabat potiſſimum
ut Sanctos ſubditos haberet. Habe Deogra-
tias, ſi quibus obtemperas ii præditi ſint vit-
tutibus S. Ludovici; ſin autem tu ipſe aliis
pPræes, memento Patrem te eſſe ſubditorum:
tuorum.,
3. Serviat Deo neceſſè eſt, qui rectè volues-
rit regnare. Si quis conſideraverit S Ludovi-
ci vitam, ſanè dixerit ſanctum hunc regiæ ma=-
jeſtatis oblitam eſſe, ut ſe probaret ſervum
IEſu Chriſti. Terræ Principes! niſi Deo ſer-
vieritis; quid proderunt omnia? Non diees
Chriſtus Euge Princeps! Euge Rex! Impe=--
tator! Sed dicet, Euge ſerve bone & fidelis, ine-
sra in gaudium Domini tui.

§. VI4-

(113) £
S. VIC I O R MART.
26. Auguſti.

Vincenti dabo manna abſconditum: & calcu-
zulum candidum, & in calculo nomen no.

vum ſeriptum quod nemo ſcit, niſi gqui acci
pit. A poc. c. 2. v. 27.

Xpeditis plerumqne in opus exit, quod cogi⸗
–— atum dia eſt. VICTOR toto ſeptennio in ſo-
litudine ſe macerans præparabat ad acerbiora to-
leranda, jamque prædicandæ fidei ardore incen-
ſus, divino prodibat ex ſpelunca impulſu in publi-
cum, at incendinm in Mauros ſpargeret. qui fidei
deſtituti luce in tenebris idololatriæ rigebant. Vix
discolor hoſpes Mauris apparuit, cum, indicio fa-
ctο, adrocatus in aulam eſt; & fauſtiſſimus fuit
cum Rege congreſſus, VICTORIS quippe primo
intuitu, foœdiffima in Regis corpore lepra omnis
evanuitg at pejor animæ lepra, ingrati animi vi-
tium, veræque fidei odium prævaluere. ſiquid em
ubi cogno it Rex, prodigioſum ſuæ lepræ depulſo-
rem, π☚t hiopas ſuo ſacro velle lavare latice, ſuffo-
cari quamprimum, impiè ingratus juſſit ſoſpitato-
rem ſuum. At de mortis cauſa tam glorioſa læta-
tus S. Apoſtolus, exoravit carnifices, ut lentius
cruciaretur: quò plus pro Chriſio pateretur, & ut
de cruce ſuſpenderetur im petravit, in qua cum tri-
duo integro velut è& cathedra peroraſſer, & ut Me-
dicus miraculo eσπ ora animoſque perſanàſſet, ca-
put ſibi amputatum ſui ipſius veſpillo, manibus in
urbem detulit, locôque ſepulturæ à ſe deſignate
cum trunco corporis depoſuit. Epigramma eſto.
His jacet VICGT , qui ad Mauros venit, vi⸗
dit, & in erace vicit.

π

l0

we⸗ 40 heto!
W?
niuebn lel
(äonem,&
„ er hoe
id er do
i. & CCü
tN n
Ne ln u, 4/
xlſitpins

Punceſnie
ITetſlvon cond
Iiſocie, ueln
1gonc one
..Diptent gibe
Kur ius Ehe
Rtlus lptilu
iell ron ſo
8A iltts
Din Ecoretat
Cenſlln tonl
usts

— N
Nng (114) £
(TONA AMeditatie Ve pramiis mandi Vidtoribus
promihſis.

RWK 1, V Incenti dahe Manus abſceonditum. Apoc.
ſinlen , 2, id cſ multirudinem dulcedinis meæ,
nin & conſolationum mearum experieris in re:
itten ize Vince modo hetcicè tentationem aliquam,
n pufillanimitatem, infimiratem, aut contem-

ptum, & ſenties infallibiliter magnam animi
conſolationem, & præguſtum quzſi, obven-
turæ tibi per hoc æternæ ſelicitacis: ſicut e-
contra guſtata veluptas peccati animum af-
fligir. & continuò quaſi præguſtum affert
æternæ pWα0ρας quem meruiſti. O quam ma-
na multituao dulcedinis tua Domine quam ab-
Wondiſti timentibus te. Pſalm. 30.
2. Vincenti dabo calculum candidum. Ap. 2.
Calculus candidus, eſt ſigaum fauſtitatis. 2.
Eſt ſignum abſolutionis in judicie. 3. Eſt fi-
gnum electienis. Hæc tria venient illi, qui
vicerit mundum. 1. In judicio particulari &
univerſali non conden nabitur, ſed laudabi-
tur à judice. 2. Inter electos numerabitur. 3.
In glorioſo corpore ærernuùm lætificabitur.
3. Vincenti dabo nomen vovum: Ut ſit & di-
catur filius & hæres. Hoc eſt inquit Bernar-
dus illud centuplum: Adoptio filiorum Dei, quæ
pericula non ſpernit, miles generoſus? ut du-
eis aut militaris præfecturæ infignibus & no-
mine decoretur? Chriſtus te filium & bære-
dem ſuum conſtituet, ſi viceris, & adee igna-
Vus es?

27. A uguſti Gun Un d

t

Nuad wmenſura menſi fueretis', remittetur oe
b. Matth 7
P MON, communi pez Thebaidem calculo ſam
dus Eremita, à belluis tamen laceratus & devo-
ratus ferali tumulo & ſepultus. Hujus exitus ipſe
ttiennio ante vates, edixit alteri eremicolæ, qui α 4
ad eum diverxtens mirabatur, leocnem media hye- a. Uin e
me ſpeluncam ſeniz ingredi, ejuſdemque rigentis Sriralret
frigore mem bra, ut calefacerer, corporis ſui accli-
atione fovere. Noli, inquit, frater id as ſcribere
meis immeritis meritis viſum à te leonis obſe-

,e Cntennin

qaium, membra mea innato ſibi calore foventis: luvieſtſzott
peecator enim ſum, inque delictorum juſtiſſimam Aisbrten
lo dlenuni ,0
1amoz

pœnam, feris beſtiisque pabulum ero. Et verò,
ajebat hoſpes, tam diræ pernæ ab Optimo DEO,
quæ cauſa? quanta enim culpa mernit? Imò verò
reſpondit, juventutis meæ delictum, & grande il=-
lud, ſic paternè plectere ſtatutum Numini. Cùm
oves in adole centia paſcerem, in viatorem, forte SAnntondh
innoxie tranienntem, barbarà petulantià moloſ- „, niu ſmn
ſos, gregis mei cuſtodes, incitavi, qui miſerum, isnel
necquicquam ejulantem, in fruſtta laceratum per- uanſs ni
emêre, me cùm poſſem facilè; malum avertere (a Gnl
erudeliter negligente, atque ita immanis lanienæ ener d,
reus, talionem expedo, sic ille. Tu verd, inter emn dorieru, d
ter Sodales quamvis, qui tot petulantiæ illiciis
anamas innocentum ad! pfſum præcipitaſti, ſi feras
nontimes, cave, ne interis pabulum fias. i
Barri ex Rosvveid. de vitis PP. Nin nchart l

lamena beler

teno⸗,

6. deſtel mole

. 4 S ) 3* kels u pece

(ven ſalltnln

Uae,

Medi-

AV WYrrI/ ☚
0 Up . (116) £
„H, „ 5 Meditatio. D⸗ vunitione peteatorum.
D G PE MON jam pridem lacrymis di-
NH A Jucrat juvenile delidum, non tamen

lüpplicium pcccatit: reſtabant pro illo pœnzæz
temporariæ luendæ. Quid ad hæc cogitas, quit
tam parum ſoli citus es de ſatisfactione? fru⸗
ſtra noe orat Vir ille S Üzc uM COR, DEII,
delicta juventutis meg, & ignerantias meas ne⸗
memineris. Et tu nec de peccatis juventutis,
nec vitæ tuæ adultæ cogitas, ut pro iis fru ctus
dignos Pnitentiæ feras? quare non clamas
um S. Auguſtino: hic ure-, hic ſeca O Domi-
ne! modo ibi parcas. Et quare diligentiam non:
adhibes indulgentiis lucrandis? tam facili me-
dio alterius vitæ pœnas evitandi ?.
2: S. Pzmon agnovit pænam ſuam delicto
congruam & promeritam. An te quoque mul-
to plurium reum humiliter agnoſcis? dolor
flagelli temperatur, cum culpa cognoſcitur: quia
tanto quiſque ferramentum medici patient ius
tolerat, quanto magis putridum conſpicit eſſe,
quod ſecat. Greg. lib. 10. moral. illud tecum
frequenter recole, per quæ quis peccat perca-
dem punietur. Pletumque pæna coreſponder-
delicto.
3. Semel'molòôſſos juvenili petulant'àâ Pæ-
mon incitavit in viatorern, & ideo meruit:
1t laniena fieret ferarum. Quid ſi tu malo-
exemplo vel ſuaſione aliquando homines in-

ſe duxeris in peccatum grave. Va homimi illi per-
quem ſeandalum. U bi væ ibi non levis pœ;
3.

S. A I=-

Eln

(117) £ „,6 I lits
S. AUGUSTINUS EPISCOPUS. Gtn uu
28. Auguſti n⸗ Zr
e CIIN
Sratia autem Dei ſam, id quod ſum, &- gratis Aungliet

us in me vacuaz non fuit. 1. Cor. C,5.
VGVSTINVS ubi manus DEO & D. Ambro-
ſio dedit, in Africam redux & sacerdos pri-
muùm mokg Pontifex Hipponenſis factus, Patrem ſe joren ejos
Catholicis omnibus, hoſtem hæreticis acerrimum Aaſel t
exhtbait, quorum manus divino præſidio ſæpius Nedil uuc: 64
evaſit. Mores improbos ſuorum liberrime pro con- hrnn min in
cione carpſit, illorum præſertim, qui lacris vel à Glan mle
Ptincipio non adeſſent, vel ante finem ſubduce-
rent ſeſe, q ique non DEO loqui in templo, ſcd ſ.
hominibus confabulari conſueſſent. Menſa ejus NoNlonenn
quæ frugal's erat & vaſis vel ligneis vel teſtaceis mmir anlsell,
ſuperba, quoslibet hoſpites admittebat, ſi illos ex.
cip as, quos aſcripti hi verſiculi proſeribebant.
Auisquis amat diökis alienam rodere vitam, Ten
Hanc menſam vetitam noverit eſe fbi. eim Michi
Supremum æger Davidis Carmina, quæ à pni- IN AAne
tentia nomen habent, parietibus cubiculi inſcribi ecoYorercene
voluit, interque earum commentationes mortem
ſanctiſſime obivit, & Eccleſiæ hæfeditatem am- et we dge.
pliſſimam eloquentiam ſuam & profundiſſimam al ge
doctrinam reliquit; illud puto luventuti legavit, n Ilt nir,
quod in lib. XXII. de civit. DEI cap, S8. narrat; Ma. Win labenthun
trem ſcilicet filios immorigeros diris devoviſſe; 13 geil emm
vota cœlum audiſle; & illos vagos & horrendâ om- 1,N Auooltinn
nium mem brorum concuſſione tremebundos or- e den
bem pererräſſe; ex his denique duos ad atam D. alli lezir
Stephani ſibi redditos eſſe. Spperi! ſi improba ma- ln lerige
ter in filios tantum potuit, eheu! Mariani quid in We Doce
immorigeros MARIA MATER potexit? Ex

4 . bvlt
les cmvrnn

icltum amncu

fe
EII

lenleltentnn

ArA p. Cemaantanclint
vna & ipfin, D. Anguſiiyi Nochchenmn
libris. bniu,6
Donninns, g,

Ns

litntur i 47

(118) £
Meditatio.,. Isz vitan: S. Auguſtini.

1. Ic ſanctus toto juventutis ſuæ tempo-
hhet re div inæ gratiæ ac ſactis ejus meti-
bas reſtitit. Nunquid ego pariter plerumque
teſtiti ejus gratiæ? quomodo fluxit tempus
adoleſcentiæ meæ? an tandeni cæpi ex ani-
mo Deum amare? heu quam ſæpè obduravi
cor? & ſecretiorem ejus vocem neglexi! nunc
anime mi! audi: quare: ama Deum tuum!?
Ah! ſerote amavi domine! bonitas tam anti
qua! & tam nova! ahb! ſero te amavi. S. Au-
Luſt.
Poſt longum & anxium cerramen tandem
gratiæz maanus dedit Auguſtinus, exuit ſe la-
queis errorum & vitiotum, & extremum uſ⸗
que ſpiritum amicum & filium gratiæ prohba-
vit ſe ſe, Si peccantem Auguſtinum imitatus
fuerim, quare non imitor pœnitentemn? quid
expecto? moriendum eit, & dignitatibus di-
vitiisque valedicendum. Heu! quid me fier.
ſicum Deus me vocabit ad reddendam ra-
tionem vitz meæ, fuero gratia deſtitutus?
Omnibus laboribus noſtris quo ambimus perve-
nire?s quid qusrimus? §. Aug.-
3. S. Auguſtinus fuit quoque Doctor gra-
tiæ, cujus partes acrirer ſuſcepir adverſus hæ-
tericos, docuitque natura & mirabiles effe-
J ctus cjus. Doce al'os qua atione poſſint Dei
n EMnph gratiæ reconciliari. Eſto gratiæ diſcipulus, ſK
Nℳ6 Doctor eſfſe non petes, Audi quid loquatur in
nn te Dominus: Si non inanem feceris gratiam,
multiplicatur tibi gratia. S, Auguſt.

DE-

(19)
. ſeatt Gl⸗
DECOLLAIIO S. JIOANNI Cn
BAPTIST. KWKWM
29 Auguſti.
Herode; imiſſo Spiculatore pratepit aferri Ca.
vit ejt in aiſco. Marc. C. 6. u
N Atalitias hoc die Herodes epulas dedit, “ .
Nredihs funebres vocabimus. Aut enim nul. 1
las, aut iſtas ſol fugit, quas ſanguine humano
heu! nimium nobili crudelitas condivit. Nam com nean
ad reliquas menſæ illece bras filia etiam acceſſifſet as: lagein!
& ſaltu leviculo terram plauſiſſet, ecce tibi præ. oni, R
mium pedes caput Maximi Vatis 1O A NNIS ab (Dkratey
ſtulerunt. Nec lſatis erat, per menſam tam delica. d e
tum ferculum ambulate, & oculorum gulæ facete 1 Mdi )
ſatis. Extraxit conjux adulteza palato ſuo linguam mi Iendh,
Cillam gratiſſimam Suadæ ſedem) & mille num 1,5 anme
convitiis, nune acu mille locis fodit ſceleſta. Sed in gopterani
profecto peſſime acu rem tengit. Nanquam enim kza
magis viva etiam crudelitatem Regis, quam tune Crnch Ken
fuit locata, & merito deinde Divinum VER BVM MASAINR
loqui Tytanno renuit, cujus vocem decollaverate n
Ipſa ſaltatricula pœnas ſi ſeras, ſerias certe luin
quando aſtrictas gelu aquas tranſiens, ruptâ ſudn
Pedibus impiis glacie, abſeindendum crufſtis ca⸗ Beler
put dedit, etiam tune portentoſum in modum ſub l ne
liens, & choreas, quibus viva aſſueverat, mortuaifmnt diens
etiam continuans, manifeſtum omnibns mortali-abn dixirus,
bus documentum, quàm non multo altu oprs z utgnn
ſit, ut in Orcum devolvamur. At licet nonnemo, n ie
ergòne odioſam pede calcare terram non Rceat 1el
iamo verò calcanda illa eſt, & pede utroque, ſed græ- enlneleans
viore, & cui cœlum non Orcus affideat. ehuqum
E& Sarez., & Mariyt. niilgi
necuntuum
mnnii

. le

eund homun

Med

(120)
Meditatio, S. Icannes Martyr Caſtitatis,
Charitatis & Veritatis.
3. Q lJoannes vivens & moriens prebavit ſe
C. Kareyrem caſtitatis, quam utillibatam
ſervaret, tertio ætatis ſüæ anno fugit in ſoli-
tudinem⸗- ubi duro auſteritatum M artyrio cor-
pus maceravit. Si perſpecta tibi eſſet virtutis
pulchritudo, eam ſtudioſius conſervates: non
infrequenti hominum turba hunc florem in-
venies: fuge in ſolitudinem: ſtude mortifi-
cationi. Si minus poſſis ut S. Joannes mori
pro caſtitate, potes certè vivere in caſtitate.
Et majus eſt vivere in caſtitate, qum pro eaâ
wori. Tertull.
2. §. Joannes fuit Martyr chariratis. Ete-
nim propter animarum ſtudium reliquit ſoli-
tudinem: venit ad Herodem, omni ope co-
natus eſt eum ab iniquitate & turpitudine re-
vocare, tametſi præ viderer mortem fore præ
mium laberum. O te felicem! ſi ut Joannes
ſanguinem ptofundere poſſes pro ſalute pro-
ximi: ſi hoc præſtare nequeas, ſaltem illa-
crymare alienis peccatis, & profuſis liberali
manu divitiis,
3. Fuit quoque Martyr veritaris, quam ni-
mirum vitæ ſuæ antepoſuir, fidenter Hero-
dem increpans, quod adulterium parraret, Tu
nec unquam commirrtas ut ignavo aſſentatio-
nis obſequio blandiaris vitiis aliorum, maxi-
mècum tuum eſt eos corrigere. Amant homi-
nes veritat e lacentem oderuni reſarguentem.

„Aug.

5,B.

EI

. (121) lektio
S. BONONIUS ABBAKG. y ul 1
30 Auguſti. unn,

Gmne quod eſt in munzo, concuß iſcentia carni aol hem
wium

eſt, & concupiſcentiz ogulorum, E& ſuperbia chſen
vita, 1. Joan. 2. uln imi

Prima Philoſophiæ par- eſt mortis meditatio?
hæc BONONIVM pauerum Mundo mori do
cuit, qua qbidem morte ad vitam nihil eſt ſalu alen
brius. Hinc K.gypti deſerta petiit, fantamque ſan- ls uin
ctiorum Civium frequentiam invexit, ut in ſolitu ldd 8
dinem urbes, in urbes ſolitudinem diceres mi- inm vedn
graàſſe. Ipſe totam A.gyptum concionzbundus Ob-auniis Mvene
ibat, Chriſtoque longe plurimos jungebat merca- rt deatoenn
tores præſertim, quibus tempeſtate aliquando ja- 1 Onnr lu/
Ktatis, poſt preces fuſas (olem & cum ſole fidei lu- lum, kol
ceem uencht. Ob id cum Alexandriæ in ſummo
honore jam efſet, iterum K gypti intims petiit. rifl
Hic illi tectum coœlum, cubile terra, culcitra cili- ad nunali⸗
cinm cervical lapis fuit. Huic etiam invi gilabat wmmimi n
patinsquàm indormiebat?: 4 a0 molliàs tamen ja-

renr4
ceret, lectulum hunc ſuum lachr,;mis quotidi? la-
vabat. Verùm é privato hoc pulvere exttactus in ee ntn mmli
aienam à Petro Vercellenſi Antiflite, cui unà cum i Elchenns

Pluribus allis capto libertatem apud barbarum Re- Cnn gud iſ
gem exoraverat, Cœnobilies Lacedenſibus præeſſe Guinn 8, Cndr
juſſus eſt, dum vitâ ſimal & munere eſt ſundne, N
Porrò quem adgeniculari ad tumu ulum Divi cernis, n Denet nd
fraternæ cædis reus eſt. Hunc cum ſupplicem Sa- enltis genlas
cerdos quidem, ſed non conſcientia abfſolveret, Imrfomines n
annos plures à domeſticis furiis agitatus, malaciam mgoioſ ili
tandem animo apud cineres BONONiI reperit. lrclat pbilen
Veniam nunciarunt ruptæ ulttoe manicæ, quas regt,
reus ipſæ dextro & cædis auctori brachio induxerat. neſt Me
Hæ nunc licet e ferro ſint, an non pulchrius tamen han n
ſuſpenſæ tumalo BONONIVM ernant, quàm
Manliani, ques olim diecerae torques fa-
cturi fuiſtſent? Ex Gabr. Palaoto.

Medi-

(122) £

Meditatio. De contemptu mundi.
Oa quod eſt in mundo eſt concupiſcen

tia carnis, inquit S. Joannes. Et quid
une e eſt caro, niſi ſperma fætidum, ſaccus ſterco-
rum, cibus vermium? econtra quid eſt anima
tua? ſpiritualis: immortalis: Deo ſimillima
ſubſtantia, & Deo deſꝑponſata in fide, dotata
in ſpiritu, redempta ſanguine, deputata cum
angelis, ca pax beatitudinis, hæres bonitatis;
& corpus tam fœdum ſterquilinium curas.
animam verò negligis? Si animam negligis,
nec cortus ſalvare poteris, nec enim anima pro
corpore. Sed corpus pro anima factum eſt. S. Bern.
2. Omne quod eſi in mundo, eſt concupiſcentia
oculorum: O ſtolida divitiarum concupiſcen-
tia. Quæ affligit laborioſis deſideriis acqui-
Wrendi, cruciat cupidine augendi, & angit me-
tu amittendi. Immò ne decreſcar cumulus,
abſtinent à partis multo ſudore divitiis, atque
ita bonis temt oralibus non utuntur, nec utentur
aternis. Eucherius.
3,. Omne quod eſt in mundo eſt ſuperbia vita.
Doctrina §. Chryſoſtomi eſt: propter glo⸗
iam greges famuiorum, cquos auro opertos,
arpenteas menſas & ædificia ſplendida expe-
tunt homines, ut glorioſi videantur. Sed ubi
ſunt glorioſi illi qui ante paucça tem pora ad-
huc cerant nobiſcum? Memoris illorum ſortaſ⸗
ſe ſupereſi? hac autem quis preaeſ: à ſ ubi ſunts
terquentur, & ubi non ſunt laudantur. Chryſ.

8. A L=

(123 * 014

5 , . De 74
Eftote parati, quia qua neſcitis horä filius ho- lenle P
minis venturus eſt, Matth. 24. gi

i1. lt

Ic ille AIDANVS eſt Lindisfarnenſis Ponti= 6
IHfex eſt, quem ad Angliæ regnum Ohriſto ſubfi⸗ Nunin
ſbect
E*

ciendum, purpurato interprete uſum (Oſyvaldo“
Rege) ſupra diximus. Nimirum tat Apoſtolos fes

In opekunm We
18& olim Anglia quot Reges habuit. Sed quæ in alia minvh,bon
etiam regna dives fuit, hodie externæ culturæ eſt 4

indiga. Cæterum Al DANVS uti multum Regi- S
bus, ita pluùs aliquanto familiaris men dicabulis uld denenen
fuit, Ex his cum uni equum dondàfſet phaleris re= ebim Meln
gis ſuperbum, & Osvvini (trater is erat Regis) no- dtd, d UMeron
bile donum, ſuccenſuit nonnihil Osvvaldus & ob. nrin terebti
jurgavit AIDANVM. At cùm hic panca pro ſe di “ 7 „ ,
xiſiet, atque in tantum quaſiviſſet ex Osvvaldo, n in i,
plùsneequum hominis mancipium, quam in pau-= ſaglinſnu nn
pere homine Dominum Chriſtam adamaret? con⸗ 1 Dümen⸗
tinuò in ſeſe primè Rex, mox deinde in genua m, Lunzutnont
coram AlDANO deſcendit, & à Pontificia tiara r dos nied
veniam regiæ coronæ rogavit. Et abſtulit non hane e
tantùm, ſed mortis etiam beatæ nuntium, cum mo= nlafütfinn
deſtiſſimo Rege non digna jam eſſe ſuperba regns irnds imelbn
dictitaret AlBANVS. Porrò chm hic in iratum ma= „llarem, hünn
re oleum immiſiſſer, oleo mitius etiam mare vidiſ-. 2 ugcumind-
ſes. Flammas quoque, quas Tyrannus Penda urbi c n n
injicere parabat, in ſuas partes traxit, & averſas ab
urbein hoſtes armavit, Ita victore vita abiit non Cot, um
ſine triumpho, quem D. Cuthbertus tunc puer du- IIe noriſpy,en
cere illum in cœ lum vidit multo lumine nobilem. mülre inn

lus vier ge

1

O triumphum tuum AIDANE ſequi etiam noz 9
Pile ati olim poſſimus! Ex y. Bede hiſt,
Eccl. lib. 3.

Ctamnoneme
lcho niech
i, nt
rzerie Len,

)
0 W

a i
ae

4 Mr,

.

6 (124) .
Meditatio. De praparatione admortem,

. § Aidanus monuit Olvvaldum ut ad mor-
„tem ſeſe præpararet. Qptime præpara-
mus nos, ſi bona opera præmittimus, quam-
diu ſumus in via. Lucerna, inquit Dominus,
ardentes in manibus veſtris, & vos ſimiles ho-
minilus exſpelctantibus Dominum ſunm. Lux
bonorum operum luceat ante vos, & ſit vo-
biſcum in via, non ſequatur poſt ves. M ulti
differunt bene facere, dum vivunt. Volunt
modò benefieri pro ſe ab aliis poſt mortem,
interim illi ſine lucernâ ardente, quæ eſt cha-
ritas, & ſine comitatu bonorum operum, am-
bulant in tenebris, & ruunt in interitum. An-
te obitum tuum operare juſtitiam: quoniam non
g& apud inferos invenire cibum. Eccleſ, 5.
2. Optima præparatio eſt prævidere mor-
tem. Peccator morte imminente illuminabi-
tur duobus luminibus. Rationis beneficie
agnoſcet ſtultiſfmum ſe fuiſſe, quod in ac⸗
quirendis fragilibus & momentaneis bonis
laboraverit; fidei lumine videbit ſupplicia
quæ ſuis criminibus promeruit, Sed heu! ſe-
rius videt quæ longè ante videre debuerat-
Peccator, dermit & oculos aperit, quia sum
tarne moritur, anima ejus videre cogitur, qutd
pravidere contem pſit. Greg.
3. Optima præparatio ad bonam & ſan-
Gam mortem, eſt bene & ſanctè vivere. Mors
Echo vitæ eſt, Heu! quid faciam? vivere eru-
beſce, quia parum profßcio; mori timeo quia non
ſum paratus Bern,
4½ MINZ

—

. 111
£ (127) £

no⸗ 0
MENSIS SEPTEMBER. v 1
S. £ G ILDIUS C⸗-ON r. liknte ſin

1. SFeptembris. Pvcockum el

Omnis qui ſe exaltat humiliabitur: & qui
humiliat exalitabitur. Luc, 14.

Sremma in X GIDIO regium indoles munifica
prodidit. Nam puer prætextam exuit, ut paupe-
rem ægrum indueret. Et hic quidem morbum cum Ohonol dol
centonibus poſuit, ac ille nudus cætera, ut virtutum e wd
miraculum ſaltem regeret, ablatam ſibi veſten à M
neſcio quo non ſatis noto homine piè commentus lnm u lhl
eſt. Eodem ſcilicet furto aſſem omnem paternum 6ſiiſſunn nſ,
abſtulerunt egeni, quando Gallias & G 1DIVSLe.
petiit, & poſt multa prodigia eaſdem cum cerva la- , py hiduobt
tebras habitavit. Atque, ut qui Matrem deſeritis, H
alia cœ lo ubera eſſe ſciatis, hæc famelico cade m ſr Ml nitl
cerva præbuit. Exclamare hic Roma potuiſſet: ec- Mplel! Attun
ce! fera hominis hoſpes: ecce! homo feræ Aſylon. Crbenwdind oinl
Et enim cum Nutricem frequens Venatorum coro= nponnlts,dt
= na cingeret, tutelam ſinum Æπ GIDII & preces 4 ſe, cncl
habuir, quibus ad teli jactum damnati canes a la. ANc), ned
trare prædam potuerunt, non prehendere. Ipſe I
Rex Clodoveus libertatem cervæ, . GIDIO for- Goccnlonen Ne
tuitâ ſagittà tunc vulnerato cœnobinm, cœnobio is oede
dotem regiam donavit, ſibi unam erroris veniam awdw
oravit. Et verò non hujus modo ſed gravioris etiam “
ſceleris ĩmpetravit, quod quidem ſtudiose ille oc-
cultavit, ſed K. GIDIVS ſub divinis ſchedà anno.
tatum e cœlo aecepit, nunquam delendum, niſi Cüncenun
ſtylum Rex vertiſſet, Divus porrò noſter ſatis jam ie ege potes
à terra lactatus ad perennes beatitatis fontes con- ten
sendit, quos adeò appetiviſſe quid mirum eſf? A ed
Nutrice ſua Cerva ſitim hanc bibit. Ex Lippe
leo, & Pei, de Natal.

ürmid

n ugde

N denn guin
n irubeyt CIe

heinnen adgi
eceris rtuo!
nperlaruein

Medi

* (26) £

Meditatio. De cognitione Vilitatas
humanæ.

1. Onſidera te ſummàâ Dei bonitate ex ni-
hilo eductum eſie, & te dignum eſſe
peccatis tuis qui perpetuis ignibus damneris:
& jam iis ignibus cruciareris, niſi Deus miſer-
nt tus eſſet tui, Quid ergo quereris, ſi quos ho-
nores ambis, ii tibi denegentur? an ribi fit in-
juria? O homo! nolſce teipſum, noſce vili-
uatem, noſce malitiam tuam, nam omnium
Aiſciplinarus pulcherrima eſt, ſeipſum noſſe: ſi
zuis ſe iſſum norit, Deum cognoſcet. Clemens
e 2. Ex his duobus Priacipiis quæ ſolida ſunt
veræ humilitatis fundamenta, hæc duo infe-
ras oportet: alterum gaudendum tibi eſſe, ſi
ande ab aliis nihili pendaris, pluris ſiqui-
dem non vales: alterum ægré admittendos eſ-
ſehonores; cum clarè néris iis indignum te
efſſe, nullam itaque honoris indipiſcendi ve-
on néris occaſionem. Ne reſpicias virtutem tuam,
egregias dotes, rect& facta: ſed conſidera ni-
Mlum tuum, & peccata tua. Soli electi bona ſua
mnon vident, qua in ſe videnda omnibus ad exem-
Dblum prabent Gregor.
3. Cum demum te, (ut dictum eſt) depreſ=
ſeris, cave putes grande quidpiam ſeciſſe; et-
enim quidquid dixctis ad tuam depreſſionem,
veritatem artigiſti, non expleſti, quidquid
feceris, vix tuo functus exis officio, erisque
ſEmpꝑper ſervus inutilis.

M
2 4

4

½ (127) £

§ UShd1⅞ EPSCOPUS CONF. s,

Qui juſtus eſt, ſanctiſicetur: & ſandtus ſaniti. anglet

oore
lcetur adyuc. Apoc. cap. 2 2.

Myni IVSTI nomen habent, rem non habent, umtiin judie
Hic in infantia IVSTVS fuit, cum parentem, aaa! elto i
injuſte adulterii ſuſpectam, defendit, mox ab ortu
ſuo, prodigiosè loquendo, teſtatus, comitem An- l
degavenſem, matris ſuæ legitimum conjugem, pa- S teNtum te
trem ſuum eſſe, Et hæc crediderim origo eſt, unde
om nes ex illuſtriſſima comitum Turnenſium fami. 1Saoniade
lia, ab hoc IVSTO, IVSTI cognomen retinent. 2dens, ld
Sed facta Sancti ſpectemus. Lugduni cùm Epiſco- lalled 4
pus præecſſet, rabioſus quidam, qui multos furiosèe! luuntl cat
Ix ſerat, ut perſequentes eyaderet, in templum con- Khetesilſmen
fugit: à cujus aiylo, cùm exttahere non auderent id eterlie
Advefſatii, multis, quamvis fiétis, impunitatis Pelbe in
iponfionibus inſtitere apud IVSTVM præſsliim, a mi
ut é templo eum profugum emitteret, qui, ut bo- annun,
næ mentes alios ſuo pede metiuntur, quia credi- (lin it tehnt
dit, reo exitum, ſecuritatis factâ facile perſuaſit; Gintl ant dli
at vix limina egreſſum perfidi vulneribus confe-
cêre. Hinc tantus, licet innocentem præſulem, lebat nl
pervaſit dolos, ut velut infulàâ indignus homicidii- 4
que reus, Maſſiliam primo, inde in Agyptum IMünon dnomn
transfugerit, rigidiſſimàâ in deſerto vità, noxam (llnk endt:
expiaturus, ibidemque ad mortem uſque eremiti- ſsluene pect⸗
cam profeſſus ſande obiit, pluſquam IVSTVS: lemzmdun
qui ſe ultroneam, pro alieno peccato, victimmm
DEO immolavit. Suffrenus ex Marts ncan t
Gallico ͤuſaji. uin tibi vetſoe

Claetanm gland
0

Kn oon
. ) 1 3 decete
2* 4 t nen ppo⸗

6
Mny ſint tini

Mrulpus⸗ Ma!

1a:

NN Meditatio. De Iuſtitia.
ertuu I. me divinam juſtitiam, utpote quæ ter=
aſun giii⸗ ribilis futura ſit in altei ααin præſen-

loe ntr ti quidem miſericofdiâ temperatur; tunc ver
mera juſtitia. Quid me fiet æ quiſſime Deusꝰ
n Mintraveris in judicium cum ſervo tuo ? nune
Gin dleiint anima mea! eſto tui judex & tortor: nunc
bentc, telins n patere corpus, nam in quantum non peperceris
lulyinnan tibi, in tantum tibi Deus (erede) parcet. Ter-
eülein eif tull.
— 1¹. & quando Serma fit de aliis æquiorem te
ien une ilis præbeas, eorum de rebus loquere perinde
lugiin aim ac ſi tuæ eſſent. Si te audiamus quidquid agis
enennb eſt perfectifſimum, imperfectum verò quid-
Harcnutt n quid agunt alii parum æ quitatis & multum
gete ſuperbiæ eſt in hoc judicios Si plus Deum
aten in & proximum, minus verèò te amarcs, nun-
emeiunn, Nd Qua malè de proximo tuo loquereris. Om-
u/ttis nes intelligant eſſe te hominem rectum & jus=
fi, nhain lle ſtum.
nin 3. Labora ut indies juſtiot & ſanctior fias
Immemor bonorum operum, & peccatorum
tuorum memor agere poœnitentiam, ur tua
poſſis luere peccata. Vide quàm parum Chri-
ſtum & Sanctum imiteris. Compatra vitam
tuam cum tot piorum hominum;, quorum
Virtus tibi perſpecta eſt, & erubelces, quèòd
adhuc tam grandis ribi reſtet via ad ſanctita-
tem. Progredefe, non eſt hic quieti locus. In
4 4 via vitæ nen progredi regredi ℳ, cum nibil in
5„ todem ſtatu remaneat. Bernardus.

erhehen ennet,

(129) ℛ£
S. SERAPIA V. M.

3. Septembris.

pgus ſuum probet unus quisque & ſic in ſewai-
ipſo tantam gloriam habebit, & non in alie-
ro. Paul. ad Galat. 6.

Iri⸗ neget Amazonas militares feminas eſſe, aut

dicat effeminatas eſſe milites, qui Serapiæ non le-

git triumpheos. Qualibuscunque mach inis crudeli-
tatis hanc Viiginem tyrannus oppugnaret, non po-
tuit evincere, ut vel fidei propugnacalum, aut ar-
cem Virginitatis dederet, Immiſit inve ſores leno-
nes, leonibus efferatiores, duos diſſolutæ vitæz
adoleſcentes, qui reluctantem cogerent, & Virgini-
tatis theſaurum diriperent, ſed facile erat propu-
gnatoribus quondam Angelis, qui Heliodorum
theſauros templi diripientem flagellàrunt, horum
quoque juvenum procaciam caſtigare. Corruerunt
exanimes ante pedes SERAPI. ambo im pudici
Cupidines. Quæ ideò à maleficis venefica judica-
ta. Mox tamen beneficam ſe oſtendit, quando u-
trumque ad vitam revocavit. Ferro nihilominus
adjudicavit tvrannus, ceu Saga eſſet, quæ non in
Sago ſed in purpura verecundiæ vicerat. Parcere
debuiſſet judex iniquus ferri ſupplicio, niſi ipſe
ferro obſtinacior faiſſet. Igitur variis cruciatibus
lacerata eſt, pro eo quod integritatem violari non
paſſa fuerit & tandem obtruncata lac fudit &
Sanguinem, ut oſtenderet qua viâ properaret ad
Sponſum animæ ſuæ CANDIDVM & - RVBICVN-
DVM. Purpura & Candor ſunt patrueles colores:
Virginitas & verecundia conſanguineæ
virtutes ſunt.

ſetitto, De

otiienin l

Cblelemin

1

AM1
4 eliet 4
un uun ö
6bos orſetnin
cingu mhn
menef, Ten
. Nelmis
heulis gleh
Oelannt, ſel
ſe ltaded An
Peansel udle
Nzzut lalpnol⸗
lunterchsloua
Eenie lr enen
ib. Ndenn iun
„Qneocn
e; Oue pute
lemorcet: negt
ſeig hecllin
umtraten.
oelecnlo, g
mullsceleisi
n ninſmi gen
r uen, luf

)
MI

Menin

ſifug ire
tlit

t,le⸗

zonnn –
1et, Imwigt imnt
iores, Cvot din
nten czenn

(130) £
Meditatio, De puritate conſcientiæ,
Hõs noſtra Speculum eſt. In il-

lo facilè animæ tuæ vitia deprehendes.
Diligenter obſervas Corporis tui nævos, ut
eos ſi potes quamprimum emendes; quare
animæ tuæ vitia quæ rorti displicent cœleſti
curiæ tam parum curas? Ora Deum ur gra-
tiam impertiat ea dignoſcendi? revertere ad
Deum tuum diſſipabir tibi omnes tenebras,
quibus conſcientiam tuam obſcuraſti. Quan.
tascunque tenebras tuo facto ſuperſtruxeris Deus
lumen eſt. Tertull.
2. Ne ſi milis ſit tua conſcientia quibusdam
ſpeculis, quæ objecta majora vel minora fal-
88 referunt, ſed ca refcrat quæ reverà ſunt.
Ne ſit adeò laxa ut graviora crimina quaſi
leviores culpas ducat; nec ſit nimis ſtricta &
ut aj unt ſcrupuloſa; Duo hæc devita? mo-
dum tenebis ſi prudenti moderatori cui con-
ſcientiæ tuæ penetralia aperias, obtemꝑera-
vetis. Vide an ſit laxior tua conſcientia.
3. Quas ſpeculum indicçat maculas ejus e-⸗
lue; elue pariter vitia quorum te conſcientia
remordet: neque deformium mulierun ab-
jicias ſpeculum, quod tuam tibi prodit de-
formitatem. Quotidie intuere vitam tuam in
uoc ſpeculo, quantumvis faſtidioſo, & cave
maculis deletis irerum fædéris. Novum ſiq ui-
dem monſtri genus eſt, eadem penè omnes jugi⸗
ter facere, qua feciſſe ſe plangunt. Salvian.

5 S. RO⸗

4

K (131) £
S. ROSALIA VIRGO. lenauo⸗

i lie fitu
4. Septembris. 0lie nic
ili . Minum qvo⸗
Conſiderate Lilia agri, quomodo ereſcunt. Mia
rets , 4
Manl. 5. ae⸗ 1
1.— — . i 1e
RosALIA,à fundo gentilitios qui Roſa diceba. ti 11 mund

tur, quòd menſibus illic ſingulis vernent roſe, 807
nomen ſortite, ex Principe patre, Panormi in Sici- ℳt Den
lia nata Caroli M. de ſtirpe, & Siciliæz Regum pro- Melitiltn ſel
pinqua ſanguine, nobiliſſimis ob formam jam de- keim dco
ſtinata nupfiis, palatia, opes, honores, iplendorem Dwimns Ene
generis, omneſque mundi illecebras, quas tanti Radc
ambiunt, faſtidiens, ad obviam profugit ſpelun- usineſtad
cam, illic illi fontana pro nectare: herbæ & radices atun (
præ condimentis, preces præ Muſica, jejunlum & (Rtle irnn
aſperrima ſaxa præ plumis & lectulo, nec viror ar- i,
borum, fores pratorum, ſaliares fontes, ſyderum
fammæ reereabant, eùm ſolius crucifixi aſpectu & el e
amplexu ſe oblectaret. Angelis dodoribus decur- chh ei,
yebat Marianas ſalutes, quas roſarium vecant, (nmntlnenen
quod ut bullam mortua in pectore ſuſpenſum re- blsorteitl
tinnir. Morienti eum Matre Dei filius, cumque An- ig ig Fioint
gelis Apoſtolorum principes ad fuere, cœleſtesque /gg i⸗
genii, ut parany mphi, ſponſam ROSALIAM, con.“ ſlm
texto de roſis ſerto, coronatam deduxere ad divi- Mfig dNeld
num Sponſum. Sic dudum vixit à mundo deſerta, Ulldinen. 0
cœli habitatriz ROSALIX. anima; at corpus ro. olſktecaſtin
ſis coronatum, in crueiſixi amplexu, Anno Chriſti chanlus 3
M. DC. XXV. eriſtallina in tumba repertum, ive 4
illam paravere Angeli, ſive quadringentis annis ſu- db A
perfuſa aqua in criſtallum artifice natura induruit, Conodo con
elate tamen nobis exhibuit ROSALIAM, inter CorlIto
Divos confra peſtem in Sicilia ſoſpitatores, patro- In d hle
nam. Tu quod tumulo ejus inſcriptum legis Amo- i
re Domini mei, ubi ſcriptum crede & fac omnia
amore Domini tui ut æternum floreas, Fefrarims
G& bmon Martinus in vita.

1, Cclor Mlon

lloneltuggen

Medi-

e⸗ W
4 lemon,

“
,
ch ,

Penliiti

Unit obſornn,

1

0 ed
enrunt
ir ti

kin
eu

(132) £
Meditatio. De S. Roſalia.

1, Oſaliæ virtutes in filio conſideramus,
Primum quod lilia commendat, eſt ex-
celſitas. S. Bernardus vocat Lilia Eminentia
in floribus terra, talis erat in Roſalia celſitu-
do animi qua mundum generosàâ fuga ſuper-
greſla eſt. Deus Os homzini ſublinae dedit cœ-
lumque videre, ſed quid juvat erecto in cœ-
lum vulłtu, & corpore celſo incedere, ſi cur-
vis animis terræ inhæremus? quis tibi affe-
ctus ineſt ad cœleſtia? nunquid & tibi ſordet
terra tum cœlum ⸗ſpicis cum S. Ignatio, vel
converio pfæ amore terrenorum ſordent cœ-
leſtia?
2. Color liliorum eſt candor & intimus
flavedo, ARGENTO COPuIIAT AuRUM.
Candor argenteus, eſt puritas Roſaliæ, Si ma-
nibus conteritur lilium patitur jacturam can-
doris, ita Virginitas renuit attactus: Tactns,

„. / „. 2 . A4. - .
ſocè, riſis, ſibile morituræ Viyginitatis ſolent eſſe

brineipia. &. Roſalia ut floreret illæ ſa fugit in
ſolitudinem, Quomodo tu fugis principia
morituræ caſtitatis? aufeus color interior lilii
eſt charitas. Pretioſa auri cum argento con-
jundio eſt quam amat ſponſus Virginum.
Quomodo conjungis?
3. Odor liliorum allicit apes, & ſerpentes
fugat. . Réſalia virtutum fragzantià attraxit
in obſequinum puriſſimos angelos: & ora-
tiene ſua avertit venenum patrona contra pe-
ſtem. Tu quoque Chriſti eſt benus odor. Ex-
emplo tno.
6 6 5, BER-⸗

ℛ (133) £
S. BERTINUS ABBAS.
5. Septembris.
Si vis ad witam ingreai ſerva mandats,
Matth. 19.

Qum rigide Superi animadverſuri ſint in ſacra-
rum benedictionum deriſores, documento ſit
ſevera pœna, quà, ſola, eam non petentis, oblivio
mulctata eſt, ut geſta S. BERTINI referunt. Erat hic
Sandus natus Gonſtantiæz in Germania, in Luxo-
vien ſi dein cœnob'o, in Burgundia, Monachum in-
duit, eique monaſterio, poſtquam Abbas LVII. an-
nis præfuit, depoſita gubernatione, ad ſanétam uſ-
ue mortem, animæ ſuæ ſoli, Deoque ſervivit. Huic,
Abbati adhuc, comes 'albertus de Arques con-
ſcientiæ noxas confiteri ſolitaus, ſumpꝑtis Sacramen-
tis, nunquam, niſi petita & accepta ab Ab bate
fauſta prece, à monaſterio ad ſuos revertebatur, id
cùm uxna vice, immemotr bonæ mortis, petere ae-
glexiſſet, infauſto equĩ caſu, corpore male attrite,
& fracto crure, domum ægre revenit; neque adhi-
bita læſo remedia profecêre, donec ipſa vexatie
dedit intellectum, ſubiitque animum neglectæ be-
nmedictionis memoria, interpretatus erge in pœnam
ſe torqueri, protinus ad BERTINVM Abbatem
mitt , per quem e de oblivionis tam noxiæ cul=
Pa accuſat, proque affli i corporis remedio, vinum
ſbi ſacra prece benedictum transmitti rogat. S. Ab-
bas vini à proxima Miſſa ſuperſtitis Reliquias (quæ
cùm modicæ eſſent, divinitùs auctæ ſunt) benè ægro
precatus, trans miſit. Has ut primum hauſit, ſani-
tatem bibit, & ne ingratus eſſet ſoſpitatori DEO.,
ſuum ecomitatum omnem in dotem monaſterü
transſcripſit, & ipſe deinde Monachus. Quid al
hac bibuli? qui ſanitatem propinantes, mortem
ſxpe bibunt. E M. Antonio Beualie Buztlinus
* Mc tn Bened

Medi:

5
Neltnio

, lannus glo⸗
. olti⸗ Del

ge CMegciun
Uirs, Ded:
eistun tudti
lua: 1 Odſert⸗
lucbus Domui
Chiſo,
1Menoin
auorum ei, e
ſulhla, Deus
uronnsstltene
Ninilunpi
tgrelther, I.
lerts concinio
¹ l Dag
Aiſi Gn
3.Omunds
Auiclirnnofe
Pimne munet,
N morte Oppti
Arstlaenttet:
Kluiſimnud
an ſhlp

rinhal e

N Ulle
Nenii⸗

ged
lnd gntan

un etſcta, innn
1, tumon zeeti

AEINInkn

nti Mor⸗
lnmn hhtl

4Valbenu te n

iot osleſe
Nore worls, E
1,loyee iei
eenuiumed
e, Cuu d
ninin ezeede⸗

rnennin .
leintt Nuht
nten Gtun .
,re,l

6

* (134) £ℛ£

Meditatio. De Mandatis Dei.

G Bertinus quoad vixit monachos ſues
propoſitis Dei mandatis, ad perfectam
eorum obſervationem hertabatur. Ne Para-
dilum ſperes, ſi vel uni mandatorum Dei pa-
rerenolueris. Deus Dominuseſt, poteſt im-
perare, nos ſervi debemus obedire. Honos,
ſides, & obſequium debentur Principibus à
ſubditis, & Deo ab heminibus: his tribus
officiis fun Rus eris, ſi obſervaveris Dei man-
data: an obſervas: memineris non poffe te
duobus Dominis ſervire, mundo ſcilicet &
Chriſto.
2, Nemo immuzis eſt ab obſervatione man-
datoram Dei, quæ facilia ſunt, nedum im-
poſſibilia. Deus ut ſupremus Dominus pe-
tuit omnes allegare legibus; ut ſapientiſſimus
nihil impoſſibile, ut optimus nihil grave po-
rnir prn leribere. Tot homines cujuslibet æta-
tis, ſexũs, conditionis ea obſervârunt manda-
ta. Quid, Dei gratia adjutrice, non potera,
guod iſti & iſta?
3. Omnibus igitur mandatis pareas, etenim
qui vel in uno peccat, factus eſt omnibus reus,
eumque manet æternus ignis: pareas ſtatim
ne morte opprimaris: priusquàm parueris:
pareas alacriter: cui ſervis potentiſſimus Rex
& ſuaviſſimus Dominus eſt: pareas fortiter,
nam ferenda magis omnis neceſſitas, qudm per=
betrands alijua iniquitas, Auguſt.

* .

ELEU.

* (130) £
ELEUTHHERIUS CONFES.
6. Septembris.
Non omnis qui dieit mihi Domine Domine in-
trabit in regnum cœloruin: Mulii dicent mi-
hi in illa die Domine? nonns in nomine iuo
prophetavimus & in nomine tuo damonia
sjecimus? ſed & nune conhiebor illis quia
non novi vos, Matth. 7.

Inimam laudem à noſizo calame ELEVTHE-
RIVS accipiet, qui maximam jam olim à Ma-
gno Gregorio aecepit. Summa eſt, D. Gregoriam
ſub ulimum Verni jejunii diem, inediæ, ob imbe-
eilliorem ſtomachum ſuccubiturum fuiſſe, niſi pul-
pPam latranti ELEVTHNERIVS preces ſuas objeciſ-
ſet. Id beneficium Gregorius non modd ſtylo, ſed
facundàâ etiam picturàâà in templo locntus eſt. Quin
& mortuum ajunt ab ELEVTHERIO precibus de-
nuo animatum; ſed nos damoni ereptam prædam
laudamus. Fortè ex itinete Divus ad ſacrum vVir-⸗
ginum Aſcetetium diverterat, in quo puer agebat
atri Genii obles. Non auſaus eſt eà nocte malus
hoſpes puerum torquere, ſanctiorem hoſpitem ve-
ritus. Itaque ille domum Patronum ſuum ſequitut.
Nic etiam pacem crederes: ſed induciæ tantum
erant. Dum enim ELEVTHERIVS alieni Cœno-
bii vires elevat, ſuas laudat, teduæx velut ex inſidiis
koſtis ſolo adoleſeentulum affligit, miſeris que mo=
dis diſcruciat: Sed obfuit pievocaſſe ELEVTHE-
RIVM. Neque enim hic prius cum ſuis ſignare pre-
cibus deſiit, quàm penitus ſtatione non ſuà Orcum
pepuliſſet. Nunc fmiles pugnas cur non ſpedta-
mus? anne quos dæmon timeat, ELEVTHE-⸗
RlII, an quos agitet, pueri deſunt?
Ex Graſie.

A& (o 5Rα£

1

Aerio, Den
ſin

5 Liembhe
puchis us
Olin teno⸗ ſtel
PeNumtliss ii

i, Prcss gulb

ocänmlenne
4 ſe unt A
Ndnt nads
, en ſins tun
ther eideeinc
1,0lidimir
Algudi⸗ volt
ic Cucbotie⸗
luetlochetett⸗ 1
Mrſihadr
n wntdecinue
Uzunumchiti
Mmileitis ttcthe
ſuilluuenin
N uae ln
Krun, Aumen
elb tufero nihi
Utiucline, ſeger
hhitgtitemnanl
ſmugſi n
ihen geurnen

AA ..
ahi Dirin)e,

gne lie

4
14 en

Rtne? gose
ne! N

en wene
O nn Nie

t Aorſlo e,

eieniͦien

. * (136) £
Meditatio. De nimia ſalutis ſua con-
fidentia.
1, Uia S. Eleutherius jactabat ſe coram
monachis ſuis quod dæmonem ejecerit
puero, dæmon iterum pueri corpus ſubiit.
Sic ineſt in multis vana quædam de ſalute fi-
ducia. Paucis quibuſdam operibus noſtris
confidimus: eum tamen credere potius debe-
remus, etia mſi omnia fecerimus, nos ſerwos inu-
tiles eſe. Quare ergo cum Phanſæo tam ſæ pe
landimur nobis ipſis. Gratzas tibi age quia
uon ſum ſicut cateri homines; jejuno bis in Sab-
bat ho, do deciwas &c. Luc. 18.
2, Quid amabo? & quo titulo ſpenas te Pa-
tadiſi gaudiis potiturum ? an tuis piè factis?
aid adhuc boni egiſti? an meritis Chriſti?
ne ullo opere tuo redemit quidem Chriſtus,
ſed non ſalvabit te ſine te. Auguſt. Igitur tan-
tum confidis divinæ bonitati, & hac bonirate
ftetus parum Chriſtianam vitam vivis, Ah
namo iacircs detertor ſit, quia Deus melior eft 3
oties delinquende, quoties ignoſeit. Tertull.
3. Plerique ſanctorum vitam duriſſimam
egerunt, & tamen morte imminente tremue-
runt, tu verò nihil times? unde hoc? non ex
fettirudine, ſed ex modica fide. Formido exi-
e, inquit Bernardus, & in ipſo portüs ingreſſi

contremiſces dum non coxfido propè exiſiere qu i

*ατiat exeuntem.

(o) *ſ*

5§. 5TE⸗

*. (137) £
S. STEPHANIIS EPISCOPUS.
CONF.

7. Septembris.
Qui manducas meam carnem, & bibit meum
ſanguinem, in me manet E ego in illo.] oh. 7.

Aber & incuta terrarum habitare D. Brunonem
ajunt, Viridaria rectins dicerent, quæ tam ne-
biles no bis floſculos ſubmittant. Atque hem tibi
ex his STEPHANVM Lugduni Galliarum nobili
Familia ſatum? Hic vitæ reiiquæ in ips eunis bul-
laque præludens, quem diem patienti Chriſto di-
camus, materni lactis abſtinentiâ ſanétum habuit.
Amorem ſuum Chriſtum ſub pane latentem quo-
ties contemplatus fuit, putaſſes æſtu abſumen-
dum, niſi lacrymis, quibus diffluebat, hunc tem-
peràſſet, dixiſſes Crucifixo immortuum, niſi vitam
ſuſpiria prodidiſſent; denique exiſtimàâſſes cœlo
precabundum intereſſe, niſi hoc deſcendere ad
STEPHANVM vidiſſes, Angelo miſſo. Iam tem-
peſtates fugatas, deſperabundos cœlo, ægros ſani-
tati, mortuos vitæ edditos raceo. Vnum idque
utile juventæ, quod Pontifex jam Dienſis edidi,
facinus narrabo. Dixgeras graviter in omnia vitia,
illud præſertim, que feſtos Divornm dies aleis,
choreis & id genus ludicris vulgus amat profa-
nare. Cùm aures necquicquam diu pulſaſſet, dæ-
moni denique malo, qui ad eas nagas impellere
animas adſolet, pro concione imperavit, poſità lar-
v palam ſeſe oſtenderet. Enim verò paruit tam
korribilis, ut jam Magiſtri ſui puderet in ludos di-
ſcipulos, facileque cum illo etiam hunc damna-
rent. Sed , 6 ſuperi, invenit hodie iterum diſci-
pulos peſſi mus Doctor. Iuvat chartas minimeè do-
Ga pictas manu crepare, juvat aleam (vel ſalutis)

jacere; juvat terram plaudere, & ne ferò perea-

Mus, ad Orcum non jam imus; carrimus.

ſaltamus, E dar. .
Medi⸗

el
ie Defie
gebuuts pon
nnns, Ouam

. emenin
wepel Dersi.
ter cum in
ts jut
Nu: guon
Utsamudüiin
Im amclend W
lo henioln,
ucn cxickpen
1. Cortcend
un totezecpios
ontime eun
Aunbus eum
Gummmmlafte⸗
Nn gelinans i
1 ilune;
AM NA Nn
3 Actede dlaen
nnkawotteni
eNrnmenn4
Ins. Ninil eſt
Enent contenn
UIRariſſimo 1
m legren⸗
ſaebis Adle
nnt nnei
Hiez

N

0N..
ependts
CAen 6 Aur

(138) £
Meditatio. De frequenti uſu Euchariſtia.
I. C Stephanus non alium habuit amorem
in terris, qunam Eſum pendentem in
cruceæ & latentem in Euchatiſtiàa. In hoc Sa-
ciamento eſt Deus totius conſolationis ſpem
confirmar, cum ſit pignus divini amoris
immortalitatis: perficit charitatem in Deum
& proximum: quomodo enim ficri poteſt, ut
non ames amaatiſſimum Jeſum, qui propter
tnum amorem totum ſe tibi dedit? & quo-
modo ſieri poſſet, ut non diligeres proximum,
tecum cæleſti pabulo roties ſacratum?
2. Quotiescunque accipis hoc Sacramen-
tum, toties copiosâ grati4 donâris: adde quod
pro ratione pietatis & præparationis tuæ ſin-
gularibus etiam gratiis cumularis. Mirum
quantum valet hic angelorum cibus, hoc vi-
num germinans Virgines, ad coëtcendas car-
nis cupiditates. Qus amas hanc carnem, non
eritt amicus ſuæ carnis.
3. Accede ad ſaerum convivium: ſi in Je-
ſum ſit amor remiſſior, accendetur ſumptio-
ne Sacramenti: fons enim eſt amoris ac pie-
tatis. Nihil eſt quod timeas ne familjiaritas
generet contemprum. Nam novam ſemper
in ſuaviſſimo jeſu deprehendes pulchritudi-
nem, ideoque magis ac magis ejus amore de-
flagrabis: Adde quod animi recté præparati
Omnis hoc remedio morbus extinguitur. Chry-

2

NATI-

(139) £ 16
e gubd

Beatus venter qui te portavit, & abers quua ant Nui.
ſuxiſti. Luc. 11. enpae
POtuit denique poſt longiſſimæ noctis tenebras n eelln
Solem hoc die Tellus ſperare, quando tot votis ααα
jam olim exopftatam Naſci AVRORAM vidit, MA- e elten e
RIAM inquam, quæ Ioschimo atque Annàâ pro- ,1omiden
gnata lucem primd vidit dicam? an videndam Or. iusflium, cu
bi propinavit hodie. Gerte feſtum agete huncdiem wn Edenen
multis jam retro ſeculis Chriſtianus Orbis inſtituit, 30
idque cœlo autore. Nam ferunt Anachoreten hac nnhh,Om
ipſa luce quotannis audife cleſtes illos Amphio- 1 ucncinn d
nes ſolitaſſe, qui lætiſſimis modulis omnem late Cuin gudlto
Aêërem exhilaratents ſed & Paulum qsendam an- ,I0! Mada
nis permultis ſub eam Nodtem, quæ diem VIR- – 4 haäben
GlINIS Natalem præit, viaiſſe ſidus ingens cœlo du weene
ſe dimittere, & feſtivis ignibus Ædem Lauretanam ſo hamlau
exornare; utrumque porro Angelis Doctoribus di= kele, gle uiut
diciſſe, id ob Cunarum b'irgineaz um memoriam ſu- (Waltpenti
peros factitate. Echo itaque ſolam eſt omnis ho- ſeing lol hbl
die mortalium plauſus, quam cœlum ſuis concen- 6 uſt
tibus provocat, utinam vel ad ultima hujus vota ι
zeſponſura! ſcintilla eſt, ab æthere in animos ho- nfiotmke⸗
minum illapſa, ntinam in incendia abitura! Bene? tin onon
profectò Innoc. IV. quòd à morte Cæleſtini IV. Mnsdlcclehh⸗
Pont. Max. creatie, quàm Frideric. II. Imperater a ede
turbare nitebatar, VIRGIEIS ope feliciter ſuc- ndeean
ceſſiſſet, Pattonæ cunas omnibus annis dies VIII. ciokinnm,
celebrari juſſit. Sed hoc etiam parum eſſe, auda- Kel klanel
ter dico. Felices illz Gunæ, illæ linguæ, in qui- Mtelilatotun
bas quotidie MARIA cum Aurofa naititur, cum mgeſnt iej
Sole vivit, & neque cum die emaritur. Ex Rbne ed
Duran. Beleth. Vincent. Turſell. tl⸗ luit
ent a lia

1itetn

e/ANu iten

e Gleetile
Di noteison

. jn Cklid
Vv ari A,M
A Alirr 1 o

E* (140) £
Meditatio. De Nativitate B. V. Mariaæ,
M Editare quibus ornamentis hodie de-

coretur Maria. Pater æternus dat filiæ
ſuæ præclarum nomen, & ſupremo ejus im
erio cœlum & terram, angelos & homines
ſubjicir. Verbum æternum eam elegit in ma-
trem, & hominem quemlibet facit adopti-
vum ejus filium, cum ampliſſima poteſtate,
filios non degeneres immortali hæreditate
temunerandi., Omnibus demum gratiis ſpon-
ſam ſuam ornat Spiritus ſanctus. Gratulare
Mariæ quòèd tot bonis cumuletur.
2, Tot gratiarum haud immemor fuit Ma-
tia. Singulari beneſicio jam tum rationis com-
pos, Deum Parrem adorat, fatetur indignam
ſe eſſe, quæ pariat æternum Patris verbum:
offert cor S piritui ſancto, ſponſo ſuo. Hodie
facias, quod ipſa fecit ſtatim poſt Nativita-
tem?: Adota Patrem æternum, deprime te co-
tam filio, & trade cor tuum Spiritui ſancto.
3. Quid in honorem Nativitatis Mariæ fa⸗
cturus es? cole Mariam, quia poteſt tibi labo-
ranti adeſſe, cum ipſi data ſit omnis poteſtas in
cœlo & in terra. Ama Mariam, quia & tua
& Jeſu Mater eſt. Confide Matiæ, parens eſt
ptædeſtinatorum. Eſto conſtans & fidelis
ſervus ejus, ut ipſa conſtans & fidelis fuit ſpon-
ſa Spiritus ſanéti. Oportet inter fluctus ſeculi
confugere ad Mariam, & reſpectu eits curſum
vita dirigers, S. Epiphanius.

3,A U-

* (141) &£
§. AUDOMARUS EPISC. CONr,

9. Septembris.
Bonum eſt mihi cum uno oculo in vitam in-
gredi, quam duos oculos habentem mitti in
gehbennam ignis. Matth. 18.

Oebit AVDOMARVS tunc vivere, cum deſiit
Mater, quando nimirum à morte hujus cum pa-
tre mori mundo inter Aſcetas occepit. Iucundum
credo videre cœlo erat, Patrem una & filium in
eadem virtutis ſchola diſcere, miraculo eo maje-
ri, quod ad hanc filius Patrem duxerat- Quid jam
mirum, ſi mira alia quàm plurima paravit AV-
DOMARVS, ſi radiare è ligno crucem, ſi exſur-
gere & lectulis ægros, & vinculis captivos juſſit? Nos
duo tantuùm ſcribemus, quorum pueri unum, al-
terum bis pueri ſenes legant. Epiſcopus jam Mo=-
rinenſis adoleſcenti interdixerat, ne cym bâ in aquis
luderer. Riſit ille, & luſit. Sed inobſequentem
venti fluctuſque in altum, inde é Gallia in Saxo-
niam uſque ejecerunt, & ut contra immorigerum
conjuraſſe cum aquis terram agnoſceret, latrones
in littore venientem præſtolabantur. Quid ageret
ſine velis, ſine remis puer Nauta? Nempe remi pre-
ces, vela Divi apud DEVM AVDOMARI merita
fuerunt. His ille in patrium portum invectus Nau-
lum Navaicho ſuo obſequium perſolvit. Hic cuùm
amiſios ſenio oculos ad D. Vedaſti tumulum rece-
piſſet, mox facti pœnitens cùm non videret, an ex
re animi eſſet videre, precatus eſt DEVM, iterum
eriperet, ſi no ceret, lumen. Eripuit, & in cœlum
abituro Duces Angelos miſit. Ibi ille cœcns
nunc DEVM videt, En onr.

4

a Niu
.

n (Ace, N
a cllesl r
GeNQdd

W Nenve u

is tui, G 1n
usggtelzu
uunir far ſill
1,5Kcxctas nit
XMe Czctan
coellul ntee⸗

mmamatconlanen
Nrcumttch. 0
In anodt
CCodt
us quidtan l
iebat Alchins
7 „,
Ulltcecienge
Uilo e ecia
n t laberan
el! Senn
uun llh

èH 142) &£

00 WN Meditatio. De cacitate utili ad ſalutens;

chrenng & noxta.
vm, I. Qh Audomarus viſui præclegit oculorum
neln *cæcitatem. Eſt Virtutum cæcitas quæ-
Mlunn g, dam ſancta Sic cæca eſt Sanctorum obedien-

tia: ſæpe puer regit cæcum virum, ita Sancti
facile obtemperant. Juſtitia quoque cæca:
non enim reſpicit perſonam. Humilitas etiam
ambulat cæcè, pro ſuis defectibus cenſendis
habet oculos Atgi: Defectus aliorum vel non
videt, vel diſſmulat, vel tegit ſi poteſt, vel ex-
cuſat: Nonue tis fpeſtutam vides in oculo fra-
tris tui, & in tua non vides trabem? Caſti-

urintat

tas quoque cæea eſt. claudit enim oculos, ne
mors intret per feneſtras.
2. Eſt cæcitas vituperabilis afte cuum amo-
ilin ris & vitæ. Cæcèamamus: nimis multi ſunt
uunitnit? ExOculati Sampſones; Nec prævident ſuam
Gientus infamiam, nec animæ ruinam. Excæcant
Ct etiam amor conſanguineorum & auri cupido:
miin clama cum cæco. O Domine ut videam. Luc.
ier. 18. Iræ quoque affectus obſcurat rationem,
ut cæco furore multa agamus: igitur ne ſta-
tuas quidquam ſi iratus fueris. Jam te (in-
quiebat Architas Tarent) occiderem niſi ira-
tus eſſem.
3. Eſt cæcitas execrabilis peccatorum, qui
amiſſo per peccatum lumine divinæ gratiæ
tota nocte laberant nihil capiunt: O quanta
cæcitas! Si omnia egero, & charitatem non
„ babuers nihil ſum, & nihil mihi prodeſt. S.
Paul.
5§. N I-

(143) £
S. NICOLAUS TOLENT.

10. Septembris.
Ego enim didici in quibus ſum', ſuſficiens eſſz.
Scio & humiliari, ſcio & abundare, & in
omnibus inſtitutus ſum. Paul. ad Phil. cap. 4,

Eptennis NICOLAVS ſolenne deinceps habuit,
Stres in hebdomade dies, interque eos illum
etiam, quem VIRGINI dicamus, pane cibario &
fontanâ vidtirare. In Canonicorum deinde Col.
legium afſcitus, cùm illa pro concione D. Ioannis
audiſſet (Nolite diligere mundum, neque ea qua in mun-
do ſunt) quaſi uni illi didum eſſet, extemplò ad
eos Anachoretas abiit; qui D. Auguſtinum æmu-
lantur. Ibi facilé oſtendit, quam Mundum Mundi-=-
que omn liſſer. Sacerdos ubi primùm litare
cœpir, e pi Aribus flammis umba adfuit, ab⸗
dux tque adimmania tormentorum ergaſtula. Ibi
KAm ulhæc, ſimul ſociæ umbræ omnes patronum
ſibi NICOLAVM legerunt; pro quibus cùm ille
ad aram aliquoties dixiſſet, partem longe maxi=
mam à ſuppliciis abſolvit. Sub hæc cum eum ali-
quis à Religionis amere abducere & Mundo ite-
rum conciliare peſſime concil'atus adniteretur,

ſurdun ſeilicet eperit. At faciles aures invene-
runt & cœlo vates, qui obiturum feliciter NICO-,

LAVM Tolentini cecinerunt. Eò enim ocyus ab-
iit, ſtellà duce, quæ ibi demum cçonſtitit, ubitu-
mulatus poſtea fuit. Morituro jam jam Chriſtus
cum Matre & D. Auguſtino ohvius venit, cutn ſex
ante mortem menſibus quotidie ſub noctem Ange⸗
Jorum concentus audiſſet ,„ manifeſto indie
cio quàm non longe à cœlo abeſlet.
Ex αio,

e, ,

14
o, cht i
lute
Ocxtione
rue⸗ Noni
unt honivs
glonum telet
6eDevs u une
Tutbiſas
Pnidrlerutind
Agln Manan
ny b fuenhn
1 Nepotaton⸗
Une Wuneli, i
Elgioreuſi/
um, Mblkus co
mettiotbi fuil
ie, Mn öhnitnts
lellohen ingco
t ,ADel ſeie
9ilienti N-

batoanimno:

.

Inpumis t
clta tua infetn
budlue delic
nhondid rti
Ultenhan henin
ureſui⸗

1
1e6
Ur
ſentnbi,
l n e,
1, uin,
Nn Dal Ani⸗
4 enne inte
te het, intenn
r 4
Nl Scmn ug
n(uonitun,

naocoreine

6 Nn

A9

(144) ℳ*
editatio, Modus in quo libet vita geners
7 6
feliciter vivendi.

1, T N quâà vocatione vocatus es in eâ hilaris
Kpermane. Noli imitari quoſdam miſe-
rioris naturæ homines, qui ſuas calamitates
fucatæ aliorum felicitati aſſiduo comparant.
Voluit Deus ut hunc vitæ ſtatum amplecte-
reris. Tua tibi ſors placeat: acquieſce divinæ
voluntati: lætate in Domino ſemper. Cogno-
vi, inquit Salomon, quod non eſſet melius niſi
latari, & facere bene in vita ſua. E ccleſ.
2. Ne plura concupiſcas aut naturæ aut for=
tunæz munera, quam habeas: Deus bonorum
eſt largiror æquiſſimus, forſan acutius inge-
nium, robuſtius corpus, pinguius patrimo-
nium exitio tibi fuiſſet, non opes, non ſcien-
tiæ, non dignitates, & alia id genus vitæ præ-
ſentis bona hominem felicem efficiunt, ſed
poſſeſſio Dei, in quo ſolo ſunt vera bona. Non
divitiæ, ſed Deus felices facit, qui eſt mentium
vera opulentia. Aug.
3. Eſto contentus tibi conceſſis in ſtatu gra-
tiæ bonis, neque plura cupias anxio & per=
turbato animo?; dartis utere & Deo feceris ſa-
tis. Inprimis ut contentus vivas, memento
peccata tua infernum meruiſſe, & aſſiduis fle-
tibus elue delicta tuæ juventuris: nam vera
compunctio gratiam & lætitiam parit, & p&ù;-
hitentiam lacrimæ peccatorum voluptatibus
ſant longeè ſuaviores,

5. T HE=

(145) £
SG. THEODORA POENITENS.

4 4
. 4 ſeelt ut
11. Septembris. ſe lt ee
. . . 4 . . . . el
Dico vobis quod ita gaudium erit in cœlo, ſu- r hmiin

per uno peccatore pœ nitentiam agente, quam
ſuper nonaginta nowem, qui non indigent
pœnitentid. Luc. 5. cap.

Irum an fœminam ſpectâàſſe te, Lecdtor autu- ignee
mas? utrum que, ſi mihi credis. Nam fœmina, An enn iiai
puto, fuit THEODORA cuůim lapfſa eſt, vir, cùm IAtus guidgad
Iurfexit. Id te vita docebit. Tenebat illa matro- Nin iefu,
nas inter Alexandriæ priscipem jocum. Sed ex Nyibil iagge ht
hoc Lena cademque Venefica turpiter dejecit, cuam Den ſnu
quæ ſol occidens non ſpectat ſcelera, impunè per- nt Den fel
pPetrari ſus ſit, itaque adulterium perſuaſit: ac ſi n uuc fttſuni.
unum ſolummodo Cœlum oculum haberet, & banlentie (
media etiam in nocte Argus non eſſet. vidit ipſa is ſcins olun
THEODORA crimen, cum primum Lux animo Uei incervselh
oborta eſt, & quò ruborem abſconderet, cœno- r lt ie
bio ſe abdidit, uique viros effugeret, inter v'ros lult Luels
virum ſe venditavit. Et jam lacrymas, quibus fa- Gnlenln zon ſe
c'nus piabat, vel Crocodilus probaverat, dum dor- W/6anlentam
ſo innoxiam per fluctus tulit; jam ſylvæ, per quas 4lre lepts
invidi monachi intempeſtâ no & miſerant à feris
devorandam, virum & ipſæ crediderant; cùm loco
pellere Dæmon malus aggreſius, non quidem vi- ulmn. luſand
rum negavit THEODOBAM, ſed tamen infamis miohrterigiis,
mulierculæ operä partem mentitus eſt. Poterat ſe s, 2n dehinids
ipſam abſolyere THEODORB A ſexum fatendo. n ilig ſ
Sed maluit ſuum ſub alieno ſcelere ſcelus luere. al⸗ en⸗
Itaque pulſa cum infante ſeptem iplos annos pro- nneſpl Eepi⸗
pter Monaſterii fores jacuit cœli heminumque in- Ohbenn ealem
juriis expoſita. Denique cætera miracula, & mo- ſiſehitin ule
rientis zpud cœlites gloria Cœnobiarchæ oſten- 8ne Tcnult
fa, adductuſque endem temporis articalo Maritus,
Mors ipſa denique palam Orbi tecerunt fœminam
faiſſe THEODORAM, ſed quam Viri N
imitarentur. .
Medi-

tl
ustuocn, u perce

e
ali⸗ * (146)
N N Meditatio. De eriplici ratione tœnitentia.
n 1, N Eceſſe eſt ut pœnitentia interior ſit:
iluutmntiie Noportet ut peccator offerat Deo cor
anetein, contritum & humiliatum, æquoque & lu-
Win, AG benti animo accipiat afflictiones, quas Deus
ſ, immiſerit in peccatorum pœ nam. Acerbum
nihil eſt conſideranti, momentaneis tribula-
tionibus æternos ignes extingui: attribue
peccatis tuis quidquid tibi calamitatis acci-
derit. Nam iple ſibi parat peccator, quod pati-
tur; nibhil itaque de calamitatibus noſtris im-
putare Deo poſſumus, nos calamitatum noſtra⸗
rum audtores ſumus. Salv. 1
2, Pœnitentiæ causâ abſtine quantum po-
teris, licitis voluptatibus: qui creatorem of-
"fendit, indignus eſt, qui rebus creatis ad de-
licias uratur. Licitis fruantur juſti deliciis, at
poœnitentiam agant peccatores, quibus nimi-
„rum ad pœnitentiam vita prorogatur.
3. Ad hæc ſuſceptis ultro laboribus macera
corpus ruum, ut perceptam in delitiis volu-
ptatem luat. Ira ſancti in quorum vita toties
mentio fit de vigiliis, jejuniis, ciliciis, verbe-
ribus, an credimus iis nos eſſe nocentes mi-
nus? ut illis, ſic nobis arcta via ad vitam eſt.
Ne nos ipſi decipiamus, agamus pœniten-
tiam, ne in eadem crimina relabamur, nam
ubi emendatio nulla, ibi pœnitentia neceſari?
vana, Terxrtulle

Cn

iuenn H §. GUl⸗

* (1470 £
§8. C UIDO CONFESSOR.
12. Septembris.

Quamwdiu ſumus in corpore peregrinamur à Do-
mino. 2. Cofeſ. 7 gett in olb
Erem GvVIDONEM humili genere natum ad üitentin n
.,A“gra Virtus evexit, tutiſſima eorum ſesla, qui d omdes
generoſi humi obrepere detre dant. Natalem ter- bun
ram Brabantis dedit, Puer non priùs animo hilati uumd Glfine,0
eſſe unquam potuit, quam aut pfeces DEO, aut N lbt za
egeno ſtipem dediſſet, quam ubi non habuit, ipſe cteimcoddne
ſcilicet coë git, mendicorum mendicabulum. Aéo- 6nndeien
leſcens VIRGINIS templo operam ſuam zditi- wae dr R
mus addixit, gnarus Coeli portam eſſe, quam cu- And & epoln
raret. A tam ſancto munere cùm à mercatore per- 6Cecnſanone
ſuaſus mare conſcendiſſet, & ventos & ſuperos ad- ADeo inhſteng!
verſos ſenſit, quin remo manum tamdlu eximere „ygirni ²,
non potuit, qnouſqee hanc redux VIRGINIS arZ „
ſupplicem tetendit, manifeſto in hujus trans fugas
exemplo. Sanctius poſtmodum iter inftituit, cum
Romam & Hieroſolymas alioſque Chriſtisnis vefti- ninn Mrühin
giis nobiles locos petiit, ſeptemque ipſos annos lb (lemtii
talem ſe, quales omnes ſumus, peregrinum vendi. aſſel
dit. Hinc cum feſſo DEVS quietem donare vellet,
in lectulum dejecit. Hoc cùm æger Anderlaci de-
cumberet, columba & cœlο multo lamine coruſca Icon 9,Cwrin
advolavit, ſimul vox audita et, quæ ad coronam Nlcifi,i ane
Dilectum invitavit. Enim verò lubens paruit. Orbe gbic z
ſeilicet pererrato, reſtabat ad aſtra viſeret; quam une
viam an illi juvenes inſiſtant, qui Gallias nunc &
Italias petunt, tibi, qui hac legis, judicium
eſto. Ex durio. .

m ſonn l.

.
Male in pelee

Cticie

Ateinltaetdliceud

Qonnodo col!
Imirare motun

SES

acolten
Rmn aola

Wphenani,
.

. . Meditatio. Qusomode in hac vita peregri-
ſeptenbis nanduim ad c*aâaριν..a
Rinftſenun, 1. T imiteris §. Guidonem Peregrinan-
& tem in terris, moveare adinſta: circini
qui non movetur in orbem, niſi ad volunta-
tera illius qui gerit in manu. Ita voluntas hoe-
minis Chriſtiani omnes motus ſuos confor-
met voluntati divinæ, dicat in omnibus. Noæ
mia ſea tua Voluntas Kat, Sicut circinus fixe
uno pede immobiliter in centro, altero cir-
cumeundo perficit orbem, ita tu extende te
ad curas & negotia vitæ tuæ, cotpore per va-
tias occupationes, vagando, ſed animo ſem-
per Deo, inſiſtens. Nam Chriſtus ipſe dicit,
Aui manet in me, && ego in eo, hie feri fruct ans
zultum. Joan. 15.
2. Imitare in peregrinatione hujus vitæ
evagationes prædabundæ per prata & hortos
apiculæ, quæ non redit in alveare niſi onuſta.
ſid Ira quotidie aliquid boni collige & reconde
. bIO æternitate felice tibi præprand. Chari-
uſe as, inquit 8. Chryſoſt, hom. 33. Kpiſt. I. ad
Cor. veluti frugi quakdam apicnla, hona omnig
mndiquse codects, in animantis animam impor-
at. Quomodo colligis quotidie?
2 Imitare motum navis. Ita innitere ſ xis,
ät obtineas portum. Vela ſemper pande in al-
h tun ſpe gratiæ, Fortiter obnitére Huctibus
oRüunæ adverlæ, quos Iuperabis efn cacià gra-
/ei tiæ. Secundo curſu urere cum mogeratione, ne
præcipitem rapiar fortuna. Tuorum con-
Alierum gubernatrix ſit m

41
ens divina.

S. A MATUS ABBAS. zEadi
nur guibs
. geno bere

elt 1

13. Septembris.
Qui fidelis eſt in minimo, etiäm in majori ſi-
delis eſt. Lnc. 16.
— Ratianopoli AMATVS natus à Patre Theodo- d
Jio DEO devotus eſt. Tam ſanctis initiis re- Vendum: n
ſpondit ſanctior vita, quam, in Augunenſii Cœno- 10 Nun 1
bio, annis triginta religiose, in ſolitudine poſte vimnst Iinl
rigidiſſime exegit. Aquam & panem, quæ in tri. 9..umend
duum ex monaſterio accipere folitus erat, invidit
dæmon, qui in corvi forma, aquam-, eversà hy dria, illdi- Väie
ſæpe effudit panemque abſtulit, gratulanie ſibi l. Merhore
Sancto, quod ſic longiore jejunio DEI amore ſe edrhecqurin
macerare poſſet. Cum ei ſtruenda cellula, errofe peccntum me
fabri, ligna menſuram non attingebant: ca. A MA. n
TVS oratione ſua, ut apta eſſent, extendit; fontem, uspunmmc,
ne adferre porro undas neceſſe eſſet, poſt preces Unum /eumncrue
ſcipione ad ĩpſam ſpeluncam elicuit Otio ſibi ex- ctaracpiti
oſo, ne locum daret, terram pro ſemente effodit: ſret doos
unde cum hordeum meſſu ſſet, ſuus pſe molitor, & ee
piſtor, atque etiam cocus deinceps fuit. Saxum in- nid s tan
gens, ab alto rupis in cellulam ruens, crucis op- laleleſer leil
poſito ſigno, ſtirit, & rupi ut adhæreſceret ſine fule ucdten lnpe,
cro obtinuit. Non niſi dominicis ad ſacra egrefſus (oclunn totnmn
cellà eſt, ledtus ei perpetuus cilicium cinere con- Niſ hes
ſperſum, cujus edacitate ad ofſa uique caro ejus? aſmn
eroſa eſt. Defunctus cum eſſet in Catholicæ fidei Anrulnnen
profeſſione, triduo poſt fratribus Monaſterii felici=
loſus apparuit. Sic ais itut Iigatotii carcer

5

Wa 1Pren
alll deles lunt

tatis obtentæ teſtis glor

ad aſtra. At per aſpera. Cave ergo ne mollia lnonſini
ſecteris: nam ſic properatur ad orcum. tlungint
. K lalOA
Ex Lippeloe. uin af

s en

liiinen,

1 ſeytenhe
Kachhhe,

mune, gien an,

(110) £
Mediratio. De vitandis noxis venialibus.

1. Eccata venialia diligenter vitanda ſunt᷑⸗
Preore quibus ad mortalia ſenſim de-
ſcenditur: nemo derepente fit peſſimus, ſedò
levis noxa via eſt ad ſcelus. Uti leviſſimo
morbo diligenter occurris, ita peccato cuili-
bet occurrèndum: non te defendet levitatis
excuſatio: Nam nunquam excuſatur, quod
Deus damnat. Tertull.
2. Peccatum veniale quantumlibet parvum
videatur, maximum eſt: Deum qmippe of-=
fendit. An exploratum tibi eſt, quid ſibi velint
verba hæc quæ interdum jactas? modo nul-
lum peccatum mortale admittam, de venia-
libus parum curo: hoc eſt, nolo quidem Do-=
minum Jeſum crucifigere & occidere, ſed vo=
lo duntaxat capiti ejus ſpineam coronam im-
ponere, cofpus ejus flagellis cædere, faciem
ſputis & alapis deturpare, & niſi gehenaæ
timor deterreret lethali peccato eum rurſus
occiderem. Impie!] crêdelis! en germanum
verborum ruorum ſenſum!
3. Niſi lactymis venialia peccata hic de-
leantur, in purgatorio igne purgabuntur. At
quam acres ſunt ignes illi! quam horrendus
purgatorii carcer! infernus temporaneus eſt,
alteri non diſſimilis, ſi pænarum & ternitatem,
& incolarum impietatem excipias. An eſt
tanti in peccato percepta voluptas, ut ea atro-
tibus ſuppliciis ematur? Hunc tranſitorium
ignem om ni tribulatione praſenti exiſtimo inton
lera bili orem.

A1 3 EX⸗-

40

(151) £

na. Des
& elrricr De
EXALTATIO S. CRuCISs. Wde
14. Septembris. aucl
. 4 . A ammt. tuthl
Si exaltatis fuero à terrẽ, omnia traham ad Aulnn
me ipſum. Joan. cap. 15. rnalblch,
. . . ,,mltaltales⸗
I minus bellare feliciter, certè prædari novit uahn n
COSRHOAS, qui cùm captam toties Hieroſe- ielun,
lymam ipſe etiam cepiſſet, prædam nimium quan- icwsabllanan

rum magnam Crucem Servatoris in Perſidem aſpor- Aloir ümoti⸗
tavit. Doluit Chriſtiannus Imper. Heraclius ſpolia .iccusc
hæc Chriſtianis detracta eſſe, & cœlo audtore aa-: n
mis commune omnibus Chriſtianis dedecus ag- .Cnrfiuna n
greſſus abolere, ternas copias COS5RHO R toti- 0 fttet.Mnn.
démque Duces felici Marte devicit, fortifſime 1, Ainans euut
Chriſtianis utpote pro ſignis ſuis dimicantibus.
COSRHOAS dum fugi Tigrim trajicit, ſocium
veni filium minorem Mardeſam fibi adſcitcit. I .
mN snatu Siroeës impatienter ferens, gemino cis won enoſltn
Da. 1 14.0 S fratrem & Parentem ſaftalit, pecuf- aen. Aquonn
ic Tr-sr cam Heraclio pro Cruce eft ſtultiſh- Peeaſing gien
Us MetSt r Banc porIO Heraclius cum impera-
torie habitu lulgense ferre vellet, quo primo Ser-
vator taletat, nec tamen occultäâ vi gradum mo-
raate progiedi jam poſlet, monuit Præſul Zacha- Ote ce ſenden
rias faſtum poneret & aurum nimis anis o eετιοσ. Kimonds
ſfum; neſcite crucem purpuram, niſi quæ de Chriſti aſen gumn
ſangnine ruberet, ſcd nequa coronam noſſe, qdam Ai
ſpinæ non ornatent. Aliter ergo triumphandem
ſidi eſſe intell gens Hezaclius: nudus pees & ple- ein echeb: clt
bejam togam indutus facile jam pedem promovit, mie meum con
& ſublimem crucem loco ſuo & honort relt tuit. ebatn ztetnoo
Hæc EXALTATXR CRVCIS feſt initia ajunt, e
nida ante ſtn hes, tal
Nego ego, & cum bona pace Hexclii, ea Chr-
ſtio primitus adſcribo. En Prev. unfin etuli⸗
& Baron.

Vocinem non cle
Lccenjtum vonyu

er Meuelichlan
Amans cucſseo

lun Ditdemn

(152]) £
Meditatio. De exaltatione S. Crueit.

I. Mans crucis ſupra omnes res creafas
A exaltatur, tutus eſt ab injuris fortunæ.
Non timet morbum, paupertatem, dedecus,
aliasque calamitates. Nullis vitæ hujus æ&=
rumnts affligitur, urpote quas deſiderat, easque
Chitiſti causâà hilati animo patitur. Quæ tibi
ſunt dolori & timori, ea ſunt illi voluptati, &
tunc feliciſſimus eſt, cum tibi miſerrimus vi-
detur. Chriſtianus miſer videri poteſt, inveniri
non poteſt. Minut.
2., Amans ctucis ſeipſo altiùs extollitur:
hominem non crederes; cupiditatibus non
accenditur, non pungitur concuyiſcentiâ, de-
liciis non emollitur: amat laborem; horret
quietem: & quoniam in hac miſeriarum valæ=
le oceaſiones patiendi eum non deficiunt, ſem-
per lætus eſt, ac hilaris, quia voti compos.
3. Amans crucis eo uſꝗq ue evehitur, ut Chri-
ſto de cruce pendenti ſimilis, mundo crucifr-
xus, & ſibi mortuus fit. Ah Domine! cruci
tuæ affigar, quantumvis reluctetur caro, quo-
niam tibi Redem ptori meo corpus & animam
meam debeo: crucifigar, coroner ſpinis; ſit
ſimile meum corpus tuo corpori, quod pro
me Patri æterno obtuliſti. Si ob hoc caput tunm
Chriſto debes, tale, ſi potes, ei repenae quale
ſunm pro te obtulit. Tettull.

8 (e) &ν

H 4 §. MAG

(153) £ N
S. MATERNUS EPISCOPUS. MAud ej

. ileci worte 0
5. Septembris. am it
Reſedit qui erat mortuus, & c&it loqui. d pes⸗ oe.
Luc. 7. gens & tu t
Ortentum in orbe MATERNVS eſt, cui ſimile Deo no d
nullum: huic enim ſoli ter vita, ter mori obti- ,atartid ehe
git. Natus in utbe Naim Galileæ, atque adoleſcens
cun matris orbæ extremo dolore iterum denatus, αdvud
còm jam efferietur, ad Chriſti miſerentis imperium NcusEdend
vitæ & matri redditus eſt. A Servatoris noſtri glo. Naeleas dd
rioſa Anaſtaſi, S Pefro diſcipulus adhælit, à quo sin wabn.
cùm allis ad Rhenum prædicaturus cùm iret, in iti.
nere iterum vitàâ functus, poſt XL. dies, ex ipſo tu-
mulo, ege ſtà terrâ, cum mortuo S. Petri baculus Uülo olnnes mee
impoſitus eſſet, tertid in vitam miraculos prodiit ug Ain hereu
Germaniæ deinceps Apoſtolus, defunctis ö8., Encha- oinuinte
rio & S. valerio prædicatienis ſociis, cum Colo-. ſanenponti
nienſes & Tungrenſes ab idolis convertifſet, Tre- NrS
virenſibus Epiſcopus præfuit, ubi notabili prodi-
gio feſta aliquando Natali Chriſti no&e tria ſacra
rribus ditiſſimis locis, Angelo transferente Tun-
gris, Coloniæ, & Treviris, in cathedrali ſua, dixit, miſonichhe
ſbidem tertia vice, antequam nioreretur, pramo-
nitus eſt à defunctis ſociis, qui coronati appaten-
tes, coronam oſtenêre tertiam, triduo poſt eidem in
apud Superos imponendam. lam jacçes, non niſi ldenm Wen
A geli tuba in univerſali Anaſtaſi tertid reſuſcitan. Ilnt inance, i
dus. Tibi ſatis ſit, ſi benè vivas, bene ſemel mhen nmen
mori. Lippeloo. rich⸗

blene
lurbes, eblone

,toecNMorstbio

n
IIDWIIWA

. 1
ſbeiw
Dlincummeom

Ole meum, u

Monuns er,
no, guundo

O„οh. w
gren nbaptire
muſti, Nitis
milnoete,
unc he e

Medi-

R(154) &£
Meditatio. De triplici morte S. Materni.

ipit motte obiit S. Maternus, ter-
que codem die Sacrificium obtulit in
ditiſſimis locis, ope Angelorum transporta-
tus. Poteris & tu triplici morte occumben-
do triplex Deo tuo Sacrificium offerre. Pri-
mòô moriatur in te homo animalis in ſuis cu-
piditatibus, abſtine non ſolum illicitis ſed
etiam licitis deliciis. Parvis in rebus ſi contra-
ire aſſueſcas tuis concupilſcentiis, non labo-
rabis in magnis. Donuine ad crucem tuam
provolutus tibi offero in Sacrificium, & im-
molo omnes meos Spiritui rebelles appeti-
tus, & in ſpecie quidem hos.
2. Moriatur in te homo ſpiritualis per im-
molationem propriæ voluntatis: quæ fons eſt
omnium malorum. Id tantuùm velis, quod
vult Deus, & ii qui vicem Dei gerunt. Re-
pugna ſemper propriæ volunrati. Gloriofior
nulla victoria eſt, quàm de ſeipſo. Domine
Sacrificium meum ne rejicias, idem velle ac
nolle meum, tecum habere volo, & hoc erit
ſacriſcium veſpertinum, quod Chriſtus ob-
tulit in cruce, factus autem obediens uſque ad
mortem, mortem autem Crucis.
3. Mortuus etiam jam pridem in te vetus
homo, quando in aqua baptiſmi ſubmerſum
eſt peccatum veteris Adam, Sed an Chriſtum,
quem in baptiſmo induiſti, uſque adhuc re-
tinuiſti? Sivivis adhuc vitâ primæ gratiæ in
baptiſmo daræ, gratias age Deo: ſi mortuus
es ſemel; fac ut recuperes vitam,

H 5 §. ED I-

* (155) £
S. EDI THA VIRGO.

16. Septembris.
Lyortet corruptibile hoc induere incorrruptio-
nem, & mortale hoc induere in mortalita-
tsm. 1. Cor. I5. 53.
Erax olim Divoram tellus Anglis, quàm eheu!
degeneraſti, ſponte tua ferebas fractus olim,
quos jam non niſi gladiis ſulcata, & ſanguine riga-
ra donas. IIlos inter EDITHA nameratur Edgari
Regis filia & Chriſi ſponſa, cui amores ſuos primis
annis devovit, paranymphos novo more leproſos
diligens, quos, quò deformiores aſpectu erant, hoc
formoſiores & digniores ſe putabat; ut jam cœ le id
muneris ambiente, non dubitaret Angelus paupe-
zem præ ſe ferte. Porrò in delitiis EDITHX. Crux
fuit, quam cuùm pingere toties manu Dunſtanus
Antiſtes vidiſſet, pollicem preheandens nunquam
tabo obnoxium eſſe juſſit. Id qued poſtea fadum
vidit Anglia, cuùm à morte (quæ ut ſuavis eſſet, cantu
ſuo Angeli fecerunt) trigeſimo die Matri, tum anno
tertio decimo Dunſtano ſpectandam ſe dedit, mo-
nuitque, corpuſculum tolleretintegrum tunc etiam,
ſi membra, quibus in molli ætate ad levitatem ab-
uſa eſſet, exciperet. Itum & inſpectum monumen-
tum eſt, Hdemque fecerunt præter oculos, pedes &
manus, omnia reliqua à tabo immunia membra.
Sed & in dextra pollex à putredine fuit eximius,
Quid: quod cùm mirâculum Canutus Rex rideret,
reſcrato iterum loculo media ſepulchro ſe extulit,
manumque injicere improbo paravit? Supplicem
tamen & in gratiam recepit, & inter undas poſtes
fervavit. Magni hæc olim Anglia miracula facie-
bat, pluris ego Angliam., ſi in vitam nobis
EDITHAS revocaret.
Ex Graſio.

223 (o)

lelituio⸗

ut voller
ecluptos

e & Gad
uudnon hpi
1 ſen eien
ſnumnn ind g
juner ,n, l
1, 5Blthe2
calnzbienspol
uClttintit, & .
Höthainimus
Pnotuscdherias
Cuegle aitpene
Cenrlaſt wclorm
1Den heno
1loeatedon
tot toddinda
t db omni co
Gekypeluscni
Cln fiann
. 3Decimoten
Kgenna lunt n
derlos; eer 3
nolline dd
lu eſt honn
ur ein

. a Repe

1 Nℳ Nr EIee.

SÆ (176) £B
Meditatio. De S. Editha.
1. Rux Chriſti S. Edithæ ita fuit in deli=
ciis, ut pollex ille quo pingere ſolebat
cruces, incorruptus permanſerit. Ita amor
crucis ſervat pios; odio autem crucis com-
putreſcunt impii. Sunt enim Chriſtiani, qui
in afflictionibus ſuis damnant providentiam
Dei, & juſtitiam Dei arguunt. Heu miſeri:
quos crux & afflictio ita corrumpit, qui ca-
ſtigati non reſipiſcunt? Urimur & ſecamur,
nec ferri deſectione, nec cauteriorum aduſtione
ſanamur, imd quod gravius eſt, curaà ipsd dete-
riores ſumus. Salvian.
2. S. Editha Angelos comites habuit, in
eœlum abiens poſt mortem: habebis eoſdem
tutores in via, & ductores ad patriam, ſi cum
Editha imitatus fueris Angelorum virtutes.
Primèò tua chariras more Angelorum ſe exten-
dat æ qque ad egenos, quàm divites: tua obe-
dientia ſit velox more Angelorum ad manda-
ta Dei & ſuperiorum tuorum: Tua juſtitia
ſit ſine acceptione perſonarum: Tua cogita-
tio ſit continua præſentia Dei: Tua caſtitas
ſit ab omni corruptionis fœtore immunis:
Sic Angelus eris. Chriſtus factus eſt homo, ar
poſſit Obriftianus eſſe Angelus. S. Aug.
3.Decimo tertio anno poſt mortem Edithæ
inventa ſunt membra immunia à tabo præter
oculos, pedes, & manus, quibus membris in
molli ætate abuſa eſt ad levitatem. Quis tibi
uſus eſt horum membrorum ? annon ſsansa-
lat te eeulus tasu, vel pes, vel manus?

e 8. HIL-

(157) £
S. HILDEGARDIS VIRGO.
17. Septembris.
Triſtatur aliqu is veſtrum ? oret. S. Jacob. Ep.
c. 5.
Eſcio quid de HILDEGARDE ſentiendum,
modumne deſeruerit, an potius nunquam
fuerit in mundo: quippe IIX. annorum virguncula
inter Virgines ſacras adlecta. Cœleſtia ab ipſis cu-
nis videre habuit, nutuque hæc prodidit, quande
ſermone non potuit. Literas, quas nunquam didi-
cit, ſcnpſit tamen; eaſque non ſuàâ linguâ: atque ut
cantaturam ſeries olim, quod canere alii de ſpera-
bant, carmen, jam tunc abſque Doctoxe ſcitiſſimè
modulabatur. Vatum ctiam ſacrorum oracula fidei-
que noſtræ volumina lege bat & explicabat puella,
ut ipſiſſimam ſeculi illius Sybillam Bernardus lau=
daret, & in concilio Rhemenſi Eugenius P. pro-
baret. Cæterùm viſa cœleſtia morbus comitaba-
tur ferè continuus, qui caſtigabat ſcilicet timidam,
quoties prodere hominibus monita cœlo data ne-
gligeret3 fuitque, cum lecto affixam ita undique
oppugnarunt dolores, ut cedere ani ma & velle de-
ditionem facere jam jam videretur. Sed præſidio
Angeli venernnt & Primipili Michaélis cohorte,
qui atros Genios unaque morbos omnes in fugam
egerunt. Dum porrò vixit, mira egit innumera, lin-
ceoque vultn ipſas cordis latebras inſpexit, ſenſa-
que animi obtutu ſuo deprehendit. Funus illuſtra-
vit Iris gemina in cœlo viſa, hanc lux coronabat
Lunæ circulum referens, quem itidem crux orna-
bat, multiplici mox incremento innumera. d
aſcendere nos dubitamus tam familiariter
invitati. Ex ͤurio,

(o) RE

60
io Denoi
GAId 1
,gleettls gin
eerotvo elſet,
clnerlebt le
tiltriacr⸗
eNn. ee
. umico dololts
Ueconſahendis
lcbir Mimer 1
Daridin wbcheni
„
Ur drt In
thnul, ctülit
nkälcotes I
Ureymninkißl.

Wlielt

CS MO0on
,öonſrortornent⸗
Nnisat elnis
ttie nomine hunc
1
Dapende idn
Munmnoninheno
dte in dnce
ter hun wlumss
mtoto fitrtem
69 Denigue .
unttopptobris
is Eenliftan
1d ilctt, Tine
Muuul zeudie

*½ (158) £

ADNen . . . „ .
N Meditatio. De modis triſtitiam vincenät,

8

I. C Hildegardis qoanquam ferè nunquam
us 70e,

ſive morbo eſſet, ſemper tamen dulce-=
dine quadam cœ leſti delectabatur: diſce Mo-
dos vincendi triſtitiam. Trillatur aliquis ve-
Krum, inq uit S. acobus, oret. Cum Deo ve-
ielnmus, luti cum amico doloris noſtri cura communi-
e tt candi, ille conſulendus, & ſecretiori voce te-
uin id ſpondebit, Memer ſui D ef, & A⸗lectatus ſum,
ait David in tribulationibus ſis.
2. Ut hæc quâ obruimur tnſtitia citò ab=
ſtergatur, conſideremus eſſe complures no-
bis infeliciores. Tor pauperes in xenedochiis,
tot ægroti in lectis ſuis, rot captivi apud bar=
baros multò duriora patiuntur. Longéè etiam
majora ſunt tormenta animarum, quæ pur-
gatorjiis aut æternis ignibus cremantur: hos
ignes cum meruerimus peccatis noſtris, pœni-
tentiæ nomine hunc mœrorem pacaté fera
mus.
3. Perpende triſtitism Chriſti Jeſu, quàù
tantùm non in horto mortuns eſt. Vide quod
pro te in cruce paſſus ſir, & dic cum Jeſu?
dater fiat voluntas tua, calicem paſſionis bi=
bam toto vitæ tempore, ſi ita placitum ſit an-
tète. Denique cum Chriſtus ipſe, & ſancti
uomnes opprobriis & moœroribus ſaturati fue-
rint nequicquam ſperemus nos fore perpe-
tuò felices. Timenda ſunt Chriſtianis praſen-
tis ſaculi gaudia & optanda pro devotione ma-
liitis, Chryſ.

e Mron
e HeA

H 7 5§ THO-

(1579) £ ell .
S. THOMAS à VILLA NOVA. d-
18. 5Septembris. Deiſet

Eote miſericordes, ſieut & pater vtfter miſi-
ricors eſt. Luc, 6.

Eucatto quid efficiat, ingens in panperes miſe-

ricordia THOM convincit. Hauſit hanc à uspatnamti
parentibus, qui, ut ipſi liberales, parvulo obtruſere Homine!
14 Un!

nummos, unde ditaret pauperes, & laudabant, cum ie
fine pallio & pileo, imò, veſtito paupere, cum MNunhlnſte
nudum recurrere filium domum vidèêre. Audta hæc l
ſancta eſt prodigalitas, cùm ex religioſo s, Auguſti- 1, Dels wiſen
ni Ordise, in quo perſancte vixerat, extractus, & 1osad rietoit
invitus infulà coronatus eſt, Valeni enim Epiſco- 4 Tisonnir
pus, beneficii proventus omnes pauperum fecit, d Ncnd!
&, ur plus dare poſſet per eleemolynam, vacuata (ilcoglelenl
horrea miraculo replevit DEVS: ita abundanti- ſdlit, éouu
bus ſuo beneficio egentium compluribus, lætaba- (inlligeletipet
tur ſcilicet, cùm in extremo morbo, ita, omnibus
expenſis nudatus eſt, ut in alieno lectulo (nam quo „„
jacebat, commodato utebarur) moreretaur, ſue aneNäd
dudum pauperibus donata. At ne pauperum patri, llis ign
cùm in morte deficerent omnia, poſt mortem præce Aiveleſnuefe
virtutis deeſſet, puer mortuns ad ejus tumulum 1 Dels non
revixit, præque omni eloquentia fuere paupernm ſnnrenan
lamenta. Ita nunc dives Gloriâ, ridet ſcilicet tena- Necinoleh,
ses diyvites, qui veſtiti hic duplicibus, nudi co- AIm ſeee
ram judice cogentur erube- grod ipſene
ſcere, Grev. vnlentim ze⸗

Reoonzaf

Nlelſoo Conlcent

leſenl, Amin
rcotdig lan
vjleorn
nlan,

.

IN

* (160) *£D
Meditatio. De miſericordis aivina.
1. Onus elt Deus, imo ipſamet bonitas, &
Jideo cuiliber mitem ac miſericotdem ie
præbet. H ac in re imirare Deum: cuique be-
niguè fac, ſed diviai amoris causà, ſi enim li-
beralirate & beneficentia laudem humanam
quæras. paratam ti bi à Deo mercedem non ac-
cipies. Domine! ut aliquatenus miſericor-
diam tuam imiter, pro tent
miſeriis ſabveniam.
2. Deus miſericors eſt adverſus amicos ſuos,
gao⸗ ab æternitate prædeſtinavit; ejns bene-

„
—
8
☛
—
—
„.
.
t0
—
—
20
—
=
S

cio illis omnia cooperantur in bonam: Er ſ
quandoque leviter peccant, cos à ſe non re-
pellit, Imè gratus quaſi ſtimaulis urget, ut his
ſtimulis ſe ſe eæxpediant, An es amicus Bei?
interroga conſcientiam tuam?; labora ut hanc
amicitiam tibi concilies: Amari à Deo nihil
facilius. Vide (inquir 8. Chryſoſtom.) i laber
ſt, ubi vells ſatis eſt,
3. Deus non minori miſericordia comple-
Ritur peccarores, quos ſanguine ſuo redemit,
nullum eſt peccatum, quantum quantum
ſit, quod ipſis non ſit condonaturus, mode
poœnitentiam agant, expectat, urget, gratiis
prævenit. Amantiſſime Deus! quanra eſt rua
miſer: cordia! hanc autem noli contennere Dei
miſerieordiam, ſi xon vis ſentire iuſtitiam

Bern,
(°)

IANK-

. S „
(¹ 61) Errio, Tnͦ⸗
JANUARIUS CUM SOC. MM. munlrbr
. .
19 Septembris, Nnu ſceni
Neſcio vos unde ſitis, diſcedite à me omnes ope- In rkaeſ
rarii iiquitatis. Ibi erit FRetus & ſtridor l,
dentium. Luc. cap. 1. Neene
Idit IANVARIVS Beneventanus Pont. flam- vſicu, N
mam (& lo lapſam caput Soſii Diaconi lambe- iglber cluet
re. Eo prodigio excitatus accurrit, Soſiumque oſcu. Mſeeehelisn d
lis & amplexu idpertitum Martyrem ſalutavit, (Malnmfamum
Martyr etiam ipſe futurus: Etenim ad Annum Chr-
ſti CCCXLV. à Timotheo in futurum tertio jam ee a
die ſuccenſum conjectas eſt. Nimirum qui puero- Hpgetdir
rum olim inter flammas modulos mirati funt, ma- Camnolkenc
gis nunc inter ealdem ſenem Cygnum IANVA- ſ/jllitls,
RIVM obſtupuiſient, cui, ut omni bus numeris ſuis netataen
conſtaret Muſica, voces ſuas Angeli junzerunt. In.
noxium itaque ex equuleo ſuſpendi Tyrannus im-=
perat. Sed vel omnibus laceratis nervis fortis ta. Mldig ionten
men paruit. Iam cum victorem vidus ante currum tereni n
Puteolas egiſſet, bravium ſcilicet ſperavit IA NyVA- zniC0/Ailent,
KIVS. A curſu ad carceres reductus familiarem
ſuum illic Soſium reperit. Mox ad beſtias damna=
tus virtute ſua om nes cicuravit, præter Proconſ. NN
qui cùm capitis ſententiam in Divum pronunciaſ- Gnione uN
ſet, oculis repente orbatus tunc demum errorem S peenerunt,
ſuum vidit, jamque propitium Numen ſibi à IA- Onlumpſetum
NVARIO oOravit. Sed diceres omnem, quam be- Meeelis
ſtiæ poſuerant, in unum lIudicem coiſſe. Vix enim alght
IANVARIVS lumen ingrato reddidir. Cum hic biäfliem.
gladio illi abſtulit. Aſpexere tamen fidei lucem, WMhetunaritete

lres ad deenun

ao ſeis cotum

neleun mun e
3 Memora cart

quam videns videre reſpuit Timotheus, Repeenitebit,
quinque millia hominum. rnitentia, Tare
Ex Baron.

inferni oui

(162) P
Meditatio. Triplex inferni tonſideratib.
1,G Januario illæ ſo redeunte ex fuino arden=
*te, Vivus deſcende in infernume, ut ſalvus
evadas in æternum. In inferno ſunt omnia
omnino mala, nullo vel minimo bono tem-
perata. Obverſentur animo tuo omnia Marty-=
rum ſupplicia, omnesque dolores quibus
ægroti quiliber cruciantur, & ubi hæc cogi-
tando perceperis, dic ſine erroris metu, Ni-
hil ſunt ad infernum, qui eſt. Ignis artani ſub-
terraneus ad pœnam theſaurus. Tertull.
2* Finge tibi animo incolas inferni: vide
quàm horrendis modis crucientur; audi que-
relas, ejulatus, blaſphemias: odorare Pædo-
rem & fœtorem æterni hujus carceris; guſta
fel quo ſitis eorum accenditur; ignes cxpe-
rire quibus concremantur: Heu! fortè pro-
pter breviſſimam voluptatem his ignibus æ-
ternis addicti ſunt. Momentaneum quod dele-
Rtat, aternum quod cruciat.
3. Memoria damnatorum cruciabitur re=
cordatione tum voluptarum quibus ad dolo-=
res pervenerunt, tum temporis quod malè
conſumpſerunt. Tunc demum capiet eorum
intellectus amiſſi boni præſtantiam, & in fli cti
mali gravitatem: eorum verô voluntas ma-
lum pertin aciter complectetur. Tunc eos pec-
calſle p&itebit, ſed erit intempeſtiva eorum
pœnitentia. Taraè nobis dſplice mus in conſpebétu
ignis inferni qui interregabit oſſa, & imé dullüs,
& cogitationes noſtras. Eu. Emiſſ.

§. EG:

s. EUSTACHIUIS MARI VR. D

20. Septembris. Penelornit
Gaudete in Domino ſemper, iterum dico gas amfi Deln
„* „1 WIb
dete. /Kin Doni⸗

1: 1. . . „,19. ſ t⸗
L VSTACHIVS olim Placidus (cujus vel nomen lltn, In

Romani imperii heſtes debellabat (dum feras „m uibiia ſeln
8 . M 1..

X
ſe Ratur, Chriſtum inter Cervi cornua conſpigana ,lbos Unchs
habet, dornumque nobile venationis ſpoium Fl-
DEM porrat. Ab eo tempore etiam Chtiſiani lo- gt kiend
bum ſuum habuerunt. Nam opes & familiam ever- n 1uffun giil
ſam mitto. Ab exilio exordior. In hoc conjugem as Narnn⸗
impurus nauta ſub oculis avehit, mox ipfos ocu- 1. Lxtut tiian
los (ſihos geminos) illum quidem Leo, hunc lu- 8 8. Luſachi
pus rapit. lam ille tantorum nuper exerciunm i,
Imp. pecoris fit Dictator, claſicum bubus canit, dux 10 nlttuoni
oves præit, baculo in lupos pugnat. Sed proditus in jiduum, ſe
demum à cicatrice, ad Traæjanum iterum, ad exerci- e Qatis ler
tum ab aratro abducitur. Et vide mihi fis fortunx N l ior
ludum. Merent ſub ille Agapius & Theopiſtus, eN gen
quos dentibns ferarum Opiliones olim excuſſe- MoR1n
rant, ipfſiflimi filii EVSTACHII; hi dum alter Myel algeho gdo
alteri puetitiam ſuam narrant, & repente fratres ſe Goonbus feltu
mutuo ſalufant, audit hæce vicino mater (cujus end iegtieleir
pud'citiæ DEVS conſuluit, impio nauta extinéto)
& urrumque ad Ducem rapit, petitane, fili'os ſidi
vindicet. Hic inſperato EVSTACHIVS pro ſe pro- 3 Ni gus n
nunciat, agnituſque & uxorem & filios ſibi addi- hcellit eas iun
cit. Victor deinde Romam ingreſſus ipſos in trium- Iali lenibe
Phum Deos ducit. Dum enim his facrificeare te- ſeiz ſecein
nuit, ad beſtias cum ſuis damnatur, innoxius de. “
Rique tauro Phalaridis includitur. In hoc mugite

1tiddehectende

Ntumente

. 7. . . 1 Otarignihm
ipſum alii credebant, ſed ille fortunam ichn S
ridebat. Ex urio. ne faliem iue,
ugenD

Cr. Aſ
e4 7 e ugi
1 32 Te 5

4 E (164) £
kun Mediatio. Semper latandum elt.

I. Qä Euſtachius in ipſa delectatione vena-
*tionis invenit Dominum, Lætos ac hi=
lares ſervos cupit Deus, poſſunt illi gaudere
ſemper, ſed in DOomino, invenis Dominum
in ipſa lætitia, ſi inter gaudia ſubeat etiam
4 mentem triſtitia Jei Chriſ ti. Et cave nevo-
enblenenutnen, luptatibus illicitis illum rurſus crucihga
. Nunquid latart & ridere non tpeſſums? S
ule, tiſums noſtrune, atque latitia , ſcelus elje facia-
neuntt n „, Salvian.
H 1. Lætare ctiam mediis afflictionibus ex-
emplo ⁹. Euſtachii, qui hilari ac pacato ani-
mo tulit uxoris, filiorum ac bonorum omni-
um jacturam, quoniam hæc erat voluntas
Dei. Qusarum levat ægritudinem hæc cogi-
tatio! quod patior placet Deo: cedit ejus
gloriæ, cedit meæ utilitati. Gaudeo Domine,
iemper gaudebo quod fiat in me voluntas tua.
Si doloribus affectum corpus g gemuerit, ani-
ma certè zc uieſcit in divina voluntate tuà,
in eâ que faci enda ſemper gat udebit.
3. 31 quas ol lim delicias Deus in oratione
conceſſit, eas in piæſentia deneget id tuæ pra-
vitati adſcribe, Cave omitras ſolita pietatis
icia, recedit Deus ur probet virtutem, vel
animum tumentem deprimat. Te Domine
in Orationibus non conſolationes quæzo.
Quare facienma tnam a vertis? gaudium rter5 4 4&
gaudeo? ubi es abſconditus Pulcher quem aeſt-
aero. 32,Auguſt.

(165)
S. MATITHXLZUS APOST. MdNNR
21. Scptembris. ntersn En
GCum trar ſeret inde Jelus wvidit hominem ſeden. Il dum dis
zem in telonio, Matthaum nomine & ai zminlnl⸗⸗
illi: ſequere me. Et ſurgens ſecutus eſt eum. ſocmmen
MMatth. cap. 9 roNe cunm 1
Vait Iudæa hodie clarum inter paucà Miracu-= lanz ſign
lum: Camelum fcilicet per Anguſtias Acùs ſe nmo en
penetrantem. MATTHKVS fuit, & prædivite ſenſtcem,
Pablicano impiger CHRISTI ſectator, cujus etiam 1
vitam literis deſcript am reliquit, maximam poſteris de
hæfeditatem. In .thiopia multa illi lucta cum IUnl
Magis fuit, qui geminos aliquando in Divum Dra- 1 Mtheds
cones emiſerunt, ſed quos ille quàm mox cicures iln toliis by
in loca ſola am andavit. Cum his monſtris etiam ,Enepesden
perfidia exulavit. Nam cùm inſuper filium Regis rge
demortuum ad vitam revocaſſet, permora hujusce- Ae
modi miris Regni longe maxima pars CHRISTVM alcahf
amplexa eſt. Sed cùm regnam adiiſſer, qui lphige- d onktun
niam jam olim DEO deſponſam copalare ſibi ſent Nnnne anl
ſacrilegus pertentaret. MATTHXVS quod palam ienntoren!
impium procum damnaret, dum ad aram facit,
ſecuri cæ ſus ip ſe victima ſac erdos cadit. Continuò et
Iphigenia Virginitatis Patrono templum ponit. Hic 58. Mnhabstn
Rex non Amore jam modo; ſed irâ etiam ardens, clt üma ln
ignes Virginis ædibus tubjicit. Sed iterum pro pu- uoe Wanxtinr
dore Angelo e cœlis & D- MATTHÆ00° pugnan⸗ ai Dibnen
tibus, flamma ad tyranni teta evolans vix locum krogeNnd
dedit, ut cum filio ſe ſubduceret. Nimirum mors lun icelen 6
ili minimèe ſicca debebatur. Sui ipfius carnifex mnutis mortiftan
ſuum denique hauſit ſanguinem, qui alienum ſemæ e Nis nalaci
per ſitiverat, regnumque Iphigeniæ germano reli=
quit, ſub quo (utpote Chrißiano) lbere jam co-
lere .thiopia MATTHX VM cœpit, cui qui⸗
dem nos illud palmarum dicimus, quòôd à pu-
kioribus undis primus non fruſtra .thiopes
laverit, Ex Lippeloo

uignin

Niin fra aang

Medi⸗

S Meditatio, De S. Matthao
R 1.,G Matthæus à Chriſto electus fuir Apo-
e. — ſtolus cum Chriſtus tranſiret & videret
1. Nſone ſedentem in telonio. Tranſiv eſus, nos videt;,
s nos vocat; vocantem & tranſeuntem ſequa-

mur, ne fortè cum tranſierit non ſit eum in-
veniendi locus, ſurgamus & generoſo prom-=
proque animo & vitiis noſtris omnino emer-
gamus. Jam pridem vocat Chriſtus, ſed quæ
noſtra ignavia eſt, à voluptatibus avelli non
poſlumus!
2.,. §. Matthæus fuit etiam Evangeliſta:
mitum prorſus Evangelium nobis reliquit,
& £0thiopes docuit, quæ viderat & (cripierat.
Non ſunt tuæ partes Evangelium cribere, at
potes & debes Evangelio obedire. Hoc cre-
dis? cura igitur ut facta tua fidei tuæ reſpon-
deant. Scrutare conſcientiam: vide quam te-
neas vitæ rationem: namque id zægendum eſt,
ut vita noſtra Evangelio reſponazat. Chry ſoſt.
3. §. Matthæus fuit Marryr, & jute vocati
poteſt victima caſtitatis. Oportet ut vita tua
ſit juge Martyrium: oportet ut ſuaviotibus
deliciis abſtineas, ac tibi ipſi moriaris, ſen-
ſuum videlicet, cupiditatum, ac propriæ vo=
luntatis mortificarione. Durum eſt hoc verz
bum: Its maledicti in aternum.

Med ĩ

22. Jepremdris.
Regnusm menm non eſt de hoz munde ; ſi ds
1 „ * .
or muando eſſet regnum menimn, miniſtri

mei zlique decert⸗ sront, ut non tradsrer Ja-
AAts: ur astem regnum menum non sſt
bine Joar 1J1.1 18.

/Ocaverat ex Thebæa legione jam ſemel iterum-
que ad ſupplicium decimum quemque Maxi-
mianus, cum ita ad reliquos Dux MAVRITIVS.
Libavimus milites hodis ſanguinem noſtrum,
nondum litavimus. Sed bonum factum litab mus,
ubi noſtrum cum ſociorum cruore miſcebimus,
IIlos & soœlo jam ſpecrare vos, ecœlo auditi credite.
Quid enim? etubeſcite. Primus e nobis cœlum
ſubii it, quiſquis decimus Cecidzt. Proinde ſi viri
eſtis, uni ſemp er novem invidetis. Me non Ducem
put ate, niſi a A mortein moriendo vos duxero; vos
modò mortem triumphalem portam credite. Ni-
mirum uno jam ore omnes Maximianum incuſare;
quid tam parcè biberet, quem tam fitiret, ſangui-
nem? indulgeret impro be ſiti, quando ſibi tantun-
dem ſanguinis in divite vena ac ſociis bulliter. Si
crimen eſſet DIIS rificare, ctimen koc
ſſe auci lueræznt, quod omnes pec-
igit omnis exercitus fortiſſimam
que omnem; cum ecce vetera-
t, fruſt- teranum ſe üte,, 4
æripiant 3 ſra tot ſtipendia
la martyrli Pa lmam; per enetl
tam orat, ſeq ui ſaltem trium-
hebæ dz lcerer „quos præire
15 iiflert. Et annuit etiam huic Ma-
nus, in hoc uno adyerſus Reiſti cultores li-
to canis tam pul-
urus viruit=

—
RNon 12

. mmn

4 C No

1 G grandha ſar
O

mrane

Mut &
nan 17
en0. ce 8
Pabot loorns.

idi Jeſt us ut ejus adver ſarii partes
csw tn&ι dοι Chriſtia⸗ 2 m&., quid a 2R3 .5 ui
te odit? Sr non a. S um, qui se teaemit,
2. Vette Porius arma tua contra mundum:
Arma tua juxta Apoſtelum ad Theſſal. ſient
lorica, hfdei, & charitatis & ga alea ſpos? ſide
tu oppogn. ates tene brarum ? g iis
zelus tuus in ucendis ad Deum etrranti-
bus ?2 imit are zelu amr5. Mauritii. Spe tua, a ab-
ſtra he te, & alios ab inanibus præmiis! ka 80

C. htiſte 5 ui te adeo dil 2XIE:

promittentis mundi, & provoca ad gloriæ:
ſupernæ bravium. Cha ritate tu? iaginms

4 cor tuum & proximum tuum. Se quer e Cl ry-
ſole ogum. Ansd ant te bomines parva ma: 2dan-
tem, &* gran- Zser faet entem.
3. Qui mili tant eſu Chriſto cum S. Mau-
titio nonniſi forti

Fottirer occumbendo trum-
phant, Sicur & ipfle C hriſtus triumphavit
moriendo. Vince & tu non teſiſtendo iis qu i

S. T HECLA V. M. Aiato De

j I0n holtesh
23. Septembris. 1 guſan
Jnimici hominis domeſtiei ejus. Matth. o. yluntlt, in
N Moe0

Rinceps earum vVirginum THECLA memora 6Miuefoluptet
tur, quæ candidum animi pudorem Martyrii (Emumn keb
purpurà exornarunt. Hæc à Magno Paulo fidem
Iconn edocta, cum ab ejus ore dies noſtéſque è fe-
neſtra penderet; facile miſſo, qui ei è prima nobi- eluu meos lepe
litate fuit, ſponſo, Chriſto amores ſuos addixit, ſejl
quam ipſam ob cauſſam cm caſtitatis Magiſter Paentes, mn
Paulus in vincula eſſet datus, gemmis omnique
Mundomulie bri diſtractis, aditum ſibi ad eum mer- NAN
cata eſt, eas demum gemmas aſtimans, quas Pau- MUala ielu
li ore legeret. Etvide in Virgine Herculem. Capta morum deme
cicuravit, quibus objecta fuit, Leoness domuit, ohuntuenm guam
quibus alligata fuit, tauros; vicit undarum, quibus Cucl, & Ms 9
immiſſa eſt Monſtra, triumphavit quos conſcen⸗ i ͤ2
Aerat ignes? & flammæ, quæ nec Herculi peper⸗ “
cerant, Virgini pepercêre, ut ſciant, qui caſtita- Wldhn qum unt
tem eunt occiſum, omnibus monſtris inſaniores (dles e
ſe eſſe. Cæterùm tot viétotiis inçglita Seleuciam in miam
venit, ubi cum ægris compluribus ſalutiferam ma- i
num perzigeret, Medici, qu'bus, quòd nullam jam Rin ktenzen
lucelli ſpem viderent, oculi ſcilicet dolebant, in in genles ſenſmt
Virginem infames adoleſcentulos armarunt. Hos . Non ide N
leones chm fugeret, quæ nec leones fugerat, jam- umſehlum,
jam comprehendendæ ſinum rupes diſcedens præas 1
buit, clauſæque caſtitati & aſylon & tumulus fuit,

res implica,

mdoqu ſuntbe

m, Corpus tern

Itaque qui pudori periclitanti non conſulit, hung inimi e
ego etiam rupe duriorem dicam. Ex D. Clcicebercert⸗
Baſil. & Metaphri Preent, Netb
Uulpileentiz une

☚ ( . an ewingi
. 8 2
6 . 4 egani nin

Medi⸗

* (170) £
Meditatio. Ds triplici hoſtium genere.
P Omo hoſtes habet inviſibiles, dæmoe-
1 ae⸗ nimirum, qui perpetuò ruinam
cjus meditantur, inſidiantur illi auri fulgo-
re, ſuavitate voluptatum, honorum vanirate,
omnibus demum rebus creatis, Ah! quoties
ejus laqueis implicarer, niſi tutelaris Ange-
lus greſſus meos regeret. An angelo meo gra-
tias egi?
2. Patentes, amici noſtri denique omaes,
quandaoque ſunt hoſtes, crudeliores: eorum
maleſua ſa pietas periculoſior eſt, odio infen-
Kſſimorum dæmonum. Sæpe etiam extinguit
voluntatem quam habemus nos Deo conſe-
crandi, & plus poſſunt ſubdolæ parentum
blanditiæ ut ſaluti & virtuti nuncium temit-
tamus, quam duriora Tyrannorum ſuppli-
cia. Crudeles parentes! infideles amici! ſi
filium, ſi amicum amatis, quid eum ad tar-
tara præcipitem agitis? perdistit nos aliena ber-
Mia, barentes ſenſimus parricidas. Cyprian.
3. Non habet homo crudeliorem hoſtem,
quàm ſeipſum. Pugnat caro adverſus ſpiri-
tum, Corpus terrena oblectamenta cupidius
poſcit, anima verò cœleſtia. Ad morten- uſque
produci deber certamen. Cave: vitiliter & ju-
giter certa, Ne tibi fidas, ne tibi blandiatis:
cohcupiſcentia unde omnia mala, cum vit4
duntaxat extinguitur Con upiſcentia iinui
beteſt, eonſumi non poteff, Auguſt.

8 P.
24. Lepfembris ſatem H
Solicitudie non pigri, Spiritufer ventes, Domi-
no ſer vientes. Rom. (2.
G znuére Venetiæx GERARDVM magno ſuo he-
neri; majori Vngariæx bhoeno. Nam per hane
illi dum iter eſt ad ſacra: Soly mæ terras, hoſpitem
intercepit Res D Stephanus, & detentum amic
vi genti Epiſcopum dedit. Nihil illi poſt Chriſti
honorem prius, quàm Matris hujus cultus, quem
toto regno magna animi ſui volnptate, frudtu ho. (ee
num quàm maximo, diſſeminavit. Pietatis in MMicglkens I
RIAM illud argumentum eſto, quòd ante ejus 1,CWeRlegitc⸗
ar m nunquam non binos miniſtros excubare vo- utiserelcltlblen
luit, qui thuris odore eam honofarent, & fumo
tam pio proderent, quibus Virginem caſtiſſimè ar-
debat, ignes ſanctiſſimos. Adhæc nemo nnu: fuir. elacrl⸗
qui ab offenſo veniam non exoravit, ſimul interpo- llilt, Nor gle
ſite Parroazx MARILK. nomine oraſſet: ut jam Gelatg ſel gle
nominis hajus characteres totidem calculos can- Qünuledlei
didos dixiſſes, qu bus omnes apud illum rei abſol⸗. en unam
vVerentur. lam ut corpus in virtutis palæſtra exer-
ceret, nofta Iylvas & ex ſylvis ligna petebat, le- Unis en ning ect
proſis interim in lectulo Epiſcopi vicem dormien- 1 ljae fjife⸗ n.
tibus. Hoſtibus qui Regi Petto regnum, quod ceeint nol arwin
Stephanus ſuà morte illi in manus rradiderat, vi ) Utngnenen
eripuerant, malam mortem, ſibi optimam vatici- V d.
natas eſt ſanguine comparandam. Et verò Anno
M. XLII. à globo impiorum cinctas, lapidibus pri-
mo eſt appetitus, ſed quia innox us hos ſeuto Necaudetem mor
Crucis excipiebat, poſt currum everſum haſtà hinkernns
transfixus eſt, cu a pro parricidi ſuis Chriſtit „pren ze
& Stephani exemplo e genibus per- elöin lum
oraſſet. Ex urio. lſos xlernitit
MIm, In ommi

2(o)£ on s

EEe
rluetachnaund de

.

1
1

1 un neipi⸗
ſvoeratGelent.

4

lomn dis deds
keatuslm? an ce

1elebtt, le⸗

(172) £
Meditatio. De fervore Spiritàs.
1. TN vii virtutis & perfectionis ſemper eſt
progrediendum „qui non progreditur ille
regredirur: nam dæmon „ &G nobis ingenita
peccandi facilitas ad barathrum nos continuòè
pertrahun Dic igitur cum Davide, dixi
nunc c&pi cſſe ſervus Dci: & utinam hoc re-
vera dicere poſſis! utinam ex animo ſincero
Deo te devoveres! vide an priſtiaam peccan-
di conſuetudinam depoſurris. Vide an ali-
quam acquiſieris virtutem.
2. Cave ne regrediaris, & aliquid de ſe litis
pietatis exercitiis remittas, Sunt quâm pluri-
mi, qui principio ſuæ converſionis amore di-
vino exardeſcunt. Verùúm is amor ſtatim ex-
tinguitur, Non quæz facta, niſi ut ad majora
accendaris, ſed quæ facienda ſunr con ſideraò
Quàm miſer eſſes, ſi priſtinus tuus fervor in
teporem degeneraſſet. Quid an nunc tem-
poris Deus minus eſt amabilis, quam olim
erat? Semper profice, noli in viâ remanere, noli
retrocedere, noli dewiare, S. Auguſt.
3. Ut languentem animum tuum excites,
teipſum his verbis interroga: Ad quem finem

creatus ſum? an colos ſpero gratis? quid fe-

ciſſe gauderem mortis articolo? tam horren-
dus eſt infernus, tam jucundus eſt paradiſus?
breviorem vitam ſequitur ærernitas; quare
ſpe hujus æternitatis ſine intermiſſione labo-
fandum. In omnibus operilhus tuis, memorare
novviiναοςς tς,, in aternum non peccabis.

Kccl.

. 1173) 4
S. FORMERIUS MARTYR. GNͦ Vu
2. Scptembris. 1
Spiritus Domini ſuper me: prepter quod unzxie Rliefi 40
me, Ewangelixar? pauperibus mibt, me. ueleh
Luc. cap.14. „Noc muous

Osheum cytharæ dalcedine fetas traxiſſe fas oahlumcbln
bula eſt, paftorem vero FORMERIVM XIV, A vehiun
annerum puerum, Evangelii in campo reperti le. ar & Pilſeil
Rione, ad audiendum omnis generis beſtias com-⸗
moviſſe, prodigioſa eſt veritas, nec audiére tan. „
tom avide, ſed & aluêre gratæ, cùm abſcedentibus nochd, 4
maſcnlis, perſiſtentes femellæ feræ, mulgendas ſe l ug nan e
pro minexvali præbuere, unde ex copioſo ladtis ſeelteit t Nuy
coagulo, confecti caſei, divino juſſa ad Cæſateæ Natee n

portas à FOR MERIO in pauperes, viduas, ægros
t

Ersotiol &

E

diſtributi, famam omnibus, ægris etiam morbos 15 Ar
abſterſere. Verum hæc ei ad Marryrium via fuir: fa: o ciln h nke
màâ enim brutalis concionis deditâ ſanéctus ut præ- menti cyonuutl
ſtigiator ad Alexandrum præſidem eſt dedudus, abirn ſehe,
cui ſe DEl ſervum profeſſus, magum eſſe negavit.
Illata ergo equulei tormenta, poſt quæ carceni buterdnn C
incluſo, Columba de cœlo vas lacte plenum, ℳMυνοα0 Gn
IESV munus, intulit, cujus ſumptione vires ei imin erii Chriſto
reſtauratæ & XL. fidelium und vinctorum, fa- iCntdlor
mes eſt ſedata, ſed & divina virtute media no. cin ile N.
Re diffiffus carceris marus exitum captivis ape- 4 ih
ruit; ſolus autem FORMERIVS Martyrii avidi- 3 We
tate permanſit, cujus etiam lauream integro Mon Ilnls va
quamvis corpore obtinuit, cum præſidis juſſu burerſonem ptee
duobus ſacrificulis ardenti camino incluſus, ex. c tur luez
tinctà cœlitus flammà velut in ſolio ſedebat opetrkion
decantans laudes, magaa circum cœleſtium ſpi· iredum
ritnum velut legione excubante, quæ victricem Inill guigem,
morientis animam ad cœleſtes triumphos dedu- Qulnn Cabit
cebant, illæſo corpore Martyris Chriſtianis ad ſe- Mondfetſoren
pultutam & venerationem relicko. Mar- —
grol. Hiſp. Thamaſi. urilen lt

Medi-

, 4. Maſcle,
Reudn

c rſine

af ſehnee ð

(174) £
Meditatio. Quomodo pauperes evangshss
zentur.
Iſcite Viri Apoſtolici qua ratione de-
Jpeatis pauperes divinis præceptis in-
formare. Hoc munus parvum coram homi-
nibus, magnum coram Deo, dignum certéè in
quo ſtudium veſtrum invigilet: placet Deo,
vobiſque & pauperibus derelictis prodeſt.
Quid ſtatis orioſi? efficite ut Deus ab omni-

bus cognoſcatur, Ahb Domine! mundus non te
–

diligit, quia non te eogneſcit: qui enin cognog
7

ſcit ie ailigit te, Augnſt.
2. Datres familias dare operam ut domeſtici
veſtri divisis præceptis imbuantur. Jubete

conferre ſeſe, ubi Evangelica

tibus inhærebunt, Qui majori virtute prædiri
erunt, cos magis amate. Here giorionnm eſt
animam ſervi Chriſto lucrifa cere. Famuderasm
(inquit Chryſologus) ne te pudeat, commnnis
eſt enim & illis, & nobis natura.
3. Si per vitæ cenditionem aliorum con-
verſioni minus vacare pofſſis, eorum tamen
converſionem precibus à Deo peſtula. Fortè
preces tuæ plures adjungent ad Chriſtum,
quiàm operariorum Evangelicorum labores.
Riganrtilli quidem, ſed precibus tuis Deus in-
ctementum dabit. Quomodo adhuc ad alio-
tum con verſionem incubuiſti? Erubelce, 5
aliorum ſalurem curare non poſſis, noli centg

am n egli gere,

(175) K
§. CVPRIANUS & IUSTI-
NA MM.
26. Septembris.
Ego vado & quaritis me, & in peccats veſtro
moriemini. Joan. cap. 8.
N hodie ſuum parentes faciant, neſcio, olim
parentum officium liberi etiam fecerunt, Ita
IVSTNA à teneris annis Chriſtianas leges clam
edocta, docere eaſdem parentes ceepit. Et ſam per
mattis ad pectus patris aditum ſibi fecerat, cum
hunc nutantem jam in partes Chriſtianas viſus per
ſomnum ipſe CHRISTVS impulit. Itaque brevi
poc mortuus pater vitam in acceptis Filiæz tulit
Cæterum fait é& Parnaſſo neſcio quis Aglaidus, qui
oblitus Virgines eſſe quas colebat, Muſas impuris
amoribus extremum IVSTINAM deperibat. Sed
Falladem ſcilicet caftitatis Ægide contra omnes
reces & minas armatam reperit. Igitur ergo ad
CTPRIANVM nobilem tunc cum grimis Magum;
& Orco omnes Amores contra IVSTINAM evo-
cantur. Sed emnes faces inceſtæ, omnia tela uni-

co Crucis clypeo repelluntur, & totus Cupidinum

cgercitus ab uaica fugatur Diana. Enim vero ira-
ſei hic artis ſuæ, ſed multò magis artis Magiſtre
Cacodæmoni CTPRIANVS, & quia hic victum
palam ſe fatebatur, nuntinm illum mittere, jâm-
que libros & in libris Venerem Vulcçano date, ipſe
Chriſto & IVSTINX. adhætere. Cum hac in exi=
Lrum, in cascerem, in equaleum, in bullientes à
flammis ſartagines, ad palum denique & ſecutes
ivit. Itaque quando hodie Virgini IvSTINX., vi.
rum Magum CI?ERIANVM, hoc eſt oviculum
lupum junzimus, an non aurea ſecula redu-
ximus? Ex Lippelos.

e

eleitur 0

ls ommnino
Grliipelus 4
F Dominu.
Glllo non tem

6 nte
SUuocl ent wonne
umnkern nod
n en eſt. Tenn
lo Cies ie⸗
Aurum, an iccire
gem in ud teng
morbo laneven
Ingleit, Egoo
MWMCVendNNer
16. Lalo n Ne
minun laltor gu
Ipole conrentile l
Us ene Celecetann
CGclis Win
Aiconverſonen
i, quomodo cen
ſobitanezm, 0
onilt ibi nn
nitedtizyitie
e Hon bollis⸗

8NIS (176) £
Meditatio, De tribus temporibus in qua
rejicitur converſio.
Ilrabilis omnino converſio Cypriani,
ai relicto Magiſtro artisimpix C aco-
dæmonc, diſe cipulus factus eſt Juſtinæ. Con-
wert imini ad Dowinum.,. Cum enim vita ſit
incerta, nullo non empore neceſſaria eſt con-
verſio, ex quà pendet æt ernitas. Negorium
ſalutis tanti eſt momenti, ut in cra tinum
incertum differri non debeat. Cbrifttano era-
ſtinun: nen eſt. Terrull.
2. Eſto ſcires te ac Kiorem tatem
victurum, an idcirco Hebetest uam conver-
ſionem in illud tempus reji quo præ ſe⸗
nio & morbo languens corpus ſanitatem dun-
taxat quærit, & quo Pravi habitus in naru-
ram degenerarunt à cave! Deusſubtr her gra-
tias. Latro in cruce modò conve
i Dominum, ſed hoc quoque conſidere-
üm tempore convertiſſe ſe ad Dominum quo
en omnes penc defecerant à Domino. Et quan
V hæc difficilis ac miraculoſa« conrerlo⸗
3. Si converſionem tuam ad mortem ditu
uiſti, quomodo certus es mortem tuam nor
lore ſubirancam. Quis in iio mortis articu-
bromiſit tibi ſanitatem mentis? & qualis
hæc poœnitentia viria deteſtari, cum vitis in-
dulgere non poſſis?

„ν e
a (0) ☚

14 853. CG5-

4
(17 7) £ ;
SS. COSMAS & DAMIANUS. he
27. Jeptembris,

1

,, egigne iun n
Dihrmos curate, mortuss ſuſcitate, leproſos
mundate, damones ejicite, gratis accepißis, impobol
gratis dale. Matth, cap. 10. aur eitit
A biam felicem eſſe oportuit, quæ tam ſalu- altonislur e
brium Medicorum patria fuit. Vrbe Agea Polri iotedr
gemelli nati, tres inſuper habuete franes, & glo- NN id
rioſæ mortis coſdem ſocios. COSMAS & D4- INs, non
MIANVS medicinæz peritiam ex libzis, & cœlo üdts, ed ſon
vittutem ſanandi accepére, anergyrii dicti, quod inlerdide 0)
ſine pretio ægris mederentur, Adeo ut COSMAS, INis hattilem
contra condictum, à ſanata muliere amere IESV Pyiſiahu
rogante, cum munus admiſiſſet aliquod, irato in- ſen Mſun
de fratri per ipſum Chriſtum placari debuerit. tLiboliußs C
Lyſias loci prætor gentilis cùm ob mirae ſanationes tonowens Clriſtil
magiæ ſancdos arguiſſet, alapis fæde à aæmoni Nenncudtice De
ner, 4 utunguorct
bus contuſus, habuit eoſdem, quos injuri¹ leſe- Apdenzg, Aüu
rat, ſoteres. Grevit tamen inde Barbatiin cœleſtes a
hoſce Med cos ſævitia: capi cum fratuibus juſſit. Ullneli Hel
R, quia idolis honorem negabant, obratos ferre. UI enmdr, ſabot
vintſque in mare dejici: ſed cum Axgelico mie cto non Ntaniin
niſterio ſoluti enatâſſent, atqus etiam poſtridig diur a8
olut en 2 1Qadiar
in igne divinitus illæſi perſtitiſſent, quin & equuleg liged
aotti cœlirus recresrentur, crucibuſque affixi cum nd dd
dapidibus & ſaxis fraſtra peterentur, ſaxis telis- Nſon Dinmr
que in jacentes, cum multorum nece, reſilientibus, ſes Giletorumat
rabie ipamans altimàâ, uſitato tytannorum deſpe- olber irrgenere
rantium more, capite ut plefterentur imperavit,
. . igis ederi 9
Corpora geminorum glorioſa Roma primum, poſt
Brema, nunc Monachium ſervat, & Sanctos jam MWr deienk,

We

=—

indigenas, ut cœleſtes civium ſuorum Medicos in C1
Reliquiis ab Anno M.- DC. XLIX. veneratat,
Brev. Baron. 1. 2. annalina Ri- 6
adepei⸗

Aea

(17²½) £
Meditatio. In ſua quuq; vosstione ſalnei ſm;
conſulers debet.
u. uſquiſque ſua in arte vult aliis antes
*cellere, & ideo uulli labori parcit; ſed
dies noctibus improbo labere jungit, ut tan=-
dem peritis fiat Beritio Qnid tam pauci Chris
ſtiani conditionis ſuæ perfectionem æmulanz
tur? imò multi interdum diſſimulant eſſe ſe
Chriſtianos, non quidem metu mortis, in-
I ter infideles, ſed ſcommatum, ſed dicteria-
i rum inter fideles. Opifex artem ſuam quan- =
tumvis humilem palàm exercet,. Et neme ſa
Ir recogneſcit Chriſtianum. Tertull.
2. Labor tuus Chriſtianus eſſe debet, hos
eſt congruens Chriſti voluntatiè. Quare opor-
tet ut eum quotidie Deo offeras, ipſique ſan-
cté pollicestis, illius ergò duntazxat te labo-
uwiHGA Hiturum eſſc. Hoc ſi manè quotidie feceris,
mds Gt Promiſii memor, laborem Dco conſecratum
Merin peccato non contaminabis.

AD 3. Quotidianæ actionum tuarum oblatie

uſhin
eülegune
edin

ni, pium aliquod opus accedat, neceſſe eſt, in
quo, vel ſoli Divinæ gloriæ ſervias, vel ſub-
leves miſerorum paupertatem, hoc potes, in
quolibet vitæ genere. Da pauperi ut des, quid
uidquid deaeris pauperi, tu habebis: quod
son dederis, haæbebit aälter.
Chryloſt.

G

7

lelinto⸗ Ne
ſ⸗

28. Septembris. ensetno
Scripſi vobis non commiſceri, ſi is qui frater no- ,ſclelie
mina:ur, eſt fornicator, aut idolis ſerviene; Nreri
aut avarus, & cum ejasmodi nec cibim ſu. unn ae
mere. Epiſt Ie ad Corinth.5 cap.
IIparis educationis diſpares exitus vide. Erant
ENCESLAVS &- Beleslaus germani Fra-
tres, Bohemiæ uterque Dux, ſed illum avia Lud-

(179)

S. WVENCESLAUS MARTVYR.

O —

£

4

entiut ii
1 n non
milla ſanct fſi na Matrona, hunc monffrum mu ein cotde tuo!
liecis Drahomira mater eduxit. Nempe uterque (ancict Cen

mores nutricis im bibit: Fratres negarcs, tam iſte g tuo C0

raäat. Ille divina ſhat
Re/I16) 91 19 5
.

pietatem oderat, tam ille amave
humanaque omnia uſque déque habere, hic vere
nudis pedibus ſummà hyeme templa obire, & fa- l, Ull io4ek
cienti Sacerdot: Miniſter adeſſe. Oſte
gratum ſibi eſſe, hominem iis muniis aſſueſcere, 8
quibus cives ſui Angeli deletarentur. Cùùm enim
in Radislaum moveret FENCESLAVS parcus

ſang inis ſuorum ſed prodigus ſui, hoſti duellum
obtulit, enſiculo brevi ſuccinctus, ſed bene, loric4
& cilicio & cruce armatus. Adeſt ille totus ferreus
haſtâque ingenti & machæta timendass; verum klit. kn
pognam fibinoncam homine eſie, ſed Angelo vi-⸗ „ c
det, qui pertertitum ad genua VVENCESLAl co. ngetnan.
git deſcendere. Quin Ortho etiam Imperator cùm clolamami

comitia haberet, inter Angelorum manus ingredi daus ad con
aulam, VVENCESLAVM vidit, comitatu profe- Ninocelg 3n
Gtο ipſi etiam Imgeratoti invidendo. Tandem Dia- ten z. .
homira blandis verb's ad ſe inviratum per Boles- ANadi
laum in menſa obtruncat. Sed parricidium nover- " Mie Imptor
cæ matris neque ipſa quidenmt Styx tulit; curru nſutit, I
quippe vectam cum omnit comitatu (ſi modo au- Ali lan
rigam excipias, qui ære campano cxcitus ad ara e
accutferat) vivam abſorpſit, utique non levem nr he
tectann habituram, cui viva tam grayis nn eigmn fiar
fuetat. Ex urie. Cuhom,

Medi

nß (180) .
W Meditatio. De odio Piriutis & falſis
eentgs fratribus. .
nin ſigtze, We' Enceslao nihil ſanctius & Boleslae
l ilre W n hil ſceleſtius. Ille Abel innocentiâ,
iſte Cain invidiãä., Propter quid Cain eccidit
Abel? interrogat, & eimerrelponder losn.
es Ep. c 3. quia opera ejus erzant m aligna,! fra
tris autem cus juſta. O invidia antiquum ma-
lum! an non & tu coquis venen zum! hoc ſub-
inde in corde tuo? nun quid etiam tua ſacies
t:bi concidit ? Gen. 4. Iavide

Dquia Deus fa-
ver fratt tuo? doles? g uia Dene eſt illi. Fras
tres eſtis, ut quid nocelis alt erntrüm. A ct.7.
2, Uri in àbele & Caino ſic in Wenceslae

& Boles! 0 virtu 8 documenta dedit, J
kr⸗ permitti à Deo ut coronentur boni, & do-
em piertatis cfle res adverſas, & †
barrimonit ium PATI. Sed inſiſte Virruti, ui
territus ab his, W'ecnceslaum imitate, cui bo-
na conſcientia & angelica cuſtodia fortis ar-
matura fuit. Eum time, qui poteſt animam
mittere in gehennam.
3, O doloſam amicitiam mundi! invitatur
Wenceslaus ad convivium, ut ab immirila-
nione insocens agnus raptetur ad macellum.
Sic & Caie in virabat Abelem, egredizmur fo-
ras Ge. ie im p! orum ling I bendo ve-
Dchum ſpargir. Et quare blaudienti mundo
adhæres plu quam Chriſto invitanti? Nemo
EPeret in patronis, nemo in a miris autt parenti:
bus, tunms ettanm frater frairæn tradgat in mor-
em, S. Chryl., hom, 24. 5

“ 16 „S8S., M-

lam

(18 0)
S. MICHAEL ARCHANGELUS.

29. Septembris.

FTadtus eſt pralium magnum in calo, Michai!
es angeli ejus praliabantur cum dracone.
Apoc. cap. 12. 5

M IGCGHNAELE M vides Angelorum bonorum
omninm Principem, malorum omkium do-
mitorem, Numinis ad mortales principem legs-
tum, horum ad cœlos dqudtorem fidiſſimum, ope-⸗
rumque æquiſſimum libripendem. Tam bene ita-
que de ſe merito Chriſtiana Reſpublica jam olim
rrophæa, araz & templa ſtatuit. Nam ut montem
Garganum, cujus alibi mentionem fecimus, hie
taceam, D. Ioannis Apoſtoli ætate MICHAELIS
nomen, quod ſalutiferas in hominum uſum aqnas
edaxiſſet, apud complures populos celeberrimam
fuit. D. etiam Authbertus ſub Annum Chriſtia-
nam DCCIX. ita jabenti MICHAELI ædem in
zupe, quam mare ahndique alluit, exædifcavit. Ims
per. deinde Conſtantinas, cum cjus auſpiciis ho-
ſtes ſuos omnmes deviciffiets gratitudinis monumen-
tam ſplendidiſſimam templum poſuit, cujns ex-
empli ſai hæredes vitos deinceps Principes per=-
multos, ſed voſtra potiſſimùm tem peſtate habuite
Vidit certe Bavaria in eas magnificentiam ſaca D.
MICHAELI tecta exurgefe, ut ant kas ædes Ter-
ra dignas aut nallas habeat, quas Goeli Wier
poſt cœlum incolat. Quzamvies ſ vernm loqawi vel-
mus, non tam Angeli nobiſcnm, quàm aes
ſzcnm habitare pcapiant⸗

6

Medritio.

pyeium Hee
n Aumptt

Mn honondus n
N Den
Ntes & omnnie
Deam meutmn:!
1 Oblſegnium
gelbiam Luclte
iTimete lper⸗⸗
unn kugclotum
Eurmub
i faulach, 4
uortene vetmlcn
.. Debes colete &
lecum iz bcclel
untrtur. ⸗

lhil ſcientie,
lſre ſie feciſti
hid potiſümn
¹ colcientian
Eiez e, in 14
unekata verl

ſehing de

;
Gilen

annge

,

NN

A,A

.

agi

C

(182) £

Meditâtio. De S. Michaele.

1, Michael in Luciferum detrectanten

*imperium Deo & nolentem Dei filium
ui carnem affumpturus erat, adorare, ſtatim
Petnetqjue pugnavit. Exemplo hujus 5.
Archangeli, cum divina cauſa agitur, ſtatim
& palam profiteare inimicum te eſſe inimico-⸗
zum Dei, & quande mundus voluptatibus,
dæmon henoribus te aggreditur, dic ur S. Mi=
chael. Quis ut Deus? quid honores, quid vo-
luptates & omnia quæ mundi ſunt, quid eſtis
ad Deum meum?
2. Obſequium §⁸. Michaelis æterna gloria,
ſuperbiam Luciferi æterna ignominia exce-
pit. Timete ſuperbi! Vanitas ad inferos Luci-
ferum Angelorum pulcherrimum præcipitem
egit. Timeamus Deum, qui in angeli: ſuis re-
perit pravitateps. Aſtra de cœlo ceciderunt,
& nos terræ vermiculi nihil timemus?
3. Debes colere & invocare S. Michaelem,
utpote cum is Eccleſiæ Princeps adfuturus ſit
totius vitæz tuæ. Heu! quid dicturus? quid
facturus es tremendo illo die, nihil tunc divi=
tiæ, nihil ſcientiæ, ſola piè facta proderunt.
An quæ piè feciſti ſufficiunt ad æternam glo-
riam? in id potiſſimum incumbe, ugcor pu-
rum & confcientiam bonam habeas: Nam
weniet dies ilæ, in gqua plus valebunt cordaæ ps-
ra, gudnm afuta verba, conſcientis bonæ, quum
Warſiepis blen’, Bernardus,

S. HiERONYMUS DOCT. ECCL.
0. Septembris,
23 Deo, ut e .örtur nobis

2r Don naſi homr-

— „
F. Vit HIER

da n Pance

Umata; Mun-
et, neque uſ-
2 Mundum tandem
Hice

tamdiu im-
ERONTYMVS,
ette amplius
1m per omne
jam mirum, ſi ex-
HIERONYMVS, em Caunßt ,
aurabat, oculis-
rtabat? FPorto in more
im Orcus is incurſaret, ad leſu pe-
10½ longis jejuniis multiſque la- Uhlnen conn
infeſta lure rim cogitationum ag- nckls, ſeeca
n ictibus e pectere propalſa- ! lottabat, (
ci victorix fructu, ut q Dandoque ſab⸗ ,
lum 1 * putaret, qui merſum modòô imis
edebat: Inter im etiam dam vixit, Oo- Uuls e z te
ERONYMG Orbis Chriſtia- WMocmed de
em vero hareſis extim uit. Ipſe vi⸗ eſtenuoci,l
tam denique ibi clauſit, ubi erdiri Deus infans vo- 1 Heeſ
luti, magnus herxos, ut cui in rumulam,
Chriſti cunæ ceſſerunt. KEx vita mian

ejusd. ep. 1
K

ecdd deelß kee

ſra, CSK¹

ee e

n tabe Aues!

.

nus colutit, h

tecert

t. dd o. Iin vitam S. Hieronymi.
8. RKccleſiæ DoSorrcliduie rofn 08
t t ſar s interpretaretur, gral⸗
llerer. Uſ-

V qucq uo ſtudebis vanita tis
cuniæ caus. Vic
boribus tuis, re
actionibus tuis intentienem:
Dei, quære tuam ſal atem. Meme!
dam eſle ſcientiam , ſed ſcientiæ anteponen-
dam eſie ſan ctitatem. S. Augulſ ſ. Amate ſcis:

ubi tanto honor ut in ſolitudi
nem Bethleemiam abderet ſeſe, ubi à
periculis remoti or eſſet. Prævide occ⸗
peccandi, nec iis te committe „fuge in ſ
dinem. Laus magna daſerti, at diabol
aradiſo Vicerst, in eremo vince 5
3. Preq ucus extremi jud
in ſolitudinem compulit,
dens/pectus, peccatorun
Deo flagitabat. Oportet ur tetribilis h
judicii tuba aures tuas ſemper circumſone
Au paratus es ad red dendam vitæ tuæ raätio-
nem? hoc meditare, hucrte para: contremti-
ſce, rej ice mundi voluptates, crucem ample-
ctere: Hæc ſi feceris, tungad vocem tube hae
vebit terra cum populis, & tu gaudebis. Hier,

—

825 (°) “W

1N D E X

SANCYT ◻RIM

ITEKNIIE PARTIS.

Bdon & Sennen MAM. 30. Julii, pag. 59

41Pgidius Conf.
Aidanus Epiſc.
Albertus Confeſſ.
Alexander Epiſc.
Alexius Confeſ.
Amatus Abbas
Anatolia V. & M.
Anna Mater B. V. M.

I. SLeptemb.
13. Auguſt.
. Auguſt.
Augulſt.
17. Juſi.

13. Septemb,

9. Julii.
26, Julii.

Apellinaris Epiſe. Mars. 23, pulii.
Arſenius Abbas
aserie B. M. V.
Aſteriss &

S. Audosmatpsss rpiſ.

Bartbholomans Apoſt.
Baſſa enusn FF. MM,
Bernardut Abbas
Bertzinus Abbas

C Ezr prigas 1ℳα6 ℳ,

19. Julii.
15. Auguſt.
4. 23. Auguſt.
9. Septemb.
28, Auguſt.

£
—
2

2 4. Auguſt.
1, Auge it.

30.4 aguſt.
J. A geſt.
7. ulii.
12. Auguſt.
„Aug
2 ½. Auguſt.

27. Septemb.
26, Septemb⸗

Dakfs⸗

125
12;

75
83

1N

ℳ1.
4
vlihed. ⸗
in 19,V.s 4
wCnſi

NMah.
glerut Cinf.
ik rebjter

Pegltetie d, 0ft

Ziees V M,
Prmera A.
iiene eſ

odl Mn
Glltcute 11.
ulrtar Cinf,
/Cer .

a peyefri⸗
Muricas lnperet

85
197
177
175

erai ,
ncnn
A t lum ⸗
Mintin 600
Sy 8 .
Ains p, 1

IND EX.
Damianus M. 27. zept, pag. 17 7
Daniel Abbas 21. Julii. 41
Decallatio S. Io. Bæpt. 29. A uguſt. 119
Degicatio B. M. V, ad nives. 5. Augufſt. 71
Deminicus Confeſſ. A. Auguſt, 69
Eberberdus Epiſs, 1. Julii. 1
Edithæa Virg. 16. 5 eptemb. 155
Eleutherius Conf. 6. Septemb. 135
Euſebius Presbyter 14. Auguſt. 82
Eufackeises M.. 20. Septemb. 153
Exaltatie . CGraucies 14. Septemb. 1
Felicitas M. 10. Julii. 19
Fides V. M. 1. A uguſt. 63
Formeriies M. 25. Auguſt. 173
Fridericus Epiſc. Mart. 18. Juii. 35
Gerardus Epiſe. Mart, 24. Sepr, 177
Goar Conf. b. Julii. 1²
Golinducha M. 11. Julii. 21
Gualbertus Conf. 12. Julif. 23
Euino Cenf. I2. Septemb. 1I 47
Helena Iarperatrix 18. Auguſt. 97
Henricas: Imperater 15. Julii. 29
Hierenzmias De 6., Ecchi 310. Sept. 18
Hildegarait v. 17. Leptemb, 1 57
Jscobus Apoſt. 25. Julii. 49
Jaznuarius cum ſociiis MM. 19. Sept, 161
Ignatius Eoiola Conf. 31. Julii. 61
JInſtina V. M. 13. Juli. 2 5
Juſßting F., Me 26, 8 ept. 175

1 N D E X.

Iuſtus Mart. 6. Auguſt. bag. 7;
Iuſtus Epiſc. Conf. 2. Lept. 121
Kilianus cum ſociis 8. Julii. 15
Laurentius M. 10. Auguft. 81
Ludowvitus Eptſe. 19. Auguſt. 99
Ludoicus Rex 25. Auguſt. III
Mammas M. 17. Auguſt. 97
Margarel ba V. M. 20. Juhi, 39
Marra Magdalena 22.] ulii. 43
Mariazad nives Dedic. 5§. Auguſt. 71
Mariha V. 22. Julii. 59
Maternus Epiſc. 15. Kepr. 153
Matihbaus Apoſt 21. Sept. 16
Mauritsas cunm lotiis M M. 22. Sept. 167
Michael Arebangeltus 22. Lept. 181
Myro Epiſc. 9. 4A uguſt. 77
Nativitas B. M, V. 8. Sepremb. 1 39
Neon Martyr 3. Auguſt. 107
Nicetas M. 28. Julii. 5ſ
Nicolaus Tolentin. 10, Septemb, 14;
Paæmon Eremita 27. Auguſte 11
Pantaleon A. 29. Juln. 13
Paſtor AM. 6.Auguſt. 7
Petrus Epiſc. 3. Auguſt. 67
Rochus Confefſ. 16. Auguft. 93
Romann, Maripr 9. Auguſt. 79
Roſalia V. 4. Septemb. 131

1N

.
. 9
N.
Nl⸗
lumd ,
n reniten
cun gui)

M un fiin
1 Wls te

1
ut Epi’
y Mart.
ati⸗ 1, 4 4 .
lienmi A.

elext M.
,

AStalit

I1NLOKEX.:
tennen M. 30. Julii. pag. 59
4 cn berapia V. M. 3. Septemb. 129
Spes V. M. 1. Auguſt. 63
lut Siephanus Epiſe. 7. Septemb. 137
““ symphorianus M. 12. Auguſt. 105
.
Thecla Virgo M. 23. Septemb. 169
Theodora pœnitens 11. entembe 14 5
Tbkheodote cun filiis M M. 2. A u guſt. 6
. Thomas à villa no v 1 . Septemb. 159
4Nbglh 1 Udalricus Epiſe. 4. ulii. 7
iſui Viét or Mart. 26 Augaſt. 113
Viſitati o B. M. V. 2. Julii. 3
Vitalianas Epiſce. 16. Julii. 31
NN 1 ℳ Y .
Woenceslaus M. 28. Septemb. 179
W'ilhelmus Abbas 5. Jaln. 9
Willibaldus Epiſe. 7.] ulii.- 1

F I NIS8.

Myrhn
nlr Aletri
1wichtate
Mummy.
Wr. uttol
mn 2, Ge)

PARS IV.
OCTOBER.

NOVEMBHER.
DPDECEMBER.

Dua. Jolenni veneratione proſequi-
miur, etiam ſimili conſervatione ſe-
quamur: & quos beatiſſimos prædi-
camus, ad eorum beatitudinem to-
tä aviditate curramus, quorum
QLejlectamur praconiis, etiam ſuble-
vemhur patrociniis. 8. Bernard.
Serm. 2. de Feſto omnium 88.

(1) £
MENSI8 OCTOBER.
S. REMIGIUS ARCHIEPISCO
M. Oétober:

Seoundäum eum, qui vogavit vos., ſan.
ötum; & ipfi in omni converſatione

ſanbcti ſitis. Pet. I, Ep. cap. 1.

EX ulta Gallia, ex errorum pelago, per Sanétum
Remigium ad portum ſalutis appulſa. Hic be-
no coronæz natus, Regem, edito voto, Victotem con-
tra hoſtes, aquis baptiſmi abluit & totius natienis
eluit ſuperſtitionem. Haule actuicolum ba nive can.
didior cœlo Chriſmaattulit, quo ereduntur etiam.
num Reges Franciæ inungi. Epiſcopatui, quo ob
em præmatura ætate, anno ſupra vigeſimum

ſecna do decçoratus eſt, Præfuit quatuet & ſeptua- 6

gzinta annis. Sub extremum vitz & vil u ca ruit, non X⸗
gre utique, ne tet cogeretur ſcelera videre; led ne,
padorczcus » contra lupos non ſat pervigil eſlet,
oeulorum anſum à cœlorecepit. Remos, ſedem ſu⸗
am., ortoingenti per urbem incendio, formato ſigno
crucis, ſervavit in columcm: hæreticum, ne alios
Eloꝗq uentiq ſuâ in ſieeret⸗ mutum reddidit; ſed, cum
eſipilceret,melius deineeps locaturum reſtituit.
Demum Remos ſuos, in vitæ fid ei portu incolis fir-
m tis, mori iens reliquit, nonagenario major, eœle
anima gloriose invecàâ. Corpus à morte, cum muhß-
10 tempore ſine cultoribus eſſet angelis miniſttis
rtanslataum, & non ſi ve miraculis, venerationi red-
ditum: d modo mertores recolunt Galli, Remi-
zium ‚qui primus Chriſtianum Regem fecit. Chri-
ſtia l mi ut nainc gloriose audiant omnes,
fuyidamentum poſui ſſe.
Lippelie.

Medi-

gSl
1 ganckit

1 1 ien,

t lians
gai Ch
Se, Vluptisel

Une, fideo tee

Grolgrntdis
zöllalgen
48 gin in 60
nad. ktang
m tuotum, P
lam: ſultioe te
s malg. Contel
le, O nit
DNNNiamundo
Gnolumel or kn
Ren, un, Ned- 10
ma ilr, Mun i

Amilert Ninc
liumaplne
hre lbore pe
ue in Aeqgire
M potes vere
egiſriſle P
tlelandtitaten
gridin hpedien
isſanckitatem
gimd. Aug. qu
nn denita te

U Meditat. De Sanctitate hominis Chriſtiani
Nr. Mnis Sanctitas tribus verbis conti-
. netur: abſtine, ſuſtine, aggredere : ab-
„ ſtine ſemperrebus illicitis & periculofis, fre-
1Ane 4 quenter verò licitis & innoxiis. Abſtine
– terrenis deliciis, Chriſti causà voluptate
, abſtinere, voluptas eſt omnium ſuaviſſima:.
ne. Ahr Domine, video te cruci affixum, ſcio in-
fernum voluptatibus deditos mancte; & ego
delitiis indulgeo!
2. Suſtine vim concupiſcentiæ, mundi &£
Deæmonis. Frange tuâ patientià imperus
hoſtium tuorum, patere fictorum amicorum
perfidiam :ſuſtine tot ac tam varia vitæ præ-
ſentis mala. Contendo, te nullum adhue
. Aiem vixiſie, omni prorſus moleſtià vacuum:
nullus hoc in mundo contentus eſt, quia tam
amplum eſt cor hominis, ut ſolo Deo poſſit
8 vepleri, Pone, quem volueris ſtatum, non apud
àInfirma iſtic, non apid ſumma requieſcitur
isEucher.
3. Aggredere grandia, ut ſanctus ſias 3 opus
ſanctitatis magaum eſt, nonniſi aſſiduo, im-
proboꝗque labore perficitur; itaꝗque labora
diligenter in acquirendis Chriſtiahis virtuti⸗
bdus. An pores verè dicere, te vel unam vir-
tutem acquiſiviſſe? ne tamen cadas animo,
u nam velle lanctitatem, ſanctitatis initiumefſt.
Wide, quid impedierit, quo minùs hanc ac⸗
Qquiſieris ſan ctitatem, nugis forrafſle retinéris
urtolim S. Aug. quiait:s Retinebant me nnga
RXö nugarum & vanitates vanitatum.

A 9. LEO-

t

(3) £ “ edt,

. 2. O Kobr. ſin .
Si oculus tuus dexter ſeandalidat te, erue eum, mmgumf
E& projice abs te. Chriſtus Math. c. 5. vinucaſo⸗
Næmo ulchrius in hoſtem ſuum, quàm Pont-' arniki⸗
Auguſtodunenſis Leodegarius movit, ut qui Apeldum e

kuic cum ſacris è temglo ſignis obvius ivit, vido- enragim rlin
riam ratus ſub his vinci. Captus itaque tunc demum ijmens, Ned
Chriſtianà ſe libertate potitum credidit. Carcerum ae n⸗
cenebris abditus igne &clo miſſo reſplenduit. O- Uuln karpun
eulis orbatus primumn Martyrem ſe eſſe vidit. Nu- hikudinem.
dipes per rveſtas & aſpera ſaxorum fragmina juſſus Hotno Chrl
ambulare, currere etiam ad tam optatam metam Lebet marim
geſtiit. Labiis & linguàâà mutilatus, ſine labiis tamen les & i
& lingua facundus ad concionem dixit. Cælſus deni- auces

ovos animos ſurrexit, horàamque to- umnolenrre

que ſecuri in n
Ume dum

tam victor poſt mortem ſtetit, nec niſi à ſpiculatore Mun
impulſus cecidit:. At nontam felici morte cædis au- Dönn, Adnſeet
Kores defundti ſunt. Nam & Catnifex, de quo dixe- uer, Monme⸗
ramus, à malo Genio correptus in vindices flammas e ege h.
ſe ipſum immiſit, mox in majores alias mittendus? henorvtre,
&, qui cædem imperaverat:, Ebroinus Regiæ Aulæ ) Ni
præfectus, gladio, quem in innocentem ſtrinxerat, Mſrmm.
ipie nocens occubuit, & demum qui tumulum Mar⸗- Qotlum o
tyris impie calcavit, Divúm que ſine Mita culis inju- ,en
mosè compellavit, in ipſo veſtigio, moriendo men- s alazt
daceim ſe faſſus eſt, & jam mitacula patrare Leode- ul; calti,
garinm non aliis, certè fibi ctedit. choitationib⸗
Ex durio. nquil ele
llnem, ſnon
cle dmodum
lnn,o ,el en
maniit nonce

UI * (4) £

llg inrnn Medit. Expedit, ut Chriſtianus in multis ſit
lurn cacus, mutus, & ſurdus.
. I. T TT Chriſtianus hoe in mundo tranquil-
c lam vitam ducat, in multis ſit cæcus,

udee adeò, ut nunquam videat, ſivè quod ejus in
e auimo minus caſtos igniculos accendere, ſivè
uod inutilem afflictionem addere, ſive quod
ipſum ſuperbum efficere poſſit. Sua ſemper.⸗
aliena nunqam vitia conſideret. Domine aver-
teoculos meos, ne videant vanitatem, videant
duntaxat turpitudinem peccati, ac virtutis
pulchritudinem.
2. Homo Chriſtianus plerumqüe mutus
eſſe deber maximè, cum prurit lingua in pro-
prias laudes & vituperium aliotum. Nullum
unquam proferat verbum Chriſtianæ charitati
contrarium: nam ferè fit, ut, qui multum lo-⸗
quitur, multa peccet, & ea quandoque verba
effutiat, quorum eum pœniteat. Ut quis in
verbis non offendat, nihil a«qud proderit, quàns
zjieſcere, & minimum cum aliis loqui, pluri-
we mum ſecum.
3. Quorſum omnia audire & ſcixe cupis?
tot verba prava, tot detractiones, tot ſermo-
nes minus caſti, & impii ſic vanis & peticu-
loſis cogitationibus mentem tuam turbant,
ut tranquilla eſſe nequaquam poſſit. Ama

Bin ſolitudinem, ſi non potes corpodis, at mentis,

„ : & facile admodum hæctria cenůlia ſervabis.
Go Secede ergo ſed mente, non cotpore ſols indicitar

tibi mentis, non cort oris ſolitasdo. Bernard.

. A 2 §. JO-

(5§) £
S. JOANNES CHIIZüBITrA 6
CONFESSOR. (no, De
3. OKtobr. i di 1n
Quàm Anguſtaporta, & ardta via eſt, quaæ Mu- Nunemuli
cit ad vitam? & pauci ſunt, qui inveniun; cinnimn de⸗

eam. Chriſtus Math. cap. 7. eunt molt
On aliud altiùs in hoſtem in fernum vulnus de Minl, non
ſcendit, quàm quod à demiſſi animi dextri vee idt eſlo, 49

nit. Miſerat ad loannem Chuzubitam Anacho: jgen
reten alter Anachoretes Ananias neſcio quem àa ma. „
0 Genio inſeſſum. Hunc vix ita noſter compellavit: NAN in
Eja cedere impurè te hoſpitio non tuo, non ege UIiſitt, (
ed Ananias jubet) cùm verba hæc plena animi de- Iolemno Tit⸗
miſſioris ja dudum exoſus fugit ocyùs hoſtis ſuper. ut⸗
bus. Et pepererat fama miraculi hujus Ioanni —
Pontificatum Cæſatienſem. IIle tamen mox iterum
urbem cum (ylvis ſuis mutavits ingens onus infu-
lam ſe abjec ſſie exiſtimans. Secutus Divum ruſticel.
lus filium itidem ab Orco agitatum in ſporta è tecto
ſuſpendit, & ecce arrogans iterum pulſus eſt inqui- lntszondtut
linus. Ergo igitur, ut ultum hic iret dolorem ſaum, , . ene
Ioannem præcipitem emonte egit. Sed qui caderet ecctcaär,
humi ſemper repens animus? rifit ſcilicet Vetera- I
torem altius longe olim cadentem. Porrò ſub ulti.
mas vitæ annos, cùm Ioannem cupido cepiſſet Mar= e, nice, n;
Tiani viri integerrimi viſendi, nec tamen ob catenam, Ras in e
quàâ ſe ipſe ad carcerem ſuum beatum damnaverat, (Pielas

egredi antro poſſetg eodem tempore Martianus enim vii he

ipſe inter famulas Ceœlitum manus delatus adfuit; eiplennehr
quo abeante, eùm animo ſuſpicio præſtigiarum ſu⸗ neſe bledhor
bor retar, altero miraculo ruptæ compedes faculta- 4
te.n dedére ſpeca prodeundi, interumque Martiano

6, Chr

ini,ſ, .
1llls vite

Un mitandos

. . 1. . n tin.
loquendi. Ad extremum carnis etiam vincula exuit. Uneo, ne
anno Inpra quingenteſimum vigeſimo ſeeundo. dlatioſaine
Ex Menali.

Medi-

N enn

6, 7 * .
10e Meditatio. De arda Paradiſt vick.
M ug I. Lii alios in ſpatioſa via ſequuntur
„. K . . . = .
uin an ideõ que multi tendunt ad perditionem;

WHec via minimè devia creditur, quæ teritur⸗-
ac celebratur multitudine Chriſtianorum.
E Conſuetudini, non Evangelio obeditur. Tu
verò cautior eſto, ab improborum con aſuetu-

5.

dine deflectens, Chriſte im ſequere dar veri-
tas eſt, pam in bavathrun ded ncit conſi
in calim veritas. CIem. Alex.
2. Supremo vitæ Articu!

S S
R
W
—
R
₰D

ur vicini,
dtos imitatas

Mor naſtetio, votorum & Regularum.
dta æ ſentia pondera tu ipſe ationez u tuas. Vi
de urtum congruant vitæ conditioni, quam
elegiſti.
3. Tuæ ipſius vit z rationem diligenter a abs
ete repete, vide, an arctam, an ſpatio! ſam
viim fueris ingreſſus: Si ſpatioſam, væ
tibi! häc enim viâ non itur ad vitam; ſi ar=
dam, ſpei plenus pr rogredere. Memiheris;
puſillum eſſe Elector I gregem, & paucos
admodum mitandos eſlei! cælum cogitanti.
Quantum timeo, ne cum peccatorum turba
Ter viam ſpatioſam in cedas.

eert AA

. 3., E A NN
A 32 S. FRAN-

(7) £ cluii

4. Octob.
Stigmata Domini leſu in corpore meo porto. Paul. ar il
ad Gal. Cap. 6.

Icvir, FKRANGCISCVS eſt, ſanctioris ſpes
altera Romæ, & qui unà cum alteto Atlante ,onnco
Dominico lapſurum orbem firmavit, Mercator ad- e
huc fœnus facere etiam apud pauperes ſcivit, ne- e cnan
que unquam pluris vendidit ſua, quaàm cùm gra-
tis dedit. Evocatus in ſommo ad arma cruce inſi. mteeſern⸗
gnita, cùm novam nmiilitiæ teſſeram non agnofceret, . Qo an
ab ipſo Crucifixo e edokus. Ducem taque nu. en zun
dum Chriſtum ſecutus, primam p-ganam (uti fere ienconh
amat fieri in hoc ſacro bello) cum patre habuit.
Et vicit avaritiam paternam, cum non tantùm om. obemus
nibus bonis, ſed etiam veſtibus ſe coram antſtite l hoe Mve!
exuitillis verbis hoſtem proſternens: Patrem bacfe. Anglrlti
W Mau i

s Cheten

ltuselat:

nus te dixeram, Nunc denique nihil intercedit, quin te- 4 Nemera
gius dicam, Pater noſter qui es in cælau, Qauis ciedat? CMie⸗

Sic nudus tam denique armatum ſe probe ere didit, nui,
& ſcriptis ſociis orbem expugnavit, ſi agnoſcimus, Dollend
paupertate ſuàâ ditavit. Porro Animi candotem inyhtſtom, utite
viro, ſcis Lector, nives probarunt, in quas ſe abjecit,, G K“
& miratæ puritatem ſunt undæ, quibus zalote n n and
improbum merſit. De animi ejus ſubmiſſione 1 (olhot
quid dicam, & quo DEVM ardebat amore? Serai gatiidon⸗
Phinis à cœ&&l ſociatus & in ſede Angeli, quem fu.gz moltiften
perbia inde exturbârat, locandus, ultimum ſe mo, Oyorret
talium ſed inter ſceleratos principem dixit. MARIA 1 Piit
addictum fuiſſe, ille non dubitabit, qui noveritz ". cofho
q gaudia in ejus æde (de Portiuncula dixzerunt iie Chiſtun
abfſtulit. Sed fruſtra ſum. Herculem ego in hacimilmn ilud
d gitali tabella non pingo. vin' compendium Leinats Chnſ
Ktor Viri?; Totum Chriſtum in FRANCISCO ur ⸗
videbis, ſi Vulnerz ejus inſpicies. mau ift,

* (⁸) £
Meditatio. In S. Franciſcum.
.,A Mor divinus omnia combuſſit vincula:
quibus à mundo Franciſcus retinebatur,
ut eum abſolutiſſimum Dei exemplar efficeret-
Hoc amore inflammatus ædibus paternis,
voluptatibus, divitiis valedixit. Hæc abne-
atio inirtium ſit converſionis tuæ. Non potes
Deo & mundo ſervire. Ah! nobilius eit cor
tuum, quàm quod opibus & volupratibus
terrenis adhæreat. Ea deſeras omnia, priuſ-
quam te deſerant.
2. Quo amore à tebus creatis ſejungebatur,
eodem conjungebatur Deo, atque adeò& cere
ſolitus erat: Peus meus &iomnia? anime mi?
robemus: quàm ſuave ſit conjungi Deao-:
Ad hoc uſque tempus in rebus creatis quietem
fruſtra quæſivimus: jam ſine mora alacriter &
copſtanter ad Deum properemus. Deus meus

& omnia.
z. Poſtremò amor divinus Franciſcum in
Chriſtum, ut ira loquar, commutavit, quan-
do unus ex Seraphin ſacra Jeſu Chiiſti ſtigma-
ta cjus corpori impte ſſit. Non ptiuùs tamen
hac gratià donatus e(t Franciſcus, quam aſli⸗
duâ mortificatione Chriſtum imitatus kuil⸗
ſet. Oportet ut mortificationem Jeſu in
ompoibus corporis tui partibus circumferas:
inſpice Chriſtum de Cruce pendentem, & fac
ſecundum illud Exemplar prædeſtinatorum-
Stigmata Chriſti corpore ſuo portant, qui corbus
macerant & ſſtigunt. Hieron.

A 4 S. PLA-=

S, PLACIDUIS MART.

5.O ctob.

Obedite Praæpoſitis weſtris, & ſuljacete eis I f
enim pervigilant, quaſi rationem pro ani-
mabus weſtris redaituri. Paul ad Hebt;
Cap. 13.

P LACIDI nomen, quod nato impoſitum eſt,
iterum meruit hic Sanctas, nunquam in vita
iratus. Ss Benedicto puerulus comereditus eſt.
donatis cum fllio XVIII. in Sicilia pagis, in do-
tem à Tertullo PLACIDI patre. Multàm hu-
jus innocentia, multum obedientia potuit: Iuſſu
S; Benedicti aquam hauriens, in lacum incisit;
quem Maurus aquis inambulans, Benedidti impe-
ſanum extraxit: juſſus: P LAà CIDVS ex rupe

XI
3 E
tem pluribus reddidit: ſibi duras, edebat vix un-
◻

qEαππ, cilicio horrebat ſemper, vinum Sufſtabar 8ancll,
Cedlios,

nungbam, leonon, ainſden: utsbe:
hæc præladia, in 5 ciltam

Meſlanamſtructol ſie mon

ur. poſt
admajore miſſus, progè
4

4
virt nte Abbas præfuit.

quam alim tiro fulſerat
IIlue Roma venére fratez & ſoror ejus, frattem vi-

inà providenti3, ut unà Martyres fierent:
10 2

ta, pirata batharus, exſcendens in lit-

cruciatum occidit: câdem ſorte cognati ejus &
alles dum viſunt, mortem inveniunt, raro;,
ut hi, DEI Martyres, iæpe orci hoſtiæ,

Me di-

quam produzgxit: eratione & ſigno Crucis ſanita-

terio, majore utique,

e l in don
,1 Donior
Gelet, guic
ſed rocnt⸗
Uettelpenens l
emn, Indet
emn homo, iſ
Tert.
1 Qumuan
telto kltil 4
eyoſtum, Adh

uahis ei
erloti, tutioni,
ic un; verns
ler cectetotio
mine, Mandna

Unt, ex oblet

dit Dominus
totmnibus
ens ulne
il gu
leniam dettee

ſlicituine,,

. S 1 4α
N N (10]
Meditatio. De triplici ratione obediendie

i 1. PTTT Deo; ſi c ſupetioribus tuis 5 quicun .
ong,, que ſint, obedite debes : acceperunt
W ehim ab ipſo Deo, quam in tehabent, autho-
IKs, tiratem. In iis non naturæ, non induſtriæ
dotes, ſed Dominum duntaxat intuere, qui
ipſis ſuggeret, quid præcipere debeant ad ruam
ſalutem: Non moroſo; non querulo, ſed
alacri, ſed prompto animo ſemper obedies, ſi
ſemper relpexeris Deum, hominis ore præci-
pientem. Indè eſt homo, unde elilmperator, an-
tequam homo, inde poteſtas illi, unde & Spiri-
zus. TLert.
2. Quàâm ſuavis eſt obedientia conſideran-
ti, certo certius audire ſe Deum, dum audit
Præpoſitum. Ad hæc ſi fueris verus obediens,
eris pauper, caſtus, humilis omnibus demum
virtutibus præditus, & ad ſan ctitatis apicem
breviori, tutiori, & faciliori viâ pervenies.
Quid plura? verus obediens rationem non
reddet decretorio die: ſed hoc unum dicer;
Domine, mandata mei ſuperioris, mandata
tua ſunt, ea obſervavi; jam cxſolve, quod pro-=
miſiſti.
3. Sit Dominus Esus obedientiæ tuæ ex-
emplar, omnibus, & in omnibus factus eit
obediens uſque ad mortem, mortem auten
crucis. Quid queror, Domine Jusu: quid

obedientiam detre cto? cùm obedienyà de vi-

ie Te rrd re, P (D, d. „D eſ er S
RAN deam cruci aftixum: Obedtentts AR Per, d
N . .. . . . , Sä
, N aAbnegatio corporis & animimors voluntar ia, Vi

a lne ſollicitudine, navigatio ſine periculo: Clim.

A5 8.BRU⸗

( 11) Nediuno⸗
S, BRUNO CONEFESSOR. (II äro⸗
Octobr 1n.
6. t * huudlven,
Quibus dignus non erat mundus: in ſolitudinibus jnis pne
errantes, in montibus, &n ſpelunsis, &n in ,n, 2 Ut
cavernis tirra. Paul. ad Heb. c. I1. en ſoltude

vo tempore D. BRVNO Luteriæ Pariſiorum utuucis ell
ingenium bonis artibus excoluit, vir e vita ex. eadcelemsnn
ceſſit princeps inter Literatos, quique Virtutis Ne tuco rl
æſtimationem longè maximam poſt ſe rel'quit. Sed um, un
eheu! quantum aberratis mali ludices hominum 1 Dicego!
oculi- Dum ſuſa perſolvuntur, ad illam canentis Weetet,nami
voce n Reſponde mihi, ecce tibi e capulo ſe defunétus ſagae pelpetn
tollit, & cum gemitu, Iuſio, inquit DEl Iudicio as: nd lis 2
euſa tus ſum: mox poſtridie, Iuſio, exclamat, Däl iin A3 .
Iudicio iudicatut ſum. Demùm tertio die textium é duit Muna
feretro fulmen auditur, Iuſto D El Iudicio condemna. I albitkemin 6
tus ſum. Enim verò plus quam tragica hæc cataſtro- (mtnlte; ſobie
phe omnes movit, At BRVNONEM eò permovit. ADdan Reett
ut non modò umbram hanc hominis, ſed ipſos uan ke⸗
etiam homines fugeret. Atque hinc illa: Sanctiſ- Ulhnn hN
ſimi viri & omnium, qui Ducem hunc ſequuntut, Uncihvenginin
frequen«s in ſylvas fuga; hinc illud in omnibus lu- , Polhend
gubre ſilentium⸗ ille pallidus in vultu color, ut in⸗= ſi, Majcorem
tertfuiſſe triſti ſp ectaculo in BRVNONE omnes po- jinis G
2 j: 13 1 cotomeat
Heros credas. Sed bené morum candidiſſimozum endisonch
Oygni homines fugiunt cum Superis acturi, bene MUdlsponcha
nunc tacent, cantaturi tune cùm flebunt alti moris In oatlont
turi. ILam ipſa DEl Mater æternam illis turelam ad- upatadiſus.
promiſit. ſi illi, quod diurnum VIRGINIS ofh- areßs erzec
cium dicimus, quoridie perſoluant. Pulchra pro-⸗ 4
fe&ο conditio, & quam meritò ambiant, tam bui⸗ cutfacne
chre casdidati. Quidillud: quod Numen fugam & anſ
&e mundo BRVNONIS Sociorumque VI. totidem
S. Hugoni ore'lis ſigniſicavir? Nempe, numerum
Rellarum augent, quotquot ad BRV NONIS
partes accedunt. Ex oͤurio-

Medi-

(12)
Mediratio. In vitam de Es amonls.
„CI S. Bruno ad mortem parafet ſeſe,
aptiotem locum eligere non poterat
uàm ſolitudinem, ubi mundus ſaluti noſtræ
infenſiſſim us planè profligatur; ubi nihil ad
peccatum, ad virtutem omnia pelliciunt. O
luaviſſima ſolitudo ? ſi noſcerent homines,
quibus gaudiis perfundas ſolitatiorum animos,
rofect deſertis urbibus, omnes ad te convo-⸗
larent , ſolitudo ſolemnis regio Salwatoris. Tert.
2. Profligato mundo reſtabat, ut carnem
vinceret, quæ ‚mundo relico, non relinquitur.
Itaque perpetuo cilicio, aſſiduis prope jeju-
nüs, & aliis auſteritatibus carnem domitam
habuir. Mundani? ne tantuùm vos ametis:
ut arbitremini poœnitentiam ſolis Religio ſis
convenire; vobis magis neceſſaria eſt, tum
ad plurium peccatorum expiationem, tum a
victoriam majorum rentationum; quibus
undique cingimini.
3. Poſtremò Dæmonem oratione ſupera-
vit. Majorem partem diei, noctiſque in
divinis commentan dis, ac Dei laudibus con-
cinendis ponebat: præ gaudiis & delitiis, qui=
bus in oratione redundabat, ſolitudo ei
erat paradi ſus. Fuge in ſelitudinem, ur mun-
di laqueis expeditus, gaudiis potiaris. Quia
Vai contractionem in tivitate. ecce? elongavi
figiens & manſi in ſolitudine. David.

23 .*) oe
A 6 §. OSI.

„

N
) α
4 S

8. 2 1 V. WIs⸗

Anmpeli eprum in cælis ſemper videns faciem

Patris. Matth. 8.

Qaatuc „ parentes, educatio præſtat! quan-

itum liberi, quibus cun vitam à teneris ſo-
cietis, intereſt! OSITHA regii ſanguinis im Ang-
lià puella in parthenone non profano, ſed ſacro eda-
cta, quantum ſplenckoris coronæ Anglicæ concilia-
vit! Et verò jam tunc prodidit cœlum quam curæ illi

ſit juventus probeinſtitata, & majoribus ſuis mo-

rigera, Miſſa OslTHA cum libro trans pontem,
& turbine ab hoc dejefta, undis hauſta credebatur.
Sed Angelorum præſidio, tertio die prodiit nun-
quam mergenda innocemtia. Sub hæc in thori ſocie-
tatem à rege Sigeso invitatur. Sed dum rex venatur
feras, virgo ut Cupidinis retia effageret, binos Epiſ-

copos advocat, & ab his velata in Ghriſti nuptiarum
numerum tranfit. Indolauit Rex; ſed quòd Deo nol-

Iet rivalis eſſe, poteſtarem fecit e ſuo thalamo, in
Chriſti, hoc eſt cœnobium, t anſeundi. In hoc ne
regiæ ſponſæ purpara deeſſet, ferro à Danis pro fide
cæditur. Memoratur vero funus ſuis non alienis pe-

dibus ambulaſſe & caput abſciſſaum ad uſqne tem-

plum extuliſſe, atque ibi demum, cum manbus
temp' janaam pulſaſſet, placide procubauiſſe. Fur
etiam qui morbo ad extrema dedudus O SITHAA
in vota vocavit, vovitque ne moreretur, in Religio-

ſo œtu ſe victurum. Convaluit. ſed ſoteria ſolvere
oblitus vindicem morbum fecundum ſenſit, nec

prus manum iterum OsITHX medicam, quäam

obiurgatus ab hàc fidem liberaturum ſe fpopondit.
Itaqae bis voti damnatus= templo & cœnobio
anathema ſe dedit. Ex Surio,

It. VIumtee
1tmalo libers
Gee in tecnend

non deleras.

Mum ſpernere,
ſegium alſleen
1 de Olthaabla
nexrtultt, A.
t ten li eyn
ddicaptebenc⸗
9MoeKontann

Al erhzne⸗

las, a M
i Gr,uiig in
6*6*

5

prebilt ſan
pohibitq 1 ne
elo.
(onvaly'
NVakbie, 0l
lec voti exſe
emuntum fatiat
771
heis roſeh,
Elautent,

ſe

—

1.4 S ma inais Haufte eccbatuür; led
eer „ 4 ne C . .
ee Ang

eli Cuftodis præſidio produit tertio
poſt die incolumis. O homo, quid ange-
lotuo cuſtodi non debes; & quam parum
petſolvis: nondum natus eras; & jam ſtipa-
vit te. Infantem in ſinu fovit. Puerum ma=
nu duxit. Virum te quaties ab in ſidiis prote⸗=
zit, & a malo liberavit, nec in agone ulti-
mo, nec in tremendo judicio te deſerturus 5
ſitu non deſeras. Ezgo noli cuſtoais tui bene-
volentiam ſpernere, parvi pendere miniſi erium,
duffragium abjicere, & ignorare conſiliim.
2. §. Oſithaabſciſſum caput ad uſque tem-
plum extulit. Quæ tibi integro & ſano cor-
pore templi adeundi cura? quantum curris
modica præbenda, vel pro officio, velpro
tavore & gratia magnatum, & Deum inthro-
no gratiæ exſpectantem te quoridiè tam rarò
viſitas? quia domus mea deſoria eſt, & vos ſa⸗
ſtinat is anu: gitiſch, in domum ſuam, propter hot
ſuper vos prohbibui ſunt cœli ne dareni rorem »
ierra prohibita eſt ne dzrei germen. Aggæi le
Cap. vo 10.

.Convaluit, qui S. Oſitham in vota vo-
5 A

3. C
cavit, ſed voti exlolvendi oblitus vindicem
morbum ſecundo ſenſit. Vige ne promiſſum
tuum irritum facias, ne , ndei tus Volta diſruen-
bas, Habebis prof⸗dfo accuſatores ra varication is
Sus, 8S. Laurent. Tuſtinianus,

A'7. S. PE-

(15) £
S. PELAGIA POENITENS.
9. OO ctobr. De

Fidelis ſexrmo: nam ſi commortniſumus, & con Ya lece
wivemus. Paul. 2. ad Tim. C. 2.

VIrit pelagia Alexandriæ ſub Theodoſii minoris
tempora, ob formæ venuſtatem corporiſque „Mr, M,
cultum non jam Veneris ſerva, ſed ipſa Venus habi: „noſice
ta, pudor Vrbis & caſtitatis ipſiſſima pernicies. Quis dttie
credat? quæ oculis captivam poſt ſe urbem trahe wol
bat, in hanc obtutum defixiſſe D. Nonno Antiſtiti Moetthoon⸗
etiam profuit. Quid enim ?(exclama bat poſt viſum Quuntamg
hoc elegantiæ ldolum ille) quo demum ſtudio, quo gud dun
ſive temporis, ſive ſumptuum diſpendio hæc faciem
eomit pingitque? & hoc cur? quò nempe oculis a-
mantium arrideat;, cœlo lacrimante. Animæ intes 10
rim meæ, quam, aufim dicere, Deus deperit, quis Mn⸗
ſplendorè nempe ad hanc infamiam collata, Æ.thio-
piſſa es Anima Ite & ſordes meas eheu! Iacrymæz la-
ate, Hæc Nonnus. At Pelagia, ſpectante & miran- e
te urbe, ad pedes ejus deſcendit, & vitæ licentiam h
ſancto fleiu gemitaque teſte ejurat. Mox jejuniis 8& Pmmm l
vigiliis corpus deſtruere, vultum non jam Gratiæ, ſed (umguun
pallor, ſqualor, macièſque inſidere, nihil jam in tota o, r imile
fronte rubere, præier præteritorum memoriam. dioditem,
Nempe obſtrepere hic Veneris Puer; deſertum ſe fi- nücäſs
de non bona queri: formam ſe, opes-amores, dediſe. Niatio,
ſe: ipiam pfobra, contemptum, odiumque ingra- 1Chriſti: X
tam reponere“ Sed virum ſcilicei invenit. Nam (Im! ſver
ſpetſo omni in egenos auro, laqueos am antium comoz
capillos reſcidit, feminam cum veſte exuit, Pelagium uhar
ſe d xit, viæque reliquum Hieroſolymis inter (um- ) & hum
mas vitæ aſperitates egit, in illo monte, qui ab In glot
olivetis nomen habet, ab ipſo Chriſto dudum iumum me:
cdocta, ad ecœlum illuc aſcendi. len, guzn,
Eæ Surie. . luend

Hecitut

iculom

Medi-

4 Werne . ( 16 3 *

Meditatio. De Mortifcatione.

1. Bbes non ex conſilio tantùm, ſed etiam
ex præcepto, à te removere, quid-
quid allicit ad mortale peccatum. Niſi de-
clines peticulum, peribis in eo. Ssi eculus
tuus dexter, inquit Chriſtus; ſcandali tat te;
erue, & projice abs te. Hoc eſt contemne,
fuge, Juod tibi cariſſimum eſt, ſi peccandi
præbeat occaſionem: an id agis?
2. Quantum potes, abſtine licitis volupta-
tibus: qoο magis terrenis gaudiis carebis, eò
cœleſtibus aſflues magis: qui licitis abſtinet,
non pattat illicita. Momentaneãâ tribulatio-
nelongum putgatorti tempus minuitur. Quid
tantum me amo, ut nihil pati velim? impo-
ſterum ergo petſecutor & martyr, Sacerdos &
victima ero. Perſecutoris partes exequamlr;
& mariyrum. Bonavent.
3. Quanquam hoc unum haberet morti-
ficatio, ut ſimilem me ef ceret leſu patien-
ti, nunquid eam amplecti deberem?: O! uti⸗
lis mortificatio, quæ refricat memoriam paſ⸗
ſionis Chriſti: Anime mi? ubi eſt amor tuus
in eſum: ſi veré Jeſlum amas, eſto Jeſu fi-
milis: ſi compateris, & contegnabis. Si vero
ctucem, & humilitatem ſugis;, fruſtra ſperas
gaudium & gloriam paradiſi. Ah! Domigane,
qui tantum me amaſti, Non poſſum eſſe ſine
vulnere, quando ta video vulneratum. B0⸗
navent.

(17) £
S DIONYSIUIS AREOPAGITA.
9. OKohbr.
Sapientia bujus mundi, ſtultitia eſt avud Deum,
Paul I. ad Cor. Co4.
TS eſt DIONSIVS, cui nomen Areopagus fecit, vir
inter Athenienſes eximiè doctus & ſiderum con-
templationi adidtus. Quare eo tempore, quo
omnis natura morientem Chrifſtum lugebat, excla=

maſſe fertut, aut De um laborare, a ut mundum ruinam
meditari. A Paulo deinde Chriſtô additus, præeſle

novitio Chriftianorum gregi Athenis juſſus eſt.

Certè eam vidiſſe, aſpectumque tam auguſto attos
nitus ingenuè ſcribitur affirmaſſe, pro Deo hane
habiturum ſe fuiſſe, ni Fides Dei Matrem eſſe ſug-
geſſifſſet. Paulo etiam commeri cupidus Romam
advolavit. Sed pravertit Neronis crudelitas, qui
ſpem tantam in Paulo prius decoHavit, Galliam
ergo cùm juſſu Clementis Pont, adiiſſet, annos nu-
merans X. ſupra C. vincula primo tulit; tum verbe-
ra uttaque Chriſtianaâ fortitudine. Exinde ferreo,

cui flammæ ſubjectæ erant, lectulo incubuit; ſed

ſuaviora nunquam ſomnia de cœlo, quam tunc vi.
dit, Ita ſemiuſtulatus feris objectus eſt, ſed has

etiam virtus demulſit. Iterum in flammas miſſus,

aurum exivit. Pôſt in erncem aclus, cruce ſeilicet
gravins habuit deponi e cruce. Ad extremum cum
ſactificantem in cafcere Chriſtus ſpectabilis ani-

zmaſſet, non minbs mortis D. Pauli, quâàm vitz

æmmulus gladio occubuit, Illud memoratu dignum:
quòd abic ſſum caput inter Angelorum accinentium

. —— . . . „ ſal
comitatus, ſuis ipſe manibus paſſus bis mille àd des

ſtinatum tumulum portaverit, novoni aculo
& funus idem & funeris ducto:,
Ex bild. & oy

ſecinie

emm

111

1 (18) .4
alrkn Meditatio De Prudentia.
1 A Sſetit S. Jacobus in Epiſtola ſua, mund
iiffeh ſapientiam vel terrenam eſle, iclanima-
lem vel diabolicam, Diabolica cadit in am-
bitioſos; terrena in avaros; animalis in vo-
luptuatios. Quænam eſt tua prudentia 2
Nonbe verum eſt totum te efſe in quæren-
dis honoribus, divitiis ve olupratibus ?à nonne
ea ſunt idola Kus? 7 illis ingenium buuum immo-
lus, illis ſjudoren, tuum libas, illis prudentiam
2 Tertuhl

AU4.

.*

pientia, quæ de ſurium eſt, hæ c tria
bona; faſtidit divitias, cùm Chri-
rit : Beati pauperes: ve divitibus?“
ſtinet voluptatil Wus, ut potiatur æter⸗
neſtciri, & an ſominibus pTO Ri-
ari, dur robetur Deo. Qd
plara; oemsium Cecrin nestum faci, ut aui-
mam lucretur: at ſæcn latis Sapientis: Ims-
drimis habet hoc mealum, quod tunm mngerit trane⸗

22

„* —–
K. prta, abtcondit aterna. b. Emif.
3 IIT 02

Ut agas in omnibus ex veræ prudentiæ
D4
præſcripto, ſempet reſpice ſinem. Eundum

E ule

tibi eſbad cl oSs: en? primum conſi lierum
tuorum lluc ſi pertin gas „felix eris, ſin
1 Quid agis, ut cœlum te-
num & unicum eſſe
m, cum ad hoc unum

t e⸗ unum est neceſſerinnm.,

(19) £
S. FRANCISCUS BORGIA.

10. O ctobr.

Qui utuntur Mundo, tangquam non atantur;
praterit enim fgura huſus munai. Paul. r.
ad Cor. 7.

Neor prins FRANCISCVSPatrem aut matrem
jluam I ES V M & M ANN I A M balbutiens ſalu-
tavit. Puer vel facientem vel dicentem Sacerdo-
tem æmulatus eſt. Iuvenis gynæceum non niſi ci⸗
licio armatus adiit, reputans ſe toties hoſti lo qui,
quoties fœminæ. Tam Gandiæ Dux & Catalauniæ
Prorex, pervetuſtum familiæ morem annuum patfo⸗
num ſortiendiin menſtzuum vertit;, eumque in So=⸗
cietatemn goſtea & Mzfianos cœtus invexit; ipſe
tunc Pattoni die pauperes menſæ ſuæ miniſter ad-
hibuit., At vero cum illud formæ miraculum (Iſa-
bellam Auguſtam) in Sandapila attentiuùs conſi⸗
deraſſet., honorum titulos ut certiſſima mortis ſpo⸗
1 Fültio abjeeit, & in Societatem IESV (cui un-=-
verſe deinde præfuit) ſe abdidit, dicere abhine ſo⸗
litus, tum vivere ſe cœpiſſe, cùm deſiiſſet Iabella.
Corpus tam durè habuit, ut duplicari jam & indu-
menta & cutis poſſent. Ad porpuram non ſemel
oblatam tam erubuit, ur alii ad hnjus repulſam ſo.
lent- MARIA., quam D. Lucas depinxit; effigiem

primus .ti inciſam ſpargi per omnem orbem cura- e
ViIt. Hanc cùm aſpiciebat, Mibi, ajebat, Virgo hoe
onus geſtat, mihi laec MATLKIS., mihi FI EII bullit ſan-

guus In vitam ſuam inquiſivit horis ſingulis, reum
ads acerdotis pedes bis quotidie ſe egit, quin neque
voce neque literis alium ſe quaàm PFranciſcum peeca-
torem prætulit. Sed talem peccaterem Anno M.
DC. XXIV. Vrbanus VIII. Beatum, & Innocent. X:
Anno M. DC- LXXI Sankum dixit.
Ex vitæs

Medi-

/

lelrrio. 1

Nonnibus
t kumilit
lt, in eonn
les A FItt
mllttit ſou
la, qulbus
aieoshabeas
weenpesit? ad
lelina ua
nedi!

lu medtls

AIas prin
run ſefunium
Anee
WNndr

4

iemnolen/uol
In medii
AGam dabat

ls

meligendi m
4 Ubi, qua
EItam tuar
mnicrlam ejus
WIy bont auten

l8

03

,
e ec

afurte hnn

as d

* (²0) *
Meditatio, In tres virtutes S. Franciſci
Borgia.
.N omnibus dignitatibus magnam præ ſe
culit humilitatem Mundum delſpexit,
ubi ſenſit, in eo nihil ſtabile eſſe: Hoc ſancte
inferiores & virtute & dignitate. Con ſidera
quod praterit Egura bujus mundi. Rumpe
vincula, quibus illigaris vanitatibus ſæculi,
ur moriens habeas nihil, quod ægrèrelinquas.
Stemus expeditè ad om nem vim, nihil hal ertes,
quoa agrè relinqu amis.
2, In meduis mundi delitiis durius vitæ
genas agebat: Induebat cilicium, ſi quan-
do fœminas principes adire cogeretur: duriſ-
ſimum jejunium ſervavit; hæ tamen auſteri-
tates nihil planè erant ad eas, quibus ſuum
corpus maceravit, poſtquam nomen dedit
Societati elu. Num hic ſanctus tuam damna-
bit molitiem?/ noli cauſari pravos habitus: nul=-
lus quippe habituseſt, qui mutari non poſſit.
32 In mediis negotiis pietati & operatic ni
ſedulam dabat operam. Ambulabar ſem-
per coram Deo, & quolibet menſe patronum
inter ſan dos ſeligebat, quem pium patrono-
rum eligendi morem in Societatem Jelu indu-

Xit. Ubi, quæſo, tua pictas, num verum

eſt, vitam tuam ſic præterlabi, vix ut Deus
particulam ejus accipiar. Fuiſtis infant es, deinde
viri, boni autem nunquam. Clem, Alex.

% (0) 8

5§

ℳ½ (²1) £
S. IACORUS CONFESSOR.
XI. Octobr.
Wolite erge ſolliciti eſſe in cra ſtinum: era ſtinus
enim dies ſollicitus erit ſibi ipſi. Sußfcit diei
malitia ſua. Chriſtus Marth. G. 6.
FElx. (ü qu'dem nôrit hodie bona ſua) VIma
Sueverum I ACOBVM noſtram peperit &
probe educatum Romam ad DD RHolorum li-
mina ſapplicem miſir. Rom
&α ab Alphonlo rege militiæ adferiy
nprædam fugit. Quare illa demum caſtra
ena faperent, ſed ſuis ſe ſo⸗
m fecit cùm Bononiz ad
implere, primus ſemperad ducisnetum;
i, oenlorum inquam vigilantiſſimus

„5

lanauinis recordatione à Chri-
ces) nunquam poſuit, primo

emp er à caſtrorum Acie Virgine

tares obiens, &

17
auſpicium ſumens. Quid ſam mirum., ſi miles noſter

aones fuſtibus pugnantes riſit, præſertim quan-
duo cum pugnante Angeli viſi pugnare? ſi Cyclopem
infernum bi infeſtum cruce proſtravit & eâdem
αvοo †7Üνſ☛⅞Gorum agmen fügavit? Quid:? quod
& in ſid as ſtiucturas Reipublicæ ab orco détexire Ad
D. enim Antonii tumnlum chm lætantes dæmones

tero die inter cives cædem, medius preces ſuas in-

terpoſuit & civibus Pacem, orcopro triumpho lu-
ctu n peperit. Fuit cùm ad hortos Elyſios avolans ea
oculorum ſpectacnla habuit auriumque illecebias,
ut iraſceretur illis, qui eum avocarunt Ne igitur
ꝗquiſquain moleſtiam zevocândo faceret, merte
illuc non reditufus abiit.
Ex durio.

us nullum Hc-

tiles caſto anime inje ſtas ſuf-

nans orsnes Divorum aras veluti ſtatioenes mili-=-

ſpectàâſſet & triumphum adornantes ob fururam al-

leltetio.

Umento D
ututin 0

ate conlcient
lle lactificio
gfe tempus
heratis offici
1 bbuntur Gie
ulelis, null
Deicausa, tu
cem perdid
ueumcompat

1 Crnſurgis,

Eaabolietnus d
les Khodie
NS ant
, Ccio i

1.
o, Vomtneer

noylt goet
MunII. Tgumm
NtAsme teiun
Eramine
Pltz legid
Utbgcrint .
untum genn

In ſe
4 lolnaum a

Uunus melg
moltus inr⸗
anſtter teͤ

S (ꝛ2)

R Meditatio. De die Christiano bene
MMridon tranſigendo.
Ane. , Emento Diem Chriſtianum aperiri

matutinâ oratione, & claudi ſerotino
Kxamine conſcientiæ. Adeſto quotidièe ſa-=
ero Miſſæ ſacrificio: librum pium, ſaltem
per breve tempus attente lege; noli omittere
ſolita pietatis officia erga Mariam. Quâ ra-
tione labuntur dies tui 2² bi ſub noctem de-
prehenderis, nullam te perdiem lineam du-
xiſſe Dei causà, tunc gemens ac dolens dic?
Heu? diem perdidi quo poteram fieri ſanctus,
& &ternam comparare fælicitatem.
heie v. Cum ſurgis, hoc apud te cogitare debes,
forſan hodiernus dies ultimus erit vitæz meæ!
ninuuii ſi ſcires, te hodie moriturum eſſe, quid age-
tes? Cum ad aliquid aggrederis elevato ani-
mo, dicito: tibi Domine laborare „ & pati
volo, Domine? gratiam impertire, ut per-
ficiam opus, quod ſuſcipio, nec illud peccato
tontaming. T'auzn ſit gitnr totum id, quod
vivo, totus me totum tibi afero, Aug.
3: Ia Examine Serotino, hæc tria quoti-
ie reputa. I. quid boni? 2. quid mali feceris?
3. quò fugerint voluptates?: quò honores?
Ah! quautum gauderes, ſi aliquid Dei, cum
kmjam ſomanum capturus es: æternus forſan
erit ſomnus meus, & in quo jaceo linteo, in
codem mortuus involvar. Ita eſt, aderit illa
dies, eum ſubier te ſirenetur tinen, Oc. Iſai.

(¹3) £

§. M AXIM ILIANUS EPISCOPIUIS. eliio,
12. O ctobr. V6 relus
Labora, ſicut bonus miles Chriſti ESV, nemo Priite
militans Deo, implicat ſe negotiis ſaculribus. leg tut:
Paul. 2. ad Tim. c. 2. ogeliatea
Esejus ſul

AXIMILIANVM, quo Cive Pannonia
Auſtria Patrono gloriatur parente; nobiles 1 nedum
Celejæ genuerunt, lacdarunt Gratiæ, Muſæ eduxe- Gdluprari 8
runt. Talis inquam MAXIMILI AN VS dignus is lis
Glo viſus eſt, quem in ſuas partespertraheret; &
vero facilè ille obſecundans meliora ſuadenti, haæ- I lepnonant
reditatem ſuam (quæ opulenta ei erat) ultro egenis Mo hatlans
ceſſit, divitem ſe ratus, ſi centuplo amplius liceret us, puta
ſperare. lam hon oris etiam umbram cum fugeret, cnes in ho
inſecuta tamen hæc virtutem, Laureaci Mitià ſibi
devinxit & in ſolium renuentem extulit. Hoc dein- nenptihtin
de cum furiæ Decianæ deturbaſſent, Romam abiit, l imprucen
mox tamen Xyſto II. Pon. Max. autore rediit, & ümclſats,
viginti ipſos annos muneri ſuo cum ſummà laudé hntikan do
eſt functus. Sub hæc in mentem venit, pattils , ,
. + . Gr
etiam tertis operam ſuam locafe= Et fortè Evila- en
ſius illic prator Chriſtianam pietatem oppugna- 0,
tum ibat- Tantò amplius feſtinandum ſibi ratus, VInce le i
illicè advolavit & ſuppetias laborantibus in tem- follima, ita
pore tulit. Sed dum in prima fronte acrius pugnat , ina ell, Ni
inter primos gladio cadit. Poſt hane tamen tam
nobilem hoſtiam propitia victoria ſemper poſfiea magals
ommogdis,

cum Chriſtianis fetit. Diceres ſuum etiam
Panenizæ Decium obtigiſſe Abcicam⸗
Ex Cuſebio. le, gt eci

hn Half.

N.

Medi-

* (21) £
Meditatio. Te vero Chriſti Milite.
I. T V ſis verus Chriſti miles, dæ moni for-
Ciirer reſiſte, utpote, qui ſit capitalis
hoſtis ducis tui: fractis cjus conſiliis, aperto
Marte præliare adverſus eum, & adverſus eos,
qui partes ejus ſuſcipiunt. Heu: fortè deæmo-
ne i ni faves, nedum adverſaris; illi morem geris,
e cum voluptati & honori ſervis.
n . Sivis IESu Chriſti veſtigiis inſiſtere,
non repugnanti, non querulo, ſed æquo
animo patiaris omnes, & ab omnibus illatas
injurias, puta dicteria, detractiones, perſe-
cutiones: in hoc prælio vincit, qui vincitur;
contemptùs tam impatiens es, ut verbulum in
te vel imprudenter prolatum acriori reſponſo
ſtatim ulciſcaris. Ah! ſi xSuM amares, eum
imitareris ad mortem uſque patientem. Si
sa oent erucem, vitam crucißxam agerent.
Chryſoſt.
3. Vince te ipſum; id genus victoria ut
difficillima, ita Deo gratiſſima eſt, tibi verò
utiliſſima eſt. Vince teipſum in minimis, jux-
tà ac in magnis, non difficillimè multis ca⸗
„eres commodis, quæ nimio tui amore quæ-
Uras. Abdicare à te ipio, ne abdiceris à Chriſtos
repudis te, ut recipiaris à Chriſto: berde se, ne
Me pereas. Salvian.

E
nt, Nliti

nergtt

& patriâ & opibus patriz, ſacram Ieroſolymæ ur-

(25) 5
S. COLOMANNIIS MARTVR. leltaroo,

13 Octobr. R uuntd
Qui autem dixerit fatue, reus erit gehenneæ ignis, eu mi
. ehbillopece

Chriſtus Matth. c. y.- . e⸗
cadmitt

el
W“

OLOMANNVM, Begii ſanguinis Iuve. atu vocis,

nem & Iuventæ ævo ſue facile principem ge- igsg eſt
nuit & edacavit Scotia, hofgitem Bojaria vldif & lals t
Anſtiia. Habuit tamen hæc haſtiliter potias; eningonipote

quàm hofſpitaliter. Efenim quod genus & virtu- Inucelisalper
tem, ſub peregrino diſſimulaſſet juſſisque valere adlele, Magu
bem in votis haberet, diu jam Sæmoni malo ægre un urzere. H
faciebat. Hic igitur contra ægre COLOMANNO lobtrecat
fadtarns id machinatur „ut Innocentia ſub prodi- 1, quoc calu
toris nomine acculetur. Capitur, carczri datur, uulgat, glo⸗
torquetur, uritur, laceratur, damnatur & ex ari., l, gul a
da arbore ipſe flos luventutis ſuſpenditur. Hic de-= 1. E, gi
mum pro Innocente crebra miracula perorant. Et Dlamct dten
integritatam animi ſesquiannum ſub dio pendens AMl & ente
ategtum corpuſeulum loquitur. Meruiſle canos 5, ean rele
greſcentes capilli & ungues teſtantur: clamat ſan- vll Cincod
guis e vulnere nunquam non recens: ipſa, quam ſancm
egmortuam digximus, arbor in frondes ſuas revi- NInge aAligun
Wlcens non debuiſſe mori COLOMANNVM ait, Ules felbis Pron
Tot teſtibus tandem convicta Auftria vertit ſenten-n Dkimum fan⸗
tiam, abſolvit COLO M AN MNV M & ſe damna- mali, teltis
vit. Sed & hic to honoribus poſt, quot ſuppli- c
ciis ante mactatus. Aufſtriam jam abſolvit. iule conlolen
Ex Ditmare: ͤtabie & Jumniatores

VV. Laxio. ifima dettah
eriqidan
W.. Pt.. Pr.. da eundadum

Medi-

(26) £

1 lüldhl Meditatio. De Obirectatione.
Dobt, .
* EUS tanrfùm odit peccatores, ut ge⸗
utgillhn, hennam minetur ei, qui fratri maledixit.

Cave tibi ab illo pec caro, quod tam latè patet,
& tam facilè admittitur; verbo ſiquidem, ge-
ſtu, accentu vocis, proximi fama, quâ nihil
hoemini carius eſt, ſi divinam gratiam exce-
peris, extingui poreſt. Facile eſt, aliorum fa-
mam maculis aſpergere; at difficile, eaſdem ma-
culas eluere. Magis vitam ordinare diſce, quàm
alienam tarp ere. Hier.
2. Is obtrectat, qui falſum crimen de aliis
nartat, quod calumnia eſt; vel qui abſcondi-
tum vulgat, quod juſtitiæ & charitati repu-
gnat : vel, qui tum crimen auget tum lau-
des minuit; vel denique, qui rectè factorum
cauſam & intentionem arguit. Vide, an id
Nagas; vide an velles, ut de te alii loqueren-
tur, ut tu quandoque de iis loqaeris.
i 3. Injunge aliquid pοnitentiæ nomine,
Nli duoties verbis proximum tuum læſiſti,
quàm primuùm ſana inflictum vulnus. Si te
carpant alii, teſtis Deus & nihil ſibi conſcius
animus te conſolentur. Quid iraſceris? Chri-
ſtus calumniatores habuit. Site præſente de
alterius fama detrahatur, ne detractorem au-
dias: ſolerti quâdam prudentiâ ſermonem aliò
erte, imò abrumpe, ſi per authoritatem poſ-
s. Vbi deſunt Audientes, non inveniuntus
Qcetrahentes. Hier.

E
en in n awend

0lovl

B §. BUIR-

* 27) £
S. BURCHARDIIS EPISCOPUS.
14. O Kobr.
Eratis ſicut oves erranles 3 ſed converſi eſtis nunce
ad paſtorem & Epiſcopum ansmarum veſtra-
rum. I. P. Pet 2. .

IRfeux nunc Anglia, heu! minimè ſanda⸗ quàm
tot olim deſeruêre ſancti, ut alios bearent. Hos
inter & BVRGHARDVS, magnis natus paren-
tibus, ne velut adamas, cognato ſanguine mol.
liretur, patriam exilio mutavit, ultro profugus
in Galliam, inde alias terras, (plendidam virtutem
vili penulà tegens, perambulabat. Radices jam
egerat in alieno ſolo, tranſplantatus in Germaniam,
& ipſe Anglus, Bonifacius Moguntiæ præſul: huic
comes BVRCHARDVS, jaͥR Sacerdos, Ko-
mam cam veniſſet, ib dem in Epiſcopum conſe-
cratus, & in Franconia primus Herbipolitanæ pa-
ſtor carhedræ ab ipſo Bonifaciotimpoſtus, XL. an-
nis præclara authoritate & virtutis æſtimatione
præſedit. Quam vero omnis pompæ contempfor
fuerit, Epiſcopale pedum (in antiquæ ſimplicitatis

teſtimontum, ad tumulum ejus etiamnum ſuper-

ſtes) ſatis oſtendit, quod non auro & gemmis e-
micat, ſed totum quantum ex ſam buco eſt, quali
necopiliones apud gregem ſuperbi ent. Sed & in-
fulæz demum onus B VB. C H A R D VS in Menin-
gardum tranſtulit, ipfe in Hohenburg caſtello,
cozleſtium contemplatione ad cœlum expe divit
itet, quod Anno Chriſti DCCXCI. confecit ſan-
ctà morte, Anglus deinceps inter Ange-
los habitaturus. Mariyrot.
Caniſii.

eli, auleu
ubosſeclli
eos ſuum
Neit, & du
Eenes inricem
murab inxicen
gebuli meie
lem. Oah
Iiſit Deus
iſtros &, Giſ⸗

un noltrarum,

Uihattnr, na⸗
ciu, Pr, Tin
9copitn monitu
ulbu, ſatite:

llefacere,

Uibaſtoremte
nſuum, an
lig riam bona
2, In teducas
unes infit
u mjuier
lmn ur ur

N WN Medizcatio. De bonis Paſtoriliss animavum
Cdr g Owvibus.
I. St nobis paſtor bonus, & Princeps Pa-
L—ſtorum Ixsus Chriſtus; ſed, an nos o-
ves ejus ſumus ſequentes veſtigia in obedien-
tià ſimplici, auſcultantes voci ejus, & non
dictaminibus ſæculi? An ſine murmure non
aperientes os ſuum contra paſtorem, ſi per
aſpera præit, & ducit. An ſine dente non
mordentes invicem & comedentes nos ut con-
ſumamur ab invicem. In boc cognoſcet omnu
quia diſcipuli mei eſtis, ſi dilectionem habueritis
ad invicem. JOan. 13.
2. Miſit Deus alios quoque paſtores ſuos
adminiſtros & diſpenſatores præpoſitos ani-
marum noſtrarum. An ru facis quod ovium
eit, debitum amorem & obedientiam exhi-
bes? Qui henè praſunt preibyteri, duplici honore
digni habeantur, maximè qui laborant in verbo
mmn a“& doctrina, pr. Tim. 10. Si autem diſcoli
ente ſunt, cogita monitum Chriſti, quacung,; ai-
eerint vobis, facite: ſecundum opera autem illor
Pum nolite facere.
3. Si Paſtorem te conſtituit Dominus ſuper
gregem ſuum, an cognoſcis oves tuas, ut
dirigas in viam bonam, ut nutrias verbo do-
Gkrinæ, ut reducas errantes, ut confortes de-
biles, & ſanes infirmas. Dominus ſuper pa-=
Kores ſuos requiret gregem ſuum de manu eorum
„6 va paſtoribus qui paſeunt ſemetipſos. Ezcch
Aen “S

* (*9) £D
15. Octobr. ,lo vons
Libenter igitur gloria bor in infrmitatibus meis, ONlr Th
ut inhabitet in me virtus Chriſti. Paul. ad dh enſs
Cor. c. 12. eboram, 4
vid, heu! quid cum prætextatis verbis tibi
prætextata malé turba? diſce, eja infantia mis lon
tecte vel ab infante T HERESIA fari. In ater- ral un
num! in aternum! ah quoties balbutiens clamita- vollen
vit. Nos ſcilicet, puerilem ſeneéctam, non ſenem ſcrea
æzternitatem in animo & linguâ gerimus, diſertif: Ulihll bnn
ſimi infantes-At THERESIApalvula cum parvulo eon ioneleit
fratre domo paternà aufugit, ad Mautos abitura & (adiligt, da
brevi morte longam æternitatem auſpicatura. Vivere lus.
tamen Deus illam, & utviveret, quæ fere mors eſt b
liberorum, mori Matrem volu't. IIla matrem Vi- Nuthafl,
cariam cœlo M A RIA Madvocavit, nunquam ab- ulndolodup⸗
hinc orba futura. MA RIA porrò filiæ ſuæ Sponſum Ntpii hettſi
Filium conciliavit, quando ex Sanctioribus Amori- iin pili
bus Seraphinus Ales cor THERESILA. tert bravit. ,
Ipſe Amor hominum Chriſtus, quo certius illam 2
ſauciaret, ſua vulnera dilectæ impreſſit, oceulta ta- Niliil
men, ut ferè ſolet Amor. Adfuitdeinde ſæpèρonRſ, coNlium
nunc cruce pro more chlamydatus, nunc ſpineâà, Mbolum
quæz illum maximè decet, corollà ornatus, nunc ,Nnacta Te
qualis mortem triumphavit, conſpicuus. Arrha ab a
codem datæ gemmæ quaternæ & pendulæ e Roſario n eln ber
Cruci abditæ. Dos verò omne eœlum: cujus opes Il ſponlo l.
cuùm quandoque THERESIA. CHRISTVS, oſten- icem; ſec
taſſet, viden, ajebat, (tute tibi Lector dium puta) Mhofam, &
quantis ſe bonu peceatorer ſpolient? Sed & veſte nuptia- ,
li cum Ordinem, quem Carmelitarum dieimus,
Ieſtauraret, Virgo MATER & VIRGINIS SPON- Mim hei
5VS OSEPHVS cclo allata exornarunt, ut nihil Uuer hgent
Fm ad nuptias deeſſet, niſi quæ facem præfer- uſmar, gun
IEt, Anne M. P. LXXXII. Mors beata.

Bx Vita.
Medi⸗

mundanis

(20) £
.Dcor. Mec ditatio. De . There s.
e I. AX m unus c Scraphim ignito jaculo
cri ihghn

„Sauctæ Thereſiæ pe ctus vulnetâſſet,

continu &, (pretis aliis quibuſque, tota ad di:

81 e,,
N “
6 i

vinam gloriam, & animarum ſalutem incu-
int buit, adeò, ut diceret identidem: (libenter
iin purgatoriis ignibus ad extremum judcii diem
u cremarer, ſi vel unum peccatorem ad ſanita-
tem revocare poſſem) Domine, cua in me col-
laa beneficia ignita ſunt amoris tui jacula:
unde non ignelcit cor meum? ah Doômine?
jabes te diligi, da, quod jubes, & jube, quod
vis. Aug.
2. Aut PD ATI, aut MORI: ex illo S. The-
reſiæ ſymbolo duplex effe ctus amoris arguitur.
Vult pati Thereſia, ut ſit ſimilis Chbriſto, qui
tot ac tanta paſſus eſt, ideò laborem, ideò
crucem quærit; tu verò ea omnia fugis: vult
aakt ViVere, ur paciatur; vis vivere ut oblecteris.
uu Muta conſilium: habe deinceps egregium il⸗
lud ſymbolum: Aut pati, aut mori.
3. Sancta Thereſia vulr mori, cum pati-
endi non erit locus, tunc cupit diſſolvi, &
eſſe cum ſponſo ſuo. cupiſne diſſolvi? mini-
mmèquidem; ſed mortem times tanquam Ri-
nem bonorum, & malorum principium, quia
ſcilicet mundanis gandiis nimium indulſiſti.
Horrendum Dei judicium; non moftem ti-⸗
me: Judex placari poteſt , mors non item.
Nemo timeat, quod evadere non potef, Tert.

B 3 8S.GAL-

S. GALLUS ABBAS,
16. O kob. grehode
Quia tepidus es, & nec frigidus, net calidus, in- lincke⸗
ciptam te evomere ex ore meo. Ap. 3. enni

ui vegli⸗
— A LL VS ad Laci Brigantini incolas Columba- enn
no duce venit, quem in literis & pietate ma. (miezd
giſtrum habuit. Hic permultis auctor fuit, dam- le, ledt
natâ ſuperſtitione, ad Chriſt parte; tranſeundi: ip- poltil olnlt
ſe antra ſylvâſque à colubris & lemurbus purga- ell? gnam
tas melior hoſpes cœpit incolere, commeatum læ= ero n ſee
pius coelo ſuppeditante. Et forté preces Numini . 3
faciebat, cùm urſus ad fuit pauperis cœnæ reliquias
populaturus. Sed jubet GAI LyVS lignum portius fur! Uehiende
comportet, eôque focum foveat. Facit ille impe- eNnidem, ut
rata, & in laboris ſtipen dium panem capit. Tum 8, litepicus
Divus cum eodem ita paſcitur, communem urer⸗ Deus!
que montem haberent, cœterum nemini deinceps 48 ele
moꝛztalium urſus noceret. Has inquam leges homo MNemsen En
tulit, & ſacro ſanct as feca habuit. Vidit hoc & invi- Gen, gllenn,
dit orcus, omnique vi pellzre G A LL V M eſt ag- mm, Ieſle t)
greſſus. Sed facile hic iterum in fugam verſi pel- G our di
lem hoſtem egit, victor trophæutk Cruci it. Nihe⸗ a⸗
tem egit, phæum Crucis erexit, , in von!
& præſidium facra Divorum lipſana impoſuit. Quin en unr
longiùs etiam hoſtem perſecutus pepulit è filia Du n np artthiſe
cis Gunzonis, quam inſederat, Galliarum tum Re 4 Tü, quite
gis ſed Chriſti poſtea ſponsâà. Et poterat in præmi- iltl, vel!
um accipere infulam Conſtantienſem, niſi hancç- leaniz
quam tanti alii faciunt, nihili ille feciſſet. Itaque latrardone
ad majota præmia & GALLOdigna cœlum evoca-
vn. Ejus funus, equi ferociſſimi ſponte ad ſepul- Emundum
turæ locum duxerunt: uſque adeò nihil fe- lhidit, caret
rum in orbe eſt, quod virtus non domet- e ß
Ex VVatfrido. trabone apud dblel
Saryt,,m. idis fliſti
Ueſcaritatem

eidtum n

*¾ (32) £
Meditatio. De tehetore Pirituali.

1. 7 S tepidus dicitur, qui nec frigidus, nee
, calidus eſt; qui quidem inferni meru ab-
ſtinet à peccato montali, at veniale parum
cutat: qui negligenter fungitur ſuo officio,
qui ait: (uſſicit mihi, ſtare ad limen paradiſi,
denique, qui ea duntaxat facit, quæ ſine pee=
cato mortali omittere non poteſt. Nonne
te expreſſi ? quantus eſt fervor tuus in divino
obſequio? an ſedulò declinas levia quæque-
peccata?
2. Tepidus Deo nauſeam affert, Deus vel⸗=
let quidem, ut calidus, aut frigidus eſſet,
ſed, quia tepidus eſt, incipiet eum evomese
ex ote ſuo. Deus facilius aperti inimici, quàm
ficti amici patitur injurias; nec amat homi-
nem, qui cum piis operibus vacare poſſet, non
vacat, neque eonceſſis affatim grariis utitur.
Audi, quæ dicat Ambroſius de tepido, Qur
alorem fidei non habet, tolera bilius ei fuerat;
Iſdem non accepiſſe, quàm neglexiſſe.
3. Tu, qui tepidus es, velaliquando fervi-
dus fuiſti, vel ſemper tepidus: ſi fuiſti fervi-
dus, fatearis oportet, jucundius eſſe, cor ſuum
Deo penitus devovere, quàm illud Deum
inter & mundum partiri, ui enim cor ſuum
ſic dividit, caret cœleſtibus ſolatiis, & inferni
metu, terrenis frui non poteſt. Si vero ſem-
per tepidus fuiſti. Ah? precor experire fer-
voris ſuavitatem, guſta & vide, quàm ſuave
ſit, te totum jnsu conſecrare. Aug-

3 4 S. ANe

1

33) * 5
17. O Kobr. ,0ee ebes i
Ommnes honorate: fraternitatem diligite: De- ulungoe c

. . 3mnoines
eim timete ?à Regem benorificate. Pet. u. nan
Ep. C. 3. nidquid den
õäs 5 ggbi hent
B'ilo, quod ſacris DEl divorúmque imaginibus

barbarus Coprony ei furot indixerat, muhum aun dabit
Virtus ANDRENMenituit; quippe qui ſub cjus ſta- ! gnome⸗
tim initia e Creta Conſtantinopolim advolavit, as in eis 0
linguâ & pecdtore propugnaturus pietatem. Et Geſſe
nimirum (clamabat ille in pablico virtutis theatro)
Majores noſtros, qui pulchram pro patria mortem pold Keg
oppetierunt, ſtantes in ſaxo, in ære, in auro fuſpi. ns,omn
cimus; at verò qui pulchrius proCœlo funt mortui, hhent authon
nullo honore dignabimur? Tibi homini, Copro Heo elt
nyme, aureas poni ſtatuas & ſurgere cœlo Coloſſos
ſpectabimus, neque impune hos quiſquam no-
Rrúm jam violabit? ut verò Cœli Imperatoris ima-
gines, tu Imperatoris Matris Magnæ, tu amicorum ) hn!

hujus gratis everſum ibis? quin etiam improbe m, (ns

Wmm, m.

illam ex animo tuo imaginem deles, quam ſuâ wa-
nu, cùm te finxit, Numen depinxit? Sed quid aje,
dudum hanc Orcus deformavit, & ſuis te coloribus
pinxit. Hoc unum audi, aut fallor ego (imò non Mann BB
fallor) aut ſi Terræ filius bellum porrô cæœlis Ilacii ac
movere pergis, ſi ſedibus ſnis Superos deturbare la- wyote, 0
boras, fulmen etiam tu ſenties. Erat hoc furioſum lri
laceſſere. Itaque flagra, taureas inclamat Tyran- “
nus. His lacerum in vincula, inde inter lapidum kaplo co!
im bres ad infamem : ortem raptari jobet. Sed ec= babes; 4
ce adeſt, qui ex itinere, amputato altero pede, maalar.
divum cœlo ranſmittit; profuitque ad com “
pendium viæ pedem abjeciſſe, uad ined
Ex öurias & Menaiz.

* (34) £
Meditatio. Oe triplicnimaginum generé-
I.—Olere debes tibi præpoſitos & alios,
Canofeunquc cultui divino conſectatos
tanquam imagines Izsu Chriſti: obſervat
Deus, quidquid benéè vel ſecuùs adverſus eos
feceris. Si quid benè, præmium, ſi quid malè,
ſupplicium dabir. Quo honore habes tuos
Prælatos? quomedo ipſis obtemperas? ne
conſideres in eis dotes, aut viria 3 ſcd ſuffi-
ciat tibi, eos eſſe Dei Vicarios.
2, Honora Reges, Principes, Judices „
Magiſtratus, omnes denique, qui legitimadr
in te habent authoritatem: quoniam hægau-
thoritas à Deo eſt Eos Deo commenda;
plurimùm laborantilli, ut Leges vigeant, ut-
que populi pace & ubertate frnanrur. Quam
ob remm illis deoes ſidem, honorem, obſe-
quiam. Chriſtus ipſe obedivit hominibus 5
an es Chriſto major? Erubeſce ſuperbe cinis, Deus
umnt ; Cis ,-Adtt tominibn,, tun domenari geſtiens tus 1s
onci Præponi au thurt. Bern.
II 3 In ſacris ac ptivatis ædibas (anctos vene-
rare, utpote „ qui abſolutiſſima ſint exem =
plarxia =so Chriſti: habe cotàm imagines-
Sed præcipuo cultu honora ſanctum, cujus
nomen habes; Ad hæc elige tibi patronum,
quem ngulariter colas, in voceſque confiden-
teromaibus in nec eſtiratibus. Execn plo ſan-

Gorum exue veterern hominem, ut novum
induas. Abrietta buza, Seculi kgurd tormanz
nam, in fotmam tni reane salvstoris. Chry-

ſolt
B F 8. LU-

2

* (35) £
S. LUGCAS EVANGELIST A.
Kr 18. Octobr.
Non vos me elegiſtis: ſed ego elegi vos, & poſui
vos, ut eatis, & fructum afferatis. Chriſtus
Joan. c. 16.
VCAM nobis Antiochia Syriæ peperit, edu-
caſſe vero ipſæ in ſinu Muſæ videntur. Nam
literis & .gy ptiis & Græcis omnibus excultus, ar-
te inſuper medica clariffimus habitus eſt. Sed nihil
hæc omnia ad illa, quæ in Chriſti ſchola grandis
diſcipulus didicit, ſui Deique agnitionem. Fer-
tur etiam ſocius Cleophæ fuiſie in Emaus eunti,

tunc cùm ambobus à morte C HRISTVSS ſe co- U

mitem junxit, hoſpéſque non aſym bolus menſæ

accubuit. Poſt hujus verè, quem in cœlo dus

xit, triumphum, ubi in orbis partitionem eum
cæteris Apoſtolis venit, fidus Magno Paulo in
omni itinere, quin adeò in vinculis Achates,
Chriſti primò vitam mortémque, tum quæ Apo-
Koli alii fortiter fecerunt, perfſeripfit. Abiit &
vivis cum aunum ageret quaftum ſupra centeſi-
mum, & tunc etiam memor Medicum ſe eſſe,
ægris vel e tumulo medicinam, oleum ſalutife-
rzum propinavit. Ilud pene memoriam fugil⸗
ſet. Primus fuit LV CAS qui MARIA M felici
manu depinxerit, in ea tabella, quæ etiam ho-
die miraculis lucet, dignus profeétò, cujus be-
nicillum Mariani omnes imitentur, idem in ani⸗
mis faciendo, quod LVCAs in tabella fecit.
Ex tom. I. Baronii.

Recltart
uslctipfit,
Moc lerele,
eler Islibet
Ipam hbii h

edetur geſt
weremplo ce
pabnepatione
Miguromndin
An pobas
Uyreceptis!

lun luerettr,

1 ie larus1
s Airuem
Aoselſestinilem
1 Aglares D. 1
os de,
Umalis armiciti⸗
lmalorum ocl
l. Lucas pri
6 egreoium

n
1

do 9. Lucæ

nn & bietate
5 urhiscolo
hem in
n ſnmum /

(36) .5

Meditatio. De S. Luca.
I: Ucas ſcripſit, & prædicavit E angelium;,
= quod le ere, docere, & ad uſum revo-
care debes: Is lib er eſt omnium pulcherrimus;
& qui unam libii hujus ſententiam intellexe-
rit, accendetur deſiderio ſanctitatis. Si minus
verbo, exemplo certéè Evangelium doce, ni-
mirùm abnegatione, mundi contemptu, amo=
Ic Dei; quæ omnia Chriſtus præcepit in Evan-
gelio. An probas obedire te præcipuis Evan-
gelii præcepris? Hanc quotidièe meditare ſen-
tentiam. Quid prodeſt homini, ſi univerſum
mundum lucretier, anima verò ſua detrimentum
fatiatur.
2. Hic ſan us fuit Comes & adjutor §.
u. DPa'i in Evangelii miniſterio. Quinam ſunt:
comites tui: an ij, quorum exemplis accen-
daris ad virtutem? & te felicem: ſi ſodalem
nactus eſſes ſmilem S. Pauli, nam brevi tem-
„ Pofe æ quares D. Lucæ ſanctitatem. Fuge
nefarios cœtu, Ne dubites, quam habes
ü cum malis amicitiam, diſſolvere. Melius eſt
viun babere malorum odium , quàm conſortium. Iſid.
3 §. Lucas primus omnium Mariam pin-
e zit. Vis egregium illud exemplar exprimere?
Exemplo S. Lucæ imitare puritatem, humi-
litatem, & pietatem Mariæ. Vult enim B.
Virgo, ut his coloribus cum ſuam, tum filii
ſui imaginem in corde tuo depingas. Deus
fabtorem IZignorum ſuorum quarit, non pictorem,

*

8 ⁶ §. PE-

*½ (37) £ B.
S. PETRUS, AB ALCANTARA. tti e

isAu
19. Octobr. Giei
Si quu vult venire poſt me, abneget ſeme tipſum, elsat

tollat crucem ſuam quotidi?, & ſequatur Siönet 4
me. Chriſtus Luc. 9. n corle
K

1
Hie eſt, qui Ordinem S. FKRAN. CI SCI per Hi- ecsaccedebe
ſpanias ad primum rigorem, exemplo rigidiſſi- visnon adm
mæ vitæ ſuæ reduxit. Hic eſt, de quo S. Thereſiæz latenebit,
evelatum, nil, ejus nomine poſtulatum, à DHIO „
denegari. Hic eſt, qui familiaris DEO, princi- Deum
pum & Caroli V. etiam faſtidivit congreſſum. Hic Ecimpedit,
eſt, qui cum corpore ſuo pactum iniit, nunquam Mhin colum
illi dare in vita requiem: hinc ei ſemper inediæ, ptiisz ngt
vigiliæ, verbera & aculei ferendi, Hic eſt, cujus . nurens
ba ulus terræ infixus floruit: qui frattes ſuos va- h
eua in dome cœleſti de penu pavit: qui ningente Müons monne
elo ρbprefſus à nocte, inter inje cos muros, pro TLumman
fornice ipſas coëuntes nives habuir, ut ſiccus ſta- WeGrinet
zet,. Hic vir eſt, quem charitatis incendia, ne ſuf- lulhlan 0
focaretur, in campos ftequentem expulerunt, ut hen
teſpiraret: quem sontemplationis fublimitas, linſlteh
e iam corpore glorios tad ante, in aéra non rard ellhcisaliß
elevavit : cui prophetiæ donum & ſpiritum in-l, Dümum
te notie de cœlo data: cui moftis hora præcogni- Ijsomnibus
ta : quem tertio & ſex agefimo ætatis anno ſan Er ntor. Ml
morientem, Thereſia longo poſita eodem mo-allllt,
mento cognovit gloriofo comitatu cœlo inferri: honer uta
q ippe eidem S. Therxeſiæ paulo poſt in gloria fpe Ullt,j
ctabilis narravit ingentia ſuæ pœnitentiæ in cœlis Melt
Præn a. Hic denique Petrus, iluſtris miraculis,
ciiam poſt mortem, inter Divos Eccleſiæ à Cle-
Mente X. Anno M. DC. LXX. ſolennititu
eſt annumeratus. Breviarium.

(33) £
Meditatio. De Vita S. Petri ab Aleantara,
iI,/Rdinis Auſteritates non explebant ſitim
ejus patiendi; iis quippe graviores ad-
debat. Primum æqquo aimo patiaris, quæ
neceſſariò pati debes, ut vocationis tuæ ſan-
Gtitatem conſequaris: tum voluntariæ affli-
GRtiones accedebant interdum. Si licitis abſti-
nueris, non admittes illicita. Quantè facilius
illicita teimebit, qui licita verebitur. Tert.
2, Deum præſentem aſfſiduè cogitabat;
quid impedit, quo minùs identidem animus
tuus in eœlum avolet, & quidem ex mediis
negotiis; ſingulis horis offer Deo, quod agis-
& quod pateris. Actus amoris, & actus con=-
eritionis momento fieri poſſunt.
3. Tantum amavit proximum ſuum, ut to-
to pectore incubuerit in ejus converſionem.-

Poſtquam Ordinem ſuum in tota Hiſpania
ad ſtrictiorem vivendi modum redegit, con-
vertendis aliis hominibus acriter operam de-

dit. Primum omnium attende tibt, deinde

aliis omnibus qui tecum iiſdem in ædibus
morantur. Plus proſunt exempla quàm verba.
Oportet, ut de Chriſtiano, maxime ſi religio-
ſus ſit, jure poſſit dici: ore, habitu, incellu⸗-
modeſtiâà fe probat religioſum, ut olim Ter-
tullianus de Philoſopho tpſe habitus ſonas, aus-
aditur Philoſophns, dum videtur.

SS. CAPRASIIS EI FIDES MM.

20. Ocktob.

Omnis ergo, qui confitebitur me coram homini-
bus, eonfitebor & ego eum coram gatre mes,
qui in blis eſi. Matth. 10.

UI. Fidem ſanguine ſuo firmatet CAPRASIVS
àgIDES Virgo ſuggeſſir. Nam sum hæc anne
poſt natum Servatorem trecenteſimò tertio pro
CGHRISTO captiua in laſſitudinem omnes jam
Carnifices dediſſet, & denique in craricùlam ab-
jecta eſſet lentoigne crucianda3 vidit & ſpecu ſua,
quâ deliteſcebat, CA PRASIVS, manifeſta in
luce columbam cælo adventare, quæ & rore aſper.
10 ardores temperaet, & ſerto longe pulcherrimo
gaput Victricis coronaret. FPüduit vinci à Virg ine,
& latere jam noluit, ſi talem ſe fœmina proderét.
Abjectus proinde in preces oravit; ſi cælo placeret
etiam virum in pugnaàm prodire vellet, juberet, eo
in loco fontem enalci. Sanguinem ie daturum, ſi
aquam fſpelunca. Et dedit hæc aquam, ſed quæ
CAFRASIO cruentam fitim accendit. Hanc
ut poneret, in urbem & in theatrum ad Tyrannum
properate , & jam pala m offendere non fruſtna
taindiu in pulvere privato exercuiſſe ſeſe; denique
non modo inter omnia tormenta ſibi conſtare, ſed
& longè plurimos alios in eandem ſententiam per-
trahere, quibuſcum omnibus capite ultimò trun-
satus effecit, ut exiguus aquæ fons in ſumina
ſanguinis excreſceret.
Ex durio.

lehrtio, De

wconlolan
mes,in ine
lutertispli⸗
gaeltſalyarol
01 Kunc
Pleltiasetpe⸗
Aneliotes lut
0n Theattoru,
„Ni nondum
Doninus is,
6Npberut, n
lis ſatiaber!
ſn otes gauce
N Ohottet ut
Dweddrmundus
R den 4
or.
3 lolgen!
Uninnsporiaisft
ialcitgne to⸗
Acelt, ull
vebſtulit, gu
um contem
Ueis: dole,
cnlolationn
al pblatien
iuchennſela

* (40) £
Mecditatio. De divinis conſolationibus.
P conſolatus eſt Martyres, & pœni-
tentes, in nediis ſuppliciis & auſteritati=
bus, In terris præguitârunt illi quidem (quæ
bonitas eſt ſalvatonis) parara ſibi gaudia in cœ-
lis. Ah? ſi unquam tuis in orationibus id
enus delitias expertus eſſes, profecto fatereris,
uòd meliores ſunt lacrymæ orantium, quam
audia Theatrorum. Aug.
z. Si nondùm probaveris, quàm ſuavis;
ſit Dominus iis, qui cænoſas mundi volupta-
tes reſpuerunt, nunc demum proba. Divinis
gaudiis ſatiaberis, ſi valere juſſeris terrena.
Non potes gaudere cum modo, & lætari cum
Deo: oportet ut afcerutri nuntium remittas.
Procul ſit mundus cum voluptatibus ſuis? tibi
ſoli, mi Deus, adhærebo, & in te ſolo læ-
tabor.
3. Poſtquâm D EO te penituùs devoviſti,
ſi minus potiaris ſuavitatibus, quas dat Deus,
ſubducitque pro arbitrio ſuo, ne cadas animo:
Eas dedit, urt illiceret te ad obſequium ſuum,
has abſtulir, quia ſuperbiâ, negligentia, gra-
tiarum contemptu dignus factus es, qui iis
priveris: dole, veniam pete, gratias age quia
hàc conſolationum privatione Deus tuæ con-
ſulit ſaluti. Tibi venit, & tibi recedit; ve-
nit ad conſolationem, recedit ad cautelam, ne
mngnitudo conſolationis eztollat te. Bern,/

—

5, UR.

(41) £
S. URSULA MART.
21. Octob.

Deſpondi enàm vos uni viro, virginem caſtam
exhbere Chriſto. Paul. ad Cor. cap. 11.

Craſſem & vela ſpeſtas, omnia à caſtis nivibus
candida, omnia à caſto ſanguine rubentia; vi=
rum in his nullum niſi hoſtem; ſed omnes virilis
animi; Amazones recté dixeris, ſed quas zonâ
virgine nec vicor Attila poſſit ſpoliare, Harum
omnium ecce Dex VRSVLA eſt, Dianethi Bri-
tonum Regis filia, obformæ florem Connano Ar-
moricæ Dynaſtæ deſponſa.- Et verò jam ecce vela
faeit claſſis caſtiſmſima, & pudori ſuo timens non
tam in undis quàm lacrimis ſuis natat; jam ℳmo-
ficam verſus contra veta etiam ſua feliceiter fertur,

jam obvius Hymenæus ingratum verecundis auri-

bus obſtrepit, cum ecce tem peſtas ſuboritur & af-
reptas naves in Khenum aufert, Agrippinam Co⸗-

loniam eijcit: Ninitum adverſum kunc al i ven-

tum dicent, at ſecundum VRSVLA vocat & caſti=-
tati velificaatem. Longum igitur exilium citis
Nupti's przfegxens Romam eum comitatu abit, in-
de iterum Coloniam. Sed longè gravior redeuntes
Procella excipit. Naufragium iterum minitarar
Virginitzti Hunnorum & Alanorum vis, quid agis
pudicitia? obluctaberis rer barbarornzainſahibus

Virginum agmen à Enim vero pulcgrum, Superi,
facinus! ne pudor mergatur, omnés in -Rhhenaum

ghimas proj ciunt, & ne telo Cupidinizvmteneut
Satta pectora, ad barbarorum intenfes artals

uliso jngulum offerunt. Ex D. Prj
vita apud Lipeloun.,

*
Meditati
lc Prem
heis honata
een, Monit
enles, Hinc
mmimantibil
Aleciriaz g⸗
bra ſimle⸗
ſelur vorme
Gi gbibusp
Uorerhis ur
occcldit, &
Uunnihileſt
eniant ſcand⸗
aVcanobiis
Munindi.
CMWENNdedl
E, Adu
ol.
9 Ater undeci
UMimmtdeliruir,
Aentam &
Uheleverant

Cilaz

ilt, igcei.

N * (4¹) £
I Meditatio. De S. Vrſula.
0Gcd 1.G Urſula Exemplo magis quàâm verbo
U ſocias hortata eſt, ut caſtitatem vitæ an-
teponerent, Moriuntur omnes ſed caſtæ, ſed
innocentes. Hinc diſcas vitam hanc nobis &
brutis animantibus communem poſtponen-
dam eſſe divinæ gratiæ, quâ Filii Dei, & ca-
ſtitatis, quâ ſimiles Anglotum ſimus. Hæc
ſit vitæ tuæ norma, quam utique inculcare
debes iis, quibus præes.
2. Una ex his undecim millibus virginum,
aaimo cecidit, & metu mortis delituit. Per-
fectum nihil eſt in hoc mundo, Neceſſe eſt,
ut veniant ſcandala & peccata. In ſanctiori-
bus cænobiis & congregationibus reperiun-
tur non ſancti. Qui ſtat, videat, ne cadat: tuæ
te pudeat imbecillitatis. Perrus Chriſtum ne-

gat, Judas prodit, ambo tamen erant Apo⸗
ſtoli.

3 At ex undecim millibus Virginum unaz
duntaxat delituit. In religioſis familiis, ſi per
negligentiam & ignaviam unus cadat, ſtant,
& perlcverant quam plurimi. Qauio ctiam
Cordula generoſo Sociarum exemplo accen=
ſa, poſttidie prodiit in publicum, & Maltyrii
aDAadepra eſt. In religione (inquit Ber-

Palmę
nardus) homo vivit purins, cadit rarids, luargit
Teloestus, incedit sautius,

8.0

* (43) K£
OUn
22. O ctobr. binin
„ r. anis Dullum
Facilius eſt, camelum per foramen acus tranfire, zendt
1 . . . . inns exennpl
quàm divitem intrare in regnum cœlorum. e
Chriſtus. Marth, cap. 19.

undam, ut
Cennir Mantua 10 A N NEM BONVM, fed, 6 n commb
malam: bonum dirxitiæ non fiverunt eſfſe. giciri
Nempe dubites, an cùm demortuo parente hære- incd
ditatem adit, plures nummes an vitia numera-⸗ ingclolegunt
zet. Vnica jam Mater ſuis apud D E. V M precibus zlen paupen
(uſtinebat in præceps ruentem;, fruſtra etiam ipſa mnobis inge
futura, ni morbus quoque manum injeciſſet lecu:- e rired da
1oque affxiſſet. Hic uti fere amat, guſtum illi n
Veluptatum abſtulit, quæ nuper tam ſapiebant: inum & in
iclant ad

jamque ut valeret I OANNES, valere mundum m
juſſit & vitam religioſam vovit. Hae ſalutari’me: Enins euts ſle
dicinàâ in pedes exeétus morbi ſui fomenta (diviti- Weoo
as) non invitus abjecit, & poſt vitam prope Cæſe- “ z.
am in ſumma auſteritate aliquandiu actam, in enre,
eremum ad D. Auguſti partes tranſiit, Ordinem- uum el mulon
que eum magnis incrementis & Miraculis ampli= Wum,
ſicavit, quin adeo ſubinde ad caſtiſſima vulnerum 4 Etone di
oſcala ab ipſomet Chriſto in cruce eſt invitatut. ine N l
Sed nondum etiam hic extra teli jactum Caſtitas ſa:
ſtetit, Huc ettam ſagittas ſuas miſit Amor impro- iisad lolan
bus. Et jam corpus à flammis impuris æſtuabat, Mlellneant,
jam pudor vicinus incendia metaebat; cum contra ſum; ibiſt
tela infanda, tela alia, Arundines ſtrinxit 10- Poc elt in
ANNES, & fſub primores digitos tam validè 3 7
adegit, ut triduum examinis jacuerit. Trium- iquibonab
pavit tamen heſtem à cælo recreatus, & eximius uum magibus
dehinc ab hoſtilibus ejuſcemodi incurfibus vixit, ſiſalzuntu
Cupidine plus jam arundinum aculeos, . Chrylot
quàm apum olim fugiente.
Ex Ferrer.

(44) £
àeditatio. De pericutis divitiauii
I. AUm toties Chriſtus dixerit: Væ vobis
divitibus? parum ſanus eſt, qui eredit
in diviciis nullum ineſſe periculum. Idipſum
Chriſtus exemplo ſuo demenſtravit; venit
in mundum, ut viam cœli nobis indicaret,
pauper fuit, pauperes voluit diſcipulos, pau-
perrarem commendavit; & nos Chriſtiani
amamus divitias ? meditemur ea,„ quæ in
Evangelio leguntur de divitiis; hæc meditatio
amorem paupertatis, & divitiarum contem-
ptum nobis ingenerabir.
2. Idcircòô tam rara & tam difhecilis eſt di=
vitiarum & virtutum ſocietas, quò divitiæ
viam faciant ad omne prorſus peccatum, &£
infinitis curis ſic omne tempus abſumant, ut
dives vix modicum, ad vacandum ſaluti, poſ⸗
ſit invenire. Quid multa? ut cupiditas dixi-
tiarum eſt malorum origo, ita peſtis eſt vir-
tutum. .
3. Ergéne divites de ſalute deſperabunt:?
minimè: ait illam ſi conſequi velint, utantur
divitiis ad ſolam Dei voluntarem. Nihilalie-
num retineant, nec bonis fragilibus apponant
cor ſuum; ibi ſit cor eorum, ubi verus theſau-
rus, hoc eſt, in regno cæleſti, quod paratur
illis, qui bona bené collocaverint, eaquè pau=
perum manibus ad cœlos præmiſerint. Di-
Vitia ſi diliguntur, ibi ſerventur, ubi perire nan

poſunt. Chryſoſt,

(45) lellatio.

23. O Kobr. Iuntaten rigt/
5. . . . 1 Vel
Veri adoral otes adora lnt Fatrem ix ſpiritu & aicdeie
veritate. Joann. 4. zne 10 Veun
5, Conſliatiot

bſum oculi tui Muſarum Ocellum Boẽtium vident, Qcia & m
cui vel hoſtis Theodoricus Rex feſtimonium hoc Mnedei N
dedit, omnes omninò ſcientias unum complexum
fuiſſe, ut jam Græciæ Roma nec Ptolomæos, Ni- Walins X adul⸗
comachos, Euclides, aut archimedes, nec Py- ge geclpit. Nr
thagoras, Platones aut Ariſtoteles in ideret, Tot rl ſerva ani
tamen ætatum miracula unico ingenio clauſa ex-. don
tinzit idem Theodoricus, furiis Arianorum (quos ſuhoct olum
ſtylo Boétius confoderat) agitatus: Cæterum Ulge verltat
chientem ſuum in ipſum carcetem uſque Maſæ pDeur emntn
ſant ſecutæ, Nam & in hoc librum de conſolatione Umeniti N jutar
Fhiloſophiæ & alterum de Trinitate ad ſocerum sSym- R Ambrof
machum ſcripſit, virum itidem eruditum & Cen- Cdnd Kmmh
falarem, quimin eadem cauſa pie poſt mortuum. Wibſh mmn, M
Et Boetius quidem reſectum caput uttâque maanu , Oöle tnin
memoratur humoſuſtaliſſe, interrogantique pet in- iel, Mill
urbanum jocum, à quo percuſla n ſe cxiſtimaret,
ſerio, ab impijs, reſpondiſſe; inde progreflus in 77
templum demiiſſe in genua ſeſe ac preces inter ca- Gante on
put araàa, animum cœο depoſuiſſe. At Symma- 1lecl zr.
chus gladio S& ipie cæ ſus ſaum ſociique caput abun. eritatemn dll
de fertur vindicaſſe, ιuidem cœnantiTheodotico zig verbis .
portentoſi piſcis caput appoſitum Symmachi ajunt 4
imaginem induiſle, hiantique ore & dente minita- um eſt.!
bundo ita perterruiſſe, ut metu mortéque rigens lurn G eer
infelicem animam in ollas (quem admodum S. Gre- n eſiſe datera
gorius refert) Vulcani expira verit, tunc etiam mul antrzrig huit
tis deflens innocentum Martyrum necem. Sed & Deuereits
kodie Mulz BOETIVM SYMMACHVMQVE/ as!
Herent, niſi in his oculos ſuos amiſiſſent. um Kacen
Ex vita Boet. & Bar. n liene;

nelck relltani

iſge one Mera

Medi-

* (46) £.
Meditatio. De amors Veritatis.

1. Pye veritate vitam expoſuit Severinus.
Veritatem requirit Dominus. Pſalm. 30.
& primò quidem veritatem ſpiritůs, qui purâ
charitate ad Deum tendat: ne igitur amori
proprio Conſiliatio tuo intimo auſculta, dum
carnis mendacia & mundi leges ad dictamina
Evangelicæ veritati obtrudit. Mentitur hic
conſililarius & adulator tuus domeſticus, &
maximè decipit. Monet Siracides cap. 37. 4
Conſiliario ſer va animam tuam. Et nunquid
ſæpius hoc idolum adoras?
2. Dilige veritatem in labiis tuis. Perdet
enim Deus omnes, qui loquuntur mendacia. Igi-
tur mentiti & jurare tua lingua prorſus igno-
ret, monet Ambroſius, tantumqus ante te ſis
veritatis amor, ut qutdquid dixeris juratums
putes. Odiſſe enim debes adulatio nem, abſit,
ut lingua tua adulando ulli vulnus infligar.
Denique ante opera omnia verbum verax pra-
cedat te, & ante omnem actum conſilium ſta-
bile. Bccl. 3 2⸗
3. Veritatem dilige in opere: non enim ſo-
lùm in verbis, ſed & in ſimulatis operibus
mendacium eſt. Mendacium eſ, ſe Chrifſtia-
num dicers, & opera Chrifti non facere: Mene
dacium eſt ſe Sacerdotem vel Clericum profteri,
& contraria huie ordini operari. Ambroſius,
Deus veritas? quàm multo tempore Chri-
ſtlanus ſum, Sacerdos ſum & c, nomine, & pa⸗

ganus actiene?g
S. MAR-

47) £
S. MARCIUI 3 CONFESSOR
24. Octobr.

Attendite autem vobis, ne forte gra Ventur cor-
da veſtra in ctrapula & ebritate. Chriſtus
cap. 21,

O”aßi Romano Iuſtino Iuniore imperante, re-
ius ſibi MARCIVS imperavit Aula illi ſpe-
lunca non procul Caleno in Campania, quantò an-
guſtior tanto auguſtior fuit; pineerna verò petra,
quæ aquæ tantum, quantum ſat erat, quot die-
bus fida miniſtravit. Doluit demon malus & vete-
rem ſerpentis laxvam indutus, ſive oranti, ſive cœ-
nanti, ſive quidquid demum aliud agenti accubare
perſtitit, Ille Orcum viciſſim ludos faciens, nunc
pedem, nune manum ultro oti ita ingeſſit, ut tamen
dentem malum figere hic minime auderet, ſed poſt
triennium victum ſe faſſus per alterum montis latus
in præceps abiret, arbuſtis circum circa omnibus,
quà volvebatur, arbuſtis. Sed ecce tibi pugnam, quâ
dæmon ceciderat, proſtitutæ frontis fomina parat
reſtituere. Quis credat? periculofius longe certa-
men hoc MARCIVScredere, non jam ludere, ſed
fugere, ſed in faciem abjectus nec oculo hoſtem au-
dere aſpicere. Ceſſit tàmen etiam hæc, atque nevi-
Gam dubitares, mortua corruit, & ſubinde alli ſan-
ctiore conſilio ad MARCIVMinviſerunt; quos inter
puerum memorant, fallente veſtigio, in ſubjectam
vallem innoxie lapſum. Quid? quod ſaxum ingens
ſpelæo imminens & à rupe ſuà avulſum ſaltu MAR-
GIVM tranſiit, qui jam à principio catenæ, quæ mo-
dum ambulationi præſcriberet, pedem alterum il-
ligavit; monitus tamen à D. Benedicto amoris po-
tius funiculis teneri vellet, catenam quidem poſuit.
cæterum longitudinem ejus nunquam exceſfſit, niſi
cum excedere denique mors felix juſſit.
Ex S. Greg. Pa

Medi.

leliutio⸗
lonlits n ols
am; ea dmn
nu cocer
lius, ac 0

u OIatO,
eleit. Qun
mmütintetit
colam delic

botnione 17
ns, lultio
on tug
Vi N 1
munnlum fun⸗

7

=

Uedten Jejur
dactorum,
uamta, an

6 T (48) £
(ONtn Meditatio. De frugalitate.

1, LRugalitas mors eſt vitiorum, & vita vire
turum; eâ nimirum cibi, potůsgque in-
temperantia coëtcerur, animus fir puior,
corpus validius, ac omnis homo ad oratonem
aptior ; nam oratio, Tertulliano teſte, jeju⸗
nio pingueſcit. Qualem re præſtasin frugali-
tate? nunquid interdum fraudare te poſſes ci-=
bis quibusdam delicatioribus, ut imirareris

Dominum'] E S U. M, qui in ſiti lua felle, &
acetο potatus elt tuâ causaâ.
2. Gulaclongéè alios habet effectus: aciem
obtundit ingeni: impuras flammas excitat:
animam ab oratione avocat. Quam oh rem
ſancti omnes, inhitio ſuæ converſionis aſ-
ſiduis jejuniis vitium hoc eradicare conati
ſunt, eos enim non fugiebat quod ait 5. Hie-
tonymus: lejunium non perfecta virtus, ſed
ceterarum virtutum fundamentm, & ſanétifi-
elA eatio est.
e 3 IUt ex eo vitio emergas: & virtutem ipſi
contrariam aſſequaris, ſcire proderit naturam
parvo contentam eſſe, & intemperantiam cum
ſanitati, rum ſanctitati plurimum nocere. Ve-
niat in mentem Jejunium ] ES U Chriſti &
aliorum Sanctorum. Quid terram nutrimus,
corpus ſaginamsas, animasn verò contemnimus.
Ohryſoſt.

S. CHRY-

(49) £
S., CHRYSANTHUS RT S. D ARIA MM.

25. Octobr.

Fidelis Deus eſt, qui non patietur vos tentar i ſu-
prs id quod poteſtis, ſed faciet etiam cum ten-
tatione proventum, ut poſſitis ſueſt inere I. C. 10.

Cuirrpſanthus patre natus Polemio ſenatotii Or-
dinis viro, dum fortuitò in manus ſumit, quem
Evangelii librum dicimus, legitque, manus dare
Chriſto diſcit, brevi lectione longè Plurimum edo-
ctus. At Polemius, ut filium à Chriſtiana diſciplina
dimoveret, nihil non movere, carcerique demum
mancipare. ged hic Gymnaſii inſtar virtuti erat. Er-
go ad inſidlas amicorum conſilio verſus cubiculum
adornat & omnibus delitiis inſtruit; addit mulier-
cula: omni mundo muliebri præter verecundiam
ſuperbas. Inter has collocatus Chryſanthus tunc de-
mum in carcere eſſe ſe credidit & ingemuit. Quid
faceret? clypeum nempe (oculum clauſum (obiecit.
Sed & Cælum ſomno lenarum oculos obruit tam
profundo, ut caſtitati facilè eſſet dormientium ma-
nus evadere. At ecce novum duellum. Dariæz Vir-
gini & formà & literis cultiſſimæ eommittitur. Per-
git tamen ille victoriis Victorias accumulare &
Sponſum expetenti promittit hunc, ſed Chriſtum.
In has leges & pax & nuptiæ promittuntur, quæ ut

feſtiviote apparatu fierent, plurimos ille luyenes,
plurima:s illa Virgines ad caſtitatis amorem traxit.

Enimvere hic demum faurere Venus & vinci toties
tela ſua indignata Tyrannum animare, jamque
Chryſanthum in carceres, Dariam in luſtrum trahe-
re. Sed illum contra tormenta lux cælo allapſa,
ifſtam contra lenones leo defendit, VItim vivi terrà
ebruti caſtiſſimi Conjuges, primum thalamum,
tumulum habuerunt. At olim degener Roma non
caſtitatem ſed impudieitiam ſic tumula bas.
Ex Metaphr.

Medi-

5

leiknio, 0
N

nenthus
Oeuſas lena
Antati 64
bo pro ei
Murie kotie
lr cauſe
ſeye gii ſenl
cnon erttamt
alt nolliter n
ugdi urßn
nlurac
6. ſu.l,
UDenon
unm, it ti
Crnmehahonoh
nobe, pemn,
Gnmiin enplol
neſete 1
e proninias e
60 Eſteigejt
CDeuellberamn
Nlatanet or,

Uls ſetmitti

UIN, majus
Ibemtuum,
Continete,
ehigitandam
6t bentituia
Unirus Deutve
uun, an en

4 (50)
1 Unn Meditatio. De Cauſis tentationuim
Cor Noſtrarum.

QEfanthus & Daria, (ille inter mu-
lierculas lenas, hæc inter Leones, (Le-
anones) tentati & digni Deo inventi ſunt. Sed
„Chryſantho pro clypeo fuit cuſtodia oculo-
tum, Dariæ fortitudo Leonis propugnacu-
lum. Quæ cauſæ ſunt tentationum noſtra-
ud rum? ſæpe quia ſenſus non cuſtodimus, oc-
ii caſiones non evitamus, ordinatè non vivi-
mus, aut molliter nimis creaturis adhære-
mus, alut quia ſatis nox occupamur. Vnus-=
quiſque temtatur à concupiſcentia ſua abſtractus,
u & illeétus. Jac. I. V. 14.
2. Eſt & Dæmon ſæpéè cauſa tentationum
noſtrarum ipſe enim odit imagidem Dei,
mipſe invider homini, & ſocium quærit damna-
n tionis ſuæ, ipſe arrogat dominium cordis tui,
6len Mi & adorari in templo Dei ?à ipſe peccato tuo
ümunniim kintendit crucifigere ] ESu ℳ Chtiſtum, & re-
enevare ignominias ejus. Ergone tu obſe-
in cundabis deſideriis ejus, tentationi co ſentien⸗
o? O Deus libera me aut ſaltem robora me,
u tentavit Sat anæs sor meum.
z. Deus permittit tentariones propter glo-
riam ſuam, & majus tuum bonum vult explo-
tate amorem tuum. Vult te in debita ſubje-
ctione continere. Valt te obligare ad apem
„ſuam efflagitandam, vult tibi occaſionem
g Præbere beatitudinem promerendi. Tentat
vos Dominus Deus veſter, ut palam fiat, utrum

E

uig unllt
.

diligati, eum, an non. Deut. 13.

6 S. Fllt.-

(71) £
s, FULCO CONFESSOR.

26. tob,.

Cum feceritis omnia, quæ pracepta ſunt vobi,
dicite, ſervi inutiles ſumus: quod debuimus
facere fecimus. Chriſtus Luc. 17.

vi pauperes eſſe Muſas indignantur, exem-
plum patientiæ licetà Fulcone mendicent. Hic
extremàâ rerum omnium inopiâ preſſus non tamen
ideo minus literas coluit, dudum ab his ipſis edo-
Qus ſomnia doctiora non poſt merum, ſed aquas in
Helicone potas obrepere. Quare non invitus à Ma-
giſtro doétrinam, ab aliis victum veſtitumque pre=
carid accepit. Et forte fortunà ditiores ædes pulſa⸗
vit, cum Ancillula ſtipem per jocum eâ lege porrexit,
ut ne infulam unquam acceptaret, Enim vero jam-⸗
jam prehenſurus panem Fulco manum illico retra=
xit, indignum reputans tam paryo lucello tam ma=
gnas ſpes vendere. Et placuit generoſus hic animus
uſque adeo ædium domino, ut vicnm deinceps ce=
teraque vitæ præſidia omnia Falconi liberaliter ſup-
peditaret. Itaque poſità moleſt paupertatis ſar-
cinàâ, com lit erius jam ſtudiorum ſtadia decurreret,
inter Canonicos, quos vocant Regulares, adnu-
meratus miſsusque Lutetiam Pariſierum Doctoris
primò titulo ornatur, mox Placentiæ ad D. Euphe⸗

miæ reliquis præponitur, inde Archipres byter, in-

de Epiſcopus Placentinus, denique Papienſis etiam
renuntiatur, & jam illa olim omnibus ſupplex ma-
nus annule veſtitur, caput omnibus apertum M.Mitrz
tegitur, doctäâque egeſtas purpurâà involvitur, Sed
tamen memor fortunæ veteris, dum vixit, quinos
ſemper menſæ pauperes adhibuit, totidemque cum
Magiſtro ſuo Muſarum elientes, & ſepem egentes
vires nobiles aluit. Atque hi fecête, ut licet
Virgo Fulco, pater tamen obiret.
Ex Ferrar.

Medi⸗

.

aio, M

tein
as comml
tolem, 10
Seiunt;
obilitaten
n. Quid en
un tepelis
ilches: Corpor
amtenpore,
ron ntemoru
ionen eiget
Non el aud
1, mido, i
Klal une
umlätrümn
lei, ſe ileh,
)ind og tun
leccheet, el
mlilyge mult
u llminiz

=

ne, con
U extolla
gorilt,
Ernutum o
lnciotes,
Beanli. No.
8 nolce maliti
tbiehumilt
uſa te, A

I
(Ne⸗ * (5*)
. R Meditatio. Nulla re inflari debet animus
1n0n, Chriſtianus.
zufitin „N glorieris de divitiis, honoribus, &
link , n aliis commutabilibus forxtunæ bonis,
““ quia pejorem, non meliorem hominem ſæ-
i pius efficiunt; nepatriter oſtentes naturæ
dotes, nobilitatem, pulchyirudinem, in=
aninan genium. Quid cnim habes, quod imme-
asiib zitus non acccperis? gratias agere, non glo-
nnnni ziari debes: Corporis & animi dotes labun-
iun tur cum tempore, & cum vita extinguuntur.
Deus non talentorum, ſed recti talentorum
usûs rationem exiger. —
2 Non eſt quòd infleris ſcientià? quid
ſcires, amabo, ni DEUS ingenium con-
e ceſſiſſet ? tametſi vigiliis & ſtudiis tuis ma-
ueniutuni cein 2 v8 . 1 1 42
uinlan Znam ſcientiarum ſupellectilem tibi compa-
eiit raveris, ſic habeto, plura neſcire te, quàm

4

mui ſcire? imò quod tumorem animi tui depri=
iamiiit merc deberer, vel ultimus dæmonum, te
w gind e ſcientià longè multůmque ſuperat. Hu⸗=
wint. inu militas ſublimieris Phileſophie mater & origo.
3. Cave, conceſſis gratiis aut acquiſitis
virtutibus extollaris. Virture caret, qui de
nea⸗ virtute gloriatur, Nam humilitas fundamen-
tum eſt virtutum omnium. Imitare demum
viros ſanctiores, non laudis deſiderio, ſed
officii caula. Noſce te ipſum, noſce vilita⸗
tem, noſce malitiam, noſce peccata tua, &
haud dubiè humilis exis. Tota humilitas eſt,

vt cogneſcas te. Aug.
D C 2 §. ELE⸗

* (53) £
S. ELESBAAN CONFESSOR.
27. O Kobr.

Smnis amaritudo, & ira & indignatis, &
clamor, & blaſphemia tollatur à vobis cum
omni malitia. Paul. ad Eph. cap. 4.

Non erubeſcant Reges in Regem ELESBAA-
NVM intueri, & ex ejus vultu, Æthiopis li-
cet, mores tamen ſuos componere. Bellum illi
gtave erat cum Rege altero Dunano Iudaicæ ſuper-
ſtitioni addicto. Cauſæ & Deo fidens purpuram qui-
dem pugnaturus exuit, cæterum ingentes animos
induit, quos majores etiam Anachoretes neſcio
quis illi fecit, cùm, ut ſibi DD. Martyrum præſidia
ſoptimas utique auxiliares copias) accerferet, per-
ſuaſit. His fretus cùm in aciem deſcendiſſet, etſi

initio laborate hæc videretur, pugnà tamen ad ex-

tremum vicit, auſpicatiſſimo D. Gabrielis nomine
velu: militari teſſerà terriumjin aére conclamato.
Adhæc Superi Daunaanum hoſtem ita delusére, ut
veluti faſcinatus catenà aureâ & ſe & amicos illi-
gatos venienti ELESBAANO objiceret, quos qui-
dem Vidoriæ hic facrificaturus eodem ferto

omnes immolavit. Sed nunc miumphum ſpeéta Le-

Med

od ſtomar
Olbelet, I
, fund hon⸗
Itamimus
gn rilete
Iineles, U
nciorsdelkis
Dupen eſt i
in atigvitur
lonetto cin
üln eniͤ

ddliulen

f .
lnd, gur b

l clal

00
1. b nerſavefar in
*e ela I

an, ,
, igtrſe

Ror. Hunc ecce, triumphali coronâ Hieroſolymam Hnumgun
milsà, ELESBAANVS ſaccum non togam palma- Mgilcend

rum indutus, & ſolus obſcuiâ nodte in montem
proximum ducit; caſam non Capitolium ſubit; vo-
ta viétor vovet nunquam inde egrediendi?3 jàmque
triumphales epulas pane nudo, herbis-ac fontanàâ
centinuat, nulli hominum viſus uni ſibi & ſuperis
not s. Nihil hæc ad meos triumphos, ait
KRomulus. Sed ſic trumphanti Cælum
applauſit. Ex Metapk.

4

Medi-

uumu
enculos pi
iile lepetit l
ACeſaum, c
atatam t.
An tat, e

ng ni
eitig, in
1e

AReb
ln 5. ſ1

Pllenkl/4

uniAl 6
otſeest hungi
uung ig in

* (54) £

Meditatio. De Ira.

1. ϑο Uod ſtomachum, id tibi rilum moveré
deberet, Iraſceris verbulo, leviori ja-
cturàâ, vanâ honoris imagine; an hæc ſunt
tanti, ut animus tuus de ſua ſede moveatur?
teipium videres iratum, nunquam certè
committeres, ur inſani, ebrii, energumeni,
& ferocioris beſtiæ ſpeciem indueres.
2. Daplex eſt ira, altera inſtar fulguris

ſtatim extinguitur; altera veròà, tanquam

ignis ſuppeſito cinere, diutius manet; pri-
ma quidem veniàâ dignioreſt; ſi enim iracun-
dia ſit aliquod ſtultitiæ genus, ea certè tole-
rabilior eſt, quæ brevior. Alt, quæ feove⸗
tur, & perſeverat in corde, ſæpius degene-
rat in capitale odium. Quanta, quanra ſit
illata tibi injuria, ſane nunquam debes ob⸗
ſeurum odium fſovere in frattem. Aitends
Chriſtum, propter te pependit in ligno, & non-=
dum eſt vindicatus, & tu vis vindicari Aug.
3. Ut nunquam iià turberis, prævide oc-
caſiones iraſcendi, & appoſitis conſideratio-

nibus para animum tuum, ut primos naſcen-

tis iræ igniculos protinus comprimar. Anm
2— . .
pœnas à te repetit Deus, queties cum offen-

dis? an extingues injuriam accensâ irà? Me-

mineris demùm, omnium potius quam pa⸗-
tientiæ ?a turam faciendam eſle. Totum l-
cetſaculum pereat, dum patientiam luerifacism.
Terc.

(55) £
S9, SIMON ET JUDAS APOST.
28. O Gtobr.

Duia de mundo non eſtis, ſed egs elegi vos Ade
mundo, preptera odit vos mundus, Chriſtus
Joan. cap. 15.
U Bi primuùm debellandum ſibi Orbem Apoſtoli
ſumpſerunt, aliis alio moventibus, SI MON in
Kgyptum, IVD AS verò THADAEVS frater MO-⸗
NIS in Meſopotaniam expeditionem adornavit-
Suba tis iis provineiis, in Perſide copias junxe-
zunt, miſsâque iterum ſub jugum CHRISTI in-
numera multitudine, demum uno eodemque tem-
pore & morte am bo fratres triumphârunt; quod
ſpeckaculum ne Romæ quidem tot ies triumphanti
obrigit. Porz& IVDAS dudum ante Regenn Edeſſæ
sdiit Abagarum (is eſt qui olim Chriſtum, cùm in

vivis adhuc agefet, peramicas litertas in regni ſo eie⸗

tatem evocavit) telam ferens in qua vultum ſui

quam ſimillimum Servator expreſſerat, munus pro-.
SeHειαοπ ρUut/ att cemſuum non Ieferret; ab artificis

certe manu quàm mnaxime comm endandum- Hoc
abi cubiculo decumbentis Regis feit illatum, lo-
cum ilico omnem inuſitatàâ luce complevit, mox
a pedu iuοο Abagatum à morbo rfecreavit;, tactu ve-
1 perſanavtetlam, In ſacris undis cum omni aula
ſua abletus im ginem coaſpgicuo loco venerandam

propoluit, ipſe Epigraphen, literis auro liventibus,

in hunc ſenſum adjecit: pes nulli anquam impenn,
qua vi quu in te Chriſie ponit. Redte, ais, Dei effi⸗
giem in honore Abagarus habuit. Tecum ſentio.
Sed nego illos hodie recte facere, qui vivos Dei vul-
tus, animos inquam dverturdate per ſum⸗
mam injuriam non verentur.
Ex Conſtant, Porykyr.

7

5*
ſettatio. De

105 zhat De
etnit 4

u
1. olis Deus
wetlat yocatio
ltello, nan
4 urorius 11

1

1.
Aunbus perttec
lroltolos:? qu
Cilipatent.

1non perlecutte

alo habetis,

.
Lodus! 8

Ahhcetis mun

Ceteioſiſima:
nee cilumnit
guane, Juigr
lcte Delge kort
Oelce nihil non
ls; guibus De
Auult mundo
la. Diphees
1 mt ii dem 4
e,Daulin,

. 05.
WWN

n e, ,.
AN ec

Gnkuni,

(56) £
Meditatio. De §S. Simone & Tuda,
1.Uos atnat Deus, eos ad ſe vocat, &
ſecernit à populo, ut videre eſt in his
Apoſtolis, qui filii erant Mariæ Cleophæ,
cognaræ B. V. Jxsus hos frarres plurimum
amabat, fortè hunc ipſis amofem conciliaârat
Matia. Solus Deus vocat, ſed Maria pluri-
bus impetrat vocationem. Anime mi: renun-
tiemus ſæculo, nam qui renunciavit ſaculo,
major eſt honoribus ejus & regno. Cypf.
2. Mundus perſecurus eſt, & ccidit hos
duos Apoſtolos? quòd ejus errores Evange-
lii luce diſſiparent. Viri Apoſtolici? nun-
quam non perſecutionem patiemini: mun-
dum odio habetis, qdid mitum ſi vos odio
habeat mundus? gaudete, placetis Deo,
cum diſplicetis mundo. Mundus amat ſibi
ſimiles.
3. Genetoſiſſima ambofum chatitas, dec
minis, nec calumniis, nec ſuppliciis, nee
morte ipsà extinguitar. Mundus conabitar
labefactare, quidquid Dei causà molieris:
ſed mact perge forti, & conſtanti animo,
Deo duce nihil aon ſuperabis! né cutes piæ-
cere illis, quibus Deus non placet; imo læ-
tate, quia ſi mundo placeres, Chriſti ſetvus
non eſles. D iſpliceamus ergo hie , & gratu-
lemur, nos iiſdem diſlicere s quibus & Deu⸗
diſplicet, Paulin.

⁸ (57) £
S. N ARCISSUS EPISCOPUsS.
29. OKobr.

Hmviſibilia enim ipſius à creatura mundi, per
ea, qua facta ſunt, intellecta conſpiciuntur:
Sempiterna quoque ejus virtus & divinitas,
Panl. ad Rom. c. 1.

FLorere ſibi videbatur leroſolyma, cum NAR-
CISSVYM haberet., Pontificem odore virtutis
chariſſimum patriæ & acceptiſſimum. Sed ex tam
pulchro flore peſſima aranea invidiæ venenum ſibi
ſfuxit. Terni & ex mendaciis compoſiti cives in in-
nocentiam conſpirarunt, & ſanctiſſimam viri fa-
mam fœdiſſimi criminis delatione contaminare
ſunt aggreſſi; utque ruitura mendacia perjurio ful-
cirent, ſi fallerent, pœnas ipfi ſibi judices rei di=
Ktärunt, & primus ignes, alter morbum fœdum,
ultimus oculorum orbitatem imprecatus eſt, omnes

²à Cælitibus non ſurdis audiendi. Etenim etſi per-

fidiæ etiam juratæ nemo crederet, teſtibus maxi-
mus & unus omnium inſtar NARCISSVS, execra-
tus tamen hie vel ſuſpicionem facinoris ſubduxit ſe
& ſilvarum exilio innocentem ſe damnavit. Mox
tamen aliam in adverſatios ſententiam cælum pro-
nuntiavit. Primus enim ille cum omni familia
igne tectis neſcio unde illaplo exuſtus facem, ut
innocentia pateret urbi, accendit. After horrido
morbo obſeſſus uti a capite ad calcem uſque ſancti
nihtl, ita nihil ſani habuit. Ihterea dum vindicem
Deum tuentur, timuere ſibi oculitettii teſtis, &
ſceleris poœn tudine hic ductus publicâ confeſſione
perfidiam & lacrimis damnavit, ſed tot ac tantis,
quibus oculi effluerent, mitiſſimà vindictà, qued
ſimul noxam eluerent. Ita cæli patrocinio defenſus
muneri ſuo ac loco eſt reſtirutus, vixitque NAR-
CISSVS quam diu nullus flos alius vivit. C.
& VI. annoi, Ex Euſeb. l. 6,

5

. Deyn

um in mo⸗
ſarpafe
deatarum
nale, kell⸗

Algbniam De

Deo omni te
onitmium, 5
ibibonitas
in in kominit
li, led & Gel
nn, gunti
Uenus Deo
in lel ptotſa
e Deus
Ahaud dube
iemnus,
llar em din
r omnes
Luunmm ſoam:
Utum ommiun
i uiill reſiſt
Uorltes 5
6, imuultin
chutere boni

ienle d cteate

le wneat te
e . an

(58) £

ingn Meditat. Deum miraridebemus in repas
1) D . creatis.
Mln I. N Irum in modum elucet divina ſapien⸗=
– tia in perfe cto ordine mundi univerſi.
rl Rerum creatarum varietas, temporum viciſ-

ſitudo, mare, terra, cœli, omnia denique
enarrant gloriam Dei. An ſilebo ipſe, ju-
bilante Deo omni terrà? Omne iſtud, dum
prabet miniſterium, prabet exemplum. Ruch.
2. Divina bonitas ſplendet in rebus creatis,
præſertim in hominibus, quibus non ſolum
neceflaria, ſed & delectabihia ultrò conceſ-=
fit? par pari, quantum in nobis eſt, refera-
mus. Demus Deo non modò, quæ à no-
bis exigit, ſed prorſus omnia, quæ ipſi da-
re poſſumus. Deus nemini concedit in libe-
ralitate, & haud dubiè vel in kac vita centu-
plum accipemus,
. REmicat item divina potentia in rebus
creatis, quæ omnes parent D EO, ſic, ur
Præter naturam ſuam agant, cum juber præ-
potens rerum omnium Dominus. Divinæ
voluntati nihil reſiſtit. Anime mi?: quo-
usque Deo reſiſtes ?à quousque quieſces in bo-
nis creatis, ut in ultimno fine? utere quidem „
ed non aburere bonis terrenis, & per crea-
turas aſcende ad ercatorem,. Diſce amare creas
torem, ne teneat te, qnod ab illo fadhum ess »
G& amittas um, &uoipſo faltus ese

ulu
Gor

(50) & K
Aaio, 0

S. ZENOBIUS. ET ZENOPIA. s fi m
30. OGobr. ſaumgraiS

ri digni habeamini in egno Dei pre quo & pæ⸗ zinpulut,
zimini. ad Theſſal. 2. Epiſt. c. I. V. 5⸗ lue loeu⸗

Abet hæredipetæ fili & dilapidate (neque
enim hoc jam veta bimus/ patrimonia veſtra alletlerunt
à 2 ENOBIO nofſtto diſcite, Iſte ubi hæreditatem ltiultite n
paternam adiit, totam hanc in paupefes & ægros iewfiielt)
intra non multos dies effudit. Quid frontem con= Ne
. dies uaisomnibe
trahitis tam ſubito avari? rectius peterat fua loca- „
ze quàm cœlo, quo, quidquid accipinont, fidæ pau- Vincegis
perum manus ferunt? Sed & viventis etiamnum mſhundlt:
mah um munifi am remunerate DEO placuit, quana ſmrlutels,
doarte medicandi tantà imbuit, ut vel ad tadum 1, brtid
ejus omnes paſſim morbi fugetent, ac deinde in hnen⸗
patrià urbe .gis pontificali pedo, palmâ denique! riber ha
Borwee ornevit. Ranc ille ſcilicet Lyſiæ Procon- m uinbul
hliinter omnia toxrmenta viéter extorfit. Et- fortè un ulgler
ab equuleo bendehs caſſas tyranni minas deſpicies i
bat, cùm ZNOEll etiam ſoror ZENOBIA accuf- 4%
rit ; & vero ex eodem tam forti ſangume ie pfogna-= 4 anctriſti
tam j actitans ſociam Germano ſe junxit. Lyſias Id ſariens,
utrum ue in ferreum lectum injici & ſubjier ignem endt) utikam
juſſit. Sed hunc Cœ um mitiore facile tem peravite en chieit;
In fornacem ſuccenam poſthæc abjecdti ttefum nrchſch qa
Ran mas triuahphatant, Sapetis acclamantibus 32 Khackus, ur
gerxtos cile beatttatis jubentibus, Meiuéere cwun midus

cS5 lanrum, qua ut coronatentur; ca- 4 Uuiſleqgi⸗
pita ſæcuri ſubmiſetunte. UAauitaril
Ex Meiaphro acſl r⸗
ei gſorie
Nmnlo & cor

Medi-

(60)

D Meditatio. Cœlum labore venditur.

Wl
1 Cee 4, N E os ita amemus, ut putemus nobis
“ cœlum gratis datum iri. Regnum cœ-
e ete lorum vim patitur, & violenti tapiunt illud.
HAiH Tera hac locus eſt prælii, non quietis. Sau-
ntlie dGi viam eœli ſudoribus, lacrymis & ſan-
guine conſperſerunt. Oporrtuit Chriſtum
pati, & ita intrare in glotiam; nos verò (quæ
noſtra ignavia eſt) gratis petimus, quod Ghri-
ſto & ſanctis omnibus tanti ſtetit.
71. Quidquid agis, quidquid pateris, Aine
u leve quidpiam eſt: ſi comparetur vel cum eo,
8 Juod meretur Deus, vel cum es quod Chri-
us paſſus eſt, ut tibi viam mumiret ad cœ⸗
lum. Quare age, patere æquo & alacri ani-
mo: nam quod tribulationis ſuſt ines, momens
taneumeſt, quod gloria praſtolaris aternum eſt.
una i Petr, Dam.
ariaſe 3. Jugum Chriſti ſuave eſt., duriſſima ve-
uͦ to mundi ſetvitus. Quid non agit miles ho-
moris causà? auri fames quibus periculis mer-
catorem objicit? quid non molitur velano
amorfe percitus, ut voti compos fiat ? qui-=
„bus demum artibus extofquetur Principum
graria? Ta ipſe quid non agis, quid aon pa-
teris, ut vanitati lervias & voluptati? Quan-

aiuſunn
W onam Dei gloriæ & tuæ laluti ſtadebis, us-.

adhuc mundo & corpori ſtuduiſti?

. c §S. WOh.

( 61)
S. VOLFGANGIS EPI8COPUS.
31. O Kobr.
Debemais auten, nos firmiores, imbecillitates in-
firmorum ſuſtinere, & non nobis placere. Paul.
ad Rom. cap. 15. .
Tellam parturire ſibi Mater Wolffgangi videba-

DBtur. Non fefellit. Wolffgangum peperit, Si-
dus, à quo omnis Bojaria lluſtrem ſe fatetur. Nata-
lium ſplendori jam inde à puero majorem lucem à
bonis aftibus, maximam deinde à virtute accendit.

Hæc&m inter Herciniæ filvæ Aſcætas aliquandiu

latuiſſet, ſuis tandem ſe radiis prodidit, & præ-

lucere Bbiis Ratiſponæ juſſa eſt. Agnovere in Præ-
ſule ſuo vitæ Magiſtrum omnium ordinum homi-

nes. Virgines præcipuè Deo dicatæ, quas ille à vi=

tæ, ad quam nunc etiam pronum eſtdeficere, licen-

tià, ad ſanctiorem diſeiplinam faeilè omnes revoca-

vit. Poſtea in deſertos montes aufugit, ſtruxitque
Facellum miraculis etiamnum inclytum. Sed non
potuit oculos effugere Stella tam nobilis., Retractus
Wolfftgangus poſt longam abſentiam pulchrius jam

Ratiſponenſibus velut poſt tenebras luxit. IIlud-

min ne tacendum Henricum Bavaram poſtea Au-
guſtum edacaſſe, ilique Imperium tum in vita,
um à morte ſua prædixiſſe, Nam ferunt Henrico
doram ene Wolffgangum adſtitiſſe, & parieti ge
mina hæc verva (Poſt be) inſcripſiſſe: experrectam

illum Mortem prim ein textum diem pòſt in ſextum

menſem, tum in annum ſextum exſpectaſſe, ſed
tunc pro morte Imperium ſcilicet adiifſe. At 'olff⸗
gangum, cum aſſem omnem fuum in fratres (ut p-
ſe vocabat) paupere⸗ partitus eſſet, eælum expſo-
z emplo D. Othmari, qui & Ep'ſcopatus illi & Mor-
tis vates fuit, ad ſe rapait, Nec enjutiam tertæz
fecit, ſuum abſtulit, Stellam tulit.
Ex durio.

Medi-

5
md. De
in
lbemus ur p
e, hoc eniqn
samol ſit
wins, gam
hellate te
4 calla, n
Ir oberens,
Leorum onera
cmictiade ehat
Iu eriam amma
e pee ali
4 Duum cert
e cun isan
unetliti elt,
Mmum, am
r, haber
uverunt.
Mhenè ſuma
diee. Qus
ſo, ſ nare
Eimteamur
m! Huc ac
Itele inimico B
nenim habet
. Majus a/,
unmni mogera⸗
n, Ceg N

SS (62) £
Meditatio. Dæ Triplici gradu Charitatit
in proximum.

Wo

. nen

n, kI. Ebemus ut parentes & amicos ama-
en re; hoc enim præſcribit natura. Ve-
rum, ut is amor ſit Chriſtianus, Deivolun-
tatem potius, quàm innatam nobis propen-
ſionem ſpectare debemus. Hæc voluntas
Dei ſit cauſa, & modus tui amoris. Eos
amare te probaveris, ſi conſulueris eorum ſa-
luti, & eorum onera patienter portaveris; id
exigit amicitia & charitas Chriſtiana.
2. Eos etiam æmare debemus, quibus nec
affinitate, nee alio quovis vinculo conjun-
gimur. Parum certèe eſt, parentes & ami-
i cos diligere cum isamor nobis ſit ingenitus;-
nae aſt magni meriti elb, alios omnes Chriſtia-
nos potiſſimum, amare, quid dignius, fratres
enitiniu Deum cognoverunt Tert.
d 3. Poſttemò ſummum charitatis eſt, ini-
micos diligere. Quam difficilis eſt injuria-
rum remiſſio, ſi naturam audiamus? quam
facilis, fi intueamur TgsS M pro inimicis ſuis
morientem? Huc accedit, quod generoſius
ſit, parcete inimico, quam mori pro Chri-=
ſto, hæc enim habet S. Gregonus Naz. de S§.
Stephano. Majus aliquid Deo morte offerens,
nempèò animi moderationem, n inimicorum:
ditedionem, Greg. Naz.

8

C7 N.

(63) gario. 5
NOVEMBE K. ukndotu

FESTIM OMNIUM SA N- i, u el
CcQCTORHM. iibe⸗
. 1Aut In 0
1. Novembr. tornot

Sandti per fidem vicerunt regna, operati ſunt ju⸗= Ilele, ſed ca
E n, adepti ſunt repromiſſiones. Paul. ad ,wacetärunt,
ebt., cap. II. /bielſva

N nuce lliadem, in pagella, inquam, omnes Sanz a, d imin
Gos tenes. Cæteium quæ feſto huic diei origo iomnes
fuerit, lubet denarrate- Et principio id conſtat, cum mid
Deos jam Romani plures fere quàm homines nu- ins enit
merarent, fanum exzdificaſſe, in que totus Deo- Ml In 1nibul
rum Dearüm que grex ſtabulatetur, & hoc ipſum ex agtpolis dol
te Pantheon dixiſſe. At anno poſiquam Di omnes ie libus peg
uni ceſs &re DEO, nono ſupra ſexcenteſimum, Boni- ne e⸗
facius IV. Ppevacuum à dæmonibus locum luſtrare iè erlel
aggreſſus, rectius hunc VIRGINI MATRI & Divis mas tedet
Martyribus ſacrum voluit eſſe. In eam rem XXVIIII Simecis
Divorum oſſibus onuſtos currus cum triumpho ſanch
quam potuit ſplendidiſſimo induxit, ſimul ut ille uuct.
iple dies feſtus Romæ ſanctuſque eſſet, imperavit- nmne ſeletat
Idem poſtea ſub annum Chriſtianum octingenteſi⸗ Iumnluit ſu
mam trigeſimum quintum Greg. IV. per Occiden- all,preliot
tem ſanxit, eam potiſſimum ob cauſſam, ut, quan- aft inclo
do, tum ob numerum innumerum, tum quòd viro⸗
tum ſanctetum pars longe maxima cœlo, non item ehünur
terris nota eſt, non poteſt Eccleſia fingulis diem olinibustedu
donare, certe omnes uno die veneretur. Atque hæc Himd, Aue
dunt diei hujus feſta exordia. Ta, ſi ſapis, numerum (ſctad clat

auge beatorum. Nam ex omnibus Divis niſi tu eg veſte
Stam aliquando unus es, heu]! nullus ess eſtieis
Ex Soeren, & Maris Romen unhi ſanlſoru
We bulcb⸗ En

Medi⸗

l 4

Morente
oſaN.

pnibnn hl

nuyltl hrlie⸗

lu guitfut⸗
tnm hmtteti
1 Mizodte
ug iak gin nn⸗
rüitch ngen
Atihn ent Atrn
uuruiuus ung
Manttitrs i
uuminuuntiitn
CElunmtn
le umunII
eulns an nunytd
eKunt, ruile
enn lt⸗

Ain ſh in
1Giruntünftt 4
er⸗

N

e

m ruen
—–

(⁶64] £
Meditatio: In Feſlum omnium Sandtorum,

I. 7 Ita Sanctorum plena fuit ærumnis; ete-
Vuirn „ ut vel ab inimicis Chriſti vexa-
ti ſunt, vel à Deo, qui probavit eos, tan-
quam aurum in fornace, vel à ſemetipſis,
quoniam non modèò licitis voluptatibus frau-
datunt ſe ſe, ſed carnem ſuam acerrimis do-
loribus macerârunt. Non natura praſtantioris

fuerunt, ſed obſervantia majoris, nec vitis ne-

ſciverunt, ſea emendarunt. Ambr,
2. Sancti omnes læti ac hilates ſemper vi-
verunt, divina enim gandia, quibus ſupera-
bundabant in tribulationibus ſuis, pellebant
omnem corporis dolorem. Hos velim videas,
tum in feralibus pegmatis, tum in ſolitudi-
ne, Hic præ cæleſtium conſolationum co-⸗
pia, lacrymas tenere non poſſunt: illic ri-
dent, vel in mediis ignibus, Tanta eſt Dei
lIiberalicas, ut ſanctos voluerit, etiam hac in
vita æternæ felicitatis delicias prælibare,
3. Sitanta fuit ſuavitas in terra, quæ qui-
dem exilii, præliorum & laborum locus eſt/
quanta erit in cœ lo, patria noſtra, ubitrium-
nus præparatur? ibi malis omnibus vacui
onis omnibus redundabrmus, Deum quippe
poſſidebimus. Audi, quid ſiancti dicant ? non
eſt facilior ad cœlum via, quàm quæ noſtris,
& Chriſti veſtigiis trira eſt. Non kie quaras,
qusd nullus ſandiorum obtinuit, quou nec Chrs-
ſiuz &c Euſeb. Emifi,

COM⸗

W (65) ℛπ
COMMEMORATIO FlIDELHIAM
DEFUN CTORUM.
2. Novembr.

Beati mortui qui in Domino moriuntur.

Pica⸗ lacrimas,„ Mariane, oculis tuis objicimus»
ut his oratoribus tibi exprimamus veras & qui-
bus opem non ficæ calamitati feras, nec jam pidtos
extinguas ignes. Id porto quàm merito facias, ex
annalibus D. Dominici diſce. Numeravit hic in-
ter Alumnos ſuos duos præ cæteris pietati deditos,
Bertrandum alterum, alterum Benedictum. IIle pro
peccantibus, hic pro luentibus in flammàâ piaculari
maltum ſolicitus, preces ac ſacri ficia quiſque in ſuos
congerenda credebat. Et regnabat Benedictus ma-
gnis rationum momentis & ajebat, illos, ſi modo-
velint, rebus ſuis abunde poſſe conſulere, ore ſuo
orare, manu ſuàâ avertere ira m Numinis poſſe, hos
verd, ut qui manu carerent, utique auxiliari alte-
I1 ius egere, Contra contendebat Bertrandus tam
Ros ſuæ ſalutis, quam alteros illos, ni à præcipitio
abducerentur, interitus certos efſe, itaque gravius
Periclitantibus ſuccurrendom. Et perſtitiſſet in hac
Tſententia, niſi ex purgantiigne anima una omnium-
legatione funda tertore ſuo ſub nodem inſequen-
tem patrocinium ſuum & ſociatum ita petſuaſiſſet,
ut)am nemo alius pro his ad aram frequentins Ber-
trando oraret. Et profectò ſi ſapimus vicina incendia
& nobis quoque jam jam impendentia communi
operàâ ſopimus, hoc eſt, cilicio opprimimuzs, preci-
bus avertimus, fHagris fugamus, gemitibus diffla-
mus, oculorumque imbte extinguimus vindices
ignes, Quin quifquis fila manu tenes & globos VIr=
gini ſacros, tenere te funem puta, quo ex in-
ferno carcere aſcendere hodie ad cæalum
animas facias.

Medi⸗

AInnu 4
eruntur,
,Lvoddu
en loptet
Dei plecepe

„er
AMI

7 henmoe
N: Pkumpe

enmini ei,
Rtorumen e.
ſoum cque
Pllent lle

r nlenam,

untlum, gr

bils nienct

inbucompe

eniig pitg⸗
upetur.

* (666) £

Meditatio. De animabus Purgatoriis

Nimæ purgatorii pœna damni cruci-
antur, cum Deum nondum videant,
PDròô dolor ? naturæ & gratiæ pondere ad Deum
yehementer feruntur, nec Deumpoſſunt at⸗
tingere, quod duriuseſt, forſan retardan-=-
turleviorem propter voluptarem, quam con.
tra legem Dei preceperunt. Milerere harum
animarum; abrumpe tam dura earum retina-
cula.
2. Iiſdem planè flammis, atque damnati,
cremantur; nam ignes purgatorii, & ignis
inferni duratione duntaxat differunt. Animæ
quæ infernis addictæ ſunt flammis, in æter=
num, quæ purgaterlis, ad tempus combu⸗
rentur: hoc teinpus minuere potes precibus»,

juniis, eleemolynis. An negabis hoc chari-

e

migte.

ſukan.

ple nſln eſd
in Nunnun
lr, tatis oficium parentibus, fratribus, amicis ,
lenizuh idà te gemitibus fuis petenribus? Miſeremini
l tneit mei, miſeremini mei, ſaltem vos amici mei.
abiiike z3. In hoc tamen carcere non conquerun-
tPur, quoniam acqu elcunt in divina volun-
tate; gaudent illæ quidem, cum videant ex
uns parte inferaum, quem declinätunt, ex
alrera Paradiſum, quò brevi conceſſuræ ſunt.
Diſce ab illis patiendi rationem, In omnibus
calamitatibus compone voluntatem tuam cum-
divina, & adhibitis interdum voluntarlis mor-
tificationibus purga animam tuam, ne his-
ignibus purgeturx. Domine, in hac vita purga
m6, Aug.

ete nen,e le
etbee noltin e

s hai
s §. M. ARr

(67)

”” . Des
S. MARCELLUS EPISCOPUIS. *,
3. Novembr. “
Beatus qui aon judicat ſemetipſum in eo; quod Aminr qui
probat. Paul. ad Rom. 14. . glnigtut/

AVIti Thyrſigeri, pauci Bacchi, vinam perdunt i lecteabi

multi, pauci faciunt. Mirus in hoc MAR- la, lne
CELLVS Pafiſiens fuit, cui in wanu, prod:gio di-
vino, vitis gemmas priméô, mox Hlores momento n⸗
pfotulit. & uvas; unde vinum expreſſit. Quin & 10- (denis ⸗
turus Epiicopo ſuo manus; vinum ex Sequana hau- gnon elt; ea
ſit, ejus virtutis;, ut calix unus ſufficeret totius po- gotel
puli ſedandæ ſiti, nec ſiccaretur vaſculum, ex que
multi etiam ægri (non ut modo noxie in ſym poſtſis
Propinantur) vere ſanitatem bibere. Tam eminen-
tem virum proin meritò patria ſfibi praeſfſe voluif uine Men
Paſtorem. Mortua eſt eo Epiſcopo;, quam geneze, (an
tam adalteriis famoſa mulier. At gloriose ſepultz
ſuperbum tumulum adrepens ingens ſerpens;, præa-
ſent bus infelicis agnatis ſubut, idémque veneno-
ſus prædator, velut è macello, paulo poſt, retulit ing Nunadh
ſigne carnis fraſtum demortuæx ex ſepulchtos Res ematog
fœditate attonitis omnibus, MANCELLVS Epiſ-,
copus ſe ſequi pôpulum ad monumentum jubet:
Jamque cornurus ad culinam ſuam draco revolves!
batur, cum Sanctus prævia oratione occurtit, beſti-
4que, dejeéctà taud quamv'is ſupplicem; ter vita Mnunm mint
gaà percufſam, appenſo capiti eius Evangelio, multo ſtlunn ge
Igectatore enecat. At quis adulterorum ani- Aſani 4
mæ vermem in inferis necabit? Wl gii⸗
Ex Peucktio- conſcſentiz
Acizs ei

en comit

Mlempet oer,
e ber⸗
ena conſ⸗
iu, terre⸗

3 * (68) ££
HD Nes,, . . „ . . 5
Meditatio. De bona, & mala conſe ientia,
I. Ucundius nihil eſt, quàm benè actæ vitæ
agiri conſcientia; qui ſibi benè conicius eſt;
nl, ſemper lætatur, qui malè, nunquam. Ac-
culetur, puniatur juſtus, ſolâ bene fa ctorum
conſcicnti4 recreabitur magis, quàm im-
4. pius plauſu, & laudibus mordente conſcien-
„₰

2, Conſcientia malefactorum ſupplicium
graviſſimum eſt; ea quippe accuſat, judicat,
punit peccatorem, nec unquam ab ipſo di-
feecdit: nullius habet rationem: Theodori-
un cum, Neronem, Herodem, in media mili-
tum caterva fidenter aggreditur. Niſi reſi-
pueris, ad extremum uſque ſpititum conſcien=
tiæ ſtimulis Ppungéris, & quocunque iveris;
enu tecum habebis tortorem. .
ðũ Z: Huc accedit, quòd angores conſcien-
nutner ,u6 tI& morte non extinpguantur: parva conici=
lcklußhi entia hominem comitabitur ad Chriſti tribu⸗
Enal; exponet crimina, & eâ quidem ratione,
ut ne verbulum quidem peccator di urus ſit,
quo peccatum minuere, nedum diluere poſ-
ſit ; quid plura? deſcendet in infernum, &
zternus vermis damnarorum pectus exedete
Si velis conſcientiæ ſtimulis liberari, nihil
unquam facias eâ reluctante, & tacitis ejus
morem ſemper geras. Nihit lucundini eſt, ni=
hil zutius bona conſctentiaâ? premat corpus, tra-
dat mundas, terreat diaboius, illa erit ſecuras
Bern.

S. CAR.

(569) £ ſelrnio.
§. CAROLUS BORROMAIUS. asd
itualibus
4. Novembr. —–

Novi opera tua, & Sdem, & charitatem tuam , Aiis conl
E& miniſterium, & patientiam zuam. (ollegi,
Apoc. 2. nupees ie

Rubeſcent puto ad CAROI purpuram omnes Mhgle colel
purpurati. Reditus Eccleſiaſticos, nec ab illu- el ngutt
Ktriſſimo parente aliter quàm in pauperum uſus ver. ,Nholis en
ti patiebatur. Galero & Infulà inſignis Parochorum aupetes
vitam ipſe inſpicere, ipſe merbidas oviculas curare, il lhele⸗
ipſe præ ſuggeſtu his ac clamare, ipſe Sacramentis iltanurz d
paſeere. Quid hic llli animarum paſtores, qui ſuum gnimntar.
nunquam numerant, qui neque noverunt gregem? al um ſtae
Atqui ille, quæ diximus, tunc fecit, eum provinciam
dira lues fameſque popularetur, quando, ut Chri- 4
ſtum operiret, parietes Aulæis, ſe lectulo etiam nu- Uhtilguande
davit. Peſtem fupplicationibus avertit ad DD. pul- Wunlofit:
vinaria inſtitutis, in quibus ipſe nudus pedes, funé=⸗ a
que in collum injecto, crucem prætulit: & in hac
clavum ex illis unum, e quo nobliſſimum olim“
Anathema Seryator pependit. Porrò authoritati lmoſtn pre
Eccleſiæ viram poſthabait; Et ſuam purpuram ſuo Muli s zroc⸗
iterum ſanguine pinzx ſſet, niſi globus Divum juſſus iu ſeeiſles⸗
ferire à tego ad pedes delapfus eſſet. Puer cum alii e1
lIudos, ipſe Vinginis templa obibat. Præter horas Euimeme
canonicas, etiam Marianas quotidie dixit, & dici mnin ſetbera
à domeſticis voluit. Sub Mariæ nomine collegium atb, cilie
adoleſcentulis nobilibus extruxit. M A RI K. ſta- Aeltdat
tuam ante omnium templorum portas poſuit. Hu- amen
jus icone armari omnes Milites ſuos voluit, forti ndam
utique clypeo. Mitto cætera, hoc addo: alioos alncorp⸗

Udoras hortas

pPurpuka, CAROLVS purpuram ornavit- anemotis, .
Ex Pita. Dehur iies,
,iu ere no

s (70) £

DA Meditatio. De vita 5S. Caroli⸗
t 1, Anta erat charitas S. Caroli, ut rebus
Noed. ſpiritualibus hominum ſuæ Dicœce-

ſeos, & temporalibus indefeſſo labore, &
profuſis divitiis conſuleret. Inſtituit xeno-
dochia, Collegia, Seminaria; quin etiam
ipſemet pauperes fidei rudimentis imbuere,
pauperumque confeſſiones excipere ſolitus
„erat. Næ tu anguſtioris es animi, qui tui
duntaxat corporis curafn habes. Quid tam
parcus es in pauperes? Diwitiaæ pauperem fa-
eiunt, ſi diliguntur; divit em & beatum, ſi pro
Chriſtocontemuntur. Guerr.
2. Orandi tam ſtudioſus erat, ut oratio-
nem ad octonas horas quand́que produce=
tet. Orabat aliquando, cùm quidem in eum
catapultam exploſit: intermiſit quidem ora-
tionem, ſed duntaxat ut prohiberet, ne ſuĩ
um te celeſtum hominem inſequerentur. Quàm
bſimilis eſt noſtra precandi ratio? res nihili
4 Domino nos avocat. An codem animo
hoſti tuo pepercifles?
3. Quantum amabat alios, tantuùm ſe ode-
tat? jejunia, verbera, peregrinationes, quas
pedes faciebat, cilicium, quod etiamnum
moriens geſtabar, liquidò probant, eum
odiſſe animam ſuam in hoc mundo. Quo-
modo agis cum corpore tuo? hic Princeps na-=
turæ delicatiosis, mole negotiorum oppreſ-
ſus, habebat vires, & tempus ad mortifica-
tionem, tu verò non habebis?

H S. MAA

Nien gdoiten

3, 6 inen 1

IN.N.
AWE

186 nt d ent,
Uuustln i

6
(71) £ io, De ta

§. MALACHIAS. naruM
. Novembr., Irure bebes
Amin dico tibi non exies inde, donec reddas no= lhls uni

viſimum quadrantem, Chriſtus Marth, GEnls
Sap. F5e⸗ n, gen
ertibus
Des turba literatia, &, ſi placet, euntem ad Uee eoe
Aludum pueralum MALACHIAM comitare, 400
Vides ex via ſubſiſtentem, & paſſis brachiis iden- intbusohen
tidem. non Apollini ſed Namini ſupplicem? O plu- milntur in h
res ſie ad ſcholas itarent, ut plures inde Malachiæ lis mimitum
redirent. Nunc unieum laudamus, qui Sacerdotio à, –
Muſis donatus ſororem è piacularibus flammis fa- n⸗ *
RKo iacrificio exemit, mox patriæ (Hiberniæ) Epiſ- nuſnmni/
gopatum tulit. Verum uti honor artes alit, ita invi- Nnin tegigitn
diam provocat. Capiti MALACHIX. plures inſidias le kerate ani
poſuerunt, at ipſius Infulà ſuum tegerent caput, sigi Cor
Sed cælum pro virtute pugnavit: Nam dum MA- WN
LACHIAS ad aſylon templum confugit, tempeſtas ) nieue
omnes ejus koſtes fulminavit, lacerôſque eorum en inr in
artus hinc inde ſtipitibus arborum ad cogitati par- cefdlmocea
ricidii infamiam ſuſpendit. Sed & mulier. quæ lin-
Suam in Divum armaverat, putreſcere hanc ſenſit, ℳ e eg,
ht oris vixulentam infamiam graveolentia prode- luh eefcl
ret. Alios oculorum orbitas, ferrum alies igneſque Ii
& dæmon malus ſunt ulti. Ita omnibus periculis aietum ke
ubduſctum caput in tutas latebras Claram vallem n nond
tulit, & ut ſecurum jam eſſet, cucullo abdidit, Mo- n
rienti oculos clauſit D. Bernardus, quem quia præ- Meees ku⸗
gonem laudum etiam ſuarum habere mernit, Ulete onit
non jam Achilli Homerum puto in- e poteris
videbit. Ex . Bern. ie n

Aun Acoraen

Nqlite mar
Cudtum pot

22 * Ruriort ſig
% 1 urſenielia

Puonorio R
Medi⸗

1GH * (72)
Ategt, Meditatio, De ratione juvandarum Ani=
Nen “ marum Purgatorii,
„ A Djuvare debes precibus, aliiſque piis
nlalt A operibus animas purgatorii. Chari-
tatis eſt id genus officium Chriſtianis omni-
bus præſtare, quia ſunt fratres tui, juſtitiæ
t htſir ,uer/ verò, parentibus & amicis, quippe, qui
Eill arin, divitias eà conditione tibi reliquerunt, co-
liinain. mum ur animabus opem ferres. Heu? paren-
—— tes tui patiuntur in his flammis fortaſſe tuà
alkitlie ausà, quia nimirum te plus æquo amâ-
Gen ?piuelthutm, lunt, nec te miſereat parentum tuorum? Mi⸗-
m mn huiti ſeremini, miſersmini ſaltem vos amici mei, quia
mutiiggunchuß manus Domini tegigit me. Job.
ee z. Potes lcvare animarum dolores obla⸗
kaene tis ſacrificiis, ſacrtà Communione, indulgen-
encmhinn kiis, jejuniis; nequeunt illæ quidem ſuis
Nunt/ur precibus minuere inflictos ſibi dolores, aſt
WIhndiiͦUl ex eo dolorum'oceano alias poſſunt gratias
itaiu us impetrare. Adjuva eas 3 in voca cas tuis in
inurt neceſſitatibus, beneficii memores aderunr in=
uſmnliſiſ⸗ ſocanti. . ..
nii ui 3. Si benignum te adyersùs aliorum ani⸗=
uuhi/iafn mas præbueris, non deerit, qui poſt mortem
ade uiituam pro te preces fundat. Noli tamen id-
nmi ſeli circò omittere pœnitentiam', ſed vaca, qui=
einin igted uscunque poteris, operibus, ut minuas
doleres, qui te manent in purgatorio. Ab-=
ſtine, quantum poteris, ab omni levi pec-
fato, gravyiori fiquidem dolore tibi luitur,
Heu? quot venialia Peccata quotidie commite
S, in purgatorio punienda,

Ree,
ng, Ciegr

Naſit⸗

(7 3) £
S. LEONARDIS CONFESSOR,
6. Novembr.

FPacem relinquo, pacem meam do vobis, non,
7aος mundus dat. Chriſtus Matth.

L* ONARDVS nobiliſſimo genere Gallus, in
Aquitania natus, à S. Remigio, patrino Clo-

dovæo Rege, ſacris ablurus undis, aulz honores

oblatos ſolitudini poſthabuir, quàâ ut ampliſſimâ
frueretur, Rex Lemovicenſis ſylvæ magnam illi
partem donavit: eam templo à ſe Bmæ V. ſtruſto
LEONARDVS, fonte precibus excitato, ſuâque
habitatione nobilitavit, unde loco nomen Nobilia-
cum inditum. Neminen Sancus hic niſi beneficiis
devinxit, quos inter Galliæ Rex præcipuz fuit, qui
ejus precbus, ſoluta difficili parturitione con juge,
hæredem maſculum obrinuit, quod autem manu
ſua LEONARDVS vincula præfert, oſtendit in ma-
nu ſua fuiſſe catenis ærumnoſos eripere, quod S&&
priviiegio Regis ei primitùs in regno conceſſum eſt,
& ut alibi idem prodigios poſſet divinitus ei & in
vita & poſt mortem ſingu lati ttributum fuit præro-
gativà: hine tet vincula & ferrei compedes, quibus
aurei hujus & Sancti templa onerantur & aræ ſolida
collatæ libertatis anathemata: ſed & equorum ſo-
leæ ferreæ, templorum Divi valvis affixæ, firma ſunt
veſtigia, quibus ſoſpitatorem equorum deprehen-
das, à Dominis ob receptam jumentis ejus patro-
cinie ſanitatem, hoc monimento paſſim in Ger-=
mania cultum. Adedò ſanct opferi non dedignan-
tur & ο1 vel jumentis mederi, ut imploran-
tium vatis reſpondeant.
Ex urio.

5„
uini be
zufiez inte
Ae gtopioqu
ciai ubiqu⸗
Uroluptas;
onues honor.
m'hen) mun
1, Giſhcimu
nulla eſt i
usin maligne
bubellum in
Uns bominun
l mm Domine
Alun, guan.
Nn Amun
hulerio
Hunjlaem
Ult Autz icnita
numum rita
1Nndt,Eel Chri
uaulunt mu
y Cllein vide
1le rcencl
o guis plut
Unlnbos dbur
uunamam
le, while
lg edem 0
in Mun ſih
l eoxth n tliu

. IN AMeditatio. De miſeriis huius mundi.
N le . . . .
ln 14. Ara fides inter amicos, rara pietas in-
Nennn , ter propinquos: ubique terrarum re-
6it, Enar fallacia, ubique diſſimulatio: ſua quem-
.

8 que trahit voluptas; omnes quærunt quæ ſua
ſunt; omnes honori ſerviunt. Cui ergè fi⸗
tlai minte dendum? heu? mundo fidimus, qui tories
emult Utne fefellit, & diffidimus Deo, qui ſemper fide-
Mki Anaiin lis fuit!
ſel 1. Pax nulla eſt in hoc mundo, quippe,
u it gin n qui totus in maligno poſitus ſit. Homines
ne hominibus bellum infetunt, imo Deus ipſe
tainintees quotidianis hominum criminibus apperitur
eClkelanei Krxpedi nos Domine, mundano tumultu,
utähmmes da nobis illam, quam mundus dare non po-
n Maeu teſt, pacem. Si mundum valere juſſeris, ca-
icke N ve, ne in Monaſterio mundanis nugis iterum
enmitah Capiaris , ſin autem vinculis ſæculi fueris ir⸗
eleiiinten) fetitus, ſanctos imitare, qui in mediis pro-
uininnfite cellis pacatorum vitam ducunt; quoniam
Dtmmg ids non mundi, ſed Chriſti ſpiritu aguntur.
wamurzuiitl 3. Fucata ſunt mundi bona (quæ miſcet
Muen pocula, duleia videntur) ſed teverà amara
ſunt, iisque accenditur, non extinguirur ſi-
ntis. Quo quis pluribus abundat mundi bo-
nis, co pluribus abundat miſeriis. Quid er-
gomundum amamusubi nulla fides, ſed mul=
tæ inſidiæ, ubi plebs primoribus invidet, &
primores plebem opprimunt ? Repudiemus
mundum parum fidum, utrobique ſuſpectum;
ſubjacet coxtu "elia minor, major inmidiæ.

KRucher,
D S. EN-

aenn l 1

8
ſut Ki

N

— H. 8
* (75) 4
S. ENCELBERIUS EPISCOPHIS. AKro. ,
7. Novembr.
Si zutem peceavit in te frater tuus, vade, c0lerwaretis
carr pe eum inter te, & ipſum ſolum. Chri- ntmimz t
ſtus Matth. cap. 18. noret: ut
Vnas, vitam, mortem, omnia in ENGELBER- ſhl,dlilſg
☛ TO præclara reperio, & digna infulà Coloni- linem ame
. . 1 . . vetudin
endſi, quam ille uti & libertatem Eccleſiæ etiam iln en
comtra cognatum ſanguinem (audiant utinam hæe ek! kien.
idi, qui Chriſti patrimonia ſua putant & in ſuos ef- Krihilpati
fundunt!) toto pectore propugnavit, ipſique adeo irrumpal
n guigem

lubebis

vitæ antehabuit. Neque enim alia ulla fuit cauſa
Fridetico lſenbutgenſi Comiti & patruo ENGEL- 1
BER.TI, cur ſub annum milleſimum, ducenteſi- nnſoheles
mum & vigeſimum quintum, immiſſis ſicariis ex d ia
itinere nepaiem obtruncaret, parricidio tot ſeeles ub oneſas⸗
ribus quot vulneribus pleno, quæ quadraginta & aoc et
ſeptem ęrant. Nec vero minuspie, quàm fortiter
eſt mortuus ENGELBERTVS. Nam ur taceam

cjuri⸗

VIRGINEM ſolemni omnibus diebus Mercurii Uünunon
jejunio cultam, monitus per literas de inſidiis ani- uadlnis Cl
mum quidem eonfeſſione purgavit & lacrimis exs gſentem: b⸗

piavit, cæterùm ut ne hoſtem proderet, igni literas ntben
damnavit. Fridericum deinde, cùm jam parturi- z, l
ret ultimum ſcelus, hoſpitio non ſemeil cum fuis Ullhin, nih
excepit, neque comitem habere viæ abhorruit, Innleitina,
utque Malus Genius ex ore alieno palam faſſus eſt, gllpium te
moriens Chriſto Chriſti verbis pro hoſtibus ſuis 1
ſupplicavit, facultatem ob id nadus mira (quæ in- Müküin 0
numera ſunt) patrandi. Sub idem fere tempus iihone quic
Lunæ geminam alteram Lunam Gœnobita vidit gla- tbenig
dio inſignem, ne dubitaret Orbis, ſideribus ulct, aanol
noyum ſidus ENGELBERTVMadditum. mtefie
1 Ex Surio, nüine. u
Ileit, prion
1. Ohhclo ſ
Clliümg

Medi=

* (76) £W
Meditatio. De Ira & vindicta ſpiritu
franando.
1. Dio habebis iracundiam, ſi diligenter
obſervavertis ejus efectus. Vide, ut
perturbat animæ tranquillitatem, quam de
ſtatu dimovet: ut nocet ſanitati, ut virira-
cundus ſibi aliiſque gravis eſt. Quis enim
conſuetudinem amet illius, qui levi de cau-
ſa igneſcit? Heu! peccatis meis infernum
merui, & nihil pati volo ut ea peccata delean-
tur ? Martyrium paſſi ſunt ſancti, ego verò ne
verbulum quidem?; volunfatem tuam cum
divina com poneres net ram facilè iraſcereris
ctederes, quod pona & mala, vita & mors,
paupertas & honeſtas à Deo ſunt.
2. Vide, quod erimina naſcuntur ex ira-
Snem LCundia: hinc injuriæ, calumniæ, rixæ, bel-
eu del da: Ut iram extinguas, memento patientiæ,
& manſuetudinis Chriſti. Audi mitiſſimum
Jxsun dicentem: beati mites. An fulgurat,
an tonat Deus, quoties offenditur? Irarus
nihil ſuſcipias, nihil ſtatuas, ſed exſpecta,
dum remiſerit ira.
3. Si quiſpiam ce offendir, ubi deferbuerit
iracundia, eum conveni, & inter te & ipſum
ſolum expone quid egerit; id ſi feceris, es,
quà par eſt, beniguitate & prudentiâ, profe-
Gto audiet, agnoſcet peccatum. Sine mora
in gratiam redi cum co, & tamerſi in ipſe cul-
pa reſideat, prior tamen aperi reconciliatie-
nem. Oficio ſuo ſi deeſt, ut quid deeffes
ctuo, conſiliumque Chriſti contemneres.

D 2 8. GO-

* (77) £
S. GODEFRIDUsS EPISCOPUS.

8. Novembr.

Sit Eleemoſyna tuæ in ⸗bſcondito, & pater t us,
qui videt in abſcondito⸗ reddet tibi. Chriſtus
Matth. cap. 6.

CO⸗bir Gode ftidus in tempore (quinquennis ut
pore) ad ſanctitatem inter Coœnobitas éonniti,
Muſis juxtà & pietate ſuccollantibus. Anno æta-
tis XXVI. Abbas, inde Pont. Ambianenſis, mirum
eſt quàm benignum ſe miſeris exhibuerit, tredecim
quotidie de his epulo ſolitus excipere, ablutis ſuàâ
mana eotum pedibus: nihil utique alienum Aſum-
ma dignitate exiſtimans, Grere, quod prior Pont-
Max. Chriſtus feciſſet. Et forte bene magnum &
qui eulinæ unicus ſuperabat, piſcem inde ipſe aſ-
portaverat, donum leproſis ſtipem rogantibus,
Fieri cùm abſens tunc ſuccenſeret poſtea Oecono-
mus, illud modo reſpondit Gᷓ odefridus: etiam ar-
qà etiam videret, illene abundaret an pa uber Chriſtus eſa-=
reret rectius? Et vetò ut hunc tegeret, non dubi-
tavit ſuis laciniis ſumma hyeme ſe ſpoliate? &
mendicabulum his ditare, ipſe contra frigora hae
una charitate ſatis armatus. Iam clementiæ in ſub-
ditos illud ſit argumentum, quod ad tyrannum,
quem ob ſcelera temꝑplo proſcripſerat, per maxima
itinera excalceatus contendit, & ad facinorum de-
teſtationem reum ſupplex in genua ludex invitavit,
quin tunc etiam contumacem nihilominus capti-
vaàm poſtea in libertatem aſſeruit. Quòd tamen Ci-
ves Ambianenſes monita ejus vel negligerent, vel
contemnerent etiam, igneos urbi exercitus immi-
nere vidit, interitum hujus, ut D. Firminus Gode-
frido vaticinatus eſt, portendentes, qui non multo
pſt reapſe delapſis cælo flammis eſt inſecutus.
Nos, ne cælo DEV& ignes, oculis lacrimas
rectε guemus. Ex dar.

Medi-

lelenio, De
nin dicta
eletuntut.
e, bcenin,
1 & timam
ODeus
e boralli
tr;'es
Velsloltcite
ollls unquat

tugiun tot ſe

oſeles, tam
Inber?noli G
Gdetiotom

Wzi NCuli

(aene guen
ſenlis, & ſeisa
bir ele le fli⸗
ueo, Agun
s, & lettal
uceboll: P
Pe in gkarian
nefele efug
Un Trinit
en, gi⸗
rbonmampa
net tu ſiu
Nn.

e

nll ig Cnt

uttiluigeunglir
Ner gut ir

ſucig.
Cnne
botetitutine⸗
õ
luetiel , ⸗
neele a O
,lſenn itittis
dnienanid.
an gliſ,
uſue

atittl il
mperirenu uen
igkernl Pririe

(78) £
Meditatio,. De vanis hominum judiciis.

1. Mnia dicta & facta tua ad Dei gloriam
referantur. Cave ne corrumpantur
vanitate. Hcenim ſi dictis aut factis tuis glo-
nam, & famam aucuperis, mercedem ac-
cepiſti. O Deus? pgo me veniſti in mundum,
pto me laborâſti, pro me paſſus, & in Cru-

ce mortuus es; vivam utique, & moriaf pro

te.
2. Ne ſis ſollicitus de vanis hominum judi-
ciis, nullus unquam omnibus probatus eſt 3;
quot capita, tot ſenſus; qui poſſes igitur,
etiam ſi velles, tam varios ſenſus in tuas par-
tes trahere? noli deeſſe officio tuo ſcommna-
tum' & dicteriorum metu. Vix vetbalum
ferte potes, quomodo reſtitifſes Tyranno-
rum blanditiis, minis & ſuppliciis? quæ
omaia primi Chriſtiani, tam fortiter, ac tam
alacriter viccrunt.
3. Cave ne quempiam à divino obſequio
dicteriis, & jocis avoces, qui alios ſeducit,
probat eſſe ſe filium Dæmonis, rapit glo-

tiam Deo, & gratiam homini. Cave impiè

jocantes, & rerrahentes à piis operihus', ur
aſſeclas diaboli: pié & ſapienter age, & noli
deſipete in gratiam ſtultorum. An cxifti-
mas, te poſſe effugere, quod non effugit au-
guſtiſſima Triniras : loquantur illi, ac ſen-
tiant de te, quidquid voluerint, Quid ad

te? in bonam partem accipe. O ſanda Tri-

nitas à nec iu ſtulterum lingnas prorſus efugifti.

d ; ME-

Grcg. Naz.

6

Aatio, le

leſa

* (79) £
MEMORIA CRICIFIXI BERY.-
THERNSIS.

9. Novembr. Aol

o geccatls
Rurſanm srucifgentes ſibimetipſis filium Dei, & iselcalt
oſten tui habentes. S. Paul, ad Hebr. c. 6. n,gui Cai⸗
TImirum facil? CHRISTO cum Carpo hodie acuſo? c
credemus, velle illum iĩteratò pro nobis mori
ſi modo vivere nos velimus. Berytus civitas eſt Tyro „
& Sidoni contermina. In hac ſub annum DCCLXV. , & Nee⸗
habitare imter ſpinas lilia, hoc eſt inter Hebræos )ilelele non
Chriſtianos vidiſſes: Et forte Chriſtianus ædibus g
ſuis Iludæo ceſſit alique migravit, oblitus ſecum
ferre nobiliſſimam & abomnibus retro majoribus
acceptam hereditatem CHRISTI imaginem Cruci
ſaffigam, opus ab artifice manu ipſius Nicodemi
commendandum. Spectaſſes in Nepotibus ſuis an- ane, 6
tiquos Servateris hoſtes, & hon jam odii ſimulach-
rum ſed ipſiſſimum veteris Iinpietatis bellum. e-
zum Chriſius vineula fert, & captivus triumphatur,
agitur, raptatur- lterum ſputa volant, alapæ inſo- (i
nant, flagra crepant, ſpinæ ſe armant, clavi, mallei-
que intenant, Iterun fel & felle ſuo acerbior lin-
gaa ſævit. Denique ( æli patientiam?) iteram
pectus ferro impiopetitur; atque, ut ne aber afle
exiſtimes, irerum fons geminus ſanguinis & undz Abh
Auit. Hic omnium morborum medicus febres pelle-=
re, lepram abſtergere, claudos in pedes erigere „ Iobb
ip fis deniq ue ſceleris auctoribus oculos ita aperire, N
nt tam cœci nuper, Fidei nunc lumen aſpicerent,

ESUM

miraculo hoe gratiore, quòd urbs tor jam Lon- unckequ
ginos, quot paulò antè ludæos numèraret. uipeccaor
Ex allis Nicenæ bineIIle. Dund uol Ixsus

Gum cruci

Medi

(80) £
Meditatio. Peccatores iterum erutifgunt
leſum Chriſtunz.
I. ESIIS in Calvario monte ſemel paſſus eſt
Ipro peccatis meis: Ita eſt, Domine;-
mea ipſius peccata te in crucem egerunt. Quid
Judam, quid Caipham, quid Pilatum quid
Judæos accuſo? cum ego ipſe ſceleribus meis
Dominum [ESuM occiderim, Ah? Domine,
peccavi, & peccatorum meorum pœnam
luis? Videre te non poſfum in cruce morien-
tem, quin iraſcar peceatis meis; quin te a-
men, quin lachtymis, & gemitibus dolorem
meum palam faciam.
2. Non ſemel, quidem te in cracem eg'r
ſed ſæpiſſimè, quoties nimirum lethale pee-
catum admiſi. Anime mi? parumne eſt E-
Sn M ſemeltam gravia paſſum eſſe? Qund? vis
enin rurſus crucifigere, ur ſervias amnico, lr-
bidini, voluptati? O crudelis voluptas, quæ
tot actantos dolores affert Chriito Esu!
J. Hoc ultimum craucis genus primo gra⸗
Vius eſt, & Chriſto injurioſius „ quòd ab iis
qui re tε Hum néôrunt, ſæpius in omni ter-
rarum orbe, & ipſi maxime repugnanti in-
fligatur: olim ſemel oblatus eſt, quia ipſe
voluit: uunc frequenter invitus a ffigitur cru-
ci. Audi peccator? quid in intimo corde ex=
probrat tibi JESüus: Cur me graviori crimi-
num tuorum eruciquàm in illa,; in qua quondam
bependeram afixiſti ? Aug-

D 4 S. LP IE-

* (⁸1) £
S. THEOCTISIIA V.

Io.: Novembr.

Exibunt Angeli, & ſeparabunt malos de medio
juſtorum. & mittent eos in caminum ignis:
ii erit fletus, & ſtridor dentium. Chriſtus
Matth. cap. 13.

REâ⸗iâÜs hoc die Lesbos THEOCTISTAM, quam
olim Sappho ſuam laudat. Apage decimam Mu-
ſam, quæ Virgo non eſt. Af quam ſcribimus,
THEOCTISTA, inter Virgines ſacras, à primis an=-
nis educata Virginitatem etiam ipſa 1pirat, gratiſſi-
mum odorem illi, cui odoratum mundus non ab-
ſtulit. Et potuêre THEOCTISTX. libertatem eri-
pere Arabes prædones, ſed non pudorem proinde,
ut qui nunquam expugnatur, niſi ubi à proditore
animo habitatur. Itaque cùm vivere inter latrones.
animorum ſe videret, in ſilvas aufugit horridas &
metuendas, ſed fidas ſenmper Virgini Iatebras. Hie
ad templi rudera eaſtiſſima Sacerdos preces cælo fa-=
cere, corpuſculum herbis, animum cæli delitiis
paſcere. Tandem cùm annos vixiſſet V. ſupra XXX.
& veſte jam defluente foliis pudorem tegeret, Vena⸗=
tori viſa eſt, pro Monſtro utique habenda, ſi vox &
virtus non prodidiſſent. Texit tunc ſuis veſtibus
hic, & anno vertente Cibo Divino recreavit. Seck
cùm à venatione denuò ad illam viſeret, exanimem
reperit, & de tam nobilibus exuviis manum ſibi
dexteram abſtulit. Verum cùm non niſi reſtitutà
hâc ſolvere e portu potuiſſet, narraſsétque miracu-
lum ſociis, accurrerunt hi venerabundi, ſed nihik
quidquam præter virtutis veſtigia invenerunt. Du-
bitarem à quibus ablatum corpus foret caſti ſſi⸗
mum, niſi tumulari Virginitatem ab An-
sciis Catharina doceret.
En Metaphr.

Medi-

.

Aato, De

luus eo
emiſcete,
bid bouam
ſubelent, in
SKudiom ex
henari malo
colocvs, qu
elcit, utt
lenutnurus,
ADels, nullum
Auon Amittere
Ahie fita mn
italoter nem
ſCrdeneli, vel
jtneas ke
Faumg tecta
ntlltheramn
glecunt in
Mn zauterie ⸗
Puoryinfrwi
eno Juc
mnelid uſtort
Uis collocabuu
kunc mal
sAmalator
Ulses ? Bom
Uukmum det
d eit in
mieppus el

„
eu .
4 4
Pnertt
Prluntal an,
u 6 n N
inin Ciſe
a,icimm Clrln

„D U,
Nluilrt uII
Purr tet, ſele⸗
udnenld ſel

ſmw Ris

un
igumnn 1
1inn etct

elgor.⸗
duil
efmm 1i
un b

* (§) £
Meditatio. De bonorum &. malorum per-
m iſtione.

1. DLacuit Deo, bonis malos in mundo
permiſcere, tum, ut mali bonofum e-
zemplo ad bonam frugem redirent, tum ut
boni haberent, in quo patientiam, & alienæ
ſalutis ſtudium exercerent. Noli imitari,
nec aſpernari malos, quibus fortè nobilior
in cœlo locus, quam tibi præparatur. O⸗
mninò neſcis, utrùm graviora quàm ipfſi cri-
mina ſis patraturus. Heu! ſi te tibi permit-
terer Deus, nullum eſt peccatum tam grave,
quod non admitteres.
2. In hac vita mala bonis, & bona malis
permixta ſunt: nemo eſt tam miſer, qyin ſo-
latio vel cœleſti, vel humano recreetur. ne-
mo itèm eſt adeè felix, quin dolore aliquo
afficiatur. Perfectam hoe in mundo felici-
tatem fruſtrà ſperamus, ijtantuùm ſunt felices,
qui acquieſcunt in divina voluntate. Pan-
peres ſunt, pauperie delectantur; lugent, luge=
re geſtiunt ; infirm ſunt, infirmitate latantur.
Salv.
3. Supremo Judicii die ſeparabuntur ma⸗
li de medio juſtorum, hi à ſiniſtris, illi à
dexteris collocabuntur: tunc juſtorum ſan-
Gtitas, tunc malorum parebit improbitas.
Virtutis ſmulator, quid tunc dicturus, &
facturus es 2 Boniad cœlos aſcendent, mali
ad infernum detrudentur; & ubi cecigerie
arbor, ibi erit in æternum. Hac meditare,
& cam tempus eſt, conſule animæ tuæ.

D 5 S. MAR-

(83) £
S, MARTINUS EPISCOPIS. Neditati

„.

Antà Ie

pun llan.
Vicilate, & orates ut von intretis in tentatio- 1,diitn
nem 3 ſpirnu quidem promptus eſt, caro au- AIhelle col
zen iufkirma. Chriſtus Matth. cap. 26. no cotpoti
— xiſtimaverat MARTINVS Neophytus etiam ſtu/ ibi
num, mediàâ clamyde ſuà medium pauperem ie leces
utcunque ſe texiſſe; ſed inſequenti nocte totum eàò udhb e
ſe veſtiſſe Chriſtum vidit, Pont. Turonenſis Divo⸗- Nonzutem
rum aſpectu atque adeo famiharitate, Cæli præſer- ,leſtum tuam
tim Reginæ, inter Theclæ & Agnetis comitatum„ ,§ Matinun
jucundiſſime perfruebatur. Bonorum Angelorum eis genns
manu palam adjutus, malorum fana & ſimulacra titube
ſubruit: Quantiacerdotii majeſtatem faceret, tunc itelennl erit
oſtendit, cùm eam imperatoriæ ante habuit, pri- uls luns 0
múmque in epulo poculum præbibens non imp. ulli Pnem,
Maximo;, ſed Sacerdoti ſuo porrexit. Quinipſam ds isoe
Imperatricem famulam ad menſam habuit, & tum
hæc ſe baſilicè vixiſſe putavit, cum micis, quas reliæ ncer e
quas fecit MARTINVS3, veſcĩ potuit. Orei pra ſti-
giatorem, qui Chriſtum ementitus, cæteta habitu Gnle ibus
regio illi ſe obtulit, ita deluſum dimiſit, ut diceret, alett, Neimut
alium nallum hriſtum ſe noſſe, præter Crucifi-
kxum. Venienti ad ſe cùm Imp. Valentianus aſſur⸗
gerenegligeret, facere hoc affurgens & ſede flamma
coégit. Extrem um æger in fugamiterum dæmonem
malum egit, uti lubens moriturus, ita ad majores
Iabores,„Hi Numini placeret, porrò v ckturus- Sed ne
placuit hu c MARTINVM intet beztarum men- „
tinm plauſus ca tuſque a ſe evocare. Conditionis
tamen ſuæx memornen ifucineri ince ban: morfk
voluit. At ex hoc cinere iuus cælo Pnœniz uelpitiram
pOοαNdt. Ex αtραα Rontone vin

II. Novembr.

l, Letr, B

Rone.
uuſniitut⸗
uninigezanu,

(84) £
Meditatio. De vita S. Martind,
Antâ reverentià Deum colebae; uf
nunquam voluerit in templo ſedere *
caulam ſciſcitantibus tetpondebar, contremi⸗
ſcendum eſ ſſe coram fuo Judice. Quo hono-
te, quo corpor is habitu colis JE bM in Eu-
chariſtia⸗ ibi divinitas corporaliter habitat,
ut audiat preces tuas, tuâque faciat poſtula⸗
ta; non autem ur videat impietatem „S Im-
modeſtiam tuam.
z. S. Martinus oratione, jejunio, cilicio,
& aliis id genus auf ſteritatibus cœpti cujus-
libet felicem exitum impetrabar iis auſteri-
tatibus utaris oporter, ſi talem dvclis eram
tuarum finem. Deusjejuntis, eleemoſynis,
aliis piis operibus exoratur. Experire »„
confuge ad Deum in omnibus neger tiis tuis,
eâque ipſi commenda. Sr nimium fidas pru-
dentiæ ac viribus tuis, res tuæ non proſperé
cadent. Ne en, itaris prudentia tua?
3. Imminente morte, S. Martinus eo pro-
pemodum Spirit üs fervore Deum orabat ,
quo orà ſſet, ſi fuiſſet validis ac integris viti=
bus; tunc indurus cilicio, Humi in cineribus
jacebat: Pat eit ,inquiens, ut armarus mo-
riatur imn iles „, Nihnlo tamen minus ad eum
tentator acceſſit: unde intellige, ad u lrimum
uſque ſpiritum præliandum elle. Poœnitentià
& orattone vincitur Dæmon, ſi tamen in
traque ad ultimum uique ſpiritum perſeve⸗=

Ietur, Petr, Bleſt

. D 6 S. MAR-

(87) £
S. MARTINUS PAPA ET MART.

12. Novembr.

In Diſeiplina perſeverate. Tanguam filiis vobis
offert ſe Deus: quis enim filius, quem non
corrigit pater. Paul. ad Hebr. cap. 12.
ARTINVS Tuderti in Vmbfia, nova lux of-
tus, vix Romæ in 5. petri cathedra colloca-

tus eſt, cùm, quod paſtoris officium eſt, errantem
Arri ana hæreſi ovem, Paulum Bizantii Patriarcham,

reducere conatus eſt & ſanare; at ille, non jam ovis,

ſed, ſub ovina adhuc pelle, lupus, miſſos à Pontifice
legatos, violato gentium jure, ad deſertas inſulas;
ululante ſecum Conſtante Cæſare etiam Arriane
relegavit. Nec niſi ad acuendas iras profuit, ha bito
Romæz conſilio, Paulum condemnâſſe: id enim in-
juriam ſuam interpretatus, fautor damnati, Cæſar,
Olympium exarchum miſit, qui MARTINO zu
mortem aut vinculainferret. Et cecidiſſet ad ſa-
cram aram cruenta victima Pontifex, niſi ſtri o fer-
10 jam imminens peteuſſor vindice DEO exrαιats
corruiſſet, quod Olympium quidem movit ut de-
precaretur deſtinatum facinus, Conſtantis tamen
furorem non ſedavit; qui ſanctum fraude circum-
ventum & Conſtantinopolim abſtractum in Cher-
ſoneſum ejecit, ubi inter ærumnas, ob Religionis
defenſionem exul conſumptus, laureant Mar-
t, rii ebtinuit, Hæreſitriumphataà-
Ex Prev, Reme

Medi-

Meditati⸗
zusita odi
N puplat
icem pecc
l hpiritus 1
li, mitti
taleſtis, 6

Puilecerat

eecnokektio

eVlun ett le

konigem p
I uuraute
Reccnuin etel
giigiuehal
Wumdadlen
Rd ed
e, omobis
iiroaucubitn
linzeemmm. ]
1mmuibujns
Amniedture
m agumel
hiſenl ſnefn
n Cteg,

Nlil zmor

bi calamite
ſeccatum,
t untumn an
uum? He⸗
Mlerme male

(386) £
Meditatio. De pœnis Peccati.
Dusin odit peccatum, ut graviter il-
lud puniat in iſta, & futura vita; in
iſta quidem peccator gratià ſpoliatur, aben
tecedit Spiritus ſanctus, ex filio Dei fit filius
Diaboli 3 amittit jus adeundi hæreditatem
uns Patris cœleſtis, & ipſi planè inutile cſt, quid-
Kadlnn quid boni fecerat ante peceatum. Quid mul=
ta? peccatoreſt inimicus Dei. Heu! quàm
metuendum eſt lethale peccatum, cum tot
bonis hominem privet, tôtque objiciat ma-
lis
2. In futura autem vita mortale quodcun-
que peccatum æternis ignibus punietur: ita
eſt. quisquis lethalis noxæ conſcius obierit,
nunquam baradiſum, nunquam Deum viſu-
rus eſt, imò verò in omnibus corporis parti-
bus, in omnibus animæ facultatibus igne
duriſſimo cruciabitur, nec ad tempus quidem,
ſed-in æternum. Jam dæmones ſuitinent,
jam damnati hujus ignis acerbitatem patiun-
tur, & patienturper æternitatem; nec inju-
riâ, nam æquum eſt, ut æternùm crucientur,
qui volniſſent ſene fine vivere, ut poſſent ſine fine
beccare, Greg.
3. Nihil dæmoni jucundius, nihil Jzsu',
nihil Matiæ, nihil ſanctis omnibus moleſtius

W nihil tibi calamitoſius feceris, quam ſi com-
miſeris peccatum. Me miſerum? quid ego,
qui me tantum amo, volens ac lubens ruo in
batathrum Héual urt placeam dæmoni,
qurtoties me male habuit,

P 7 §. STA.

* (87) £.
S. SILANISLAUHUS KOSTKA., elaltis
I13. Novembr. am, allie
Fidelis Deus, per quem vocati eſtis in Societa⸗Hrl,cuoh
tem filii eus, Ieſu Chriſti „ Domini naſtrie i luci
Paul, I. ad Cor. I. nieitus 1
. . umtacies,
TANISLAVS eſt itluſtri apud polonos Koska- II jelas
rum familia, cùm Viennæ Rhetoricæ operam Uun Diehas
daret, Mariam fere laudandam ſibi ſum pfit, latum inuleo,alt
videlicet Oratori campum. A fratre majore etiam
verbera paſſus non tamen ideò minus aut virtutem (mnelet i
coluit, aut ſacrum epulum frequentavit, ad quod ehodunn
ſemper pridiano jejunio famem acuebat. Inde hoc! Nonemoad

ipſum ægro, cum ter irruentem in ſe Stygis Cerbe- Athull, quo
rum Crucis ſigno fugâſſet, D Barbara inter Ange= jbület omoi
les miniſtravit; mox ipſa MATER languentem re- Aahmn IusuCh
creavit, collocato Puero IESV in decumbentis le- Nalokren
Gule; abiens deinde monuit, Societati IESV no- Nadena ͤ⸗
men daret. Cui rei cum obice n pofiuri eſſent fra- ANb til
ter ac parentes, fugàâ elapfus Dilingæ in Convicto- HWMeelille obln
rum ædibus tam nobilis hoſpes Mediaftinum egit. nint n Mint,4
Romæz in Sο.ú—εtë—tn receptus iis divini Amoris fa= iſc,, r men⸗
cibus arſit, ut recre are frigida pe cus a ſtuans fuerit “
neceſſe. Itaque cælo jam maturus cùm prælegi ſibiuih, emnna
Fatronorum nomina (Menſtruerum præcipue) juſ⸗ſ⸗ niansar
ſiſſet, nunc in IESV effigie vulnera, nunc in MA⸗- V NMlole, ſe
RIKX, ubera deoſculans, & utriuſque nomina incla-mr Mentes
rans expiravit, pridie VIRGINIS ASSVAVPTKX; 8
quam num amaret rogatus, quid m, inquiebat, guppe
MARIAMamem Matrem Meam:? ita enim cam ap- Iondi, Im
pelli: bat novos ſemper de illà titulos & maguifica aulkadat para
verka excog tang. Vuique igtur 1 RIA Mater komaibos ſe
S ASISLAI, ſed & finus STA NISLAES MARINAA /i ;
fu! „ Vinam plure; fratres nameraret. re ni dia⸗
Ex Francs α„d ehing- l al u

Umundi Ila,a

llelitrio⸗

(88) £D

Meditatio. De Vita S. Stanislai,

P Ic ſanctus Adoleſcens pietate erga Ma=
riam, aſſiduo pœnitentiæ, &᷑ Eucha-
riſtiæ uſu, carbis maceratione illibatam con-
ſervavit puritarem. Ni pietati, ni mortifi-
cationi deditus fueris, brevi purirati tuæ ja-
Guram facies. Hæc duo requirunrur ad ſan-
Gtitatem, pietas & mortihicatio: primàâ con⸗
jungimur Deoalterà ſejlungimuxr à rebus crea-
tiS.
2 Cum eſſet in ryrocinio Societatis ESUu;
eo propemodum ardote pœnitentiam com-
plectebatur, quo eam complexus eſſet, qui
alias fuiſſer omnium ſceleratiſſtmus. Si ſier
gratiam JESu Chriſti ſolutus es vinculis hujus
Iæculi, alia ſolve vincula, quibus tibi ipſi alli-
aris. Vince te ipſum, qui mundum viciſti.
Vinceuti ſe dabitur palma immortalis. Non
enim t em vincit, cum exuttur athleta, qui iaeò
nudatuy, ut incipiat dimicare: cum leg timè
certaverit, coronanaus. Paulin.
1.. Stanislaus ardore divino conſumptus efſt,
ſine doloere, ſine timore, fnc triſtitia ?1 non
ægre parentes, divitias, voluprtates relin-
quebat: quippe jam dudum ea relique-
fat omnia. Imé cum inmeredibih ſuavitate
præguſtabat pararam mercedem is, qui reli=
Cis omnibus ſecutt ſunt Dominum IESuM.
Religionis via, qua trat ſiit, anguſta cſt, non
diffireor, at duvit ad cœlum, lata tacilis
eſt mundi via, at ducit IXꝶε ſæ pius ad infer⸗
Aume

S, LAU-

☛ ( 589) èpc
S. LAURENTIUS EPISCOPUS.

I4. Novembr.

Charitas non amulatur, no's agit perperam.
S. Paul, I. ad'Cor. cap. 13.

Arentem LAVRENTII noſtri fuiſſe ajunt Mau-
Pritium inter Hyberniæ proceres latiſſime im-
perantem. Ob id Cùm oculi Kegi Dermicio dole-
vent, Mauritius fidei ſuæ obſidem in Filio, quem
natu minimum & chariſſimum habuit, animum
dedit. Et poterat ſuaviſſima pueruli indoles barba-

rum licet cujuſvis pectu: expugnare. Vnus Dermi-

eius Rex gratulatus ſibi eſt, quod ægre denique pa-
tri in filio poſſet facere. Quare innocentiſſimam
animulam vinciri jubet & in Inſulam deſertam
aſportari ſqua lore & ſordibus reo ntique quam ob-
ſidi ſimiliorem. Subjecit ea Ies juſtas iræ faces
Mauritio, ut ſatellitio regio duodenos etiam ipſe
vin cos abduceret morituro filio, niſi in tempore
hic redderetur, omnes uni parentaturos. Mitius

proi habitas, & in ſacrorum hominum ſinu edu-

Gtus. Abbas Glindalacenſibus, tum Dablinenſi-
bus Archiep: datus, denique à pont: ad omnem
Hyberniam legatus eſt. Ergo omnium primo mores
Canonicorum in pejus prolapſos a4 Majorum Kegů-
lam correxit, ſui etiam ſeveriſſimus Cenior. Nam
corpus cilicio veſtivit, & ter quotidie flagel ari à fa-
miliari ſervulo voluit, carneque ſibi, quo ad vian,
interdixit. Intetim exeg ntibus nunquã pauciores,
Triginta quotidie conv'vas habuit, ſatis ipſe jucun-
diſſimo hoc oeulorum epulo paſtus. VItimò dum
Pacem paciſci inter Hearicum Anglorum & De-
riogum Hybernorum reges laborat, ab hoc Hyber-
aià-proſcribitur, & in Nottmangia moritur,
Ieperit in exilio patriam.
Ex I.ipelooe

6
lecitatio⸗
ſunno⸗ nihil
nicin ut pore
mlitalem pel
Uinem. IpV
lu ipſus
1. „ 1.
Albi, & alusr
ullia⸗

Iimntℳ, .
Gnis, Apimnt
ded mrigetur⸗
znete quæ
Donio: ſel all
Eenena guid
Abus cupic
il coleſtia
Auorur.
r henitus

ar chatitate
A unicdia moler
aelit, mente
ihett, Int
Uon invidebi
grbdeſltem
itui, &⸗
lie letitis inp⸗
lmglimitare

hH (90) £
l ong Meditatio. De Invidiae-
n, In, — Hriſtiano nihil vitandum magis quam
invidia, ut pore quæ extinguat charita-
g tem, humilitatem pellat . & animi perturhee
Nluitg, manquillitatemm. Invidus inimicus eſt Dei⸗
— rorimi, && ſui ipſius : infelix eſt alienâ fe⸗
enliiin iu licitate & ſibi, & aliis no cet magis. Quicun-
gue es invidus, nullius magis, quaàm tua ſa-
ltis es inimicus.
2. Corporis, animi“, fortunæ, & gratiæ
bonis vulgè invidetur. Aſt quæ dementia
tſt, iis in videre, quæ frater noſter, vel acce-
dir à Domino: vel aſſiduo labore fibi com⸗
paravit ?à terrena quidem ipfius bona indi=-
gna ſunt, quibus cupiditatis oculos Chriſtia⸗-
nus adjiciat, cœleſtia verò humilibus, non
Kinvidis conceduntur.
n e 3. Ut livor penitus exſiccetur, à fonte te-
zNlei. betundus eit, emanat autem ex ſuperbia, &
lDnd d Cnin tiefrigeſcente charitate. Adhæc conſidera,
u quot cx invidia moleſtiæ? quot crimina 2
"corpus cxedit, mentem inquinat , famam:
maculis aſpergit. Infelix, bonos imitare „
& bonis non invidebis, vel ſi non potes cos-
imitari, gaude ſaltem, & lætare, quòd ſtu-
deant ſancſtitati, & rectâà viâ cutrant ad cœ=
min lum 3 hac lætitiâ in partem venies corum vir-
tutis, Benos imitare, ſipoter, ſi non poies ccl-
latare, Cyprianus.

1

4

nileiuipte

e

Ntunnind

§. . MAr=.

(or) £
MACLOVIII Tium kape

16. Noven br. um olnulu
Securis adradicem arborum poſita eſt: cmnis ergo Iè 10Cati
arbor qua pon facit fruktum bonum, excide=— l el 5,4l
tur, & in ignem mittetur. Matth. c. y. Aon, ven
1 Iraculum an MACLOVIVM dicam, cujus üI e
tota vita prodigium fuit Feſta Ana ſtaſi Chri- oon 2bekent
ſti dies ei natalis fuit, & eadem aliis in vicinia pue-
ris XXXIII. qui, ne miraculum abeſſet, omnes &
fnguli, cuüm adoleviſſent, unius cum MACLOVIO
cœnobit Keligio ſi effecti ſunt, Puer adhuc ad littus! .
cùm dormiret, ne marisz ſubita eluvione mergere- ukuyls habe
tar, terra, quà jacebar, excreſcens in in ſulam, ſicca oc,
inter aquas ſe exiulit. Alum vivâmque inſulàm pro-
ara & ſacrificio in Paſchate uſurpavir miſſam in ean
glebrans,de qua cùm navem rebet iſlent, non ter-
ram ſed ingentis balenæ tergum fuiſſe, mergente ſe
attoniti omnes adverterunt navigantes
P bug, qui ad aicererium edire geſt:entem;,
inhibitis namis retinere olebant, ipſe Servator

—
„☚
◻
S
—
2

.

1
es (M Palà

nſy
n glo conl

noſter, in pueti forma, adduca navi ad ecnobitas . Dhnen
abduxit. Taceo eum illic prunas in ſinu candentes ltiͤdle

innoxiè geſtaſſe, excitaſſe mortuum, à morſu ſer=Inpnis tui?

pentis ſanaſſe, cum Alethæ in Britannia Epifcopus ngibns! guic
eſſet, quod ſolum in ſanctis mirum non eſt, multa tcma Her.
eſt paſſus, ſed vindice cœlo flagellati perſecutores, mdes
& ipſa ingratis terra emarcuit, fruges nen datura gumelt, ſen
amplius, niſi, monitu Angeli, poſt reditum ſuum, M'Empermun
iniquè ej eus, agris bene precatus fuiſſete Ita MAA! Ne &juce
CLOVIVSinter adverſa centum & triginta annis a m D
pervixit tu delicatè quamdiu vives? e.
Ex Gigeberto- ets orar

l zudiendi
UDer iabols

Mecfitatio. De Otio.

1. Tium fuge tanquam originem mala-
um omnium, & ſemper vaca operi-
bus, tuæ vocationi congruis. Si quando,
expleto penfo, aliquid tibi ſupereſt tempo-
ris, vel ora, vellege pios quoſdam libros.
Pretioſiſſimnum eſt vitæ brevioris tempus.
Quid non agerent damnati, ii vel mini-

mam particulam haberent temporis, quod
teris, & quo immortalem tibi coronam fa-

dilé peſies compararc? age, bonum operare-

dum tempus habes, & tewpus non erit am-
plius, Apoc.
3r In quo conſumis ætatent tuam ? nun-
quid æpiſſime otioſus es? (ave, Deus re=
petet rationem temporis labore vacui; nun-
qui4 aliquando das operam rebus, quæ alies=
næ ſunt à vitæ genere, quod profiteris? imèô,
nunquid ſæpiſſimè neglectis (alutis occaſioni-
bus, in peccatis d'em ponis? quæ eſt parri-
tio temporis tui: quid tribuis Deo? quid
volupta ibus? quid mundo?
3. Gertam habeas temporis diſtriburionem.,
Anæquum eſt, ſemper corpori, animæ nun-
quam: ſemper mundo, nunquam Deo labo-
rare? Piè & jucundéè vivet, qui Deo ſem-
per, & coram Deo laboraverit, imòô ejus la-
bor erit jugis oratio. Incumbe ſemper in ali-
quod opus, ne tempus habeas tentationes

Diaboli audiendi. Facno aliquid operis, ut
te ſemper diabolus inveniat occupatum. Hier.

§. AL

(93) £
S. ALBERTUSMAGNUS.
16. Novembr. 2
Regnum Dei intra vos eſt. Chriſtus Luc. 17.

Ardbenum „ quam nobis Lavvinga Suevorusßt
Adedit, Magnum fecit Virgo Magna, in cujus
elientelam parvulus ſe dedit. Atque'hæc adſpectas
bilis Alberio, monuit ad D. Dominici caſtra tranſi-
ret. Ivit Albertus; Verùm quòd indolem ad ſtudia
tardiorem attuliſſet, penè ſiationem ſuam Tire
deſetuit. Ilam fugam paranti & ſcalas admoventi
Cæxlola Virgo iterum ſe objecit, utque animos
Alberto facetet, juſſit inter omnes & ſacros & hu-
manas ſcientias ejus opinionem facere, quæ maxi=
mé animo artideret. Ille continuò Philoſophiam
expetiit. Ne tamen ſibi hanc aſcriberet, repetituram
ſe dona ſua olim virgo edixit. Itaque Albertus ille
nuper omnium riſus, per vmnium ora nunc volare,

Doctorique primum Hildes hemii, tum Ratiſponæz,

Lutetiæ deinde Pariſiorum, Coloniæ Agripinz,

famà nominis Orbem implere, Sed omnia dixero»

D. Chomam unicum ſanctioris Doctrinæ Magiſt-
zum, fuiſſe diſcipulum Alberti dixeto, qui Infulam

Ratiſponenfem cum primum potuit cum libris ſuis

mutavit. Sed ecce tibi dum in ultima ſenectà orbis
hoc Oraculum reſponſa fundit ſubito de ficiente re
xum omnium memorià, obticuit, vivumque e ſcho-
la funus diſcipulorum corona domum cum lacri-
mis deduxit, quas ille etiam toties fudit, quoties
aures Mariz nomen pulſaret. Porro quotidie ab-
hinc tumulum ſuum contemplari ſolitus, inſcendit
deni que hunc Anno M. CCXC, vivit tamen hodie
etiam in libris ſuis, & eruditionis ſuæ fon-
Ess ubera Virginis laudat.
E Bav. , Raderi.

4
leiurio. Do
Tiigit hett
l vovit
ultituere,
upolti
Dianimæ h
veltue? gro
un offcla,
ey cum in 4
rhios, bene⸗
Qunti alige
un goticie
comenti 7
Elaneatcan
n,As ui
1eti huice
uis Aidie
ſoj huleebe⸗

imnenege
ncelitium,
tiucezenet:
lhhle, qgue ſ
glllder bire
le, ſed p0
olinte eſt,
lunum 9
, Luchet,

4
I
Alern
Norertr

lnini Uleſgrgr

meie
MuiAl

W
Nirorenlee nd

no!

In, Cobra n
are. Aetond/AN,
Gon Adin Mlt⸗
iunn auitlim
upmitanltihluis
Ndincduikrdi
eminlnietune⸗
ienn mnar
ndnn untu
leus nis litei
n hn ili
Haan oc liei
ſrnnni⸗
e zeuſuln
6, Nemnan
1 nin ⸗

ℳ NR

(94) G
Meditatio. De cultu interi oris haminis.
A Ttigit perfectionis verticem, quis-
quis novit animam ſuam rectè cole-
1e, & inſtiruere. In anima, non in corpo-
ie virtus poſita eſt;nemo poteſt vim affere
libertati animz noſtrẽæz. Quomodo uteris
tuâ libertate? quomodo tibi ĩipſi mod etaris?
Perperam officia, & occaſiones causâris,
quippe, cum in quolibet vitæ genere, imò
inter impios, bené ac piè vivere poſſis.
2. Quantàâ diligentiâ colis animam tuam?
quantum quotidié temporis tribuis culturæ
tanti momenti 2 Interroga conſcientiam
tuam, & fortè arcano murmure reſpondebit:

4
Queror, quod durius mecum agas, quàm

cum corpore; huic enim omnia, mihi nihil
concedis. Quotidiè tantiſper meditare, quid
Rag ,& quid debeas agere pro ſalute animæ
3, Anima eſt negotiorum ſumma, & illud
unum neceſlarium, à quo felix aut infelix
liernita: dependet: facilius nihil eſt eà ſa-
ute, utrpote, quæ ſit in manu noſtra. Non
doreſt quilibet dives, doctus, ingenioſus &
ſanus eſſe, ſed poteſt quilibet eſſe fanctus.
zae⸗ quod in te eſt, & Deus tibi gratiam non
Eeretabit. Diſrumpamus inanium curarum
1 eula, querum ſuccedentibus ſibi nexibus im-
ucamur, Kucher,

S. GRE-

6

(05!) .

⸗Z Aeatio, Vut
S. GREGORIUIS EPISCOPUIS., aole
Onu
174 Novembr. ron urn
Hora eſt, jam de ſomno ſurgere. S. Paul. ad alet: in ſon
om., cap. 13. ,ngimusn

Ils eſt GREGORIVS, cui nomen infula Turo-⸗ 1 in vita par
nenſis fecit. Parentes illi eprima nobilitate, nut= t, motbum
rices à teneris annis Muſæ fuerunt, quibus vicem il- quidormis
le tam poſtea rependit, ut neſc amn pluſne ille Mu- . ihil tien
ſis, an Muſæ illi debeant. Puer vitam, quam à patre ni . b
acceperat, bis eidem reddidit, nec ſine miraculo, Komund el
cùm medicinam morituro nune nomen IESV li- a oullele
gno inſcriptum, nunc alter Tobias piſcis exta ad hi- rconelad tur.
buit. Ipſe quoties ægrotavit (& ægrotavit ſæpiuſcu- oamientest
le) à cælo medicos vel D. Eligium vel Martinum hao-
bait, cujus vitam recteè in templorum parietibus ſed ncentks ues
multò rectiùs in animo ſuo depinxit. Sub noctem nneltttland
Virgini ſacram, Adem hujus frequent ari ab Ange- 1M ſlemds,
lis cum multo lumine vidit & portà ſponte ſuấ reſe- nen Necj
F . . .. Uel Ne
ratà ipſe etiam ad miſſus eſt. Tam charus cælo caſti-, n
atus ſcilieet ab hoc non ſemel eſt. Etenim omnum e, Moaluls
dormientis in Natalitia Chriſti nocte Angelus alapa 1IiflEeinuris
diſcuſſit. Tam non poſſunt ferre Superi Epiſcopum nduarn mal
dormientem! Iam ſimulac lapſus eſt in neſcio quam ſiſet, & ſen
gloriolæ vanæ cogitationem, equus etiam ipſe lap- e le gecc⸗
ſus ſub GREGORIlO reprehendit GREGORIVYM. ſece⸗
Itaque impoſterum miracula, quæ plurima patra- eelſegiſenot
bat, non ſibi ſed Divorum lipſanis, quæ ferebat, ade Mllqudem,
ſcripſit. Congreſſus Romæ cum Greg. bPont. c um h Iin falſa
hic viri ſtaturam (multum animo minor erat) tacit? Benclantur, 1
miratetur, non neſcius arcanarum cogitatiornum —
Mofter, Dominus, dixit, ſecit nos; nan ipſi nos. Ita. hollsylx
que maximi deinceps GREGORIVM ipſe Mo ſger

etiam Magnas Grez. fecit. iuegnenobis
Ex Surio. m: Dorm
Menernt inm

M eců ·

ee Medicatio. Vita hominis ſomno comparata.
h, „QOmnus noſter qui plerumque jugis eſt de-
SR ceptio, ur mortis, ſic vitæ imago jure
iici poſſet: in ſomno timemus, ubi non eſt
timor, fingimus nobis ſpectra, latrones, nau-
AIr tragia; in vita pariter timemus paupertatem,
"dedecus, morbum, dolorem. Expergiſcere,
ſurge, qui dormis, atque gratiæ & fidei luce
widebis, nihil timendum eſſe præter pecca-
e tum, & omnia bona, quæ prætereunt, vana
worſus & nulla eſſe. Gonſidera, quia nihil eſt,
guoa fine concluditur. Greg.
2. Dormientes timenda non timemus: ete-
nim, quamvis ſicarius ſtricto gladio ad le-
ctum accedat, tranquilli dormimus, quoniam
eum non videmus; ita peccatornec Deum,
AKuni nec mortem, necjudicium, nec infernum ti-
HHαmet, quia ea omnia non conſiderat. Parùm,
rigtnln aut nihil de futuris calamitatibus ſollicitus,
mniihiihun timet duntaxat malum præſens, quod nimi-
Aucknningan rum & vider, & ſentit.
bni .. Plerique peccatores tantùm imminente
a morte expergiſcuntur. Eo temporis punéte
vident illi quidem, quàm vanus fuerit eorum
timor, quâàm falia & crudelis voluptas', ſed
Gnn ei ſeriùs excitantur, ſerius aperiunt oculos, cum
tunc temporis vix poſſint laborare. Iam bora
eſt de ſomno ſurgere; laboremus cum boſſu⸗
mus, neque nobis dicatur, quod de viris di-
ritiarum : Dormierunt ſomnum ſuum, & ni-
bilinvenerunt in manibus ſuis, David.

* (97) £.

S. ODO AEBBAS. Mi
. llaquam
18. Novembr. a, 1

Quomodo poteſtis bona loqui ecm ſitis mali? ex i, Qlem
abundantia enim cordu os loquttur. Chri- „rdeturhun
ſtus Matth. cap. 12. eubllig eſt y

Ffieio ſuo fungi patres à patre ODONlS dif- ſhell, ſi
cant. Vnicum & vix natum filiolum & cunis ine gleptadican
ter brachia in cælum ſuſtulit, Divôque Martino & Ii, mar
ſacris devovit. Dixiſſes aſſenſum infantem, ita non Wũr
tam lar maternum, quàm erga Martinum amorem , 6
fuxit, qui ſcilicet cum puero deinde crevit, dum li-N ente n
teris excultus inter Canonicos Turonenſes eſt co⸗ len accnla
optatus. Sed cuin tunc etiam vanis poëtarum (d in bonam
Virgilii præcipu?) commentis plus quàm piis com afomuine
mentationibus vaçaret, per ſomnum vas vidit cum. 6¹
primis elegans, ſed ſerpentibus plenum. Monuit nli gu 1
ſcilicet iterum cælum, quod ipſe Maro, anguem ut 0. nlne,
juventus caveat in herba latentem, dum fraga legit. unqu
Noſter deinceps precibus ad D. Martini nocétes in- ancennnim
vigilavit, quò ſæpius euntem cùm ex itinere vules
infeſtarent, mirum dictu ſupetias contra has lupus
tulit, idem deinde ODONIS hoſpes ædiumque non Cne umen
ridieulus jam cuſtos. Sub hæc dum LEutetiæ Pariſio- Id in adulat
rum amplius literis operam navat, abipſo Greg. luitnen peec⸗
Font. nocta calamum dono accipere viſus eſt, qus .
Magni Doctoris Moralia, ut ajunt, ſparſa omnibus eGN
libris in unum corpus colligeret, lam Monachus Nanciati.
laboravit tam diu, quoad Monachum etiam pater; Unnletlam di
Matervelum indueret inter Virgines, Abbas Gigni“ inſg non ofe
acenſis mox Cluniacenſis miràanda & fecit & paſſus
eſt, dum collapſam monaſteriorum diſciplinam de Pelr,
erexit. Adextremum æger Romæ impetravit ut re- in Himinu
dire in patriam liceret. Ibi denique vitam poſuit M beryzre
sbi accepit, ad D. Martini tumulum.
Ax b nrie.

8
Allentate

Medi

50 N

N

Mni

niler
dun ag
G

NEN
en, (l.

n Mele elteueni⸗
1 Cinoritot Tuonenid

nm enn

er eruur nddn
ih, ann Mnt

Eluenen in unl⸗
00 Aunin’er
ewain a iinelthet
Gun pu
Sdhariungenos
la uintlo⸗
wenun dile;
atanne iuiſe
nt ſen

(08) *
Meditatio. De verbis.

1. N Unquam vel benè, aut ſecus de te le-

quaris, niſi jubeat charitas, aut obe=
dientia. Quemadmodum enim putida &
fucata videtur humilitas vitia ſua narrantis, ſie
intolerabilis eſt vanitas buccinantis ſua præ-
clarè geſta, & ſuas cum naturæ, tum gratiæ
dotes deprædicantis. Diſplicer laus propris
in ore viri, maximé Chriſtiani. Laudet te
glienus, & non os tuum. Prov. 27.
2. Ne dente maledico fratrem carpſeris,
neminem accuſaveris, aut condemnaveris.
Loquere in bonam partem de omnibus,. In
quolibet homine, in quolibet facto ineſt ali-
quid boni; quod bonum eſt laudato, cætera
ſleto. Domine, accende me ſpiritu fraternæ
charitatis 2 nunquam Domine, nunquam
dicam de proximo meo, quod de me dici noł
lem.
3. Cave tamen, ne dum obtrecftationem
declinas, in adulationem prolabaris. Si per
authoritatem peccantem arguere miaus poſſis
tace, nec aſſentatoriis & officioſis verbis ejus

Wpeccato blandiaris. Ama veritatem, à qua

nec tranſverſum digitum diſcedas. Ut in ver-
bis toties non offendas, lequere parum, &

i meditare. Deum ora, ut ponat cuſtodiarna
orituo. Hominis eſt animam praparare, &

Domini gubernare linguam, PrOV. 16.

E 8. ELI-

ℳ (929) £
S. ELISABETHAVIDIA.

19. Novem br.
Non omnis, qui ditit mihi, Domine, Domine

intrabit in regnum eœlerum: Sea qu' facit
voluntatem patrit mei, qur in cæœlis eſt: Chri-
ſtus Matth. cap. 7.
A&d ſuperbe, qui deficiente animo Eliſabetham
ad Servatorit Chriſti effigie m vides, audi etiam
quæ dolor intus loquitur. Nimirnm me terræ pulviſ-
culum purpura involvit, ti mi Chriſte, heu! nudus
ne eam eru beſcis vicem. Mihi corona anro & gemmis, tibi
Hinis & ſentibus riget: Ege palvinaria calce, tu locum ca-
piti cireumſpicu necç, eheu! invenis. Me aula ſervitia
vallant, te ſoli hoſtes ſtipbant. 1, purbüra; rettius ſan-
guis me bpanſi pinget, Ite gemme; nobiliorer ſub truce
lego. Abi gravis auro corona; roſas s ſpinu nectam. Tol-
lite bulvilalos Crux Ssponlæ erit IeCualus, Secedite ami.-
corum cohort, dolores me rectius ambient. Hæc inquam
tantum apud Eliſabetham potuéêre ut jam ſe ipſa
ſuperbior omnem pedibus Mundum ſubderet, ro-
tâmque miſerorum ſe ſervitiis addiceret. Ergo ex-
trudto quàm amplifſimo Xenodochio ingenfis fa-
miliæ mater nongentis quotidie victum ipſa mini-
ſtate, aquam capiti pedrbuſque affundere, ſordes
abſtergere, ipſa adeò fodiſſima ulcexa nobiliſſimis
oculis honorare, quid? quod conjuge & vivis ere-
pto, arce pulſa om nes in jurias ipsâmque famé forti
znimo concoxit, damnatiſque regiis fuſis pulchrio-
za ſi bi ipſa e cælo nevit: interes apudg Deum omnia
potuit, & matrem exemit & piacularibus Aammis.

Iuvenem verò nuper ab impuris ignibus ardentem

ſas Gioribus cæliamoribus tantum non emori fecit.
Morienti ur alias ſæpe Chriſtus adſtitit, &
accinuêre cælites aviculam
induti, & c.

Artio, De

uikelicit
Perelin
conlcientiz,
ſalselt, letat
nolperis crl,
lücere: Dot
1intiam 2 te,
ſerti? Qui
Alerum naé
jne oride
14, velle,,
ehonn & mala
o Vix lab
t, lalor,

Uun kons
Dumdei. I
U, Aiudett De
1. Quicdlpecta
1 Vulenimiru
Ahe Daadiſt
emon? ui
etinti, D
rmitteret ma
cee hone

91

n, Dinn, De

ſelun d,,

*r (100)

Medirativ. De vera felicitate pioruns in hat

Vita.

„G1 qua felicitas eſt hoc in exilio, ea ex tri-
Obus potiſſimuùm fontibus manat I. ex bo-
na conſcientia. Enim verò;, qui ſibi benè
conſcius eſt, lætatur vel in adverſis: qui malè,
velin proſperis cruciatur. O! quaâm ſuave eſt
poſſe dicere: Domine;, nihil omiſi, ut ini-
rem gratiam à te. An hoc diceres probante
conſcientia? Quid tibi cenſcius es
2. Alterum nactus eſt felicitatis fontem,
qui divinæ providentiæ penitus ſe credir: cui
idem eſt, & velle, & nolle cum Deo, quique
habet bona & mala in divinorum benefſicio-
rum loco. Vix laborem ſentit, qui libenter
patitur. Labor, jejunium, infirmitas, non
ſunt oneroſaçolerantibus, ſed tolerare nolentibus.
Salvian.
3. Lertius fons feliciratis eſt conſideratio
conſiliorum Dei. In omnibus, quæ ribi ac-
cidunt, aliud eit Dei, aliud Dæmonis conſi-
lium. Quid ſpectat Deus, cùm morbum in-
figit? Vult nimirum, ut mortis meditatio-
ne, & ſpe Paradiſi, morbum patienter feras,
Quid Dæmon: ut conqueraris, & inique

animo patiaris. Deus aded eſt bonus, ut nulle

mogo permiiteret malum, niſi aded eſſet potens, ee
& malofaceret benug. Aug.

§. ED-

(101) £

S. ED MUND US REX- Aan
Hiiſtianæ

20. Novembr.
Filii hujus ſaculi piudentiores fkliis lucis in gene. lens
ratione ſua ſunt. Chriſtus Luc. c. 16. e hond?
rcilgentel

Lter Edmundus Rex eſt; altera Angliæ gloria. Piſliaus
Hic Anno DCCCLXX. cùͥ/ mm Iugar Daniæ Rex, Eh⸗ S
vaſtitate Angliæ ingenti illatà, miſiſſet, qui regias ſtetut Evang
gazas veluti ſuæ jam Victoriæ præmia, ni totas mal - (Mngelio con
let amittete, dividere ſecum juberet, fortiter re- encsſuur
ſpondit. Nulla ſe latronibus ſtipendia numerare ſolitæm, 8 44
liberum ſe & regem meminiſſt, neque aliter, cisn vires ulei 6
ſtarent pariturum divitias ſuas, quum ferro fuiſſe. Nunc fwemaguut,
oſt lacerum regni corpus quid cabiti harc eret plebejo ſan-
guine hbuc a ſqut ebrium rebctius regium hauſturume Tum (Uoceſt ut en
denique ſe extincto totam hereditatem adiret. Interſpolia g/neo, qu
Namini iram etiam &. Vindittam reperturum. His in 4
majortes jam iras verſus lugar captum non regiis ca- ilganealte
tenis oneravit; flagris deinde ſervilem in modum
acceptum ſcopum eſſe militum ſagittis juſſit; de-
mum caput auferri, aliter à cœlo jam coronandum.
Porrò hoc feris in pabulum inter dumeta abjektum
præclarus jam denique cuſtos Lupus tutatus eſt , &
caùm caput ſuà voce ſe quærentibus prodidiſſet, .
etiam funus mœſto ululatu proſecutus ſcribitur. (ticie deb
Tyranno in lupum abeunte, lupum in hominem re- Mn weditar
d üſſe dixiſſes. Sed & caput corpori ſuo redditun in- Kt, qui t
tegrumque à tabo longe po ſt repertum ajunt; quin in an
barbæ capitiſque pilos ſuccreſcentes quotannis de. Nachete

. Narian..

V.

Menog

tonſos eſſe. Et dubitabimus porto virtutem miut omn
etiam poſt mortem vivere? ht. Jelgaat
Ex Gurio. m eremplo

om Jente

7 KNR 78 univerſum ⸗
uimemun

Medt-

ANDN, (102)
YVeditat. Vita noſtra Evangelio ſit conſormis.,
I. Hriſtianæ prudentiæ eſt, vitam dirige-
C3 Evaugelit normam, & omnia fi⸗
dei lance ponderare. Politicus, medicus,
ofator diligenter obſervant artis ſuæ pracepta,
ſolus Chriſltianus artis ſuæ leges negligir. Se
profitetur Evangelii Diſcipulum, viram vi-
vit Evangelio contrariam. Heu quàm im-⸗
prudentes ſunt Chriſtiani hujus ætatis? Chri-
ſi Evangelia legunt, & impudici ſunt; vitam
improbam agunt, & legem probam habere ſe di=
cunt. Salvian.
3. Unde fit ut ex divinis legibus nen viva-
mus? ex eo, quòd rarò, imèò nunquam di-=
Vvinas leges meditemur, nunquam volvamus
ànimo noviſſima noſtra. Enim verò qui pee-
eare poſiemus nimio divitiarum & volupta⸗
tum amore, ſi mortem inſtantem, ſi ſequens
judicium, ſi infernum, ſi paradiſum ſeriò co-
gitaremus,
3. Quotidiè deberemus aliquam Evangelii
veritatem meditari & unam nominatim ſe-
ligere, qu tanquam Symbolo uteremur.,
Alia aliis placuere Symbola. §. Franciſeo,
Deas meus & omnia. S. Thereſiæx. Aut pati,
aut meri. S. Ignatio Ad majorem Dei gloriam.
Horum exemplo aliquam Sacræ Scripturæ,
aut Partum Sententiatum in mente & in ore
e ſiequenter habeas, qualis eſt guia prodeſt homi⸗=
, ſiuniverſum mundum lucretur, anima ne-
4 à ſus detrimentum patiatur.

4 2ð PRAr

(103) £
PR-ESENTATIO B. M. VIRGINIS.
al. Novembz.

Nemo poteſt duobus Dominis ſervire: aut enim
unum ſuſtinebit, e& alterum diliget; aut
anum ſuſtinebit, & alt erum contemnet. Non
poteſtis Deo ſervire, & Mammon. Mat. c. 6.

Eus! ad ſpectacnlum hodiernum omnes vos
in orbe parentes voco, liberos omnes. Ne du=⸗
bitate oculos adferie, cum, ut hos paſcant, effunde-
te ſe cælo & convolare Superos videam, videam ar-
rtidere, acclamare audiam. Ecce Ttimula Virguncu-⸗
la, ludææ delicium, patris & matris Amor, Spes fa⸗
miliæ unica, unica feſſæ ætatis virga, hæc inquam
talis ac tanta e parentum ſinu & brachlis non ad Ve-
neris alieujus gyneceum, non ad nuptias, quas cunis
promittere amant patres, fed ad caſtiſſima vota, ad
templi adyta depioperat, evocatque ad aram- ipſa
mox templum, ipſa Numinis ara futura. Afſſentiun-
tur interea Ioachimus & Anna & filiæ ſibique plau-
dunt. Quid hic noſtra tas ?à Nimirum persat flos
Virginens, ne Ktirps avita: intereat pudor, ne fami⸗
lia. Lacrimentur Angeli, modo nepotes rideant:
Sit vacuum incolis cælum, modo domus non here-
dibus. Si quid pulchrum in liberis, ſi quid ingenuuta
& liberale, aulæ hoc debeturgenia, mundi ſervitio
mancipatur & carnis amplexibus. At ſi quid mon-
Kri nafcitur, illud demum, ajunt, in clauſtra re ligio-

ſa (deſertas inſulas cogita) exportetur. Si quid bar-

dum, biæſum, luſcum, claudum, hoc cellàâ oc-
cultetur, filentio monaſtico corrigatur;, cucullo-
abſcondatur, totâ involvatur. Deus ſibi habeat:
quod nemo hominum velit. Chriſtus domum du-
sat, quas thalamo omnes terræ filii excluduht. Eru-

Peſcite Parentes, & ruborem veſuum in ſpeculo,
in vultu Ioachimi & Annæz hodie
cottrigite.

Medi-

lelitatio⸗
4 Alia ſe
Mæntis
elt. Paten
abis ꝛcceß
Deo con
uns! guid
vunc ten
orenki. d
Chnltast
NM1
ni nrluiſe.
1odie qu
ſgtigguid
1 Aueamn In
Enineni cordis
UWNmun
Ainiaplum.
N, AhI
len dbi cor
1tpolum,
AMarianon
ale levoxit
ſndd iblaſtte
Nonne .
lemper 1
omiſſis
une, pleco
ummittarn d
lniſianis no⸗

,

4
o
II UMne

1 Ronenhe

ℳGk (104) £
Meditatio. De Praſentatione Maria

1. Aria ſe devovet Deo, terxtium agens
Mtatis annum, hoc eſt, ut primum,
poteſt. Patentes Mariæ Deo reddunt, qu od
precibus acceperant à Dee. Beatus ille eſt,
qui ſe Deo conſervavit ab infantia ſua: quid
moraris? quid differs tuam conſecrationem?
Age, nunc tem pus eſt tuaque omnia Chriſto
devoventi. Si enim te totum Chriſto dede-
ris, Chriſtus tibi ſe totum dabit. Nes inuti-
lu eſt ecommutatio pro eo, qui eſt ſuper omnia,
omnia reliquiſſe, Bern.
2. Hodie quidquid habet, quidquid po-
teſt, quidquid eſt, totam ſemùm offert Ma-
ria. An eam imitaris: tu, qui Deo conceſ.-
sà mineri cordis tui particulàâ, totum ferè
cor tuum, mundum inter & teipſum partiris?
aimis exiguum eſt cor hominis, urt poſſit ita
dividi. Ah? Domine, ſerò te amavi, nunc
tandem tibi conſecro, quidquid ſum, quid-
quid poſſum, corpus animam, omnia.
3. Maria non ad tempus, ſed in perpetu-
um ſce devovit, nec egreſſura eſt templo,
quo ad ipſa ſit templum animatum ESu Chri-
ſti. Nonne Deo promiſſti, fore, ut illi ſo-
li & ſemper ſervires? ſed (quæ rua ignavia
eſt) promiſſis pon ſteriſti. O virgo! offe-
ras me, precor, charifimo filio rue; non
committam deinceps, ut alteri ſervian. be
Chriſtianis non laudantur initia, ſea ſinis. Hie-
ron.

(105½) £
S§. CLZCILIA VIRGO ET MART. lutio.
22. Novembr. u non I.

Fece! vexio citò: iene, quod habes, ut nemo nute
c cipiat coronam tuam. Apoc. 3. ni “
Lere eit
IT quæris, quod intercinentibus Organis C..CI-⸗ 2 Mar
LIA carmen dederit, illud reſpondeo, quod ſads⸗⸗
illæ, quæ Agnum ſequuntur, Virg nes ſciunt me=. I lelieͤit
du'ari. Itaque quo die homini in manus danda eraf, mrieſ gral
nuptialem vehem cilicio aſtunxit, quo nobiliorem , ſaſe nonnul
Virginitas non habet zonam. Noctu sponſum Vale- . rdam er:
zianum monuit, caveret ꝓpudori ſuo manus inferre, E
cujus longe fortiſſimum Cuſtodem & cælo Ange- Nschflsue⸗
lum haberet. Hunc coram intueri eùm ille percu- neumbolaat
peret, ſuaſit impuros à ſuperſtitione oculos ſanctio- Eülcelcaut je
ai prius baptiſmatis undâ eluerer. Eluit, & voti qi homine
mox com pos formoſiſſimum multâque luce veſti= 1 Pn
tum Ephebum vidit, qui ſerto nobili utrumque co- Maccred
Zehavit, & precantes miro odote perfudit. Et fecit Ailiulis ac ve
hic odor poſt Chriſtum currere etiam Tiburtium. muimlimmp
Valeria ni Germanum, am béque ita inſtadio Chri- geinduerun
Miano cucurrerunt, ut bravium Martyres obtine= *“ I
Tent. CAX.CIDIA & balnearum, quas Tyrannus ſuc- ncceth lat
cenderat, ſlamis pulchrior, tribuſque in colle vul. Mhyblls n
neribus, velut totidem monilibus ornatior, cùm tri- icblentias er
duum ſupervixiſſet, ædéſque ſuas in remplum ver- lnhus.
tiſſet, martyrum veſtigia vetut paranymphorum in⸗ 4
ſtens, cælum & ipſa petiit, & Agno deniquenup= luil⸗ n

ſt minimè ſterilis Virgo, ut quæ moriens uno- hoſtalus
partu Chriſto CCCCe, peperit. mnltiut mi
Ex. Metaph. 1elsſobit?
S tleem, ſi
290 rdgerendo!

E.

Madi=

(106) B
Meditatio. De redto uſu gratiarum Dei
I. N ulli non ſufficit gratia, ad deſtinatam
ipſi ſanctitatem? & ea quidem gratia
creſcit creſcentesορρai—σ,, ut in Valeria-
novidere eſt, qui à caſtitate ad Baptiſmum,
àbaptiſmo ad Matyrium gradum fecit. Quor
Gratias rejicis? Quor ſpernis?? Omnes nobis:
canſamur deeſſigratiam ſed juſtins ipſa ſibi que-
nitur, aeeſſe nonnullos: Bern!.
2. Qhzdam gratiæ ſunt propriæ vocatio-
nisunlus cujusque : quæ iis duntaxat dantur,
quidignè ambulaat in vocatione ſua: his gra-
tlis ſic dulceſcunt jejunia, labores, auſterira-
tes: ut pii homines vel in duriorbus pœni-
tentiæ laboribus contenti ac hilares vivant,
dum in divitiis ac voluptatibus gemunrij, qui
vel cœco animi impetu, vel ſpe fortunæ am-
plioris, ſe induerunt in laqqueos ſæculi.
32. Si conceſſis tibi luminibus perperam

tbutaris, DEUS movebit candelabrum, &-

alteti dabit gratias effi caces,, quas tibi daturus
etat. S. Mathias in locum proditoris Judæ
lfuffectus eſt, & accepit coronam, quam is
pſeudo-Apoſtolus male tenuerar: Quanto do-
lore con ficitur miſer: dum hæc cogitatie ani⸗
mum ejus ſubit? Nunc in cœlis inter Apo⸗
ſtolos ſe derem, ſi meæ reſpondiſſem vecatio-=
ni. Oquàm admirabilis eſt Deus:? quàm tere
ibilis in deſeren do! Aug.

E 5 §. GL B.

(107) £
S. CLEMENS PAPA ET MART

23 Novembr.

Teutilem ſervum ejicite in tenebras exteriores:
illie erit fletus, & tridor dentinsm. Chriſtus

Matth. cap. 25.

odiit CLEMENS & D. Petri ſchola: Virtutis
primò Magiftri, tum Infulæ etiam hæres inter
Pont: Max. tertius numeratur. Impietatis Qub Tra-
jano accuſatus & in exilium ultra Euzinum Pontum
deportatus munere ſuo nec in ea quidem fortuna
oblitus eſt fungi, docuitque bis mille Chriſtianos
gquos ad Latomias Tyrannus damnaverat, præter
exemplo erexit & miraculis firmavit. Etenim cum
aquæ duleis penuria laborarent, eâmque petere per
VI. milliaria cogerentur, CLEMENS & proxime
manare copfoſam juſſit, cum ipſe Servator familia-
zem bi Agnum indutus dextio pede & omine fon⸗
cis indicium feciſſet. Porro cum aqua longẽ latéque
miraculum emanavit. Et jam ad trecenta milliaria

gfana Deorum evertebantur, undiſque ſancéctis quin-

genti quotidie tingebantur; cum denique &οcοει
"gufidius Pontificem anchoræ illigatum in mare
præcipitavit. Emicuit tamen ingens animus & ad
portum cæli enatavit. Ad preces deinde &hriſtiano-
gum mare ceffit ad tria milliaria, ſtruétumque in
imo à Cælitibus Martyti templum tumulumque &
marmore eſtendit, i terato quotannis deinceps hos
miraculo, quod auxit Puer quandoque à parenti-
bus per errerem illic reliéttus annumq; totum inco⸗
Iumis ſervatus. Fruſtia igitur Tyrannus mergeze
laudes CLEMENTIS mari volauit. Ancho-
gam ſuam Martyr cælo fikite
Sz Meraphi

faxa e terra patientiam eruere;, ad quam vetbis &

Mleliatio.
lusguayite
leldezfaet
cElogerint,
sclt btexil
llu ett)
io, gui 1n
8, Llempen
yllam paru
enter aboran⸗
unbus ex c
Rpwilhmümn à
er foluptatum
umhornnun
opus m
Alacla5.
Audæ Maje
lendis ad pe
es ſup
nnn Dei neg
Veniertemnpr
4 En Piger
Ntempus?
epuncdtum.
te poeni
it umn imp
leiten 20

1) Mieng

neree

, u

F
Ninecstandtt

n 4
Wn

4

108) £
Meditatio. De labore & Pigritiæ.
5 Eus grayiter in eos animadvertet, qui
deſides fuerint, & creditum ſibi talen-
tum defoderint. Homo natus eſt ad laborem,
tempus eſt breviſwſimum, illud tamen (quæ
tua deſidia eſt) miſere perdis: Das locum
Diabolo, qui ſanè nullas immitterer tenta-
tiones, ſi ſemper te inveniret occupatum.
Heu? quàm multam temporis das cupidita-
tibus, quam parum ſaluti? nunc tempus eſt
diligenter laborandi.
2. Pluribus ex capitibus manat hæc deſidia,
ſed, poriſſimùm à deſperatione ſucceſsůs, ab
amore voluptatum, à difficultatum, & ju-
diciorum horunum metu, Vide, unde tam
diligenter opus mundi, &tam negligenter
opus Dei facias. Ah! profectòà non artendis
ad tremendæ Majeſtatis Regem, cui ſervis:
non attendis ad potentiſſimum Deum, qui
af ciet præmiis diligentes & limpigros verò
& negligentes ſuppliciis. Maledictus, qui
facit opus Dei negligenter. Jerem.
3. Veniet tempus, cuùm non poteris labo-
rare. Quid piger! feciſſe velles, cum ade-
rit hoc rempus? ſeriò meditare ultimum vi-
ræ tuæ punctum. Conſidera piorum homi-
num exempla, & dandam tibi in cæle mer-
cedem: te p œnitebit in terrenis tam ſtudio=
ſum ac tam impigrum, in cœletibus verè
tam deſidem ac pigrum fuiſſe. Gteg.

K 1

E “ S. TlI.

(109) £
S. TRUDO CONFESSOR.
24. Novembr.,

BReneſicentia autem, & communicatienis nolite-
obliwiſci, talibus enim bhoſtys promeretun
Deus, Paul. ad Hebr. 130.

IN Hasbanienſi agto ſpinas inter, hoc eſt, divitias:
Epatrias educatus floſculus TRVDO ſuffocari ta-
men minimè potuit. Quin caput ſupra nubes puer-
tulit, eéôque altins que, prefundius in ſe deſcendit.
Ntaque ſervuliz ſuis inlervire Dominum TRVDO-
NEM vidiſſes quam virtutem ut tegeret, viliſſimos:
corpori veſtiendoe pananos injecit. Porrò omnia:
etiam quæ per ludum egir, «git ſerio. Quare cum tu-
multuario opete & conge ſtis temere ſaxis ſacellum.
extruxiſfſet, futuri oprris ſui hoc typum & votum vo-
luit eſſe, quod seagſe goſtea in profeda ætate, cæs.
lum oſtendit, cum m lieri improbæ ædificium lu-
dcrum diſturbantioeuloseripuit, quos tamen, ubil
primum facinus aiime-vidit & agnovit, redd:ditt
TRVDG. Egenis taè, favebat, ut ſuas cum illis ve=-
Rtes communes haberet, &, ut illes indueret, ſe his:
exueret. Talis Angelo bono adhortante patrtiam:
fugit & cæleſti diſciplinqamplius erudiendus con-
ceſtitad Tungrenſem Epiſcopum Remaclum. Pro-.
fe um cæleſtes in vita radii, àaunorte odor & prodi=
gia alla eomplura prodiderunt; ex quibus illud me-
morabile imprimis eſt, quèd cognatum, q ui contra
vtaα lofaztain thalamum Sponſam induxit, vir⸗⸗
San caſtigavit, per ſomnum, claudumque red didite
adultezum Amorem patri (uo deinceps:
Vulcano in hos ſimilemo,
Ex. durios

eotiatol es ⸗
honem, el
zunmeminen
Immam, No
uuus e5 hue
cuigue lo
liihnis: nune
Meres, Ul ine
Iui peounias l.
Zllui? Antia
yniseos cl
n ſces ſolun
nnibus. Chri
Achantas
Abundas
uliguas pect
Ucorem, nar
uUſulhelis,. 1

7
,

ſernepotiis ſ
Inucandi ſaluti
Kolactificio
idelumter
irllendam r.
lices, jure
Gmui tuæ,
Tanima? din
riment

1

5

U
rde
las⸗

(II0G) .
Meditatio: De Sandta Negotiatione:
101. negotiator es elige in Patronum Divum
Trudonem, e¹mque diligenter imitare.
A« pimum memineris, ſalutem eſle vegotio-:
mm ſummam. Nonad divitias, ſed ad ſas-
lurem natus es ?: huc teferatur omnis-tua ne=-
gotiatio; cuique probata Et fides tua: nemi⸗=.
nem decipias: nunquam mentiaris; aun-
quam pejeres, ut merces cariùs vendas. An-
Ses, qui pecunias relinquendas æternæ an-
leponas ſaluti 2 Antiquior & prior tibi ſit ani-
n tua, quaàm hætedes tui:. Nolianimæ tuæ-
jacturà bonis eos cumulare.
2. Non fides ſolum in vendendis, emen:
diſque mercibus Chriſtianum negoriatorem
decet, ſed & charitas ſtudiümque pauperes:
ſublevandi. Abundas pecuniis, da Eleemoſy-
nas crede aliquas-pecunias pauperi. Habebis
Deum debitorem, nam fœneratur Deo, quit
miſererur pauperis. Date (ait Chriſtus) &
dabitur.
3.. Ne tenegotiis ſic dedas, ut tempus non
habeas vacandi ſaluti tuæ. Mane Deum ora-
io. Adeſto ſacrificio]ESu Chriſti. Sub no=-
ctem ad calculum te vocato. Vide, an paratus
lles ad reddendam rationem. Vide utrum „
ue polſides, jure tua ſinr: ſine mora di-
bone domui tuæ. Quid prodeſt pecunia,
Pereat anima? perzat mundi luerum, nefas
Wsma sesrimentgtny?! Ange

P (r1II) Ien
S. CATHARINA VIRGO ET M, Nin

Binkan
27. Novembr. MAutem,
Dabo vobis os, & ſapient iam, cui non poterunt 6swotam,
reſiſtere, & contradicere omnes adverſaru it 0 it
veſtri. Chriſtus Luc. cap. 21. Nrir
8

PAlladem Chriſtianam damus, CATHARINAM Wlifcliciut
inquam, fortiſfimam Virginem & ſandtiorum 5. Cathr
Mularum digniſſimam Præſden non Agide aut, Loaraet
haſtäà mendaci, ſed rotâà fractà & lacteo gladioN .
formoſam, Auſa eſt hæc una ex amni Alexandria ?)Dolophe
Diis ſacrifi cantem Maximum interpellare, ſtulti-M0: 4d ofle
tiæque propalàm arguere, quin captiva cum quin- Deus ſhen
quagenis Philoſophis pro Chriſto in arenam def hgina haut
cendere. Et faſſi lunt tot viti a Virgine ſe victos, & gumn
in flammas abjecti, manus Deo, & palmam CA-) Mei
THARINSÆ dederunt. IIluc CATHARINA etiam MuIII IIe
Imperatricem, quæ ad vincdtam inviſerat, carceri- In onlen!
que præfedum Porphyrium cum ſuis pra miſit. Ipſa Chdauen
ultima cum Tyranno commiſſa primas tamen ab- jiahnien
ſtulit. Nam carceris tenebras cur non ſuſpexiſſet, ,
in quibus præſentem illi licuit Chriſtum aſpicere? 1ls, Aahen
jam verbera ac plagas facilètulit, cuen idem, ur pro- glietue
miſerat, robur ſuppeditaret. Negatum verò unde- fentim .
cim ipſos dies cibum potumque etiam contempfit, ehlit ca
cum commeatus ecælo ſuppeteret. Quid ingenio- e
ſam in tormenta rotam, velut melior fortuna cal- Wnd flnm
cavit. Denique virum (ut nobilis ævi nofſtri Poëtahbllite,
ait) credidiſſes, niſicum caput enſis abſtulit, Vir⸗lile nuptias
ginem lac quod pre ſanguine fluxit, prodidiſſet. gonni hoe
Meruit tanta virtus ab Angelis in Monte Sina tumu-
lari, & & tumulo hodie etiam CATHARINA eleum Tn etd
terris dividit; ut quod de ſua Fallade finxit aneilll, maccr
tiquêtas, de noſtra ſine mend aciopoſſimus iiie, def
affirmare. Ex Metaphr, uſe, hia
umundo
Gnct.
*

—

r.

6

ſeennatt

Aludn
Perokuntel⸗

.

„ EUin

(IIZ) £
Meditatio. De Vita S, Catharina.
1. B infantia ſuam Chriſto vovit virgini=
tatem, quam urt illibatam ſervarer, car-
nificis rotam, ſolio Imperatoris longe ante-
oſuit. O virtus ſuaviſſima? qua amici] Esu,
flij Mariæ & ſimiles Angelis ſumus, & in ter-
ra cœli felicitatem præguſtamus.
2. 5. Catharina Virginum & Dodorum
laurea donata eſt, utpotè, quæ fidem docue-
rit, philoſophos vicerit, reduxerit quam plu-
timos ad ovile IEsu Chriſti. Memineris,
quod Deus ſcientiaxum Dominus ef, à quo
Catharina hauſit ſcientiam. Tu qui diu-
rno, nocturnôque ſtudio tum corporis
tum animi vires deteris, aſcende ad ſcientia-
zum fontem. Poſtula ſapientiam à Domino,
& dabit affluenter. Verùm ſi quàm Deus ti-
bi ſcientiam dederit, eâ uti debes ad tuam
ipſius, & aliorum ſalutem. An huc ſpectant
vigiliæ tuæ?
3. Tertiam coronam adepta eſt, cum cea-
put præbuit carnifici; poterat quidem feli-
ciorem vitam ducere, quoniam pulchritudi:
ne, nobilitate, divitiis, ingenio præſtabat,
& ejus nuptias ambiebat Imperator3 ca ta-
men omnia flocci facit, ut moriatux pro Chri-
ſto. Tu verò, ſi cupis Martyrum coronâ
donari, macera corpus, reſiſte voluptati, &
avaritiæ, deſpice mundum: nam carnenm
, Mixiſſe, libidinem ſuperâſſe, avaritia reſtitiſs
Ie, da mundo trismtkaſſe, gars magna Martyy

rii⸗ Auguſt,
8.CON-

.

72
R (1u1) P⸗ er. De
.. CO N RA US. C ONF ESS OR. S kri, 1
rd clum
26. Novembr. Lin re t

Ego ſum via, veritas!, 2 Vita. Nemo venit Cotes, tolen
ad Patrem, niſi per me Chriſtus ]oan, c. 14., Mim conte
—+ NRADVS Infulam Qonſtantienſem accepit ,m vel alin
à D. vdalrico ℳgufſtlanoraum br . en ſequar
cùm uterque cœnam frugaiem ſanecis Gs n0learun
mocinalionibus ſpergerent; Et eratis die-
catus, jamq ue protracto ultra nediam noe lceffi.
loquio is expiraverat, Veneriqge ce ſle⸗ ſns hen
es Nuntius pulſat, admittitus, auditur ue ein ubiun
ſto ab inadvertente donatus dinittitar. MIcitan ,, beato
ajebat ille ad alios, hoe eſt, in Vve exis odiam caznem, „
edomare; ſimul carnein e ſinu parabat prodacere, Anem pari.
cùm ecce piſcem ofſtentat, jâmque piſce ino mægis- hiunindo ſ
mutus ſe ipſum damnat: Inambulabant allas animi aupelium
causâ, & cadentes ex alto RKheni aquas arbittaban- Betr
tur; cùm geminas inibi animas voluegrem ingetas; an ſod fal
torqueri cognoverunt. Vix pro his-ad arac fece- e
runt, & ad cælos vilæ ſunt evola re. Cæterhm CONI=. Mͦ Hen
RADVS priuſquànm obiret, Gebhardo nobili ade- yanumenat
leſcenti ſedem/ſuam iafidentivates fuit, ſetio id ulselt Vita
poſt ſe faéturum, quod nune per ludum faceret. lniehninm h
Dum ad aram ſactiſcat, delapſus araneus in calicem ainl
ſe infert. Qaid facerer? scodem populo & vita & inmn, ſed eo
morfs propinabantur. Bibittamen, & imperterritus. Min otlllim
ſacris menſæ aceumbit. lbi iomnibus admirantis. üftie guctanr
bus ex ore araneus innoxius exit, merito Sedem: Urtis ad hune
efferre juſſus à menſa, quam invocatus intu- (
lerats. Ex Membran. KEcel. Cont⸗ tas X
Iſenilla
unam, qu
britum habe
4 4 .
ia uja agit
nule agena

rti

wer, AO½

Nbrtuen

6e Kionnhn 9

(1I4) £
Meditatio. De Imitatione IESV Chriſti.
1, TESUS eſt via, in qua ambulare debet, qui
vulr ad cœlum pervenire,] Esus Dux no-
ſter eſt, ejus veſtigis infiſtere debemus, &
per dolores, tolerantias, & humilitationes
ad gloriam contendere. Fallitur quisquis
diam viam vel alium Ducem quærit. Ah!
Domine, ſequar te, quocúnque leris, ad
Horrum Olivatum;, ad Calvatiummontem,
ad. Crucem.
1. TESus eſt Veritas; impius eſt, qui ſaera
ejus verba in dubium tevocârit. Dixit autem
in Rvangelio, beatos eſſe pauperes, lugentes,
perſecutionem patientes. An Ixsu credis?

an potius munde ſecus ſentienti, & contra-

rium Evangelium promulganti! Aut Chri-

NRus, inquit §. Bernardus fallitur, aut mun-

dis arat. Non falleris, Domine mi, ſed
mundus. Heu? fallacias ejus jam pridem
novi, eum tamenamo, & ipſi credo?
3, JESuseſt Vita, venit in hunc mundum,

uthomines vitam habeant, non terrenis bo-

nis refertam, ſed cœleſtibus affluentem 31 hanc
autem dat potiſſimum vitam in auguſtiſamæ
Buchariſtiæ Sactamento. Quâ præparatio-
ne accedis ad'hune vivum panem ? Ah! Si-
tam ſedulò curas valetudinem, ut tueatis vi-
tam., miſeram illam quidem, & brevibus ſpa-
tiis dehniram, quid non agere debes, ut ali⸗
quando viram habeas beatam ac ſempiternam e
di ta ntä curà agitur, ut aliquanas plus viva-
urquomodo agendum eſt, us ſemper vi vat ur.
Aug. SS. BA B-

£ (157) £ .

barlaam
27. Novembr. hn habite
Facite vobis amicos de mammona iniquitatis? itlotent
ut cum deſeceritis, recipiant vos in aterna el liee
tabernacula, Chriſtus Luc. cap. 16. von gt

Tiam Indis pulchra jam olim fuit luventus. Prin-! aula! 1
ceps hujus memoratur loſaphatus Regis Aben- Unn ſtudio⸗
neris filius, voluptatibus ab ipſis cunabulis innu- etendis 4
tritus, & ne quid miſeriæ humanæ eſſet, vel noſſe , ſi er
poſſet, procul ab oculis atiorum, inter omnes ille. nor
cebras educatus. In tam blando carcere agentem dd
adiit Barlaamus Eremi incola gemmarum Mango⸗ Ii ueu⸗
nem præſeferens. Certe nobiliſſimam illi gem tt. Hietet
mam Fidem vendidit. Moz cùm deambulatum 8 ſolpn.
produxiſſet eupidum, in homine prim dm mendice,, 3 Purla
tum lepcoſo, in decrepito denique ſene ad eum an
diem nunquam viſis, mundi vultum & eminentium III) ucdio
colorem, velut in minimè mendaci ſpeculo oftena Grhdd id
dit. Laborabat itaque necquicqaam parens, vel ad in', Ain
Beos filium, vel ad voluptates iterum abducere ſeulo, vr
Fruſtra abſente Barlaamo neſcio quis impoſtor, qui, HH
vultum hujus quàm ſimillime referebat, alia velle!! nanc:
docere aggreſſus eſt, cum ita Numine volente pa. Me plunis e
lam pro Chriſto loqui lingua ſubdola cogeretur.) Ubi pur
Fruſtra & Theodas Magus ab Orco auxilia evocavit, osChriſti
& regia puella blanditias admovit, cùm loſaphatus
oſtenſis àb Angelo cælitum & inferotum ſedibus nnemuna
pluris Orci pœnas, quam minas, pluris cœli gau- l) utlane
dia, quà m carnis fallacias faceret. Tandem in me- unpataret,
liorem ſententiã cùm patrem etiam abduziſſet, hoc mibas, ſat
mort uo; fegnum alteri cefſit, & quam inter homi-gien labor,
nes minus poterat, inter feras Angelicam vitam, .
annos V. ſupra XXX. vixit. Accepit tamen tumulum Vixim
magiſtto ſuo in regia urbe, cui tunc primum
Mortuus videbatur, cum ille jam olim
fuiſſet. Exloan. Damnaſceno.

M eedi⸗

Ktaitencin
isentnld gald Re

egAN Men, Nl
galeſe

K (116) .
Meditatio. De ' Barlaam & Ioſaphat.

Barlaam elinquit ſolitudinem, & mu-
⸗tato habitu in regiam irtepit, ut fillum

Regis edoceat Chriſtianam fidem. Quam in-

enioſus eſt ſacer amor? quid non molitur?
uid non agit divinæ gloriæ, & humanæ
ſalutis cauſa? Ah! ſi eo amore arderes, tu,
ui tam ſtudiosé ,„ & tam impigré te geris
in quærendis opibus, & honoribus hujus
mundi: ſi ex ainmo amares Dominum E-
zuM, quid non faceres cjus caula? Nihit
amantibus durum eſt, nullus cupienti difficilis
labor eſt. Hieren.
2. §. Jofaphat ſtatim audit vocem Dei,
qui ore S. Barlaam loquitur: patrios errorfes
exuit, adhiduo ciliciorum, jejunii, & ora-=
tionis uſu: fortiter reſictit blanditiis, artibus,
minis, & viribus Dæmonis. Verſaris in pe=
riculo, ut is adoleſcens: cades, niſi iiſdem
armis utaris: Jejuna, vigila, ofa: tanti &
longè pluris eſt paradiſus,
3. Ubi primuùm Joſaphat ſuæ ditionis po-
pulos Chriſti regno aggregavit, ſe ceſſit in ſo-
litadinem unà cum chariflimo Patre ſuo Bar-

laam, ut ſanction vivendi modò ad mortem
ſe compararet. Sat laborâſti mundo, ſat ho-
noribus, ſat voluptatibus, ſat divitiis. Nunc
tandem labora animæ tuæx. Vaſa colligenda,

in freto viximus, moriamur in porin:

WP (117 N S

S. STEPHANIS JUINIOR MART. mener
28, Novembr. otes, l

— arumquc
Vulpes foveas habent, & volueres cali nido; mo⸗le
hlins autem hominis non habet, ubi caput re- lnl kelen D
elinet. Chriſtus Matth. cap. 8., inenhut 1
Ecelis, Ilt
Tephano huic tempora cognomen Iunioris fece- lteet et
unt. Natus eſt poſt votum-Virginis imagini, quæ mmoman
Blachernis colebatur, a matre factum. Monachus liaf: Tu,
non tamen Reipublicæ non profuit. Pugnavit e& la- ueruiſti, gu
tebris ſuis fortiſſimè in communem Divotum ho-. nhigote co
ſiem Copronymum; tum præcipue cum in tem. *
chern Feph hater, .

plam Bliachernenſe (cunas Stephani) debacchatus
barbarus furoreſt, Tunc, inquam, Stephanus pro,
Matte & Dei & ſuâ pugnaturus prodiit, & producto Azcincommo
in, conſpectu tyranni nummo, qui imaginem ejus e cum ſpes
præ ſe ferebat, oſtendit facile Augaſtifſimas etiam en tcat
Dei Divorumque imagines honore debito colen- Mmutne.
das effe. Igitur inſidiis appetitus & impuritatis à. Nus Knlu,
muliercula mendaci accuſatus e ſpelſuncàâà fuàâ ad tri- enlubin eotiis
bunal, inde in exilium abducitur- Lbi quoque cum 7 in pii
Imaginum cultam multis miraculis tueretur, vin- uee⸗ An
ctis à tergo manibus in publicos carceres reduci- 11.
tur, VI. panis uncias'& tres ſchyphos in hebdoma- IIl⸗ geeptur
des ſingulas AMatronà Chriſt:anà ſubminiſtrante.. ÜIIne hbote.
Quod ta men cæli Saturnalia inſtare ſibi certus eſſer, IMicansa hæe
hæc etiam vitæ fomenta XL. ante mortem di bus
reſpuit, & cùm Icones Divorum (tota illi hæreditas
erant) Matronæ illi, de qua dixi mus, donàflet; obvi- nAgrprun
us hoſtibus ivit, & poſt multa ludibria raptatus per ) colpus e
urbem calcibuſque paſſim inſultantium pulſatus ti- ele lebebat
eno denique cæſus opetiit, Parrcidæ Carnifex dæ- i coltinaun
mon fuit. Mulierculam lactentes gemini infantes in

ac . n
lecto lacerarunt, ipfi etiam ſceleri immortui. arudrruͤt
Nec verb aliter decebat aut parere aut mori udinem, ac
VPera᷑HRBs. Ex bιι ten 7: alt, Filiu.

ſienet; 7
Medir

Nn * (18)
1 Wo . . . —
e ledic. De ferendis moleſtiis & afflidionibus.
loni R Et patienter & moderate, quod vitare
1 non potes, ſuſtine vimftigotis, & calo-

s, temporümque vicifliradinem. Mala
ommunia ferenda ſunt non communiter ni-
mirum in expiationem peccatorum tuotum.
i goc ſi feceris, migzues pœnam, quæ te in
nurgatorio manet, & augebis paratam tibi in
glo gloriam: Tu, qui tuis criminibus in-
eenum meruiſti, qui potes de nimio tum ca-
ote, tum frigore conqueri? deſinet conqueris
(, quod patitur, intelligat ſe mereri. S. Cy-
ſorian. .
j, Hæc incommoda àbſque murmuratio-
te pateris, cum ſpes affulget honoris, aut lu-
qi. Nunquid mercator; aunquid miles tem-
peſtates, pericula, labores deſpiciunt, ut fe-
licem ſuis in negotiis exitum habeant? quid
multa? tot viri pii, multum patiuntur, ut
jlaceant Deo. An ſunt naturæ robuſtioris,
Juaàm tu? Age eorum exemplo labori aſſueſee.
Nihil ſine labore.
3. Tuâ causâ hæc, & duriora prote paſſus
ſeſt Chriſtus; conſidera eum algentem in præ⸗
ſepio, in £Ægyptum fugientem, morientem
in cruce; corpus ejus dolonis ac laboris im-
mune eſſe debebat, urpote conjunctum dixvi-
in nitati; continuum tamen adhibuit miracu-
lum, ut patererur. Tu verò lubens tempo-⸗-
tum ordinem, ac naturam mutares, ut nihil
dateferis. Filius Dei paſſus eſt, ut nos fluos
Dei faceret 3 & filius heminis pati non vult.

S. RA-

Wι (119)
S. RADBODIS EPISCOPUS.

29. Novembr.

.
2 h. 1n
ogultas in
lni, & pro

MDuos praſeivit „ &s pradeſsina vit, conformes Dhomilitate,

keri imagi nis flliiſui. Paul. ad Rom. cap. 8.
Itas Divorum RADBODVS ſpeculum ſuum di-
cere eſt ſolitus. In hoc dum oculos ſuos defixit,
alterum nobis ſpeculum vitam ecce luam dedit.
Pietatem in Caroli & Ludovici Imperatorum aula
edodus eft, ipſiſſimâ virtutis tunc ſcholi. Hæe
Clienti ſuo infulam Traje denſem peperit, digniſſi-
mo omaium calculis, præterquam ſuo; Submittere
tamen eandem ad pauperum pedes, quos quotidie
abluehat, non dubitavit, utque oculos & ſuos &
aliorum falleret, ex auro quidem bibit, ſed aquam;
quam côm libare vellet nonnemo, in merum ver-
tk RADBODVS, itaque cavit ne peſſimus pecil-
lator gloria venenum ſuum virtati affunderet. Iam
Danos, cum dicenti ad concianem obſtreperent,
diris devovit, quas illico ſenſerunt peſte abrepti.
Demum mortem ſibi, alteri Infulam ſuam vatici=
natus, inter preces, quibus ferè vitam duxit, ab-
ſolvit vitam, in opem præcipuè D- Martinum vo-
cans, qui morienti adfuiſfe non vanis argumentis
creditur. Illud in dubium, ad decumbentem virgi-
num Reginam §s. hinc Theclà illinc Agnete ſtipa-
tam veniſſe, eam ob cauſam, uti ĩpſa ajebat, quod in
Precibus ſuis RADBODVS nunquam non memor
Virginis fuiſſet. Et verè qui Matris obliviſci
Klius poſſet? ceettèe obliviſci filiorum
Mater hæc non poteſt.
Ex τσ.

Medi-

nrluſt ha
6hen, Anſoli
Cientiam afn
opunqua
eab imitstlot
ſieus Elatebt.
ert in nommin
6, mulumm pr0
onbus eum
eligis Chniſt
uimumtuum
anmum conf⸗
Doylomnaon
t, muanChrit
is, los 2d

ieedemüm
(os in Calv.
G lbichuſt
Cnum Patien⸗
Ul tuus crucit
Ule ner ten
ebid golorie
Imtevideam
Imn ogell
egellat de⸗
Rameb no

lne

D 1

V
4

10. .
10. Norenb⸗
D
19

ihelteg
ltiree
Miſani, t
ale Nel A . 7
1 nt

None
1Woſe

.

(110) £
tedie. Chriftianus Chriſto conformari debet.
Hiiſtus in domo S. Joſephi amavit ne-
ſcii, & pro nihilo reputari. Obedi-
eatiag, humilitate, ſolitudine, ſuæ prædica-
ioni præluſit; has potiſſimum virtutes imi-

sſtati debes. An ſolitudinem, an humilitatem,
in obedientiam amas? tu qui ſemper impe-
urte, & nunquam parere velles? Heu! lor-

e abes ab imitatione Chriſti.
2. IESus & latebris in lucem prodiit, utin-
umberet in hominum ſalutem? verum ho-
nines, malum pro bono reddentes, probris
& doloribus eum affecerunt., Si tibi cordi
eſt, veſtigiis Chriſti infiſtere, maturè com-
paa animum tuum ad praviora ferenda ab iis
ipſis, quorum converſioni vacabis: non eſt

u diſcipulus ſupra Dominum; nec decet con-

ℳ

tieiß
1r N t
l.

queri, tacente Chriſto, qui in crucem actus
tſt ab iis, quos ad ſanitatem reducerc cona-
harur.
3. Inſpice demum, & fac ſecundum exem-
plar, quod in Calvario monte tibi monſtra-
tum eſt. Ibi Chriſtus ultimum quidem, ſed

Iutiliſſimum patientiæ dedit documentum.

lbiamor tuus crucifixus eſt Ah Esu! reli-
quum vitæ meæ tem pus meditabor paſſionem
tlam: quid doloris, quid dedecoris detrecta⸗
o, cum te videam doleribus & opprobriis ſa-

6

turatum? Si fagellari detrectas, eur recipi aeſix
leras? Nagellat D'eus omnem filium, quem reci=
ti, s unico non pepercit, Aug.

5, AN-

(121)
S. A N DREAS APOSTOLUS
30. Novembr.

Mihi autem abſit glorisri, niſi in Cruce Domini
noſtri IEV Chriſti. Paul. ad Gal. C. 6.
A NoREAM, quo D. Petrus Germano gaudebat,

tradunt omnium primum Chriſti ſcholz no-
men dediſſe; arcanorum Magiſtri inter paucos

.
lelltutio.
Indteas —
d eam jam
Svn. BEjuse
gurque pe
iſeataut Pen
rotis annl
16 generoſi

omnium conſcium, quam hauſerat doctrinam, ab ul, Indo
ejus morte Scythiæ primo, mox Epiro & Thraciæz, ulen: 0 07

tam Achaiæ etiam intuliſſe 3 hic contra Procos
Ægeam Crucis acerrimum inimicum fortiter rem
geſſiſſes ab hoc ad impia ſacri ficia invitatum id re-
ſpondiſſe: nobilius ſibi ſacrificium, idque quoti-
dianum eſſe & incruentum; Agnum illum omnis
maeulæ cſſe expertem, & qui, poſtquam ejus carne
ſanguinéque omnes Chriſtiani vixiſſent, non minus

tamen etiam ipſe integer viveret: oub hæc in vincu-
n W innir

la conjectum eſſe, eximendum facile, niſi manus

rb hominil

1e te me

Hielanctus:

le, exbltat,

1tqua mna

ipſe Chriſtian s, precibus ſuis, vinxiſſet; Protraétum Ilaffiimnes,

inde, ne ſupra Magiſtrum primus etiam diſcipulus

mAuN hec

eſſet, virgis cæſum, ad erucem raptatum eſſe; hanc ſigelt Chuiſtus

procul conſpectam amiciſſimè ſalutaſie, ad hanc
velut ad exoptatam vitæ metam properaſſe, hanc
velut expetitum ſenio ſue (cipionem amplexum

4

fiatem. Nu

Fum Apoſto

eſſe, velut nobliſſimum ſuggeſtum cupidiſſime Golorls co
conſcendiſſe, ab ea duos dies totidémque nodctes, (Conſidera

ab ejus ore hominum millia XX. pependiſſe; quo-
rum accurſu eum territus Procos: detrahere eum de
ctuce cogitatet, ANDREAM, id ne fieret, magno-
pere Deum eſſe precatum, ac proinde inter mul-

eis Crucem

(ucem, crul

nundi perie

tum, quiprecantem cinxerat, ſplendorem, & eruce unss eam Ia
ad cæalum, geam veròà malo dæmone, obtotto
collo, ad peſſimam crucem in Orcum abiüſſe: ex
tumulo denique oleum ſtillaſſe, & hoc uno do-
lorem ſuum Chriſtianes leniiſſe.
Ex Bars

Medi⸗

ctucem habe
niaclubenti
ltes Crux,

* (122) &
Meditatio. In Crucem S. Andreg.
.,Q Andreas diu deſiderârat Crucem, &
"àad eam jam dudum ſuum animum præ-
arärat. Ejus exemplo para animum ad gra-
viora quæ que perferenda, tum roga Deum,
utinfligat aur permittat, quidquid ipſi libue-
it; ſi votis annuerit, crux erit ſuavior; ſin
minùs; generoſa voluntas mercede non fru-

ſtrabitur, In dolore, in afflictione, dic cum

8. Andrea: O bona crux? diu deſiderata ac-

ipe me ab hominibus, & redde me Magiſtre

meo, ut per te me accipiat, qui per te me rede-

mit,

clen dan
ett ltulct d
at Crane,

4101 U0
. Koe
untll liun
hituunl:
1 M

ailian 1 ,

2. Hic ſanctus ad aſpectum Crucis lætatur,
gaudet, exultat, quod eâdem morte mori-
turus ſit, quàâ mortuus eſt Dominus] Esus.
Cùm vides imminenrem Crucem, cum ad-
ſunt afflictiones, hæc cogitatio recreet ani-
mum tuum: hæc omnia, imò longè duriora

paſſus eſt Chriſtus, ut meo dolori aſpergeret

ſuavitxatem. Nungquid parum imitaris hunc
ſanctum Apoſtolum, cum vel ad ſolam cru-

cis & dolotis cogitationem perhorreſcas.

3. Conſidera, quòôd Crux Andream, noa

Andreas Crucem portet. Si libenter portave-
tis Crucem, crux portabit te, & ejus benefi-

cio mundi pericula vitabis: quòd ſi geſtare
nolueris, eam labotiofius trahes, Suam quiſ-
que crucem habet; ſed eum non gravat, qui
hilari aclubenti animo eam portat Dei causà.

Navis eſt Crux. Aug.

k 8. ELIs

(123) a
c. ELIGIUS EPISCOPUS. Honrau

, epit Ada
I. Decempr. gerut in Pat

Negotium veſtrum acatis, & operemini ma dliohe ndor⸗
nibus veſtris, ſicut pracef imus vobis. Paul,roChriti,
ad Theſſ. cap. 4. zskuit jur

Vàm altuùm ELIGlVsS virtute ſua evolaturus imelis, gatl.
Q æ lum eſſet aquila monſtravit parturienti ma“ Qlilaboat,
tri per ſomua viſe. Puer aurifici inſtiruendus jmet; qui
traditus artem eam non multo tempore ita Perdi. dedet Juon
dicit, ut nemo alius hac tam gratus Regi Clotario 14
eſſet 3 tunc præc puê ubi fidem ſuam ita probavit Mens, dam
ut ex auro, ex quo ſellam unam tantum Facere juſ-ſolhhinem erpe
ſus erat, geminas concinnaret. Interea tertiam ſe- Lremplo 6.
dem cæloaggreſſus parare, animum ſuum, hic de- qiodis cuſu
mum artificem ſe oſtendit: quando lacrimis hune 8 Der
perpolivit, aſperis pœnitentiæ ſtudiis ſcalpſit, omni- A0leile eo,
busque virtutibus ita exornavit, ut ad ſpeétaculumt)) noyitt,
cælites traheret, Etenim ex his unum aliquem Melym occun
cum de more noctem ante hierothecam ſacrarum tiim, utho
reliquiarum inſomnis inter preces traduceret, ipſe pore ridte
vidit, rataſque preces ſuas apud Deum eſſe intelle
xit, mox caput rore tam copioſo perfuſus & tam jele. Hx
ſuavi eſt, ut jam minime lacrimarum pœrniteret ,hſanctitari
quidus hunc deliciarum imbrem provocaverat. Noli multa
täm quidquid ane ſfuâ corradebat, ELIGIVS id pyr peringe
om ne non jam ELI Gll ſed pauperum & captivorum 4
lucrum erat, Ad hos juvandos, nec alio Regum iempor⸗
benevolentià utebatur, à quibus, cùm jam mira- Hoppteſlus
culis etiam clarus eſſet, Epiſcopus Noviom enſis di- ſacandi, n
Mus, cm eo in munere Apaſtolus Flandriæ dicj caleltia
n eruiſſet, cœnobia plura fundafſet, corpus etiam

S. Quintini Mart. repertum terrâ eruit, vicem- z itar ¹
que ipſius ſuum huic mandayvit. (oſuadie
Ex laippel. m & ſortd

Medi ) vol⸗

1 Dunnn,

fin as ,
“
, . lt, dni
4,
4

i
inee

miiunms totgfantzand⸗
unnit Matekuer
in eri mAn,
Ine lskias Au
Uteatlulett ipſe

“
eretttt⸗
Autieti
ei

(124) £W
Meditatio. Vitæ in laboribus traducenda.

1 Omo natus elt ad laborem: Deus præ-⸗

cepit Adamo, ut terram coleret, &

opetarerur in Paradiſo. In ſuâ quiſque vitæ
conditione laborare debet. Afſſueſce labori
ermplo Chriſti, qui (ut ait Propheta) in la-
horibus fuit à juventute ſua. Si ut par eſt,
hboraveris „gratus Deo, tibi, aliiſque utilis
eis. Qui laborat, unum duntaxat otii dæmo-
em timet; qui verò otioſus eſt, omnes ti-
mere debet, quoniam orium omnium vitio-
lum parens, dæemonum omnium tentationi-

bus hominem exponit.

12. Exemplo §. Eligii, principio tum diei,
tum actionis cujuslibet memineris, laborem
tüum offerre Deo, tuâmque oblationem iden-
tidem renovare. Si quidpiam difficile, ac
moleſtum occurrat, vince difficultatem, ac
moleſtiam, ut honores ac imiteris Chriſtum:
fnito labore, vide, in quo peccaveris, & ve-

mam pete. Hanc ſi laborandi rationem te-

nueris, ſan itati & æternitarti laborabis.
3. Noli multa compledti, nimius & nul-
lus labor perindè nocent ſanctitati; aoimus

quidem temporalium curis implicitus, mul-

tiſque oppreſſus laboribus, nec tempus habet
Deo vacandi, nec eo, quo deberer, ſenſu
pletatis cœleſtia contemplatur. Altius hæ-
ſeat menti tuæ, ſalutem, unum eſſe neteſſa-

am. Quo ſtudio quætis Dominum! Quari
urum, & fortè cum Valueris, non habebis 5
Deam, cum votueris, habebu. Aug.

EF 2 §. ILHE-

S. THEODULUS CONFESSOR. mOtalk-
2. Decembr. NEes
Mihi mundus crucifxus eſt, & ege munde , 2 pla
Paulad Galat. cap. 6. ſum e
Scenderat in id faſtigium honorum THE 0.“ nbetu .
DVLVS, ut Aula illum Theodoſiana Præfe-Aurlle illa,
Deus?

Verum his etiam altiora Virtus am-at,
1 aulæ echnas & inſidias probe olo nallls
ludos facere hanc viciſſim vo- liris. Q
e de

Rum lalt taret.
biit. Etenim quo
rſꝑpecas haberet,
juit. Quare aſſem omnem (Philippeorum millis,
quinque ſupra quinquaginta ) liberali ſparſione in gudmun
miſeros abjecit, ipſe columnam Edeſsæ aſcendit, in i 1u0,c
de Aulæ faſtus, minas, pericula, omnia deſpecturus/ Mli limere
Ita Mundo & ſeſe altior reſpuit jam cum homuncu undiawoc⸗
lis prandere cœpitquecum Cælitibus folà Ambto ns, &
ſiàa, hoc eſt, Angelorum pane deinceps veſei. P0 taubad,
aanos ſic traductos XXX. cupido ſubiit ſcire, eccui Gilind ne
nam ex Dei amicis vitæ meritis æquiparandus foedsduntrdi
ret. Reſponſum & cælo, Cornelio Mimo æquan uz, Tehn-
dum. Ruborem expreflit hoc THEZODVLO. Adii
tamen virum, & hæc deniqueſi bi fatexi coëgit: S”
micam artem à primis annis tractaſſe, nunc cùm inl u, l
mentem ultimailla nee ficta Mundi ſcena veni ſet lls eSy
ſerium ſe & frugi eſſe, nuperque adeo ut pudori nedhiis Pvange
ſcis cujus Matronæ unâque decoctoris ejusdem viri lantenmae
ai à creditonbns in vinculis tenebatur, liberta , . el
conſuleret, veſtem & iupeilectilem vendidiſſe iun: iacl
corzogatum inde quadringentorum aureorum all qvotles
ſem alienæ miſeriæ donaſſe. Laudavit tam benklié ludat,
clauſam à Mime fabulam THEODVLVS,„ & lamn elle hum

tus iterum confcendit columnam ſuam, paulunn gu
. 4 7

boſt ex hac in vicinum cælam tranſcendit. i
Ex Menals. un iu Domt

lenea magi
Mem, Aug
—

Med

(126) D
ged Meditatio. De Contempiu mandi.
Neac diligere mundum: cave, ae mor-
airg tiferis us blanditiis capiatis. Auto
üneſulgent, qu præ bet pocula, atque mel ſpi-
ccheh verùm plena ſunt veneno. Calix verò
4 huiſti videtur felle & aceto teducare, at ple-
aus eſt Selle ſuaviſſimo; mundus blandien-
onecat, Deus affligendo ſalvat. Chriſtia-
e? cœlo natus es, nec expleri potes mun-
unis delitijs. Quid differs vitæ tuæ mutatio-
leuin Haen ben? quid mundi nugis retineris? Quid agis
ater in ſaculo, qui major es mundo? Hieron.
2. Noli timere mundum. Ut amor, ſic ti⸗
nor mundi avocat ab obſequio Deo. Stul⸗
teſcit mundus, & adverſatur Deo. Si tantillo
uletes animo , eum facilè ſuperares quippe,
cum eos duntaxat vincat, qui ignavioris lunt

ſſen,l
e⸗
1 Deterhn

4 ſmn / ail haturz. Te unum, Domine, timebo, non
MIcienim mundus, aut ejus aſſeclæ me judicata-

— ſunr, ſed e'u, Domine, tu, in uam, me
erälinſflltt judicaturus es, non cx mundi legibus, ſed ex
uſei ne præceptis Evangelii.
3. Contemne, calco pedibus fallacrm
gmudun : facilis eſt is contemptus confide-
geah anti, quoties amplis promiſſis amicos ſuos
quotidie ludat, & clamet, deficere, ſe nec
1/ parem eſſe humanis deſideriis. Audi vocan-
tem JxSuM, qui veritas eſt. Mundus clamat,
defcio: tu Domine, clamas, reficio 3 egn ma-
ſeria mea magis ſequitur gefsientem, 1sa fe-
feientem, Aug.

§. FR. d —

* (127) £
§. FRANCISCUS XAVERIUS. Neiitzti⸗

3. Decembr. ken,
— g. 7
Factus ſum infirmis infirmus, ut inkrmos lucri d h,
facerem. Omnibus, omnia fastus ſum, as ne iu
omnes facerem ſalvos. Paul, I. ad Cor. C. 9. 0
FRANCISCVMXAVERIVM pinximus, virum, esoainin
cujus animo alter etiam Orbis auguſtus fuit. ſ.5 bure
Dum vixit, Virgo vixit: Teſtimonium animo inte- e,coln .
gerrimo corpus dixit, longe poſt mortem etiam in Droculhi
viva calce integrum. Sui ſemper egregius vickor’e voluptates
non ſemel e morbidi uleere ipſum pus hauſit. GSed eiinuiltis,
tam fitibundum DEVS deinde tot delitiis per o-
mnem vitam perfudit, ut ebrius ſæpe exclamare,
diducto a pectote veſtimento, coactus ſit: ſatu ℳ 4mg
Domine, ſatis eſt, Apoſtoli per novum orbem nonlnit, 0ten
tam nosnen, quam vitam tulit: ad id muneris ab ti K iagekello
ipio Numine delectus, Siquidem multò ante in
iom nis tetri coloris hominem, & qualem Indun r
edhingimus , portare humeris ſibi per quietem vi- nad ir
ſus eſt. Et quid aliud vigilans poſtea egit, cum ejuſ⸗-olanii!
modi hominum decies centena millia ad Eccleuæ 5, Aum C.
gremiumſuis humeris tulit, & tot non tam vultus, hiſiin finatur
quàm animos fuſcos ſacra undà ſolus lavit, & cæli nniad 80
candidatos eſſe juſit. Vaticinia inſuper edidit n-
numera, prezibus mare exarmavit, exercitus vicit, Il phite
idem eodem tempore geminis in locis & longiſſi-Mecata,
me difſſitis, periclitantibus adfuit, demortuos in Inlemper
vitam tevocasit quinque ſupra viginti: Omnibus tubime
om nia factus, in convivis etiam atque ludis animo- lutimcl
rum lucrum quæſivit, invenitque. Ad extremum l clam
dum ampliſſimum Sinarum Kegnum laborat nlbet caro
ingredi, in ipſo ejus portu ad cælum Unl, ſi prius
animam appulit. n. Amyliug
Ex Vita.

yhaben omn
re Pro⸗

nnan Gharitnd

ſn n 1

ng

untach,d⸗
umliultene
lt, Elaternfrltus,
Lelt
emamheahin-

ſin,Onin
itelttnne,
KCentenuu

Naverii pectus, ut omnes poſthac curas, ac
cogitationes (ſuas ad majorem Dei glotiam

* (128)
Meditatio. In vitam S. NXa verii.

1, A More Dei, in exercitiis ſpiritualibus §.
Ignatii „ ſic inflammatum elt ingens

jetulerit. Outinam? quibus Xaverius, lis-

dem ego flammis arderem ? Amor cœleſtis ac-
tehde, combure cor meum;, patet ardoribus
Etuis,. Procul hincvani honores, procul cœ-

noſæ voluptates, nugæ nugarum 7 diutius
me retinuiſtis. Ratione pleniſimum eſt, illam,
in quo habeas omnia, amare pra omnibus, Euch.
2. Amore Proximi ad extremas mundi oras
excurrit, Sorbens etiam ſaniem ægtotorum,
lorti & in defeſſo labore vacat o nium lſaluti.

4 An pari charitate complector pr imum? Aa

iph præſtè ſum, tum anime; tum corpote
laboranti?
3. Amore Crucis Vinctus & Mat yr] Esu
Chridi in ſinarum regno mori cupit. Omni-
bus omninò voluptatibus abſtinet nul um
omittir pœnitentiæ genus, ut ſua aliorumve
luat peccata, Amplius laborum, amplius
lorum ſemper petit; & ege (quæ mea ign-
via eſt) ubi me minimus doloris aculeus pun-
gie, ſtatim clamo, ſatis eſt. Domineè quin-⸗
tumlibet caro reluctetur, auge, precor do-⸗
lorem, ſi prius auxcris patientia n, & ani-
tem. Amplius Domine, ampl:us.

F 4

* (129) £D
S. BARBARA VIRGO ET MART.

4. Decembr. ⸗

Trademini autem à parentilus, & fratrilus,
& cognatis, & amicis, & morte affeient eæ
vobis. Chriſtus Luc. cap. 21 .

NVIius tam à vita nomen abluſit, quàm BAR-
BARR. Dioſcorum habuit parentem Deorum
Mancipium, ipſa DEO addicta, Matura, ob formam,
turri ineluſa, libertate Chriſtianàâ, ſi unquam, eſt
ufa. Ter ſandæ enim Triadi devota, ui Fidei radii
ſplendidiùs animis illucerent, binis feneſtris ter⸗
tiam ſuperaddicit, balneum verò multâ cruce inſi-
gnivit, gnara qui mentibu⸗ lavandis ex hac fontes
ſcaturiant. Interea cum ſtomacho Dioſcorus in=
telligit, fi liam Chriftianam eſſe, & ferro inſequi-
tur. Sed ſinum, quo parens expulerat, mons præ-
buit diſeluſus. Et lubens theſaurum hic occultaſ-
ſet, ni, qui Miraculum viderat, innoçentem ovicu.
lam paſtor nequam prodid ſſet. Captam itaque fi-
liam inaudito exemplo ad tribunal pater apit, cæ-
di virgis viſcera ſua videt, ſanam à Chriiſti manu ite-
rum affligi quin ubera etiam caſt fſimæ abſcindi,
non factuzus, ſi bibiſſet ubera. Hinc novus filiæ ſuæ
Leno per urbem ludibrio circumduci ſuſtiner unâ
verecundiâ teétam. Demum & tyranno carnifex ſua
manu non barbaram fliam barbariſſimus parens
demetit. Sed Carnificis Carnifex fulmen fuit, quod
in eodem loco ſeelus extinxit. Nunc BARBARA il-
lis e cælo opitulatur, qui, ne ſine ſacro epulo diem
u timum obeant, orant. Teſtis ejus rei locuples
Stani laus eſt ſandiſſimus & Sĩocietate IESVado-
leſcens; quem ſi æmulabitur, recte
faciet adoleſcentia.
Eæ Baxron.

Meditat
Barbara

e pare

Ingid ali

An, ut pare

ſeens cape
lede part
ndatis Ciyin
areparinles
Un,
1 Jancte!
da lur: Vel
eAt; occisa g
10us colelti
ümem gopine
jopinguos, 6
Dei Metia
illtubis ſor
1 ſana b.
uuena eſt:
Uineà & im
nO, eam it
bec beatiſ
letut, imit⸗
Imtemofs 0

dite, &

M.

ſ
Nehn
Dirnt,
min, fun
ni dnn iüre

1.
Sl
lt
l Gl

DN
uirll utin
, leit llergs .
n Genlgide
nim Er,Ke
aheinit

n

l⸗

8

4

(130) £
Meditatio, In vitam S, Barparas

G Barbara Deo mavult obedire, quâm
*ſuo parenti, quamvis monitis adderer,
& tormenta. Tu verèô nuuquid ſecus agis?
Nunquid aliquando dimittis divinum obſe-
quium, ut parenti, aliiſque obſequaris? Ado-
leſcens cape Exemplum de ſfancta Barbarz.
Diſcede à parentum tuorum voluntate, ſi
mandatis divinis ad verſetur. Melius eſt, con -
tiſtare parentes, quàm contriſtare Deum. oan.
Clim.
2. Sanctæ Barbaræ parens Carnifex fuit
natæ ſuæ: verum irato Deo meritas p&as
dedit; occisà quippe natâ, occidit & parens,
tactus cœleſti fulmine. Timeant parentes,
tmeant propinqui, timeant amici, qui filios
fopinquos, & amicos avertunt ab obſequio
Dei. Num etiam tu dicteriis, & parvo exem-
plo abſtra his ſocios tuos à piis operibus?
3. Sancta Barbara, morientium ſingularis
patrona eſt: ur qui ipſius opem implorant ſu-
bitaneã & improvisà morte liberentur a Do-
mine, eam itaque impoſterum invoca: ſed,
ut hæc Beatiſſima Viigo tibi ſingulariter opi-
tuletur, imitare ejus virtures: & ne incau-
tum te mors opprimat. Exſbelta quotiaiè ſ-
sem vita, & ad illnd iter te pbara- S,. Eph-
iem.

(131) &£
S. SABAS ABBAS.
5. Decembr.

Scio enim cui credidi, & certus ſum, quia pe-
tens eſt, depoſitum meum ſervare in illum
diem. Paul. 2. ad Tim. cap. I.

CAEAM fi ſpeétaſſes, Imperatorem dixiſſes; ut
OQqui monachorum exercitum non unum ducebat,
Viros omnes, quales vultu etiam ſe ferebant, cùm
ille imberbem in caſtra ſua neminem admitteret.
Sævientis fornacis flammas ſcribitur Crucis ſigno
extinxiſſe; feras & feris mage feros homines do-
muiſſe: Agarenum qui fallaci anuno acceſſerat,
terræ hiatui devoviſſe: templum, cœlo monſtran-
1e, in rupe alicubi reperiſſe: in Genium malum ab
ipſo Chriſto armatus depugnaſſe, ab eodem nune
cibariis, nunc pecuniis donatus. lam Leonem
qui medicam SAB. manum expertus erat, ajunt
Aſino cuſtodem ducemque ad paſcua fuiſſe tamdiu,
quoad Agaſo Luxarie foœde ſe contaminavit, tonc
enim devoraſſe Aſfinum. Ipſant SABAm cüů/ ad
Anaſtaſium Im p. hæretieum iret, anteambulonem
habuiſſe Angelum, ve bisimpium liberis caſtiga ſſe,
morémque eiimminentem multò ante pra vidi ſte.
Sed & Iuſtinianum itidem Imperatorem palam co-
ronam cælotvidiſſe deſ endere & caput SAB. am-
bize, qui tamen exoratinon potuit, ut hexedem
Imperatori apud DEVM impetratet, quod hunc
haaæreticorum partibus acceſſur m ſcictet; Denique
Qn c&lum abiifſe Anno D. XXXI. inter DD.
Martyum Comitatus.
Ex Metaphr.

e („*) e

Me⸗
hera in Dec
pesenimn
,ed ſneſpe
6s, Vultom
elt Deus,
lete, quid t⸗
vnilericord
Ecuudum m
nmugwum mn
Domineà
rin tunn futu
bocnintbus, 41
Uneis. Tu,
onatehonotes
do ttuelant
Mum min don
igoifhtam
liſes; nen?
Mimtettæ ad
yyiali at
Uinidertureſ.
Non In I
AChriſtiſita

Unldeto, int

Ue pendeate

ia Demon
ybeunlurtal
e, ſed in te

4, elin gtt
u din /nni, ,is
Ae
belpnniniiti ,
utunnntuiu
Anginſbe

* (12) £
Meditatio. De Spe.
= Deo, ſed ſpei tuæ acce lat timor
ſpes enim ſine timore deſidiam patit, ri⸗
nor verò ſine ſpe, deſperationem. Bonus eſt
peus, vult omnes ſalvos fieti, quid dulciùs:?
Juſtus eſt Deus, eſt potens ad Tartarum de-
mudere, quid terribilius à Timeo juſtitiam,
pero miſericordiam. Miſerere mei Dominz,
ton ſecundum magnam juſtitiam, ſed ſecan-
dum maguam miſericordiam tuam.
z. Domine à bonitate tua infinita cum præ-
ſentia, tum futura bona ſpero, non autem
bhominibus, aut ab ingenio, labote & ami-
cis meis. Tu, Domine tu ſolus es ſpes ne⸗
Non à te honores, divitias, & voluptates po-
ſtulo: Faceſlant, id geuus bona, amorem: ii
ſolum mihi dones, & dives ſum ſatis, aer
aliud quidquam ultra poſco. Heu? ubi fi ies;,

Iubi ſpes mea? An vete cœlum ſpero à cum

tantàm tetræ adhæream. Sanèò Sei noſtra ae
ſdei pra vari at res ſumus: ſo nulata, Ribta, fa
cata vi dentur eſſe, qus dicim as. Cyprian.
3. Non in labotibus meis, ſed in meritis
Issu Chriſti ſita eſt ſpes mea. Dum me ipſum
conſidero, inferaum timeo , dum [ESuM
Cruce pendentem aſpicio, ſpero Paradifam.

Veniat Dæmon: veniat carg. Non confunfar,
ſ foriè conlargant adverſum me, quoniam non

in me, ſed in te ſyera vi. Aug.

* (133) £ tI- Aitatio
S§. NICOLAUS EPISCOPUS. Miiaii
„ Wicola
6. Decembr. etzete
Ssin te paxrvulos, & nolite eos prohibere, ad me ,Chuiltoine
venire: talium enim eſt regnuum cæœlorum. aſeltioenm
Chriſtus Matth. cap. 19. crino dllplie

Ores cum lacte ab Infantia imbibi NICO. milere,
LAVS probatf, qui cum à primis cunabulis adeſtinatlon
diebe Mercuri & Veneris ſemel in die, idque no- etumm co
Qu tantum, maternum lac admiſiſſet, eam con ſue- l
tudinem jejunii per omnem deinde vitam ſacroſan- Illel, In
ctam habuit, Adoleſcens divitias omnes in pau- u M ie pre⸗
pe res dilapidavit, ad hocingenio etiam, ne gloriam ,
mercaretur, uſus, uti tum fecit, cùm tribus puel- nepeinpt
lis, qus noverca paupertas preſtituere parabat do-
tem trinis noctibus furtim per feneſtras immift.
Subinde cùm pietatis causà terram Chriſti veſtigiis loatare breye
nobilem peieret, iratum mare quieti, nautam ex= N bdorum
tindum vitæ reddidit. Pôſt ex eremo ad homines eun lis
divina voce evocatus, & divino item indicio bonti-
fex creatus MytIæ, pro libertate Catheligea ferter 7
carcerem & vincula tulit. Pzo ſalute ſuerum ſoli- Alnidimz a0
citus etiam cum longiſſimè abeſſet, adfuit tamen. Mit vidimpe
Ita Imperatori quandoquęe Conſtantino conſpednus ead pernam

Kcliaeus

Cpen, lutie

juſſit ſententie in reyocare, quam in tergeniinos Tri- pertetu .
bunos innocentes tulerat. Ilta inſtitorem in ſo- ö,ed oadas
mnis m nuit, frumentum, quod haberet, in ur- ed bale

bem ſu: m quam fames vexabaf, conveheret. Alias li vellra e
voestus a natigantibus, ſæpius opem tuliſſe viſus ibrſius nt,
eſt. Qu d? quod ani num NICOLAI tumulus ejus.
eiſt imitatus, oleum miteis propinans., Tumulatus len
ver emoratur circa an um CCCXXVI. cummo- Gee
riturus Angelos obei habuiſſet, etiam nobis 1
occutſures, ſi recam viam inſiſtamus,
Eæ Iußt:nian & Brev. Rom.

ungf: Lyges⸗

Medi⸗

ln .
6 Dent,

6
b el, 11

un aher

ea
4

n ine
U

du nCl
ete ennc 1
1i unr,;dd
n ſi Ilhens
.
6N

1

n

(1¹34) £
Meditatio. Debelicitate impiorum.
18 Nicolaus tam ſedulò oves ſibi commiſ-
*ſas curavit, ut dignus fuerit habitus, qui
pro Chriſto in cxilium pellererur. Sp Juſti
perſecutionem patiunter in hoc mundo, ur
omnino diſpliceat illis mundus, Gaudeteaffli-
di! miſeriæ, perſecutio ſigna ſunt veſtræ
prædeſtinatienis. PFrigerer fortéè in animis ve-
Itis rerum cœleſtium amor, ſi vos mundus
amarer, & ſi mundi bona deguſtafetis. Mala
quæ nos hic premunt ad Deum ire com pellust.
Greg,
2. Sæpèim probi in hoc mundo vivunt fe=
ces, quia Dcus præ videns eos in æternum =
felices fore brevem felicitatem in quorundam
tecte factorum mercedem ipfis elargitur.
Apit cum illis Deus ut Medicus cum infirms
delperatæ ſalutis, quibus omnia concedit.
Qunt victimæ ad carnificinam ſaginatæ. I. =
probi ut vidtimæ ad ſupplicium ſaginantur, ut
boſtia ad pœnam coronantur. Minu.
3. Vertetur olim rerum facies. Juſti! nunc
fletis, ſed gaudebitis Impii? gaudeti, ſed
gaudia veſtra æternus lufctus excipiet. Vici-
bus diſpoſita res eſi, nunc i li lætantur, nos aßſti-
damur: Lugeamus ergo aum ethnici gaudent,
ut * ipli ln ere cæperunt nosg- udeamus, Tet-
tull.,

£ (135) £
s. AMBROSIUS EPISCOPUS.

7, Decembr.

Vide Miniſterium, quod accepiſti in Domino ut
illud impleas, Paul. ad Coloſſ. cap. 4.

A BROSII Infantis oſculum apes ajunt inſe-
diſſe, veriſſimos ejus eloquentiæ vates. De-
prompfit ſane, cuùm libuit, ore ſuo melos, & hoc
adedò ipſum Auguſtinum ineſcavit, ut, qui à Mani-
chæis venenum hucuſque hauſerat, ex ore deinceps
AMBROSII mel legeret. Epiſcopum Mediolani
prodigioſus præco Infans proclamavit. Dicenti ad
populum aſtare bonum Angelum ipſi hæretici vide-
runt & inviderunt. Inter hos multum illi negotii
Arriani, plus Imperatrix Iuſtina, latrones,
ꝗbe, plurimum dæzmon malus fecit; ſed incaſſum
omnes. Majeſtatis Pontificiæ memor, neque ma-
jeſtatem Imperatoriam exhorruit. Itaque Theo-
doſium ob cædem Theſſalonicenſem publice reum
non niſi poſt publica pœnitentis animi ſigna templo
pedem permiſit inferte, illud Davidis exemplo ſe
tuenti inclamans, ſecutus es errantem, ſequere
pœentem, Vidit igitur tunc orbis caput ſuum
ante pedes Epiſcopi jacere, nunquam ita extollen-
dam, niſi ita dem ſiſſet ſeſe. Portòo AMBROSIVS
obleſſos ab orco libertati, Infantem demortuum
vitæ reddidit, Divorum multorum oſſa e tenebris
in ucem glortosà pom päâ tran hulit, ipfius vero ca⸗
lummiatores morte ſabitâ vindex Deus abſtulit⸗
Moriturum cæleſti voce extitus Honoratus Ep:
ſacto pane refecit, morienti velo blandùm arridere
Chriſtus viſus eſt, arriſurus etiam nobis in
morte, ſi flen es in vita videzit-
Ex Baulino.

agi-

leditatie
Ambtof

in acjace
e htekult,
jjebidit,
. Tuis in
n. Placeas
5Deo. Dro
oram hone
uuco elt qua
Uutis.
1Nihil von.
nnn non one
nenonpotult,
Slre teple
ndeb, In
,mitrureeræ 5
igneeptis,
nlun eſt, N
udiat ſerin
Uupencet,
Cum hic
onita (1
Ime Vvere
uum bonum
Ee dicete
Nes? Quid
eiam tuatch
iaverſus

n, Gg actu

4

in magnit⸗/

enl

Daant,

Auptrhe,
1 Ponig,
A 9
ſtuniezin i
etgine h
nri Are
IN

n git heittn⸗

oe

d enillen,

Vd d nd
aller⸗

Ntmites
d

(136)
Meditatio. De vit= S. Ambroſii.

1,C Am broſius in Mediolanenſi Ditione &
O'’in adjacentibus provinciis pro, Impe-
mtore præfuit, queo in munere religioſus Cæ-
anreddidit, quæ erant Cæſaris, & quæ Dei,
Deo. Tuis in negotiis ejus imitare pruden-
tam. Placeas hominibus, modò non diſpli-
eas Deo. Probitas debet cum manſuetudine
& moram honeſtate conjungi, & hæc man-
luetudo eſt quaſi fundamentum Chriſtianæ
Vitutis.
2. Nihil non egit, ur Mediolanenſi Epi-
ſcopatu non oncratetut, at Deo vocanti reſi-
ſtere non potuir. Ejus exemplo fuge hono-
1es ſed ne te præbeas contumacem, ſi te voca-
etit Deus. Inſpice imaginem ſancti hujus.
Innitirur Sacræ Scripturæ, ut doceat, Evan-
gelii præceptis, non propriæ prudentiæ inni-
tendum eſt,. Manum auri admovet, ne va-
nos audiat ſermones, cælum intuetur, unde
lorus pendet, .
3z. Cum hic ſan ctus propiùs abeſſet à mor-
te, Non ita (inquit) inter vos vixi, ut pa-
deat ne vivere, nec timeo mori, quoniam Do-

mninum bonum hbabemus. An auderes eadem

dete dicere? An Deo prabatur tuus vivendi
modus? Quid tibi conſcius es? Scrutare con-
feientiam tuam. Iucorruptus Iudex conſcientia,
um adverſus homines exurgit, elara voce ela⸗
maz, &. acρα‿α && oſtendit, & ante oculos

ſndit magnitudinem pec, aornm. Chryſoſt.

CON-

£ (137) £
CONCEPTIO B. V. MARIX.
8, Decembr.

Signum magnum aftaruit in cœlo; mulier ami-
ta ſole, & luna lub pedibus ej us, & in capite
ejus corona ſtellarum auodecim. Apc. cap. 12.

Pechlum ſine macula oſtendimus, Virginem

Oconceptam. Fefi hujus diei originem, quæ ſub

annum cœpit milleſimum, ac ſeptuageſimum, ſic
habe. Wilhelmo Nortmannorum Duce Anglià
potiente, miſſus ab hoc Helſinus Piæſul eſt, qui ho-
Hium nun erum ac robur exploraret. Dum facit hic
imperata; forte per eos dies gravi tempeſtatée jacta-
tus. Nulla aliunde ope affulgente, Stellam Maris
MARIAM Vocat. Adeſt pro hac & Glo Nicolaus,
ſpondet manum naufrago, ſi virginis Conceptæ
diem habiturum ſe feſtum ſpondeat, Illics conve-
nitur. Subſidit mare, enatat & vota Helſinus Se-
ſpitatrici exſolvit. Atque hæcinitia ampliora D. An-
ſelmus fecit: ampliſſimis deinde indulgentiis orna-
vit Sixtus IV. Pont. Max. in VIII. continues dies,
quos etiami ipſos luculento Miraculo Numen pro-
bavit. Etenim Nicolaum Pratenſem memorantad
icona Immaculatæ VIRGINIS roſam cum his pre-
cibus depoſuiſſe, veliet, jubetet, ſi gratum ei eſſet,
C&οο dies memoriam Conceptionis ſuæ agi, nun-
quam es anno roſa illa marceſceret, floruit ſemper,
& cum rosà etiam multorum etiamnum in hanc
diem pietas floret, quam ipſa ædium limina in Hi-
ſpania his verbis loquuntur: benedictum ſit . Myſte-
rium immaculatæ (onceptiona M A RI. Quid?
quod aliter ſentientes DD. rectius nuper ab Hiſpa-
nis infantibus erudiri vidimus. Se certe accuſet,
qui maculam hodie videt; ſuam dicat: Non ha-
bet purum, ſed oſtendit maculas, peculum.-
—Ex Barzn. &ö oͤpinelo

4*

Medi⸗

ut fotui
lxletya
gevon pol
e alvatoris
quod in co⸗

popratiis te

lando uiſſe
Deut deluit
u orginali
milllet Pater
awonis man
aPonlam Zpi⸗
6) Templu
r kabitatur⸗
rjor eſt in
enione Im
ulit At ne ve
umacula,qua⸗
libuspecc⸗
Deus fouit i
1 lia cenſet u
,gbi alienu
eNelm: Ah?
Uluma cum ſis
Alintus ſit,
eccatis Viy
Uinpeccatis,
A, uiad N
at, hee e 7

nigen zel, Nlle

eueh nie
Aeniis te Gl

em uſe
W

eiiut

ulnmtit e

1
V /1N K/
Aatelt krlan 7 4
Ilis, (d

gunihte

=

4

00. urnetn i
e n
lecets ul/
giea⸗ Nen

Ns
ncrnuun nuh

6 Huut

* (138) £
Meditatio. De Immaculata Conceptione B. V.

. Eus potuit, Mariam ab omni peccato
HMpræſervate, utpote ui ſit omniportens.
nihilque non poſſit fieri in Por myſterio. O
mater Salvaroris! vix me præ gaudio conties
neo, quod in conceptu tuo peccatis vacua di=
divinis gratiis redundâris. Abſit, ut credam

aliquandò fuiſſe te peccato fœdatam.

2. Deus debuit facere ipſo decoro poſtulan-

te, ut originali peccate careret Maria. An
permiſiſſet Pater, ut Filia ſua, & mater filii

lui dæ monis mancipium fuiſſet? Quid? Dœ-
mon ſponſam Spirits S. deturbare auſus eſſer
Quid? Templum, ubi divinitas corporali-
tererat habitatura, peccato fuiſſet pollutum?
Dei major eſt in Mariam amor, nec dubita de
Conceptione Immaculata, & Cogita fi Deo
curæ fuit, ut ne vel momento viveret mater Dei
cum maculà, quantum odium ſit Deilerga ma⸗-
los ſordibus peccati diu inhærentes.
3. Deus fecit ſingularem hanc gratiam Ma-
tiæ. Ita cenſet univerſa Eccleſia. An is ego
ſum, qui alienum ab Rccleſia judicium ha-
betc velim? Ah? nunquam, ſed dolee, quòg,
puri ſima cum ſis, animus meus tot ſordibus
inquinatus ſir. In peccatis conceptus ſum,
in peccatis Vivo, & haud ſcio an moriturus

ſim in peccatis. Ad te confugio, ſcio enim,

quòd, qui ad Mariam æcceſſerit, impoſſibile eſt-
ur pereat, hac eſt tota ratio ſpei meæ, Be n.

S§S. SXY.

* (139) G⸗
S. SYRIS EPISCOPUS.,

9. Decembr.

Cam d;exiſſet ſuos qui erant in mundo : in finem
dilexit eos. Joan. 13.

Acra noſtra SYRVS à D. Hermagora eſt edodut⸗
Dipie Papienſes docuit, multum ea in re S. Inven-
tii ogerà uſas! quem ſocium expeditionis Herma-
goras addiderat, cuique à morte STRVS noſter me-
dius Martyres inter triumphare eſt viſus, Verena
tranſeunti, ut de fide noſtra dicenti fidem haberent
Incolæ, teſtem etumulo mortuum excivit, & cum
primum Papiam eſt ingreſſus, ſenis Civibss graviſ-
ſime decumbentibus falutem corpons „mulio plu-
vibus deinde animorum rulit, qui verbis miriſque
ejufmodi inducti facile Chriftianis accefferunt ;
iunc praſertim, cum novo hoſpiti cedere hoſpitem
Orcinum viderunt, qui e Pnero Syri im perio illico
ad ergaſtulà ſua migravit. Addoeplurimis aliis il-
lIud, quod unum Papienſi eus admirationem pare-
te poterat; nobis juſtimimum metum poteſt, ſi im-
piati ſacram menſam frequentemus. Auſus eſt He-
bræus inter Chriſtianos profanus accumbere, Di-
vinum cibum ore exceptum, non ſtomacho, ſed
cœno poſt ſacra datutus. Prohibuit Numen, & vin-
dices ignes le ore ſelyvare Sezlus advertic, qui tam-
diu miſerabili incendio impurum exuſſerunt, dum
quæ palato impio pendebat, Hoſtiam ſacram SYRI
manibus redd dit. Quid hic Chriſtiani? porròmen-
ſam cam ludæo impuri acceditis? Non ſen-
titis Vltoxes hos ignes: graviores ſentietis.
Ex oͤnrio.

LO.ο

Medi⸗

get. De 00
Ria Goc
1 ané com
Eenate, De,
. nanducar’
GLinttate (0

vo, Don G

ynſt tecum
elom hoc ex
alderotà
hlamibus e
1 Docuit er
ndo pedes
zum Cilcipul
Kopetibus
egbidem ſitr
antibus,
s veltigla
Hin Pfomer
munant, hat
nn, utiuntur
lan ientia (
eum ſubea
Mer AFixerunt.
Docuit hu
tsApoſtolor
erxrclimat

un inſre hed⸗

Nver cujüs
Uedientem;
u! qurdul

Deent

euimuß iin

14 ellher⸗
len Alkeukent.

A

Ae NKoiun lrer/ P.

SS
erte Ale
liuns mndet, N.
Gun mbenrin
MMühirdunnd⸗
eln uſetn n⸗
umultui
gtebt,, Münn an l
ieluiko n⸗
lr⸗
cgleiß.

irenict

* (140) £
Medit. De Communiene diguè frequentanda.
T ens documenta dedir Chriſtus ad di-

gneé communicandum. Primè decçet
deſiderare. Deſiderio inquit deſideravi vobiſ-
ium mandacare hot Paſeha. Deſiderat Domi-
anus intrare corpus tuum, & ru, O torpide
homo, non defſideras efle cum Chriſto, ut
Deus ſit tecum, & tu in Deo. Quotcs de-
iderium hoc excitas vel ſpirituali communio-
ne, vel devotâ Euchariſtiæ viſitatione? Quis
dot de carnibus ejus, ut ſaturemur., Job. 31.
2, Docuit etiam exquifitam mund! tiam
lavando pedes Diſcipulorum. Non voluit
tantum diſcipulos ſuos mundeseſſe manibus,
id eſt operibus ſine culpa, ſed etiam pedibus,
ut nequidem fſint veſtigia culparum i in com-
municantibus. Quã præ via ſatisſactione ex-⸗
purgas veltigia culparum tuarum, pœas per
eulpam promerites? Si qui regiam purpuram
coinquinant, haud ſechs, quaàm qui eam ſein⸗
dunt, puniuntur: quid mirum, ſi qui im mun-
da conſcientis Chriſti corpus accipiunt, idem
ſaupplicmm ſubeant, quod illi, qui clavis eum
Cruci afixerunt. Chryſ. F
3. Docuit humilitatem, abjiciendo ſe ad
pedes A poſtolorum. Vbi mihi nunc locus ſupe-
eſt, exclamat S. Borg as. ſ Don mnm mesm
video infra Pea es Iuche, Et ſi antra petridum
cadaver cu] lùsque peccatoris video Chriftum
ingredientem ; 6 Dominus meus? Deus
meus! quid ultra ego cinis luperbio?

S. ME-

* (141) £W
S. MENNAS MART.

10. Decem br.

Hac eſt enim gratia, ſi propter Dei canſcientiam
Iiaſt inet quis triſtitias patiens injuſtèò. Petr.
I. cap. Z.
EIN N A M Maximinus Antiochiæ præfecit
WVI ſuis, ut quidem putabat, facris,revera Chri-
1 anis addictum. Erravit feliciter tamen Impera-
ter, neque Relpublica unquam melius illic ferit,
näam cüm Chriſtianis jus Chriſtianus Proconſul
ziceret, & alios verbis, alios miraculis, omnes vitæ
zxemplo ad Chriſtum trakeret. Id ubi aliquandò ſe-
us zeſcivit Maziminus, qui rem Deorum reſtitue-
tet, Hermogenem miſit. Hic de loco ac munere
MENNAM ſed non perinde de cenſtantia dejecit,
i qui e ſectà pedibus carne in ſententia tamen
perſtitit, neque poſt erutos oculos linguâmque vel
à Via virtatis excefit, vel clamare animo Chriſtum
deſtitit; quin cum ſubnocten medicinam membris
omnibas ipſe Chriſtus feciſſet, & Angeli palam ſe
Maryrijunxiſſent, aſſociare etiam ſe Hermogenes
non dubitavit, pulchrà Metamofphofi ex tyranno
Epiſcopus Vrbis factus. Tot damnis mactatus Im-
peratorigie adfuit, Deeosque & ſe ulturus Hermo-
geni manus pedéſque auferri cremarique, ipſum
ventre diſciſſo aqu'ꝶ mergi, MENNAM verò ex ar-
bore, ex MENNAι. pede ſaxum ſuſpendi juſſit, nobi-
le anathema. Sed ecce mortem tunc uterque, ſed &
poſtridie Aaximinum itetum triumpharunt capite
tuncat. Oſla quoque tumbàâ ferreàâ condita & in
mare abjekta Nautæ Angeli Byzantium deporta-⸗
runt, à loci Antiſtite tumulanda. Ibi molliter
nunc quieſcunt, qui duriter olim vixerunt.
Ex uris.

Medi-

leitati⸗
Arty
beato
üpilmann
iuas Tylan
el, imita
riditceel⸗
autliumphe
Dminum ga
ommnoda mo
1, Marty
ſunen; ita
it, addu
ein dubiun
mn wam, ſi
hmin,
bulation
mment ame
y, Kuleedin
MMare dotera
Poſtrem
os, etenith.
etant, ſan
Amartyriun
Auum Marty

Nendi, & in

lelderio acc
Ftotantes,
UIn, ne la
Mea amitt

e
NI

Deon’

1

pholngtent
id Kein iſet, en

vgag luimefd
M
ter Netjatin enlti

lln d

e ur ni
Gunontel intn
ubans uätar⸗

XV8

, MN
ednmit ed
unlrſelil
en itſintn
n ltaln An

ai
4 l Riroliet
liula iumn

M.

n Ketde

(142) £
Meditatio. Martyr perfectus eſt Orator.
1. A Artyr deleéëtat, Deum videlicet, &
beatos omnes, cum forti animo mar-
tyrii palmam demetit, dum minas, & blan-
ditias Lyrannorum deſpicit, & quanfùm in
ſe elt, imitatut JESuM Crucifixum. Stepha-
nus vidit cœlos apertos, & 1ESuM ſtantem, ut
ejus triumpho oculos paſceret. Poſſum ego
Dominum gaudio afficere, ſi vitæ hujus in-
commoda moderatè, & alacrites fera m.
2z. Martyr doces infideles fidei noſtræ ſan-
KRitatem ; ita S. Menanas Hermogenem do-
cuit, & adduxit ad Chriſti fidem. Prô Deus?
quis in dubium revocatet Bonitatem & poten-
tiam tuam, ſi Martyrum miracula, eorům-
que mediis in ſupliciis lætitiam perſpiceret?
Neq enim, ſi nihil dulee eſt Martyribus, tane
tas tribulationum amaritudines aquo animo ſias
kinerent; amaritudo eorum A quo vis ſentieba-
tur, dulcedinem eoxam non facile quis quam
guſtare poterat. Auguſt.
3., Poſtremò Mareyr movet fidelium aniæ
mos, etenim, qui in obſequio Dei remiſſio⸗
res erant, ſanguine, & vulneribus Martyrum

ad martyrium accendebantur. An potes etia-

mnaum Martyrum vitas legere, quin Deo ſer-
viendi, & in ejus gratiam aliquid patiend?
deſiderio accendaris? Audi Martyres è cœlo
perorantes, & monentes quemlibet Chriſtia-
pum, ne in otio & quiete Dei pacem & ami-
cingm amittat, quam ſerv atunt,

S. DA.

(143) .
S. DANIEL STYLITA.
II. Decembr. .

Sine intermiſſione orate. In omnibus gratias
agite. S. Paul. I. ad Theſſ. cap. 5.
Oelo vicinus' Incola DANIEL eſt, qui annos
XXIX. columnam habitavit, indéque tempe-
Kates & cum his mortalia omnia gen eroſo ſuper-
cilio deſpexit, orci ingens tetror, Superis gratiſſi-
mum ſpectaculum. Nempe terris adeé que ſe altior
Clientes ſibique obnoxios reges habuit. Ita Leo-
nem fil o beavit & mortis periculo exemtum Impe-
gatorem ſibi vitam deberefecit. At Zenoni regi ja⸗
Autam loage, antè varicinatus eſt. Contra Baſiliſ-
cum verò Eccleſiæz hoſtem ut pugnaret, e columnâ
deicendit & impendentes Numinis iras ſævienti
ebjecit non vanus Augur. Iam & in Dzmonas ma-
los regnam tenuit, ſeque corpotibus humanis, cum
libuit, profcripſit; fuitque cum Mulier, quæ Diri
Innocentiam infami rumore aſperſerat, à vindice
Genio obſeſſa, non potuit obſidione niſi ab ipſo
DANIE LE. liberari. Cæterum cum cælo uti pro-
pinquum ita frequens illi fuit commercium, ſab
ultimes orælertim tres vitæ dies, quibus Cælites
plurimi ad ægrum viſerunr. Ho rum nomina prodi-
dit hominis item Ineola Dæmon, uti & horam, quâà
moriturus DANIEL. & ipſe fugandus erat: Obiit
vero Anno CCCC. LXXXIX. In corpore, quod
diu tergemina Crus illuſtravit, tumulando Regs
laberarunt. Animus fecit quod in vita jam
fecerat; cælum habitavit.
Ex Metaphr.

Pr
**

Iledita

Deo comm
giisoculos
ulenorent
nen gratiam
alcem exitu
i demuma
nilsegerint
nle, veniam
Hac ratio
les facilac⸗
Ecumulantun
ootde: nemo
1Deum eſſe
momniumæ
Uecare aude
Deum te
iespatatamm
„kXu Chriſt
kacilius eſt
Deum ſen
Ees cleatæ:
Ccuin conſide
bonitatis,
Calum, t
Im enatrant g
ltu Arebe
1 nl lnge

, Aug.

dr viri

uns
umun

Deen

i lgauhie,
umn ipi,
armitfin
Wiare du
dnttpeiigan,
eric, Alnnn,
Pichlutet, Onand
nthunleien
leng flar in bin

.un Kuiet, gaden
e eien, 1i
reitinra
nnin an ab/
iuorennn ſ
ie ena üle
unnnut
Denn üuuf
Netunin ur

III1 Kenn,

i Inliut 1e1

Nd 1i
irin

t.
n

Gtaet

=
=

(144)
Meditatio. De Recollskkiene.
„OGoblene viri pii, quidquid aggreſſuri ſune,
Dee commendare, & inter agendam
mentis oculos ad Deum identidem converte-
re, ut renovent puritatem intentionis, & im-
petrent gratiam, quæ omninèò neceſſaria eſt
ad felicem exitum omnium ſuſceptorum; ab-
ſolutà demum actione, conſiderant, an bené,
vel malè egerint: ſi benè, gratias agunt Deo,
ſmale, veniam ab ipſo petunt. An ita agis?
2. Hac ratione exterminantur vitia, &
rirtutes facilè a,quiruntur, Ideo peccara pec-
catis cumulantur, quia nemo eſt, qui recogi-
tet corde: nemo, qui omoinèò, ſibi perſua-
deat Deum eſſe ſpectatorem, & remunera-
sorem omnium actionum ſuarum; enim veròͤ,
an peccare auderes, ſi teneres firmâ perſua-
ſone, Deum te videre, cum peccas? ſiere-
ſpiceres paratam mercedem iis, qui pro Chri-
ſto, & ut Chriſtus, laborant, aut patiuntur?
3. Paciliùs eſt quaàm putas, colligere ſe-
ſe, & Deum ſemper in mente habere, O-
mnes res creatæ alliciunt ad amorem Creato-⸗
tis, cùm conſiderantur ut effectus erpa nos di=
Vinæ bonitatis, & imagines perfectionum
Dei. Cœlum, terra, ſol, plantæ; omnia de-
muùm enarrant gloriam ejus. Aſſueſce eorum
vocibus & à rebus creatis aſcende ad creatorem,
gui ſanè longè pulchrior eſt, gudàm omnia quaæ

S§S. SPI-

*½ (145) £
S. SPIRIDION.

12. Decembr.

Omnis, qui viderit mulierem ad concupiſcen-
dam eam, jam mæchatus eſt eam in corde ſuo,
Chriſtus Luc. cap. 5.
SeiktbIO ex opilione Cypri Epiſcopus non vitæ
conditionem ſed gregem mutavit, omnes paſce-
ze ſolicitus, pauperes præſertim. Itaque ſerpentem
muraſſe in aurum fertur, quò egenti eſſet, unde
frumentum emeret- Alio item tempore cùm avari
animum nullis precibus expugnare civis indigens
Ppoſſet, SPIRIDION huic diſertis verbis in cra ſtinum
Annonam (popondit. Neque aliter factum quàâm
didum, Aquarum allavio avectum ex Euclionis
granatio frumentum ad ipſas inopis ædes detnlit,
nullo nec rei nec vecturæ pretio. Infures etiam non
minus beneficus quàm comis fuit: Nempe cùm
gregem hi direpturi adveniſſent, & arcana Numi-
nis vis ligatos omnes SPIRIDIONlI tradidiſſet, ex-
ſolvit hio officioſus & viæ comitem abeuntibus ul⸗
tro ambulare arietem juſſit. Porro filiam, quam,
dum elim in matrimonio ageret, mors ſuſtulit, ut
defancéta depoſitum aurum indicaret, tantiſper
tumulo evocavit. Sed & alium morte ſublatum vi-
tæ & matri reddidit, mox marrem filio etiam cum
hæc gaudio emortua eſſet. VItimum cùm in meſſe
occupatum æſtus gravior affligeret. xos cælo illapſus
recreavit, ſimul alii capilli albeſcere, nigreſcere alii,
denique canefeere viſi ſunt. Hos ille ut mortis pro-
dromos accepit, poſt quam illum laudibus omnis
ætatis homines maétaturi eſſent. Tu etiam diſce
hic non ſenes modos ſed & juvenes, quin
vix natos capillos emori.
Ex òrie.

Medi-

eliaio⸗ 1
aAre tibi 4
jr: ab is,
vne; etenn
mmen allenas
um veniamm
Gobltringat
zumecltantis
ſpantur.
1s, bec abib
zhelepalſus
(ne tibi c
gretlantur: 4
idanimun
cuptate de
num ſcelus
uIn 4 mend
Ee judiciun
iationibt
muelt, tebu
m,guibus,1

Dzmon no-
Ulem, ſane
UuImminente
mone, Fides-
weig nequi
rcepit. Fi
ucoitatione
Ullis, adhi!
ſßeilip⸗ inde
uiniteru, Bu

Mulbon

Ine Deeenc

oi nllen
m ang
nuhiſan ne

,nf

1n Aloten unen
ebuenttnir
NWlietiennnſiunn
in Men
1Aund wednn a r
mililuien
tuenti
An daifit Nangen
erlen Alan n⸗
AON nddlee
zunler iuni
ALuntlan ul,
giptehuen itli
n ditln iſel
kün nnituſ⸗

tann
nn

R

Uen
e enmfune
i Arencn ulit
ieieteretetn
enpanten.
ntutbnon
a lu u uli
Alr lueiioi

u 14. 4

A

(146) .
Meditatio. De pra vis Cogita tionibus.
AXA‚Ve tibi à triplici cogitationum gene-
re: ab iis, quæ animum avocant ab
oratione; etenim tantùm abeſt, ut, qui per

orationem alien as cogitationes admittit, pec-

dtorum veniam imperret, ut novis potiùs

„ eccatis obſtringatur. A ctibus fidei frænatur

nimus meditantis, & præpoſteræ cogitatio-
nes diſſipantur. Deus te videt, audit pre-
es tuas, nec abibis impunè, ſ vagari ani-
num facilè paſſus fueris.
1. Cave tibi à cogitationibus, quæ caſti-
nti adverſantur: eò periculoſiores ſunt, quò
blandiusid animum noſtrum irrepunt, ac ob-
ità voluprate delinixri, vel uno momento
graviſſimum ſcelus admittere poſſumus. Ca-
e inquam t mentem aliò diverte; mortem
meditare, judicium, infernum. Ideò his mo-
eſtis cogitationibus vexaris, quòôd pluribus,
Juàm par eſt, rebus tum aures, tum oculi tui
hateant, quibus, tanquam feneſtris, mors in-
tat.
3. Dæmon nonnunquam fſuggerit dubia

circa fidem, ſanè periculoſiſſima, morte præ-

ſertim imminente, at diſſipantur humilitate,

Aeuu

& oratione, Fides eſt donum Dei, quod Chri-
ſtiano eripi nequit, ſi imploret auxilium ejus,
à quo accepit. Si tamen orationibus tuis mo-
eſtas cogitationes adversùs fidem abigere mi-

nus poſſis, adhibe repetitos fidei auéctus, &

t ud difficilius inveſtigare te vineris, eo reveren-
tius aamireris, Ruſ.

§. LU.

* (147) £
S. LüCIA VIRGO ET MART.
13. Decembr.

In hoc apparuit charitas Dei in nobis, queniam
filium ſuum Vnigenitum mi ſit Deus in mun-
dum, ut vivamus per eum. Joan, 1. Epiſt.
cap. 4.
Sl Virgo e cælo ſidus lucet, LVCIA M eſſe credi=
'dero Virginitatis laude præ aliis illuſtrem. Hæc
dum cum matre ægra ad tumbam D. Agathæ preca-
tur, adeſt ecce hæc ipſa ſanitatis primo nuntium
matri ferens, tum LyCIA. mortis optatiſſimæ & p o
Chriſto ſæbeundæ. Siigitur moritura LVCIA om-
nium primò teſtamentum cogitat, & pauperes non
jam ſcribit ſed facit hæredes. Id enimvero non fe-
Fendum ratus LV CIXÆ. ſponſus, queritur apud judi-
en , & Sponſæ dotem ſibi clamat deberi; hic de-
mum agnoſcit in amoribusnon ſe, ſed Chriſtum
eſſe. Mox igituramori ina ſucceſſit. Dei Nupta Le-
nonibus traditur, mancipiis amoris proſtituenda.
Sed nequeunt mille manus unam Virgunculam,
nequeunt funes & plura boum juga de loco, minus
de propoſito caſto dimovere. Ergo ſacramenta con-
geruntur, rogus accenditur. d lucet pulchrius ig-
nibus ſuis LV CIA. Gladio trajicitur; ſed vivit Vir-
go & Viros animat, & e flammis Imperatoribus
mortem, Syracuſanis præſentem opem, Eccleſiæ
pacem vaticinatur. Denique dum Iudex in vinculis
Romam abducitur capitis damnandus, divino cibo
Jecreata, cælo Sidus, ut dixi, inſeritur. Sed & tibi
4llic adhuc locus eſt Mariane. Stella & tu
Es, ſi Virgo es. Fuiſti Ah! ſtellam cælo
credas decidiſſe-
Ex dnrie.

leditario
Reltabtil
Par rie,
enit Deus,
eusz cum
,,um in
8 aobilior
en omnia
bonvrali
onmnibus pl
moles noſtt⸗
Nhis noltt
Ad hunc
malnet, &
umns finis
o ſurſun
iid derelid
momnium
is conſectat
wblectamenti.
. Cypliann.
Deus clart
minem, cur
ld pletiuml
Eenptione,
Valtimer De
UlLüm dedir,
ni uutz non
wot Der funf

iſ
COr *½ (148)
U Meditatio. De dignitate hominis.
Uand⸗ DRæſtantiſſima fit neceſſe eſt, dignitas
ui, I bominis, quippe cujus causà mundum
Enunniten, cteaverit Deus, ac omnia ſubjecerit ſub pedi-
muan a, bus ejus; cum conſideras, quidquid tum in
alo, tum in rerra pulchriùs eſt, jure dicere
pores, nobilior ſum lhis omnibus, utpotè,
cum ea omnia facta ſint, ut ſerviant mihi.
Nimis Honorati ſunt amici tus, Deus? quos
his omnibus præpoſuiſti: ſed heu? parum
memores noſtræ dignitatis, rebus creatis,
mancipiis noſtris non ratò ſervimus.
2, Ad hunc finem home creatus eſt, ut
Deum amet, & ipſi ſerviens, ſalvus fiat. Nôn-
ne tantus finis arguit hominis nobilitatem?
òhomo? ſurſum cortuum, Deo, creatus es.
Utquid derclicto Domino, qui fons eſt bo-
rimas, botum omnium, terrenarum voluptatum ri-
õ vulos conſectaris? oculos erigamus ad cœlum,
te oblect amentis, & illecebris nos terra de-
cipiat. Cyprian.
3z. Deus clatius oſtendit, quanti faceret
hominem, cuin unigenitum filium ſuum de-
ditin prerium Redemptionis ejus: patet hac
rsdemptione, quanti valeamus, & quant
nos æſtimer Deus: ſed multuùm ſperac, qui
multùm dedit. Novit, quanti ei conſtiterit
bhomo ſuus; non ergò nobis viles ſimus, qui tam
bretioſt Des fuim us. Euch, Emiſſ.

.uolaumenucor.

lienun en M
ielan hert finc

40

* (149) £D
S. NICASIUIS ARCHIEPISCOP.

14. Decembr.
Populushie labiis me honorat: cor autem eorum
longè eſt à me. Chriſtus Matth. c. 15.

ig ni an'mos etiam tu Lector ad pugnam ſu-
QQn moties qui ſenguinem Martyrum vides ?*
Eic NICASII Rhemenſis Pont. & ſororis ejusdem
Germanæ Eutropiæ eſt. Fudit Attila, ebrius jam
qudumabalio. Rem breviter ſic habe. Flagella bat
Gallias Dux barbarus, jamque Rhemenſibus ectiam
malum minabatur, cum Cives ad Aſylon ſuum NI-
CASIVMconfugerunt. Ilie exitium Vrbi vaticina=
tus ed ixit peccata eſſe, quæ Attilam armaſſent;
hæc fi ponerent, illum quoque exarmandum. Inte-
zim brevi morte æternars ut zedimerent, ſuaſitene⸗
que js en pro ſe hæ ſti, ſed pro hoſte Deo ſupplicarent.
Se vitæ hunc uſque ducem, non abnuere, quin mor-
tis etiam eſſet. Ita latus Eutropia ſtipante obviam
hoſti ad D. Virginis progreditur, & humi nizxu: dum
verium Davidis canere incipit, caput gladio amittit,
carmentamen etiam mortuus abſo vit. Satis ſpecta-
tum eſſe ſoror putavit. Quare cum formæ miles
parceret, execrata crudelem miſericordiam in ocu-
los Carnificis involat, mortemque invitam in ſe ar-
mat. Interza contra barbaros clum movit, cujus
copiæ viſæ, ſimul ira tæ e templo voces in fugam il-
lIos conjecerunt. Ad Martyrum vere corpora tam
diu lucere faces ſuas ſidera voluerunt, dum terrà te=
gereniur, plendore olim kis ipfſis certatura.
Ex durio.

leditatiõ
Ratio, q
Iylacet, ut
1ö Cocller
v,/Ge. 0
, gogtedie⸗
gno mote

Henlomm aliq
ailehiterexpl

(Oiim dixit

1

njulu hiu la

e 4
,ſelbu2 9, 4
etat, ſuc
Fu vet
cum vcl au
Aemineris,
ejus voces
goleamu
Num non Audi
Non placen
untianimo,
1 Latis eſt,
m attenté
Auin oratie
Avetba, ſar
usiple cor
ſet tempole
In. Ah! P
efetentia,
Diug in medi
ſe ile gui
! Lul,

9
Nr,
Denn

1 Rpg⸗

. M N

Adiun Aterinimr
i rugithant
mitͦi Nuihete.
Entins ſane nler
Asielmisde⸗
uorubimmlen.
amainmiii
rrſrſe kiit
unms e i) 1

uſeleeni, untenle⸗

Critifneenmut
ln

5

ojus longè eſt à me.

erit Deus in medio tui, ſeteeum ipſe non

* (152) £
Meditatio. De oratione vocali.
1. Ratio, quæ voce exprimitut, ita Deo
placet, ut ipſe Dei filius eam Apoſto-
los ſuos docuerit ? ſie ait, orabitis: Pater
noſter, &c. Oratio vocalis utilis eſt incipien-
übus, progredientibus, & perkectis Quas-
nam pro more fundis vocales preces? habe
tibi penſum aliquod orationum, qued quo-
tidiè fideliter expleas
a1. Oiim dixit Deus per Prophetam Ilai-
am, populus hic labiss m ponorat » cor autem
Nonne in te cadunt
hrc verba? S. Auguſtinus lacrymas teneie
non poterat, ſi quandò Pſalmorum cantas
auditet. Fu vetòô, quo pietatis ſenſu afn-⸗
ceris, cùm vcl audis, vel recitas horarias pre-
ces? Memineris, Deum eos non audire, qui
arcanas ejus voces non andiunr; Qus rat is
N, ecur dolezmus, nos non audiri à Deo cum
iſi Deum non audiamus. Salvian.
3. Non placent Deo longiores preces pe-
tegrinanti animo, & volucri linguâà deprope-
tatæ, Satius eſt, vel unicam orationem Do-
minicam attenté recitare, quâàm effundete
copioſum orationum fumen. Meditare
ſingula verba, ſacræ hujus orationis, quam
Chriſtus ipſe compoſuit. Ne felicem! qui
quolibet rempore, & loco cum DOco loqui
pofſim. Ah! pudet me, totics Deum orare
ſine teverentia, ſine attentione. Quomodo
fueris2
ubi deeſt ille, qui p ,. quomodo adgerit, qur
3

oſeitur? Euſ. S. CHRKI-

K. (15) £ Medita

S. CHRISTIANA ANCILLA Ge
Ebes
to
16. Decembr. glin multa

Gratias agentes ſemper pro omnibus, in nominae gitsletuli
Domini noſtri I ES V Cbhrißi, Deo Patri. Paul, Nlemetit .
ad Eph, cap. 5. utentibus,
HVjus quoque Nomen neſcimus, credo, quia ghium dede
virtus ſupra cælos hos evexit. IIIud ſatis con- atiatum.
ſtat, vixiſle, cùm rerum Conſtantinus potitetur, & n ado,
1beris ſervitutem ſerviiſſe; cæterum præter condi- Vitium in
tionem ſervile nihil habuiſſe, quin ab hac Serva“ ſti
Iberos pileum libertatis Chriſtianæ accepiſſe, Res benehclord
Kſic geſta memoratur. Filium Ibericæ Matronæ gra- Mhagls an.
vi morbo afflictum precibus ad DEVM fuſis vale- iſt eam
tudini reſtituerat, cum ejus facti rumor ad aures
RNeginæ gentis gerlatus eſt tunc itidem graviter torte
e morbo decumbentis, Ergo, cùm in ſpem valetudi-
nis & ipſa veniſſet, deportari fervulorum man: bus Molpenls 1
al Divam noſtram voluit. lbi in lecalo ſervili col- miingunt,
locata ſanitatem extemplo & vizes recepit, quas gliia me an
fruſtra in regiis ſtragulis ſaſpiraverat. Vt verò grata anin
Numini foret, Autor eſſe conjugi regi cœpit, ut ucn zu
Chriſto ſe dederet, cui morbi & mors ipſa jam pa- Qemnhluttlx
verent. Ule mortis meras nectebat, dum inter ve- IIs. Diſcan
nandum iratos & cælos & ventos expertus & in ul- minadvirſi
timum vitæ periculum devofutus opem Ohriſti præs Tiplexeſ
ſentemipfe etiam ſenfit. Tum verò Templum Deo , per
poſuit, in quo Diva hæc columnam, cùm viribus Nyllei det
nullis poſſet, precibus erexit, ſuſpensàmque in aë= Mddere, 3.
re tam diu ſervavit, dum ſpecantihus omnibus ufidtonis,
ſuopte motu in locum fuum deſideret. Atque in
koc templo primas Chriſto Iberi aras, pectora ſua
devoverunt. Gere caſtum Gor, & Templum“
Salomoneo præſtantius erexiſti. ifu hance
Ex boerate & Theodor. non intell

on dbis, e
Setbenelicia.

Ufendendur
lus benekaci

Nen

. de
egeg

ſenrliy, 7
, niit, i i

W
Nenn,

li,

à er m, N

.
N

eI

(172) £
Meditatio. De Ingratitudine;
Ebes Deo gratias agere pro acceptis ab-
eo beneficiis. Dic, amabo quotac-
cepiſti? multa cognoſcis, plura iguoras. An
Ul! grates retuliſti, quòd te crearit, conſervà-
tit, Tedemerit: quèd natus ſis ex Chriſtia-
nis parentibus, quòd divitias, ſanitatem, &
ingenium dederit? Deo memorem te præbeas
tot gratiarum. Tuus ſum domine, me tibi
totum trado.
2z. Vitium ingrati animi exſiccat divino-
tum beneficiorum fontem; Deus gloriam

ſuam magis amat, quàm, qui eam alteri da-

turus ſit: eam furaris gloriam, cùm ipſi gra-
tas non agis, ehmque cogis, ut nova tibi de⸗
neget beneficia. Ah Domine! in adverſis,
ut in proſperis te laudabo; omnia quæ mi-
hi contingunt, excepto peccato, argumenta
ſunttui iu me amoris. O cæcus! O ingratus
hominum animus! Pro naturæ bonis, &
quidem ſaluti ſæpè noxiis, Deo grates repen-
dimus. Diſcamus non ſolim in proſperis ſed
etiam in adverſis gratias agere“ Greg.
3. Triplexeſt adimum hujus vitii gradus.
I. Obliviſci beneficiorum. z. Malum pro bo-
no reddere. 3. Uti beneficis in contumeliam
benefa toris. Quoties naturæ dotibus uſus es
adoffendendum Dominum? ſi Deum oblivi-
Icaris benefacientem, ſenties corripientem.
Sciatis, hanc eſſe iræ Dei cenſuram, ut qui bene=-
heiis non intelligitur, plagis intelligatur. Cy-

prian,
G6G 4 8.4ADO

(153) £
S. ADO EPISCOPUsS.

16. Decembr.
Memor eſto itaque, unde excideris: & age pani.
fentiam, & prima opera fac. Apoc. c. 2.

Vltàùm profectò confert, cum quibus ado,
VLIeſcas, & ſenii fructus plerumque juventutis
ſtoribus con formes funt: nec mirum, nam arborum
id eſt, qualis & homo, quam vis inverſa, ſi quidem
de cœli ſucco vivat, ADO, ut nobilium mors erat,
admodum puer, Monachis creditus à parentibus, ut
in eœnobio ponetet vittutum fundamenta- Magno
id operæ pretio in eo faétum eſt: nam vix concep-
3% Religionis amore adhuc Ephebus jam Phæbus
erat, adeò præaliis, in juncta nobilitati virtute ef-
fulſit, ut viennæ defuncto Pontiſice, cùm urbem
tranſitet, ob ſanctitatis famam concordi omnium
voto, in ſucceſtorem electus, inque vacuàâ cathedrâ
ſit collocatus. Amplus is campus fuit ADONIS pie-
tati & miſericordiæ: palatium ejus egentibus aſy⸗
lum fuit, etiam ſub menſa patulum, ne cujuſquam
inopis impediretur unquam acceſſus. Largè dabatur
omnibus. Abjectus per diem in prolixas preces,
etiam pernoctabat in templo. Tres illic aras erexe-
rat, Magdalenæ pœnitenti, Petro neganti Chriſtum,
& pio latroni; ad has præcipuèë ſtationum ſuarum
metam fixerat, cum peccatoribus ſcilicet ſupplices
Multiplicans peccator lacrymas. Et quantilli erro-
res erant viri tam ſancti, ſi tua delicta (heu
tamen ficcus) conferas? Ex Brev.
Viennenſi Barri.

Mlellitatio

lloſdam!
aenuͤtt!
eàtenel15
. vonawerit).
ucem b
im obrinet.
Dominophit
gem ſentnt, 4
letus
putbusler
DVanitate, n
minumequ.
um diu
eiam mand
heketit,
Ies, ſed ſin
unmverſtoni
tontraſtinu
5 Funt, qu
Utccunt, ſed a
uen faſtidi
ies lonav
udlmn quier
eliaſtimuli
Ucelitis. R
sconverfion
oricatut.

)3
hehnn
Den

ne 4

Oiulc ſeguſtn
Nutlitlietlt
n t wint Mr

(154) £

Meditatio. De triplici converſione.

I.Uoſdam reperire licet, qui penè cum
lacte nutticis pieratem ſuxiffe videntur,
quique à teneris Deo conſecrant ſeſe. Beatus,
qui portaverit jugum Domini ab adoleſcentia

„ſua, ſiquidem benè agendi conſuetudo natu-

æ vim obtiner. Si fuctis id ætatis, conſe-
cra Domino primitias vitæ tuæ. Senex vix la-
borem ſentit, qui ab juventute labori fucrtit
aſſuetus.
2. Quidam florenfibus annis, mundo &

voluptatibus ſerviant, ſed, cognitàâ volupta-

tum vanirate, nuntium remittunt mundo, ut
Dominum ſequantur. Ho ſi feceris, dole,
quòd tam diu vixetis mundo. Nunc age,
curre viam mandatorum, cum breve tempus
tibi ſupererir. Si nondum Dee ſervieris, ne
deſperes, ſed ſine mora viam ſalutis ingredere.
Deus converſioni tuæ indulgentiam promiſit, ſed
dilationi craſtinum non promiſit. Aug.
3. Sunt, qui converſionis ſuæ principio
igneſcunt, ſed aliquandèò poſt extinguuntur,
pietatem faſtidiant, & priſtinas repetunt vo-
luptates. Ignave, quid agis? compara, quæ-
ſo, animi quietem „ curo angoribus & con-
ſeientiæ ſtimulis, qui te manent in mediis ſæ-
culi delitiis. Revoca in animum tuum cauſas
tuæ converſionis, ex iiſdem cauſis iidem effe-
Rus ofieatur.

† S8. LA-

* 155) £

S. LAZARIS EPISCOPIIS.

17. Decembr.

Miſerunti ergo ſorores ejus ad eum dicentes Do-
mine, ecce? quem amas, infizmatur. Joan.

cap. 11.

Tie Lazarus eſt quo Fratte Germano nobiles Soro-
Elperatis

res Martha & Magdalis gaudebant, Chrifſto di=
jlectus, & ab hoc amici etiam nomine donatus. Plus
dico. Ille eſt, qui mortuus lacrimas Deo & gemitus
potuit excutere, eôque adigere amantem, ut con-
tra ferreas Mortis leges ſepultum jam & rabeſcen:
quæ uniea puto cauſa fuit, cur e ſinu Abrahæ non
invitas rediret Lazarus. Cætsrum ſic vivas invidiam
tantum non emori Iudæos fecit, nimis contra im-
probos magnus certúſque Servatori teſſis. Itaque
alteras illi mortis inſidias ſtruxerunt, ſtultiſſimo

conſilio, cùm Fatis jura dicere Chriſtum viderent-

notum jam nuper Lazari patronam, Hoc tamen in
cælos, & Ape ftblis in diviſum à ſe orbem ab eunti-
bus, revixere odia in Lazarum nobilémque fami-

liam. Itaque cum Maximino (e ſchola Chriſti &
LXXII. diſcipulis fuit) Marthäque S Magdalena

fororibus, Virgine item Marcellà, exuúl in navim
compingitur velis remiſque ſed non cæleſti etiam
aurâ deſtitutam. Nam Lazatum ſociéſque in Gal-
lias tulit & innoxios Aaſſiliæ expoſuit, Miracule
& hæc & aliæ vicinæ urbes permultæ Chriſto credi-
derunt. Tum demum amoribus ſuis in filvis αag ⅜
dalena vacavit, Martha fanctis Virginibus, Lazars
Civibus Antiſtites præfuerunt. Dubium ergo eſt
Lazatusne invenerit illice portum, an oſtenderit
Gallis? certè ſi àbſque Lazareo fuiſſet, nau.
fragium in portu Maſſilie nſes feciſſent.
Ex hiſt. Evangs & Brev. Röm.

tem vitæ, & quod capur eſt, amieitĩæ ſuæ redderets

lebitatio⸗
lrum ſi
MLazai,
Geplecantt
e. Enim
ſuatem ape!
Madte,

min Domin
confuge
adhibulſti
mhumauum
„ Tardem
apit Deo P
e his docer
elinda, g
elle, La
um te ame
is in afflic
in guem aj
nn, non enin.
Vocanti
ians latgite
Me me vocas
Iueobdorm
Nen) jam te
Ni lu mihi
nmiy, ubi te4

nſabſiſtan.

lgone
M
a,
46 a

n mi

Eeent Min net

u, Mletei

inſti

„6 N
7

(156) £.
Meditario. De Lavari ſuſcitatiene.
I. X A& Irum ſanéè precationis genus? ſorores
VILaZzarti, miſſis ad JESüUM literis, ſic

cum d precantur : Ecce? qusm amas, infir-

„atur. Enim verò ſufficit, ſuam Chriſto ne-

ceſſitatem aperire 3 amat, curabit infirmita⸗

tem. Macte, perſevera in oratione. In re⸗=
bus deſperatis ac depoſitis, nihil non ſperan-
dum in Domino. An non ſoles ad Deum dun-=
taxat confugere, cum humanam opem fru-
ſtra adhibuiſti ? Artamen primum divinum,
tum humanum temediam eſt adkhibendum.
2. Tandem adeſt Esus, lacrymatur, gra-
tias agit Deo Patri, elatàâ voce mortuum vo⸗-
cat; his docer Chriſtus, ad nova beneficia
impetranda, gratiarum actionem præmitten-
dam eſſe. Lætare anima mea, quòd JEsus
tantum te amet, quantuùm Lazarum 2 pfoin-
de tuis in afflictionibus utere his verbis: Do-
mine, quem amas, infrmatur; ſufſicit, ut no=
veris, non enim amuas, & deſeris. Aug.
3. Vocanti Chriſto ſine mora Lazarus obe-
diens, furgit feretro. Domine, à tanto tem:
pore me vocas, & dicis animæ meæxt exurge;
quare obdormis ? ſed ſurdus ſum, vocationem
& inſpirationem tuam non. audio. Anima
mea? jam tempus eſt Deo parendi. O vita?
que das mihi vilam, per quam vivo, ſine qu“
morior, ubi te inveniam, ut in me deficiam, &

,teſubſiſtam. Aug-.

G % S. MO.

* (157) £D
S. MODESTUS CONFESSOR.
18. Decembr.

Modeftia veſtra nota ſit omnibus bominibus.
Epiſt. ad Philipp. 4- V. 5.

Nobiliore nemo Modeſto habuit cunas. Rogas
quales? Carceres fuêre, in quos ad captivum
patrem v'x natum Mater aſportavit „ docuifque à
teneris martyrem eſſe. Quinto à partu Menſe in-
ter preces uterq ue parens nib. animam Deo reddi-
dit, opulentam filio hæreditatem vincula poſt ſe Ie-
linquens. At hanc invidens Maxvimianus Imp. edu-
candum viro Senatorii Ordinis tradidit. Sperabat
hic patris nomen; ſed cum primaum Modeſtus per
ætatem intelligere cunabulã ſua potvit, doluit ſci.
licet vel inſcium ſe à parentum veſtigiis deflexiſſe;
& degenerem tamdiu ſe puravit, quouſque fugâ
Athenas delatus Chriſtianis ſe junxit. Hic dum ſa-
cro luſtrantur fonte, radiantem ignibus columnam
in caput pueri deſcendere Epiſcopus vidit, Cùm de-
inde e Cive Genium malum, ê ſorore vero Heri ſui
morbum depuliſſer, hæredem hic Modeſtum cum
cætetis liberis ſuis ſeripfit. At iſi, quò potius acce-
deret aliquid ad hæteditatem, quam decederet,
Kgiptio homini & à ſaciis noſtris alieno Adoleſcen-
tem vendiderunt. Septem annos cùm ſerviſſet, à
ſervitute Deorum tandem etiam Dominum eripuit,
& libertus Solimas abiit. Ibi demum ad Patriarcha-
tùs dignitatem evedus, cùm veneno infenum
fentem purgâſſet, fontiſque incolam ſerpentem
neci, cacodæmonem ſub cane latrantem fugæ dediſ-
ſet, hoſpitiôque, qui in ſervitutem illum dederant

Soheredes illos ſuos peramanter excepiſſet, dignam

Natalibus ſuis mertem obiit. Sed amiſit Eccleſia,
vel cælo teſte, tunc cemnam ſuam. Imo non
amiſit 3 tranſtulit eò, ubi ipſa ſe ſe ædificat.
Ex Menas.

editatio.
10 ceſtia
Bernard
ut nec inft
nob erada
meciumten
biek, & me
nis relus vij.
ldetatione.
nesabripiunt
gurns Deut
Deo, hec !
il, contra m.
Modeſtia
perſuadebe
ate Deum
16, quem
Aniſtum?
Dblndum M.
Ium Mercu
m pon ege
lanthomines
mnnibus, ſul
woria preſe
Dum D. .
Unyze ſfaci
etilattat.
eus te vic

ineilt: De

OMeten

Rw
„
NAH A1 eE,
uihinge

R

nginttälmunn
ilopunti Cunt⸗
Aue
1 4e Aotfman
bit goginie
n n baln,
ndizenlltin.
unttintmie,
eiir onimneifn
lenutthifttir
Eini ittn
ſlin ceren
umkiinutl.
mnlullunt
uremtnntn
Auübtein
Ms . Min
rzulrlict

1n

ℳ

** (15˙8) £

Meditatio. De modeſtia & m deratione.

1. N Odeſtia & moderatio ſecundum D.
ABetnärdum hominem in medio collo-
cat, ut nec infra dejiciatur, nec ſupra attolla-
tur, non evadat longiuùs non attollatur latius,
ſed mediumteneat in omnbus. Locus medius
tutus eſt, & medrum eſt ſedes enodi, modus au-
tem in rebus virtus eſt. §. Bernardus libro de
con ſideratione. Quantùm à medio te paſ-
ſiones abripiunt? Cave tamen etiam medium
ne quæras Deum intet & Oæmonem, volens
nec Deo, nec Dæmoni ſervite, qui mecum
non eſt, contra me eſt, dicit Doxiinus
2. Modeſtia matus orator eſt: Exemplo
Rus perſuadebis quam facundiâ. Glorifcate
& portate Deum in corpore veſtro, monet Apoſt.
I. Cor, 6. quem videtis portare in corpore tuoꝛ
an Chriſtum ? an verò tetricum ſaturnum,
furibundum Martem, laſcivam venerem?
doloſum Mercurium? fac diſcere poſſis. Pivo
go, am non ege, Vivit verè in me &bhriſtus, &
videant homines in te Chriſtum vivere.
3. Ubi Apoſtolus dieit modeſtia veſtra noia
ſi omnibus, ſubjungit, Deminus brope eſt.
Memoria præſentis Dei faciet, ur ſe quaris
monitum D. Ambroſii Lib. 3. de officiis.
Nihil turpe faciendum bono viro etiam ſs omni
xpartelatsst. Sive palam, ſive clam, idem
ſt: Deus te videt, Deus juxta te eſt, Deus
intra te sſt: Deus tecum eſt,

6 7 §. ME-

£ (179) edital
S. MEGENGAUDIUS CONFESS. ,Undans
quis ce
ellets. An
etis awidn
henliltis)

19. Decemhbr.
Qui auten biberit eæx aqua, quam ego dabo ei-
non ſitiet in aternum: ſed aqua !quam eg*

dabo si, fiet font aqua ſalientis in vit sm attr- N. hundis
nam Chriſtus oau cap. 4. 4 Ulenge
TLla demum vera nobilitas eſt, non pauciores d ſoate
vistutes, quàm ceras potet aume.

numerare. Potait .
Megenger Geldriæz Gomes, idemque fortiſmu; ie ants
militum Dux, & hoc nomine ImperæztoriOitonilIf. mmine? da
cumprimis charus. E conjuge Gerbirge Zutphani- notell ſitin.
enſi irem Comite cùm filas IV. filium ſuſtuliſſet Unus De
unicum, huncipſum in pi ho ztatis flore, bello Bo-
hem co amiſit. Quid exoe tas? ſcilicet lacrimas vel
arqa o Marti expfimendas, & dignos patre gemi- Me bonum.
tus? viduos Martis capillos & lacerum planctu pe- gtetit glon
Kus? omnia alia audies. In funere filii mortuique “
valtu ſuum agnovéête parentes, hoc eſt mortalem.
Vrique mortem leéturam maturos ætate frudus ſu- Aplam,
s, quzæ immaturos carperet ſatis oppido jam vixiſ- Unses bon
ſe parentes, qui vixiſſfe filium afpicerent. Convaſa- Ur tantis
re igitus Megengor & in tuto locare impedimenta, nlnc bibere
opes, hoc eſt, in Coobio, cui Adelhaidem filiam
pra fecit, deponere; ipſe quoque animo à Mundo “
abeſie, cuùm nonpoſſet corpore; caſtitatem dein- 1 lt VIa
ceps cum conjuge colere; lectioni ſacrarum litera- Met, ut ha
znia iſe dedere; denique in oculis nihil præter mor- , hoc es
tem & æternitatem habeze. Ita non imparatum onem f.
hæc offendit anno ab obitu Conjugis tertio. Mor.
tuus ñiliæ primd viſus eſt illa verba Vatis blandiſſi- naii Dar
méè effari, ecce moritur Iuſtus & nems recogitat, tum beumper:
alteti deinde & Virginibus regio habiru fulgens MMum vena⸗
nuntiaânique Megengoris nomen in Megen- n, qudm
gaudii ſibi mutatum eſſe. Ex vita .
&. Adelhaidis & Melanes.

1, Upote,

maſſiduis kie

Medi-

..
⸗
Nene,

e, CAMa:

Meditatio. Degaudiis Paradiſs.
RN A Undanæ voluptates haud abſimiles ſan e
aquis cœnoſis, quæ nequeunt ſitim
depellers. An vidiſti auri, vel gloriæ, vel vo-
luptatis avidum, cujus omninò expleta. ſit
habendi ſtis? an tu, vel cum ꝓluribus bonis
creatis abundâſti, omnino fuiſti contentus?
nunquid ſemper aliquid defuit tuæ fe icitati“
Heu me? fontem vivum dercliqui, ut cœno
ſis ac vanis voluptatibus me immergerem:
Domine? da mihi aquam gratiæ tux, quæ
ſola poteſt ſitim meam ſatiare.
2. Unus Deus explere poteſt amimum tu-
um, ut pote, qui ſit infinitum, æternum, &.
omne bonum. Ah? Domine, ſatiabor, cum
apparuerit gloria tua: in cœleſti Hieruſalen
tortente volupratis potabis me: nihil timebo,
nihil cupiam, nihisamabo præter te, mi Deus,
qui fons es bonorum omnium.
3. Ut tantis gaudiis aliquando potiaris, de=-
bes nunc bibere calicem Paſſionis Chriſti, pa-
nem aſſiduis fletibus rigae, & cœlum, quàm
longa erit vita tua, ſuſpiriis perere. Adhæe.
oportet, ut haurias aq uas de fontibus Salva-,
toris, hoc eſt de Sacramentis, mediteris
Paſſionem JESu Chriſti, ac virtutes ejus
imiteris. Da re Deo per breve tempus viræ,
& Deum per æterhitatem poſſidebis, Règnuns
eœ orum venale eſt, tamen aliud non Jusrit pre⸗
tium, quàm ts ipſum; Aug.

7

SS. AMMON ET SCII MM.
Eus null
20, Decembr. odöta

Qui enim habet, dabitur ei, & abungabit: Uhtiſtunis,
qui autem von babet, & qu od habet . aufe- lntur. lgitu
retur abeo. Chritus Macth. cap. 13. ,nebe, ma

Sybannum partæ ſalutis CCLIII. Alexandriæ ificem,
eodem tempore in Chriſtianos ſævitum eſt & in pento, qué
latrunculos animadverlum; ſimili in longe diſſi- ortibi con.
millimos ſupplicio. Forte inzer noumina horum no- aurd ravie
men delatum eſt Geneſii. Hice quòd extra culpam nis 4 4.
eſſet, ſacile ſe pargavit; Sed dum à latro cinii ſuſpi- naſichen .
cione abiolvitur, ut Chriſtianus accuſatur. Hic nihil Peperm
negare jam Geneſius, glotiari hoc facinore. Latro-. en Domi
nibus igitur ſociatus pejuſque his ipſis habitus igne noctalt
crematus eſt. Hoc vero ſuppliii genere terri- mo
tus alius quiſpiam e Chrifſtianis, cum nutare non zuaz comſ⸗
dubiis ſignis ad tribunal impiam videretur, ecce ill ſlitudi
Ammon Zeno & Ptolomæns (hiipfi, quos pinxi- (umaute
mus, Milites) per me lium agmen penetrate, & bedias ei.
cùm verbis non poſſent, nutu labantem ad conſtan- ſches, & n
tiam hortari. Itaque jam oculis annnere, jam ma-
nibus loqai, jam lacrimis & gemitibus clamare. intlam,
jam toto corpore ſupplicare, ne indignum quid- Qiede
qauam Chriſtiano admitterer. Hocipſum verò cum (naoßs is .
oculos non poſſet fagere ſpectatorum, vulgum ſci- ceſigetiam n
licet in ſe egrmarunt. Tum verò nihil diſſimulandum Norgri
amplius rati in medium omnes prodierunt, & Chri- ſ Kita Xt
ſtum jam pleno etiam ore confeſſi populum omnem lllaluti v
in ſtuporem tapuerunt, ſocios contra tyrannum hon pott
mirum quantum animarunt, ipfi verò gaudio exi. Wi zonas u,
lierunt, quòd cæli civem, hoc eſt, Martytem
ſervaſſent. Ex apiſt. Dion, Alex. apud
Euſeb.

editatie

eſet, nolait

lint, Gg
iillui, 66
el.

itukliug
ſplii gee⸗
fin,, an Muletn
Pan fitenl td
n bitd, szni
n jnlie/
lante, Ali⸗
ſCirttate, int .
pnholunt,
RAhigngt
Aughtenn
kuenr, ine
nilüniis
Beirtnalli
ctehenlincnel
big lu tnnm

jrnlulel⸗
n ngun

1 Mel,

K (162) £
Meditatio. De gratia vocationis.

1. .(⸗ Eus nulli denegat gratias ad ſalutem,
modò faciat, quod in ſe eſt, ſane plu-
ies Chriſtianis, quàm cæteris hominibuscon-
teduntur, Igitur memorem te, ac gratum
Deo præbe, maximé propter vocationem ad

chriſti fidem, a qua aliæ plures manârunt.

Memento, quòd gravius quâm gentiles punie-
is, ſi tot tibi conceſſis gratiis mal è uſus fueris,
nam tantò graviora erunt delicta noſtra, quant
maiora ſe oſt enderint divina benehcia. Cæſ.
2. Perperàm divinis gratiis utimur, cùm
ad vocem Domini vel obduramus corda ne-
ſtra, vel procraſtinamus: Tumultuoſos ani-
mi motus comprime, ſfuge mundi ſtrepitum.
Vade in ſolitudisem, &e Deus loquetur tibi
ad cor; cum autem vocem ejus audieris, ſine
mora obedias ci. Ambula, cum lucem gra-
tiæ habes, & noli ad mortem rejicere conver-

ſionem tuam.

3. Qui recte divinis gratiis utuntur, ma-

sis ac magis iis cumulantur; qui malè, aliis

conceſſis etiam nudantur. Cave, ex hac ne-
glecta gratia, æterna forſan pendet calamitas;
noluiſti ſaluti vacare cum poteras: veniet
mors, non poteris, cuùm voles. Nam illa eſt

teccati pœna juſtiſima, ut qui rectè facere,
cum poſſet, noluit, amittat poſſe, en velit.

. gedi
S. THOMAS APOSTOLUIS
. 21. Decem br. d. ngete

◻
Quia vidiſti me Thoma, credidiſti ?à Beati qui uter ſſe,
non viäderunt & crediderunt, Chriſtus Num &g
Joan. cap. 20 ein decel,
D'us Thomas eſt, cui etiam palpare fidem li. no uum elfd
cuit; & pofuit dubitaſie Thomam, ut Indus ſin plepal
ctederet. Nam fidem in Indiam Meliaporem uſque l guilut
tulit, firmavi que miraculo, cum ingenti mole ar- enda, E
borem, & quam multi & homines & Elephanti mo- Ssst.
vere loco fruſtra laborârant, obſequentem ipfe ein- ¹ Ubt 5
gulo ſuo permilliaria X. tractam templi ſtruéturæ lgelztetigt
devovit, fmlque vaticinium edidit, cum Mare per- H, uinemt
tingeret illuc, affuturos, qui quam ipſe nunc fidem P gimarur
Ppræluceret, extinam iterum populis accenderent; feiti 4
quod fieri nuper ſub α ε Hiſpanorum navigatio-NAd
nes vidimuse Cæterum fuit e ſacrificulis tum tem- Epellatus
potis, qui ſuà manu filium mactavit, ſceluſque Tho⸗ l voluptat
mz affinxit. Hic alium reillum pre ſe cauſam dicere oles atharit,
Thomas voluit;, quaàm infantem mortuum, quis ere-
gat: Abfſolvit diſertis verbis Infans Thomam, &,
patrem ſuum damnavit. Enim vero his miris uti nu- s, ham zio
er arbosem, ita nunc in ſententiam Regem ac po- tmayit,
pulam omnem traxit, ſi unos ſacriſiculos demas, Axdicatet.
qui alio ab invidia abſtracti precantem ante ſaciam ſchant fe e
Eiacem Thomam ſagittis primè, tum haſtàâ trajece-
zunt, Krenuum utique fidei propugnatorem, Uem nepe

☛

z. ioes

— —7: (Iei voriftir,
qui, ut igna defenderet, eecidit ante ſigna. Uel verltar⸗
Ex Maßfejo & Oſorie. lum & Dar.
Monis que
„ * Dstnis ? ,
.. 3. 48 knds d

votanaefn

een D

in, ſtt 4
E

C 1 C⸗

6 hen D
lll

1 . „ „ „ „ „ =„
Meditatio. De Vita S. Thonmg

Thoma it.t Sncredulus . quippe u i
cte dere noluerir’, Domi num à mort us
Ieſurrezfle, niſ cum vidiſſet’, & tetigiſti t:
Num & ego ſin m increda lus? nam ſi, urſide-
lem dcter, omnisò crederem, JBSuM prome
mo (uum eſte, probis g audia, improbis ſup-
plicia præparari; nunqu Ianctius-viverem?
Va! quibus prihs hac enperiepda int, 4uss
credenda. Euſ. Emifſt.
2: Ubi S. Thomas'vidit J Su M, & ejus
wuinera tetigir; ſt. tim revixit ejus fides; avo-⸗
la, anime mi! vol a ad vu läcra szir Chrifti,
ibi firmatur fides: augernr ſpes, & chat:tas
perficitur. àAn ctedl „ quòd fuerit propter me

—

Hagellatus & crucifixas? Ah! ſi cr rederem,

qui voluptat es amarem; cum ipſetantum do-=
lores amarit?
3. Fides S. Thomæ nequaquas m fuit ſteri⸗=
lis, nam bioptio languine Evasgeli um con-
frmavit, quod in remotifmis Regionibus
prædicaret. Vana eſt illorum fides qui vet is
jactant ſe credere, & noôlte E hriſtum, factis
autem negant. An paratus eſtes, ſanguine
ſidei veritacem confirmate? tu, 1 iDei gra-
tiam & Paradiſi ſpem breviori audio bon.
ponis? quomodo te Chtiſtiamum dican»,
cum ne homibem quidem te probes a ctiont-
bus tuis? Si veròte hominem appellare nequeo;

quo tandemn modo Loterofidelem vocare? Chhry.

I165 ) £ ratie
S. ANASTASIAAIARTYR. Mein
22. Dcentbr. Natiixit⸗

Chriſtus paſſus eſt, vobis relinquens exemplum, elitalus:
ur ſequamini veftigia ejus. Petr. I. cap. 2. ) luit tenen

Naſtaſia e Romano & patritio ſanguine patrem olt zmore!
in Fide agnevit S. Chrylogonum. Nupta Viro ſius nolttas
(Publio Nomen erat) à Chriſtiana religione alieno, qamantiflim
Matrimonii uſu ſemper abſtinuit, ſive caſtitatis a- Qum elt co
more, ſive ſaperſtitionis odio. Interea tamen mater 1xlepi
pro Chriſto vinctorum audiebat, quos ilia ſummis gtiah
ſtudiis ultimiſque ſervitiis colebat, tunc praſertim, Amon r
cùm cogjunz malus malam mortem obiit, qui car- is bend kace
cere omnibuſque mali:, dum vixit, Anaſtaſiam gem iplam
exercuit. Publio VIpianus impietate ſucceſſit, ſed lortiselt in
quòd vim inferre caſtiſſimæ tentaſſet, oculos pri- 0ldd⸗
mò orbatus, mox vità ejeus Publium ad orcum eflucatut.
quoque ſubſecutus eſt. Sab hæc cùm bene magnus nomnespol
numerus Chriſtianorum in navim perforatam im- decmholyn
poneretur, certo naufrag'o perituris Dux Anaſtaſia enn, pam
data eſt. Sed neque ſic navigantibus ſidera dæfue- r
runt. Viſa eſt in Velis D. Theodota nuper è flammis adeiay
cum tribus filiis aſtris inſerta. Hac Helenàâ magis meſt
Ppropitia navim ad litus appulit. Sed hem in portu Amor is
alia tempeſtas inſurgit! Anaſtaſia tribus palis alli- gdiſtaperuit
gata igne exuritur; ſocia turba omnis per diverſa
ſupplicia fortes animos expirat, eâ in vultu & ocu- trnuz
lis lætitii, ut ad Nuptias ire omnes dixiſſes. Et ulmus: he
ibant, ſed Agni; ituti porrè, quocunque hic ive- pi cotpor
rit, quid? quod veſtigia ſua, quo nos etiam Molim m.
ſequi ſciremus, fanguine ſignàârunt. unbi ohve
Ex Metaphr. nn ſi i

O.

ia variis pr

N Nn

lin
lunan

eeten
inf

Ulenin
dennauus

1 uindecnnunt.
rusDurdrAh

NNunapen
W ſl.
utnomit
Gür AAuniäk
ie mneirlig 1
r uunrteie
in Autelin

nni un
4 1
s

(166) £
Meditatio. De amore IESV Chrißti,
. „ . ,
A Rinum rectè præparaveris ad Chriſti
Nativitatem, ſi ejus in te ꝛmorem fue-
lismeditatus: is amor (ut refert D. Bernar-
dus) fuit tener, fortis, & ſapiens. Esus te-
neriori amore nos complexus eſt; nam vidit

miſerias noſtras, & commota ſunt viſcera ejus.

Cur amantiſſimum zsuk non redamo? Ah?

lpideum eſt cor meum; Ixsu corpusculum
liger in præſepio meàâ causâ, nec moveor!
2. Amor ssu fortis fuit, quoniam, ut

obis benè faceret, arrociora ſupplicia, &

mortem ipſam fuperavit. Ah, Domine! pa-
num fortis eſt meus in te amor, cum leviſſimo

Golore vincatur. Amare ESuM nihil facilius.

Non omnes po flunt jejunare, peregrinari, lar-
gitri eleemoſynam; aſt omnes poſſunt amare.
I;suM, nam ad eum amahdum cor ſufficit
Quid dulcius, quàm nare, quòd amabiliſſi-
mum eſt?ꝰ
3. Amor] ksu ſapiens fuir, quippe portam
baradiſi aperuit. Patitur ille quidem, nos hac
in vita variis procellis agirari, ut in portu hi-
lies ſimus: hac ratione te ipſum ama, Nunc
denega corpori leviores & breviotes volupta-
ies, ut olim maximis & æternis fruatur. Scis
aqua tibi obweniunt diligere, & te ipſutm neſcis
diligere, ſis tibi tu charior, quam tua. Eu-
cher

S. SERVIIIL. lS CONSEäSSOR.
23 Decembr.

Quid au tem vi des fefiuzam in ocale fratris tui;
trabem sutem, qus in oc1o tao eſt, non con
ſideras? Chriitus Luc. cap. 6.
E hoc ſancto, Encomiaſtes ejus Magnus Gre⸗
W— gori is, fructum, ait, attulit terra bona cum patien-
tia, erat en m Servulus, à puero, egens & clini-
cus: ſiquidem paraliſi adeo ejus diſſoluta ad mor-
tem uſque membra ſant, ut ſine aliorum miniſterio,
aec cibum ſumeze, neque ſe movere ulla tione
poſſet Eleemoſynas, quas ſub fornice ad S. Cle-
mentem Romæ habizans, acseperat, egenis com-
municavit, mater ei cum fratre, ad omne n neceſ-
ſitatem, dextra & ſiniſtra fuête Hi cùm igle anal-
phabetus eſſet, ad votum ejus cocmere ſactos lib-
zxO3, quos præ eftosmibizæger, adeo firmà memorià
rapuit, ut totos men e volvere, & aliis recitare poſ-
ſet. In om ni dolore, qui aſſid uè torque bat, ſine ullo
intolerantiæ ſigno, Deum lgaudabatr: ita cum mor-
biincrelcente violentia & per vitalia grafſlante, ſe
ad extrema perven ſſe perſentiſceret, ſacros acciri
dami ſuæ hoſpites, & Pſalmos prælegi voluit, quod
dam fieret, exclamans ſubito æger, Tacete, ait.
tacete, Angelicum melos audio, cui dum arredtus au-
ſcultare videretur, animaſoluta eſt odoris incom-
parabili fragrantia tetum c clave replente. Sic
Servulum ſemper patientem exceꝑpit cœlumè nun-=
quanm tolerantes, ah! quo recipientur.
S§. Greg. hom. 25. Evang.

2

6
O◻*

,leditatio

*

Frulus her
eſt, Imô e

zell, um.

Ahec c01.

1 maln cun
us 5 pue⸗
geleſn ign
zref, er be
u. Chryl.
Hic ſanc
latione:
ius, ejus 41
infamma
hudaba
lodulceſcir
um ſhe præ
No moleltiſſfi

lupecl eo, (

Holeltte con
1 Beati erv
elici; ulrim
Iomnia;:
dbili gall
ANur, Ov.

ehiai, Seul
mecomuit

ſuvenil

4

. etez 6

S,n

Meditatio. Dæwita §. e vV.: e.
4. CErvulus heroico animo d iram pauper-
tatem, & morbum tulit. N unquaa que-
ſtus eſt, Im magis pati cupiebat. Quid di-
cis ad hæc ? compara aflictiones, & patien-
tiam tuam cum afflictionibus, & patien-
ti ejus; pudeat te, roties conqueri, quò d
pauperem & ignobilem vitam vivas. Chriſtus
anper'eſt, erubeſcamus: humilis eſt, erube-
amus. Chryl. .
2. Hic ſanctus ſuperabundabat gaudio in
mbulatione: hilaritas vultâs, ſermonum
ſuavitas, ejus arguebant lætitiam. Nec mi-
Wum, inflammatus amore divino jugiter ora-

bat, & laudabat Dominum. Omnis ama-
Iitudo dulceſcit oratione, & futurorum gaa-

diorum ſpe præſentia mala vincuntur. Unde
tædio moleſtiſſimo nonnunquam exederis?
Nonne ex eo, quèd obliviſceris Dei, qui ſo-
lus poteſt te conſolari
3. Beati ſervuli vita clauſa eſt morte ſuavi
ac felici; ultimo vitæ momento nihil timet,
ſyerat omnia: miſerias ac dolores linquit, ut
incredibili gaudio, imò & gaudiorum fonte
potiatur. Ovos! qui lugetis, variis pre ſſi

miſeriis, luctum abſtergite: vitæ finis ini-

tium erit gaudiorum. Mundi hujus! felices ex
voluptatum cœno in malorũ occanum trans-
feremini. Seu ſenex, ſeu juvenis fueris, di-

ſpone domui tuæ. Nam mors ſenibus eſt in ja⸗
nuis, juvenibus in inſidiis, Guerti.

S. Nl-

(1¹69) £
S§. NICOLAUS MILES.
24. Decembr.

Parate viam Domini: rectas facite ſemitas
eius. S. Joan. Bapt. Luc. cap. 3.

Anc militum ego periculoſiſſimam pugnam
buio, quam cum caſtitatis hoſte Amore pu-
gnant. Nam huic ſuccum bere, quid aliud eſt, quàm
triumphos ſuos vendere? Nicolao noſtro crede,
qui cam in Bulgaros movit, Nicephori Imp. auſpi.
ciis, ecce priuſquam bellum hoftis faceret, militi
mulier fecit hoſpitis filia. Ter impetum in caſtiſſi⸗
mum fecit; ſed ter Nicolaus repalit Verecundiæ
umbone tutus. Poterat ergo ante pugnam Victotiam
canere, ſolus ex omni exercitu Nicephori Vicor.
Etenim ſub noctem Somnus Nicolaum in campum
producit; videt ſtantes utrinqueacies, ſigna ſignis
inferri, vitos viris concurrere, ſceuta ſeutis, pede pe-
dem hærere. Interea aſpicit ex Cæleſtibus Ducibus
unum, qui decuſſatis in crucem pedibus aleam belli
regebat, & victoriam ex ſuo arbitrio diſpenſabat.
Nam cum ſiniſtrum pedem dexter premebat, Ko-
mani; cùm finiſter dextro incumbebat, Bulgari
vincebant. Sed & inter cæ ſorum cotpora locum va-
cuum videt, auditque fatalem eum ſibi & Commi-
litibus ſauis futurum fuiſſe, ſi Veneri heri palmam
ceſſiſſet, Somnii veritatem cum Sole djes oſtendit
& ſtrages Romanorum, quibus vincentibus primo,
Bulgari ultimò victoriam extotſerunt. Tum enim-
vero Nicolaus rectiùs dehinc bellaturus nomen mi-
litiæz Religioſæ dedit. In hac tot trophæa poſuit,
quot pugnas pugnavit. Illud nobliſſimum omnium
eſ, quod Nicolaus de Nicolao ſtatuit.
Ex Menan.

Medi-

lelirerio.
Megnans
cooſtiat!
in girert
Ur, inſtata
le eum non
ellus tite p
zmeum; Vel
1 an ſuperbi
Uun bonofum
nia, ut ad me
1 unt, qul
o eum te
in irettife
ufenturus
iemmalen
un, Car
N)rulk expe
jinntabent
rlifecant, 4
viſgenibus lu
1 Adeſto ſaa
, ut nalce
lumilitas, pi⸗
1 faei paſt
Uurin altari,
Merva humi⸗
Maniæ, 8
ulo; abjice
nelope ut in

Mriitinilti
u Nununnni,
ſadutmtl fun
Peirtengurſian

6tanctetiom Dueſn

0
o Muintfelin
Cater eexeten d
panden Hti
untdgentun⸗
ewenmilun.
iendeinan
nuklis
Niwintniniiun
nmne udi⸗
Aumtuan⸗
Lirt gnzn
olisannin

un
4 Ceime

* (170) W
Meditatio. De PVigilia Nativitatis Chrifti.
„ LD) Rægnans Maria in oppido Bethlehemi-
tico oſtiatim hoſpitium quærit, nec eſt ei
locus in diverſorio. Quam dudum Ixsus
pulſat, in ſtat ad oſtium cordis tui?à & ſimu-
ſas te eum non audire. Hodie, Domine,
confeſſus rité peccata, parabo, & aperiam
cor meum; veni Ixsu, veni? quid te mora-
tur? an ſuperbia mea, an acedia, an terfe-
ſtrium bonorum amor ? Ah! faceſſant hæc
omnia, ut ad me venire non graveris.
2. Sunt, qui] 5ESu M recipiunt eodem mo-
do, quo eum recepturus erat Herodes, ſi apud

ipſum divertiſſet. Tu cujus in pectus cras

lerus venturus eſt, cave, ne tam benignum
oſpitem malè habeas, ne peccatis ſordidum ſit
hoſpitium, Cave item, ne ſtatim novis pec-
catis] ESuM expellas. Væ illis! qui Chriſto ho-
ſpitium præbent, vitiis contaminatum. Non
minies peccant, quàm qui Chriſtum tradiderunt
trucifßigentibus Iudais. Aug.
2. Adeſto ſacro, quòd ſiet ſub mediam no-
dem, ut naſcentem adores JsS SuM; ſed par

it humilitas, pietas & fides tua humilitati, pie-

tati & fidei paſtorum; idem quippe Dzus na-
ſcitur in altari, qui olim natus eſt in Præſepio.
Obſcrva humilitatem, & verecundum amo-
rem Mariæ, & Joſephi coram hoc ſuaviſſimo
Puello; abjice te ad pedes ejus': aperi cor tu⸗=
um: rog? ut in eo ſolus dominetur.

H N A-

(1¹71¹) £
NATIVITAS JESU CHRISTI.
25. Decembr.

Peperit filium ſuunr primogenitum, & pannu
sum inwelvit e&& reclinavit eum in praſepioe
quia non erat ei locus in a:verſorio. Luc. c. 2.

Vge Mox omni die candidior! Vides, quæ nul-
Lius dies vidit. Surgit, ecce, non ab undis, ſed
ſtipulis Sol meus. Superi! tam prope junctam Soli
quis unquam Lunam conſpexit? viden ure filii vul-
tu lætiores radios muruetur maternus oculus: Cæ-
cus ſum, niſi in hac nocte amorem DEl mei video:
video, video in hoc ſpeculo ruborem meum. Sta-
bulum, ſtipulæ, panni arguunt: Boreas frigus pecto-
ris accuſat: Bos aſinũſque ingratum ciamant. loqua-
ces puelli lachrimæ & & parvo pectore magni gemi-
tus damnant. An ſiſto igirur me reum? at iratum
metuo. At infans eft, riſu placatur, negant manus
tam parvæ fulmen ferre ſi ferre velint, faſciæ veta-
bunts Mater non feret. Et nunquid non pacem An-
geli nuntiant; Quid? quòd blando inſuper riſu
puer dulciſſimus invitat, obvius etiam iturus, ſi pe-
des ferrent. Certéè in amplexus brachiola offert. In
tam amica vincula non curram? Imò pedibus plum-
bum denique demo. Ite, om nia puero vos membra
ſubſternite. Fœnum etiam vos eſtis. 1 culcitra
lingua eſto, aptior Verbo non poteſt eſſe. Et tu cor
pulvillum præbe, tactu molleſces. Vos quoque ite
ſuſpiria, & algentem fovete. Eja brachia in faſcias;
in balnes oculi abite. Denique ignoſcite, qui aërs
& ruſticos mulcetis, ſilete Angeli. Præ omnibus
modulis veſtris vox optima, vox Tagien-
tis placet.

Medi-

leditatio.
Aupertas
ſterio, di⸗
uenale debet
ſimno anni
69 nec tecut
ſisn, qu
vettatem?
1 mavit us.
lui thelauro⸗
zeß . , 4
. e.
1,MWra eſt
ie, qui ha
n, gur fa
onhumile
guomodo
nes ambire
Nebeas, 2
iglotiam in
Mlineti⸗
Hominis
Utnis redact
IIs, cum he
lenptum eſt,
u pro ſoa i
nns utique
Uls noſtri;
Wmin corde
Upiis operi
ſbut naſe
MIaulinus

N G Meditatio. DeNativitate Chriki.

ent 1J. Aupertas Chriſti, quæ elucet hoc in my-
Fniein Gia . ſterio, divitiarum contemptum cuique
nune⸗ ingenerare debet. Jxsus intempeſtàâ nocte, &
antre u duriffimo anni tempore ab omnibus dereli-
ctus, nec tectum, nec ignem haber. Anau-
Rndn dis IESuM, qui primum ex præſepio docet
i nun zai paupertatem? An amas virtutem, quam tan-
uiadtt, tum amavit Jxsus; ut ejus causà æternos Pa-
enmemcun, tris ſui theſauros reliquerit? ua avaritia ſa-
mmnnis nari poteſt, ſi paupertate filii Dei non ſanetur?
loirhonen nen . Aug.
uin a. Mira eſt humilitas nalcentis Chriſti,
ine quippe, qui naſcatur in ſtabulo, ex egena
uemtin Matre, quæ fabro fuerat deſponſata. Cuùm
lln egenet nihil non humile ſit hoc in myſterio. Chriſti-
MüA ane, quomodo potes paſci fumo vanitatis, &
umitu honores ambire? Diſce, quid amare & æſti-

=

eu

n e mare debeas, ac perſuaſum ſit, veram Chri-
lltlan tuli ⸗ 14 . ——. . r . . .
mmiluite ſtiani gloriam imitatione humilitatis Chriſti

ulimgl, Contineri.
,iumunfunet 3, Hominis causâà eò paupertatis, & hu-
GAEA militatis redactus eſt Esus: periit humanum
nntic n genus, cùm homo voluit fieri DEo ſimilis,
is iiie redemptum eſt, cum Dzus factus eſt home.
4 — Ixsus pro ſua in nos pietate fit nobis ſimilis,
eie umi Hamus utique ſimiles Esu; pateat illi aditus
e. cordis noſtri; ubi gratiâà ſuàâ naſci cupit: &
cum in corde noſtro natus erit, eum nutria-
mus piis operibus noſtris. Chriſtus in noſtris
5 mwemniibus naſcitur, creſcitur, ereſcit, robora-

dhit

tur, Paulinus.

4 H z2 5, STE:

(¹73) £
S. STEPHANIUSI MARTVR.

26. Decemhr.
Stephanus autem plenus gratid;, & fortitudine
faciebat prodigiæ, & ſigna magna in populo.
Act. cap. 6. .

Paimus pro Fide Chriſtiana ſanguine ſus é6tepha-
nus ſubſcripſit, ut purpuratiin cælo agminis An-
teſignanus non immeritò habeatur. Sapientià Deéô-
que plenus eôque ab Apoſtolis inter VII. princi-
pes Diaconos adlectus, mirum eſt, quàm multis
magnisque prodigiis ſive Chriſtianorum animos
erexerit, ſive fregerit dejeceritque Iudæorum. Et
movit ea res bilem indurato ad omnem malitiam
populo, ut, veluti legem profanaſſet, in jus rape-
rent. Sed ille pro Deo & ſe ita dixit, ut ad oculorum
verborümque fulmina attoniti omnes hærerent,
jàmque non in haminem pugnare ſe, ſed Angelum
crederent. Stephanus hoc acrius victis inſtare, tunc

præſertim, cùm ad ſpectaculum cælo fe effundente,

virtutis arbitrum pone dextram Patris ſtantem
Chriſtum habere ſe vidit. Itaque cum urbe extur-
batus ſaxis obrueretur, in genua ſubſidens egregius

triarius fortifſſimè omnia excepit; Deo identidem

nunc ſe, nunc hoſtes ſuos commendans. Et licet ho-
xum cauſſa peſſima eſſet, tam bono tamen Patrono
perorante, veniam impetravit Saulus non ita multò

poſt Chriſto conciliandus, & in Paulum mutandus.

Tam verum jam tunc fuit, Martyrum ſangui-
nem Chriſtianorum ſemen eſle.
Ex Act. Apoſt,.

Medi-

Mcdita

. Tephant
Nee Ch
itudine m
6, ipſa
gium do
vinlum fide
memplater
n præpalat

prater te

1, Forti &
n glandine
eoribus fui⸗
ui eremp

. & mortem

no, quin e
tis. A
nlacile pate
n beneficio
ſit raſti,
Papberiri.
Ada Ape
lem §. Ste
nejus fuit
li, & paer
e, moriar
giola elt in
,laborem
ℳ snima

denn

Vec
Mneggs, er
c l,

I
dintt g
Ciihinn u
unnulizann
n d onen n
ntüntle, kus
Nitt uattu
Roug leuent,
mtre,elin
Ninginire,
lun caleledntans
r As Anen
Uecin Aleatn.
linſlenegtzur
. Vaſrin
nunntat inie
nn tuer en
giheu mrirn
Drhuungiutd

* (174) £

Mcditatio. Demorte S. Stef havi.

.Gedhanu ſe palam profſitetur di ſcipulam

Jrsu Chriſti, etenim plenus gratià &
fortitudine mortem non timet. Generoſa fi-
des, & ipſa cœlorum contemplatio omnes
omnium dolorum aculeos obtundebat. Si
tantulum fidei haberem, ſi interdum animo
contemplarer JxSsuM, cœledlem mihi coro-
nam præparantem, quid amantiſſime JEsu,
quid præter te amarem, aut timerem:
2. Forti & alacri conſtantiâ excipit lapi-

dum grandinem, imò moriens orat pro per-

ſecutoribus fuis. Patere in gratiam JESu Chri-
fſli, qui exemplum dedit; patere perſecutio-
nes & mortem ipſam, ſi expediar, ſed forti
animo, quin etiam Deum ora pro perſecuto-
ribus tuis. An ſcire cupis, cur S. Stephanus
tam facilê pareat ſuis carni ficibus? Novit eo-
rum' beneficio Cœlos aperiri. Nec mirum, ſi
iis neſcit iraſci, per quos vides aulam regni cæœ-
leſtis aperiri. Eufſ.
3. Acta Apoſtolorum his ver bis exprimunt
mortem S. Stephani: obdormizit in Domins.
Mors ejus fuit ſomno ſimilis, utrpote, quæ bel-
li finis, & pacis initium fuerit: Moriar, Do-
mine, moriar ut fancti, quorum mo tstam
pretioſa eſt in oculis tuis. Vivamus, patia-
mur, laboremus, ut Juſti, & moriamur. Mo-
riatur anima mes morte juſtoruv

H 2 §. 0.

+ (175) £
S. IOANNES EV ANGELISTA.
27. Decembr.
Petrus widit illum diſeipulum quem diligebat le-
ſus, jequentem, qui & recubnit in cœna ſu-
per pectus ejus. S. Joan. cap. 21.

Cces Mater Magna, Klius tuus! Ecce qviſquis

pFilius Mariz es, germanus Virginis Sodalis lo-
annes, cuiultimuln cœnans Ohriſtus in pulvillum.
petus ſunm, moriens in Matrem Matrem dedit ſu-
am, noſtram etiam deinceps, ſi loannes ſumus, A=
Gamadminiſtravit. Exul pattiam tamen cſtem,
aliâque quæ ſcriptis mandavit, afcana vidit. Vene=
num, quod crace temperaſſet, innoxium bibit,
nec ab hoctantům abhorruit, quantum ab hæreti-
cis, Cerintho præcipue, quorum nec lavate quidem
eiſdem in balneis voluit. Amorem ejus aquæ mul=
tæ non potuerunt extinguere. Magis etiam arſit,
cum oleo Romæ ab igne ballienti immiſſus fuit. A⸗
jebat ſummum legis Amorem eſſe, Illud unum in
ote habuit: Filioli diligite alteratrum. Certe quan-
tum animos dilexerit, argumentum ingens juventæ
neſcio quis jnyvenis eſt. Hunc Epheſum abiturus Io=
annes Epiſcoꝑo unicè commendaverat, ſed peſſmo-
Cuſtodi. Ecce adoleſcens is capitur ab animo-
rum prædonibus (ſocios hodie male dicimus) mox
ipſe
dit. Subinde loannes adeſt, & pretioſum ab ami-
co depoſitum expoſcit. Amiſſum ubi audit, gra-
viter fidem malam objurgat, in ſiivas deinde ex-
currit (ſenio alas amore miniſtrante) viſamque
prædam tam diuinſequitur, dum lacrymis ſuis ſi-
ſtit, canisque & amplexibus impeditam in viam

geducit. Ceſſit itaque feliciter hæc venatio. Ho-

dic multæ ejuſcemodi feræ pereunt, quia retia
fugiunt, maldntque ab Orco rapi, quàm
à cælo capi, Ex Baron.

Medi-

corpotum etiam latro, mox dux latronum eva?

edit.

S

hectus in
l Givinitat

lubne,

Pel Fulr
um Caà
, raue mag
., Alterale
zInio. VIVel
noliens er
m, dicens
utemn ſe,
Te parit
Mens ejus,
ellamantiſſi
Dedum, au
1. Tertia?
nlio. Amor
nle ſoannes
AAleer fuerit
Ueris lli ſir
t ur tecum
Ulecumbat
Winæ volun
la demu /

Nrn

ken

nte
1 rgiü
1 elun R
egiuſtuid n
ten ütei

6Cen

(176) ℛ
Meditatio. De vita S. loannis.
I. L. Cce amicus IESu Chriſti! qui ſupra ejus
— pectus in Cœna recubuſt, & novit peni-
tiora divinitatis arcana. Hoc primò ſtatui-
rur inter amicos, ut amicus amicum nihil ce-
let. Novirne asus Sccreta cordis rui? Nihil-
ederis eo inconſulto? Potes tu qui-
er vulnus lateris quolibet tempore cor
ble, ipſe verò non item; nam cortu-
um ssum capere non poteſt, cum tort pro-
fani tebus ſit plenum. Amo te, Deus meus,
ſemperque magis, amare cubio. Aug.
„„rerta lex amicitiæ eſt, bonorum com-
munio. Vivens VEsus totum ſe Joanni dedit,
& moriens eidem legavit caſtiffimam Ma-
trem, dicens: Fili, ecce! Mater zua; Joan-
nes aurem ſe, ſuâque omnia devoverat CKri-
ſto. Te paritertotum Esu trade, ſi velis eſſe
amicus ejus. Quem amas anime mi? Quid
dedi amantiſſimo s=sSu? An voluntatem, in-
telleckam, an omnia denique illi conſecravi.
3. Tertia amicitiæ lex eſt morum confor-
matio. Amor aut ſimiles invenit, aut facit.
Indeè Joannes tam graphicè JxSuM expreſſit,

5 –
qJue à
1¹

ut alter fuerit flius Mariæ,. Amabitte] Esus,
fueris illi ſimilis; ut id aflequaris, non opus
eſt, ur recumbas ſuper Domini, ſed ut Domi-
nus recumbat ſuper pectus tuum, & acquieſcas

divinæ voluntati. Fadem velle, & eadem noi-
le, ea demum firma amicitia eſt. Hier.

H 4 §S. IN-

„

* (177) £
SS. INNOCENTES MARTVYRES.

28. Decembr.

Herodes mittens occidit omnes pueros, qui erant
in Bethleem, & in omnibus finibus ejus, à
bim atu & infra. Matth. z1.

MON omnia nunciabat Herodi nuncius à Ma-
gis allatus. Quid? mea demum corona erit,
quæ duos Reges ferat? aut Regni mei alienum hæ-
redem vivi ſpectabunt liberi? vivus ego? quin ca-
put illi nunc aufero, ne ille diade ma mihi ? purpu-
ram ſi ambit, domi habet; ſuo pingat de ſanguine.
At ne novi quidem hoſtem meum. Hoc plus etiam
metuo. Certè infans eſt. Pereat hic omnis in regno,
ut unus ille pereat. Etiam innocens? jam nocens
eſt, qui hoſtis eſt. Sed qui hoſtis? quia ego hunc
timeo. Sed tyrannum dicent, Nimirum vetus hoc
Regis nomen eſt. I, miles, omnes bimulorum cunas
everte; balneum his para cruentum, ſed dignum
hofte. Hæe ille; cùm interea Angelus Parvulum Re-
gem, Magnümque exulem in Ægyptum, gloriosà
fugâà deducit. Sæviit nihilominus barbarus mucro.

Vbique clades & funèta. Vidiſſes majora vulnera,

quam corpora, plus lactis fundi quàm fanguinis;
kunc ſaxo, filium capulo frangi; huncè giadio, il-
lIum ab haſta pendere, multis teli vicem militis vul-
tum eſſe. Dedit tamen pœnas Tyrannus: morbo-
rum enim omnium theatrum factus, eodem anno,
cuùm tot homicidia parricidio inſuper maximi natu
Slii cumulaſlet, vità regnéque excidit periitque.
At prætextata illa turba cœlo ſcilicet vivit, ridét-
que etiamnum tytannum, quòd talis Infan-
tes timuerit. Ex Bar. & bliase.

(o) dα*
*

leditatic

TII pueri
Pcede

to tempore
Umetis bene

us in obſegt

„ tatis t

gconſecta

dum Chrht
mereturintt/
1. Hiprime
A moriendo
tad Din glo
Alumniss, du
hatete. Ce
Gmriſkimtn
is, ſed kac
Cicis: tmu.
Klaboraye
1. Ni colun
Dlum puerort
Gm baptilm
czus aquis
1los fetus f⸗
ntilignes e
a mei. N
m calorum.
luunhti palm
ad ugn⸗
Vr.

Dure
nrien in
ii ie
eleſi

☚

te iudenatng
tnenmn Akenn
AAroLinlri⸗
us onn iu
unltatuude
(Genigandn.

* (178) £
Meditatio. De Feſto SS. Innocentium.
1. I pueri nondum néêrunt Chriſtum, pro
Chriſto tamen ſanguinem fundunt. A
tanto vempore Deum nôſti, utpore, qui in-

numeris beneficiis te ornârit, quid piger es
ejus in obſequio? horum puerorum exem-
plo, ætatis tuæ florem, & annorum primi-
tias conſecra Dominotuo. Quàm beata atas?

necaum Cbhriftum poteſt eloqui, & jam pro Chri-
ſto meretur interſici ? Euſ. Emiſfſ.
2. Hi primogenii Martyres non loquendo,
ſed moriendo Chriſtum confeffi lunt. Expe-
dit ad DEI gloriam, ur patiaris filentio, dum
calumniis, dum perfecutionibus vexaris, ſile,
& patete. Coram Dzo murta patientia elo-
quentiſſimum teſtimonium eſt virtutis, Non
verbis, ſed factis prohatur fidelitas ſervi, Fru-
ſtra dicis: taus ſum Domine, niſi paſtius fue-
ris & laboraveris in gratiam Domini tui.
3. Si cœlum cogitas, habeas, oporter,
horum puerorum innocentiam. Quod ſi can-
didam baptiſmi veſtem f œοddris, elue macu-
las ejus aquis pœnitentiæ. Oculi mei! nunc
larges fferus fundite, quibus inferni & pur-

gatorii ignes extinguantur, & abluantur pec-

cata mea. Nihil toinquinatum intrabit in re-
gnum calorum. O te beatum, ſi ut illi parvuli,
Marryrii palmâ donareris! Ertas necdum ha-
bilis ad pugnam, idonea extitit ad coronam.

C Ypr.

H j5 §. THO

* (179) £
S. THOMAS ARCHI-EPISCOPIIS.
19. Decembr.

Quiſervat mandata us in illo manet, E ipſe in
eo. §S. JOan. 1. Ep. cap. 3.
On iam primuùm ſanguine piorum rigaris An-
glia- lam olim fuſo Thomæ cruori fructum
debebas, niſiehen! ſterilitatem hæreſis induxiſſet.
Sed ego ad Thomam me verto. Adoleſcens cùm-
eripete a quis accipitrem laboraret, ipſe iiſdem pe-
ne abreptus eſt. Sed molæ rota exitium alias adna-
tantibus, tunc ſponte ſuâ conſiſtens Thomæ ſcala
fujt. De bebatur ſcilicet diutius Angliæ regno, cujus

Cancellarius poſtea creatus à rege eſt. Paulo poſt 5

hic Infalam Cantuatienſem addidit, quam tanti
Thomas fecit, ut hanc poſtea regi edictis impiis
contra Eccleſiam pugnanii non dubitarit oppone-
1e 3 quin ſo là cruce armatus cum irato congredi. In-
illa pagna, uf amæat fieri ad tribunalia, damnatur
Innocentia ad viacula. Sed libertas Chriſtiana exi-
lium elegit, in quod iplum Rex omnes amizos Tho-
mæ egit, ut ſinon ſuæ, ſuotum certe miſeriæ ſuccum-
beret, Sed his calamitatibus ille ad Matyrium ve=-
lut tyro ad palum ſe exercebat. Nec multo poſt ipſe:
conſpicuus Chłéiſtus ad palmam invitavit. Ergo re-
dax in Angliam in templo invaditur. Prodit Tho-
mes in amplexus hoſtium, vetat primo cuiquam al-=
teri ſuis manum njici, jugulum deinde præbet, ca=-
dit & muneris ſui neque poſt mortem oblitus be=-
ne omnmibus e feretro dicit. O nunc iterum ali=-
quando Thoma bene Angliæ tuæ pre⸗
care! Ex Eduardos- 5

(
o.

Me⸗

LIs tri
Huu

nobis
Ut DEuM 41
Hominis neg
mt⸗ Viri
Dtum calera
Mene poſea
Iuno preter
z. Qoabt
1. Juori
glexiſti man
Diriar grat
Hnlir adt
nium ſt atrer
nine tibi ſol
i habiru
um te, D?
lda, quia
1 Qid
hoc anno -
non omiliſt
Eené temp
Deigloriæ
mus corpor
nnut haulu!

lett, Chr-

tnkcn

Direm,

uchnin,
ang,

inis .

* (180) W£
Meditatio. De Amore Dei.
1. Is tribus reliquis diebus videbimus,
quid debeamus Dzo, quid proximo,

quid nobis. Creatus eſt homo ad hunc finem.

ut DEuM amet ante omnia. Amare DFuM,
hominis negotium eſt, cætera nugæ? ſola ſtat
in toto virtutis gloria mundo, prater amare
Deum catera fumus erunt. Dic amabo, pro-
barene poſſes, tuis operibus amaâſſe te Deum
anno præterito? Excute facta, cogitata, ver-
ba. Quo abiéère tot dies, quòtot horæ?
2. Quoties in Deum peccâſti; & ejus ne-
glexiſti mandata?: Quoties extinxiſti ſacros
Divinæ gratiæ igniculos, & ſacramenta pro-

fanâſti? ad tacitum conſcientiæ tuæ teſtimo-

nium ſi attenderis, dices cum Davide: Do-
mine tibi ſoli peccavi. Simulatâà ptobitate vir
frugi habitus ſum coram hominibus, & co-
ram te, Dzus meus, qui ſcrutaris renes &
corda, quid profuit larva ſanctitatis?
3. Quid horum omiſit Dzus, quæ Libi
hoc anno præſtare poterar? tu verò, quid-
non omiſiſti? àge ſis? anime mi, reliquum
certé tempus hujus anni, & vitæ noſtræ,
Dei gloriæ & ſaluti noſtræ allaboremus? De-
dimus corpori annum, demus anima dies, viva-
mus paululum Deo, qui ſaeulo viximus zol vde
Pett. Chryſol.

* (1¹181) ☛D
S. PHILETERUS CONPFPESSOR.

30. Decembr.

In hot cognoſcent omnes, quia Diſcipuli mei eſtis,
ſi dileitionsm habueritis ad in vicem. Joan.

cap. 13.
Mireniur alii in Philetæro Procos, Nicomediæ
flio illuſtre formæ decus, quo illum ævo ſuo
Diis parem homines fecerunt: ego in pulcherri-
mo corpore pulchriorem animum demiror exeſ-

culorque; & hoc amplius, quòs animi æſtimator

ipſe egregius, nihfli membrorum decorem fecit,
bmnibuſque tormentis præbuit lacerandum. Pri-
mum Diocletianum vicit, qui cum blaſphemus Chri-
Kum inceſſeret, vindex divini honoris Philetærus
terram cœloſque ad iras movit. In fornacem dein-
de ſuccenſam injectus ipſo pulchrior egreſſus eſt.

lam ſub Maximine virgis unciſque fædum in mo-
dum acceptus, omnium tamen in ſe oculos Supe-

züum rapuit, & tum denique his formoſus eſt viſus.
Feræ ſive formàâ & ipſæ, ſive fortitutine adoleſcen-
rtis captæ ad pedes ſe abjecerunt VYictoris; feras verò
cuùm duo homines induiſſent, gladidôque Aatyri im-
minerent in loco obriguéêre. VItimò cùm virtus hæc
oculos jam Tyranni etiam perſtringeret, exulafe
juſſa eſt. Et ecce de via morbi dæmonéſque mali ce-
dere, pedibus Dii ſe & templa ſua ſabſtenere: qui-
bus permotus Comes cum VI. militibus Fidem no"
ſKtram eſt amplexus. Philetærus cum Eubiotum vi-
gum ſanctitatis famàâ eeleberrimum adiret, monii us
kic ab Angelo bono obviam Martyri progreſſus eſt.
In ejus antro Divum ſeptimo die, ſocios verò
duodecimo, ab exilio Mors abſolvit.
Ex Menau.

oE

Medi-

Medit
Ive anim
Ouena
eistebus, er
boc annop
soffcium

mitarisoffi

hretermil
uperibus de
. Fi qus
trem luum 6
1, Cave,
ſeocas! quc
ſencit jesu
li quc fad
eiſt, anno
ll tuis pfo
1lulibus me
ſumn habes 2
eitius in g
, An dem
Ulle voluiſte
Aimati, vis
in eos, qui
ueel verb
is ptaſtas,
itbos fuſtn
istunlliarit
is eoeris,

1
dubi non

ukler
liſirenter

ch.

1 Ne enwie

Ifl uitn

hon

Aantce

* (182) nD
Meditatio. De amore Proximi

1. Qlve animi, ſive corporis neceſſitatibus
Oprematur proximus, quibuſcunque po-
teris rebus, eum debes adjuvare. An implé-

ſti hoc anno primum hoc Chriſtianæ Chari-

tatis officium? Quo ardore aliorum ſaluti &
charitatis offi ciis incubuiſti? Quor occaſio=
nes prætermiſiſti benefaciendo Chriſto, qui in
pauperibus deliteſcebat? Ne te ipfum deci-
pias. Sè quis dixerit, quia diligo Deum, &

fratrem luum odit, mendax eſt, §. Joan.

2. Cave! ne quemquam factis, aut dictis
offendas? quoniam qui prozimum offendit,
offendit =Sÿàaτ, Benée ſentias de ommbus,
nulliũſque facta in malam partem trahas. Itaâ
ne egiſti anno præteriro ? Quoties non pa-

tmuiſti tuis prœpoſitis? Quoties ſubditis, &

æqualibus moleſtiarum ſegetem præbuiſti ?
Num habes aliquem inimicum? ſi habeas,
citò citiùs in gratiam cum eo redi.
3. An demum aliis feciſti, quæ tibi facta
fuiſſe voluiſſes? vis laudari tujqnidem, vis
æſtimari, vis amari, & ægrè admodum pa-
teris eos, qui difficile ignoſcunat erratis tuis,
at que vel verbulo obſcurant tuam famam., An
aliis præfſtas, quò&d exigis ab iis. Omnibus

in rebus Juſttiam colas, Omnes comiter, pau-

eos famniliariter excipies. Quâ ratione cum
aliis egeris, eâdem profectò agetur tecum,

Quod ibi non vis keri, alieri ne feceri.

H 7 §S. 81L-

(183) £
Fed. T7.
S. SYLVESTER PAPA. Wa
13,. Decembr. 1 paulus
Bonum certamen certavi, curſum conſumma- (an conſum
vi, kdem ſervavi, dereliquo repoſita eſt mihi vniſtiad fi
corona juſtitia. S. Paul. 3. ad Tim. 4. Pona e mhal

PaAtri⸗ Sylveſtro Roma, Romæ, hoc eſt patriæ nmum male
pater ipſe Sylveſter fuit. Hoc tamen orbare Ro- „ Ubi r
mam Vrbis probrum Tarquinius voluit. Sed Sylve- ibus hoc
ſter ad tribunal citatus novo more inortem judici hil lupe
reus indixit. Dictum, factum, piſcem dum cœnat, Lu
os fortè ex hoc gutture receptum Tarquinius ha- hkenlo 60
mum mortis eſſe ſentit. Poſt hæc dum Conſtantinus elcipeis ie
remiſſius rem Chriſtianam curat & ſopitæ nuper ite- Iis panclle
rum in pios perſecutiones recrudefcunt, Exul Syl- cut innus
veſter montem Soradem inſidet; Impietatis fœdi- .
tatem ut videret Imperator, leprâà inficitur. Sacrifi-
culi, lepram ut abluat, balneas parvulorum ſan- Ilæ ethane
guine ſuadent. Ingemuére ad confilium impium p Kmol
omnes Romanæz Matres, cùm audirent ſanguini, qi mortalt
quo vel manum aſpergere ſcelus ſemper non expi- ſes) Deus
andum habitum eſt, totum velle Imperatorem in-
natares Certèe innatare rectius totmatrum lacrimis
jam poterat. Et verò ejulatus & comploratio totâ lan kucul
urbe facta aures Imperatoris exolavit, facttque poe- Hemus ahr
nitens cenſuit ipſe hoc quoque ingens ſcelus eſſe, olſerve,
facere ſcelus voluiſſe. Interea Principum Apoſto-
lorum ſpecies dormienti oblata vocare Sylveſtrum
juſſit, qui ſanctiores illi thermas oſtendeter. Voca-.
vit, & Chriſtianisundis lotus lepram corporis ani-
mique exuit. Triumphum Sylveſtro mortuo-
Anno CCC. XXXV. Cælum decfevit.-
Ex. Baron..

HN S
K(O)

ceiitue unic

donitentiar

vabit

—

Medl.

1 lin ainn
itighiih

e, ,

n h Alyrie
1, Nor

irkanrmhi⸗
nen in.

* (184) £
Med. Tres reflexiones ſupra annum exeuntem.

1. DOtesne dicere cum veritate, ſicut S.
Paulus? Bonum certamen certavi, cur-

ſum conſummavi, fidem ſervavi. Ecce! per-

veniſti ad finem anni, percurre animo omnia
bona & mala, quæ hoc anno feciſti, & vide,
utrum malæ actiones ſuperent bonas.
2. Ubi nunc ſunt voluptates & honores
quibus hoc anno fruebaris? tranſiére omnia,
& nihil ſupereſt præter triſtemmemoriam de
offenſo Deo. Nonne e countrario verum eſt?
percipere se gaudium ineffabile, ſi conſide-
ras paucula illa bona, quæ pro Deo feciſti,
ſicut annus iſte, ita tua vita, præteribunt,
critque unica conſolatio, quæ tibi ad finem

u. vitæ remanebit, quòd Deo ſerviéris.

3. Si mortuus eſſes hoc anno in ſtatu pee-
cati mortalis, in quo fortè fuiſti, ubi nunc
eſſes? Deus tibi indulſit tem pus ad faciendam
pœnitentiam? illo meliùs utere in futurum,
quar. hucuſque factum. Forraſſis hic erit po-
ſtremus annus tuæ vitæ, Latet ultimus dies,,
ut obſerventur omnes dies, S. Aug. Obſer-
vabit autem, qui perſeveraverit in.
gratia Dei ſemper.

IN-

INDEX

SANCTORGHM
QHARTÆ PARTIS.
A.
Do Epiſcopus. 16. Dec. pag. 153.
Albertus Magnus. 1I6. Nov. 93.
Ambroſius Epiſcopus. 7. Dec. 13 5,
Ammon tum Sociis MM. 20. Dec. 161.
Anaſtaſia V 22. Dec. 165.
Andreas Apoſtolus. 30. Nov. 121.
Anarsas Martyr. 17. Otob⸗ 33.
B.
Barbara. 4. Dec. 129.
Barlaam en loſaphat. 27. Nov. 115.
Boëtius M. 23. Octob. 4 5.
Bruno Conf. 6. Octob. 1I
Burchardus Epiſe. 14. Ocob. 27.
Cacilia V. & M. 22. Nov. 105.
Capraſius & Fides MM. 20. Octob. 39.
Carolus Borromaus. 4, Nov. 69.
Catharina V. & M. 2 5. Nov. 111.
Chriſtisna antilla. 15. Dec. 151.

Chryſanibus & Daria MAMà25 Octob. 49.

Clemens Papa & M. 23. Nov. 197
Colmannus Mart. 13. Oct. 2 .
Conceptio B. V. M., 8. Dec. 1379
Conradus Conf. 26 Nov. 116,
Grucifixi Berythenſ. memoria9, Nov. 79
Daniel Stylita Conf. 11. Dec. 14 ¹²
Dionyſius Epiſe., cum Sociis. 9. Oct. 17.

Ea-

nundus Res
aan Rex (
lim ltiſe.
Haathe Vis,
elentas Ma
mpi⸗ V. M.

ntiſeu⸗ A
nmntiſcus borg
nuntiſtu⸗ Xa

lo Epiſe

lurAbbas.
ifeiaut 5 pi
yrius I ro

Mkus Alama⸗
centes M ⸗
nner Apoft.
unnes Bonut,
ANnet Chuxu

hat & Ba

entius Epi
urut khiſa
lu Miegarius E
lurardus Co,
lea bvange
heia. M,

R
0NN

ilr
ſin g

g
ne.
1n ee G.
10 o ,

)0l

(Dr.
1N
1, Ccen 46

(Ot.

1,t, 4,

„N. .

ch. ⸗
M G.
1,Nr. d.
1⸗D .
1/00e, c.
N o
1 . 1
104 M
N.
6No, 6

,Da,

1
,.

Leodegarius Epiſc. M.
Leonardus Conf.
Lucas Evangelifta.
Lucia F. M,

INDEX.
E?
Edmundu; Rex M. 20. Nov. 101.
Elesbaan Rezx Conf. 2 7. OGob. 53.
Eligius Epiſc. 1. Dec. 12 .
Eliſabetha Vidua. 19, Nov. 929.
Engelbertus Martyr. 7. Nov. 77.
Eutropia V. M. 14. Dec. 549.
F. .
rFranc iſeus Aſſis. 4. Otob. 7.
Franciſcus Borgia, 10: Octob. 19.
Franciſcus Xaverius. 3. Dec. 127.
Fulco Epiſc. 26. Kob. 51.
G. .
Gallus Abbas. 16. O ob. Jr.
Godefridus Epiſc. 8. Nov. 77
Gregorius Turonenſis. 17. Nov. 9 5.
I.
lacobus Alemannus. 11. Octob. 2r.
Innocentes M M. 28. Dec. 177.
loannes Apoſt. Evang, 27. Dec. 175.
loannes Bonus. 22. ½ Kob, 4 3¾.
loannes Chuzubita. 3. Octob. 5.
Ioſaphat & Barlaam. 27, Noy. 115%.
L.
Laurentius Epiſc. 14. Nov, 89.
Lazarus Epiſc. 17. Dec. 155

6. Nov. 73.
17. Octob. 3 5.
13. Dec- 147.
Ma-⸗

INDEX.
7 M.
Mazlovius Epiſe. 15. Nov.
Malachias Epiſt. 5 Nov.
Marzellus Conf. 3. Nov.
Marcius Conf. 2 4.O Ktob.
Martinus Epiſo. Conf. II. Nov.
Martinus Papa I2. Nov,

Ma ximilianus Epiſc. M.

Megengor ſive Megengaudins Conf.

Mennas M.
Modeſtus Patriarcha.
N.
Narciſſus Epiſe.
Nativitas Chriſti.

12. ⏑ Cob.
17

Io. Dec.
18, D cc.

Nicaſius & Eutropia MM. 14. Dec. .

Nicolaus Epiſe.
Nicolaus Miles.
O.
Omnium SS.

Omnium Fidslium Detunctorum. 2. Nov. 55.,

Oſitha V. M.
P.
Pelagia Pœnitens.
Petrus de Alcantara.
Philetarus Conf.
Placidus. M.
Praſentätio B. M.
R.

Radhodus Epiſe.

910
71. ,/⁄456an
67. ulus Conj.
47. erinli Boet
83. n ludas
e nilion Eyi,
2 3. gilaus Kol
. Manus Prola
159 henus Mar
141e ſiſer apa⸗
157 . 4 Uſſ.

29. OKob 7. ih N⸗
. 4
25. Dec. 117. viin .
6. D ec 4 * Polulus Cen
4. Dec. 69. Mha. .
lmas Cantu
18. Nov. .
7. Octob. 1. ſla um 5e
8. Ocob. 1* ſtongu .
30. Dec. 181. Mlius &
21. Nov. 10.
29. Nov. 119.

Remi

.

Oitn F
,e. I.
re, Ilg,
Dee. 7
. .

WW. S.
W. G.
cnn. rMi

CA.

40n

Ctn

IN DE X.
Remigius Epiſc. 1. Octob.
„S.
sabas Abbas. . 5F. Dec.
ervulus Conf. 23. Dec.
severinus Boætius M. 23. Octob.
sSimon & Iudas Apoſt. 28. Octob,
GWiridion Epiſ. 12. Dec.
Sstanis laus Koſtka. 13. Nov.
tephanus Proto Mariyr. 26. Des.
Stephanus Martyr. 28. Nov,
dylveſter Papae 31 Dec.
Syrus Epiſe. p. Dec.
Vmmachus Mo. 232 ½Ktob.
T
Theodtiſta V. 10. Nov.
Theodulus Cenfe 2. Dec.
Thereſfta. V. 15. Cob.
Thomas Apoſt. 21. Dec.
Thomas Cantuarienſis Epiſc. 2 9. Dec.
Trudo Conf. 24. Nov.
V.
Vrſula cum Soc. MM. 21. OKRob.
W.
Wolſgangus Epiſc. 31. Octob.
Z.
Zenobius & Zenobia MM. 30. Oob,
F 1 N I S.

121.
167.
45.
55e
145.
87.
1732
1I7.
18 ¾0
1390.
4 e

8t.
11
29
16 3.

1790
109.

41

6 1.

APPENDIX

FESITORUM
MOBILIU M.

(2) £
ADVENTUS DOMI NI, ed

. 6le Dew-
7 . 4 sbu . . 1
Modeſtia veſtra nota ſit omnibus hominibus: Do- ene⸗

minus enim propè et. Phil. 4. e mi

E Xſpectavimus eum, & venit, ut ſalvos faciat nos. Ju qliid tel
Quadraginta omnino ſæculis cunctatus, an quia gocet bond
noſtra viam tardabat iniquitas? Longa interim præ- tucn,ed
ceſſit ſeries Patriarcharum & procerum; ut decebat uſti,
adventum Regis. Ardebant intereà Patrum ſuſpiria, Nedo & in
nonniſi rore divino reſtinguenda: complenda cum ſijet & Ree
venerit plenitudo temporis. Et jam rorant cœli de= geſacto, 4
ſuper, & nubes pluunt Iuſtum. Germen exſpectate Mlcatot De
divinum: Deo pluet. Deſcendet ſicut pluvia in vel-
las, caſtiſſimæ Virginis uterum. Pluviæ prorOmuS!
præmiſſus Angelus, iridis inſtar fulgidus: Iris de- un. lllr
lapſuram coœlo pluviam ſignat. Virgo immacalata n egit Hu
dum puriſſimi ſinûs concham pandit ex rore delas on accs,
plo, in concha concreſcit unio ille divinus, ſve Vnio 1, Rorate
illa divinz Hypoſtafis, quà Deum Hominem adora“ ”
mus. Quæ ſubinde appropinquantis adventumil- 1. Ros,
luſtraruntin (Wιο & in terris prodigia, non omnia la Me: Fuit p
tere debent velut apocrypha, Solem ſpicis corona- Mhdus dee
tum (uſpicit i omma „dum ſpica Virginis oritur, Vir- maflen
ginei ventris fructus, frumentum electorum: unde .
Targa cœlo meſſis promittirur. Trinain triplici ſole „½
cœælo lampas appenditur, dum jam prima 88. Tri= distuiap
nitatis facula orbi accenditur. Senſése vicinum ſo- Ntem., Mutt
lem Engaddi vineæz florentes in hyeme: venturum eniisad deß
eredo, etiam ſub ſacris vini ſpeciebus, prænunciant. eriboreri⸗
Tellus oleum fundit, quo fons Romæ ücatutiit: ad! ſoern
ornandas, ni fallor, lampades, dum ſponſus venir. “ Erbei
Ara cœli Roma Sacerdoti praæparatur æterno. Si- ubſtbant
lent oracula Deaſtiorum: ſimulacris ac mendaciis IIüsnon
vocem Veritas intercludit, quia proditurum eſt Ver- hrs,jund

1Ateffalt

atut natnr

bum plenum gratiæ & veritatis. Denique lani io- äducj
ribus =b Auguſto ter clauſis, Deus c li fores Nhauclam
aperuit. Prope eit jam Dom.inus, bonum ſit,
venite adoremus. 1promiſſa

Medi-

1e
Uatite riif
i teinne.
Ugt

nkonuen do

i,aAſeruuni⸗

Domiou

“

* (3) £
Meditatio De Advenes Domini.

I. Ole Deu= dilexit mundum ur filium ſanm uni:
AIgenitum daret. Jo: 3a Pater Filium, Filius
ſeiplum mundo donat, & pro peccatore donat.

Ta quid reddis Deo, ſi non te, & quid niſi te?

Elucet bonitas Dei: hominem non affecta

rantum, ſed perſonà fibi uniendo: Sapienria, in

medio & modo, quo idem qui Crearor crat,
fieret & Redemptor: ſi rotum me debeo pro
me facto, quid addam pre refefto? J. Bern:
Placarur Deus: 2 Cor: j. Erigirur homo: Suſci-
tans à terra inopem, & de ſtercore erigens paupe-
rem. pſ: 112. Confunditur dæ-mon: o 12, Hoc
non egit Humanitas, niſi Deo unita. Hoſtem

non vinces, niſi De unitus.

2. Rorate c&li asſuper, & nubes pluant lIuſtum.
Iſ. 43. Ros, c& eſtis naturæ, ſurſum trahitur à
ſole: Fuir primus homo de terra tertenus: ſe-
cundus de cœlo cœlleſtis. Diſce, ad cœlum
ferri affectu. Rorate cœli, aperiatur terra: ſigni-
ficatur natnra divina & humana Et terra ipſa
cordis tui aperiatur, ad excipſendum roremcœ:-
leſtem. Mitte, quem miſſurus es. ExOd: 4 Si ad-
vertis ad deſideriorum tuorum languorem, non
queri poreris; te non exaudiri.
2. Erſpecta vimus eum, & ſalvabit nos. Iſ: 26.
Tranſibant læcula, creſcebant mi(eriæ: pro-
miſſus non veniebat: deſider is quoque creſcen-
tibus, juncta erat fiducia. Deſiderabis & tu,
& fiduciam habebis, ſi cognoveris quantum
donum ſit, Deum habere; & à Deo exſpecta-
re promiſſum:, Veni jam, & noli tardare.

a 2 FE-

K (4) £
QUADRAGESIMA.

Chrißo igitur taßo in carne, & vos edäem cogita“
tione armamini: quia qui paſſus eſt in carne.
daſiit à peceatis r. Petri 4.
adrageſimam, memoriæ mortis Domini ſacram,
Qaas cineres ipſa neſcit (non enim dabis Sancdum
taum videre corruptionem) ordimur à noſttæ mortis
cinsre, aſperſo capitibus- Cineres de altari Crucis
colligimus. Ex illo divini amoris incendio, quo con-
ſumatum & conſumptum eſt, quidquid vel patientis
Chriſti amori dolor, vel dolori amor ingeſſerat, Con-
geruntar in ſiou cordis hoc tempore ligna crucis, ut
ignem coneipiant ab eo, qui miſſurus ignem venit in
terram, & voluit vehementer acgendi, vel ſaltem ſub
cinere gliſcere ſui amoris memoriam. Quid agimus
mortales? obliviſcimur vitæ ac ſalutis noſtræ, dum
obliviſcimur mortis, quà nobis empta eſt vita? Ex ar-
bore crucis recentia quetidie beneficia decerpimus:
& quortus quiſque in hane palmam evadit, ut etiam
cogitationum fructus decerpat? Iiamelatur pro no-
bis quetidie Agnus ile Dei, qui ſuſtulit in ernce pec-
cata mundi, & quidquid nobis tribnitur, illjus emi⸗
tur cruore, acſanguine veluti tingirur. Tellus animo-
rum noſtrorum non alio, quàm divini ſanguinis im-
bre quotidisæ imbuta germinat: & in nobis exarefcit
memotia? Nulla per hoe tempus dies abeat, quam
non purpura illa ſacerrima brevi aliquà cogitationis
notâ conſignet: & cumprimum animæ fores aperien-
dæ ſunt, eæ Agni ſanguine conſignentur, ne petcuſ-
ſos Angelus ingrediatur. Sat ſcio delicatos aniaos
de ſanguine, de ſpinis, de flagellis, de cruciatibus
vIX cogitate quaſi vel ipſa cogitatione
vulnerentur.

* X
X

Medi-

lebitatio

Flſſerat
Num. 4.
nßlendi
Zundandun
pere, & In
holnini,a0
elium elt⸗
unetut: ſi
ſocungi m
es/ſcab ea
uumn ſiepiug
atum cor m
Eelate polſin
iürus, hoc
1 Poœnite
e; qui 4
Msbat. Ind
o zoeniten
ngete jejur

NMucdtorum:

Ils patticip
lbas procine
z zub ſacl
Dei quie
ponitent
Nore, & 1
is Dom
m & ubt
Uce? 0
Manme an

niignt
ſagfren
1

mmüdoninitenn
irllisnden
lin
duines

nimeſett, einn
AOeiuupoiee

eni⸗

nkilag

Giulett

rntilelenr
1 et⸗

nenen

utane

eſe.

ſaghcnm. .
kihrtcistit

( 5)
Meditatio Dspœnitentia & jejunio Quadrage-
ſimali.

1. Uſſerat olim Deus altare mundari cinerg:
Num. 4. & involvi purpureo veſtiment.

Implendũ maximè hoc tempore hoc Dei juſſum:

mundandum cor, velut altate, veræ pœnitentiæ
cinere, & involvendum cogitatione Paſſionis
Domini, ac pretiosâ purpurà ſanguinis. Hoc re-
medium eſt adversus peccata, ut non denuò in-
quinctur: ſicut enim ad ſalutiferæ crucis ſignũ,
quocunq; modo expreſlum diffagiunt dæmo-

nes, ſic ab eadem & vitia franguntu. O uri-

nam ſie purgatum, ſic emundatum & emen-
datum cor meum velut verum altate Deo con-

ſecrare poſſim: & in illo altari ſtatuatur Cru-
cifixus, hoc ſacro tempotre colendus.

2. PGnitentia diſcenda eſt à Davide Pœni-
tente 5 qui einerem ſuum tanquam panem wan-
ducabat. Indicatur jejunium hujus temporis,
quo pœnitentiæ ciais eſt cibus: Opto con-
jungere jejunia mmea cum jejuniis Chriſti &
Sanctorum: ut poſt hanc vitam menſæ ſuæ cœ-
leſtis participem me faciat, qui verè pœniten-
tibus pro cinere dat coronam.
3. Sub ſacro cinere gliſcere debet ignis amo-
ris Dei, qui extra Sacramentum perfectam fa-
cir pœnitentiam: Et verus amor non eſt fine
dolore, & ipſe dolor acuit amorem. Excitat
hunc ignem & ſo vet Paſſio, & memoria paſ-
Konis Domini,. Nimirum amor amorem ex-
citat: & ubi lueulentius elucer amor, quam in
cruce ? O Deus ego amo te: Tu tu mi JEſu,
totum me amplexus es in cruce, & c.

13 FE-

(6) £
COENA DOMINI.

Deſiderio aeſideravihoc paſeha manducare vo-
bſcum antequam patiar. Luc. 2 4, V. I5⸗
Jſuprenmæ nocte cαν ſatiatum fuit hoc deſide-
ZGdùᷣ : in quo veteris Phaſe typus fnit expletus. Pri-
mus legali fut mifſus, Agnus: in Agne Agnum Dei
occigendam, Hagellis excoriandum, amoris igne con-
ſumendum libuit delibalte. Agno paſcit, quos ad
manſuetudinem educat diſcipulos, mitiſſimus Agnus.
Et agni oſſa projiciuntur ante rabidum canem, pro-
ditorem Iudam: qui nec intinco in paropfde pane,
nec poſteà pane divino placarur. A cœna legali agni
oce ſi, ad vitale conv:vV. um fit apparatus, & pretiofior
inſtru ier menſa ſecunda. Præit pedum abluvium,
ut ſpecioſi ſint pedes Evengelizantium, qui hoc my-
ſter um fidei evangelizarent. Et iis, à quibus deſe-
rendum ſe ſeiret, charitatis ſuæ pedicas vel per ofcula
ped w in ſerit Amor: & jam de ſe ipſo convivium parat
A mor. Sciens igitur IEſus, quia venit hora ejus, iem dilexiſ-
ſet ſuos, in ſinem dilexit eos. Critica, credo, a moris ve-
nerat hoa, qu bulliens in venis omnibus ſanguis
ardeteffundi. Nondum venerat hera ejus in Cana,
quando vinum fandendam erat ex hydrüs : jam
heara venit fandendi ſub vini ſpecie ſanguinis, ſub
prælo amorif e venis omnibu⸗ exprimendi. ciens
wiar quia venit hora ejus, ut tranſeat ex hoc mundo ad
PFatrem: à deliciis, quas delibavit cum filiis homi-
humelinquit fe ipſam pro deliciis apud filios homi⸗

num. An potiuhs quia pellendus erar ab oculis,

aditum q ærens in corda, novun ſibi vehicuh genus
adornavit in cibo? Pridie quàm moreretur, ſepultus in
ſuis. Hoc ſibi monaumentum ſuæ mortis adhue
vivens poſuit Amor.

Medi-

Meditat
Eſaer
Drue

mum vit⸗
zabis legal
Olecututa.
mlum cont
lo,quem!
en, Ex h
entech adn
1, hit4
neum, par4
Plupelce,
18: aluat,n
mii er me

us pedes

maeſt nece
birurus pal
be Domine
hum laput ce.
lomnia ſint
1. Acciite,
cut Pater d
nigenitum
un daret:
& maner
o nos ſe⸗
ile in me⸗
Ieiſicii teco
Ntetur uod
potelt de
Ulnetn lup

.
N
Pron un 1

Al
8 l.

1
,ris Mlre
ornlul u

heti

arthlelli,

Goleris
Niuin
nlnu

n

. K (7) £
Meditatio De Myſteriis Cana Domini.
1. Ehiderio deſiaeravi hoc Paſcha manducare
vebiſcum. Matth: 126: Hoc Paſcha erat
ultimum vitæ, acerba paſſio & mors in eruce.
In cibis legalibus ingerebatur menri tota paſ-
ſo ſecutura. In agno occiſo, excoriato, aſſo,
leipſum contemplabatur occidendum; in ba-
culo, quem manibus tenebant veſcentes, cru-
cem. Ex pis diſce, vel inrer epulas elevare
mentem ad myſteria.
12. Surgit à cœa, ponit veſtimenta, accipit
linteum, parat aquam, lavat pedes, abſtergit.
Obſtupeſce, quòd ſæpiùs hoc in te faciat ) E-

fſus: abluar, non aquàâ, ſed ſanguine ſuo, ſeu

gratia ex meèritis fanguinis. Domine, tu mihi
lavas pedes? At hujus ſacri ſanguinis & gratiæ
tanta eſt neceſfitas, ut niſi te laverit, non ſis
habiturus partem cum illo. Dic ergo cum Pe-
tro: Domine, nox tanium pedes affe uum ,ſed

etiam catut cogitationum, & manus operum,

ut omnia ſint munda in conſpectu tuo.
3. Accipite, & comedits; hoc ell Corpus meum.
Sicut Pater dilexit mundum, ut Filium ſuum
unigenitum daret, ſic & Filius dilexit, ut ſe⸗
iplum daret: & velut denuò in mundum veni-
ret, & maneret, tranſirurus ad Patrem. Quis
etgo nos ſeparabit à Charitate Chriſti? Hee
facite in meam commemorationem. Cruenti
ſacrifſicii recordare, quories incruento aſſiſtis.
Dicetur, quoa & hac fecit inmemoriam ejus. Di-
ci poteſt de B. V. Matre, quæ carnem & ſan-

guinem ſuppeditavit.

a 4 FE-

* ⁸
PARASCEVIE.
Amor meus crucißxus eſt. S. Ignat. Mart.

Araſceves diem acerbiſſimum per horas diſtingui-
mus, ex amoris centro eductas, emnes doloris
lineis conſignatas-: Przimwa in hoftum excurrit lines?
ubihora ſtillat oris ſanguinei: IEſus Nezarenus, vel
ex namine florigas, purgureis guttis, quafi ardenti-
bus gemmis diſtinctes emicat. Altera per torrentem
Cedten trahitur linea; ubihora & poteſtastenebrarum
accenſis facibus per noctem quæſito & comp: ehenſo
ſole juſtiti æ diſſipatur. Tertia as Synagogam daucitur
linea, ubi hora conſilii agitur ſine conſilio, contra
Regem Angelorum, magni conſilii Angelum. Quat⸗
ta inde ad prætorium Pilati deducitur, ubi contra
veritatem & juſtitiam hora decurrit cruenti judicii.

Quinta Aulam Herodis ſubit linea, ubi hora filentii
eſt. Sexta ad columnam linea inclinatur, ubi hora

æſtuat cruenti balneit Agnus ad occiſionem ductas-
ſanguine ſuo tingitur, & columnas etiam marmereas
ſive poſtes cordium tangit. Septima implicita ſpinis
linea, heram coronat honoris, quo Nazarenus Rex
in Rhamnoarborum rege pridem deſignatus fuit &
adorarus. Octava extra portam egreſia lines, ho-
ram egreſsùs notat, cruentis veſtigiis conſignatam.
Nona, ad crucem educta linea, horam deſignat cru-
cis ſub qua cœlum ipſum ſolem ſubducit. Decima,
eſt vitæ linea, moriente IEſu omnium vitã. Vnde-
cimam ex eodem amoris centro lancea militis ad la-
tus veluti regula recta dirigit: & nos, quia hora pran-
dii eſt, buccellam noſtram intingimus, non tantum
in acero, ſed in ſanguine lateris, & à vulneie paſci-
mur. Duodecima denique linea in monamento no-
vo terminatur in horto, horam quietis deſignatura.
OIEſu Amor crucifixe! horas omnes tuis cruciati⸗
bus impleviſti: jargire gratiam, ut omnis hora vi-
tæ meæ ſit paraſeeve, ſeu præparatio ad mortem
beatam, & vitam æternam.
Medi-

Meditt

1 Vor
dlete
Holorin
, & dede
rtuem t⸗
animo;
vnt me u
gucis: G
tu compe
ptriſlarer
nonind
zarvofiuch
ive 00
12. Quis
lmi? Zack
nu ſum i

minlpice

u abertu⸗
nplecend
endum. 1
n vebis ſu
Uritlmat
au: Domin
3. Teſta
Mumam c
nitum eſt
alit. Diſe
NEI loann
Ipmas, & ſ
Chriſti. Ve
llepho &
e Aaz

4
C
6 Ohur

neeienz iz,
“
tig inne,con
Ptnigtmnir ite
Euunndgn
ngüigtet.

Re

e
unt

prinſit,

uetr⸗

untnnun
rehit⸗

„trenuertuund⸗

d, NN n

Guitalkeni
u.

A

N

ſel

* (9) £

Meditatio. Contemplatio Crucifxi! Eſu.

I. Vos omnes, qui traꝝ tis, attendite & Vi⸗

dete, ſi eſt dolor, ſicut dolor meus. Thren.
1. Dolor in corpore, pſ. 21. Foderunt manus me-
as, & pedes meos. Il. 1, Apianta pedis Aqae ad

verticem capitis, non eſt in eo ſanitas. 2. Dolorx

in animo ; ex contemptu, pf. 34. Subſannave-
runt me ſubſannatioxe, Lhren: 3. Ex infamia
crucis: & cum ſceleratis reputatas eſt. Ex defe-
ctu compatientis: pſ. 68. Suſtinui, qui ſimail
contriſtaretur, & non fuit: & qui conſolaretur,
& non inveni. Ex ingratitudine hominum, &
parvo fructu ſuæ paſſionis: Quæ utilitasun ſan-

tguine meo? pſ. 29.

2. Qutd ſuni plaga iſtæ in medio manuum tua“
yum Zach. i3. Reſpondentem audi: His pla-

gatus ſum in domo eorum, qlas diligebant me. Hic

jam inſpice caput inclinatum ad eſculandum, pe-
dαα abertum a diligendum ,‚brachia extenſa ad
amplectendum, totum corpus expoſitem ad redi-
mendum. Totus vobis figatur in corde, qui totus
pro vebis fuit aſſixus in ceruce. IIIlud qaæri à te,
exiltima? Peire amas me? & Iepone totò affe-
ctu: Domine tu ſcis, quia amo te.
3. Teſtamentum Chriſti morientis in cruce:

Animam commendat æteino Parn: Conſum-

matum eſt, bene ſcilicer, & ad voluntatem
Patris. Dſce bene vivere, & bene mori. Matrem lIo-
anni loannem Matri: latroni donat paradiſum? la-
ciymas, & ſanguinem peccatoribus. Contritio, amor
Chriſti. Veſtes relinquit militibus, corpus emortuum
Ioſepho & Nicodemoad ſepulruram; pedes ad oſcu-
lum Magdalenz. Fictas in Crucifsum,

5 FE-

½ (10) £
FE STU M PASCFHATIS.
RESURRECTIO DOMINI.

Faſcha noſtrum immolatus eſi Chriſtus: qui mor.
tem noſtram moriendo deſtruxit, & Vitam re-
ſurgendo reparavit. Prækat: Paſchal.
Eurge fidelis anima, expergiſcere. Quouſque mo-
numento contineberis? Vivit amor tuus, & in
corde tuo vivit, quem vel lacrymis amoris am mare
poteras, ut viveret. Vivit, & vi ſuâ vivus prodiit, à
triduo in corde terræ ſepultns. Qni præceperat non
theſaurizare in terra, nec ipſe diutius latere voluit in
terra, cœli theſaurus. Sequere ſurgen em, quæ ſe-
cuta fueras morientem. Jam byems trankit, imber abiit.
Hyems illa nimirum ſpinarum; clavoram, vulnerum
abi t; ſu ceſſit ver novum, & protruſit flor es paſſio-

nis emine clauſos? & jam nata convallium poma

carpere licet Q fofaminibus petræ, e caverna maceriæ,
ſepulehralis monumenti, Seqsamur exusgentem ac
prodenntem Amorem nofitum. Quò prim um. niſi in
domum Matris ſuæ, niſi in cubiculum Genitricis ſuæ
diventit? Prima deſcendenti è cœlo ſtatio fuit Virgi-
nis Matris uterus; aſcendentis ab inferis hæc prima

digre ſſio, Mattis domus. Nam unde credas, ad ſepul-

chiom non veniſſe Mariam, niſi quòd, quem aliæ
quæferent,jam habebat? Occurramus etiam occur.
renti mulierum pietati in via. Quid enimverò quære-
bant in ſepulchto, quem circumferebant in pectori-
bus: Adeo cæcus eſt amor: quæxit, quod manu tenet.
Progrediamar ultrà, ſed ne longiuùs peregrinemur ab
amato, cum diſeipulis duobus, dum fingit ſe longiùs
ire. Occumbente horum oculis die, naſcente men-
tzibus, ſentitur in æſtu cordium ſolis vicinia. Reci-
piamus denique nos in cænaculum, ubi diſcipuli ſe-
1 8januis claufis prohibent ingredi novum diem: vel
invitis tamen, vel inviſus ultro ſe ingerit. Omnem in
oculos congerunt ſenſum; ſed jubentur emendare vi-
ſum per te enm, & in carne redivivi ſuam palpare cæ-
citatem, & apprehendere manibus veritatem.
Medi

Medi

mn alre
ena. pl.,6
Juzviſhen
junit De
raim
2. Neſur
juecedunt
lorir Reſ.
celbiſſima
tonviyes 51
lcere porte
, Kepin
ſheit miht
ns, vivere
lmiam batt
Mlemns Ro
einiſi occi
gtellusa.
Natoralem
Iitam, niſ
Noriofiſſin
toliſti
oitem m
m.: qoi
Kmeam:
ilbiriram
ſcha, hoc
is vicos

ace

HM
El I
N
ni an,
igtan,

uiatie,

e

1
Conutlen
iiu.
fennmm, ,

N.

* (1I)
Meditatio De Reſurrectione Domini.
Nurge gloria mea. pſ. 56. Hanc gloriam me-
am alreri non dabo. Exurge pſalierium & ci-
thara. pſ. 566. heptaphona, in cruce nuper exten-
ſa, ſaaviſſimi ſoni. Exurgam diluculo pl. 56. &
adjuvat Deus manè diluculo. Ege dormivi,
ſoporatus ſum. & exſurrexi. b1l:3. Surge qui dor-

mis, & illuminabit te Chriſtus.

2. Reſurrexit ſecundum ſcripturas I. Cor: 13.
Succedunt læta triſtibus. Præmiſerar Chtiffus
gloriæ Reſurrectionis 3;. annos vitæ: tres dies
acerbiſſimæ paſſionis. Si commortuus fueris, &
convives. Hic ſilius meus mortuns erat, & re vixite.
dicere porerat Mater JEſu, primo ſolatio per-
fulſa. Regina cœli latare, lætemur & nos tecum.
Suſſicit mihi, ſi filius meus vivit. Gen: 45: KEtmihi
ſatis, vivere] REſum, & me tibi vivere, mi IKiu 1
3. Quomodo Chriſtus ſurrexit 4 mortuis, per
gloriam Patris, ita & nos in novitate vit aà am-
bulemus Rom. 6. non ambulas in novitate vi⸗
tæ, ni ſi occidas veterem hominem: ſicut non eſt
ingreſſus ad vitam ærernam, niſi per morter
paturalem; ita nec ad novam perfe câmque
vitam, niſi ſpiriru facta carnis mortifices. O
lorioſiſſime viéter mortis, O vere Agne, qui

abſtuliſti peccata mundi, aufer & mea: qui

mortem moriendo deſtruxiſti, deſtrue & me-
am: qui tuam reſurgendo reparâſti, repara
& meam: Da, ur mundo & carn mortuus,
tibi vivam, & ita hora mortis meæ ſit felix pa-
ſcha, hoc eſt, tranſitus ad urbem illam, per cu-
jus vicos perpetuum cantabitur Alleluja.

a 6 FE-

(1¹2) £

FESTUM ASCENSIONIS
DOMINI.

Attollite portas, Principes, veſtras, & elævamini

porta aternales, & introibit Re gloria. pfſ. 23.

T Riumphalis dies, quæ Chriſtum vidit ara cœ-
los que caleatà n orte tranſcendentem! Quis no-
bis tr umphos eclorum, quis Angelorum legiones
recenſeat? Qs felicia Patrum agmina e limbo edu-
ctorum, & qua felieiſſime aptiva ducitur, captivi-
tatem? Qui ipſum Dominum tanquam terris co-
16que debel ato, terras cœlümque fuo triumpho in-
vehentem? Nos interim af endentem per montium
api es proſequimur, ipſfůmque aſcenſum deſcenſu
met mur: qui enim aſeendit, ipſe eſt, qui deſcendit:
neque ſublimiùs aſcendit, niſi quàm antea pro-
funde deſtenderat. E ſpeen Bethlehem in Calvaliæ
clivum profecit: i nde in Olivetum, undein Empy-
reum. Non igneo effertur curru, quiignem miſſurus
in terras venerat, non ablatutus e terris. Poſt dies
decem pretiosà defcenſurus in pluvia, aſcendit in
nube. An etiam ided nubeculâ uſus pro curru, qnod
ea de cauſa & cœlo deſcenderit, ut peccatores quaſi
vVapores e ſcel erum palude ſuſolleei? Exa ſculemur
etiam aſcendentis veſtigia, relicta in ſaxo- an durio-
es erant mentes , ut non in his potius telinqueren-
tur? hic ſiſte gradum Viator, ad hunc lapidem: vel
potiùs hic primum fige grefſum, enixurus ad celum
tgllure calcatâà. Trahe me poſt te, magne Rex gloriæ!
Billam etiam captivitatem in triumpho tuo duc ca-
ptivam, quæ captivum metenet, & in terris defixum.
Si non licet ſenui mo dò, flecto genua mea ſupplex
ſuper hoc ſaxam, nec dimitto te, donese
benedixeris mihi.

Me-

Med

oku’
ollar

ſeum. Qu

hi!? Etel
licax eſt

Necatur .

ceatkione

ven, 4. R
ermi, Palt
tahe me po
12. Viden.
lentibus,
lonis, gaua
heltatemn fil
cstn
lrteneni
muus eſt, n
ſtectibus in
lon zont 1
Neoum, Q
fedtionum
ulter, & d

A

Aſeendit

mntese limoc
he tuo lubi
aceipere cor
bintrobit Rex
geetamet
une meo, ſede.
ushiliini ,
. Hac⸗

elic⸗
ſlet Wunn

Vl
, NuiN,
wpalngnil

gehelſonen
Gnottett⸗

* (13) £
Meditatio De Aſcenſione Domini.
1. Pocr quod vis, ut faciam tibi antequam
tollar à te. 4. Reg. 2. Dixit Elias ad Eli-
ſæum. Quid aliud petam, niſi ut benedicas mi-
hi? Er ele vatis manibus benedixit eis. Luc 24.
Efficax eſt Chriſti benedictio, dans gratias, quas
precarur: O Pater mi, nunquid unsm tant um
beneadidlionem habes? Ecte currus ignei & eui
ignei. 4. Reg. 1. Gloriæ & honeris divini. Pa-
ter mi, Pater mi, currus Iiraël & auriga ejus!
trahe me poſt te. ,

2. Videntibus illis elevatus eſt: nec mere vi-
dentibus, ſed affectu comitantibus, admira-
tionis, gaudii, deſiderii. Aſpiro & ego ad li-
bertatem filiorum Dei. Aſcendens Chriſtus in al-
tum, captivam ducat captivitatem animæ meæx,
quæ terrenis cupiditatibus vincta tenetur. Ele-
vatus eſt, non momento abreptus, ut diurius
affectibus inhærere liceat. Momentanei affectus
non agunt radices, Er nubes ſuſcepit eum ab ocu-
lis eorrum, Quorties tibi nubes exhalantium terræ
affectionum Chriſtum eripiunt? Veni leſtis
Auſter, & diſſipa has nubes!
3. Aſcendit Deus in jubilatione pf. 4 6. Iubilant comi-
tantes e limso animæ: Redemiſti me, Domine Dens, in ſan-
guine tuo Iubilant Angeli, Dignus eſt Agnus, qui occiſus
Aſt, accipere coronam. Attolliteportas, Principes, veſtras,
& introibit Rex gloriæ Ego portas animæ attollo, aum
in Sacram ento Chriſtum excipio. Dixit Bominus Do-
mano meo, ſede à dextri meis. pſ, 2109. Sede ad zmperan-
dam, & judicandum. Et hic eſt, qui humiliavit ſe fa-
Ktus obediens æſq; ad mortem. Sed propiexeâ sraltsvit ilsm

Dem, Hæc ad gloriam eh via.

17 FE-

(14) .
FESTUM PENTECOSTES,
Adventus Spiritũs S.

quàm bonus &n ſuavis est, Domine, Spiritus
tuus! Sap 12.

Cn implerentur dies Pentecoſtes, non debuit
manere terra inanis & vacua, diviniore piritu
perfundenda. Reſelvitur illufſtris illa nubes, quâ
nuper Chriſtus aſcenderat, & diſſoluta in flammar
delabitur, felici non aquarum, ſed ignium diluvio
terras inundans, Miramur, e cœlo ignem delabi,
cum coœlum petatignis2 Amoris eſt ignis, & amor
eſt ignis, qui pro centto habet corda mortaliam.
Non ut olim ſub imagine columbæ deicendit: illu.
ſtriori ſpecie pennas mutavit in linguas: candorem
accendit in faammam, & tonitru dedit pro gemitu.
Comes flammæ validus ventus fuit: & fuit ventus
ignearum auriga linguarum: nec enim laps à etiam
de cœlo linguâ profazi divina potes, ſi aura deſit &
aër, cui alliſa vocem reddat. Irtruit in conclave Apo-
ſtolicum hoc cœleſte meteorum, Divinus Spiritus.
& quaſi fulmiine corda tangit ſen hoc adverſo fulmi-
nis motu accidit: qui cœlo tanguntur, iis fauces
intercluduntur: illi divino fulmine cti eloquentes
fiunt, quibus idem & fulmen fuir, & lingua- Nec
iſtud exaniwat fulmen, ſed vitam excitat. Spiritus
Sanctus vivificat, five in luce ſplendeat, Kye in
igne ardeat, ſive per linguas pedora penetret, ſive
iu vento aſpixet. Aſpirat in vento vitam?: in igne

vitam, eàmque divinam accendit, per linguas vi-

tam inſinuat. Veni ſancte Spiritus, veni Lu-
men & Numen,Ignis, Pluvia, Ventus, Eingua

Fulmen divinum: accende, purifica, perfunde

penetra corda fidelium, & vitam inſpira, ut
in Te ſpiremus, & exſpitemus.

Medi-

N

vni.
EktN

um, Qui

Ue vehem

Meßirepe⸗
ondum e⸗
um. H X8
uibus 1e
gui eſt ine
noln anin
os & lateb
2, Cetidit
guog⸗ cad⸗
ſuta. Loqt
Puutakore
no die ju
Ppiritum1
Cotdis 05
it Domin.
un intel!
3, Veni
nba mea
eeglielcer
umba, G

hiritus D

Maiam,

goaquan

& vocabo
ge Pirit

mea, Ker

1Ee Eloqun

uw,aridr
tormeum

eolett, Ri
uneretet,i
Goſumiine
euis
4,ſei .
nal, Uinge

* (15) £

Meditatio De Spiruu ſandto.
V S: ager perſta hortum tuum! Cant. 3.

Et meum, urticis, tribulis, ſpinis reple
tum, Qui producit ventos de theſauris pſ: 134.
Ille vehemenri ſpiritu torpentem excitet. Fa-
dtus eſt repentè de cœlo ſonus. Altum dormio, ſi
nondum excitor hoc ſeno. Er replevit totam do-
mum. Hæeabundaetia eſt donorum cœleſtium,
quibus replerur Eccleſia: nemo excluditur.
qui eſt in cœnacale Euchariſtiæ, Ora, ut do-
moln animæ tuæ totam impleat: aperi angu-
los & latebras, ut penetrare poſſit.
2. Cecçidit autem ignis Domini.3. Keg? 18. In me
quoq; cadat, abſumat, quod tertæ eft. Linguæ
ſigura. Lequere tis nobis, & Spiritus amoris: ne in
ſpiriru furoris loquatur nobis Dominus extre-
mo die judicii. Ex lingua tua argue, an habeas
Spiritum ſanctum in corde tuo: Ex abundantia

cordis os loquitur. Loquaradcor ejus, ſponſæ,

ait Dominus. Oſ: 2. utinam ego hanc loque-
lam intelligam!
3. Venit olim in ſpecie columbæ. Veni Co-
lumba mea Cant: y. Cum non inveniſſet, ubi
requieſceret pes ejus, reverſa eſt in arcam co⸗
lumba. Gen: 8, Hic pedem fige, in corde arido.
Spiritus Dei ferebstur ſuper aquas. Gen: I. Super
Mariam, hoc eſt ſuper congregationem aquarũ:
Ego aquas calidarum congregabo lacrymarum.
& vocabo Mariam: & per Mariam: Veni ſan-
te Spiritus, mirte ignem tuum in omnia oſſa
mea, & erudi me: da linguas igneas, & doce me tace-
1e & loqui: Lava, riga, ſana, flecte, fove, rege, ſordi-
dum, aridum, ſaucium; rigidum, frigidum, derinm
cor meum. Veni- . FE-=

(16 *
FESTUM 88S. TRINITATIS.

Deum verum, unum in Trinitate, & Trinita-

tem in unii æts, venite ddoremus. Brev: invit:

Doramus omnibus per annum Dominicis-& om-

ais dies nobis eſt ſolis divini, tribus luminibus,
perſonis tribus, quaſi parelio triplici refu gentis. Si
licet Chriſtian entibus ſpecies ſeu formas Myſte-
rii, quamvi; amodum difformes effingere; ſunt
velin natura, velin arte, in quibus per maginem,
vel per ambram relucer, pαlπ Trifaciale, Deus
Trischegiſtus, Ter maximus, Ter Sancta Trinitas in
Vnitate, Mens Tripotens, Parelius Triluſtris, Sol
Trifulgidus;, falmen Triſulcum, gladius Triceps,
arbor Trifida, Teiphyllum paradiſi, ignis Ttiflam-
meus, lampas Trilugcens, dioprra Triquetra, con-
centu: Triphonus, ris Tricolor, Triglotton eloquii,
Tribtachium potentiæ, Trivium ſapientiæ, Trioculus
providentiæ, Triclinium ambroſiæ, Triremis abyfſi,
TnRpondiam æternitatis, Trivertex celſitudiris, Tri-
culmen gloziæ, Tripes ſubſtantiæ, Triſtegum cœlo-
rum, Triradius lucis, manus Tridaftylos, fons Tri-
Rtomos, frons Tricornis, haſta Trieuſpis, adamas
Trigemmis, fanis Trinodis, licium Trilix, germen
Tifetidum, Tiimodium entis, Triſtrophon eſſen-
tiæ, Tnimetrum latriæ, Tricoronis Imperii, Tripus
Vniverſi, Tricoſmus magnificentiæ, Trinus Iehova,
in Lota Triplici, Tria omnia, Triumviratum expri-
munt Homoouſii, unius in Tribus perſonis eſſentiæ.
O altitude Triunius Dei; Ex quo, Per quem & In
uo ſunt omnia! Noli inrelligese ut credas; crede,
ut intelligas: & in profundo filentio adora
myſtetium⸗ Ex cCornel. 4 lap. Præfas.
in Prophet.

4

Medit.
Omi
Cur
ciendo?
1us : Non
ubſtum V
tmis Viri.
atam in
uunm ad
am in ncu
ebitke hu
e videndun
1. Janlrn
lpoc:4, Et
im, Fola e
Gitasimitan
itudo, ſci
dum in
lelanctum
Qum; in cœ
oria, ſade
Inctum an
Zumnin æte
lis voces i
3. Beredi.
llnn factus
iniras ſan
liem ſupe
gliell in ſi
ultis fratt
nczele poſſ
meſe e

ſgee
,GTn.

in, Urninn⸗

nueelhrtt, .
ilgnmert
lſia tui⸗
lich un
liln n
ulonii In
1in, tou Kigt
Piüniaunenr
letnlelrin
ectn unn
tlellatli
eDunun
Nen

* (1¹7) £
Meditatio De Myſterio sb. Trinitatis.

1 Ominus Deus neſter Dominus unus eft.
Cur multiplicavi mihi Deos, creaturis
ſerviendo? Unus is eſſentia, in periſonis Tri-
nus: Nen capio, ſed adoro, In imagine & pet
tranſitum vidiz Abraham Gen. 18 Apparnernunt
ei tres viri ſtautes: & dixizx, Domine, fi inveni
gratiam in oculis tuis, ne trenſeas: Tres vidit
& unnm adoravit. Adore & ego: ſi inveni gra-
tiam in nculis tuis, ne tranſess à me: & ünon
videbit te homo, & vivet; da ut tranſcam ad
te videndum in vita beata,
2. Sanctus, ſanbétus, ſanstus Dominus Deus.
Apoc: 4. Et vos ſancti eritis, quia ego ſanctus
ſum. Sola ex omnibus Dei perfectionibus ſan-
Gitas imitanda proponitur: non potentia, non
altitudo, ſcientia. Ter ſancum adorant Angeli:
ſanctum in creatione, ſan tum in edemptio-
ne, lan tum in noſtta ſantificatione. Ter ſan-
ctum; in cœlo, in terra, in inferno: Sanétum in
gloria, ſanctum in gratia, ſanctum in juſtitia.
Sanctum ante ſæcula, ſanctum in (æculis, ſan-
Qum in æ tenum & ultra. Cum Juibus & no=
ſtras voces ut admitti jubeas deprecamur.
3. Beredicat nos Deus Pater: Deus naſter,
quia factus homo, Filius: benedicat nos Deus
Spiritus ſanctus. pſ. 66, Et nebis licet vocare

Patrem ſuper rerram. Er unigenitus Dei filius,

qui eſt in ſinu parris 3 ipſe eſt primogenitus in
multis fratribus: K non ſumus degeneres, fra-
tres eſſe poſſumus, per Mariam: Quod in en na-

tum eſt, de Spiritu ſancto eſt.
FE-

* (18) £
PESTUM CORPORIS CHRISTI.

Splendidum in Panibus beneditent labia multo-
rum, & teſtimonium veritatis ejus fidele-
Eccl. 31.
M u! wis hoe; adornata non per templa tan-
tum, ſed per vias & ompita Eucharift æ ſacra
pompa? Veſpere ſeietis. Exc d. 14 Quà (pet hanc viam
& viaticum i= cratiſſimum ) eduxerit vor Dominus de ter-
ra M gypti, & wane videbitis gloriam Domini. Viderunt
delapium cο Manna prope tentoria: Hic eſt Panis
qui de cœlo deſcendit: cœli Manna, quod non allia
ſapit, ſed llia, & non vermes gignit, ſed colum bas
parit, ſi colligaturuberius. Manhu! quid eſt hoc s non
ſicut heri & nudius tertius, laude planaâ & ſonorâà

perſonant voces in hymnis & canticis: Arca Domini

eſt S Euchariſtia cujus gloriæ ne cithara deſit glorio-
se ludentis & exilientis Regis, ipſa eſt Cithara IEſa in
anagrammate Euchariſftia. Manhku! quid eſt hoc? Sub
coœlo portatili defertur panis, cujus delapſu e& cœlo,
terra ipſa in cœlum convertitur: & dum in hac vita
ſumus, ait S. Chryſ. Hom. 4. in 1. Cor. Vt terra no-
bis cœlum ſit, facit Euchariſtiæ myſterium. Manhu!
quid eſt hoc? Effundit Chriſtiana pietas omnes divitias
in Sazramentum, non egenum & vacuum elementum,
in quo ſunt emnei theſauri ſabientiz Dei ſub pane ab-
ſcond iti. Manhu! quid eſt hoc? Floribus in æſtate qua-
ſi fuleitur . Euchariſtia, quæz medio Martid floruit,
cùm ſolent primi flores erumpere. Carpis illic, S. Am-
broſ. in pſ. 118. novum flerem, qui bonum odorem
dedit Reſurrectionis. Qarpis illic lilium, in quo eſt
ſplendor æternitatis, Carpis illic roſam, hoc eſt, Do-
minici Corporis sanguinem. Manhu ! quid eſt hoc ?
& quis ſplendor relucet gloriæx? ſub ſpeciebus qui-
dem occultatus, & tenui velo abſentis panis abſcon-
ditus: panis interim remane: mago, ut divino pa-
bule, velut decepti ſpecie, aſſueſcamus: ſed nunquam
felieihs exrant oculi, videntes interim in fide ; quæ
quamyis cæca, linceo tamen ingenio latentem Deum
adorat. Medi-⸗

Meditat
Auda
Paſore:
elte 9 Cur
nedices De
lanm geditt
eodrckoe
ſie Cant
mm, leſi⸗
ntetimplen
1,ut mag
rior ad con
jule ſaturar
enius ehei
hefaltidio. 4
mousin!
gum Chnh
1Domine
lſrael:
liciant, n
ſitendus ca;
Aitas,ut vel
e affecti
lud: ſS. 13. 4
bin adorn⸗
Penedia
uuna in ex

ui le po

nedickion,
gui ma
in

en Sing

Neen,,„,
igl ſ t

hclergler.

A1
p.

Eent

igihenn
an dſie
nulenn
tkiit
lientn
i⸗

chnn.

*W (19) .
Meditatio De Triumpho Euchariſtico.
1, Auda Sion Salvatorem, lszada Ducem &
Paſtorem in hbymnis & cantteis. Lex lata
Deut: 8 Cum comederis, & ſaturatus fueris,
benedices Domino Deo tuo pro terra optima,
quam dedit tibi. Ideò poſt cœ—αaun Matth: 26.
Hymno dicto exierunt in montem Oliveti. Etiam
Mariæ Canticum, Magnificat anima mea Do-
minum, reſpicit hoc laudis thema ſpeciale: Eſa⸗
nentes implevit bonis. Sit in ſinguiis Mariæ ani-
ma, ut magnificer Dominum: Nunquam
aptior ad concinendum animi vox, quam iſto
epule ſaturati. Etiam aviculæ paſtæ, cantu
plenius reficiuntur. Semper laus ejus in ore mee,
ſine faſtidio. Corpus hominis à Galeno dicitur
Hymnus in laudem Dei: quantò magis ſacratiſ=
ſimum Chriſti Corpus.?
2. Domine mi Rex, in te hodie reſpiciunt oculi
totius Irael: 3, Reg 1. Nihil hodie oculi mei
reſpiciant, niſi Man, Eccs Panis Angelorum, non
mittendus canibus. Producitur hac die victrix
yeritas, ut vel in conſpectu tanti ſplendoris, pu-
dore affecti reſipiſcant ejus adverſarii, ut ait
Trid: ſs: 13. cap. 7. Quantum potes, tantum au-
de, in adornando etiam per te hoc triumpho.
3. Benedictus, qui venit in nomine Domini,
Oſanna in excelſis. Marc. II. & Benedictus ven⸗

ter qui te poriavit. Suſcipe à me Domine] Eſu,

benediction, e hanc parvulam, in parva hoſtia,
qui maximè per hoc Sacramentum
imples omne animal benedi-
ione,

FE-

(20) £
FESTUM NOMINIS B. V. MARIX.

Dominicâ infra octavam Nativit. B. V.

Tantummodò invoçetur nomen tuum ſuper nos,
II. 4.

Nomen Virginis MARIA. ‚non linguâ tantùm in=
candäö, led per picturam oculis exh bet pietas.
Hæc noſtra non niſ per Brachygraphiam, ſeu abbie-
viatam ſctipturam expreſſum capit pagella; coronà,
yveluti compendio nominis, pro s pice illuſtratä. Con-
tracturn in varias formas exhiberi ſolet Nomen illud
de theſauro divinitatis evoluum & in omses mun-
di ordines cœleſti tumopulentiàâltum fragrantiâ effu-
ſum. Excrevitſubinde in arboreos li bros, & τau eſt
Mariæ Nomen magnum volumen: ex quo epitheta
ſacri nominis hic legimus ac deli bamus Maria no-
men ſacroſanctum ! lego in ſacris apicibus Matrem
Dei: hoc enim primum eſt etymon Nominis Mazia,
Deus exgenere meo⸗ Veneror Dominam Maris oublimem
voco & Exaltatam & Montibus æternis Ulumiantem
tenebzas non ras ſuſgicio; Aſpitet ex eodem lacro No-
mine autea benigaitztis ac Temporanea Pluvis, gratia-
rum, vel Stilla Mari effundatur, quâ naſtri maris ama-
rities perfandatut. Eja Stella mari, eG leli nobis lu-
ce exorere: Doce populi Magiſtra, Iacule confige Le-
viathan, ur in Nomne iuo potentiſſimo ſpernamus
inſurgentes in nobis: Da nobis virtutem contra ho-
ſtes tuos! Datam contra hoſtes virtutem Mariani
dominis grati recolimus, ſub ejuſdem præfidio fe-
licibus Leopoldi l. Cælſaris armis, juncétiſque viribus
Viennâ Qælarum ſede, ab hoſte Chriſtiani nominis
liberatà, imm enſo Turcarum exercitu gloriose de.
pulſo. 16 victoria Mariana! Monumentum vido-
riæ, Feſtum ſacroſanéti Noæinis. velut Turris ac Mu-
nimenti contra Portam Othomannicam fortiſſimi,

Mecdite

. Oe⸗
Spl
Malia; eg
Gen: 4. B
ſt, Denm ,
uut Ange
enuius præ
nushuie De
Am tuam,
lrit Angelt
lt nune rog⸗
c. 1. Ad
⸗ alerutr.
1, Nomen
en; merit
I1 Ataribus
Im: & in
gendam: ſt
rutem Ma⸗
10.
1 Eßhcae
gpentura in
nulikm Iau
ayin acea
fadur ilige
li aiio nom
ijutoriumn
nomi

exeitavit Innocentis nominis Pontifex Innoc. IX. ut

idem viktoriarum Cæſaris, & Mariani Nominis
ſt triumphus.
Medi-

ſn D

Aluntuninin
llsern ber,

iunberbieg

I 01. eun 4
Cru wnns

SM ovnn

M.

( 21) £

Meditatio ae Nomine B. V, MARIE.

1. Ocavit Adam nomen uxoeris ſicæ Ea; &
Spiritus ſantus Nomen Sponſæ ſuæ
Maria ; eoqaòd Mater eſſet cuni orum viventium.
Gen: 48. Et Nomss Virginis Maria, Luc: I. id
eſt, Demina Etiam Angelorum Regina:
tantò Angelis melior effecta, q uantò qiffe-
renuius præ illisnomen hæreditavit, Servia-
mushuie Dominæ: Et tu Rs⸗vertere ad Domi-
nam tuam, & humiliare ſub manibus ejus, Sic
dixit Angelus ad Agar, quæ à Sara receſſerat.
Et nune rogo te, Dominæ, ſcribir S ]Joanses epiſt.
2, C. I. ad Electam pominam: ue diliga-
mus alterutrum: εMater pulehra dilectionis!
2. Nomen Virginis Maria: O pulchtum no-
men; meritò pictum & ſeulptum in templis⸗-
in altaribus: ſed maximéè in corde inſculpen-
dum: & in virtutis ac pietatis ſtudio impri-,
mendam: ſic deſctibatur in corde meo, per
virtutem Matianam & dignam nomine Ma-
tiano.
3. Eficaciam ſacri Nominis extellit S. Be-
naventura in Speeulo: O magna, inquit, 6 pia,
mulithm laudabitis Maria! tu nec nominari po=

ties, quin accendss, nec cogitari, quin recrees
affectus diligentium te! Et Idiota: Non eſi in

nllo atio nomine, poſi nomen Falii tui ian, potens
adjutorium &. Aajuiorium neſtrum in
nomine Domini; per Mallam.

(¹1) £
FESTUM S. ANGELI CUSTODIS
Dominicâ I. Septembris.
Angeli eorum in cœlis ſemper vident faciem Patris
mei, qui in cælis eſt. Matth: 19.

Ngeles eorum (patvalorum, quos IESVScom-
glectitur) e cœlo in rerres tantiſpet trahimus,
Angelico motu, q aaſi per circulum ad Deum, veluti
centrum reditaros. Nimirum dum imperio Dei dela-

buntur in terras- ad rerum humanarum curam, inde
ad originem ſuam & fontem ſemper tedeunt: imo il-

li ſemper adhærent; non ſecus ac radi ſolis in ter-
ram effuſi, cœ lo tamen peipetuò copalantur. Inter
hos, ut qaiſque ſuum, ſic ego meum proſequor è&
terris in cœlum Angelom Ducem. Angele mi, bone
Dux animæ, fdeAchateslda penname tuis unam, uà
te ſequar in cœium, ne luto tertæ infixas hæreans ac
peream. Hoc extremum adde beneficiis, quibus de-
vindum tenes à principio vitx?. Nondum natus e-
ram, & ja mlatus ſtipabas meum, 6 Cufſtos fidiſſi-
me : Infanti inum, puere manum dediſti Pæda-
goge amantiffime. Tu veiba formare, & nunc pPa-
Itrem in cœlis Deum, nunc Maztem Mar'am clamare:
Tununc Artes humaniores, nunc ſeveriores docui-
ſti, 6 Doctor cla ſſime. Tu in bivio vitæ viam
Mercur us demonſttas, præis, deducis, inſidi-
as detegis, Dux certiſſime: & morituro quotidie
aurem vellicas; iter ætε1näitatis ingreſſuro, ecœli ar:
dua digito oſtendis, ut ed contendam, cogitationi-
bus excitas, incitas, fatigatum ſuſtines, ſuccum-

bentem manu portas, ægrum foves, inexpeditum

expedis, impugnatum propugnas. Et niſi ego te pi-
Vus, tu etiam mortuum non es deſerturus. IHlſud ex-
tremum eſto, ut expeditus infelici ſæculi viis, feli⸗
ci motu & ducta tecum ad Deum per-
tingam.

Medi.

Medit

1 4 Ng
e l
inace 0
uunr Ange
Jum Deun.
nendo⸗ ſact
eſtaten
Dominatie
Uibus clan
ſaunctus, d.
638. cum
l ulilaren
xlos intel
cd, qu
1. Ange
Uminiſten
piniſtrator
enes lum
Bem) ui⸗
lptovetbiea
WN. Nos
usDomil
Aplentes
Uunt de me
508.
3 Hom
90s nos e
onelancte
Dhcent eit
Um gemit
, t z0
Iducat h

in ſain e

ntullyrgenr
ulherlinn,

*☚ (23) £
Meditatio De Miniſteriss Angelorum.
I1. Ngelorum erga Deum munus eſt lauda-
re Deum & benedicere: Tres pueri In
fornace ad benedicendum Deum primos invi-
tant Angelos. Et in pſalmo, primi ad laudan-=
dum Deum vocantur Angeli. Eccleſia tre-
mendo ſacrificio præfationem præmittit, quã
Majeſtatem Divinam laudant Angeli, adorant
Dominationes: mutuatur voces ab Angelis,
quibus clamabant alter ad alterum: Sanctus,
Sanctus, Sanctus! Vei eras, dicit Deus ad Job
C. 38. cum me laudarent ſimul aſtra mætutina,
& jubilarent omnes Bilti Dei? Interpretes An-

elos intelligunt. Et tu ubi eras? & ubi cs
.

modò , quando manè laudandus eſt peus?
2. Angelorum erga homines miniſterium,
eſt miniſterium ſalutis: ad hoc omnes ſunt ad-
miniſtratorii ſpiritns. Noſtra intereſt, cur ipſi
ſegnes ſumus? Ipſi enim amant nos (inquit à.
Bern:) zia nos amawit Chriſtus. Dicitur vulga-

I proverbio; qui me amat, amat & canem me-

um. Nos verô, 6 beari Angeli „Catelli ſu-
mus Domini illius, quem toto affectu diligitis:
cupientes ſaturari de micis, gratis, quæ ca-
dunt de menſa dominorum luorum, qui eſtis
vos.
3. Hominis erga Angelos officium. Di-
gnos nos exhibeamus eorum frequentiâ, ne
fortè ſanctos offendamus obtutus. S. Berpard:
Placent eis ſobrietas, caſtitas, crebri in cœ.
lum gemitus. Per hæc eis aſſueſcamus in ter-
ris, ut ad ſocietatem civium ſupernorum
petducat nos Rex Angelorum- FE

( 24) £ℛ£
PESTUM PATRONI NOMINIS.

Gaudete, quòd nomina veſtra ſeripta ſunt in cœlis.

Sane NN cui nomen debeomeum, ne anonymus
Oquaſi nec cœlo, neeé tertis cognĩtus vivam: Patro-
ne ac Patrine qui ex ſacro baptiſmate tue me no-
mine ſuſcepiſti Non poſſam recordari aominis mei,
quin tuæ ſubeat memoria gloriæ & honoris, atque
cœleſtis auſpicii, quo à die meo luſtrico mumior.
Nec ſine tue Nomine in commercium venio homi⸗-
num, nec ſalutem dare, nec excipete ſine tuo No-
mine diéto vel ſeripto poſſum. Imago vitæ nomen
eſt, & quaſi mortuum ſim ulacrum : Tuum mihi
Chr ſtianæ, ſanctroriſque vitæ ectypon eſt, & cœle-
Kium chariſmatum monumentum, ad eadem æmu-
landa excitat mentem. Nimitum hæc olim paren-
tum aoſtrorum pietas fuit, ver ſanda nomina, vel
dignam nomine Chrifſtiano informaré vitam. vel
gratâ memoria lecolere Sanctorum beueficis: vel
ĩpſos ſibi vendicate Colites, atque in domum in-
trocu ere. ac reddere familiares: vel denique iſtà
ſanct: nominis hæreditate, ſi alia non poflent, dita-
re filios, & cœlo betitis Nec in eineribas meis, Poft-
quam vixero, Tuum extinguetur nomen, Væ mihi,
ſt uævas adhæreatin vita, ex que ſtigma inuraruræz-
ternum. Faz potenti ope tnâ, ur pſe ſelhicem
hujus ſanét Nominis caralogum mee
nomine augeam in Libre
Vitæ.

.

20
R

Medi⸗

1e,
im nomin
Geleri non
An ciyita
e: & vif
ſer nibil
chectus, it
pmina pel
einam: Ne
⸗Auguſt
Domine:lie
pine, gun tu
no gruiĩ
ſnntus.
1 Conſt
rorris: ſed
Utura eſt be
Nt ad vitam
. glaſi ade
Uibit impie
n impioruu

expungi

ſcat Ulud
tium,
3, Con ſic
vabitur je

ſenitss

It hie in ſi
A. Dl39,
leme)

M

peign

unEntme

Itno is re
cnn:Iund
poret, Aa⸗
1,dade
1n upli un.
Giltnnt, ſel
Inre inn N
n Nrlſci N
Neirtimumi-
iuitl
ſ lr⸗
itunut⸗
Husd Kii⸗
tpeinnuu
r Es
e

(25 (£
Meditatio De libro Vitæ.
I. Onſidera, Deum ab æterno cognoſce-
re, as velut deſcri pta habere Kngula-
tim nomina Electorum, iis characteribus, qui
deleri non poſſunt: Apoc. 11. Non intrabis in
eam (civitatem eœleſtem) aliquid coinquina-
Sasas: E niſt qut ſcripti flunt in Pibro Vitæ. Hie
liber nihil aliud eſt, quam Dei memoria vel in-
tellectus, in quo vehr libro, eorum omnium
nemina perlegit, quibus daturus eit vitam æ-

rernam: Novit Dominus qui ſunt ejus 2. Tim-

2. S⸗Auguſt. orat; Noverim me, noverim Te,
Domine: lieeat mihi orare: Noveris me Do-
mine, qui tuum gero ſigaaculum: in baptiſ-
ſimo gratià tuà, & Chriſtiano nomine con-
ſignatus.
2.‧ CGConſidera, Deum nan habere librum
morris: ſed vitz tanrtum: quia Deus cujus
natura eſt bonitas, per ſe ordinat & conſeti-
bit ad vitam: ad mortem verò non per ſe,
ſed quaſi adactus maliti4 peccantium, tran-
ſeribit impies pœnis æternis⸗ Et hæc ſupre-
ma impiorum infelicitas eſt, vel non ſcribi,
vel expungi libro vitæ. Quis nen expa-
veſcat illud Pſal. 68. Deleantur de libro vi-
ventium, & ecum juſtis non ſeribantur!
3. Sonſidera illud Dan. 12, in tempore ille

ſalvabitur pepulus tuus omnu, qus invent us fu-

erit ſeriptus in libro. O vocem optatam! ſed
lege hic in fine, quod in capite libri ſcriptum
eſt: Pſ. 39. In capite libri ſeriptum eſt (ctiam
de me) ut faciam voluntatem tuam Deus.

b IN-

Pro va⸗
Numer.

Adv
Alverſa
Aaverſa
feltuun
Awieitia
Apicitie
mr De
1V.
Aur
Aor, ing
Aor r.

ur ſt

630 66
”ùc
ρρ π.° eee
I NLDEX
MEDITATIONUM
EX Q iATUOR PARTIBUS
Pro vario uſu & materid digeſtus.

Numerus major partem, alter
paginam indicat.

A.

———=ð 4
Adventus Domini Append. 2
Adverſa ferenda. III. 26. J. 24

Adverſa dulceſcunt. IV. 115
Aſtebtuum amoris & ira moderatio. 2. 106
Amieitia ſanlta. II. J6
Amicitiæ ſanlctæ leges. IV. 176
Amor Dei. ſ. Ib. II. Mo. III. 15. 52.
IV. y. 125. 15
Amor PESöU. IJ. . IV. 166
Amor ingenioſus. IV. 116
Amor proximi. I. 92. II. 36. IV. 152

Amor ſui ſunttus, II 146
5 2 Awor

INDE X.

Amor inſanus. II. 90
Amor laſcivus. II. 175
Amor divinus, & Amer impurus. III. 1
Angelorum beneficia. III. 156

Angeli Cuſtodis praſidium. IV. 14
Angelorum miniſteria erga Deum & ho-
minem. in Append. 22
Anima fideliuim Quvandæ. II. 165

Animæ immortalitas. IV. 66. II. 705
Anima pretium. II. 76
Anima horto ſimilis. I. 125
Animarum medicus Deus. III. 54
Apoſtolorum gloria. II. 150
Apoſtolici laboreæ., III. 70%
Apoſtoli legati Chriſti. III. 70
Aſhpeltus ſalutaris. II. 92
Andire plura, quaàm loqui. II. 20
B.
Beneficia Dei. IV. 30
Benefacere inimicis. EI. 174
Bona opera. I. 174.

Bona opera comitantur in morte. II. 152
Bonorum &s malorum mixtura. IV. 2
Bona terrena abdicanda, I. 142

C.

CcGſiras
Ccßirat.
Oſkitat⸗
cfitat
CNua
Charita
Curitut
Oriſi4
Chriſti
ODriſter
Criſti ſ⸗
Orißian
Orihian
Oriſtien
Criſtianj
Oriſtian.
Oriftian.
Cecita

(cxitas:

Celi deſi
Celi are.
(eſs abe

IND EX.
inne, C.
1 N Cafic. I. 35. II. 14
1D Caſtitatis ſymbolum Roſu. à. „4
lhadt Caſti pudoris cuſtodia. II. 1I4
Ccaoſtitatis martyrium. III. 126
1 1 Cafſtitas propugnanda. II. I142. III. 16
el Caſtitas & Paupertas, III.Ü ô4
CLharitas. II. 4
LCLbhbaritas proximi. III. 46. IV. 62
NE Cbriſti Amor, humilitat. I. 2
Chbriſti Paſſio. I. 162. Append. 5
Chbriſtus frater noſter, I. 165
Chriſti ſehola. II. 125
*CLbriſtiani nomen. II. 736
ECLhbriſtiani hominis oficium. I. 76
Cbriſtianus Homo Dei. III. 90
Chriſtianus mile., III. 165. IV. 24
Chriſtiana vita. III. 50
1Chriſtianus Chriſto conformis. IV. I10
Cacitas triplex. I. 166
Ccitas utilis & noxia. III. 142
ANA Cali deſiderium, II. 94 175
A Coli arbta via., II. b. IV. 6
Cali aſpeltns. III. 132

INDEX.

yux im.

Cxlum labore venditur. IV. 60 Il.
Cæna Domini. Append. 6⁶ ur exs
Cogitationes pravæ. IV. 146 r C
Cognitio vilitatis humanæ, III. 126 ggcus ſol
Commiſeratio. I. 114 rlcis An
Communio devota II. 13½ tif xi
Concupiſcentia domanda. II. 166 yx tri
Confeſſionis impedimenta. II. 15½– ur df

Conſcientiæ puritas. II. ⁶2. III. 752 (ltket /
65

Conſcientia bena & mala. IV.

Couſolationes divinæ. II. 65. IV. 4α

Conſtantia. I. 30
Converſatio ſancta. III. 4
Converſio ad Deum non ſera. II. . III.
176
Converſio animarum. II. 126. 134
Converſio triplex. IV. 174
Copia & inopia. III. 42
Cor amore divino ardens. I. 5S
Cor Chriſto parandam. IVI. 70
Cor cum corde EsU mutatum. II. 1*
Corona Thinea præ aurea, II. J5
Correctio proximi. III. 36
Correctio ſubditorum. II. 44
Creaturæ Deum oſtendunt. IV. 5*

Crux

Hei ina
Pei eult,

Deng ſunj

Deiregn.
Dei re
Deus no⸗
Deus pa
Den h
l.
Doſteri
Deßder
Dier he
Dißide,

INDE X.

Crux inventa àtriplici genere hominum.

II. 66
Crux exaltata. III. 12
Crux Chriſti amata, III. 776
Crucis ſolatium. III. 9⁶
Crucis amor. IV, 12⁶
Crucifixi Diſeipulus. III. 25
Crux triplex. I. 95. III. 10
Crux deſiderata. IV. 192
Caltus ſanltorum. II. 54
D.
Dei imags in homine, Ie 105
Dei cultus. IV. 5⁵
Deus ſummum & verum bonum. II. 4
Dei regnum intra nos. II. 176
Dei praſentia. II. 55. IV. 3⁵
Deus non irridetur. II. 112

Deus parentibus præferendus. IV. 120
Deo & hominibus ſatisfaciendi ſtudium.

II. 52
Dejſideriorans moderatio. II. 1355. 160
Deſideria juvenilia. III. 5
Dies bene tranſigendus. IV. 22
Difidentia ſui,. IV. 12

* 4 Dila⸗

INDEX.

Dilatio emendationis., I. 12½
Divitizrum pericula. IV. 44
Deivitiæ & paupertas. II. 6
Doltrinæz praſftantia. I. 122
Dobtrina cœleſti. J. 142

Doltrinæ ſymbolum ſtella. III. 70
Deocrinæ & virtutis laurea. IV. nz

E.

Eccleſiæ notk. I. 706
Eccleſia ornamenta & radii. II. 120
Eccleſiaſticorum vita exemplaris. II. 132
Eligendi retcto ratio. II. 72
Electi pauci. I. 40
Evangelii dignitats. I. 7oo, IV. 36
Evangelii & mundi placita. II. „
Evangelio conformanda viia. IV. 1o
Enchariſtis ſacramentum. IIl. 56. stem
Append.
Euchariſtiæ cultur. I. 130. item Ap-
pend.

Euchariſtiæ aſus, II. 134. III. 135
IV. 140

Exemplum virtutus. I. 40. II. 75

F.

Fatmes
III.
ccnili⸗
Mlicita
IV.
Elicita
Felicita⸗
Fervor-

Ervor
Pides ſin
Pider no
lides,
Piducia

Piducia
Puit ho
Elius as
cella
Ertitna

kratrum,/

ugali.

I. ſen

4 A-

. 11
.

IND E X.
F.

Fames & ſitis ſanctorum ég impiorum.

III. 22
Familia ſancta. II. 7162
Felicitas huſus & alterius vitæ. III. 26.
IV. 7100

Felicitas piorum in hæc vita. IV. 100
Felicitas in quocunque flatu. III. 144
Fervor Ablionis & Contemplationis. II.

112
Fervor ſpiritus. III. 1772
Fides ſine operibus mortua. II. 16
Fides non ſterilis. IV. 164.
Fides, ſpes, charitas: III. 64.
Fiducia in Deum, in mundi Eallacia. II.
76
Fiducia nimia de ſalute. III. 136
Pinis hominis. I. 4
Filius adoptivus Dei. I. 175
Flagella à Deo immiſſa,. II. 22
Fortitudo in adverſis. III. 26. 104. II.
. 104
Fratrum invidia, falſi fratres. III.
130
Fugalitas. IV. 4

„5 Tuga

IND E X.

Fuga occ afionis malæz. I. 30
Fuga mundi & carnis. II. 130
G.
Gaudium ſpirituale. II. 7⁰
Gaudium in adverſis. IV. I4
Gloria Dei quarenda, I. 132
Gloria vera. I. 114
radus perfelctionis. II. 15
Gratia divina. I. 9⁰°
Gratia Dei neceſſæria., II. 24
Gratiæ Dei reſiſtere. III. 11°
Gratia vocationis. IV. 162
Gratiarum uſus. IV. 1o6
H.
Mereditas ſancta. II. 174
Hominis dignitas. IV. 145
Hominis in terris miſeriæ, II. 11°

Hominibus placendi ſtudium. II. „

Hominibus & Deo ſatisfaciendi cura. II.

B 52
Honorum fuga. IV. 136
Haſtium genus triplex, III. 170

Humas

Humi⸗
Humii
umil

ejuni⸗
Imugin
litat.
piort
mdior
lufern
larati
lyimici
hnoce⸗
lynoce
lunoce⸗

Vzterio

lvidi⸗
lvidi

INDE X.

Humanitas, virtus hominis propria. II.

Hamilitas.,. IL. 2. II. 4.
Humilitatis cauſe. I.
Humilitas in dignitate. IV.

ESU Nomen colendum. II.
Jeiunium. I.
Imaginum triplex genus. IV.
Imitatio Chriſti. IV.
Impieorum felicitas qualis. IV.
Impiorum martyrinm. III.
Infernu. I. 14. III.
Iagratitudo. III.
Inimicis parcendum. III.
Innocxentia, III.
Iunocentia puerorum. IV.
Innocentia & ſimplicitas. III.
Iuterioris hominis cultus. IV.
lnvidia virtute ſuperata. III.
Juvidia. IV.
S§. Zoſephi cultus. I.
Iyræ & amoris moderatio. II.
Nra vitanda. II. I20. IV.
5 *6

17⁶
1706
78

20

1INDEX.

udicii extremi apparatus. II.
Zudicii extremi memoria, III.

Zudicium particulare. I.

Judicia hominum vana. IV.

udicium temerarium. II.
Juſtitia. III.
Zuſtitiæ ſtudinn. II.

L.

Labores hujus vitæa. IV.
Labor & otium. IV.
Labornm noſtrorum merces.
Lachryma ſalutaræz, II.
Lachrymæ pœnitentiæ. III..
Lachrymarum cauſæ. II.
Latitia animi. III.
Laſcivus amor. II.
Lectio pia. I.

Lectiones in ſehola Chriſti. I

II.

l.

Liber magnus totus mundus. I.

Libri profani. III.

Liberalitas erga Deum. I.

10

184

„78
102

128

96

124
10%
60
44
20
164
178
28
128
94
194
66

Linguæ cuſtodia & aſus. I. 172. II.

Toqui de Deo & proximo, IV.

Loqni

148
98

luhpin

wrie !
larit/

Maria?
Maria/

Marit ſ.
Mariæ?
Maris,
Marnri
Mntyi⸗
Marmyri⸗
artyri
Medicut
nbro
Mndac.

Merces

la C
Mlitan.
Mierice

ſne

—
——

Maria Mater Dei, & noſtra. I. 168

I NDEX

Loeqni minus quam audire. II. 120

M.

Mariæ Deipara . cultus. II. 14. III.
149
Mariaæ honer ex Manu S. Damaſceni. II.
7²

Maria Virge mediatrix pececatorum. I.

70
Mariæ filius S. Bernardus. III.. 102
Mariæ V. prarogativæ. III. 140
Mariæ . pittura & exemplum., IV. 36
Martyrii inſignia, IV. 142
Martyrium Sbirituale. III. I 6⁶
Hlartyrium Caſtitatis. III. 120°
Martyrium Impiorum. III. 38
Moedicus animarum Deus. III. 54
Membrorum abuſus., III. 156
Mendacium. II. 54
Merces laborum. II. 690
Miles Chriſti. II. 46. IV. 24
MMilitandum Chriſto. III. 16¾
Uliſericordia divina. III. 160
WMiſericordiæ opera. II. 116

INDEX.

Miſericordia oleum. II. 142
Miſeriæ humanæ. II. 118. IV. 74
Miſæ ſacrificium. I. 112
Moderatio deſideriorum. II. 160
Modeſtia & moderatio, III. 108. IV.
15/8
Morbi patienter ferendi. II. 28
Morbi à Des permiſſi. I. 92
Morbi peccatoris. III. 68
Morborum ntilitas., II. 122
Mores honeſti. I. 1504

Morientium patrocinium. IV. 130
Mortis meditatio. I. 6. II. 136
Mortis praparatio, I. 176. III. 13
Mors ex deſiderio videndi Chriſtum. III.
92
Mortis ſolatium vita bene abta. III. 136
Mors ſuavis poſt äerumnas, IV. 16

Mors pretioſa. IV. 174
Mors ſanéta. IV. 174
Mors ſpiritualis. III. 154
MWortificationis gradus, I. 60

Mortificatio corporis. I. 64. M. 112
Mortificatio in licitis. IV. 16. 38
Mortiſicatio in mediis deliciis. IV. 20

Waennornm reſurreltie, II. e 3z0

fundi
Mundi¹
V. i:
undipj
undi
Mrdi
yera
an
Mundus
Mnndi
Mantti

Myndus

Mnera

Muratio

Mreſſar
gotiatr
NMmen
Mminis

Uledien
Obeclien

INDEF X.

Mundi pravitas & illecebræ. I. z2. 34
Mundi contemptus. I. 160. III. 122.
W. 126. I. 80. 136
Mndi pericula. II. 74. III. 84
Mündi & Evangelii placita. I. 70
Mundi fallacia per fiduciam in Denm

ſuperate. II. 76
Mundi fuga. II. 110. 130
Mlundus Kan⸗m. II. 150
Mundi victoria. I. 72
Mundi victoribus promiſſa pramia, IIl.
114
Mundus liber. I. 94
Münera myſtica. I. 12
MWutatio vita ac morum. J. 82

Neceſſarium unum. III. 182
Negotiatio ſanbta. W. 110
Nomen B. V. Append.
Waominis Patronus. Append.

O.
Obedientia bumilis. I. 136. II. 164
Obedisntia nerma. 12 10

INDEX.
Obſequii divini ſuavitas. I. 152
Obtrebtationes fugiendæe. W. 26
Oculorum uſus ſalutaris. Il. 92
Oliva fructifera in domo Pei. II. 142
Orationis bona. I. 76. 146. II. 156
Orationis ſtudium. I. 170. III. 52

Oratio fons virtutun. II. 110
Oratio pro inimicis. Iy. 174
Oratio vocaliss W. 110
Oratio inſtante morte. W. 84
Otium., W. 92

P.

Paradiſi gandia & gloria. J. 10. V.

160
Paſſio Cbriſti. I. 162. item Append.
Paſtor bonus animarum. IV. 28
Paterfamilias & domeſtici ſuncti, II.
162
Patiendi causæ. I. 44
Patientiæ gradus. I. 140
Pati vel mori, IV. 30
Patrocinium ſanltorum in agone, III.
30

Panpertas amanda. II. 76

aupern
uupet.
appert/
Haupert⸗
r 1
uu ſe
Peccatn

peccuti
Percati
Peclator.
Heccati
Peccato/
Pecbate/
Piregri,
herfelti
ericul,.
Perſecuj
jetatis
Dietat e
Pietas:
lacena
Penite⸗
onite⸗
nit.

INDEX.

Pauperum amor. I. 46

Paianperes Evangelizantur. III. 174

Panpertas & Caſtita III. 34
Paupertas & divitiz. II. 6
Pax & bellum hujus mundi. II. 172

Pacis ſervandæ ſtudium. III. 8
Peccatum mortale, deæmonis ſervitus. II.
42¾
Peccati venialis fuga. III. 150
Peccati pyœæna. WI. 116. TV. 86
Peccatoris morbi. II 68
Peccati mala. J. 20. II. 126

Peccaterum mediatrix Maria. J. 70
Pecsatores crucifigunt Clriſtum. IV. 72.
Peregrinatio hujus vitæa,. III. 148⁸
Perfectionis gradm. I. 98. IIl. 62

Pericula mundi. II. 78
Perſecutiones. I. 102. II. 64. IV. 64
Pietatis ſtudium. III. . 66
Pietas erga B. N. IW. 38
Pietas in mediis negotis. IIV. 20
Placendi hominibus ſtudium. II. 84
Pœnitentia. I. 118. 1I1. 18
Pœnitentiæ arma ex inſtrumentis mali-
ti«: 1I. 85

INDEX.

Pœnitentiæ ſacramentum. II. 12
Pœnitentia ſine peccato. II. 168
Padenne triplex ratio. Ill. 146
ai Dei. I0l. 134
Praædeſtinationis ſina. I. 122
Prattia vitctoribus mundi proemiſſa. Ictl.
11
Praæparatio ad mortem. III. 114
Progreſſus in virtute. I. 180
Proximi mileltio. II. 36. Il. 46. Il.
38

Vide Amwor, Charitas:
Prudentia in negotiis. MII. 136. W. 18

Purgatorii animea, IV. 66
Purgaterii pœnæ. JI. 168
Puritäs Angelica. 7J. 72
Puritas mentis. IlI. 132

Quarunt omnes quæ ſua ſunt. IIl. 48
R.
Kecollebtio menutis. V. 144
KAegnum Dei. III.

Reguln
Religid
Religi
Reſurre
Reſurr!
Rex qu

erifet
ducerht
cerdot
GlutisY
SlutisY

lutis ¹
ndtita
nlkita

nltor⸗
banltar

nltoy⸗
Nandal
lientia

INDE X.

Regnum Chriſti. III. 14
Religioſi vita exemplaris. II. 132
Religioſa vota. II. 164
Reſurretctio Chriſti. Append.
KReſurrectio mertuorum. II. 30
KReſuſcitatio ſpiritualis. Ik. 156
Kex quis verus?: III. IIZ
s.
Sacrifietum miſſæe. 1 112

Sacerdotis vita emplaris. JII. 132
Sacerdotis dignitas ſine virtute. II. 16

Salutis cura. I. 96
Salutis cura in ſua cuiusq; vocatione. III.

Salutis obtinendæ fiducia, III. 136
Sanctitas conveniens ſtatui. II. 144
Sanctitas quam Deus à nobis expoſcit. I.

26
Sanctorum cultus. II. 34
Sanbtarum Patrocinium in Zudicio. Ill.
30
Sanctorum vita ærumnis plena. IV. 64
Sandalum. II. 42
Scientia ſanctorum. II. 26
ien-

I NLDE X.

Scientia Chriſtiex quo libro diſcenda. II.

10
Scihola Cbriſti. M. 128

Senſuum cuſtodldia. J. 152. lll. 86

oervire Deo ſuavius, quam mundo. lll.

60
Servitium Dei integrum. IIl. 38
Servus Dei fidelis. III. 73
Simplicitas & innocentia. Ill. 32
Societas bona. II. 2
Societas ſcandaloſa. IV. 36
Solatii ſpiritualis privatio. II. 68
Solitudo. J. 68. IV. 1I2
Spes in Deo. . 132
Sponſus animæ Chriſtus., JI. 4²
tella ſymbolica. II. 70
onperbia vitanda, Ir. 58

T.

Temerarium Judicium. I. 84. . 32
Templa ad honorandum Deum. III. 72

Templi adeundi cura. IlV. 14
Temporis uſus. I. 22
Zentationes crebræ. I. 88

Téntationum canſæa. IV.

Tentat
Tiperu
Timor
Timer
Zileran
Piſiti
Vanqs
II.
Tinitat
71 urpile

eniali/
Verbum
tant
Verecun
Veritatt
Veritas
ia 4d
Villtoria
Viudiét 4
irgini⸗
Virgini
Virtuti

Vyrtuti⸗

INDEX.

Tentationum viltoria. I. 124. IIl. 40

Teéporis cauſa. II. 4⁰
Timor ſalutaris. MI. 24. 140
Timor bonus & malus. I. 36
Töolerantia adverſorum. I. 24
Triſtitia vincendla. III. 158
Tranquillitas animi inter bella mundi.
It. 172
Trinitatis ſynbola. Append.
Turpiloquium vitandum,. II. 2

V.

Venialium peccatorum fuga. III. 150

Verbum Dei faciendum, non anudiendum

täntum. I. 1578
Verecundia. II. 100
Veritatis amer. IV. 46
Veritas & mendacium. EI. 54
Via ad cœlum arkta. IV. 6
Victeria mundi & carnis. IV. 12
Vindicte ſpiritus frenanaus. IV. 76
Virginitatis encomium IV. 112
Virginitatis cuſtodia. III. 6
Virtutis progreſſus. I. 18⁶

Pirtutis de invidia triumphus. III. 12

VR.

INDEX.,

Piſitatios & converſatio ſanlcta. III. 4
4

Vita altiva & contemplativa. I. 8
Vitæ brevitas. III. 106
Vita hominis ſomnus. IV. 96
Vita peregrinatio. III. 148
Vita rivo ſimilis. II. 32
Vitæ præſentis & futuræ felicitas. III 20
Vitiorum viktoria. III. 34
Unum neceſſarium. III. 18
Vocantem Chriſtum ſequi. III. 50
catio cujiusvis. III. 198. II. 8
Vocationi conveniens ſanctitas. III. 144
Voratio intelligenda. I. 110
Vovatio audienda. I. 34
Vocationis implende cura. III. 2
Vecationis gratia. IV. 162
Voluntatis conformitas cum Deo. I. 13 8
Vov Dei audienda. IV. 116

Pulnera Chriſti. I. 148. 1 V. 164.
Z.

Zelns animarum. I. 24

A., M. D.

4
4 I. 1
1

7
10
1
.
4.
m „
Ul, 1
,
INH 10

N

APPENDIX FESTORUIM MOBILIUI W
ACCESSIT.
ANNO A PARTU VIRGINIE ₰
M. DCCVIII. E
MOG UNTI ⸗£ EQAQ
*
EnhltvucPcndiN inin ktüc kakh
3 7

19 20 21

18

17

NSEMITA VITXE
SANCTORIINE-⸗

VESTIGIIS SIGN ATEE ᷓ

Pid ac fructuosa in dies E .

gulos Meditationée inveſtigata. E =

OMNIBUS AD FEIE

CEM PATRIAM PEREGRINANTIE—Y
AD SECHELAM OPPORTANA ET Acc-
MODATA.

CUM PDVFPLICGI TINDICB

Primo, Sanctorum Nomina q

quorum vita ac geſta referuntur, al
10 meditationum ar rgumenta xe-
ferente:

—

H

* ,„ Do11
Cui Pariter

I*

ł. Copyright 4/1999 VxVMaster GmbH wwwW.yXyVMaster. com

TIIW

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset